Kaz, mam świetne wieści.
Jutro coroczny turniej Dance Dance Superhero w The Domain.
Ja też mam świetne wieści. Simon urósł o cal.
Najlepsze jest to, że Skylar przyjdzie zobaczyć, jak wygrywam.
Nie zaimponuję jej jako zwyczajny,
ale na turnieju ujrzy we mnie superbohatera tańca.
To było autentycznie super.
Ta przyjaźń nie ma szans, jeśli obaj będziemy cool.
Zbiórka! To ważne. Rzućcie to, co robicie.
Biorąc pod uwagę wpadkę z Niszczycielem,
postanowiłem poszerzyć szeregi superbohaterów.
Obniżam poziom kwalifikowania się na status bohatera
z mocy dziewiątego poziomu do szóstego.
Przeprowadzę próby, by ponownie oszacować wasze dotąd niedoceniane,
zasadniczo marne moce.
Co mi przypomina. Rodneyu, możesz mi dolać?
Horace, mogę ci pomóc sędziować?
Jasne. Przyda mi się twoja komiksowa wiedza.
Co?!
To nie fair! Ja się lepiej nadaję. Jestem świetny w ocenianiu ludzi.
Zobacz. Jesteś do bani!
W tym problem, Alanie.
Nie przepadasz za ludźmi. Ciągnie cię do zwierząt.
To nieprawda.
Alan, czekaj! Nie odmieniaj się. Potrzebuję mleka do kawy!
Zaczynamy Każdy dzień to przygoda
Choć popołudnie w szkole Nam się nie podoba
Więc uciekamy, do pracy śmigamy
Po drodze komiksy w sklepie czytamy Wciąż nowe numery i czadowe moce
Gdyby nie praca, zostalibyśmy do nocy
Jakie problemy wciąż nas nurtują? Superbohater z poważną kontuzją
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Ratujemy ludzi, którzy ratują ludzi Zawsze po szkole ruszamy do akcji
My, zwyczajni Zwyczajnie fantastyczni
Leczymy postacie Ze świata wyobraźni
Niektórzy tutaj mają nas za nic
Ale musimy sobie poradzić
Tego sekretu nie możemy zdradzić Takiej pracy nikt nie chciałby stracić
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Od dziś każdy z mocą poziomu szóstego lub wyżej
zostanie superbohaterem.
Jeśli waszą mocą jest to, że przypominacie jaszczurkę.
raczej się nie załapiecie.
Dobra, kto jest pierwszy?
Wyglądasz imponująco. Na czym polega twoja moc?
Zaskakująco wątła moc.
Dr. Fonograf, nikt już nie słucha winyli.
Fred, dawno cię nie widziałem. Co u ciebie?
Wpierw było super. Potem spoko.
Potem naprawdę dobrze, potem średnio, potem znów świetnie, a potem spoko.
A teraz jest całkiem okej.
- A u ciebie? - W porządku.
Nie prosiłem o historię całego twojego życia.
Tak czy inaczej, bardzo chcę zostać superbohaterem,
bo prowadzenie karetki
było całkiem okej, potem spoko,
potem znów całkiem okej, a potem fatalne,
a teraz jest strasznie nudne!
Tak jak ta historia. Więc jakie masz moce?
Mogę podróżować z prędkością dźwięku, gdy podskakuję, o tak.
Ale znacznie szybciej.
Jasne. Wybacz, Fred. Nie mogę cię zatwierdzić.
Jaszczurze, widzę cię! Ten sztuczny wąs nikogo nie zmyli.
Dzięki, że przyszłaś zobaczyć jak wygrywam.
Musiałam się wyrwać.
Horace nie chce mnie nawet dopuścić do prób.
- Czuję się jak oferma. - Nie jesteś ofermą.
Zwycięzcą też nie, ale na pewno nie ofermą.
Jestem. Nawet Jaszczur jest ode mnie potężniejszy,
a potrafi tylko łapać muchy językiem. Ja nawet tego nie umiem. Spójrz.
Wiesz, co mówią: nie rób tak publicznie, bo to dziwne.
Dobra, przybył przyszły mistrz turnieju Dance Dance Superhero.
Chętnie go poznam. Podpisze mi dłonie?
Tylko ich nigdy nie myję.
Po pierwsze, ja jestem przyszłym mistrzem. Po drugie…
W grze chodzi o to, by walczyć z zombie złolami na ekranie.
Im fajniejsze i bardziej złożone ruchy, tym więcej zgarniasz punktów.
Patrz, pokażę ci.
Jesteś super. Mogę spróbować?
Jasne.
Ale to dość trudne i potrzeba czasu, żeby…
Wbiłam trzy poziomy. To dobrze?
Dość dobrze, ale za słabo na turniej.
Connie, powinnaś się zapisać na turniej.
Tańczysz nie tyle dobrze, co doskonale.
Rzeczywiście się zapiszę.
Mam szansę być w czymś naprawdę dobra i znów poczuć ducha rywalizacji.
Dzięki, Oliverze. Jesteś najlepszy.
Ale nie w tę grę. Ona jest lepsza.
Słuchaj, Connie, nie wiem, czy to dobry pomysł.
Byłaś przybita. Jak to wpłynie na twoją samoocenę, jeśli przegrasz?
Ona nie przegra. Ale ty tak.
Ranny superbohater potrzebuje pomocy.
- Skąd on się wziął? - Przywiozłem go karetką.
Karetą? Jaką karetą?
Nie potrafię powiedzieć kareta.
Na razie nazywajmy ją kuku autem.
- Gdzie stoi? - Tutaj. Jest niewidzialne.
Widać je dzięki tym okularom.
A te okulary widać tylko dzięki tym okularom.
Ja je widzę.
Rany! To najfajniejsza rzecz, jaką w życiu nie widziałem.
To nie jest zwykła, niewidzialna, superbohaterska karetka…
kuku auto.
To lata z prędkością 16093 km/h i dotrze wszędzie we wszechświecie.
Poza Delaware. Nie wiemy czemu.
Stary, musisz mi się dać przejechać.
Mógłbym… jeśli zatwierdzisz mnie na superbohatera szóstego poziomu.
Próbujesz mnie przekupić?
Bo jeśli tak…
to lepiej obniż głos.
Mógłbym, jeśli zatwierdzisz mnie na superbohatera szóstego poziomu.
Mogę to zrobić, jeśli masz jakąś dodatkową moc.
Myślę o parzystej liczbie między jeden a trzy.
Trzy.
Jasne, trzy!
Umiesz czytać w myślach.
Zakwalifikowałeś się na superbohatera.
Dziękuję! Oto kluczyki.
- Są niewidzialne? - Nie, zapomniałem je puścić.
Słyszałem, że zatwierdziłeś Freda na superbohatera.
- Od kogo? - Od ciebie.
Czatowałem za rogiem.
Tu przychodzę czatować. To moja czatowania.
Powiem o wszystkim wujkowi Horace’owi.
- Chyba, że… - Czego chcesz, Alan?
Przejechać się z tobą karetką. Kocham wciskać guziki,
a karetka na pewno ma ich mnóstwo.
Mogę z tobą jechać?
- Dobra. Tylko nie rób nic dziwnego. - Jasne!
Nie tykaj mojego pępka!
Wybacz. Mówiłem, że kocham wciskać guziki.
Witajcie na corocznej krwawej bitwie na śmierć i życie.
Sorki, to jutrzejszy event.
Witajcie na corocznym turnieju Dance Dance Superhero w The Domain.
W pierwszym starciu Oliver zmierzy się z…
Connie!
Słuchaj, Connie, może powinnaś odpuścić tę rundę.
To może zniszczyć naszą przyjaźń.
To urocze, ale sądzę, że nasza przyjaźń przetrwa to,
że kompletnie cię zniszczę! Już po tobie!
Zanim zaczniemy, omówmy zasady,
bo są dość skomplikowane.
Najwyższy wynik wygrywa.
Oczekuję uczciwej walki.
Żadnego gryzienia, łaskotania ani tańczenia poniżej pasa.
Jak mamy nie tańczyć poniżej pasa, skoro tam są nasze nogi?
To proste.
Teraz są powyżej mojego pasa.
Jeszcze jakieś zasady ci nie pasują?
Ale super! Możemy pojechać wszędzie we wszechświecie.
- Dokąd jedziemy? - Może na Antarktydę?
To nie jest prawdziwe miejsce.
Pojedźmy do Nibylandii.
Grawitor został raniony przez Pułapkarza w dżungli Ameryki Południowej.
- Znajdźmy Freda. - Nie ma czasu!
Grawitor potrzebuje pomocy. Odpalam silnik.
Serio? Wiesz, że kocham wciskać guziki!
Nie tykaj pępka!
Włączam geosatelitę. Aktywuję autopilota.
Otwieram drzwi garażu.
Dobra. Zobaczmy, jakie to ma przyspieszenie…
- Aż mam mdłości! - Aż mam dreszcze!
Hej, tam jest Grawitor.
Ostrożnie, uważaj na…
Chodziło mi o komary, ale to jest o wiele gorsze.
Jestem Pułapkarz! To miejsce waszego wiecznego spoczynku.
Super. Przyda mi się porządna drzemka.
Przepraszam bardzo, jak mam w ten sposób spać?
Pułapkarzu, co robisz w dżungli?
W mieście urządzisz więcej pułapek.
Sam wiesz, jak wykonywać swoją robotę.
Tworzę serum, które zniszczy wszystkie rośliny w dżungli.
Gdy mocarstwa Ziemi zobaczą moją potęgę,
padną przede mną na kolana.
To moja żona.
Myśli, że poszedłem do sklepu.
Użyj telekinezy, żeby go czymś walnąć.
Nie mogę dotknąć palcami swojej głowy ani twojego pępka.
A on mnie prowokuje!
Może zauważą, że nas nie ma i wyślą kogoś, by nas uratował.
O rany.
Kim jesteś?
Mówią na mnie… Podskok.
Jestem superbohaterem. Uratuję tych chłopców.
Jak zostałeś superbohaterem?
Przekupiłem tego nastolatka niewidzialnym kuku autem.
Jest naprawdę kiepsko.
Najpierw było całkiem spoko,
potem trochę kiepsko, a potem wcale nieźle.
A teraz jest dość okropnie.
Zaraz będzie gorzej.
Gdy skończę serum, zniszczę dżunglę i was razem z nią.
Hej.
Ta liana się rozciąga. To pewnie kauczukowiec.
Może uda mi się sięgnąć telefonu na kamieniu.
Mam go.
Wzywasz pomoc?
Czekaj, wpierw przejdę partyjkę w murarza.
Czy państwo to widzieli?
Bo ja nie. Grałem z Kazem w murarza.
Jak tam, Oliverze? Chyba brakuje ci tchu.
Nic mi nie jest. Spróbuj mnie pokonać, Con…
nie.
Lepiej sprzątnij dywan, bo wytrę tobą poradę!
Podłogę!
Wytrę tobą podłogę.
- Co się stało? - Nie mam pojęcia.
Gra chyba miała spięcie.
Czemu musiało do tego dojść? Czemu, bogowie tańca?
Czemu nas opuściliście?
Nic się nie stało. Wykopałeś wtyczkę z kontaktu.
- Connie, stój! - Oliverze, daj spokój.
- Nie powstrzymasz mnie. - Spójrz, dostałem SMS-a od Kaza.
Musimy wziąć transporter, dostać się do dżungli
i uratować Kaza, Alana i Freda przed Pułapkarzem.
- Załatw to sam. Ja zostaję. - Co? Dlaczego?
Bo tam jestem byłą superbohaterką pozbawioną mocy.
A tu, grając w tę grę, znów jestem w czymś dobra.
Nie potrzebujesz tej durnej gry, by poczuć się pewnie.
Chociaż nie masz mocy, nie znam lepszej bohaterki.
Kaz cię potrzebuje.
Gus, wycofuję się z turnieju.
- Mam ważniejsze rzeczy do zrobienia. - Ja też.
Ale gwoli ścisłości, skoro ona rezygnuje, to ja wygrywam!
Nikt mnie nie pokona w tej grze!
Moje serum jest gotowe. Możemy się pożegnać z dżunglą.
Co za wariat! Myśli, że umie gadać z roślinami.
Ja też tak myślę.
Co wy tu robicie? Nieważne, i tak was zniszczę.
Jak mamy go pokonać bez mocy?
Mamy moc. Moc tańca!
O rany.
Mam pomysł. Potrzebuję kluczy od kuku auta.
Jeden z tych guzików musi…
otwierać drzwi.
Dzięki. Omal nie skończyło się katastrofą. Mam swoją nauczkę.
Nie przyjmować łapówek?
Nie, zawsze nosić ochraniacz na pępek w pobliżu Alana.
Wsiadajmy do niewidzialnego kuku auta i wracajmy na oddział.
Chwila, czy o czymś nie zapominamy?
A, racja! Ranny superbohater.
- Horasie, co z siostrą Gladys? - Teraz to Lady Spektrum.
Jej moc tworzenia tęcz u wszystkich wywołuje uśmiech radości,
ale nie zdołała powstrzymać Harpuna.
Musisz znowu uczynić Skylar superbohaterką.
Pokonała Pułapkarza
i jest znacznie lepsza niż ci nowi bohaterowie.
Bez urazy, Termometrze.
37 STOPNI
Mógłbym ją awansować na poziom szósty.
Gratulacje. Znów jesteś superbohaterką.
- Poważnie? - Przepraszam. Muszę odebrać.
- To super! - Wiem. A to wszystko dzięki tobie.
Zaimponowałeś mi dzisiaj. Masz niezłe ruchy.
Żałuję, że to zrobiłem.
A ja żałuję, że to widziałam.
Ale znów jestem bohaterką.
- Skylar, nie mogę cię awansować. - Co?
Dzwoniła dr Bridges. Musimy wycofać nasz nowy system.
Inni nowi superbohaterowie też przegrali swoje pierwsze walki.
- Którzy? - Wszyscy.
Włącznie z dr. Frankelem, który potrafi tylko manipulować dźwiękiem.
Przykro mi, ale nie kwalifikujesz się na superbohaterkę, Skylar.
Dr. Frankel! To nie jest śmieszne!
Co za kijowy dzień!
Teraz jest trochę lepszy.