W poprzednich odcinkach…
Ale miałem wczoraj sen.
Byłem na pokładzie statku kosmicznego, który przewoził coś zwanego Arcturionem.
Może wtedy na placu budowy
dotknąłeś czegoś, co miało kontakt z Arcturionem i stąd ten sen.
Złoczyńcy nieświadomie lgną do mocy Arcturionu, jak ćmy do lampy.
Rozkaz od Pana Terrora.
Znajdźcie Quimby’ego Fletchera i go zniszczcie.
„Upieczcie go na wolnym ogniu”.
Dobra, oto co wiemy na pewno.
Jeden: statek kosmiczny z Arcturionem na pokładzie
jest pogrzebany pod dziedzińcem szkoły.
Dwa: Pan Terror zlecił zamach na Quimby’ego Fletchera, czyli Olivera.
I trzy: uwielbiam przemawiać z długopisem w dłoni.
Ja nie jestem fanką.
Długopis ci przecieka.
Nie ma Horace’a. Jest zajęty ślubem.
Dzwoniłem też do Ligi, ale wiedzą, że komiks o Arcturionie
zainspirował sen, więc w niego nie wierzą. A najgorsze, że Liga jest na Saturnie,
więc zapłacę krocie za roaming!
Więc to my troje musimy znaleźć Arcturion przed Panem Terrorem.
Nie, to zbyt niebezpieczne dla Olivera.
Pan Terror chce go zabić. Gdy tylko wyjdzie na zewnątrz…
Nie naśladuj, jak mnie wykańczają.
Coś ty. Naśladowałam zamykające się drzwi.
To dźwięk, jak cię wykańczają.
Muszę iść z wami.
Inaczej ciągle będziecie się kłócić i nic nie zdziałacie.
Plus boję się, że będziecie się ze mnie nabijać za moimi plecami.
My się nie kłócimy. I trudno się z ciebie nie nabijać za twoimi plecami.
Widziałeś swoje plecy? Są bardzo kościste.
Oliverze, musisz tu zostać.
Tylko na oddziale będziesz bezpieczny.
Nawet w to wątpię. Każdy może pracować dla Pana Terrora.
Włącznie z gościem, który biegnie na niego z mieczem.
Bardzo śmieszne, Kaz.
Jerome! Naprawdę musisz obcinać opaski medyczne wielkim mieczem?
Najwyraźniej musisz.
Wybacz, Jerome. Kontynuuj.
Zaczynamy Każdy dzień to przygoda
Choć popołudnie w szkole Nam się nie podoba
Więc uciekamy, do pracy śmigamy
Po drodze komiksy w sklepie czytamy Wciąż nowe numery i czadowe moce
Gdyby nie praca, zostalibyśmy do nocy
Jakie problemy wciąż nas nurtują? Superbohater z poważną kontuzją
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Ratujemy ludzi, którzy ratują ludzi Zawsze po szkole ruszamy do akcji
My, zwyczajni Zwyczajnie fantastyczni
Leczymy postacie Ze świata wyobraźni
Niektórzy tutaj mają nas za nic
Ale musimy sobie poradzić
Tego sekretu nie możemy zdradzić Takiej pracy nikt nie chciałby stracić
Czy uratujemy świat? Kto wie?
Czy pacjenci ochronią nas? Kto wie?
Może pokażą nam drzwi? Kto wie?
To oddział specjalny Ruszajmy do pracy!
Widziałeś Tektona?
Megaherc, co ty tu robisz?
Najwyraźniej zmywam twoje odciski ze świeżo umytej podłogi.
Czemu nikt nie używa butków, tak jak ustalaliśmy?
Ludzie, błagam!
Czemu jesteś woźnym?
To w ramach odpracowania kary.
To niesprawiedliwe. Czemu Mordermorda pracuje w kuchni?
Jestem po części mikrofalówką!
Muszę znaleźć Tektona. Poluje na mnie złoczyńca Pan Terror.
Chce mnie zniszczyć.
- Muszę go dorwać pierwszy. - Nie widziałem Tektona.
Odkąd próbowałem wyrwać mu z piersi bijące serce,
rzadziej się widujemy.
Poproś o pomoc kogoś innego.
W okolicy jest tylko Przewijarz,
ale jego moce szwankują. Ciągle cofa czas o pięć sekund.
Poproś o pomoc kogoś innego.
W okolicy jest tylko Przewijarz,
ale jego moce szwankują. Ciągle cofa czas o pięć sekund.
- Poproś o pomoc kogoś innego. - Przewijarz, spadaj stąd!
Mogę ci pomóc znaleźć i zniszczyć Pana Terrora,
byle mi zmniejszyli wyrok na 25 lat do dożywocia,
zamiast do życia pozagrobowego.
Skąd wiem, że mnie nie zdradzisz?
Nie mógłbym, nawet gdybym chciał. Mam urządzenie monitorujące na kostce,
które kontroluje mój mózg i odwodzi od zła.
To jak, mamy umowę?
Nie mam wyboru. Umowa stoi.
Ale musimy się spieszyć.
Nie mam wyboru. Umowa stoi.
Ale musimy się spieszyć.
Przewijarz, opanuj się!
Spieszy mi się!
LICEUM LOGANA
Dobra, oto nasz plan.
Ty wejdziesz do dołu i wykopiesz Arcturion.
A ty co zrobisz?
Nic.
Wymyśliłem plan. Mam robić wszystko?
Dobra, stanę na czatach.
Chwytasz… łopatę?
Mam lepszy plan.
Ty wykop Arcturion, a ja stanę na czatach, żeby zająć się ewentualnymi złolami.
Dobra, ja będę kopać.
Jak coś ma być zrobione dobrze, musisz to zrobić sam.
To za trudne.
Ziemia jest ciężka.
Chce mi się pić.
Na litość, nie tak się kopie.
Ty byś to zrobiła lepiej?
Żebyś wiedział. Pokażę ci.
Dobra, skoro nalegasz.
Gus, co robisz w szkole? Jest sobota.
Zostawiłem tu szafkę.
W sensie zostawiłeś coś w szafce?
Nie, zostawiłem tu szafkę.
Tu jest.
Codziennie zabieram ją do domu, żeby niczego z niej nie zapomnieć.
Ale zapomniałeś szafki.
To nie jest idealny system.
Co chcecie wykopać?
Właściwie to nic.
My… zasypujemy tę dziurę.
Tak. Bo ludzie ciągle w nią wpadają.
Widzisz?
Masz rację. Ta dziura pojawiła się znikąd.
Zaoferowałbym wam pomoc, ale to wydaje się trudne.
Znowu zapomniałeś szafki.
Muszę przemyśleć ten system.
Dobra, słuchaj.
Nie powinienem cię stąd wykradać. Mam dla ciebie idealne przebranie.
To się nie uda.
Zaufaj mi. Nikt nawet na ciebie nie spojrzy.
Słoneczna Iskra nie lubi, by skupiać się na jej urodzie.
Wczoraj Błękitne Tornado pochwalił jej fryzurę,
a ona stopiła mu twarz.
Nie robisz tego, by mnie poniżyć?
Próbowałeś mnie porazić prądem tak z 11 razy.
By wywabić polujących na ciebie złoli,
wrzuciłem posta do sieci,
że Quimby Fletcher będzie podpisywać komiksy w The Domain.
- I ludzie Pana Terrora to zobaczą? - Absolutnie.
Wszyscy złole mają Morderfacespace.
Wpierw wymyśla super stronkę, a potem dostaje karę w kuchni.
Mordermorda ma farta!
Hej, to nie będzie konieczne.
Replika się wygłupia i przemieniła się w Słoneczną Iskrę.
Repliko, wcale jej nie przypominasz.
Słoneczna Iskra jest o wiele ładniejsza.
Nie, że skupiam się na urodzie. Nawet bym na ciebie nie spojrzał.
Nie, że jesteś brzydka, jesteś śliczna, ale nie…
Nie top mi twarzy.
Ubierasz mnie jak kobietę, a potem mówisz, że jestem brzydki.
To dlatego nie masz dziewczyny.
Oby nicnierobienie cię nie zmęczyło.
Skąd. Dopiero co uciąłem sobie drzemkę.
Hej!
Trafiłam w coś.
To chyba statek kosmiczny.
Skąd to wiesz?
Bo jestem z kosmosu?
I jestem kosmitką.
Zawsze o tym zapominam.
Ale ekstra!
Ale jak można przemierzać w tym galaktyki,
skoro nie ma nawet uchwytów na kubki?
Kaz, skup się.
Uchwyty są tuż przed tobą.
Teraz musimy tylko znaleźć Arcturion.
Hej, znalazłem wskazówkę.
Musimy tylko odcyfrować te symbole ze starożytnego, kosmicznego języka.
To gra w kółko i krzyżyk.
W takim razie…
Zobaczmy…
Wygrywam!
Masz za swoje, wymarły kosmito!
Kaz, spójrz!
To pewnie Arcturion.
Ma na sobie znak nieskończoności, tak jak złole Pana Terrora.
Dobra, zwijajmy się stąd i zanieśmy go na oddział.
Mam lepszy plan.
Zaniesiemy go na oddział, ale wpierw zwijajmy się stąd.
Zmieniłeś tylko kolejność tego, co powiedziałam.
Nie tylko to. Przypisałem sobie też twoje zasługi.
Co się dzieje?
Ktoś nas zasypuje?
Pewnie pomagierzy Pana Terrora. Blokują właz. Jest za ciężki!
Nie ma wyjścia?
Dlaczego?
Pewnie chcą nas udusić,
a potem wykopać Arcturion.
To wiem! Ale dlaczego ze wszystkich ludzi na świecie,
muszę spędzać ostatnie chwile z tobą?
Dlaczego?!
To pewnie nawet nie pomagierzy, tylko sam Pan Terror.
Tylko ktoś wynaturzony mógłby zrobić coś tak okrutnego.
Hej, Kaz i Connie. Chciałem wam pomóc, więc pożyczyłem koparkę.
Stała w ogródku mojego sąsiada
obok nieukończonej dziury w kształcie basenu.
Nikt za nią nie zatęskni.
To na nic. Jesteśmy uwięzieni. Zostaniemy pogrzebani żywcem.
Pomocy! Wydostańcie nas stąd!
Aktywowano system pomocy statku.
Moje czujniki wykryły język angielski.
Jestem holograficznym opiekunem statku.
Potrzebujemy pomocy.
Pogrzebano nas żywcem. Musimy się wydostać.
Jeśli aktywujecie silniki, być może dostaniecie się na powierzchnię.
Oto co należy zrobić:
wpierw pociągnij lawendową dźwignię.
Potem wciśnij trapezowy guzik w kolorze kanarka.
Na koniec wciśnij guzik z niebieskim…
O nie.
Czym, do licha, jest trapez?
Są dwa niebieskie guziki.
- Wypróbujemy oba. - Świetny plan.
Tyle że jeden z guzików aktywuje silniki, a drugi eksploduje wam głowy.
Więc mamy 50% szans na to, że się wysadzimy?
Przykro mi. To koniec sesji pomocy.
Wasz numer referencyjny to W jak „wy”,
T jak „tu”,
Z jak „zaraz”
i U jak „umrzecie”.
Czemu nikt się nie pojawił?
Chyba złoczyńcy już nie używają Morderfacespace’a.
Nie winię ich.
Ile razy mam oglądać pierwszą zbrodnię czyjegoś niemowlaka?
I co teraz? Nie mogę żyć pod groźbą bycia zniszczonym.
Quimby Fletcher mógłby nie istnieć.
No to jestem Wróżką Zębuszką. Bo zaraz spełnię twoje życzenie.
Wróżka Zębuszka nie spełnia życzeń.
Racja.
A jeśli wybiję ci zęby i dam za nie kasę? Czy teraz jestem Wróżką?
Tak jakby.
Widziałem mój post w necie?
Tak, ciągle siedzę na tej stronie. Są tam najnowsze ploteczki.
Piszą, że złol imieniem Megaherc ubiera się jak baba.
Zamknij się!
Skończmy to, Fletcher.
Spieszę się na pogrzeb.
Twój.
Megaherc, łap!
Dziękuję ci. Uratowałeś mi życie.
Bycie dobrym jest fajne.
Można niszczyć ludzi, ale zamiast wpadać w kłopoty, dostajesz lody.
Swoją drogą kupujesz mi lody.
Chodźmy do szkoły, zobaczyć, co z Kazem i Skylar.
Czekaj. Jego telefon.
Może dowiem się czegoś o Panu Terrorze.
Szlag. Zahasłowany.
Spójrz na ekran blokady. Ma ładną dziewczynę.
Czekaj, to zakładniczka.
To nie ja się mylę, tylko ty.
Wciśnijmy ten guzik, bo wygląda jak klucz,
a klucz włącza silnik.
Moim zdaniem powinniśmy wcisnąć ten guzik,
bo jest bliżej.
Dobra, zwisa mi to! Wciśnij cokolwiek chcesz.
Udało mi się.
Ty? To ja wcisnąłem właściwy guzik.
Ale ja cię w to wrobiłam.
Wiedziałam, że jeśli będę chciała wcisnąć pierwszy guzik,
ty będziesz chciał wcisnąć drugi.
Ale ja próbowałem wrobić ciebie.
Powiedziałem, że chcę wcisnąć drugi guzik,
ale chciałem wcisnąć pierwszy.
To czemu wcisnąłeś drugi?
Bo się pogubiłem.
A to po co?
Czyha tam na nas złoczyńca.
To musi być jakaś broń.
Czemu nie weźmiesz miecza?
Bo to było bliżej!
Oliver, uważaj!
Czemu to zrobiłaś?
Bo nas pogrzebałeś i schwytałeś Olivera.
Dopiero tu dotarliśmy. Byliśmy w The Domain. Uratował mi życie.
Tak.
Zrozumiałem swoje błędy.
Chcę podążać ścieżką cnoty i prawości.
Zapomnij, co właśnie powiedziałem.
To jest moje!
Co ty robisz?
Nie wiem.
Nie wiem, co to jest, ale z jakiegoś powodu muszę to mieć.
Ale mówiłeś, że masz urządzenie, które odwodzi cię od zła.
Tak, najwyraźniej wstrętny złoczyńca cię okłamał.
Kto by pomyślał?
Stój!
Oddawaj Arcturion.
Bo co?
Bo to.
Przyznaję, nieprzyjemnie grzeje mnie to w twarz.
Dziękuję bardzo.
Co to za hałas?
To pewnie moc Arcturionu.
Wróciłem.
Skończyła mi się ziemia, więc zadzwoniłem do Zenka Szpadla.
Ale on też nie miał ziemi, więc zadzwoniłem do Ziutka Łopaty.
Chwila. To ty zasypywałeś dziurę ziemią?
Dziwnie okazujesz wdzięczność.
Można też tak: dźwiękuję.
Błagam, nie odsyłajcie mnie do więzienia.
Dzielę celę z Siekaczem.
Jego historie są takie nudne.
Uwaga, spoiler: wszystkie dotyczą siekania ciał.
Zabierzcie go do więzienia. I upewnijcie się, by nie dostał lodów.
Naprawdę znaleźliście Arcturion.
Sądziłem, że się pożrecie, którą wajchę pociągnąć,
Skylar użyje odwrotnej psychologii, a Kaz się totalnie pogubił.
Co? Jak mogłeś tak pomyśleć?
Wcale tak nie było.
Tak, to był guzik, nie wajcha.
Dobra. Póki nie wymyślimy, co z Arcturionem, musimy go gdzieś ukryć.
Nie w twoich spodniach.
W moich też nie!
Gus, co tu znowu robisz?
Zapomniałem plecaka. Plus szukam mojej Koparki.
Tam stoi.
Nie, chodzi mi o rysicę imieniem Koparka.
Tam się schowała.
Pójdę już. Jeśli nie karmię jej na czas, brudzi podłogę.
Ludzkimi bebechami.