W poprzednim odcinku…
Legendarny Hapax Starszy. Jest na Calderze.
Możemy pożyczyć transporter tunelowy? Jesteśmy na wulkanicznej Calderze.
Jesteś jedyną nadzieją dla Skylar i Ziemi.
Wrócę z wami i pomogę pokonać Niszczyciela.
Skylar? Niszczyciel? Co wy tu robicie?
Wiedzieliśmy, że odszukacie Hapaxa. Tylko on może pokonać Niszczyciela.
Hapax to ostatnie, co powstrzymuje mnie przed zniszczeniem świata.
Więc muszę go zniszczyć!
Chwileczkę.
Czemu Oliver tu jest? Mówiłaś, że wykończyłaś go na dyskotece.
Tak było. Patrzyłam, jak umiera.
Jęczał: „O nie, umieram”.
A ja rzuciłam: „Ha, umierasz!”.
To pewnie robota legendarnego uzdrowiciela superbohaterów Kaducjo.
Wyszedł z ukrycia, by przywrócić Oliver do życia.
Pomyślałam to samo.
Kaducjo zapłaci mi za to!
Moi słudzy go namierzą i wykończą na dobre.
Już nikt nie ożywi Kaza i Olivera, po tym, jak ja z nimi skończę.
Znalazłem mój ulubiony sweter. Dostałem go od wnuczki.
NAJLEPSZY DZIADZIO ŚWIATA
Neil?
Prędko! Ukryjcie się!
Witaj, stary uczniu.
Nie mogę powiedzieć, że miło cię widzieć.
Hapax Starszy. Wyglądasz staro. Twoje siwe włosy stały się czarne.
Próbowałem je farbować na siwo, ale nikt by się nie nabrał.
Mógłbym cię zniszczyć z pomocą Skylar lub mojego działka.
Ale wolę z tobą walczyć jeden na jednego. Czy może: mutant na mutanta.
Lepiej nie. „Jeden na jednego” brzmi fajniej.
Co robisz?
Gdy Ambrose to narysuje w komiksie,
nie chcę mieć jakieś dziwnej, przestraszonej miny.
No właśnie.
Zaczynamy Każdy dzień to przygoda
Choć popołudnie w szkole Nam się nie podoba
Więc uciekamy, do pracy śmigamy
Po drodze komiksy w sklepie czytamy Wciąż nowe numery i czadowe moce
Gdyby nie praca, zostalibyśmy do nocy
Jakie problemy wciąż nas nurtują? Superbohater z poważną kontuzją
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Ratujemy ludzi, którzy ratują ludzi Zawsze po szkole ruszamy do akcji
My, zwyczajni Zwyczajnie fantastyczni
Leczymy postacie Ze świata wyobraźni
Niektórzy tutaj mają nas za nic
Ale musimy sobie poradzić
Tego sekretu nie możemy zdradzić Takiej pracy nikt nie chciałby stracić
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Nauczyłeś mnie wszystkiego, a teraz dzięki tym zdolnościom cię unicestwię!
Wiesz, jak używać tych zdolności,
ale nie wiesz, po co… Neilu!
Nie nazywaj mnie tak!
Działko!
Skylar, poddaj się albo zniszczę Niszczyciela.
Wiesz co? Oszczędzę ci zachodu.
Zabiłaś go. Wiedziałem, że nie jesteś zła.
To wszystko był podstęp, by zemścić się na Niszczycielu.
Kaz, wisisz mi budyń.
Wciąż jestem zła.
Po prostu miałam dość tego gościa. „Zniszcz to, zniszcz tamto”.
Po co mam zniszczyć Ziemię,
skoro moja potęga może rządzić wszechświatem?
No i kto komu wisi budyń?
Nie zabijaj nas!
Daj spokój. Myślałeś, że serio zrobię coś takiego?
- Jesteśmy przyjaciółmi. - Uff.
Pozwolę wam żyć i zmienię was w złoli.
Szlag, uffnąłem zbyt wcześnie.
Będziecie pracować dla mnie. Jestem superzłoczynką,
ale chcę mieć z kim chodzić na lody.
Nic mi nie jest, tak w ogóle. Dzięki, że zaczekaliście.
Skylar!
Nie wierzę, że to ty! Obym się nie zsikała.
Zdarza mi się z ekscytacji.
Łap Hapaxa.
Złaź ze mnie, Kakaj-rata-hi-ha-muak-flupi-pa-zoink!
Gus? Nie wierzę, że nadal tu pracujesz.
- Wciąż nie ma Wallace’a i Clyde’a? - Nie.
Może opublikowali tę książkę dla dzieci
o dżdżownicach, które porzucają sklep z komiksami,
gdy publikują książkę dla dzieci.
Gus! Widziałeś to?
Ja nic nie widzę. Chyba potrzebuję okularów.
To zerówki, żebym wyglądał przystojniej.
Dwaj goście podobni do Tektona i Błękitnego Tornada
dosłownie spadli z nieba.
- Chyba też potrzebujesz okularów. - Nie mam problemów ze wzrokiem.
Wiem. Ale będziesz ładniejsza.
Jesteś dziś zajęta?
Niszczyciel kazał nam unicestwić Kaducja.
Potrzebujemy do tego Lustra Zalkanikusa.
Gdy w nie spojrzy, wyssie jego moce.
Podobno jest w tym sklepie.
Ale musimy iść pod przykrywką.
Mamy ten sam strój? Ale siara.
Gus, wiem, że to bez sensu,
ale sądzę, że superbohaterowie istnieją naprawdę.
Ci goście w sekundę zmienili kostiumy na normalne ciuchy.
Jordan, superbohaterowie nie istnieją. Gadasz jak potłuczona.
Brzmi to tak.
- Hapaxie, jak się trzymasz? - Kiepsko.
Mam kipisz w jaskini, a sprzątaczka przyjdzie za tydzień.
Poza tym jestem też poważnie ranny.
Musimy dać znać Lidze Bohaterów, żeby wyeliminowali Skylar.
Co? Nie możemy skreślić Skylar. Musimy ją uratować.
Skąd u ciebie ta obsesja? Pomyśl o uratowaniu mnie!
Może ona jest tego bardziej warta.
Serio? Które z nas próbowało cię zniszczyć ze 12 razy – ja czy Skylar?
A może zapomniałeś?
Skylar. Jak można coś takiego zapomnieć?
Wiem, że ubzdurałeś sobie, że Skylar się w tobie zakocha,
ale mam dla ciebie wieści, stary: to nigdy nie nastąpi!
A ja mam wieści dla ciebie, stary:
zamknij mordę!
- Skylar idzie! Ukryjmy się. - Dobra.
Ale nie z nim.
- Chodź, Hapax. - Nie, pójdziesz ze mną.
Schowam się z Kazem, bo poprosił mnie pierwszy.
To długo nie potrwa. Mój Skylar zmysł was wykryje.
Albo usłyszę Kaza, bo mruczy, jak się stresuje.
Świetnie. Czemu wybrałem ciebie?
Jestem tutaj.
Jesteś zbyt silna i nikt cię nie powstrzyma, więc się poddaję.
To urocze. Poświęcasz się, by uratować Kaza.
Nie, próbuję uratować siebie. Skończyłem z Kazem.
On i Hapax są za tym kamieniem.
Dobra, udam normalnego klienta, który tylko się rozgląda,
żeby znaleźć i ukraść Lustro Zalkanikusa.
Ty się dowiedz, gdzie jest Kaducjo.
Nie mówisz zbyt wiele, co?
Poważnie! Wiem, co widziałam. A przynajmniej tak myślę.
Powiedz to tym tonem psychiatrze, którego przydzieli ci sąd.
Czekaj. Udowodnię, że ten gość to Tekton.
Meteoryt w piersi Tektona zawiera żelazo.
Elektromagnes by się do niego przyczepił.
Ale gdzie ja znajdę elektromagnes?
Mam jeden w plecaku.
Co, ty nie nosisz przy sobie elektromagnesów?
Aleś ty dziwna.
Odwróć jego uwagę.
- Mogę w czymś pomóc? - Nie, dzięki. Chcę zainwestować w syna.
Nie sprzedajemy tu dzieci.
Pan myśli, że co to za sklep?
Patrz.
O rety, Jordan. Pozwól, że ci pomogę.
Proszę. O wiele lepiej.
Jak mogłeś mnie zdradzić? Nie odezwę się do ciebie więcej.
Szkoda.
Będzie mi brakować twojej fatalnej gramatyki.
Jestem gotów zostać złoczyńcą.
Czy to będzie bolało? Oby nie.
- Musisz wyssać jej moce. - Jestem zbyt ranny.
Zniszczy mnie, zanim zdążę.
- Co się dzieje? - To węgiel, jej słabość.
Wyssij jej moce, póki jest osłabiona.
Kaz, spójrz. Jej włosy zmieniły kolor na różowe.
- Znów jest superbohaterką. - Niestety nie.
By Skylar stała się dobra, zabrałem jej moce.
Nie mogę ich zwrócić, bo są skażone.
Nic ich nie rozdzieli.
Tak jak mojej wnuczki i hippisa, z którym się umawia!
Nie martw się. Wymyślimy, jak odzyskać twoje moce.
Ale teraz najważniejsze, że nic ci nie jest.
Myślałem, że nie żyjesz!
Jeszcze nie. Ale zdrajczyni Skylar Burza zaraz zginie.
- Co się dzieje? - Wyssałem jego energię życiową.
Fala mocy uwolni tych, którzy byli pod jego wpływem.
Więc skażeni superbohaterowie od razu wrócą do normy?
Oczywiście, że nie. Jesteśmy miliardy lat świetlnych od Ziemi.
Fala nie dotrze tam od razu.
Może to potrwać od 1500 do 2000
sekund.
Nie sądziłem, że powiesz „sekund”.
- Zniknął. - Udało nam się.
Pokonaliśmy Niszczyciela!
My?
Wszystko gra?
Tak, drasnął mnie tylko w ramię.
Dziękuję.
Uratowaliście nie tylko mnie i resztę superbohaterów, ale wszystkich na Ziemi.
Więc uratowaliśmy ludzi, którzy ratują ludzi
oraz ludzi, których zwykle ratują ludzie, którzy ratują ludzi.
Czekajcie.
Spójrzcie na jej ranę.
O nie! Niszczyciel trafił ją trującą mocą Czarnego Wdowca.
Krąży teraz w jej ciele.
- To znaczy, że… - Ona umiera.
Musimy ją przenieść na oddział. Jest bardzo osłabiona.
Ja? Ty nie potrafisz zrobić nawet pięciu pompek.
Jak jest zatruta, robi się wredna.
Gotowi?
Transporter tunelowy nie działa. Musiała paść bateria.
O nie. Jeśli bateria padła, to Skylar też zaraz padnie.
A my utkniemy tutaj i też padniemy! To koniec!
Wcale nie. A ty znów się poddajesz, gdy robi się ciężko.
Nieprawda. W wielu sytuacjach się nie poddałem.
- Wymień jedną. - Wymienię dziesięć. Jak choćby…
Poddaję się.
W przeciwieństwie do ciebie, Hapax i ja się nie poddamy.
Hapax! Wstawaj!
Wybaczcie, zawsze drzemię w południe.
I o 14. Oraz 16.15.
Co? Jestem na emeryturze i nie mam hobby.
Czy twoje moce mogę aktywować transporter?
Nie, ale mogę was wysłać za pomocą teleportacji.
- Sam tak się tu dostałem. - No to dawaj!
Ale ostrzegam:
użycie mocy na człowieku może mieć skutki uboczne.
Jakie? Płytki oddech?
Swoista płytkość.
Możecie stracić nogi.
Skylar kończy się czas. Ryzyko się nie liczy.
- Zrób to. - Dobrze.
Padnijcie przede mną na kolana!
- Po co? - Czuję się wtedy potężniejszy.
Dobra.
Jesteśmy gotowi. Czekaj! Chcę pamiątkę.
Udało się!
Nie mam nóg!
Wciąż klęczysz!
- Moja ręka! - Masz ją w kieszeni!
Co się dzieje? Co ze Skylar?
Niszczyciel trafił ją mocą Czarnego Wdowca.
- Tracimy ją! - Dajcie ją na łóżko.
Jest zbyt słaba.
Musimy ją ustabilizować, nim podamy antidotum.
- Nie ma pulsu! Zróbcie coś! - Dajcie defibrylator!
Uwaga!
Przykro mi.
Odeszła.
Wiem, że to Tekton. Musi się dać tego dowieść.
Czekaj, Tektonowi goją się rany.
Zranię go, a jeśli rana mu się zagoi, zobaczysz, że mam rację!
Rzuciłaś we mnie dzidą! Odbiło ci?
Strasznie pana przepraszam.
- Z kimś pana pomyliłam. - I chciałaś w niego rzucić dzidą?
Poszukam lekarza.
Ale nie chciałabym, żeby moje brudne odciski zainfekowały ranę.
Znajdę panu bandaż.
Hej!
Wygląda pan jak superbohater z tego pudełka.
BANDAŻE SAMOPRZYLEPNE
Tak, często to słyszę.
Nie wierzę, że Skylar odeszła.
To niemożliwe! Oddział specjalny to najlepszy szpital na świecie!
Ktoś lub coś musi być w stanie ją wyleczyć.
Horasie, błagam!
Odsuńcie się.
Thanatoi bios.
Bioi thanatos.
Ona żyje!
Horasie, jak to zrobiłeś? Tylko Kaducjo potrafi przywracać ludzi do życia.
Ja jestem Kaducjo, legendarny uzdrowiciel superbohaterów.
Co?
Ukrywałem swoją tożsamość ze względów bezpieczeństwa.
Poza tym ludzie zawsze mają dużo dodatkowych pytań.
Ty jesteś Kaducjo? To niesamowite.
Czemu od razu jej nie uratowałeś?
- Czemu się zawahałeś? - No i znowu te pytania.
Moje moce mają okropne, nieodwracalne skutki uboczne.
Natychmiast tyję pół kilo w biodrach!
To takie żenujące.
Poza tym mogę przywrócić do życia tylko pięć razy.
Teraz już tylko raz.
Gdzie jestem?
Co się stało?
Jesteśmy na oddziale. To długa historia, ale nic ci nie jest.
Gdzie są moje dłonie?
Pod kołdrą.
Znam to. To przerażające.
Kaz, dzięki, że nie porzuciłeś Skylar.
I przepraszam, że byłem dla ciebie niemiły.
Ja też przepraszam. Mogłem wiedzieć, że nie jesteś zdrajcą.
Skoro przepraszamy,
przepraszam, że wielokrotnie próbowałam was zamordować.
Wszyscy popełniamy błędy.
Horace, przytyłeś?
Potrzebuję Lustra Zalkanikusa. Szukaj dalej.
Zaraz! Tu jest.
Komiksy twierdzą, że to lustro jest wyjątkowe.
O co chodziło? A, tak – jest niezniszczalne.
Czekaj, nie niezniszczalne.
Niezastąpione.
Przykro mi, nie mamy więcej.
Pod kanapą nic pan nie znajdzie.
Nie znalazłam lekarza, ale mam środek chemiczny,
który pozbędzie się śladów DNA.
Jordan, nie uwierzysz, co ten gość zrobił z kanapą.
Przesunął ją trochę. Zobacz, ile tu przestrzeni.
Nie ma za co.