Patrz, jak nas witają, bo wczoraj przywróciliśmy moce superbohaterom.
Nawet na nas nie patrzą.
Dokładnie. To najwyższa forma pochlebstwa.
Nie czują się godni nawet na nas spojrzeć.
Rany, dość tych pochwał. Zawstydzacie mnie.
Jesteśmy całkiem ekstra. Powinniśmy to uwiecznić.
Przyszłe pokolenia ludzi i-lub cyborgów,
wczoraj ludzkość ocalono przed siłami zła. Pewnie zastanawiacie się, kto to zrobił.
Nie musicie szukać. To byłem ja, Oliver.
A także ja, Kazimieras.
- Kazimieras? - To moje prawdziwe imię.
Używam ksywki, bo tamtego nikt nie przeliteruje.
Zwłaszcza ja. K-a-z-i? K-a-z-e?
To niemożliwe!
Znam cię od dziecka. Czemu mi nigdy nie powiedziałeś?
W czym rzecz? Mam przed tobą mnóstwo tajemnic.
Przykładowo, od pięciu lat kradnę ci szynkę z kanapek.
To stąd te kanapki z samym serem.
Czasem był tylko chleb!
Przyjaciele nie mają przed sobą tajemnic.
W odróżnieniu od ciebie, Skylar nic przede mną nie ukrywa. Prawda?
Jasne. Nigdy niczego bym przed tobą nie ukryła.
Wstydziłbyś się, Kaz. Wstydziłbyś się.
Neomóżdżek.
- Co się stało? - O nie.
Zawsze coś się kiełbasi, jak wy typki mnie leczycie.
Właściwie to doktor Wytypki. Plus ona teraz leczy tamtych typków.
Dobra. Zaatakował mnie Zapłon i Srebrna Tarcza.
Co? Ale to superbohaterowie. Czemu mieliby cię zaatakować?
Przewracałeś oczami i wzdychałeś?
Wcale że nie!
Przejrzałem ich myśli, zanim Zapłon zniwelował moje moce.
Obaj pracują dla Niszczyciela.
O nie. Wiesz, co to znaczy?
Że film o Zapłonie wymaga nowego scenariusza?
Nie. Zapłon i Srebrna Tarcza byli wczoraj na oddziale specjalnym.
Może mamy kreta,
który współpracuje z Niszczycielem i zmienia superbohaterów w złoli!
Niektórzy ludzie powinni się wstydzić.
Powinni się wstydzić.
Wiem, kto to. To oczywiste! Stoi tuż przed nami.
To Hipnoza.
Ma przepaskę na oko.
Takie przepaski noszą tylko złoczyńcy.
Albo pacjenci leczeni na zapalenie gałki ocznej… dłoni.
Zaczynamy Każdy dzień to przygoda
Choć popołudnie w szkole Nam się nie podoba
Więc uciekamy, do pracy śmigamy
Po drodze komiksy w sklepie czytamy Wciąż nowe numery i czadowe moce
Gdyby nie praca, zostalibyśmy do nocy
Jakie problemy wciąż nas nurtują? Superbohater z poważną kontuzją
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Ratujemy ludzi, którzy ratują ludzi Zawsze po szkole ruszamy do akcji
My, zwyczajni Zwyczajnie fantastyczni
Leczymy postacie Ze świata wyobraźni
Niektórzy tutaj mają nas za nic
Ale musimy sobie poradzić
Tego sekretu nie możemy zdradzić Takiej pracy nikt nie chciałby stracić
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Dzwoniłem do agenta Blaylocka godzinę temu.
- Co tak długo? - Jest nam zbędny.
Sami odkryjemy, kto jest kretem.
Dobra.
To superbohaterowie, którzy stali się źli i których moce ukradł Niszczyciel.
To superbohaterowie, którzy stali się źli, leczeni niedawno na oddziale,
a to superbohaterowie, którzy wiszą mi kasę.
Pożyczałeś hajs Utracjuszowi? Jest nałogowym hazardzistą.
Nigdy nie odzyskasz tej kasy.
Obyś się mylił. Ta tablica nie była tania.
Co to?
Poradnik Jak przeciągnąć superbohatera na złą stronę.
Może się przydać.
Obczaj to! Karmazynowy Demon napisał recenzję.
„Lektura obowiązkowa. Serio, bo inaczej wypalę ci twarz”.
Agencie Blaylock! Czemu tak dyszysz?
Przybiegłem prosto z biura.
- A to daleko? - Po drugiej stronie tej ściany.
Ale podłoga jest pochyła, a ja jadłem pancakesy na lunch i…
Nie muszę się wam tłumaczyć!
Czego wam trzeba?
Superbohaterowie stają się źli. To dzieło kreta…
Myślicie, że nie wiem? Ogarniam to.
Więc wy typki pilnujcie własnego nosa.
Mówił do nas, doktor Wytypki.
Teraz muszę wracać do biura.
Przynajmniej mam z górki.
Czekaj! Wpadłem na to, kto jest kretem.
Kto tutaj ma najlepszy motyw, by zdradzić świat superbohaterów?
Poddaję się.
Nawet się nie wysiliłeś. To Alan.
- Co? Nie ma mowy. - Zastanów się.
Kto jest żądny władzy
i dał Wallace’owi i Clyde’owi Diadę Nebulonu?
Poddaję się.
Alan! Jesteś w tym fatalny!
Chwila, to nie może być Alan.
On nie nosi przepaski na oko.
- Mówię ci, Alan jest kretem. - Wcale nie.
Jestem kretem!
Alan…
co do licha?
Przestraszyłem się i częściowo zamieniłem w kreta.
Bądźcie ostrożni przy stołówce. Zrobiłem tam kopiec kreta.
Był całkiem pyszny.
To nie dowodzi, że Alan jest kretem.
Patrzcie, co Hipnoza mi dała.
Teraz mamy dowód.
Czemu kazałeś się tu sprowadzić? Sama dam sobie radę.
Wiem, ale potrzebowałem zmiany.
Za dużo czerni masz w tej celi.
Czarny kostium, czarne ściany. Straszna deprecha.
Nasz plan działa doskonale.
Gdy skazimy Błękitne Tornado,
dołączy do mojej armii złoczyńców.
Jest drobny problem. Kaz i Oliver wiedzą, że jest tu kret.
Musisz coś zrobić, by zbić ich z tropu.
Kocham korytarze!
Ktoś idzie. Szybko, do portalu!
Horace! Witaj.
Skylar, cieszę się, że cię widzę.
Skoro odzyskałaś moce, musimy sprawdzić, czy dobrze działają.
Nie chcemy, byś ścigając złoczyńcę użyła superszybkości,
by zamiast tego ziać ogniem z uszu.
Choć to byłoby przezabawne.
Inaczej wyglądasz.
Miałaś na głowie cylinder?
- Nie. - Szkoda.
Chciałem go pożyczyć. Kocham cylindry!
Meloniki są najgorsze.
Teraz cię przebadam.
Naprawdę musimy? Jestem bardzo zajęta,
a moje moce działają w porządku. Zobacz.
Wybuchnij!
Widzisz? Wszystko gra. Mogę iść?
Tak sądzę.
Coś nie tak?
Szczerze mówiąc, liczyłem, że zaczniesz ziać ogniem z uszu.
Nie jestem kretem! Jestem niewinny.
Więc dlaczego się wiercisz?
- Przez blask reflektora! - Dobra, Reflektor, skończ z tym.
W końcu powiesz nam prawdę. Po co cokolwiek ukrywać?
Zabawne, że ty to mówisz, Kazimierasie.
- Jeśli naprawdę się tak nazywasz. - Tak, to moje prawdziwe imię.
Jesteś zbyt pobłażliwy. Ja się tym zajmę.
Dobra, łajdaku, możemy to zrobić po dobroci albo po złości.
To chyba było po złości.
Cicho!
Rozerwałeś sobie spodnie?
Nie.
Wiem, kto jest kretem.
Przeszukałem każdy zakamarek tego szpitala,
a także tej babeczki.
- Już wiem, kto jest kretem. - Oczywiście. Bo to ty!
Co?
Wiedziałeś, że to on?
Nie, zrozumiałem puentę dowcipu, który usłyszałem trzy lata temu.
Pracujesz z Niszczycielem?
I kto tu mówi o tajemnicach! Nie wiem nawet, co powiedzieć.
Ale wiem, co zrobić.
Tak. To jego sprawka.
- Przysięgam, nie jestem kretem. - Wiem, że to ty, Oliverze.
Przeszukałem wszystkie szafki i wiesz, co znalazłem w twojej?
Poddaję się.
Nawet się nie wysiliłeś.
Znalazłem to urządzenie. Dzięki niemu skażasz superbohaterów.
Wstydziłbyś się, Oliverze. Wstydziłbyś się.
Nie wiem, skąd to się wzięło w mojej szafce. Ktoś próbuje mnie wrobić.
Więc czemu znalazłem także to?
Poradnik Jak przeciągnąć superbohatera na złą stronę.
Czytałem tę książkę, żeby odnaleźć kreta. To Alan!
Alana nie było na oddziale, gdy doszło do zbrodni.
I brak mu pomyślunku.
- Jest nierozgarnięty jak kupka piasku. - Dziękuję!
Chwila…
Jak wytłumaczysz pisemne przyznanie się do winy?
Chwileczkę, to nie jest pismo Olivera.
Ten, kto to napisał, stawia serduszka nad „i”.
- Oliver stawia gwiazdki. - Tak, bo są ekstra.
Serduszka są babskie.
Ma rację. Ktoś podłożył mu to do szafki.
Pozwól nam oczyścić jego imię.
Umówmy się tak:
przyszła pora na moją drzemkę. Macie czas, dopóki się nie obudzę.
Przed wami 12 godzin.
Witaj, Skylar.
Spróbuj tak zrobić w meloniku.
Co robisz u Neomóżdżka?
Słyszałam, że nie zjada swoich brzoskwiń z puszki,
a ja je ubóstwiam.
Takie pyszne.
To jego migdałki.
Tak czy inaczej, wypełnij te papiery, zanim cię wypiszę ze szpitala.
Jak to „wypisze”? Mam sobie iść?
Nie ma potrzeby, żebyś tu została, skoro twoje moce działają.
Tak więc wypełnij te formularze i ankietę klienta.
Zaznaczyłem już pierwszą odpowiedź.
Oceniasz mój cylinder na pięć cylindrów.
W ramach oceny dajemy cylindry,
bo kocham cylindry!
Ale nie mogę odejść. Wciąż mam tu coś do zrobienia.
Rozumiem. Ogarnia cię nostalgia.
Mnie też.
Pamiętam, jak byłaś taka duża.
Będzie mi cię brakować. Ale zmykaj. Masz dwie minuty.
Przypomniałam sobie, że nie mogę iść,
bo moje moce zaczęły szwankować. Spójrz.
Wybuchnij!
Widzisz? Kompletnie szwankują.
Pamiętam, jak byłaś taka duża.
Chyba powinnam zostać na dalsze badania.
Istotnie. Przyszykuję Neomóżdżka do operacji, a potem cię przebadamy.
Ale nie na pusty żołądek, więc…
skończ te migdałki.
Wsuwaj!
Kret przemienia rannych superbohaterów. Neomóżdżek może być następny.
Ja się zajmę Neo,
a ty ustaw mój telefon, tak żeby nagrał kreta.
Gdzie go schowamy?
Nie w twoich spodniach!
W moich też nie!
No to gdzie?
Gdzieś na kontuarze.
Neomóżdżku, ktoś przemienia superbohaterów w złoli.
Będziesz naszą przynętą.
Musimy cię tu zostawić, bezbronnego, unieruchomionego,
pod narkozą, w niebezpieczeństwie.
Mam uraz głowy, ale to nie brzmi jak dobry plan.
Ma rację, to zbyt niebezpieczne.
A ty jesteś zbyt ważny, by ryzykować twoim…
Szybko usnął. Co tam jest, geometria?
Trzeba opróżnić oddział, żeby kret dobrał się do Neo.
Dobra… Wiem, co zrobić.
Uwaga! Oczyścić teren!
Ktoś niechcący wypuścił toksyczny gaz!
Uwaga! W świetlicy rozdają popcorn serowy!
Oby się udało. To jedyna szansa, by oczyścić moje imię.
Które brzmi Oliver. Bo ja nie mam żadnych tajemnic.
Dlaczego się mnie tak o to czepiasz?
Wielu rzeczy mi nie powiedziałeś!
Jak choćby?
Że boisz się łokci.
Bo się marszczą!
- Skąd to wiesz? - Z twojego pamiętnika.
- To miała być tajemnica. - Aha! Widzisz?
Podobno przyjaciele ich nie mają.
Dlatego przeczytałem twój pamiętnik. Żebyś ty nie był złym przyjacielem.
Jak ja przegrałem tę kłótnię?
Przestań! To nie jest śmieszne!
- Co się z nim stało? - Poddaję się.
Ktoś go skaził! Sprawdź nagranie. Zobaczymy kreta.
Pewnie zastanawiacie się, kto to zrobił. Nie musicie szukać. To byłem ja, Oliver.
- Co do…? - To byłeś ty! Rozwiązałem zbrodnię.
Widzicie? Nie jestem nierozgarnięty. Piasek by na to nie wpadł.
Głupi piasek.
- Powiem Blaylockowi. - Alan, jestem niewinny!
Ktoś wyedytował wideo, żeby go wrobić.
Nie tak prędko!
To dziwne. Próbowałem was unieść, a zamiast tego zamieniłem was w żółwie.
Kaz, jesteś taki pomarszczony! Wyglądasz jak wielki łokieć.
Alan, natychmiast nas odmień!
Dobra. Jeśli pozostaniecie nieruchomo,
pójdę sobie i na was nakabluję.
Szybko, musimy tam dotrzeć pierwsi.
Biegiem!
Hej, zwolnij! Zaczekaj na mnie!
- Faza druga planu prawie ukończona. - Doskonale.
Skoro wina spadła na Olivera, nie będą cię podejrzewać.
I uważaj przy następnym zamykaniu portalu…
Co ja właśnie powiedziałem?
Co tu się dzieje?
Agencie Blaylock! Co tu robisz?
Obudziłem się, żeby zmienić kanapy…
Ale teraz widzę, że to ty byłaś kretem.
Oliver jest niewinny. Podrzuciłaś dowody do jego szafki.
Rozgryzłeś mnie. Jakiś ty sprytny.
Sprytny to jest mój starszy brat.
Poszedł na MIT. Ja jestem tylko agentem ochrony.
Przykro mi, ale muszę zniszczyć wszystko, co mnie pogrąży.
Pierwszą rzeczą na liście jesteś ty.
- Co to za hałas? - Coś się dzieje w świetlicy.
Może to kret. Chodźmy!
Stary, zwiększ tempo. Biegniesz, jakbyś miał stówę na karku.
Bardzo możliwe, że mam!
Czemu nie zdrzemnąłem się w aucie?
- Moce Alana się wyczerpały. - Nie do końca.
Mam straszną ochotę na sałatę.
- Nie ujdzie ci to płazem. - Nie zatrzymasz mnie i Niszczyciela.
Zwłaszcza robiąc sobie 12-godzinne drzemki.
I będąc posągiem.
Jasne, że nie zatrzymam cię jako posąg. To chyba oczywiste.
Po co użyłaś takiego przykładu?
Zamienisz mnie w posąg, prawda?
Nie wierzę. Skylar jest kretem?
Masz pewnie mieszane uczucia.
Nic nie mów. Chcę o nich przeczytać w pamiętniku.
Co teraz zrobimy?
Musimy o wszystkim powiedzieć Lidze Bohaterów.
Nie możemy. Nie wiemy, komu ufać.
Agencie Blaylock! Mogę dowieść, że to Oliver jest kretem.
Wiesz, że jest posągiem, prawda?
Oczywiście.
Chcieliście w ten sposób zatrzeć swoje ślady, co?
Niby jak? Nie mamy mocy.
I niecałe dwie minuty temu byliśmy żółwiami.
A czyja to wina?
Twoja!
No to kto jest kretem?
- Nie wiemy. - Ale Blaylock wie.
Może uda mi się go odmienić i wtedy nam powie.
Tak, to stwarza pewien problem.
Radzę ci uciekać!