Masz połączenie wideo od Jordan.
Kaz, nie odbieraj! Nie może wiedzieć, że jesteśmy…
No cześć! Jordan! Co tam?
Cześć.
Gdzie jesteście?
W moim pokoju. Zmieniłem wystrój.
Styl postmodernistycznego szpitala.
Bardzo brzydki.
Podoba mi się.
Przyjdziecie na dzisiejszy turniej Gargulców i czarów?
Będzie tu każdy, kto się nie liczy.
O, Jordan? Cześć, Jordan!
O, Connie?
Na pewno tylko mi się wydaje,
ale czasem mam wrażenie, że Jordan mnie nie lubi.
Nie wygłupiaj się.
Nie wydaje ci się. Ona cię nie znosi.
Co? Jak może mnie nie lubić?
Nie bierz tego do siebie. Jordan nikogo nie lubi.
Organizuje antyprzyjęcie urodzinowe. Nikogo nie zaprasza.
Ale wszyscy muszą mnie lubić!
Jestem Skylar Burzą, uwielbiały mnie miliony!
Brakuje mi tego.
Przysięgam na święte pierścienie Caldery,
że nie spocznę, aż Jordan będzie moją najlepszą psiapsiółą.
Nareszcie koniec zmiany.
Pójdę do domu, prosto do łóżka i będę spał aż do poniedziałku.
Musicie zostać na nocną zmianę. Nie będziecie spać do poniedziałku.
Jestem wykończony.
I co mam powiedzieć rodzicom?
Nie mogę powiedzieć prawdy.
Powiedz, że śpisz u mnie.
Rozumiem. A ty powiesz, że śpisz u Olivera.
Nie muszę. Moi rodzice mają 11 dzieci.
Nie zauważą, że mnie nie ma.
Jeszcze jedno. Mogliście już słyszeć,
że nocna zmiana bywa straszna.
Nic wam nie będzie.
Chyba że bardzo rzadkie zaćmienie Księżyca
spowoduje niewyobrażalnie niebezpieczną i przerażającą noc.
Raczej tak nie będzie.
Prawdopodobieństwo takiego zaćmienia wynosi 99%.
Zaczynamy.
Każdy dzień to przygoda
Choć popołudnie w szkole
Nam się nie podoba
Więc uciekamy Do pracy śmigamy
Po drodze komiksy w sklepie czytamy
Wciąż nowe numery i czadowe moce
Gdyby nie praca Zostalibyśmy do nocy
Jakie problemy wciąż nas nurtują?
Superbohater z poważną kontuzją
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Ratujemy ludzi, którzy ratują ludzi
Zawsze po szkole Ruszamy do akcji
My, zwyczajni Zwyczajnie fantastyczni
Leczymy postacie Ze świata wyobraźni
Niektórzy tutaj mają nas za nic
Ale musimy sobie poradzić
Tego sekretu nie możemy zdradzić
Takiej pracy nikt nie chciałby stracić
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Nic się nie dzieje!
Kto by pomyślał, że zaćmienie Księżyca może być takie nudne?
Jak długo tu jesteśmy?
Sześć minut.
Hej, Neomóżdżek!
Nie widzieliśmy się, odkąd zrobiłem ci z mózgu bombę.
Co się stało?
Gry próbuję czytać w myślach,
druga osoba wpada w trans.
Chciałem to omówić z doktorem, który nie jest tobą.
Akurat dzisiaj go nie ma.
Źle wymawiasz nazwisko. Którynie-Toba.
Ale masz szczęście.
Dostaliśmy nowe urządzenie, które łączy się z umysłem pacjenta
i pomaga postawić diagnozę.
Pokażę, jak to się dzieje.
Nie na mnie! A jak usmażysz mi mózg?
Weź kogoś, kto nie jest tu potrzebny.
Ja nie jestem potrzebny. W czym wam pomóc?
Chcemy podłączyć się do twoich myśli
i zobaczyć, co się dzieje w tej twojej głowie.
Dobrze, ale nie śmiej się z mojej głowy.
Wszyscy wiemy, że jest żenująco mała.
ZWYCIĘZCA NAJWIĘKSZA GŁOWA NA ŚWIECIE
Spodobała wam się moja głowa.
Naprawdę wam się spodobała.
To był tylko sen?
Jak taka mała głowa może być pełna tak wielkich marzeń?
Ludzie zatracają się w największych marzeniach.
Z tym hełmem to jak czytanie pamiętnika Olivera.
Tylko że nie nudzi!
Muszę wymyślić, jak wyleczyć Neomóżdżka.
I jak działa ten malutki zamek w moim pamiętniku.
Co? Nie lecz go! W końcu mamy coś ciekawego do roboty.
Neomóżdżku, wprowadź Jaszczura w trans.
Pewnie marzy o Godzilli,
tylko bardzo ponętnej i w bikini.
Witajcie, milordowie!
I damy.
Ku czci dzisiejszego tajemniczego zaćmienia Księżyca
inaugurujemy pierwszy północny turniej Gargulców…
I czar!
Uwielbiam turnieje!
Spotykam się z ludźmi o podobnych upodobaniach
i udaję, że ich patroszę.
Bezwzględna z ciebie dziewczyna, co? Znak zapytania.
Wymawiam znaki interpunkcyjne, wielokropek…
To moje urocze dziwactwo.
Kropka.
Ciebie wypatroszę pierwszego.
Przepraszam za spóźnienie.
Connie?
Co ty tu robisz?
Jordan?
Nie wiedziałam, że lubisz tę grę!
Mamy tyle wspólnego,
jak przyjaciółki!
Posłuchaj, Wesołko.
Znajdź własną grupę. Nie lubię się z tymi ludźmi długie lata.
Wesołka?
Super! Wymyśliłaś mi przezwisko,
jak przyjaciółka!
Masz przyjaciółkę!
Jak to jest?
Znak zapytania.
Musicie jej zakazać gry!
Przykrość!
Świat Gargulców i czar
przyjmie wszelkich ludzi wiary!
A także tych, którzy wrzucą do sakwy sześć dolarów za udział.
Mam tylko pięć.
Przyjmiemy!
Świetnie! Gotowa na babski wieczór?
Ale będzie odjazd!
Pociąg odjeżdża!
W trakcie ostatniej walki
Reatomizer pewnie pomieszał ci połączenia nerwowe w mózgu.
Wprowadź go w trans!
Kiepsko ci idzie szeptanie.
Wiem!
Co to było?
To byłem ja.
Puściłem bąka…
i coś się stało.
Twój impuls umysłowy podniósł wszystkim poziom melatoniny.
Wszyscy robią się senni.
Musimy znaleźć lekarstwo, zanim mu się pogorszy!
Nie spiesz się tak.
Czy mamy prawo decydować, kto żyje,
a komu naruszam prywatność dla własnej rozrywki?
Co się dzieje z Kocicą?
Spokojnie. To tylko koszmar.
Zamiast skakać z dachu na dach
i bezpiecznie lądować jak zawsze,
spada w przepaść bez dna.
To częsty i niegroźny…
Co jest?
Ta przepaść bez dna
jednak ma dno.
Nie.
Brak aktywności mózgu!
Nie ma tętna!
- Kocica… - Padła!
Zostawiłem tu ładowarkę i bateria w telefonie mi padła.
Co słychać?
Neomóżdżek ma problem z mocami i teraz Kocica nie żyje!
Nie żyła.
Na szczęście do jej mocy
należy dziewięć żyć.
Więc zostało jej osiem.
Poprawka. Zostało jej siedem żyć.
Czyli zamiast marzeń
powodujesz u ludzi koszmary?
A kiedy Kocica umarła we śnie,
umarła też naprawdę.
A więc to samo się stanie każdemu,
kogo dotknął twój impuls?
Na to wygląda.
Musimy jak najszybciej wyleczyć Neomóżdżka!
Do tego czasu trzeba dopilnować, żeby nikt nie zasnął!
W tych okolicznościach
to dość niefortunny wybór dzwonka.
Nikt nie może zasnąć,
bo inaczej umrze w koszmarze i w rzeczywistości!
Nie, nie! Wstawaj!
Pobudka! Tędy, proszę bardzo.
Kaz! Moja mama chce rozmawiać przez wideo.
Jeśli nie odbiorę, to będzie się martwić i pojedzie do ciebie!
A jeśli odbiorę, zobaczy, gdzie jestem!
Nie powinienem okłamywać rodziców.
Nie panikuj. Przygotowałem plan.
Rozpoczynamy operację „Przygotowałem plan”.
Moja mama nie uwierzy, że to twój pokój.
Teraz lepiej.
Udawaj, że śpisz.
Cześć, mamo.
Obudziłaś mnie.
Nie mogę rozmawiać. Kaz śpi.
Widzisz?
Dobranoc.
Nabrała się.
Kaz, nie wygłupiaj się. Chodź.
O nie, naprawdę zasnąłeś!
Kaz, proszę! Obudź się, bo inaczej umrzesz!
Kaz!
Panna Jordan wyrzuca szóstkę,
co pozwala jej wyjść z jaskini Algamoru!
Idąc w mroku, dostrzega kobietę o nieziemskiej urodzie.
Jam… Ethelia!
Królowa mostu granicznego.
Zapłać myto, by przejść przez most.
By poznać cenę, musisz rzucić kość.
Świetnie, zacząłem rymować.
Nie mam żetonu podróży.
Nie przeprawisz się zatem!
Śmierć ciętej pannie chłopczycy!
Nie lękaj się, panno Jordan.
Pragnę ci podarować mój eliksir leczenia,
ponieważ to przyjacielski i wzbudzający sympatię gest.
Dzięki.
W zamian za to
oddam ci moją miksturę siły.
Ach, dziękuję, Jordan.
Widzisz, jak się dogadujemy?
Tak. To dla ciebie koniec gadania!
Bo jesteś teraz osłem.
Nie dałam ci mikstury siły.
To jest zaklęcie przemiany.
Trzeba było przeczytać, co bierzesz.
Teraz już nie przeczytasz, bo jesteś osłem!
Boli!
Emotikon „smutna mina”.
Horace! Kaz zasnął i nie mogę go obudzić!
Możemy się połączyć z jego myślami
i mu pomóc, zanim zginie w koszmarze?
Hełm przestał działać.
Przez zaćmienie Księżyca cały nasz sprzęt nie działa.
Nawet nasze najważniejsze urządzenie.
Widzisz? Nic!
Nie myłem zębów od godziny!
Neomóżdżku, umiesz przenosić swoją świadomość do umysłu innych
i czytać w myślach.
Czy możesz połączyć te moce
i przenieść moją świadomość do snu Kaza?
Moje moce nie działają poprawnie, ale mogę spróbować.
Jakie jest ryzyko?
Mózg Olivera wybuchnie.
Jasne, chodzi mi o ryzyko dla mnie.
Nie mogę stracić przyjaciela,
więc będę musiał zaryzykować.
Czekaj!
Oliver.
Gdyby coś ci się stało…
chcę najpierw wyłożyć podłogę gazetami.
Dopiero ją polerowałem.
Wyślij mnie do Kaza, zanim powie więcej.
Neomóżdżku, jeśli mnie słyszysz,
czy to na pewno jest śmiertelny koszmar?
Kaz pisze sprawdzian.
Powiedziałbym, że to lekko zły sen.
Nieważne. A poza tym…
Wojownicy, skrybowie, czarodzieje,
już dłużej nie mogę.
Koniec przerwy. Zostało trzech nerdów.
Connie, Jordan i Bryan przez Y.
Zanim zaczniemy, mam pytanie.
Jak zyskać czyjąś sympatię?
Odpowiedź jest prosta.
Lubimy tych, którzy są tacy jak my.
- Ja lubię Wallace'a. - A ja Clyde'a.
- Czemu? - Umiemy…
- Kończyć… - To, co…
- Drugi… - Układa na stole.
Czyli żeby Jordan mnie polubiła,
muszę być bardziej jak ona. Dzięki!
- Nie o to mi chodziło. - Mnie też.
Zobacz! Tak samo chuchamy w kości!
Mamy sporo wspólnego.
Co mam zrobić, żebyś dała mi spokój?
Wreszcie! Mikstura kradnąca moce.
Używam jej na tobie!
O zaraza.
Teraz nie masz żadnych mocy.
Zupełnie jak ta ofiara losu, Skylar Burza.
Coś ty powiedziała?
Powiedziałam…
Wiem, co powiedziałaś!
To koniec. Osiołek już nie będzie miły.
Osioł staje na przednich nogach i wymierza potężnego kopniaka!
Panna Jordan się chwieje!
Wyciąga buławę zagłady
i rzuca z ogromną siłą!
Ale osioł łapie buławę w ogromne ośle zęby!
Osioł miota buławą w przeciwnym kierunku!
Panna Jordan w porę wykonuje unik.
Teraz głupi, brudny osioł szarżuje jak byk mający się za osła.
Uderza pannę Jordan długą, brzydką oślą głową.
Panna Jordan wpadła w trujące ruchome piaski!
Przed ostatnim tchnieniem
uderzę moim magicznym batem!
Jeśli wyrzucę 20.
Dwudziestka!
Wciągnęła cię, obie nie żyjecie. Bryan, wygrywasz.
Tak! Jestem panem gargulców! Wykrzyknik!
Czemu w ogóle się do niego odzywam?
Rozpoczynamy lekcję!
Dzisiejszy temat: elektryczność!
Kaz, szybko. Wyobraź sobie Megaherca w klatce.
- Czemu? - Szybko!
Jak to zrobiłem? Co się dzieje?
I dlaczego mam pstrąga zamiast ręki?
Na szczęście to tylko zły sen.
Niestety jeśli Megaherc cię zabije, naprawdę umrzesz.
Co?
Potrafisz zrobić wszystko, o czym pomyślisz,
jeśli się skupisz.
Naprawdę? Wiem, co zrobię.
Jak to ma pomóc?
Stylowy płaszcz zawsze pomaga.
Kaz, szybko. Wejdź do szafki.
Wpieniłeś złego pół człowieka, pół cyborga na zastępstwie!
Oliver! On jest zbyt silny! Pomóż!
Nie mogę. Nie jestem tu naprawdę. Musisz sobie radzić sam.
Masz rację. Mogę polegać tylko na sobie.
Gościu, przydałaby mi się pomoc.
Się robi, Kaz.
To…
Było…
Ekstra!
Kaz żyje!
Brawo, chłopcy!
Dzięki za wsparcie, Oliver.
Zawsze do usług. Tylko powiedz.
Ale co?
Nie wiem. „Pomocy”?
Zanim zaczniemy się radować, mamy problem.
Wszyscy zasnęli!
Przykro mi. Gwizdek mi się zepsuł.
A ten nie wydaje żadnego dźwięku!
Musimy wejść do ich snów i ich uratować.
Nie mamy czasu! Możemy jedynie liczyć na cud.
To było proste.
Mój problem z mocami musiał się wziąć z zaćmienia Księżyca,
bo znów mogę czytać w myślach.
Już się nudzisz?
I to jak!
Nie się nie dzieje od 20 sekund!
Wiesz, nigdy cię nie lubiłam, bo uważałam cię za świętoszkę,
ale jesteś znacznie twardsza i złośliwsza, niż się wydaje.
Dziękuję!
To wiele dla mnie znaczy
z ust kogoś tak niewrażliwego i bezwzględnego jak ty.
Dziękuję!
Co jest?
Może to przez zmęczenie, a może zaćmienie Księżyca,
ale jestem jakby…
- Przyjazna? - Właśnie!
Nie wiem, czemu ci się przyznaję,
może przez zmęczenie, a może zaćmienie Księżyca, ale…
to ty jesteś Clyde.
Wiedziałem!
Bo nic nie widzę!
- Od razu lepiej. - Prawda?