Oliver, wysil się trochę.
Mam wszystko robić sam?
Chłopcy, jestem pod wrażeniem waszej pracy
i chciałbym was awansować do wyższego tajnego poziomu,
który skrywa tak sekretne cuda,
że kiedy próbuję je zdradzić, dzieję się to.
Fajne.
I głośne.
Ale najpierw musicie przystąpić jutro do obszernego egzaminu praktycznego,
w którym zademonstrujecie umiejętności.
Pokażę ci moje umiejętności już teraz.
Aha, w medycynie?
Dziękujemy za tę szansę.
Obaj będziemy się mocno uczyć,
a nie obijać w sklepie z komiksami
i polegać na kimś innym.
Prawda, Kaz?
Dobra.
A jest może strona,
na której wszystko tłumaczy animowana mysz?
Proszę cię.
Oczywiście, że tak.
Ale żeby na nią wejść, potrzebne jest tajne hasło,
które brzmi…
Zaczynamy.
Każdy dzień to przygoda
Choć popołudnie w szkole
Nam się nie podoba
Więc uciekamy Do pracy śmigamy
Po drodze komiksy w sklepie czytamy
Wciąż nowe numery i czadowe moce
Gdyby nie praca Zostalibyśmy do nocy
Jakie problemy wciąż nas nurtują?
Superbohater z poważną kontuzją
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Ratujemy ludzi, którzy ratują ludzi
Zawsze po szkole Ruszamy do akcji
My, zwyczajni Zwyczajnie fantastyczni
Leczymy postacie Ze świata wyobraźni
Niektórzy tutaj mają nas za nic
Ale musimy sobie poradzić
Tego sekretu nie możemy zdradzić
Takiej pracy nikt nie chciałby stracić
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Clyde, dobrze myślę, co to jest?
To dwuoptyczny replikator obrazu.
Czyli źle myślałem.
Ale nikczemne urządzenie klonujące jest ważniejsze
niż lornetka do obserwacji ptaków.
Pożyczyłem go od Szczura.
Mam przez to na myśli kradzież.
Dzięki niemu dostaniemy się do oddziału specjalnego
i znajdziemy drugą połowę Diady Nebulony.
Wtedy połączymy obie połowy
i odzyskamy moce,
które ukradł nam Horace Diaz.
Mam przez to na myśli kradzież.
Świetny pomysł.
Nie strzelaj focha.
Obiecałem ci lornetkę na Walentynki
i dostaniesz ją na Walentynki.
I przegapię sezon na dzięcioły.
Wallace, to urządzenie zrobi ze mnie dokładną kopię Kaza.
Oliver zaprowadzi mnie prosto do oddziału.
To jak działa to urządzenie niesłużące do znajdowania dzięciołów?
Za pomocą tego urządzenia
nagrałem głos i wygląd Kaza.
Teraz muszę tylko aktywować samowyzwalacz i…
Zadziałało.
Wyglądam okropnie, ale się udało.
Co się stało?
Miałem cichą nadzieję, że zmienisz się w dzięcioła.
Skylar, mogę cię poprosić o radę?
- Nie. - Dzięki.
Powiedzmy, że jest chłopak.
Na przykład ja.
Temu chłopakowi, mnie,
podoba się dziewczyna z oddziału.
Co on, na przykład ja, może zrobić, żeby się jej spodobać?
Co to za dziewczyna?
Nie znasz jej.
Proszę, musisz mi pomóc.
Dlaczego ciągle przychodzisz z problemami do mnie?
- Bo straciłaś moce. - Co to ma do rzeczy?
Zobacz.
Incognito, jaki jest najlepszy czas…
Panie Szybki, jak poznać, że dziewczyna…
Błękitne Tornado, kiedy mężczyzna i kobieta…
Widzisz, Skylar?
Jeśli się chowasz, to nie działa.
A niech to!
Kiedyś umiałam zlewać się ze ścianą.
Pomożesz mi
czy mam być jeszcze nieprzyjemniejszy?
Dobrze, pomogę ci.
Chyba że…
Skylar, zniknij!
Wciąż tu jesteś.
A niech mnie!
Clyde, skoro Kaz nie nosi okularów,
a ty nic nie widzisz,
musisz nosić te soczewki.
Właśnie, nie nosi okularów.
Co za nerd.
Co?
Skąd znałeś mój rozmiar?
Soczewki mają rozmiary?
Kaz.
Wszędzie cię szukam.
Co ty tu robisz?
Co? Przecież ciągle tu przychodzi.
Według Clyde'a aż za często.
Nie, żeby znał opinię Clyde'a. No bo jak?
Na pewno nie jestem Clyde'em udającym mnie.
Nie wierzę, że po wczorajszej rozmowie w pracy
i twojej obietnicy
i tak tutaj jesteś.
Przepraszam.
Nie powinienem i tak tu być.
Nie po mojej obietnicy.
I naszej rozmowie.
Wczoraj w pracy.
Nie masz pojęcia, o co się gniewam.
Pewnie, że wiem.
Wkurzyłeś się, bo…
ukradłem ci dzie…
nnik z przepisami
na kanapki
i większe kanapy?
Wiesz co? Mam cię w nosie.
Sam pójdę…
wiesz gdzie i będę się uczył do egzaminu, sam.
Może i nie masz ochoty poznać tajników…
Ale ja mam.
Pewnie nie masz pojęcia, co teraz zrobić?
Pewnie, że wiem.
Powinienem…
iść za Oliverem?
Tak, ale czemu tak dziwnie mówisz?
Nie wiem.
Udało mi się dowiedzieć,
że najlepiej okazać zainteresowanie,
zadając wiele pytań.
Spróbujmy.
Mam pytanie, niewiasto.
Myślisz, że ten wrastający paznokieć ropnieje?
Wiesz co?
Zapomnij o zasadach.
Naucz się w praktyce.
Idź na randkę i tyle.
W końcu jakaś dobra rada.
Chodź, zrobimy próbę generalną.
Musimy?
Jakim cudem nie zauważyłam stolika?
Tylko stworzę romantyczny nastrój.
Dobrze.
Myślę, że ta randka, która nie jest prawdziwa,
doskonale cię przygotowała
do randki z dziewczyną, która ci się podoba,
a która nie jest mną.
Powodzenia.
Wallace?
Clyde.
Oliver wszedł do schowka na miotły.
To idź za nim.
Czekaj, mamy problem.
Co, jeśli wpadniesz na prawdziwego Kaza?
Jak wyjaśnić dwóch Kazów?
Jestem geniuszem zła.
Myślisz, że na to nie wpadłem?
Nie wpadłeś na to?
Nie.
Czasami jestem taki głupi.
Wiesz co,
wejdę i wyjdę tak szybko, że nawet go nie zobaczę.
Jestem w oddziale specjalnym.
Jest tu Zgniatacz.
I Słoneczna Iskra. I Błękitne Tornado.
Nie mogę się doczekać, aż zdobędę diadę i ich zniszczę.
Poza Błękitnym Tornadem. Ma fajne buty.
Będę go tylko torturował.
Nie wierzę, że w końcu tu jestem.
Dlaczego ciągle mrugasz?
Bo te soczewki są brudne.
Jakbyś je wyciągnął ze śmietnika.
Nieważne, gdzie je znalazłem.
Zachowuj się na luzie.
Jasne, na luzie. Rozumiem.
Jaszczurowaty człowieku.
Lekarko.
To ja, Kaz.
Tu jest moje miejsce.
Przyszedł Diaz.
Ma Diadę Nebulonu na szyi.
Kaz, nie łaź za mną.
Nie pomogę ci.
Jeśli nie zdasz, to twój problem, nie mój.
Zapomniałem o czymś.
Ponieważ stanowicie zespół,
jeśli on nie zda, to twój problem, nie mój.
I sprasujemy was w kostki.
No to ustalone.
Co?
Jeśli nie rozwiniecie umiejętności,
nie będziecie nam potrzebni.
A ponieważ wiecie o oddziale specjalnym…
Przepraszam, coś mi utknęło w gardle.
Chciałem powiedzieć…
Plan jest taki.
Póki nie udowodnisz, że jesteś gotowy do testu,
nigdzie nie pójdziesz.
Mam lepszy plan. Pójdę sobie.
Kaz, to jest ważne.
Jeśli zdamy egzamin, dowiemy się o…
A poza tym nie sprasują nas w kostki!
A teraz pokaż mi zabieg 33A.
Jasne. Nie ma problemu.
Zabieg 33A to podanie kropli do nosa.
Chodziło ci o zabieg 33A!
Myślałem, że mam cię związać jak indyka.
Lepiej pójdę na czyszczenie uszu.
To jest zabieg 33B!
Kaz, jeśli chcesz mnie przestraszyć,
to dobrze, bo mam straszną czkawkę.
Jasne. Właśnie o to chodzi.
To było przerażające.
I zadziałało.
Dobra robota.
Skoro już tu jesteś,
możemy zacząć twój egzamin.
Egzamin?
A, racja.
Pytanie pierwsze. Jak postąpić z superbohaterem,
który ma stopę przebitą ebrońskim mieczem?
Na początek
trzeba zdjąć biżuterię z szyi.
Przestań. Co ty robisz?
Ratuję ci życie. Nie umieraj!
Co się dzieje?
Chcesz mi ukraść naszyjnik?
Co?
Masz na myśli połowę potężnego amuletu,
która w połączeniu z drugą połową
może stworzyć złoczyńcę o niezrównanych mocach?
Nie mam pojęcia, co to jest.
Daj spokój, to ja, Kaz.
Nie ufasz mi?
Czemu miałbym go kraść?
Ochrona!
Zabierzcie go! To zdrajca.
Cześć, Oliver. Masz chwilę?
Muszę z tobą porozmawiać.
Mogłabyś najpierw mnie rozwiązać?
Za chwilę.
Nie zawsze jesteś najważniejszy.
Nie chcę mówić, o kogo chodzi, ale…
jest taki chłopak, którego codziennie widuję,
a któremu się podobam.
Chyba powinnam mu powiedzieć, co czuję.
Całkowicie się zgadzam.
Powinnaś mu powiedzieć.
Znasz to powiedzenie: „Uczciwość popłaca”.
On mi się nie podoba.
Wręcz trochę mnie odraża.
Szczerość nie jest dobra.
Nie bądź szczera.
Znasz to powiedzenie: „Uczciwość nie popłaca”.
To jak dać mu kosza, żeby go nie zranić?
Czemu dawać mu kosza?
Łatwiej będzie się z nim umawiać,
z czasem zacznie cię coraz mniej odrażać.
Daj mu parę lat, dobrze go sprawdź.
Nie mogłabym się umówić z Alanem.
A na pewno nie chciałabym go sprawdzać.
Z Alanem?
Alan się w tobie podkochuje?
To powiedz mu prawdę,
bo znasz to powiedzenie:
„Uczciwość popłaca i nie popłaca, ale głównie popłaca”.
Możesz mnie już rozwiązać?
Jeszcze nie.
Rzadko mi się zdarza mieć publiczność na własność.
Zastanawiam się nad zmianą fryzury.
Z grzywką czy bez?
Tu jesteś! Ochrona!
Zabierzcie go i zamieńcie w sześcian!
Co? O czym ty mówisz?
Doskonale wiesz, o czym mówię.
Sześcian to trójwymiarowy prostopadłościan
o sześciu kwadratowych ścianach, zdrajco!
Co? Nie jestem zdrajcą.
Jestem kablem. Jerome z księgowości kradnie ołówki.
Dosyć!
Obrzydzasz mnie.
Tyle dla ciebie zrobiłem,
a ty tak mnie zawiodłeś!
Nie patrz na mnie!
Nie wy dwaj! Kaz!
Łapcie go!
W międzyczasie zajmę się Jerome'em z księgowości.
Kaz jest niemożliwy.
Wcale się nie uczył,
więc Horace zmieni nas obu
w trójwymiarowe prostopadłościany
o sześciu kwadratowych ścianach.
I zmieniłem zdanie. Grzywka.
Muszę znaleźć Kaza.
Alan.
Mam złą wiadomość.
Jeśli chodzi o krajowe braki swetrowych kamizelek,
spokojnie.
Ja je spowodowałem.
Wiem, że się we mnie zakochałeś,
ale przykro mi.
Nie odwzajemniam twoich uczuć.
Ale wiem, że jakoś to przetrwasz.
Co?
Ja miałbym się zakochać w tobie?
Nie rozumiem.
Jeśli nie we mnie, to w kim?
W niej.
Posłuchałem twojej rady.
Idziemy dziś na randkę.
To o nią chodziło?
Jak możesz być zainteresowany nią, a nie mną?
Zacznijmy od tej grzywki.
Zresztą ona nie wygląda teraz najlepiej.
To jest moja dziewczyna i plująca kwasem ośmiornica.
Z nią nie mogę konkurować.
Popatrz na jej nogi.
Horace, co się dzieje?
Robię z Kaza przycisk do papieru.
Jerome z księgowości wciąż tu był.
Tak to jest, jak kradniesz ołówki.
To dlatego, że Kaz oblał egzamin?
Mnie też sprasujesz? Proszę, zrobisz nam poprawkę?
Nie będę was poprawiać. To nie moje zadanie.
I to nie przez egzamin.
Nie mam wyjścia.
Bardzo cię polubiłem, ale mnie zdradziłeś,
a co gorsza, zdradziłeś oddział specjalny.
Dlatego musisz iść do komory.
Nie ty, Marcel!
Kaz!
Ale Kaz nie zdradziłby oddziału.
Jest najlojalniejszą osobą na świecie.
To prawda.
Więc nie karz mnie, tylko jego.
Może nie najlojalniejszą.
Ale nie jest zdrajcą. Proszę, nie zamieniaj go w sześcian.
Błagam cię.
Dobrze, jeśli będziesz tak jęczeć…
Tylko wymażę mu pamięć
i zakażę mu wstępu do oddziału.
Co? Nie!
Kaz.
Kaz. Znasz mnie?
Mnie? Mnie?
Nie kojarzę.
Kto to jest mnie?
Wyrzućcie go!
Kaz nie pamięta naszej znajomości.
Bez niego nie ma mnie.
Bez odwagi nie ma chwały.
Bez pracy nie ma kołaczy.
Bez koszuli nie ma wstępu.
Czasami chodzi topless i zakazują nam wstępu.
- Kaz? - Oliver!
Horace wysłał za mną ochronę, ale nie wiem czemu.
Przecież jestem ubrany.
Kaz, Kaz! Wiesz, kim jestem.
- Wiesz, kim jestem! - Oczywiście.
Jesteś moim przyjacielem Oliverem,
co wszystko powtarza, kiedy się ekscytuje.
Właśnie. Właśnie.
To prawda. To prawda.
Co ty tu robisz?
Nie wymazałem ci pamięci?
Moment. Wyrzuciłeś Kaza i wymazałeś mu pamięć,
a on stoi tutaj i mnie pamięta.
Jakiś złoczyńca musiał się pod niego podszyć,
aby się tu dostać.
To by wyjaśniało, dlaczego Kaz
chciał ukraść mój potężny amulet.
I użył słowa „amulet”.
To zdecydowanie wykracza poza jego słownictwo.
Ja mam słabe słownictwo?
Mówi się „ambulans”.
Jesteś Kazem!
Więc podszył się pod ciebie złoczyńca.
Ale kto?
Chwila, podszył się pode mnie złoczyńca?
Złoczyńcy wiedzą, kim jestem?
To jest…
ekstra!
Diada Nebulonu nie przydałaby się nikomu
poza Katastrofą,
najpotężniejszym złoczyńcą w historii galaktyki.
Jednak pokonaliśmy go lata temu
i rozdzieliliśmy na dwie istoty,
z których każda jest żałosna i bezsilna.
Te dwie istoty muszą gdzieś być.
Tylko gdzie?
Spróbuj sobie przypomnieć.
Masz na imię Clyde.
Mieszkasz z bratem bliźniakiem.
Prowadzisz z nim sklep z komiksami.
To musi być smutne życie.
Nie chcę pamiętać czegoś takiego.
I ostatnie pytanie.
Co zrobicie, gdy u pacjenta
zdiagnozowano zandoryjskie pasożyty?
Chyba zwymiotuję.
Dobrze.
Wymioty są lekarstwem na zandoryjskie pasożyty.
Gratuluję, obaj zdaliście!
Już nie będziecie zwyczajni.
Co?
Dasz nam moce?
Nie, dam wam tytuł.
Teraz będziecie zwyczajnymi rezydentami.
Fajnie.
Dostajemy podwyżkę?
- Nie. - Premię?
Nie. A koszt identyfikatorów zostanie potrącony z wynagrodzenia.
Ale zobaczycie coś specjalnego.
Nie wierzę, że patrzę na…
Możesz patrzeć,
ale nie możesz wymówić nazwy.