Tak na co dzień jestem Marinette.
Zwyczajna dziewczyna ze zwyczajnym życiem.
Ale skrywam w sobie coś, o czym nie wie nikt.
To moja tajemnica...
Jesteś bardziej zagubiony
niż pasteryzowany ser w dziale francuskim.
Tak trudno wypełnić formularz?
Napisz, do jakiej szkoły chcesz iść i co chcesz robić w życiu.
Nie mogę napisać prawdy.
Jeśli Marinette się dowie, że tata wysyła mnie do Londynu,
pęknie jej serce.
Mnie także.
Zabrakło ci żartu na pocieszenie?
Wiem, jak bym się czuł, gdyby nas rozdzielono.
To nic zabawnego.
- Nie mogę się doczekać. - Oby wszystko się udało.
Nie rozumiem.
Czemu tak się martwisz konsultacjami?
Te konsultacje zadecydują o naszej przyszłości.
Nauczyciele ocenią nasze wyniki
i stwierdzą, czy możemy iść do wybranych szkół.
Gdybym była twoją nauczycielką, uznałabym, że jesteś najlepsza.
Dziękuję, Tikki.
Coś nie tak, Marinette?
Dziwnie się czuję.
Do tej pory ja i Alya reprezentowałyśmy klasę.
Koledzy powierzali nam formularze, a w nich swoje nadzieje i marzenia.
Żeby zostać reporterką, w liceum muszę się zająć literaturą.
Reżyser filmowy!
- Napisz "obrończyni Ziemi". - Ja będę tatą na pełen etat.
Mylene będzie ratować świat, a ja zajmę się dziećmi.
- Fryzjerka jednorożców. - Nie ma czegoś takiego, Rose.
No to fryzjerka smoków!
- Chcę mieć zakład pogrzebowy. - To do ciebie pasuje.
- Pielęgniarka? - Tak.
- Uwielbiam opiekować się ludźmi. - Sushi!
Teraz uczniów reprezentują Chloe i Lila.
I to one wręczą nauczycielom formularze naszych przyjaciół.
A one są takie...
Co ty chcesz robić w życiu, Chloe?
Nie muszę nic robić, bo już jestem bogata.
Na pytanie o przyszły zawód odpowiedziałaś:
"Chcę rozwiązywać światowe konflikty,
żeby przywrócić pokój i rozwiązać kryzys ekologiczny.
Żądam też darmowych słodyczy dla wszystkich!". Serio?
Mogłam dodać, że chcę się z tobą przyjaźnić, ale to kłamstwo,
- Jak cała reszta. - Czuję, że zdradzam przyjaciół,
powierzając formularze tym dziewczynom.
Jeśli spróbują zrobić coś złego, powstrzymamy je.
Wierzę w nas. Wierzę w ciebie.
Brakuje tylko twojego formularza.
Wciąż nie wiem, co chcę robić.
Nie szkodzi. Masz jeszcze trochę czasu.
Dziękuję za to, co do tej pory zrobiłaś, Marinette.
Nie ma za co. Mam nadzieję, że konsultacje przebiegną gładko.
A teraz powitajmy nowe przedstawicielki klasy
Lilę i Chloe.
Będziemy was godnie reprezentować podczas konsultacji z nauczycielami.
Zniszcz formularze i wypełnij nowe,
podrabiając pismo uczniów.
- Powiem ci, co napisać. - Chwileczkę!
Używasz zbyt wielu słów.
Podrobimy formularze i przedstawimy je na konsultacjach.
Zapiszemy uczniów na zajęcia, które ich nie interesują.
Będą wściekli.
Właśnie. A my zrzucimy to na Marinette.
Jak tatuś w ratuszu!
Zawsze powtarza, że za problemy obwinia się poprzedników.
Żeby nasz plan się powiódł, Sabrina musi powiedzieć,
że Marinette zmusiła ją do podrobienia formularzy.
Zrujnujemy im wszystkim życie.
Ależ to nikczemne!
Nie dam rady.
Pomagając Chloe, nikomu nie szkodzę, ale to...
podrabianie dokumentów i kłamstwo to co innego.
Zaszkodzę kolegom.
Jeśli chcesz odzyskać gwizdek, zabieraj się do pracy.
Musimy rozwiązać pewien problem.
Intruzi?
Proponuję następujące rozwiązanie.
Chodźmy do liceum imienia de Trémeuse,
aby kontynuować walkę ze złem.
Urocze dzieci.
Podejmiemy decyzję za Towarzysza Majoneza.
Co nie, stary?
Zajęcia z projektowania dostępne są w szkole artystycznej.
Nie mogę iść do tego liceum, co wy.
- Halo? - Widzi pan?
Marinette wyszła z kotłowni.
Inni też tam są. To niedopuszczalne!
Poprosiłem ich, żeby sprawdzili, czy zniknęły karaluchy.
Nienawidzę karaluchów.
Gdybym to ja była dyrektorką, zaprowadziłabym tu nowy porządek.
- Wszystko gra? - Tak.
To niesprawiedliwe, że musimy decydować o sobie
- na tak wczesnym etapie życia. - To prawda.
Powinniśmy wypróbować różnych przedmiotów.
I zostać w tym samym liceum.
Nasza przyszłość jest zagrożona. Zróbmy coś!
Ogłaszam strajk! Żadnych formularzy!
- Świetny pomysł! - Strajkujmy!
Za późno. Oddaliśmy wypełnione formularze.
Juleka ma rację.
Zrobili to wszyscy poza Adrienem.
Wiesz już, co chcesz robić?
Tak mi się wydaje.
Zrobię wszystko, by przekonać nauczycieli do twoich pomysłów.
Dziękuję za zaufanie.
Kiedy je naprawią? Co za beznadziejna szkoła!
"Wiele o tym myślałem,
ale wciąż nie wiem, co chcę robić w życiu.
Wiem tylko, że kocham Marinette Dupain-Chang,
ale to państwu nie pomoże. Przykro mi. Adriene Agreste".
Żenada!
Zmień to, co wpisałaś do formularza Adriena
w coś znacznie gorszego.
Alya Césaire. Optyczka.
Czy to nie błąd?
Byłam pewna, że Alya chce być reporterką.
Taki formularz wręczyła nam Marinette.
To trochę dziwne, ale ma sens,
bo reporter pomaga ludziom zrozumieć świat.
To, co niewyraźne, nabiera ostrości.
To samo robi optyk, dobierając okulary.
To prawda. A Alya nosi okulary.
Ma wystarczająco dobrą średnią. Ja się zgadzam.
Nie wolno nam osądzać uczniów. Powinniśmy ich wspierać.
Proszę to wpisać do systemu: Alya Césaire, optyczka.
Juleka Couffaine chce powtórzyć rok.
Dziwne.
Już raz go powtarzała, a jej oceny się poprawiły.
Woli zostać w bezpiecznym miejscu, aż pozbędzie się zaburzeń mowy.
Z pani pomocą, panno Bustier.
Czasem krok wstecz oznacza krok naprzód.
Jej oceny na to pozwalają. Zgódźmy się.
Proszę wpisać do systemu: Juleka Couffaine, powtarzanie klasy.
Optyczka? To pomyłka!
Fizoterapeuta?
Instruktor pływania? Nie umiem pływać!
Może to mój formularz?
Ministerka spraw wewnętrznych? Czyli jakich?
Wszystko w porządku, Jule?
Powtarzanie klasy?
- Co? - To jakaś bzdura!
- Juleka ma powtarzać rok? - Nie ma mowy!
- Nie rozumiem. - To szaleństwo!
Kto to napisał?
Konsultacje z nauczycielami.
Źródło lęku i zmiażdżonych nadziei.
Nie wiem, które emocje wybrać.
Kaalki, przejmuję twoją moc.
Leć, mój Mega-Akumo!
Czeka cię uczta ze zniszczonych marzeń!
Bądź silna, bo zostaniesz zakumanizowana.
Pamiętasz, co mówiła Biedronka? Znajdziemy rozwiązanie!
Nie mogę zostać na drugi rok. To nie fair.
Reflekto, jestem Monarcha.
Znów nie chcą usłyszeć twojego głosu.
Ale dzięki mocy, którą ci podaruję, w końcu cię zrozumieją.
Będą myśleć tak jak ty.
Roarr, przejmuję twoją moc.
Transfer!
Powierzam ci też moc Tygrysa.
Jego cios uciszy tych, którzy ci się sprzeciwią.
Walcz, Juleko!
Odrzuć akumę!
Mamy zostać razem? Świetny pomysł, Nino.
Jeśli staniemy się identyczni,
nie zdołają nas rozdzielić.
Na zawsze razem!
Tikki, kropki!
Plagg, pazury!
Pięść!
Na zawsze razem!
Musimy coś zrobić, zanim miasto zaroi się od Reflekt.
Które będą miały pięść Tygrysa.
- To będzie trudne. - W takim razie...
Szczęśliwy Traf!
Skoro się mnożą, spróbujmy je podzielić.
Wyciągnij nas z tego, Biedronko!
Na zawsze razem!
Zostaw ich.
Za bardzo lubię ich croissanty.
Na zawsze razem!
Zanim zmienisz mu zawód, zapytaj go o zdanie.
O nie!
Pięść!
Więcej zła nie zdziałasz, Mega-Akumo.
Czas wypędzić złe moce!
Mam cię!
Żegnaj, motylku.
Niezwykła Biedronka!
Ten talizman przypomni ci, byś nie porzucała nadziei.
Zawsze możesz na nas liczyć.
Żółwik!
Cierpliwości. Wciąż wyczuwam rozpacz i gniew.
Nie wiem, co mnie napadło. Przepraszam.
Nikomu nic się nie stało.
- Co tam się wydarzyło? - Nie wiem.
Zaprezentowałam formularze, które dostałam od Marinette.
Co jest w twoim?
Będę się uczyć projektowania mody, tak jak chciałam.
Czy to ona jest czarnym charakterem!
Nie musiałaś tego robić, Marinette.
Czego?
Marinette odgrywa się na was za to,
że wybraliście mnie na przedstawicielkę klasy.
Wiesz, że podrabiając formularze, zniszczyłaś ich przyszłość?
Że możesz stracić ich przyjaźń?
Nikt więcej ci nie zaufa.
Wiesz, że wszyscy będą cię nazywać kłamczuchą?
Jak miałam sfałszować formularze?
Podrobiłaś pismo kolegów i koleżanek.
Nie wiem, jak to się robi. W przeciwieństwie do Sabriny.
Przyznaję, że podrobiłam formularze.
Bądź dzielna, Sabrino.
Dla dobra kolegów.
Kto cię poprosił o coś tak paskudnego?
Wy!
Chloe i Lila mnie do tego zmusiły!
Zdrajczyni! Nie taki miałyśmy plan!
Przykro mi, Sabrino.
Nie wiedziałam, że moja przyjaźń z Chloe cię rani.
Byłaś tak zaślepiona zazdrością, że Marinette, niczym Monarcha,
wykorzystała cię i zmanipulowała.
Nieprawda!
Wybaczamy ci.
Jesteś okropna!
Przekręcasz wszystkie moje słowa.
Nie mamy nic przeciwko tobie.
Rozumiemy, że to wina Marinette.
Nie musisz już kłamać.
Nie obchodzi mnie to. Mam dowody!
Mój tata policjant wsadzi was obie do więzienia.
Biedactwo.
Jest taka krucha.
Sama nie wie, co mówi.
Czy Chloe i ja powinniśmy z nią pogadać?
Sabrina!
Natychmiast wracaj!
Do nogi!
Zachowujesz się niedorzecznie!
Nie masz przeciwko nam dowodów!
Mam!
Pokaż je albo mój tata zwolni twojego!
- Uspokój się. - Ona nas wsypie!
Jeśli nie wyluzujesz, to ty nas wsypiesz.
Co to za dowód, Sabrino?
Mikrofon? Nagranie? Nieważne.
Wymyślę nowe kłamstwo, a ludzie mi uwierzą.
Tak jak uwierzyli, że Marinette zepchnęła mnie ze schodów.
I że jestem na drugim końcu świata, bo nie chciałam iść do szkoły.
Mogę nawet przekonać twojego ojca, żeby zamknął cię w więzieniu.
Tak będzie, jeśli nie oddasz mi dowodów.
Nie miałam dowodów.
Aż do teraz.
Pokazałaś wszystkim, jaka jesteś naprawdę, Lilo.
Kilka dni temu Sabrina powiedziała mi, co planujecie.
Halo?
Dłużej tak nie mogę! Co robić, Marinette?
Rób, co ci każą.
Potrzebujemy dowodów. Wiem, jak je zdobyć.
To wymagało twórczego podejścia.
Zrobiłam to dla wspólnego dobra. Wszystko naprawię.
Zasługujesz na przeprosiny.
Zwłaszcza ode mnie.
Chloe Bourgeois, Lilo Rossi, wydalam was ze szkoły!
Żeby zachować stanowisko, zatrzyma pan dziewczynki w szkole.
Jak pan sobie życzy, burmistrzu.
Czy możemy poprawić formularze?
Nie. Wszystko jest w systemie.
Poprawienie ich byłoby przyznaniem się do fałszerstwa,
a to zniszczyłoby reputację szkoły.
Ale zawody tych dzieci rozminą się z ich ambicjami.
Będą nieszczęśliwe! Szkoła je zawiodła!
Co mam powiedzieć? C'est la vie!
Dobra robota. Ty też utrzymasz stanowisko.
Opłaca się być cierpliwym.
Znów? Nie!
Zrujnowałem przyszłość uczniów.
- Nie zasługuję, by być dyrektorem. - To nie pańska wina.
Proszę się nie poddawać.
Zniszcz ten talizman, mój Mega-Akumo!
- Proszę postąpić słusznie! - Ufamy panu!
Zawsze był tchórzem.
Proszę jej nie słuchać. Wszystko naprawimy.
Talizman reaguje na emocje.
Niech pani je wyprowadzi i zwoła tu jak najwięcej osób.
Proszę mi zaufać!
Jeszcze pan pożałuje!
Szybko! Potrzebujemy jak najwięcej osób!
Hej ty! Wracaj!
Co teraz? Nie możesz mnie tak zostawić.
Wracaj tu, Lila!
Niech się pan nie poddaje!
Da pan radę!
- Co by powiedziała Sowa? - Czarny Kot?
Nawet superbohaterowie zobaczą moją niekompetencję.
Jestem gorszy od superzłoczyńcy.
Pan...
Da pan radę!
Juleko! Twoje zaburzenia mowy zniknęły!
Uczniowie i nauczyciele liczą na swojego superdyrektora!
Mega-Akuma powinien zniszczyć talizman.
Czemu nie działa?
Dam radę! Wszystko naprawię!
Nie!
Świetnie! Już wszystko dobrze.
Brawo.
Nie wierzę, że pokonała mnie banda dzieciaków!
Z talizmanami czy bez, jeszcze z wami nie skończyłem!
Jeśli pan to zrobi, wyleją mnie!
A raczej to pana wyleję, a Chloe i Lila wrócą do szkoły!
Trudno! Wyrzekałem się wartości, nie zważając na dobro ogółu.
Koniec z tą brudną robotą!
Co wy tu jeszcze robicie?
Nie powinniście wypełnić nowych formularzy?
Skoro mam stracić pracę, wyślę was do szkół, o których marzycie.
Od razu zacznę wypełniać.
Dyrektor odszedł.
To cała historia.
Więc na tym polega prawdziwa moc talizmanu.
Super, nie? Jak tak dalej pójdzie,
ludzie sami będą wypędzać złe moce.
Proszę!
Gdzie Lila?
Skąd mam wiedzieć? Nie jestem jej matką.
Myślałam, że masz w sobie dobro.
Że się zmienisz, jeśli damy ci szansę.
Myliłam się.
Czy to ci się podoba, czy nie, poniesiesz konsekwencje.
Co mi pani zrobi? Nie może mnie pani wyrzucić.
Nie, ale odtąd możesz liczyć na specjalne traktowanie.
Specjalne traktowanie? To niedorzeczna.
Kto to?
To dopiero początek wojny.
Przygotuj się.
Skończyłaś kręcić film, Cerise?
Myśleliśmy, że wrócisz dopiero po wakacjach.
Poruszyłam niebo i ziemię,
żeby zdążyć na konsultacje z nauczycielami.
Wasza ulubiona delegatka nie mogła ich przegapić!
Napisy: Maria Borzobohata