Koniec mojej zmiany.
Odbiję kartę i pójdę poczytać komiksy.
Betsy, pomożesz?
Dziękuję.
Oliver, patrz!
Nie znoszę zwierząt.
Są po prostu niecywilizowane.
Ich higiena polega po oblizywaniu się.
Co mówiłeś?
Przepraszam, klinika weterynaryjna jest na końcu korytarza…
Nie podchodź, gryzie.
Oliver, to jest psi superbohater Amicus
i jego ludzki zwierzak Harold.
Ludzie mnie lubią. Podaj dłoń.
Dobry człowiek.
Zapraszam. Poczekalnia jest tam.
Harold, nie ciągnij!
Jaki uroczy człowiek.
Aż tęsknię za moją dorenbosz.
Czy zwierzaki nie są super?
Tak! Uwielbiam zwierzaki!
Wcale nie. Przed chwilą powiedziałeś…
Że uwielbiam zwierzaki.
Może mówiłem za cicho, bo uwielbiam zwierzaki!
Ktoś tu uwielbia zwierzaki?
Dobrze słyszałem?
Bo mam zatyczki w uszach, żeby nie słyszeć Alana.
Co?
Ledwo coś słyszałem.
Oliver powiedział, że uwielbia zwierzaki.
Wspaniale! Jutro mam przegląd roczny
w Nowym Jorku z doktor Bridges, dyrektorką zarządu oddziału.
Pies musi tu zostać, a nie ma opiekunki.
No nie wiem…
- Brzmi super! - No pewnie!
Świetnie.
Wujku, czemu nigdy nie prosisz mnie o pomoc?
Jestem odpowiedzialny.
Ja chcę! Ja chcę! Ja chcę!
Uwielbiam te zatyczki!
Harold, puść kurczaka.
Zły człowiek.
Zaczynamy.
Każdy dzień to przygoda
Choć popołudnie w szkole
Nam się nie podoba
Więc uciekamy Do pracy śmigamy
Po drodze komiksy w sklepie czytamy
Wciąż nowe numery i czadowe moce
Gdyby nie praca Zostalibyśmy do nocy
Jakie problemy wciąż nas nurtują?
Superbohater z poważną kontuzją
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Ratujemy ludzi, którzy ratują ludzi
Zawsze po szkole Ruszamy do akcji
My, zwyczajni Zwyczajnie fantastyczni
Leczymy postacie Ze świata wyobraźni
Niektórzy tutaj mają nas za nic
Ale musimy sobie poradzić
Tego sekretu nie możemy zdradzić
Takiej pracy nikt nie chciałby stracić
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Wyjeżdżam dopiero jutro,
ale chcę was zapoznać z moim zwierzakiem.
Czemu trzymasz pieska w centrum badań wodnych?
Nie mam pieska. Mój zwierzak wabi się Pies.
To rekin.
Teraz widzę, że to mylące.
Ale słodki!
Oliver, nie jest słodki?
I to jak!
Kto jest bezwzględnym mordercą?
Pies!
Wziąłem go ze schroniska.
Ma za sobą ciężkie życie, więc trzeba go karmić rękami.
Oliver, nakarm go tymi rękami.
Są z kurczaka, ale smakują jak lew morski.
Mam wejść do jego basenu?
Spokojnie. Będziesz w klatce.
Jeszcze jedno. Czy ktoś z was ma przy sobie surowe mięso?
- Nie. A co? - Umieram z głodu. Nie jadłem śniadania.
Wallace, musimy pogadać.
Przykro mi, ale kiedy schodzę z łóżka,
muszę nadepnąć ci na poduszkę, nie mam gdzie stanąć.
Każde łóżko piętrowe ma drabinę! Ale nie o to mi chodzi.
Musimy zacząć więcej zarabiać, bo splajtujemy.
Wtedy stracimy Kaza i Olivera, a z nimi oddział specjalny.
Musimy zwiększyć przychody. To widać jak na dłoni.
- Co to w ogóle znaczy? - Nie wiem. Pokaż dłoń.
Nie mam pojęcia.
Ale fajnie brzmi.
Właśnie!
Chłopaki, słuchajcie.
Od dzisiaj zasady się zmieniają.
Nikt nie ma prawa czytać komiksów
ani grać w gry, których nie kupił.
Czy to wam wygląda na bibliotekę?
Nie wiem, jak wygląda biblioteka.
Od dzisiaj bez zapłaty nie ma komiksów.
- Ani gier. - Bez wyjątków.
I nie ma majonezu.
Skończył się.
A co robimy, kiedy coś się kończy?
Wpisujemy na listę zakupów.
Beznadzieja.
Lubię tu przychodzić,
ale nie chcę za każdym razem płacić.
Jesteśmy w Ameryce.
Moi praojcowie walczyli o prawo do przeglądania komiksów.
Masz kilku ojców?
Ja mam tylko jednego, ale mama mówi, że jest innym człowiekiem niż kiedyś.
À propos ojców, mam pomysł.
Wiem, jak rozwiązać twój problem.
Co się dzieje?
Gus, chyba nie kandydujesz znowu na burmistrza?
Mój tata kupił sklep i teraz ja tu rządzę.
Wallace i Clyde nadal będą tu pracować.
Ty tu rządzisz?
Czyli mogę robić, co chcę? Nawet to?
Bo Wallace i Clyde tego zabronili.
Tak.
Wprowadzę też inne zmiany w sklepie.
Zacznę od najważniejszej.
Od dzisiaj ty jesteś Wallace, a ty Clyde.
Tak łatwiej zapamiętać.
W końcu możemy się opiekować rekinem.
Jakbyśmy byli parą z małym dzieckiem.
Co powiesz na wyjście do kina?
Spodziewałam się więcej czułości.
Wybacz.
Słonko, co powiedz na wyjście do kina?
Aha, mam być czuły wobec rekina!
Piesku!
Chcesz przekąskę?
Ale z ciebie słodka rybka.
Spadło mi!
Oliver, on nie może jeść tyle przekąsek.
Nie sądzę, żeby pudełko przekąsek mu zaszkodziło.
Zjadł żelazną klatkę, pewnie razem z człowiekiem.
Nie wiesz na pewno. Sprawdźmy skład.
Przekąski według receptury genetycznej.
Uwaga: maksymalna dawka to łyżka dziennie.
Zawiera opracowane laboratoryjnie DNA nasilające mutacje genetyczne.
No proszę, dużo błonnika.
Nic mu nie będzie.
Gdzie się podział?
I dlaczego na podłodze są mokre ślady idące z basenu do drzwi?
O nie. Myślisz to samo, co ja?
Że Pies zmienił się w człowieka-rekina i dokądś poszedł?
Chodziło mi o to, że mokra podłoga jest niebezpieczna.
Mamy poważniejszy problem.
Nie rozumiem.
Jak namówiłeś tatę, żeby kupił sklep?
Wystarczyło poprosić. Jestem rozpieszczony!
Spokojnie, nic się nie zmieni.
Tylko będzie więcej chińszczyzny.
Co tu zrobiłeś?
Zawsze marzyłem o prowadzeniu chińskiej restauracji.
Marzeń się nie spełnia.
Życie to tchórzliwe kompromisy.
Tak jest napisane na poduszce od mojej mamy.
Witamy w Domain Lo Mein.
Dania dnia to słodko-boskie krewetki.
- Zupa dająca kopa. - I kurczak ka-pow.
Gus, wszystko kompletnie zmieniłeś.
Poza tym, że wcześniej mocniej pachniało tu chińszczyzną.
Nie zmieniłem wszystkiego.
Na marginesie, obowiązują marynarki.
Na szczęście mam jedną dla prostackich prymitywów jak ty.
Nie chcę sklepu z komiksami z chińską restauracją.
Ale gdybym chciał,
byłaby w nim przystawka o nazwie Tektony-wontony.
Przecież to oczywiste.
Zgadza się.
Musimy coś zrobić z Gusem.
Możemy go zgnieść na proszek i dodać do smoothie.
Coś takiego powiedziałby szaleniec.
Już wiem, co zrobić, żeby Gus sprzedał wam sklep,
i nawet na tym zarobicie.
Opowiadaj.
A to powiedziałby ktoś zainteresowany.
Ściągnę tu inspektora sanitarnego.
Złamiemy rozmaite przepisy i zamkną nam restaurację.
To mi się podoba, Wallace.
Teraz ma na imię Clyde.
No tak. To mi się podoba, Clyde.
- Faktycznie łatwiej zapamiętać. - Racja.
Dobrze.
Ślady prowadzą tutaj. Pies musi gdzieś tu być.
- Alan, co ty wyprawiasz? - Próbuję wyciąć idealne koło.
- To jest trójkąt. - Pracuję nad tym!
Skoro wujek powierzył Psa wam,
mam więcej czasu na hobby,
jak wycinanie kół i gra na wiolonczeli.
Horace, już wróciłeś z Nowego Jorku?
Pokazałem doktor Bridges, kto tu rządzi.
Okazuje się, że ona.
Chce zobaczyć oddział, zanim podejmie decyzję o mojej roli.
Muszę powiedzieć, że mam wątpliwości co do badań genetycznych.
Nie muszę mówić, że chciałabym, by nic z nich nie wyszło.
Ale to mówię.
Bo cię nie lubię.
Romansowanie ze współpracownikami zawsze źle się kończy.
Zwłaszcza jeśli przez przypadek spalisz ich dom.
Mogę ci zadać pytanie hipotetyczne?
Co by się stało, gdyby Pies zjadł za dużo
tych genetycznych przekąsek?
- Czemu pytasz? - Chciałem tylko zagadać.
Nigdy cię nie zaproszę na przyjęcie.
Nie dotykaj mnie.
To Pies.
Patrz, co mu zrobiłeś.
Nie jest tak źle.
Jest lekarzem, więc coś mu wyszło.
Moment.
Skąd wziął fartuch lekarski?
Jest bardzo źle.
Zmienił się w brutalnego człowieka-rekina!
Musimy go zatrzymać, zanim zaatakuje cały oddział!
On tylko tak się bawi.
Pomocy! Facet z wielkimi kłami mnie goni!
Człowiek-rekin?
Nie, woźny.
Powiedziałem, że ma wielkie kły, i się wściekł.
Alan, gdyby na przykład
rekin Horace'a zmienił się na przykład
w jedzącego ludzi człowieka-rekina i na przykład
był na wolności,
czy mógłbyś użyć telekinezy i na przykład nam pomóc?
No nie wiem.
- Mógłbym. - Świetnie.
Gdybym był głupi!
Zapomnij! Wujek Horace wybrał ciebie do pilnowania rekina,
to go pilnuj.
Alan, jeśli to wyjdzie na jaw, doktor Bridges zwolni Horace'a.
Jeśli Horace wyleci, to ty też.
Dobrze, pomogę.
Co robimy?
Pamiętam jeden komiks,
gdzie cofnięto mutację, wyodrębniając DNA,
zmieniając układ chromosomów
i wstrzykując DNA z powrotem.
Ja za pomocą telekinezy pobiorę próbkę DNA ze skóry Psa.
Ja go czymś zajmę.
Rekiny lubią ruch i kontrastujące kolory.
Proszę. Trójkąt plażowy.
Zupełnie się nie znasz na kształtach.
Przyszedł inspektor sanitarny.
Róbcie, co ja.
O rety, czy to inspektor sanitarny?
Skąd on się tu wziął?
Spokojnie, obsłużymy bardzo sanitarnie.
Nowy Clyde ma rację.
Zaraz wracam.
Z kandydowania na burmistrza nauczyłem się korupcji w polityce.
To wyjaśnia twoje 230 000 głosów.
Witamy w Domain Lo Mein.
Podaj panu porcję ostro-kwaśnej zupy.
Już podaję.
Sprawdźmy, czy nie jest zbyt gorąca.
Zdecydowanie za gorąca.
Zabierz ją i przynieś porcję zupy letniej.
Proszę.
Ja sprawdzę.
Pyszne. Proszę spróbować.
Przepraszam!
Moje jedzenie jest niedogotowane.
O nie, chyba wraca!
Proszę nie zamawiać super chow.
Podobno jest super…
ale nie jest.
Dość już widziałem.
Ta restauracja łamie sekcję 117 kodeksu
o higienicznym otoczeniu.
O nie.
Zamkniecie ją?
Co? Skąd!
Nie uwierzy pan, czego trzeba, by zamknąć lokal.
Gnoju. Wielkiej kupy gnoju.
Ale zakurzone komiksy są zbyt blisko jedzenia.
Trzeba je wszystkie wynieść.
Co ty robisz?
Słyszałem, że inspektorowi trzeba wynagrodzić trud.
Ale pieniędzmi.
Możesz wrócić na ślub.
Mam!
Pies, nie!
Puść. Puść.
Zrób coś!
To chyba będzie Domain Lo Mein na zawsze.
Przynajmniej tak mówi moja wróżba.
Te wróżby są dziwnie konkretne.
Gus, czemu też się wynosisz?
Mój tata zamyka lokal.
Mówi, że nie mamy żadnych dochodów.
Jak to możliwe?
Od samego początku mamy pełno klientów.
Nie wiem, co robię źle.
Kupuję jedzenie w najlepszej chińskiej restauracji w mieście
i sprzedaję za pół ceny, żeby przyciągnąć klientów.
Czyli tracisz na każdej transakcji?
Najpierw ukradł nam sklep, a teraz strategię biznesową.
Chwila.
A gdybyśmy odkupili od ciebie sklep
za 5000 mniej, niż zapłacił twój tata?
Dobra. Ale tylko dlatego, że tak mówi moja przepowiednia.
Te wróżby są dziwnie konkretne.
Ale w ramach umowy
możemy znów czytać komiksy i grać w gry za darmo.
A ja chcę prawa do toalety dla VIP-ów.
Kocioł z Kupolanu to nie toaleta.
Ale umowa stoi.
Myliśmy go kiedyś?
Nie.
Tu będziemy bezpieczni, póki nie znajdziemy rozwiązania.
Tęskni za nami!
Co z tobą? Nie wszystkie zwierzaki są słodkie.
Zaraz tu wejdzie!
Muszę naprawić drzwi. Czasem się zacinają.
A teraz, pani doktor,
zaprezentuję moją najcenniejszą własność,
rekina Psa.
Nie ma go tam.
A gdzie jest?
Tam.
Wygląda inaczej.
Czy ja wiem?
Fascynujące.
To moja dziewiąta ulubiona kamizelka!
Alan, użyj mocy!
Racja!
Już jestem bezpieczny.
Radźcie sobie sami.
Musimy go zatrzymać!
- Nie skrzywdź go. - Lepiej jego niż doktor Bridges!
Może jest głodny. Daj mu przekąskę.
Właśnie, przekąski!
Nie musi cofnąć ewolucji. Może ją rozwinąć.
Hej, Psie.
Opieka nad tobą była…
pyszna.
Serio?
Na niebiosa!
Garnitur imitujący skórę rekina? Cóż za prostactwo!
Przepraszam, muszę wynitkować zęby.
Zdaje się, że mam coś między zębami.
Bądź kogoś.
Nie dotykaj mnie.
Doktorze Diaz, choć niemal mnie zabiłeś,
muszę powiedzieć, że to imponujące osiągnięcie w genetyce.
Nie muszę mówić, że mi przykro,
że w tym roku nie mogę cię zwolnić.
Ale to powiedziałam.
Bo cię nie lubię.
Wujku Horace, nic by się nie stało, gdybym to ja go pilnował.
Wiem.
Mam wielkie szczęście. Bo to coś wspaniałego!
Co?
Od lat próbowałem zmienić Psa w człowieka-rekina.
Wam się udało w jeden dzień!
Ale nie mogłeś poczekać pięciu minut,
żeby najpierw pożarł moją szefową?
Nienawidzę jej!
Woźny faktycznie ma straszne kły.
Opowiedziałem ci historię o człowieku-rekinie,
a to jest twoja ulubiona część?
W każdym razie to doświadczenie coś mi uświadomiło.
Skylar i ja nie bylibyśmy dobrą parą.
Ona kocha zwierzaki, ja nie kocham zwierzaków.
Ty kochasz ją, ona nie kocha ciebie.
Chodzi mi o to, że powinniśmy zostać przyjaciółmi
i już się odkochałem.
Tu jesteś.
Oliver, przepraszam, że tak cię krytykowałam.
Byłeś niesamowity, uratowałeś i Psa, i nas.
Dziękuję.
Tak bardzo ją kocham.