Hej. Czego słuchasz?
Trenuję drużynę baseballową kuzyna, więc słucham książki instruktażowej.
Książki?!
Jak wypłukać z uszu smak czytania?
Co do licha?
Kazie, Oliverze, powitajcie moją pupilkę
Camelę Anderson.
Czemu masz wielbłąda?
I czemu ją przyprowadziłeś?
Wielbłądy to doskonałe pupilki.
A przyprowadziłem ją, bo zmarł mój wyprowadzacz.
Stratował go wielbłąd.
Zna jakieś sztuczki?
Umie siadać i uczę ją wyciągać królika z kapelusza.
Potrafi wyciągnąć kapelusz z królika, ale tej sztuczki lepiej nie powtarzać.
Horasie, co tu robią Wallace i Clyde?
Daję im rozprostować nogi, zanim przetopię ich na figurki.
Nikt nie chce się bawić figurkami o sztywnych nogach.
- Pomóżcie nam. - Znacie nas od lat.
- Możecie za nas ręczyć. - Zwłaszcza za nasze recenzje.
Daję temu filmowi jedną kosztowną, ale przywiędłą orchideę.
Nie rób z nich figurek. To nasi przyjaciele.
- Tak. - Posłuchaj go.
Przyjaciele, którzy próbowali zniszczyć nas i cały szpital.
- Słusznie. - To prawda.
Wiem, że wciąż jest w nich trochę dobra.
Mogę użyć na nich technik pozytywnej motywacji, których się nauczyłem.
Skoro trenuję zgraję sześciolatków, poradzę sobie z parą staruszków.
W porządku.
Tymczasowo zwolnię ich z więzienia, by dowiedli, że nie są już źli.
Macie 72 godziny, licząc od przedwczoraj.
Więc mam 24 godziny?
Chyba wyraziłem się jasno.
Zaczynamy Każdy dzień to przygoda
Choć popołudnie w szkole Nam się nie podoba
Więc uciekamy, do pracy śmigamy
Po drodze komiksy w sklepie czytamy Wciąż nowe numery i czadowe moce
Gdyby nie praca, zostalibyśmy do nocy
Jakie problemy wciąż nas nurtują? Superbohater z poważną kontuzją
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Ratujemy ludzi, którzy ratują ludzi Zawsze po szkole ruszamy do akcji
My, zwyczajni Zwyczajnie fantastyczni
Leczymy postacie Ze świata wyobraźni
Niektórzy tutaj mają nas za nic
Ale musimy sobie poradzić
Tego sekretu nie możemy zdradzić Takiej pracy nikt nie chciałby stracić
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Miło wrócić.
Brakowało nam tego miejsca.
Nie ma pieniędzy.
Nic się nie zmieniło!
Chłopcy, zbiórka.
Mamy mniej niż 12 godzin,
by udowodnić, że już nie jesteście złolami.
Damy radę!
Pytania?
- Wallace. - Dostaniemy przekąski?
- Była mowa o soczkach. - W porządku.
Wyobraźcie sobie sklep
jako boisko, a siebie jako zawodników.
A gra nazywa się… Wiecie?
- Wallace? - Clyde ukradł mi sok.
Chłopcy, co wam mówiłem o pracy zespołowej?
- Nic. - Nie wspominałeś o tym.
Nic nie mówiłeś.
Mój błąd. Naprawię to.
Na razie ustalmy plan gry.
Całe życie chcieliście zniszczyć superbohaterów,
ale dziś nauczę was, jak odnosić się do nich pokojowo.
- Nie zaszkodzi spróbować. - Chyba że zaszkodzi.
Wtedy wolelibyśmy nie próbować.
Kluczowy jest wysiłek. Więc spróbujemy!
Wallace, Clyde, poznajcie Błękitne…
Dobra…
tego plan gry nie zakładał.
Kaz, co robisz?
Mam dość pomagania superbohaterom. Sam chcę nim zostać.
Próbuję zyskać moce,
by imponować laskom i wymiatać w sportach.
- I ratować ludzi? - Jeśli wystarczy mi czasu.
Odtwarzam origin Sonarnego Ninja.
Był niewidomym archeologiem, którego zmysły się wzmocniły,
gdy wpadł do kryształowej jaskini, która zmieniła chemię jego mózgu.
Niewidomy archeolog? Nic dziwnego, że wpadł do jaskini.
Aby stracić wzrok, założyłem sobie przepaskę,
a kryształy w tym kasku pomieszają mi w mózgu.
Mogłem najpierw założyć kask.
Masz.
Dziękuję.
Dobra, zobaczmy, jak szybko moje zmysły się wyostrzą.
Myślisz, że działa?
Bo teraz szepczę.
Słyszysz mnie?
Prawie, jakbyś stała obok mnie
i krzyczała mi do ucha, trwale coś uszkadzając!
Mój superwęch się aktywował.
Czuję króliczą kupę ze sklepu ze zwierzętami.
Sorry, to ja. Mój wielbłąd wyciągnął ten kapelusz z królika.
Wallace, Clyde, zapraszam. Ruchy, ruchy, panowie.
Masz na myśli, żebyśmy się pospieszyli,
- czy żebyśmy zaczęli tańczyć? - Bo możemy zrobić tylko to drugie.
Ale głośno!
W porządku. Niezłe ruchy.
Poczyniliście duże postępy, ale Horace niedługo tu będzie.
Pokażę wam plan gry.
Horace przyjdzie z tej strony.
A wy z tej.
Musiałeś to narysować?
I czemu jesteśmy nadzy?
Bo nie umiem rysować ubrań.
Dzięki za przyjście.
Zobaczysz, jak zreformowałem bliźniaków.
Dobrze. Ale wiedz, że jestem gotowy
na wypadek jakichś małpich wygłupów.
Po co ci banan?
Jak inaczej opanujesz małpę?
Tak czy inaczej, jestem nastawiony dość sceptycznie.
Przekonajmy się. Wallace, Clyde,
pokażmy Horace’owi nowych was.
Skąd masz kulkę dezintegracji?
To stara broń Wallace’a i Clyde’a.
Każę im nas związać i zostawię ją na stole.
A kiedy cię nie zdezintegrują, zrozumiesz, że już nie są źli.
To świetny plan.
Nie podoba ci się?
Wybacz, zabrzmiało sarkastycznie. To świetny plan!
Na co się gapisz?
Nie mam zielonego pojęcia.
Chcę zdobyć moce tak jak Remiks.
Kremem z radioaktywnym mlekiem jaka i elektrycznym ładunkiem z gitary?
Cóż, nie stać mnie na jej drogi krem z mlekiem jaka
i nie mogłem znaleźć jaka, więc improwizowałem.
Wydoiłem wielbłądzicę Philipa.
Teraz musimy napromieniować mleko.
Dobra.
Zjada to lekarstwo. Jest szkodliwe?
Nie wiem. Zobaczmy.
„Przeciwwskazania: ciąża, prowadzenie pojazdu, bycie wielbłądem”.
Chyba ktoś jest w ciąży.
Widzisz? Jesteśmy bezbronni, a Wallace i Clyde świetnie sobie radzą.
Chociaż nie wiem, czemu czeszą sobie włosy.
Wciąż nie jestem przekonany.
Oliverze, opowiadałem ci kiedyś zabawną historię,
jak pokonałem Katastrofę,
który zmienił się w te żałosne istoty przed nami?
Starzy Wallace i Clyde zareagowaliby na to wściekłym szałem,
ale zobacz, co zrobią teraz.
Trenowaliśmy co innego, ale to niegroźne zachowanie.
Upiorne, ale niegroźne.
Tak się opisałem na profilu randkowym.
Dobra robota, Oliverze.
Panowie, jesteście wolni.
Hura!
Gratulacje, chłopcy.
W nagrodę za wasze starania mam dla was niespodziankę.
Mini serniczki.
Moja drużyna je uwielbia.
Lubią też jeść własne gluty, więc nie wiem, czy są takie dobre.
Zdezintegrowaliście Horace’a?
- Wallace? - Clyde ukradł mi serniczek.
Jak mogliście go zdezintegrować?
To nie my. Jak wyszedłeś, wszystko się skłębiło.
- Nasze włosy też. - Czekaj, poprawię je.
Zostawcie te włosy!
Jeśli to nie wy,
- to kto go zdezintegrował? - Patrz, liścik.
Może to wskazówka?
Nie, to lista rzeczy do zrobienia.
„Odnowić licencję tępiciela. Odebrać T-shirt z kotem z pralni.
Kupić wielki lep dla Horace’a. Wrobić Wallace’a i Clyde’a”.
Nie mogę w to uwierzyć.
Ja też. Kto nosi T-shirt do pralni?
Miałem na myśli, że Tępiciel nas wrobił.
Masz rację. To jasne, co zaszło.
Tępiciel szpiegował nas z zewnątrz.
Gdy wyszedłeś po mini serniczki,
on wykonał swój ruch.
Chwila, moment.
Czemu macie smokingi?
To nasza rekonstrukcja. Możemy nosić, co chcemy.
Takie prawo rekonstrukcji.
Gdy wyszedłeś, Tępiciel wkradł się do sklepu.
Opryskał nas paraliżującą toksyną,
porwał Horace’a
i upozorował, że go zdezintegrowaliśmy.
Rety. Nawet, gdy są nieprzytomni, to dwaj najprzystojniejsi,
najlepiej ubrani bliźniacy, jakich w życiu widziałem.
Tego nie powiedział.
- Ale mógł. - Nie było cię tam.
Horace wciąż może żyć. Byliście złolami. Wiecie, jak myślą.
Gdzie Tępiciel mógł go zabrać?
- Do swojej kryjówki. - W dzielnicy kryjówek.
To nowa, gorąca miejscówka.
Musimy się zakraść i uratować Horace’a.
Tępiciel jest bezlitosny,
ale mamy element zaskoczenia.
Musimy się tam dostać niezauważenie.
Wybacz, podczas włamań chce mi się pić.
A mnie nie? Zwłaszcza, że ukradłeś mi sok.
Cicho! Bo Tępiciel nas usłyszy.
Ich nie usłyszałem,
ale ciebie już tak.
To prawda, Oliverze. Jesteś bardzo głośny.
Kaz, widziałeś Camelę Anderson?
Nie mogę zasnąć, dopóki nie powie…
Powiedziała, że idzie do…
Głupi wielbłąd. Mówiłem jej, żeby nie chodziła do…
Kaz, wymyśliłam, jak możesz odtworzyć origin Pasikonika i zdobyć moce.
Mówiłaś, że mój plan jest głupi.
Bo jest. Ale jeśli się uda, może ja też zdołam zyskać moce.
Dawaj, nie mamy nic do stracenia.
Właściwie możesz stracić rękę
albo oko.
Ale ja nie mam nic do stracenia!
Będę królikiem doświadczalnym?
Super! Króliki są czadowe.
Kiedy robią…
W sumie nie wiem, jakie dźwięki wydają króliki,
ale wielbłądy robią…
Camelo!
Wybacz. To byłem ja.
Dobra, to jest emiter pozytronów. Napromieniuję nim tego świerszcza,
a on cię ugryzie, dając ci owadzie supermoce.
Na przykład moc
ucinania komara?
Cicho! Nikt cię nie pytał o zdanie.
To działa.
Hej, wybacz mi, to co powiedziałem.
Naprawdę cenię twoje zdanie.
Wiesz, co by nam się teraz przydało?
Laserowy wielbłąd.
Skąd wiedzieliście, że mam Diaza?
Znaleźliśmy twoją listę.
I wiesz co?
T-shirt rzeczywiście lepiej wygląda po praniu.
- Prawda? - Tak.
Czemu porwałeś Horace’a? Przestałeś być złolem
i założyłeś własny interes. Widziałem twoją reklamę w szkole.
Chciałem wrobić bliźniaków i zrujnować im życie.
Bo zaprosiłem cię do sklepu, by przekonać Clyde’a do bycia dobrym,
a ty myślałeś, że to przyjęcie dla ciebie, chociaż nikt cię nie lubi?
Tak. To było równo rok temu.
I mówiłem wam, że są moje urodziny, które…
Chwileczkę, czy wy…?
Czy to przyjęcie niespodzianka?
Tak!
Istotnie.
To dla ciebie.
Jesteście najlepsi.
Jest pusty!
A wiecie, że ubóstwiam owoce leśne!
Trochę jeszcze zostało.
To nie jest przyjęcie.
Rok temu było to samo.
Zniszczyliście moje życie, budząc we mnie złoczyńcę.
Wtedy zacząłem planować moją zemstę.
Szpiegowałem Wallace’a i Clyde’a.
Gdy wyszedłeś, wykonałem swój ruch.
Chwileczkę.
Na pewno tak nie było.
To moja rekonstrukcja. Mogę robić, co chcę!
Gdy wyszedłeś,
opryskałem wszystkich paraliżującą toksyną,
porwałem Horace’a
i upozorowałem, że to Wallace go zdezintegrował.
Kochanie, wracajmy do mojej posiadłości,
by karmić się nachosami.
Chwila.
Czemu zawarłeś w swojej rekonstrukcji taki żenujący moment?
To i tak lepsze niż rzeczywistość.
Tak naprawdę wracałem na piechotę… bo ktoś ukradł mi rower.
Przepraszamy, że znów zmieniliśmy cię w złoczyńcę.
I nie wiedzieliśmy, że kradniemy twój rower.
Cieszę się, że mnie wytropiliście,
bo dzięki temu, będę mógł patrzeć, jak cierpicie,
gdy was wytępię.
Zdejmij mnie z tego lepu. Swoją mocą unieruchomię Tępiciela.
Dobrze.
O nie.
Dajcie spokój!
Czekajcie! Użyjcie kulki dezintegracji!
Nie, no, chłopaki.
Czemu ze sobą walczymy?
Naszym wrogiem jest Horace Diaz.
Posłuchajcie swej złej natury i zniszczcie jego zamiast mnie.
Tak!
Posłuchajcie mnie.
Jeśli zdezintegrujecie Horace’a, nie dam wam medali za uczestnictwo.
Zróbcie to!
Nie!
Zdezintegrowaliście lep.
Dobra robota. Wiedziałem, że podejmiecie dobrą decyzję.
I mam coś dla was.
A gdzie mój medal? Też byłem uczestnikiem.
Nie mam go przy sobie, ale możesz go dostać w rekonstrukcji.
Coś nie tak?
W rekonstrukcji Clyde ukradł mi medal.
Musimy znaleźć wielbłąda i świerszcza, zanim zniszczą szpital.
Albo się spikną. To by było dziwne.
Philipie, znalazłeś Camelę.
Całą i zdrową, czyli taką jak zawsze.
Tak się składa, że nie jest taka sama i podejrzewam, że to wasza sprawka.
Patrzcie na to.
Widzicie? Umie się położyć.
Czy to nie niesamowite?
Dobra, pewnie się zastanawiasz, czemu strzela laserami z nozdrzy.
Wcale nie. Ciągle tak robi.
- Co? - To laserowy wielbłąd.
Dlatego ją kupiłem.
Co za dziwak miałby za pupilkę normalną wielbłądzicę?
Dobra robota, Camelo!
Zasłużyłaś na wielką torbę…
Mogę oszacować koszta,
ale mówimy o dużej kwocie.