Co za tydzień.
Podróż na inną planetę, uratowanie Skylar.
Pięć razy prawie zginąłem.
Ale wróciliśmy cali i zdrowi.
Nudzi mi się.
Nie rozpraszaj mnie. Gram na kodach, żeby zdobyć najwyższy wynik w grze.
Udało mi się! Najwyższy wynik. Osiągnąłem swój życiowy cel.
Nudzi mi się.
Kaz, nie możesz grać na kodach. W ten sposób oszukujesz.
Tak, po to się gra na kodach. Żeby oszukiwać.
Inaczej nie nazywali by tego kodami, tylko instrukcjami albo ziutkami.
Lepiej uważaj.
Wszystko, co robisz, określa to, kim się staniesz.
Dziś oszukujesz w grze, jutro oszukujesz na teście,
a zaraz zaczniesz mordować ludzi.
Ta historia dziwnie się potoczyła.
Spójrz na mnie. Ja ciągle robię dobre uczynki. Kto wie?
Może zostanę prezydentem.
Mam idealną twarz do waluty.
Lepiej z peruką czy bez?
DZIESIĘĆ
Co do licha?
- Kim jesteś? - Tobą. Kazem.
Z przyszłości. Co tam?
Mam ważną misję.
A tak serio, to kim jesteś?
Jasne, wyglądasz jak Kaz i jakbyś był z przyszłości.
I pojawiłeś się znikąd. Dobra, przekonałeś mnie.
Ale mnie nie.
- Skąd wiem, że jesteś mną? - Mogę nieudolnie udawać robota.
Jestem robotem.
Naprawdę jesteś mną.
Ale ekstra! Strasznie się cieszę, że nie jestem łysy.
Martwiłem się o to.
Ale to jest dziwne. Mam do ciebie tyle pytań.
Jak jest w przyszłości?
W sumie tak samo jak teraz. Ale rządzą nami wielkie insekty.
Ale wykonują zaskakująco dobrą robotę.
Wysłano mnie tu, by powstrzymać kogoś
przed zostaniem złoczyńcą i zniszczeniem świata.
Fajnie. Kto nim jest?
Ty.
Co? To niemożliwe.
Mam ozdobne etykietki z adresem zwrotnym. Jaki złoczyńca ma coś takiego?
Mistrz Rzezi.
Dobra, poza Mistrzem Rzezi.
Zaczynamy Każdy dzień to przygoda
Choć popołudnie w szkole Nam się nie podoba
Więc uciekamy, do pracy śmigamy
Po drodze komiksy w sklepie czytamy Wciąż nowe numery i czadowe moce
Gdyby nie praca, zostalibyśmy do nocy
Jakie problemy wciąż nas nurtują? Superbohater z poważną kontuzją
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Ratujemy ludzi, którzy ratują ludzi Zawsze po szkole ruszamy do akcji
My, zwyczajni Zwyczajnie fantastyczni
Leczymy postacie Ze świata wyobraźni
Niektórzy tutaj mają nas za nic
Ale musimy sobie poradzić
Tego sekretu nie możemy zdradzić Takiej pracy nikt nie chciałby stracić
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Widzicie ten reportaż?
To Oliver za 25 lat,
wykorzystujący ludzkie ciało jako kajak.
Spójrz na nagłówek:
„Najwyższe w historii poparcie dla George’a W. Bąka”.
- Więc zostanę złoczyńcą? - Nie martw się.
Pracuję dla Ligi Bohaterów.
Przysłali mnie, by powstrzymać zdarzenie, które zainicjuje twoją przemianę w złola.
Świetnie. Co to za zdarzenie?
Powinienem był o to zapytać.
To rzeczywiście ja. Też bym tak zrobił.
Nie masz tej informacji?
Bez żadnych konkretów.
Wiem tylko, czy zmieniłem przyszłość.
Mój tablet też lewituje! Patrzcie.
Czasem nie działa.
- To jak to rozgryziesz? - Użyję rozumu.
Jesteśmy skończeni.
Chwila. Skoro to zdarzenie ma mieć miejsce dzisiaj,
mogę tu usiąść bezczynnie i nic się nie stanie.
Właśnie się stało.
- Co? - Usiadłeś na łóżku.
Zostaniesz złoczyńcą.
Co? To niemożliwe. Niby jakim cudem?
Usiąście na łóżku to pierwszy krok w ciągu zdarzeń,
które do tego doprowadzi.
- A jaki jest następny krok? - Zadanie tego pytania.
Kolejny to szyderstwo.
Więc to tyle? Przypieczętowałem swój los?
- Wyrosnę na złoczyńcę? - Skądże!
Wcale nie wyrośniesz.
Jeśli nie zdołam cię powstrzymać,
plan B zakłada… eliminację celu.
Nie wierzę.
Jak mi się udało dorwać taką fajną fuchę?
Patrz! Coś błyszczącego!
Gdzie?
Dobra, nie widzę nic błyszczącego,
Ale widzę karalucha.
Co ty robisz? Kiedyś może zostać prezydentem.
Fajnie nie być już złą.
Wreszcie mam czas, by zająć się scrapbookingiem.
Ale nie dość czasu, by wymyślić lepszą gadkę.
Cześć, Hipnozo. Co słychać?
Spięcie. Przybij piątkę!
Philipie, czemu wszyscy są na mnie źli?
Próbowałaś zabić połowę naszej kadry.
A drugą połowę udało ci się zabić.
Drużyna softballu nie ma kim obstawić lewej strony boiska.
Skylar, czemu się smucisz? To świetna wiadomość.
Jesteś tu najbardziej znienawidzoną osobą.
- Czemu to świetna wiadomość? - Bo kiedyś to byłem ja.
Czemu tu przyszliśmy? To zbyt oczywiste. Przyszły Ja nas znajdzie.
Nie, przyszły Ty uzna, że my wiemy, że to miejsce jest oczywiste,
więc na pewno tu nie przyjdziemy.
Wiedziałem, że tu przyjdziecie. To takie oczywiste!
Masz teraz trzy opcje:
wessie cię czarna dziura, wepchnę cię w nią albo cię wypuszczę.
- Wypuść mnie! - Dobrze, wypuszczę cię.
W czarną dziurę.
Po to ta pauza?
Kaz, pogadaj ze sobą. Przekonaj go, żeby mnie nie zabijał.
Postaram się, ale wiesz, że zwykle wychodzi mi na 2+, 3-.
Daruje mi życie?
Zapomniałem o to zapytać.
To o czym tak długo rozmawialiście?
Był zły, że w gniewie wskazałem go palcem, o tak.
Mówi, że w przyszłości ludzie robią tak. I ma rację, tak jest lepiej.
Przyszły Kazie, błagam! Nie chcesz tego robić.
To ja, Oliver! Twój najlepszy kumpel. Twój partner w zbrodni.
Nie przyjaźnimy się, odkąd stałeś się zły.
A twoim partnerem w zbrodni jest złoczyńca Czaszkotwarz.
Jesteście niedobrani.
Ty lubisz porządek, a on ma czaszkę zamiast twarzy.
Hej, Gammo Damo.
Tylko mnie popchnęła.
Zwykle razi mnie promieniami gamma.
Ależ jestem popularny!
Co robisz, Skylar?
Zapłaciłam Ostrzu, by serwował darmowe smoothie.
Wtedy przestaną mnie tak nienawidzić.
Co?! Nie!
Nie możesz!
Na twoim miejscu nie rozdawałbym darmowych smoothies.
Bo jesteś skąpy i gardzisz radością.
To prawda, ale chodzi mi o to… że ludzie nie znoszą smoothies.
Są zbyt gładkie i pyszne,
a ludzie nie lubią, jak coś jest zbyt dobre.
Jesteś walnięty.
Zbyt walnięty. I dlatego ludzie mnie nienawidzą.
Czy też nienawidzili.
Słuchajcie, Ludzkie Ostrze zrobi wam świeżutkie smoothies. Na mój koszt!
Skylar, coś ty narobiła? Czemu popchnęłaś Spięcie?
Ktoś mógł stracić część ciała, która nie odrasta.
Nie popchnęłam Spięcia.
Widziałem cię. I obcięłaś kucyk Słonecznej Iskrze.
Teraz wygląda jak kucyk bez ogona. Stojący na dwóch nogach.
Ubrany w kostium Słonecznej Iskry!
Błagam, nie rób tego. Dam ci, co zechcesz.
Chcesz pieniędzy? Z peruką czy bez?
Nieźle wyglądasz w peruce. Ale to jest bezwartościowe.
W przyszłości nie ma pieniędzy. Nasza ekonomia bazuje na pyłku.
- Moja druga ulubiona koszulka! - Moja trzecia ulubiona koszulka!
Trzecia?
W 11 klasie dostaniemy czadową koszulkę.
Ekstra! Mam czego wyczekiwać.
Zmoczenie koszulki zmieniło przyszłość. Oliver nie zostanie złoczyńcą.
To cudownie!
Ale ja tak!
Wybaczcie, ale mam pewne sprawy do dokończenia.
Poczynając od…
kupna tej figurki!
Teraz pora siać spustoszenie w mieście!
Jestem złoczyńcą? To okropne.
Wiem.
Ale przynajmniej będziesz dziany.
W przyszłości ta figurka będzie warta dziesięć razy tyle pyłku.
Fatalnie. Nie chcę wyrosnąć na złoczyńcę.
Chcę wyrosnąć na gościa, który stoi przed salonem samochodowym i robi tak.
To nadmuchiwane balony.
Serio?
To najgorszy dzień w historii!
Kaz… twój podbródek.
- Wiesz, co to znaczy? - Tak.
Mam zarost.
Mam zarost! To najlepszy dzień w historii!
Ale mam mokrą koszulkę. To najgorszy dzień!
Przyszły Ty mówił o niedokończonych sprawach. Dokąd mógł pójść?
Kaz, pomyśl, czego nienawidzisz.
A muszę? Wiesz, że nienawidzę myśleć.
Racja. A gdzie każą ci myśleć?
W szkole!
- Co robisz? - Tyle się tu nacierpiałem.
Zedrę każdy plakat dotyczący fajnych szkolnych wydarzeń!
- To tyle? - A potem wyślę całą szkołę
w czarną dziurę i zmiotę ją z powierzchni ziemi!
Często robimy pauzy.
Nie możesz zniszczyć szkoły.
Trwa mecz koszykówki. Są tu uczniowie.
Mam to gdzieś. To druga rzecz w byciu złoczyńcą: masz wszystko gdzieś.
Mam gdzieś, co jest pierwszą.
Nie pokonasz mnie.
Jestem tobą! Znam wszystkie twoje ruchy.
Tak? A ja znam twoje słabości.
Uważaj na włosy!
Cześć, Jaszczurze. Hej, Spięcie.
Pstryknął mnie w czoło.
Normalnie raził mnie prądem, aż krwawiłem z dziąseł.
Życie jak w Madrycie.
Skylar, co tam masz?
Rozdam prezenty wszystkim superbohaterom i pracownikom.
Co?! Nie możesz tego zrobić!
Bo przyjaźni nie można kupić. Zaufaj mi – już tego próbowałem.
To nie są miłe prezenty.
Kupiłam ludziom absolutnie okrutne podarki.
Dla Horace’a film z demolowania mostów.
Dla Philipa, ogromny kapelusz, żeby myślał, że głowa mu się kurczy.
Ale wtedy ludzie znienawidzą cię jeszcze bardziej.
Mam to gdzieś. W tym roku przydarzyło mi się tyle syfu:
straciłam moce, stałam się zła, prawie pocałowałam Olivera.
Jedyną dobrą rzeczą byli moi przyjaciele na oddziale specjalnym.
A teraz nawet to mi nie pozostało.
Skoro nienawidzą mnie bez powodu,
równie dobrze mogę dać im dobry powód.
Jest zdruzgotana. To moja wina. Więc tak wygląda poczucie winy.
Nie podoba mi się!
- Nieźle! - Co nie?
Tak!
Kaz!
Jest naładowany! Lepiej się odsuń.
Widziałem przyszłość. Jesteśmy złoczyńcą.
Zaakceptuj to.
Nie mogę cię zmienić, ale i tak cię powstrzymam.
- Co ty robisz? - Poślę się w czarną dziurę.
Przestanę istnieć w teraźniejszości, więc nie zostanę złoczyńcą.
Kaz, nie!
Grozi, że zniszczy całą szkołę.
Wiesz, kto jest na tamtej sali? Cheerleaderki!
Gorące cheerleaderki! Nie mogę do tego dopuścić.
Czekaj! To wiadomość z przyszłości.
George W. Bąk wygrał kolejne wybory.
A Kaz nie jest złoczyńcą.
Nie jestem?
To… ekstra!
Nie rozumiem. Co się zmieniło?
Rano mówiłem ci, że wszystko, co robisz, określa to, kim się staniesz.
Nie jesteś już złoczyńcą,
bo byłeś gotów poświęcić swoje życie za innych.
Głównie cheerleaderki.
Dobra, wykonałem swoją robotę.
Chyba.
W sumie nie byłem pewien, co miałem zrobić.
Cieszę się, że cię poznałem. Bardzo chcę w ciebie dorosnąć.
Dzięki. Zrobisz coś dla mnie?
Zacznij używać nici dentystycznej. Wydajemy krocie na dentystę.
Niczego nie mogę obiecać.
- Jest moja podwózka. - Czekaj, mam jedno pytanie.
Skoro nie zostanę złoczyńcą, to kim?
Nie wiem, ale twoja twarz jest na pięciodolarowym banknocie.
- Super! - Którym się podcieramy.
I znowu ta pauza.
Co za dzień. Obłędny!
Wiem! Sądziłem, że nasze życie nie może być bardziej szalone.
Nudzi mi się.
Proszę o uwagę!
Zwołałam to zebranie, ponieważ…
Jestem maniakiem i należy mnie powstrzymać!
Alan, co ci odbiło?
Mówiłem ci. Jestem maniakiem i należy mnie powstrzymać!
Nie! Zebrałam wszystkich, by dać im prezenty.
Nie próbuj mnie powstrzymać!
Ale powiedziałeś: „Jestem maniakiem i należy mnie powstrzymać!”.
Źle się wyraziłem!
Co ci odwaliło?
Nie tylko zniszczyłeś nasze prezenty, ale także ten cudny papier do pakowania.
I te kokardki.
Jesteś potworem!
Alanie, wiem, co zrobiłeś.
W windzie tak pachniało, kiedy wsiadłem. Przysięgam!
Nie chciałeś, by ludzie mnie nienawidzili, więc wziąłeś to na siebie.
Włącznie ze strzałkami. I czymkolwiek rzuca ten gość.
Zgrywasz wrednego twardziela, ale w głębi serca
jesteś dość miły.
- Nie jestem miły. - Powiedziałam „dość” miły!
Nie wiem, o czym mówisz.
Zrobiłem to, bo… ludzie powinni robić to, w czym są dobrzy.
Ja jestem dobry w byciu nienawidzonym.
Chociaż znów jesteś najbardziej znienawidzoną osobą na oddziale,
nie wszyscy cię nienawidzą.
Nawet mi tego brakowało.