Bütün hasta raporlarımı yazdım.
Senin tüm raporlarını da baştan yazıp içinden şiirleri çıkardım.
O şiirler için çok uğraşmıştım.
Süper kahraman için damper toraman dışında bir kafiye bulmak çok zor.
Şu böcek ilaçlayıcı niye oraya ilaç sıkıyor?
Meğer süper kahraman Tiksin'in üstünde uzaylı böcekler varmış.
Uzak gezegenleri yok olmaktan kurtardığını biliyorum ama fena kokuyor.
-O sprey insanlar için güvenli mi? -Evet, sordum.
Bizim için tehlikeli değilmiş.
Ama birisi muhtemelen Kraliçe Arı'yı uyarmalıydı.
Hadi bakalım Her gün ayrı bir macera
Yüzümüze baksan hiç belli olmaz Okula geldik
Çıkış vakti, 15.30'da iş var şimdi
Çizgi romancıda Araştırma vakti
Yeni sayılar Ve süper güçler
İşimiz olmasa Burada geçerdi saatler
Herkes diyor bize endişelenme
Ama hiç kahraman gördün mü yatan sedyede?
Dünyayı kurtaracak mıyız Duruma bakar
Güvende olacak mıyız Duruma bakar
Kaçar mıyız kalır mıyız Duruma bakar
Biz Mighty Med'iz Hep sonuna kadar
Dersten sonra kahramanları kurtarırız
Sayfayı çevirip aksiyona atlarız Bize normo derler, normalde harika
Hayalimizdeki kahramanlar yanımızda Bu hayatta cesaretle dolmalı için
Yumruğunu kaldır Doğruluk için
Göremezsin Karşında olmayanı senin
Yarın da böyle Aynısı bu gecenin
Dünyayı kurtaracak mıyız Duruma bakar
Güvende olacak mıyız Duruma bakar
Kaçar mıyız kalır mıyız Duruma bakar
Ama bil, Mighty Med'iz Hep sonuna kadar
Benim Gus, Alan ve Skylar'la buluşup
alternatif enerji projemiz üstünde çalışmam gerek.
Sen iyi misin?
Bunu derken, sandalyemde dönmekte iyi miyim diye kastediyorsan bir bak.
Gelişme var.
Kaptan Atomik. İyi misin?
Merak etmeyin çocuklar, iyiyim. Acı hissetmiyorum.
Fiziksel acı yani. Duygusal olarak oldukça hassasım.
Yani taşlar ve sopalar sana zarar vermiyor
ama kelimeler daima yaralıyor mu?
-Benimle dalga mı geçiyorsunuz? -Başına gelenleri anlat.
Başkan, Ulusal Beyzbol Müzesi'ni ziyaret ederken
Balistik ona saldırmayı denedi.
Günü kurtarmak için devreye girdim ama Balistik mermi gibi fırladı.
İsmi Balistik olduğu için bunu beklemeliydim.
Ben de atom bombası gibi saldırdım.
O da bunu beklemeliydi, sonuçta adım Kaptan Atomik.
Hikâye anlatma konusunda çok kötüsün.
Niye öyle dedin şimdi? Duygularımı incittin.
Neyse, merak etme.
Oliver'ın gitmesi gerek ama ben sana çok iyi bakacağım.
Ne diyeceğim bak,
hastanede az kişi olduğu için kalıp Kaptan Atomik'e yardım edeyim.
Sen de "Galtraxian yürek çarpıntısı" ile kafiyeli olan bir şiir yaz.
Buldum bile. Galtraxian gerzek çarpıntısı.
Sen git işte. Bana bırak.
Ben biraz doğrama, biraz kesme, biraz da vın vın yapacağım.
Üstümde elektrikli testere mi kullanacaksın?
Hayır, kendimi arazi motosikleti kullanırken hayal ettim. Vın vın.
Tamam, lütfen ona dikkat et. Üstündeki eşyalara da.
-Beyzbol tarihinin değerli parçaları. -Tamam.
Ben de hemen herkes kadar beyzbolu severim.
Hemen herkes beyzboldan nefret ediyorsa tabii.
Sen git, projeni hallet.
Ben bu sıkıcı beyzbol ıvır zıvırına ekstra dikkat ederim.
İyi. Beyzboldan nasıl nefret edebilirsin? Amerika'nın hobisi bu.
1934'te ilk maçıma gidişimi hatırlıyorum. Sosisli sıcak sandviç yemiştim.
Ağzım yandı. Bunu beklemeliydim, sonuçta ismi sıcak sandviç.
Vay be, cidden hikâye anlatmakta kötüymüşüm.
-Selam. Kusura bakmayın, geç kaldım. -Sonunda.
O kadar sıkıldım ki
anlattıklarına biraz dikkatimi vermeye başlamıştım.
-Boşluğa bakıyorsun. -"Biraz" dedim!
Tam anlatıyordum, proje için harika bir fikrim var.
Tüm gün hareket ederken çıkan rüzgârı kullanarak ampul yakabiliriz.
Rüzgârı hisset!
Delilik bu…
Şimdiye dek kimsenin aklına gelmemiş!
Benim fikrim daha da iyi. Hepimiz beygir gücünü biliyoruz, değil mi?
Niye aşırı hızlı çitalar kullanabilecekken oldukça hızlı atlarla yetinelim ki?
Ne?
12 tane çita toplayıp koşu bandına çıkmaya ikna edeceğiz, o kadar.
Bizim evde iki tane var.
-Oliver, senden kaç tane çıkar? -Sıfır.
Sıfır çita.
O zaman zor olacak. Ama çitacımı arayıp bir danışayım.
Oliver, onları dinleme.
-Biğlim ile ilgili hiçbir şey bilmiyorlar. -Bilim diye okunuyor.
Hiç sanmıyorum.
Hepinizin fikirlerini sevdim ama şimdilik bir kenara koyalım.
Ya da unutalım, uzağa koyalım, neyse işte.
Çünkü kusursuz bir proje planım var ve…
Çantamı unutmuşum. Gidip getireyim.
Hemen geliyorum, siz düşünedurun. Hiç düşünmemeniz de bir seçenek.
Emin olmak için soruyorum, çita var mı, yok mu?
17.00'ye kadar iptal etmezsem kaporam yanacak.
Şimdi sedyeye iki numara Kaz çıkıyor, iki numara.
Ne yapıyorsun?
Dedim ki madem insanlar sıkıcı beyzbol için tezahürat yapıyor,
niye gerçek bir kahraman için yapmasınlar? Benim için.
Ben de hayranlarımı topladım.
Şuna bak, Robo Top, fıstık satıyor.
Bir dakika. Senin ne işin var burada?
Beni kontrole geldin, değil mi?
-Tam bir kontrol hastasısın. -Değilim.
Çantamı unuttum.
Bu arada bana kontrol hastası dediğinde tiz sesle soru ifadesi kullandın,
soru olmadığından öyle yapmamalıydın.
Görüyor musun? Dediğimi kanıtlıyorsun.
Sırf senden farklı şekilde yapıyorum diye
seninki doğru, benimki yanlış demek değil.
Öyle demedim.
Demene gerek yok. Gözlerinden belli.
Annemin anlam dolu yüz ifadeleri bana geçmese olmazdı sanki!
Okula dön, beni rahat bırak.
Sadece beni değil, hayranlarımı da kızdırıyorsun.
Peki, çantamı alıp gidiyorum.
-Bir şey mi yaptın? Suçlu görünüyorsun. -Bir şey yapmadım.
Aptal ifade dolu yüzüm. Eksik olma anne.
Tamam, planımı getirdim.
Hesap makinelerindeki küçük güneş enerjisi panelleriyle
bu arabayı çalıştırmanın yolunu buldum.
Kafanı kullan Oliver. Dördümüz o arabaya hayatta sığamayız.
Aslında benim fikrimde karar kıldık.
Üstünde pervane olan bu baretleri takacağız.
Yürürken oluşan havayla pervaneler dönecek
ve ampulü yakacak enerjiyi üreteceğiz.
İlginç. Ama senin fikrinle ilgili ufak bir sorun var. Bana ait değil.
Aslında Connie'nin fikrini sevdim.
Yürümem gerektiği kısım hariç.
O kısmı bana hiç uymuyor.
Connie, asla yeterli rüzgâr üretemezsin.
Ayrıca rüzgâr tehlikeli bir şey.
Rüzgâr, fırtına yaratan bir şey. Saçını böyle bozabilir.
Ve suratına böyle çöp uçurabilir.
Ve seni böyle düşürebilir.
Hâlbuki, güneş sıcaklığıyla sana bir öpücük kondurur. Böyle.
Evet, anladık.
Peki, senin fikrin olsun.
Israr ediyorsan.
Hızlıca bir şeye bakmam gerek.
Oliver'ın fikrini yapacaksak söyleyeceğim tek bir şey var.
Ön koltuk benim.
Son vuruş sırası, üç top.
İki ayakkabı.
Kaz'den vahşi bir hamle.
Ve sopa çıktı.
Oliver!
Telefonuna bakacaksan filme gittiğinde ya da cenazede bak.
Normal insanlar gibi.
Hepimiz senin projen için emek sarf ediyoruz.
Ne yapıyorsun? Gizlice Kaz'i mi izliyorsun?
Hayır, Kaptan Atomik'i tedavi etmesi için
tek başına bırakmaktan çekindim.
Ama aslında bayağı iyi gidiyor.
-Bir dakika. Bu berbat bir durum. -Evet.
Şu hemşire benim kostümümü giymiş.
-Artık odamın kapısını kilitleyeceğim. -Ben bundan bahsediyorum.
Bu bir Venüs böceği.
İlaçlayıcı, bunlardan kurtulmaya çalışıyordu demek.
Bir dakika. Şu hemşirede de saçımdaki pembe perçem var.
Ben yokken hep böyle mi?
Önemli olan bu değil.
Çizgi romanlardan biliyorum,
bu böcekler sinir sistemindeki elektrikle besleniyor.
Kaz'i ısırırsa toksinler yüzünden duygu kontrolünü yitirir
ve iki dakika içinde ölür.
Başka kim ölecek, biliyor musun?
Kostümümü bollaştırırsa o hemşire.
Bu çok kötü.
Hemen Kaz'i arayıp böceği söylemelisin.
Ama o zaman onu izlediğimi öğrenecek
ve kontrol hastası olmamla dalga geçecek.
Bana Oli-Pop dediğindeki gibi eğlenceli şekilde değil.
Acımasız şekilde, bana Oli-Pop dediğindeki gibi.
-Ne yapacağım. -Ben biliyorum. Tek yapman gereken…
Şu hemşire benim taklidimi mi yapıyor?
-Odaklanır mısın? -Pardon.
Mighty Med'e dönüp projenin erken bittiğini söyle.
Sonra da böceği yeni görmüş gibi yap.
Böylece onu izlediğini anlamaz.
Aslında yalan söylemeyi sevmiyorum. Tabii kolaysa ve yakalanmazsam başka.
Yani iyi bir plan. Pekâlâ, acele etmeliyim.
-Kaz'in başı büyük dertte. -İyi, sen git.
Merak etme, projeyi sensiz hallederiz.
Aslında ne olur olmaz birkaç tane temel yönlendirme yazsam iyi olur.
Tanrım, acil bir durum var.
-Yürü! -Dur…
Tanrım! Kaz haklı. Oliver cidden kontrol hastası.
Ve artık gittiğine göre
zaten en başından beri kendi istediğimiz projeyi yapacağız.
Ne yazık ki enerjisizlik projesi yapmıyoruz.
Kaz! İyisin!
Yani, iyisin.
-Niye geldin? -Proje erken bitti.
Ve hiç yapmadığımız bir şey yapmak istedim, birlikte takılmak.
Hemşire masasından uzakta.
Olamaz. Gördün mü?
Sanırım demin bir Venüs böceği gördüm.
Bulsak iyi olur.
Ben bir şey görmedim.
İyi misin? Çünkü bu göz, bir konuda endişelendiğini söylüyor.
Bu göz de bir konuda yalan söylediğini.
Sadece endişeliyim. Bak.
Diyorum sana, Venüs böceği gördüm.
Ürkünç, metalik ve…
İşte böyle! Omzunda!
-Görmüyorum. -Diğer omzunda!
Diğer diğer omzun.
Alamıyorum! Olmuyor!
Isırdı. OIiver, beynimi kontrol altına almak üzere.
Lütfen, tüm enerjimi emmeden önce yapman gereken bir şey var.
-Ne? -Yapman gereken şey…
…bu kameraya bakmak ve "Şakalandım!" demek!
Beni izlediğini biliyordum.
Ben de intikam olarak bu planı kurdum.
Ne?
İlaçlayıcının iş emrini imzalarken Venüs böceği için olduğunu gördüm.
Sonra Kopyalayıcı'dan böceğe dönüşmesini istedim.
Kopyalayıcı, kafanda…
Evet, özür dilemek ister misin?
Açıkçası yanlış bir şey yaptığımı düşünmüyorum.
Sadece dikkatli davranıyordum. Özür dilemesi gereken sensin.
-Ne? Niye? -Beni öleceğine inandırdın.
Nasıl bir insan en iyi arkadaşına böyle bir…
Seni görebiliyorum Kopyalayıcı.
Gördünüz mü? Oliver'a ihtiyacımız yok, demiştim.
Ama aynaya ihtiyacın olabilir. Komik görünüyorsun.
-Sende de aynı baret var. -Baret gayet güzel görünüyor.
Kombininden bahsediyorum. Cidden, kim giydiriyor seni?
İşe yaradıklarından emin olmak için baretleri test etmeliyiz.
Rüzgâr yaratmak için hareket edin.
Bu çok aptalca.
Niye yaprak üfleyici kullanmıyoruz? Ya da tağvan vantilatörü?
Tavan vantilatörüne ya da yaprak üfleyiciye ihtiyacımız yok.
Ya da çitaya.
Kahretsin!
Daha hızlı hareket etmeliyiz.
Nasıl yapacağımızı çok iyi biliyorum.
-Niye ben yapıyorum? -Çünkü oylama yaptığımızda uyuyordun.
Tanrım! Çok kötü oldu!
Ampul hiç yanmadı!
Galiba bayılacağım.
Harika, tam da kayacak olan sonraki kişiyi oylayacaktık.
Kaz, bana nasıl kızabilirsin?
Seni kendinden kurtarmaya çalışıyordum.
Buradayım.
15 yaşındaki bir çocuğu kandıran bir süper kahramansın. Bravo.
Yeter artık. Komik değil.
Haksız olduğunu kabul edene dek seninle uğraşmayı bırakmayacağım Oli-Pop.
Bu bana söylediğin en acımasız şeydi. Gidiyorum ben.
Gitmeden önce diyeceğim bir şey daha var.
Omzunda Venüs böceği var.
Olamaz. Gerçek bir Venüs böceği.
Kopyalayıcı'nın bir dakika önce dönüştüğü gibi sahtesinden değil.
Madem gerçek, en güzeli böyle alnına fiske atmayayım.
Olamaz. Kesinlikle gerçek olan Venüs böceği beni ısırdı.
Selam Kopyalayıcı. Venüs böceği cidden çok gerçekçi olmuş.
Olamaz. Isırdı! Horace'ı ya da Dr. Beyinkafa'yı çağır.
Bir ben varım. Tedavi etmezsem toksinler devreye girecek.
Bunu yapmalıyım.
Sorun yok, başkasını beklemek için vaktimiz var.
Daha duygu kontrolümü de yitirmedim.
Tamam. Kurtulman için iki dakikamız var.
Bana güvenmediğini biliyorum ama güvenmek zorundasın.
Hemşire, elektrostatik şırınga. Galaktik forseps.
İyi şans için öpücük.
Kendimden bahsediyordum.
Böcek daha da sıkı tutundu.
Vücudundaki enerjiyi yükseltirsem
seni bırakabilir.
Kaptan Atomik, Oliver'ı atomik yoyonla vurur musun?
Bana nükleer güçlü bir yoyo ile mi vuracaksın?
Aşırı tehlikeli olsa gerek.
Elimizdeki tek şans bu. Vaktimiz doluyor.
-Kaptan Atomik, hazır mısın? -Hâlâ yatıştırıcı etkisindeyim ama peki.
Tamam, vakum alayım.
Toksini çektim. İyi olacaksın.
Kaz, teşekkürler. Hayatımı kurtardın.
Senden şüphe ettiğim için özür dilerim. İşini çok iyi biliyorsun.
Aslında doğrudan böceği vursam daha güvenli olmaz mıydı?
Sana sormadık.
-Ne yapıyorsunuz? -Oliver haklıydı.
Fikrim işe yaramadı. O yüzden onun tasarımını yapıyoruz.
Bu arada sen bilinçsizken bize donmuş yoğurt ısmarlamanı oyladık.
Kendininkini uyurken yedin.
Umarım olur.
Olmuyor.
Ne diyorsun? Hareket etti ya.
Evet, araba oldu. Ben kombininden bahsediyorum.
Cidden, evinde ayna yok mu?
Oliver, güneş enerjili arabanı bitirdik.
Ne diyeceğinizi biliyorum. Haklısınız.
Kontrol hastasıydım. Artık farkına vardım,
içgüdülerinize güvenmeliydim.
Hayır, cidden güvenmemeliydin.
Hayır, ciddiyim.
Bu projenin temsil ettiği tek şey benim kontrolcülüğüm.
Ne diyeceğim bakın.
Diktatörlük sona erdi.
Aptal tasarımım zaten muhtemelen çalışmayacaktı.
Hadi, Connie'nin dâhiyane rüzgâr makinesini yapalım.
Yaşasın.
Kaykayı getireyim.