Dzieje się coś dziwnego.
Zauważyłaś, że nikt się nie dogaduje?
Co to ma znaczyć?
Mówisz, że trudno się ze mną dogadać?
Wtedy nie, ale teraz tak.
Kaz, w końcu znalazłeś kogoś poza mną do podrywania.
Connie? Czemu miałbym podrywać Connie?
A czemu nie?
Nie zasługuję na podryw?
Właśnie, Connie jest śliczna.
Kogo nazywasz śliczną?
Nie mówiłem, że nie jesteś śliczna, tylko…
Nie mówisz, że kto nie jest śliczny?
Podwójne zaprzeczenie. Nazywasz ją śliczną!
Przestać podrywać Connie!
Bijcie się! Bijcie się!
O co ci chodzi? Nie będę się bił z Kazem.
Czemu nie? Nie jest tego wart?
Nie będę się z nim bił, bo się przyjaźnimy.
A ze mną się nie przyjaźnisz?
Bijcie się! Bijcie się!
Nie będę się bił z Connie.
Właśnie. Nikt nie chce się bić z Connie.
Nie musisz mnie bronić.
Bijcie się! Bijcie się!
Chłopaki, przestańcie zaczepiać Connie.
Co jest z wami? Chcecie się bić z dziewczyną?
Nie chcieliśmy się bić.
Czyli nie znam się na bójkach?
Bijcie się! Bijcie się!
Chcesz się bić z nauczycielem?
Z nikim nie chcę się bić.
To Gus ciągle mówi „Bijcie się!”.
Ktoś się bije? Gdzie?
Zaczynamy.
Każdy dzień to przygoda
Choć popołudnie w szkole
Nam się nie podoba
Więc uciekamy Do pracy śmigamy
Po drodze komiksy w sklepie czytamy
Wciąż nowe numery i czadowe moce
Gdyby nie praca Zostalibyśmy do nocy
Jakie problemy wciąż nas nurtują?
Superbohater z poważną kontuzją
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Ratujemy ludzi, którzy ratują ludzi
Zawsze po szkole Ruszamy do akcji
My, zwyczajni Zwyczajnie fantastyczni
Leczymy postacie Ze świata wyobraźni
Niektórzy tutaj mają nas za nic
Ale musimy sobie poradzić
Tego sekretu nie możemy zdradzić
Takiej pracy nikt nie chciałby stracić
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
To nie fair. Czemu Oliver nie ma problemów?
Bo uciekł.
Za mało mi płacą, żebym za nim biegał.
Na ziemię i 50 brzuszków.
Dobra. Ja zrobię jeden, ona 49.
- Obydwoje po 50. - Serio?
Widziałaś?
Przeszedł przez zamknięte drzwi.
Chyba masz halucynacje
po wysiłku od jednego brzuszka.
Wszystko się zgadza.
Pan Patterson jest złym doktorem Gniewem posilającym się negatywną energią.
Co?
Doktor Gniew umie przechodzić przez materię.
Kiedy przyszedł do szkoły, zaczęły się kłótnie,
więc to on je wywołuje, żeby się wzmacniać.
Chcesz powiedzieć, że superzłoczyńca doktor Gniew
jeździ 15-letnim gratem bez zderzaka?
Czy on w ogóle tak wygląda?
Nikt nie wie, jak on wygląda, bo ma specjalną osłonę.
A w młodości nigdy nie dawał się fotografować.
Mówię ci, że pan Patterson to doktor Gniew.
Muszę go powstrzymać.
Odpuść sobie.
To, że pracujesz w oddziale specjalnym,
nie czyni cię superbohaterem.
Wszyscy myślą, że mogą walczyć ze złem.
Tak jak wszyscy myślą, że umieją śpiewać.
Ja umiem śpiewać.
Kiedy słyszałaś, jak śpiewam, leczyłem chore gardło.
Dzisiaj tak samo, więc nie porównasz.
Idę pilnować tych, co zostają po lekcjach. Ile zrobiliście brzuszków?
Niech pomyślę.
Zero dodać zero to będzie zero.
Zero.
Co ty robisz?
Chcę zostać za karę i go obserwować.
Nie będę robił głupich brzuszków.
Dobrze. Wiesz, co dostaniesz za karę?
To za dziesięć lat.
Dziesięć lat? Pan ma tylko 24 lata?
Przerażające, co?
Niech pan patrzy.
Siedzę bez celu.
To nie jest zabronione.
To szkoła, powinieneś tu siedzieć.
A robienie pajacyków?
Nie.
Wchodzenie na drabinę?
Nie.
Śmiecenie?
Hej! Śmiecenie jest zabronione.
Oboje zostajecie po lekcjach. Chodźcie.
Wielkie dzięki, Kaz. Musiałeś próbować cztery razy?
Przecież jest zakaz śmiecenia.
ZAKAZ ŚMIECENIA
Nie widziałem.
Byłem zajęty siedzeniem, pajacykami i drabiną.
Czemu jesteś taki wesoły i irytujący?
Jem najlepszą rzecz na świecie. Kanapkę filadelfijską z Piero's.
Gdyby pyszność była przestępstwem,
ta kanapka dostałaby karę śmierci
i poprosiłaby o tę kanapkę jako ostatni posiłek.
Chcesz gryza?
Oszalałeś? Nie jem zwyczajnego jedzenia.
Moja dieta składa się z jednej rzeczy: kostek odżywczych.
Są budulcem zdrowej diety.
A także naszego oddziału.
Mam pomysł.
W szkole dostaliśmy zadanie, polepszyć komuś życie.
Świetnie. Wystarczy, że wyjdziesz.
Nie. Dam ci spróbować zwyczajnego jedzenia.
Zmienię twoje życie.
Jaki masz powód, by myśleć, że tego chcę?
Zdrowy rozsądek?
- Weź gryza kanapki. - Z czego jest zrobiona?
Z sera i steku.
A z czego one są zrobione?
Stek to usmażone ciało martwej krowy,
a ser powstaje ze skrzepów mleka,
które jest białym płynem wydzielanym przez…
wymiona krowy. Przeszedł mi apetyt.
Gus, kazałem ci
napisać „Nie będę wszczynać bójek” 100 razy.
Tak zrobiłem.
NIE BĘDĘ WSZCZYNAĆ BÓJEK 100 RAZY.
Tak w ogóle wszcząłem bójkę tylko 97 razy.
Poszukam w jego rzeczach dowodów,
ale musimy odwrócić jego uwagę.
Connie, przestań zaczepiać Philipa.
Jeśli masz problem, użyj słów.
Serio? Teraz muszę iść na drugi koniec sali?
Dobra.
Nie do wiary.
Właśnie. Nigdy nie rysowałem.
Alan, mam nowy plan.
Pizza.
Jeśli jej spróbujesz, ja spróbuję twojej…
kostki gipsu.
Brzmi sprawiedliwie.
Aż czuć brak przypraw, kredową konsystencję i nutkę…
futra.
Twoja kolej.
Nie będę tego jadł.
Mamy umowę. Powiedziałeś, że jest sprawiedliwa.
Że brzmi sprawiedliwie.
Alan, wszyscy lubią pizzę. Czemu tak się bronisz?
Jedna superbohaterka raz zjadła zwyczajne jedzenie
i zmieniła się w chińską starszą panią.
Co jest tym dziwniejsze, że wcześniej była starszą Brazylijką.
- To tylko legenda miejska. - A co to takiego?
Fałszywa plotka, którą ludzie rozpowiadają.
Na przykład to, jak nowojorskie kanały zamieszkują setki aligatorów.
KOCHAM NOWOJORSKIE KANAŁY
To był kiepski przykład.
Koniec kary.
Co ty robisz?
Zabieram do domu, żeby pokazać mamie.
Do widzenia, panie Patterson.
Właśnie, do widzenia, panie Patterson.
A może… Doktorze Gniewie?
Może nie.
Jak pan myśli, panie Patterson?
A może…
Doktorze Gniewie?
Co ty wygadujesz?
Myślę, że dobrze pan wie, o czym mówię, panie Patterson.
A może…
Doktorze Gniewie?
Już trzy razy to powiedziałeś, a żaden ze mnie lekarz,
o czym codziennie przypomina mi matka.
Tak?
Jeśli nie jest pan doktorem Gniewem,
to jak wyjaśni pan tę osłonę
i to supernowoczesne, niebezpieczne coś?
Posłuchaj mnie, smarkaczu.
Robisz coś bardzo niebezpiecznego…
Udało mi się. Schwytałem…
Agenta Blaylocka z Wydziału Superbohaterskiego Tajnej Służby.
Nie wiedziałem, że Tajna Służba ma taki wydział.
Bo Tajna Służba jest tajna.
To by wyjaśniało chodzenie przez ściany.
Tak. Wiem, że jesteście z oddziału specjalnego.
Dlatego robiłem, co mogłem, żeby was nie zatrzymać po lekcjach,
ale byliście zbyt irytujący.
W mojej obronie powiem,
że taki już jestem.
Doszedłem tropem doktora Gniewu tutaj.
Dzisiaj znalazłem jego osłonę, a to jest mój obezwładniacz nerwowy.
Jeśli pan nie jest doktorem Gniewem, to kto nim jest?
Ja.
Tego się nie spodziewałem.
Tego też się nie spodziewałem.
Nie wierzę, że to ty.
Chociaż ma to sens,
bo jesteś najbardziej jadowitą osobą na świecie.
Czemu ukrywasz się w naszej szkole?
Mogłabym wam powiedzieć,
ale musiałabym was zabić.
Więc pewnie, że wam powiem.
Moją moc zasila negatywna energia.
Wiem, jestem ekspertem w temacie doktora Gniew.
O Boże, nie flirtuj z nią. Ona jest złoczyńcą!
Ale jest ładna.
Liceum to same dramaty i zazdrość,
więc łatwo tu stworzyć negatywną energię.
Ale to za mało.
Dlatego buduję reaktor jonowy w pracowni chemicznej.
Co ci to da?
Stworzy nieograniczoną negatywną energię u ludzi na całym świecie.
Co ci to da?
Dzięki tej energii będę tak potężna,
że zostanę władcą pięknej planety przepełnionej nienawiścią.
Ma to sens.
Na szczęście Kaz obezwładnił agenta Blaylocka, zanim ten mnie znalazł.
Był na moim tropie.
A co gorsze, zmusił mnie do zrobienia trzech brzuszków.
Nam kazał zrobić 50.
Ty zrobiłeś jeden.
Pójdę aktywować reaktor. Potem zajmę się wami.
Ale ponieważ unieruchomienie niedługo przestanie działać…
A tak w ogóle
ten łańcuch gryzie ci się z ciuchami.
To twoja wina.
Gdybyś nie musiał bohaterzyć, agent Blaylock by ją złapał.
Łańcuch się ścieśnia.
Pewnie napędza go negatywna energia, tak jak doktora Gniew.
Wściekanie się tylko go wzmacnia.
Musimy stworzyć pozytywną energię. Powiedz mi coś miłego.
Jeśli to jedyny sposób na ocalenie Ziemi,
to koniec.
Dobra, ja zacznę.
To super, że wszystkich szanujesz.
Witasz się nawet z dziwakami.
Nie mogę cię ignorować.
Bądź milsza. Ledwo oddycham.
Dobrze.
To miłe, że od początku pozwalasz mi się z wami zadawać.
Nie czuję się jak piąte koło u wozu i jestem ci wdzięczna.
Rozluźnia się. Mów dalej.
Jesteś dla Olivera dobrym przyjacielem.
Lojalnym, opiekuńczym, wyrozumiałym.
Tworzycie świetny zespół.
Dzięki.
Fantastycznie sobie poradziłaś z utratą mocy i życiem na Ziemi.
Zadziałało!
Czy to było takie trudne powiedzieć coś miłego?
- Tak. - To była tortura.
Alan, patrz, jak ci fajni ludzie
jedzą fajną i pyszną pizzę.
Może się poczęstujesz i też będziesz fajny?
Nic nie zostało.
Zgniatacz, daj spokój!
Potem się dziwisz, że ciągle chorujesz.
Superszybka Pizzeria? Poproszę dużą wegetariańską bez cebuli.
Dziękuję.
Miało być bez cebuli.
Co tak długo? Zgubiłeś się?
Otwórz buzię. Pociąg wjeżdża na stację.
Nigdy nie zjem zwyczajnego jedzenia.
Nigdy!
Dobra, wygrałeś.
Nie da się zmusić kogoś do jedzenia,
kiedy…
Zwariowałeś? Złaź ze mnie!
Próbuję ci poprawić spojrzenie na życie!
Jedz!
Ty zajmij Stefanie, a ja dezaktywuję reaktor.
Wiesz jak?
Tak, widziałem w jakimś komiksie. Trzeba przeciąć kable.
Albo połączyć kable.
Na pewno coś z kablami.
Hej, Stefanie! A może…
Doktor Gniew?
No tak. Tak się nazywam.
Kiedy ty tak mówisz, to działa.
Zaraz wybuchnie!
Teraz cały świat jest przepełniony negatywną energią.
A ja zrobię wam popcorn.
Nie. Czemu nie mam ochoty was zniszczyć?
Odwróciłeś ładunek.
Reaktor wytwarza pozytywne jony.
Zrujnowałeś mój plan!
Mogłabym cię pocałować.
Co zrobiłeś?
To, co robię najlepiej.
Nacisnąłeś i pociągnąłeś różne rzeczy bez namysłu?
Nie ma za co.
Głupcze!
W świecie pozytywnej energii nie mam mocy.
Tak na marginesie, świetne buty.
Nie!
Czyli wszystko wróciło do normy.
Poza Stefanie. Zmieniła się w kupę prochów.
Flirtowałeś z nimi.
I z gorszymi rzeczami.
Nie do wiary, że Stefanie już nie ma.
Kto teraz będzie mi wbijać szpile?
Ja mogę w tym pomóc.
Hej, patrzcie, co jeszcze narysowałem.
Powieszę to na lodówce.
Mamy olbrzymią lodówkę.
Sześćdziesiąt dziewięć, 70, 71…
Dziękuję, że zgodziłaś się zahipnotyzować Alana.
I przepraszam za ten palec w oko, kiedy uścisnęliśmy dłonie na zgodę.
Alan, patrz, kto przyszedł.
Cześć, Hipnoza…
Alan, skosztujesz pizzy.
Teraz skończ hipnozę.
Co się stało?
Dlaczego mam w ustach jedzenie?
- Nie panikuj. - To nic.
Nie raz obudziłem się z jedzeniem w ustach.
Ale to… W życiu nie jadłem nic tak pysznego!
- Mówiłem. - Miałeś rację.
I nie ma efektów ubocznych.
Całkowicie odmieniłeś moje życie.
Na to wygląda.
Mogę jeszcze kawałek?
Chyba tyle ci wystarczy.
Czekaj. Gdzie idziesz?
Doktor Gniew! Wiem, że potrafisz zmieniać postać,
i wiem, że to ty.
Przepraszam. Doktor Gniew jest tutaj.
To czemu się tak zachowujesz?
Jeśli nauczyciel zostawia probówki na widoku,
ktoś musi je założyć na palce.
Długi czas ścigałem doktora Gniew.
Skylar Burzo, jesteś prawdziwą bohaterką.
Powinien pan uścisnąć dłoń Kazowi.
To on jest tu bohaterem.
Może je zdejmę.
A ja zajmę się doktorem Gniewem.
Czekałem na to długie lata.
Masz prawo zachować milczenie.
Wszystko, co powiesz, będzie zaskakujące, bo jesteś kupą popiołu.
Słuchaj.
Przepraszam, że powiedziałam te wszystkie miłe rzeczy.
Ja też.
To była ciężka sytuacja.
Wszystko zabrzmiało zbyt miło.
Właśnie. Nie zasługujesz na te komplementy.
Ty też nie.
- Będziemy tylko kolegami? - Jasne.
Nie powinnam tak ci wytykać,
że chciałeś być bohaterem.
Chyba jest mi źle, że sama już nie jestem bohaterem.
Wciąż jesteś bohaterem.
Nie takim jak ja, ale kto mi dorówna?
Patrzcie, co znalazłem w schowku woźnego.
- Stefanie? - Ją też.
Co się, wiecie, dzieje?
To jest prawdziwa Stefanie.
Doktor Gniew ukrył ją w schowku i przybrał jej postać.
Nic ci nie jest? Jak długo tam byłaś?
Wiecie, nie pamiętam.
Nic, wiecie, nie pamiętam.
Naprawdę?
Czyli nie pamiętasz, że jestem twoim chłopakiem?
Odczep się, dziwolągu.
Właśnie. Ja jestem twoim chłopakiem.
Dobra. W to mogę uwierzyć.
Chcesz zobaczyć olbrzymią lodówkę?
A więc to przez doktora Gniew nikt się nie dogadywał w szkole.
I co się z nim stało?
Powiem ci tyle. To nie jest oregano.
Oliver, czemu nie powiedziałeś, że zmieniłem się w chińską starszą panią?
Co? Nic nie widziałem.
Nieważne, bo po paru godzinach mi przeszło.
Ale było warto. Pizza była fantastyczna.
Czy to zwyczajna kanapka z tuńczykiem?
- Tak. - Mogę dokończyć?
Alan, to chyba kiepski pomysł.
Czemu? Szkodzi mi pizza, a nie wszystkie dania.
Widzisz? Nic mi nie jest.
Ptasi móżdżek.