Subtitles by sub.Trader subscene.com
Τζότζο Μπέτσλερ.
Δέκα χρονών.
Σήμερα θα καταταγείς στους Γιούνγκφολκ,
για ένα πολύ ξεχωριστό εκπαιδευτικό σαββατοκύριακο.
Θα είναι εντατικό.
Αλλά σήμερα γίνεσαι άντρας.
Ορκίζομαι να αφιερώσω όλη την ενέργεια και τη δύναμή μου
στον σωτήρα της χώρας μας, τον Αδόλφο Χίτλερ.
Είμαι πρόθυμος κι έτοιμος να δώσω τη ζωή μου γι' αυτόν.
Ορκίζομαι στον Θεό.
Ναι, έτσι μπράβο.
Λοιπόν, Τζότζο Μπέτσλερ, τι είναι το μυαλό σου;
Μυαλό φιδιού.
Και, Τζότζο Μπέτσλερ, τι είναι το σώμα σου;
Σώμα λύκου.
-Τζότζο Μπέτσλερ, το θάρρος σου; -Θάρρος πάνθηρα.
Και, Τζότζο Μπέτσλερ, τι είναι η ψυχή σου;
Γερμανική ψυχή.
Ναι, φίλε. Είσαι έτοιμος.
-Αδόλφε; -Ναι;
Δεν νομίζω ότι μπορώ να το κάνω.
Βας;
Και βέβαια μπορείς.
Ναι, είσαι λίγο κοκαλιάρης κι όχι τόσο δημοφιλής
και δεν ξέρεις να δένεις κορδόνια αν κι είσαι δέκα ετών,
αλλά είσαι ο καλυτερότερος, ο πιο πιστός μικρός Ναζί που έχω γνωρίσει ποτέ.
Για να μην πω ότι είσαι και πολύ όμορφος.
Λοιπόν, θα πας εκεί και θα περάσεις υπέροχα, εντάξει;
-Εντάξει. -Έτσι μπράβο.
-Δως μου ένα χάιλ, φίλε. -Χάιλ Χίτλερ.
Τι; Μπορείς και καλύτερα.
-Χάιλ Χίτλερ. -Όχι... Πες το απλά. Μην το σκέφτεσαι.
-Το παρασκέφτεσαι. Χάιλ Χίτλερ. -Χάιλ Χίτερλερ.
Ποιος είναι ο Χίτερλερ; Δεν μιλάς γερμανικά;
-Χάιλ Χίτλερ. -Δεν είναι χάιλ αυτό.
Αυτό είναι χάιλ.
Αυτό είναι. Το πέτυχες.
Να περάσεις καλά. Χάιλ Χίτλερ.
Θα είσαι ο καλύτερος. Μπορείς να το κάνεις.
Χάιλ Χίτλερ. Χάιλ Χίτλερ.
-Χάιλ Χίτλερ, Γιόρκι. -Χάιλ Χίτλερ, Τζότζο.
-Έτοιμος για το καλύτερο σαββατοκύριακο; -Ναι.
Πάμε!
ΤΖΟΤΖΟ
-Χάιλ Χίτλερ, παιδιά. -Χάιλ Χίτλερ!
Γιούνγκφολκ, καλώς ήρθατε στο εκπαιδευτικό μας σαββατοκύριακο.
Εδώ θα σας κάνουμε άντρες και γυναίκες.
Με λένε Λοχαγό Κλέντσεντορφ.
-Μπορείτε να με λέτε Λοχαγό Κ. -O Λοχαγός Κ!
Γιά. Κι αυτός είναι ο Υπαξιωματικός Φίνκελ.
-Η φρόιλαϊν Ραμ. -Χάιλ Χίτλερ, παιδιά.
Λίγα λόγια για μένα. Ποιος είμαι;
Και γιατί είμαι εδώ και μιλάω σε μερικά μυξιάρικα,
αντί να οδηγώ τους άντρες μου σε μάχη κι ένδοξο θάνατο; Ωραία ερώτηση.
Αναρωτιέμαι κι εγώ κάθε μέρα μετά την Επιχείρηση Μαντάρα,
όπου έχασα ένα υγιέστατο μάτι σε μια εντελώς προβλέψιμη εχθρική επίθεση.
Σύμφωνα με τους ανωτέρους μου, χρειάζονται δύο μάτια για να συμμετέχεις στον πόλεμο.
Το κάνουν αυτό όσοι έχουν δυο μάτια;
Χριστέ μου.
Τις επόμενες δυο μέρες, θα βιώσετε κάποια απ' τα πράγματα
που περνά κάθε μέρα ο ισχυρός γερμανικός στρατός.
Κι αν και φαίνεται ότι η χώρα μας είναι σε μειονεκτική θέση
κι ότι δεν υπάρχουν πολλές ελπίδες να κερδίσουμε τον πόλεμο,
προφανώς τα πάμε μια χαρά.
Τέλος πάντων. Σας έχουν δώσει τα στιλέτα των Ντόιτσες Γιούνγκφολκ.
Είναι πολύ ιδιαίτερα και ακριβά όπλα.
Μην τα ξεχνάτε ποτέ.
-Και μη μαχαιρώσετε ο ένας τον άλλον. -Όχι μαχαιρώματα!
Όχι μαχαιρώματα.
Είναι το πρώτο βήμα για να γίνετε άντρες.
Σήμερα θα συμμετέχετε σε δραστηριότητες όπως πορείες, ασκήσεις ξιφολόγχης,
ρίψεις χειροβομβίδων, σκάψιμο χαρακωμάτων, διάβασμα χαρτών, άμυνα αερίων,
καμουφλάζ, τεχνικές αιφνιδιασμού,
πολεμικά παιχνίδια, πυροβολισμούς κι ανατινάξεις.
Τα κορίτσια θα εξασκηθούν σε σημαντικά γυναικεία καθήκοντα,
όπως περιποίηση τραυμάτων, στρώσιμο κρεβατιών και πώς να μείνουν έγκυες.
Έκανα 18 παιδιά για τη Γερμανία.
Σπουδαία χρονιά να είσαι κορίτσι.
Εντάξει. Ας ξεκινήσουμε.
Εμπρός.
Ο Θεός μαζί μου.
Τρία, δύο, ένα, σβάστικα!
-Αποτελείωσέ τον. -Όχι, μη!
-Κυνόδοντες. -Κυνόδοντες, γιά.
-Γλώσσα ερπετού. -Γλώσσα ερπετού, γιά.
Λέπια.
Γιά, λέπια. Γιατί μια φορά κι έναν καιρό, ένας Εβραίος ζευγάρωσε με ένα ψάρι.
Οι Άριοι είναι χίλιες φορές
πιο πολιτισμένοι κι εξελιγμένοι από όλες τις άλλες φυλές.
Μαζέψτε τα πράγματά σας, παιδιά.
Ώρα να κάψουμε μερικά βιβλία!
Ναι!
Οι Εβραίοι ακούγονται τρομακτικοί, έτσι;
Όχι σ' εμένα.
Αν έβλεπα έναν, θα τον σκότωνα έτσι.
Έτσι.
Μα πώς θα τον αναγνώριζες αν τον έβλεπες; Ίσως μοιάζουν μ' εμάς.
Θα έψαχνα το κεφάλι του για κέρατα. Και μυρίζουν σαν λαχανάκια Βρυξελλών.
Σωστά. Τα ξέχασα τα λαχανάκια.
Φαντάσου να έπιανες έναν και να τον έδινες στον Χίτλερ.
Θα έμπαινες σίγουρα στην προσωπική του φρουρά.
Τότε θα γινόμασταν κολλητοί.
Νόμιζα πως εγώ ήμουν ο κολλητός σου.
Γιόρκι, είσαι ο δεύτερος κολλητός μου.
Η πρώτη θέση είναι πιασμένη για τον Φύρερ.
Εκτός κι αν είσαι ο Χίτλερ στο σώμα ενός μικρού χοντρού παιδιού,
να χαίρεσαι με τη δεύτερη θέση.
Είμαι απλά ένα παιδί στο σώμα ενός χοντρού παιδιού.
Η υπόθεση έκλεισε.
Όταν στέκεστε μπροστά στον εχθρό και πρέπει να πάρετε τη ζωή του,
ποιοι από εσάς θα είχαν τα κότσια να το κάνουν;
Ωραία.
Δεν υπάρχει θέση στον στρατό του Χίτλερ για όσους είναι αδύναμοι.
Θέλουμε σκληραγωγημένους πολεμιστές.
Αυτούς που είναι έτοιμοι να σκοτώσουν κατά βούληση.
Μπορείτε να το κάνετε;
Ναι.
Γιοχάνες.
Μπορείς να σκοτώσεις;
Φυσικά. Μ' αρέσει να σκοτώνω.
Ωραία. Έλα εδώ.
Μη φοβάσαι. Έλα.
Ωραία.
Σκότωσέ το.
Στρίψ' του τον σβέρκο και σκότωσε το κουνέλι.
Ή μήπως φοβάσαι;
Δεν φοβάμαι. Απλώς...
Τώρα.
Βάλε τα δυο σου χέρια στον λαιμό του και στρίψε δυνατά.
Μπορεί να ουρλιάξει, αλλά θα το αποτελειώσουμε με την μπότα.
Σκότωσε.
Εμπρός, φύγε!
Καλή ρίψη.
Είσαι δειλός. Όπως ο πατέρας σου.
Δεν είναι δειλός.
Πολεμάει στην Ιταλία.
Αλήθεια; Κανείς δεν έχει νέα του εδώ και δυο χρόνια.
Είναι ένας δειλός λιποτάκτης.
Φοβάται, όπως κι εσύ.
Φοβάσαι σαν μικρό κουνέλι.
Φοβισμένο κουνελάκι.
Μήπως να σου σπάσουμε κι εσένα τον σβέρκο;
Ο Τζότζο το κουνέλι.
Ο Τζότζο Κούνελος.
Τζότζο Κούνελος.
Καημένε Τζότζο.
Τι τρέχει, αντράκι;
-Γεια σου, Αδόλφε. -Θες να μου πεις για το κουνέλι;
Τι ήταν όλο αυτό;
Ήθελαν να το σκοτώσω.
Λυπάμαι. Δεν μπορούσα.
Μην ανησυχείς. Δεν δίνω δεκάρα.
-Μα τώρα με φωνάζουν "φοβισμένο κουνέλι". -Ας λένε ό,τι θέλουν.
Έλεγαν και για μένα διάφορες κακίες.
"Είναι παλαβός. Κοίτα τον τρελάρα, θα μας σκοτώσει όλους."
Θα σου πω ένα μικρό μυστικό. Το κουνέλι δεν είναι δειλό.
Το ταπεινό λαγουδάκι αντιμετωπίζει κάθε μέρα έναν επικίνδυνο κόσμο,
κυνηγώντας καρότα για την οικογένειά του, για την πατρίδα του.
Η αυτοκρατορία μου θα είναι γεμάτη ζώα.
Λιοντάρια, καμηλοπαρδάλεις, ζέβρες,
ρινόκερους, χταπόδια, ρινοπόδια.
Ακόμα και το πανίσχυρο κουνέλι.
-Τσιγάρο; -Όχι, ευχαριστώ. Δεν καπνίζω.
Θα σου δώσω μια πολύ καλή συμβουλή.
Γίνε το κουνέλι.
Το ταπεινό λαγουδάκι ξεπερνά σ' εξυπνάδα όλους τους εχθρούς του.
Είναι γενναίο και πονηρό και δυνατό.
Γίνε το κουνέλι.
Τζότζο!
Είσαι καλά, Τζότζο;
Με ποιον μιλούσες;
-Με κανέναν. -Νόμιζα ότι έκλαιγες.
Είσαι ειδικός στα δάκρυα;
-Όχι. -Η υπόθεση έκλεισε.
Ήρθε η ώρα να δείξει ο Τζότζο σ' αυτά τα έντομα
ποιος είναι το αληθινό δειλό κουνέλι.
Συγγνώμη, τι λες;
-Ξέχνα το. -Τζότζο, πού πας;
Να γίνω το κουνέλι!
Τζότζο Κούνελος. Κυνηγώ καρότα.
Αυτό είναι απίθανο. Είμαστε σαν δυο ανθρώπινες αντιλόπες.
Παιδιά, θα έχετε όλοι την ευκαιρία να ανάψετε και να πετάξετε χειροβομβίδα.
Θα σας επιβλέπω όλους προσωπικά
για να βεβαιωθώ ότι δεν θα βγάλετε κανένα μάτι.
-Λοιπόν, ποιος είναι πρώτος; -Κλάους.
-Να πάρει. -Να πάρει!
Αυτό να μην το κάνετε.
Τζότζο!
Φίνκελ!
Τζότζο!
Θεέ μου.
Μοιάζει με πίνακα του Πικάσο.
Θα με σκοτώσει η μητέρα του.
Αγαπημένο μου κουταβάκι.
Γεια, μικρέ.
Αγαπημένο μου κουταβάκι.
Γιατί είσαι τόσο χαρούμενη; Ο γιος σου είναι άσχημος σαν τέρας.
Δεν είσαι τέρας.
Εξάλλου, τα σημάδια θα επουλωθούν και το πόδι σου θα κινηθεί ξανά.
-Αλλά δεν θα μπω στη φρουρά του Χίτλερ. -Μια χαρά είσαι έτσι.
Χαίρομαι που γύρισες σπίτι.
Η Μαμά Λιοντάρι ανησυχεί για το μικρό της, ιδίως όταν λείπει ο Μπαμπάς Λιοντάρι.
Ή η Ίνγκε Λιοντάρι.
Πιάνεις το κουνέλι απ' την ουρά, την τυλίγεις γύρω απ' το αφτί,
τη δένεις και το χώνεις ξανά στην τρύπα.
Λοιπόν, ας ξεκινήσουμε, εντάξει;
Θα κάνει καλό στην ανάρρωσή σου μια βόλτα έξω.
Δεν θέλω να βγω έξω.
Τι; Μην είσαι ανόητος. Φυσικά θες.
Μοιάζω σαν χαζός.
-Θα με κοιτάει ο κόσμος. -Απόλαυσε την προσοχή, μικρέ.
Δεν έχουν όλοι την τύχη να μοιάζουν με χαζούς.
Εγώ, ας πούμε, έχω την κατάρα να είμαι εξαιρετικά όμορφη.
Λοιπόν, θα μαζέψεις τα κουράγια σου,
θα βγεις έξω και θα ζήσεις μια απίθανη περιπέτεια.
-Εντάξει; -Εντάξει.
Στρατάρχη Τζότζο, είσαι ο άνθρωπός μας.
Ετοιμάσου να βγούμε.
-Είναι επικίνδυνο; -Πολύ.
-Χάιλ Χίτλερ. -Χριστέ μου.
Μια χαρά είσαι, μικρέ.
Φράου Μπέτσλερ, είστε πανέμορφη όπως πάντα.
Εξαιτίας σου ο γιος μου δεν περπατά κανονικά κι έχει χαλασμένο πρόσωπο.
Έκλεψε τη χειροβομβίδα μου. Την πήρε...
Λοιπόν, θα τον προσέχεις όσο είμαι στη δουλειά, έτσι;
Θα έχει δουλειά και θα νιώθει μέλος της ομάδας. Κατάλαβες;
Κατάλαβα. Γιά, κατάλαβα.
Ωραία.
Παιδιά, αυτός είναι ο Γιοχάνες Μπέτσλερ. Ο μικρός που σας έλεγα.
Θα θυμάστε ότι έκλεψε μια χειροβομβίδα κι ανατινάχτηκε
κι ως αποτέλεσμα, υποβιβάστηκα για αμέλεια.
Τώρα δουλεύω σ' αυτό το γραφείο με υπέροχα παιδιά.
Τζότζο, είμαι σίγουρος ότι θα βρούμε κάτι να κάνεις.
Καμιά ιδέα;
-Γιά. -Παιδιά;
Χρειαζόμαστε κάποιον να βγάζει βόλτα τους κλώνους.
Επίσης, ίσως μπορεί να μοιράζει αυτά τα νέα φυλλάδια
και να παραδίδει αυτές τις επιστρατεύσεις.
Εγώ δεν θα μπορούσα να επιστρατευτώ. Θα μπορούσα;
Ναι, είναι υπέροχη ιδέα.
Ναι, σας δίνω την άδειά μου να στείλετε αυτό το δεκάχρονο στον πόλεμο.
-Θα του φέρει κανείς όπλο; -Και θα ήθελα να πάω στο μέτωπο.
Μπες στην ουρά, μικρέ.
Λοιπόν, ορίστε οι επιστρατεύσεις κι ορίστε το όπλο.
-Είναι λίγο... για το όπλο; -Όχι.
Κοίτα.
Τι έκαναν;
Ό,τι μπορούσαν.
Έλα.
Τζότζο Κούνελε!
Κοίτα τα μούτρα σου!
Είμαι στρατιώτης! Πάω στον πόλεμο!
Κι εσύ είσαι ταχυδρόμος!
Τζότζο Κούνελε!
Μαμά;
Ο Στρατάρχης Τζότζο γύρισε.
Μαμά;
Μαμά; Γύρισα.
Μαμά;
ΙΝΓΚΕ
Γεια.
Τι θέλεις;
Είσαι φάντασμα;
Βέβαια. Φάντασμα.
Μη με κάνεις να τρέξω, μικρέ.
Πεινάω πολύ και ξέρεις πόσο μας αρέσει η γεύση του αίματος.
Έχασες κάτι;
Δεν είμαι φάντασμα, Γιοχάνες.
Είμαι κάτι χειρότερο, αλλά νομίζω το ξέρεις ήδη αυτό, σωστά;
Ξέρεις τι είμαι.
-Όχι. -Ναι.
Πες το.
Πες το!
Εβραία.
Α γεια σου!
Δεν γίνεται να είσαι εδώ.
Με κάλεσε η μητέρα σου, οπότε είμαι καλεσμένη της.
-Δεν επιτρέπεται. -Τι θα κάνεις, γλυκό Χιτλεράκι;
Φυσικά.
Εμπρός, λοιπόν. Πες τους.
Αλλά ξέρεις τι θα γίνει αν το πεις;
Θα τους πω ότι με βοήθησες.
Και η μητέρα σου το ίδιο.
Τότε όλοι θα είμαστε καπούτ.
Κι αν της πεις ότι ξέρεις για μένα, έστω και μια λέξη...
θα κάνω στον κόσμο μεγάλη χάρη και θα κόψω το ναζιστικό κεφάλι σου.
Κατάλαβες;
Νομίζω ότι θα το κρατήσω αυτό. Είναι όμορφο.
Θεέ μου. Αυτό ήταν έντονο.
-Τι θα κάνω; -Ειλικρινά, δεν έχω ιδέα.
Ίσως υπάρχουν κι εκατοντάδες άλλοι που ζουν μες στους τοίχους σας.
-Πώς πήρε έτσι τον έλεγχο; -Θα χρησιμοποίησε τις δυνάμεις της.
-Χειραγώγηση σκέψης. -Σύνηθες.
-Είδες πόσο γρήγορη ήταν; -Ναι.
Σαν ένας μικρός θηλυκός Εβραίος Τζέσε Όουενς.
-Και πήρε το ωραίο σου μαχαίρι. -Το μαχαίρι μου!
Ναι. Σαν μικρός θηλυκός Εβραίος Τζέσε Όουενς Τζακ Αντεροβγάλτης.
Έχεις μπλέξει, φίλε μου.
Τι να κάνουμε;
Το βρήκα!
-Θα διαπραγματευτώ. -Κάψε το σπίτι και ρίχ' το στον Τσόρτσιλ.
Ή διαπραγματεύσου.
Συγγνώμη;
Κοριτσάκι;
Εβραιοπούλα στον τοίχο;
Γιούχου! Εβραία;
Καλά, θα πω αυτό που έχω να πω κι είναι το εξής.
Δεν σε φοβάμαι και νομίζω ότι πρέπει να βρεις αλλού να ζεις.
Εντάξει;
Καθόλου εντάξει.
Έξω απ' το δωμάτιό μου.
Είναι πολύ αγενής, έτσι;
Αυτή είναι η γνώμη μου.
-Και τώρα έχει δύο μαχαίρια. -Το ξέρω!
-Πώς θα κόβεις διάφορα; -Δεν ξέρω!
Και είναι ακόμα εκεί πάνω. Αυτό το πράγμα, αυτή η...
-Εβραία! -Ναι, η Εβραία.
-Τι θα κάνουμε με την Εβραία; -Σκέψου εσύ κάτι.
Έγινα ειδικός τώρα;
Σταμάτα να μου προσφέρεις τσιγάρα! Είμαι δέκα!
Εντάξει. Συγγνώμη. Είμαι αγχωμένος!
Λοιπόν, ας μιλήσουμε σοβαρά.
Αν το πεις στη μαμά σου, η Εβραία θα σ' αποκεφαλίσει,
αλλά δεν υπάρχει λόγος να σου καταστρέψει τη ζωή.
-Μπορείς να το χρησιμοποιήσεις υπέρ σου. -Πώς;
Όταν κάποιος παίζει με το μυαλό μου, ξέρεις τι κάνω;
Παίζω κι εγώ με το δικό του.
Θυμάσαι πέρυσι, όταν ο μονόχειρας πειρατής φον Στάουφενμπεργκ
-προσπάθησε να με ανατινάξει; -Ναι, επέζησες.
Πολύ σωστά. Αλλά ο λόγος που επέζησα, εκτός απ' τα θωρακισμένα πόδια μου,
είναι γιατί ήμουν πιο έξυπνος απ' τον φον Στάουφι.
Τον άφησα να πιστεύει ότι πέθανα, ενώ ήμουν μια χαρά.
Κάνοντας τον πεθαμένο, αποκαλύφθηκαν όλοι οι προδότες.
-Τι θα κάνεις, λοιπόν; -Θα κάνω τον πεθαμένο;
Ακριβώς. Στάσου, όχι.
Όχι, εννοώ να την κάνεις να νιώσει ασφαλής για να χαλαρώσει και να έχεις τον έλεγχο.
-Αντίστροφη ψυχολογία. -Μην μπερδεύεις τα πράγματα.
Χρησιμοποίησε το ανάποδο παιχνίδι του μυαλού κι όλα θα πάνε καλά.
Πρέπει να φύγω. Έχουμε μονόκερο για δείπνο απόψε.
Συγκεντρώσου, Τζότζο.
Να θυμάσαι ότι μια Εβραία στον τοίχο σου
είναι καλύτερη από δύο Εβραίους που πετάνε σαν νυχτερίδες,
κατεβαίνουν καμινάδες και τρώνε αθώους Ναζί.
Και μην της δώσεις άλλα μαχαίρια. Τσους.
Κουταβάκι μου, γιατί είσαι ξύπνιος;
Έφαγες τίποτα;
Συγγνώμη, μου έφυγε η ώρα. Έκανα μια μεγάλη βόλτα και είχα...
Τι θα κάνουμε μ' αυτά τα κορδόνια; Θεέ μου.
Θα μάθεις να τα δένεις κάποτε, έτσι;
-Την άκουσα. -Τι;
Ποια;
Την Ίνγκε.
Το φάντασμά της.
Αυτό είναι πολύ θλιβερό για σένα.
Τρελάθηκες.
Αλλά είναι πιο θλιβερό για μένα, γιατί πρέπει να ζω μ' έναν τρελό.
Άκουσα θορύβους. Επάνω.
Φαντάσματα; Σοβαρά; Ξέρεις τι άκουσα εγώ; Αρουραίους.
Ναι, έχουμε. Το πιστεύεις;
Βρωμο-ζώα. Ήθελα να σου πω να μην πηγαίνεις επάνω
μέχρι να τα εξοντώσω, δεν θέλω να αρρωστήσεις.
Εντάξει, μαμά.
Θα προσέχω τους βρωμο-αρουραίους.
Πού είναι όλα τα μαχαίρια;
Θα ξαπλώσεις κι εσύ;
Ναι. Σε λίγο. Θα τακτοποιήσω κάποια πράγματα πρώτα.
Τι πράγματα;
Πράγματα της μαμάς.
Πρέπει να μ' εμπιστευτείς. Εγώ είμαι το αφεντικό εδώ.
Μάλλον.
Μπράβο το αγόρι μου.
Ναι, αλλά με ένα μάτι.
Σχεδόν.
Όχι ακριβώς.
Τέλεια. Το κατάφερες.
Πρέπει να είσαι πιο ήσυχη. Άκουσε θορύβους εδώ πάνω.
Αν πρέπει να διαλέξω ανάμεσα σ' εσένα και τον γιο μου...
Δεν θα ξέρω πού να σε στείλω.
Μ' ακούς; Δεν πρέπει να το μάθει. Αλλιώς θα το μάθουν κι αυτοί.
-Μπορείς να του μιλήσεις. -Δεν τον ξέρεις.
Είναι φανατικός.
Του πήρε τρεις βδομάδες να ξεπεράσει το ότι ο παππούς του δεν ήταν ξανθός.
Ξέρω ότι κάπου υπάρχει ο εαυτός του.
Το αγοράκι που παίζει και τρέχει σ' εσένα επειδή φοβάται τους κεραυνούς.
Που πιστεύει ότι εφηύρες το κέικ σοκολάτα.
Στο τέλος μόνο αυτό έχεις.
Ελπίδα... ότι το παιδί που σου απέμεινε δεν είναι ακόμα ένα φάντασμα.
Ίσως είμαστε όλοι φαντάσματα πια. Απλώς δεν το ξέρουμε.
Ίσως.
Έχεις ζήσει πιο πολλές ζωές από πολλούς.
Δεν έχω ζήσει καθόλου.
Είναι μια πρόκληση.
Λένε ότι δεν μπορείς να ζήσεις, ότι δεν θα ζήσεις.
-Αν βγει αληθινό, θα κερδίσουν. -Προς το παρόν κερδίζουν.
Ποτέ δεν θα κερδίσουν. Αυτή είναι η δύναμή σου.
Όσο μένει κάποιος ζωντανός κάπου, τότε αυτοί χάνουν.
Δεν σ' έπιασαν χτες ή σήμερα. Το ίδιο θα γίνει κι αύριο.
Αύριο πρέπει να γίνει το ίδιο.
Χριστέ μου!
Πρέπει να τεντωθείς. Πονάει αυτό;
-Ναι. -Ωραία. Ο πόνος είναι φίλος σου.
Σύντομα το πόδι σου θα είναι μόνο λίγο παραμορφωμένο κι άχρηστο.
Αλλά θα προτείνω άλλον έναν μήνα εκτός σχολείου,
γιατί το πρόσωπό σου μπορεί να τρομάξει τα παιδιά.
Είναι κάπως άσχημο. Λοιπόν, ποιος έχει σειρά;
Τζότζο. Μωρό μου, πρέπει να φύγω.
Θα σε δω στο σπίτι.
Γεια σας, Λοχαγέ Κ.
Για δες. Ο Χερ Χειροβομβίδας αυτοπροσώπως. Πώς πάει το πόδι, μικρέ;
Είναι σχεδόν εντάξει.
Πονάει μόνο κατά 80% τώρα.
Εσείς τι κάνετε;
Με αναγκάζουν να εκπαιδεύσω τη νεολαία για πόλεμο στο νερό.
Ξέρεις, σε περίπτωση που χρειαστεί να πολεμήσουν σε πισίνα.
Να σας ρωτήσω κάτι για τους Εβραίους;
Θεέ μου. Γιατί;
Τι να κάνω αν δω έναν;
Αν δεις Εβραίο, το λες σ' εμάς, εμείς το λέμε στην Γκεστάπο,
το λέει στα Ες Ες και πάνε και σκοτώνουν τον Εβραίο.
Κι όποιον βοήθησε τον Εβραίο.
Κι επειδή ζούμε σε παρανοϊκή εποχή, ίσως και μερικούς άλλους, καλού κακού.
Είναι πολύ μακρά διαδικασία.
Ακόμα κι αν ο Εβραίος υπνώτισε κάποιον για να τον αναγκάσει να τον κρύψει;
-Θα ήταν έκπληξη αν συνέβαινε αυτό. -Όχι, μπορεί να συμβεί.
Συνέβη στον θείο μου.
Ένας Εβραίος τον υπνώτισε κι έγινε μεγάλος μπεκρής και τζογαδόρος.
Κι απάτησε τη γυναίκα του
κι είχε μια ανάρμοστη σχέση με την αδελφή μου.
Και μετά πνίγηκε σ' ένα άσχετο δυστύχημα, αλλά έφταιγε ο Εβραίος.
Τέλος πάντων. Είδες κανέναν; Εβραίο;
Δεν ξέρω αν θα τον καταλάβαινα κι αν τον έβλεπα.
Ούτε κι εγώ. Χωρίς τα αστεία καπέλα τους είναι σχεδόν αδύνατον.
Κάποιος πρέπει να γράψει βιβλίο γι' αυτό.
-Θα γινόταν πιο εύκολο. -Θα είχε επιτυχία.
Φίνκελ, πνίγονται. Πάμε.
Τα λέμε αργότερα, μικρέ.
Λοιπόν, αυτή είναι η κατάσταση.
Αν σε προδώσω, θα μπλέξεις άσχημα.
Και δεν νομίζω να το θες αυτό.
Μα τότε θα προδώσεις εμάς και θα μπλέξουμε και δεν το θέλω εγώ αυτό.
Κι αν πεις στη μαμά μου ότι το ξέρω, θα σε διώξει και δεν το θες εσύ αυτό.
Κι αν πω στη μαμά μου ότι το ξέρω, τότε θα κόψεις το ναζιστικό κεφάλι μου,
που ούτε αυτό το θέλω.
Είναι μεξικάνικο αδιέξοδο, λοιπόν.
Είναι απλό αδιέξοδο.
Έχω κάποιους όρους για να σου επιτρέψω να μείνεις.
-Όρους; -Ναι.
Πες μου τα πάντα για την εβραϊκή φυλή.
Εντάξει.
Είμαστε σαν εσάς...
αλλά άνθρωποι.
Δες το σοβαρά, σε παρακαλώ.
Σκέψου το σαν ρεπορτάζ.
Θέλω να μάθω όλα τα μυστικά σας.
Παρακαλώ, μην κάθεσαι στο κρεβάτι της αδερφής μου.
Γιατί; Δεν το χρειάζεται.
-Δεν ξέρεις τίποτα για την αδερφή μου. -Η Ίνγκε κι εγώ ήμασταν φίλες.
Σε θυμάμαι.
Πολύ αστείο αγοράκι.
Φτάνει η κουβεντούλα.
Ξεκίνα να μου λες για το είδος σου.
Προφανώς είμαστε δαίμονες που αγαπάμε τα λεφτά.
-Σωστά; -Προφανώς. Όλοι το ξέρουν αυτό.
Αλλά αυτό που δεν ξέρουν είναι ότι είμαστε αλλεργικοί στο φαγητό.
Τυρί, ψωμί, κρέας.
Αυτά μας σκοτώνουν αμέσως.
Αν σκέφτεσαι να με σκοτώσεις, αυτός είναι ο πιο γρήγορος τρόπος.
Επίσης τα μπισκότα, θανατηφόρα.
Πολύ αστείο.
Τέλος πάντων, δεν υπάρχει αρκετό φαγητό για σένα, οπότε δεν ξέρω τι θα κάνεις.
Η μαμά σου κατάφερε να μου βρει λίγο ψωμί.
Είναι καλή. Μου φέρεται σαν άνθρωπος.
Μα δεν είσαι κανονικός άνθρωπος.
Εσύ είσαι;
Πώς τολμάς, Εβραία;
Είσαι αδύναμη σαν... βλεφαρίδα.
Εγώ έχω άρια καταγωγή.
Το αίμα μου έχει το χρώμα αψεγάδιαστου κόκκινου ρόδου.
Και τα μάτια μου είναι μπλε σαν...
Απελευθερώσου.
Απελευθερώσου, σπουδαίε Άριε. Δεν υπάρχουν αδύναμοι Εβραίοι.
Κατάγομαι από αυτούς που παλεύουν με αγγέλους και σκοτώνουν γίγαντες.
Μας επέλεξε ο Θεός.
Εσάς σας επέλεξε ένα αξιολύπητο ανθρωπάκι που δεν έχει καν ολόκληρο μουστάκι.
Η ισχυρότερη φυλή, έτσι;
Λοιπόν, πώς πάει με την Εβραία επάνω;
Δεν θέλει να μου μιλήσει.
Ναι, είσαι Ναζί.
Μάλλον.
Αυτό το βιβλίο θα είναι πιο δύσκολο απ' όσο φανταζόμουν.
Τι κάνει; Κάτι καίει.
Τι καίει;
-Τι καις; -Δεν σ' ακούει.
Τι καις;
-Γιατί είσαι τόσο χαρούμενη; -Τα πράγματα αλλάζουν.
Οι Σύμμαχοι πήραν την Ιταλία, ακολουθεί η Γαλλία και σύντομα τέλος ο πόλεμος.
Να πάρει! Γιατί σε κάνει να χαίρεσαι αυτό;
-Τόσο πολύ μισείς τη χώρα σου; -Αγαπώ τη χώρα μου. Τον πόλεμο μισώ.
Είναι άχρηστος κι ανόητος. Όσο πιο σύντομα έρθει η ειρήνη, τόσο καλύτερα.
Ο πόλεμος θα τελειώσει.
Θα κάνουμε τους εχθρούς μας σκόνη!
Κι όταν καταστραφούν, θα κάνουμε τους τάφους τους τουαλέτες!
Εντάξει, τέρμα η πολιτική.
Το δείπνο είναι ουδέτερο έδαφος. Το τραπέζι είναι η Ελβετία. Ας φάμε.
Δεν τρως.
Όχι. Δεν πεινάω πολύ.
Ίσως φάω αργότερα.
Για την ώρα θα μασουλήσω αυτά τα σταφύλια.
Εγώ πεινάω πολύ απόψε.
Ίσως φάω και το δικό σου.
Δεν θέλω να πάει χαμένο.
Πώς ήταν η μέρα σου, Γιοχάνες;
Ξέρεις, τριγυρνούσα σαν παραμορφωμένο παιδί χωρίς νόημα στη ζωή του.
Δεν είσαι παραμορφωμένος.
Το πρόσωπό μου είναι σαν χάρτης, γυναίκα.
Δεν περιμένω να καταλάβεις.
Αν ήταν εδώ ο πατέρας μου, θα καταλάβαινε.
Δεν είναι, όμως.
Το ξέρω. Κι έχω ξεμείνει μαζί σου.
-Θες τον μπαμπά σου, έτσι; -Ναι, τον θέλω.
-Ναι; -Ναι.
Καλώς.
Μην ξαναμιλήσεις έτσι στην αναθεματισμένη μητέρα σου!
Πολ, τι έγινε;
Πολ;
Φώναξα στο παιδί.
Τι; Πήγαινε να ζητήσεις συγγνώμη.
Συγγνώμη, μικρέ.
Τι;
Τι είδους συγγνώμη ήταν αυτή;
Συγγνώμη, μικρέ.
Τζότζο.
Ξέρω ότι σου λείπω, αλλά είμαι εκεί έξω προσπαθώντας να αλλάξω κάτι στον κόσμο.
Κι όσο λείπω...
θέλω να φροντίζεις τη Ρόζι μου.
Μπορείς να το κάνεις;
Ναι, μπαμπά.
Ευχαριστώ.
Κάνει ό,τι μπορεί.
Θεέ μου. Κάναμε ένα καλό παιδί, έτσι;
Τι ωραίο που είναι! Μου θυμίζει όταν χορεύαμε με τη Ρόζι στο Red Salon.
Θυμάσαι, γλυκιά μου;
Και βέβαια θυμάμαι, μωρό μου.
Μην κάθεσαι έτσι, μικρέ.
Έλα. Χόρεψε με τους γονείς σου.
Θέλω να μου ζωγραφίσεις πού ζουν οι Εβραίοι.
Πού τρώτε, πού κοιμάστε και πού κάνει αβγά η βασίλισσα Εβραία.
-Είσαι στ' αλήθεια ηλίθιος. -Έλα, έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε.
Πες μου για την οικογένειά σου.
Θα σου πω για τους Εβραίους, αλλά όχι για την οικογένειά μου.
Μα χρειάζομαι ένα πλαίσιο.
Γιατί κάθεσαι μαζί μου; Δεν έχεις φίλους;
Φυσικά. Τον Γιόρκι.
-Τον Γιόρκι; -Μεταξύ άλλων.
-Εσύ δεν έχεις κανέναν. -Έχω τον Νέιθαν.
Τον Νέιθαν; Ποιος στην ευχή είναι αυτός;
-Ο αρραβωνιαστικός μου. Έχω αυτόν. -Πού είναι;
Πολεμάει στην Αντίσταση. Κοίτα.
Μου έκανε πρόταση στις όχθες του ποταμού.
Γονάτισε σαν σωστός κύριος, απήγγειλε ένα ποίημα του Ρίλκε
κι όταν είπα το "ναι", χορέψαμε ως το βράδυ.
Βαρετό.
Ποιος είναι ο Ρίλκε;
Σπουδαίος ποιητής. Ο αγαπημένος του Νέιθαν.
Ο αγαπημένος του Νέιθαν;
Θα έρθει να με σώσει και θα πάμε να ζήσουμε στο Παρίσι.
Θα άφηνες τη Γερμανία για πάντα;
Εκείνη με άφησε πρώτη.
Δεν σας χρειαζόμαστε. Εσύ και το χαζό αγόρι σου μπορείτε να σκάσετε
και να πάτε να ζήσετε στην τυρο-σαλιγκαρο-μπαγκετοχώρα.
Το λες επειδή εσύ δεν έχεις κορίτσι.
-Είμαι πολύ απασχολημένος για κορίτσι. -Κάποια μέρα θα βρεις χρόνο.
Δεν θα σκέφτεσαι τίποτα άλλο.
Θα γνωρίσεις κάποια και θα περνάς τις μέρες σου
να ονειρεύεσαι τη στιγμή που θα την κρατήσεις ξανά αγκαλιά.
Αυτό είναι έρωτας.
-Γελοίο. -Τελείωσα.
Είπα να ζωγραφίσεις πού ζουν οι Εβραίοι.
Αυτή είναι μια ηλίθια ζωγραφιά του κεφαλιού μου.
Ναι. Εκεί ζούμε.
Ρίλκε, Ρίλκε...
Πού είσαι, βλαμμένε ποιητή;
Ναι. Καλή σκέψη, Κούνελε.
Με τα βιβλία θα φτιάξουμε ψεύτικο πάτωμα και θα πέσει μέσα.
Σ' ένα λάκκο γεμάτο με πιράνχα, λάβα και μπέικον.
Δεν θα ξέρει από πού της ήρθε.
Εσύ το λες σ' εμένα; Πάμε να φύγουμε. Οι βιβλιοθήκες είναι χαζές.
Ναι, είναι πολύ καλή ιδέα αυτό που κάνουμε.
Αν είχε καρδιά, θα ράγιζε στα δυο.
Έχω κάτι να σου πω.
Βρήκα ένα παλιό γράμμα του Νέιθαν, του αρραβωνιαστικού σου, προς εσένα.
-Τι είναι αυτά που λες; -Θα το διαβάσω.
"Αγαπητή Έλσα, είναι δύσκολο αυτό, αλλά δεν θέλω να σε παντρευτώ πια.
Βρήκα μια άλλη γυναίκα και γελάμε πολύ και φιλιόμαστε με γλώσσα.
Όπως είπε ο αγαπημένος μου ποιητής, ο Ρίλκε,
'Στην αγάπη πρέπει αυτό να εξασκούμε: ν' αφήνουμε ο ένας τον άλλον'.
Αντίο, λοιπόν, και συγγνώμη που σ' αφήνω.
Από τον Νέιθαν, τον πρώην αρραβωνιαστικό σου.
Υ.Γ. Δεν είμαι στ' αλήθεια στην Αντίσταση.
Έλεγα ψέματα. Είμαι άνεργος και αρκετά χοντρός τώρα".
Μην ανοίξεις την πόρτα, αλλά ξέχασα ότι υπήρχε και δεύτερο γράμμα.
"Αγαπητή Έλσα.
Ήθελα να σου πω ότι δεν θέλω να χωρίσουμε πια.
Άλλαξα γνώμη επειδή δεν θέλω ν' αυτοκτονήσεις για χάρη μου,
κάτι που έκαναν κάποια κορίτσια στο παρελθόν κι είναι αγχωτικό.
Θέλω να μείνεις ζωντανή. Δόξα τω Θεώ που σε φροντίζει αυτό το παιδί,
ο οποίος, πρέπει να πω, είναι εξαιρετικός νέος για τα χρόνια του.
Και γενναίος.
Και ας παντρευτούμε κάποτε,
αν και είμαι όντως άνεργος και δεν έχω καμιά προοπτική.
Δικός σου, Νέιθαν".
-Μπετόβεν. -Αϊνστάιν.
-Μπαχ. -Γκέρσουιν.
Μπραμς. Βάγκνερ. Μότσαρτ.
-Μόνο μουσικούς έχετε; -Ρίλκε.
Φυσικά. Ο αγαπημένος σου, ο Ρίλκε. Είχε Εβραία μητέρα.
-Η Ντίτριχ, τότε. -Χουντίνι.
-Όχι. Είναι αδύνατον. -Πίστεψέ το, αδερφέ.
Ρώτα τον Πισαρό, τον Μοντιλιάνι, τον Μαν Ρέι, την Γκέρτρουντ Στάιν,
τον κύριο Μωυσή και τον βασιλιά όλων, τον Ιησού Χριστό. Αμήν.
Λες τυχαία ονόματα τώρα.
Δεν τους έχω ξανακούσει αυτούς και τώρα βαρέθηκα.
Αν βρεις κι άλλα γράμματα, θα μου το πεις;
Φυσικά.
Εντάξει. Γεια.
Αυτές οι όχθες κάποτε ήταν γεμάτες εραστές.
Χοροί και τραγούδια και...
ρομαντισμός.
Δεν υπάρχει χρόνος για ρομαντισμό. Έχουμε πόλεμο.
Πάντα υπάρχει χρόνος για ρομαντισμό.
Μια μέρα θα γνωρίσεις κάποια ξεχωριστή.
Γιατί μου το λένε όλοι αυτό;
Ποιος άλλος σου το λέει;
Όλοι.
Τέλος πάντων. Είναι χαζή ιδέα.
Εσύ είσαι χαζός.
Η αγάπη είναι το πιο δυνατό πράγμα στον κόσμο.
Νομίζω ότι το μέταλλο είναι το πιο δυνατό πράγμα στον κόσμο.
Ακολουθούν ο δυναμίτης και οι μύες.
Εξάλλου, δεν θα την καταλάβαινα κι αν την είχα μπροστά μου.
Τι έκπληξη.
Πάλι είναι λυμένα τα κορδόνια σου.
Θα το καταλάβεις όταν συμβεί.
Θα το νιώσεις.
Είναι πόνος.
-Στον πισινό μου σίγουρα. -Στην κοιλιά σου.
Σαν να είσαι γεμάτος πεταλούδες.
-Μπλιαχ. -Ναι, μπλιαχ.
Εμπρός, Σίτλερ. Πάμε να φύγουμε.
Τι έχεις πάθει;
Ανησυχώ για σένα, φίλε. Είσαι μεθυσμένος; Πάλι; Έλα.
-Θεέ μου. -Μπορείς να τα λύσεις;
Έχεις χοντρύνει.
-Όχι... -Ξέρεις κάτι; Θα σε αφήσω εδώ, εντάξει;
-Όχι. -Θα έρθω να σε πάρω αύριο.
-Τι λες; -Όχι. Μαμά!
Θα βρεις τρόπο, γλυκέ μου. Θα σε δω στο σπίτι.
-Τα λέμε το πρωί. -Μαμά!
Μεγαλώνεις πολύ γρήγορα.
Τα δεκάχρονα δεν θα έπρεπε να δοξάζουν τον πόλεμο και να μιλούν για πολιτική.
Έπρεπε να σκαρφαλώνεις σε δέντρα και μετά να πέφτεις κάτω.
Μα ο Φύρερ λέει πως όταν νικήσουμε, εμείς τα αγόρια θα κυβερνάμε τον κόσμο.
Το Ράιχ πεθαίνει.
Θα χάσουμε τον πόλεμο και τότε τι θα κάνεις;
Η ζωή είναι δώρο.
Πρέπει να τη γιορτάζουμε.
Πρέπει να χορεύουμε, να δείχνουμε στον Θεό πως είμαστε ευγνώμονες που ζούμε.
Εγώ δεν θα χορεύω.
Οι χοροί είναι για όσους δεν έχουν δουλειά.
Οι χοροί είναι για όσους είναι ελεύθεροι. Είναι απόδραση από όλα αυτά.
Είσαι ελεύθερη να χορέψεις ως το σπίτι.
Εγώ πάω με ποδήλατο.
Όχι, δεν θα το κάνεις. Κανείς δεν με σταματά.
Καλώς ορίσατε σπίτι, παιδιά!
Πηγαίνετε να φιλήσετε τις μάνες σας!
Κανένα νέο απ' τον Νέιθαν σήμερα, δυστυχώς.
Μάλλον θα κάνει κάτι απίθανο, θα διαβάζει κανά βιβλίο ή θ' αφήνει μούσι.
Τι τρέχει;
Θες να σου πω για τους Εβραίους;
Δεν με νοιάζει.
Στην αρχή ζούσαμε σε σπηλιές.
-Βαθιά στο κέντρο της Γης. -Στάσου.
Τρομακτικά μέρη, γεμάτα με παράξενα και υπέροχα όντα που είχαν ένα κοινό.
-Να κλέβουν τις άκρες από τα πέη; -Όχι, ηλίθιε.
-Την αγάπη για την τέχνη. -Δεν έκοβαν πέη;
Να πω την ιστορία ή όχι;
Συνέχισε, αλλά ξέρω ότι είναι αλήθεια. Αυτό για τα πέη.
-Τα βάζουν οι ραβίνοι για ωτασπίδες. -Και συνεχίζω.
Μετά από πολλά χρόνια που αναπτύξαμε μαγεία και ξόρκια,
βγήκαμε σιγά-σιγά απ' τις σπηλιές και πήγαμε στις πόλεις.
Αλλά μερικοί από εμάς έμειναν στις σπηλιές σε σώματα ζώων.
Πού είναι κάτι σαν άμορφες μάζες;
Θα σ' τα ζωγραφίσω.
Θα είναι καλύτερα με χρώμα.
-Πού είναι τα κέρατα; -Κάτω απ' τα μαλλιά.
Τα δικά σου πού είναι;
Είμαι πολύ νέα. Μεγαλώνουν όταν κλείσεις τα 21.
Τώρα ζούμε ανάμεσα στους κανονικούς ανθρώπους,
αλλά συχνά καταλαμβάνουμε ένα σπίτι και κρεμόμαστε απ' το ταβάνι στον ύπνο μας.
Σαν νυχτερίδες.
Και κάτι άλλο. Διαβάζουμε ο ένας τη σκέψη του άλλου.
Θεέ μου. Τη σκέψη όλων; Και τη σκέψη των Γερμανών;
Όχι. Τα κεφάλια τους είναι πολύ χοντρά, δεν τα διαπερνάμε.
Σαν τα πουλιά, η αληθινή γλώσσα μας είναι σαν τραγούδι.
Και μας τραβάνε τα αστραφτερά πράγματα.
Κρύσταλλα, γυαλί και χρυσάφι.
"Τους τραβούν τα αστραφτερά πράγματα".
Αλλά και τα άσχημα πράγματα. Στους Εβραίους αρέσει η ασχήμια.
Κι αυτό το μάθαμε στο σχολείο.
Σου αρέσουν, έτσι;
Τα άσχημα πράγματα.
Γεια.
Εσείς οι δυο τα πάτε μια χαρά.
Απλώς πήγα να βεβαιωθώ ότι ζει ακόμα.
-Τι σε νοιάζει; -Δεν με νοιάζει.
Απλώς δεν θέλω μια πεθαμένη στο σπίτι μου.
-Εσένα θα σου άρεσε; -Πολύ.
Κι άλλους πεθαμένους στο σπίτι μου, παρακαλώ.
Απλώς περνάτε πολύ χρόνο μαζί κι αυτό με κάνει να νιώθω πολύ άβολα.
-Εσύ το πρότεινες. -Αλήθεια;
-Ναι. -Όντως, το έκανα.
Εξάλλου, είναι για το βιβλίο.
Έχεις δίκιο.
Συγγνώμη. Νιώθεις περίεργα; Είναι περίεργο τώρα, έτσι;
Δεν θα έπρεπε να νιώθεις άβολα. Τίποτα δεν θα έπρεπε να είναι άβολο.
Δεν πειράζει. Είμαι κουρασμένος. Θα ξαπλώσω.
Σου κρατούσα το κρεβάτι ζεστό. Αυτό κάνουν οι αληθινοί φίλοι.
Πώς σου φαίνεται αυτή η στολή;
Δεν είμαι σίγουρος για τα μπατζάκια. Έπρεπε να είναι φαρδύτερα;
-Είσαι μια χαρά. -Ευχαριστώ.
Άκου, Τζότζο. Να σου δώσω μια πολύ καλή συμβουλή;
Όταν δεις τι έχει στο μυαλό της και πού θέλει να στρέψει το δικό σου μυαλό,
στο μυαλό σου, πρέπει να πας από την άλλη.
Με καταλαβαίνεις;
Μην την αφήσεις να φυλακίσει το μυαλό σου.
Αυτό, Τζότζο, είναι κάτι που δεν μπορεί και δεν πρέπει να συμβεί σ' έναν Γερμανό!
Μην αφήσεις το γερμανικό μυαλό σου να υποταχθεί!
Δεν θα την αφήσω να υποτάξει το γερμανικό μυαλό μου, Φύρερ μου.
Προσπάθησέ το.
Λοιπόν, νομίζω ότι έχεις πολλές καλές πληροφορίες στο βιβλίο σου.
Καιρός να το δείξεις στον κόσμο, δεν νομίζεις;
Αδόλφε;
Νομίζεις ότι είμαι άσχημος;
Ναι.
Κοιμάται;
Είναι διαφορετικός.
Κάτι υποπτεύεται. Νομίζει ότι ζει εδώ το φάντασμα της Ίνγκε.
Μου τη θυμίζεις. Αλήθεια.
Θα ήθελα πολύ να τη δω να γίνεται γυναίκα.
Αλλά θα δω εσένα, αντί γι' αυτήν.
Δεν ξέρω τι θα πει να είσαι γυναίκα.
Αυτό είναι;
Πίνεις κρασί, ας πούμε;
Φυσικά. Πίνεις.
Σαμπάνια αν είσαι χαρούμενη. Σαμπάνια αν είσαι θλιμμένη.
Οδηγείς αυτοκίνητο.
Τζογάρεις αν θέλεις. Έχεις διαμάντια.
Μαθαίνεις να πυροβολείς. Ταξιδεύεις στο Μαρόκο.
Έχεις εραστές. Τους κάνεις να υποφέρουν.
Κοιτάς μια τίγρη στα μάτια.
Κι εμπιστεύεσαι χωρίς φόβο. Αυτό θα πει να είσαι γυναίκα.
Πώς το κάνεις αυτό;
Πώς ξέρεις ότι μπορείς να εμπιστευτείς κάποιον;
Τον εμπιστεύεσαι.
Καληνύχτα.
Όλα τα άλλα...
Τα έκανες όλα αυτά;
Ξέρεις, το Μαρόκο και τα υπόλοιπα;
Όχι. Ποτέ δεν κοίταξα τίγρη στα μάτια.
Φίνκελ, εννοούσα ότι χρειαζόμαστε σκυλιά για όταν επιτεθούν στην πόλη,
όχι αληθινούς Γερμανούς ποιμένες.
Πάρ' τους από 'δώ.
Πάρ' τους από 'δώ!
-Αμέσως! -Πηγαίνετε, παρακαλώ.
-Συγγνώμη που σου φώναξα. -Νιώθω ηλίθιος.
Όχι, είναι ανόητο όνομα για σκυλί. Έπρεπε να ήμουν πιο σαφής.
-Κάνεις καλή δουλειά. -Ντάνκε.
Γεια σου, μικρέ. Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε σήμερα, Αφέντη Μπέτσλερ;
Τι τρέχει; Έλα μαζί μου.
Αν κάποιος καταδώσει Εβραίο, θα πάρει κανένα μετάλλιο;
Εβραίοι, Εβραίοι. Ακόμα μ' αυτούς ασχολείσαι;
Ξέρεις ότι προετοιμάζω την πόλη για επικείμενη εισβολή;
Προσπαθώ να σχεδιάσω αμυντική στρατηγική. Έχω Αμερικανούς δυτικά, Ρώσους ανατολικά.
Ένας φίλος μου γνώρισε κάτι Ρώσους κάποτε και τον έφαγαν.
-Ποιοι είναι τα καρύδια; -Είναι απλώς καρύδια, μικρέ.
Τι θες να συζητήσουμε;
Μαθαίνω πολλά για τους Εβραίους.
Ήξερες ότι διαβάζουν ο ένας τη σκέψη του άλλου;
Κι όταν κοιμούνται, κρέμονται απ' το ταβάνι σαν νυχτερίδες.
Συναρπαστικό. Και πού έμαθες αυτές τις πληροφορίες;
Έκανα έρευνα. Γράφω ένα βιβλίο.
Συγχαρητήρια. Πώς λέγεται;
"Γιούχου, Εβραίοι". Είναι ένα ρεπορτάζ για τους Εβραίους.
Μπορείς να το πεις "Ποιος Είσαι, Εβραίε;"
Ή "Τα Νέα των Εβραίων".
Έχεις υπέροχη φαντασία.
-Μα είναι αλήθεια. -Και βέβαια είναι αλήθεια.
Στην ηλικία σου είχα έναν φανταστικό φίλο που τον έλεγαν Κόνι.
Κατουρούσε το κρεβάτι μου όταν κοιμόμουν. Μ' έβαζε σε μπελάδες.
Έλα εδώ. Ίσως θες να δεις αυτό που κάνω.
Ως μέρος της προετοιμασίας για εισβολή, ανασχεδιάζω τη στολή μου.
Δες τα φτερά για αεροδυναμική, το λαμπερό χρώμα για να τυφλωθεί ο εχθρός,
οι μπότες είναι διακοσμητικές.
Κι αυτό... είναι πολυβόλο Gatling με ενσωματωμένο ράδιο,
που παίζει ενοχλητική μουσική κι αποθαρρύνει τον εχθρό.
-Όλα πατενταρισμένα, ξέρεις. -Που θα πει ότι δεν αντιγράφονται.
Γιά. Μη σου μπαίνουν ιδέες, μικρέ.
Τα παιδιά λένε ότι ο πατέρας σου πολεμάει.
Άρα εσύ είσαι ο άντρας του σπιτιού. Πώς πάει αυτό;
Καλά.
Αλήθεια;
-Τι δουλειές έχετε για μένα σήμερα; -Έχω μία.
Δεν θα πω ψέματα, είναι λίγο κατώτερη των συνηθισμένων,
αλλά χρειαζόμαστε όλα τα χέρια τώρα.
Μέταλλο για τον Χίτλερ!
Κατσαρολικά για την πολεμική προσπάθεια!
Έρχεται ο μεταλλάς Θέλει τα κατσαρολικά σας
Μέταλλο για τον Χίτλερ!
-Βίδες και παξιμάδια! -Κατσαρολικά!
"Ελευθερία στη Γερμανία".
Τζότζο;
-Γιόρκι; -Γεια!
Είσαι στρατιώτης τώρα;
Στη διάθεσή σου.
-Μα είσαι μόνο 11 χρονών. -Το ξέρω.
-Να δω; -Ναι, φυσικά.
Χαρτί είναι αυτό;
Αυτό νόμιζα κι εγώ στην αρχή, αλλά είναι "σαν χαρτί".
Είναι το τελευταίο υλικό που εφηύραν οι κορυφαίοι επιστήμονες.
Εντυπωσιακό.
Γιόρκι.
Έπιασα μια Εβραία. Αληθινή.
Εβραία;
Είδα μερικούς που είχαν πιάσει να κρύβονται στο δάσος.
Να πω την αλήθεια, δεν καταλαβαίνω γιατί τόσος ντόρος.
Δεν ήταν καθόλου τρομακτικοί και φαίνονταν φυσιολογικοί.
Αφαιρέθηκα.
Πρέπει να φύγω.
Γεια σου.
-Γεια. -Θεέ μου, δύσκολα τρέχεις μ' αυτό.
Βρήκα αυτά.
Πάρ' τα. Μάλλον είναι χαλασμένα. Δεν σημαίνει τίποτα αυτό.
Ίσως ζωγραφίσεις κάτι για το βιβλίο μου.
-Μπορώ να ζωγραφίσω πάλι εσένα. -Κανείς δεν θέλει εικόνες σακάτηδων.
Δεν είσαι σακάτης.
Εξάλλου, οι αληθινοί καλλιτέχνες δεν τα βλέπουν αυτά.
Οι τυφλοί καλλιτέχνες, εννοείς.
Δεν πειράζει.
Θα αποδεχτώ ότι θα είμαι από αυτούς που δεν θα φιλήσουν ποτέ κορίτσι.
Θα σε φιλήσουν, Τζότζο.
Θες να σε φιλήσω εγώ;
Εντάξει.
Δύο πράγματα.
Πράγμα νούμερο ένα:
Είναι παράνομο Ναζί και Εβραίοι να κάνουν παρέα σαν εμάς, πόσο μάλλον να φιληθούν.
Πράγμα νούμερο δύο:
Θα είναι φιλί παρηγοριάς, που δεν μετράει.
Δεν είσαι Ναζί.
Μου αρέσουν πολύ οι σβάστικες, οπότε αυτό είναι ένα καλό σημάδι.
Δεν είσαι Ναζί, Τζότζο.
Είσαι ένα δεκάχρονο που του αρέσουν οι σβάστικες
και ντύνεται με μια αστεία στολή και θέλει να ανήκει σε μια ομάδα.
Αλλά δεν είσαι σαν αυτούς.
Εντάξει.
Ας συμφωνήσουμε ότι διαφωνούμε.
Εντάξει;
"Δεν είσαι Ναζί".
Τι βρώμικη Εβραία.
Έλα. Κρύψου.
Γρήγορα. Πήγαινε.
Χάιλ Χίτλερ.
Επίτρεψέ μου να συστηθώ.
Είμαι ο Λοχαγός Χέρμαν Ντιρτς, της Φάλκενχαϊμ Γκεστάπο.
Μαζί μου οι Χερ Μούλερ, Χερ Γιούνκερ, Χερ Κλουμ και Χερ Φρος.
Να περάσουμε;
Ευχαριστώ πολύ.
-Χάιλ Χίτλερ. -Χάιλ Χίτλερ.
Γεια, Τζότζο!
Γεια, παιδιά! Χαίρομαι που σας βλέπω!
Το ποδήλατό μου έμεινε από λάστιχο και το κουβάλησα.
Λοχαγέ Κλέντσεντορφ. Χάιλ Χίτλερ.
-Γνωρίζετε τον Φρέντι Φίνκελ. -Χάιλ Χίτλερ.
Λοιπόν, έχασα τίποτα;
Όχι, απλώς λέγαμε "Χάιλ Χίτλερ" στον μικρό και μετά σ' εσένα
και μετά, φυσικά, στον Φρέντι Φίνκελ
και τώρα είμαστε στη μέση μιας επιθεώρησης ρουτίνας.
Και τι φέρνει εσάς εδώ, Λοχαγέ;
Απλώς περνούσαμε κι είπαμε να αφήσουμε κάποια φυλλάδια στον μικρό.
Δουλεύει για εμάς.
Κατάλαβα.
-Κι εσείς; -Ξέρετε πώς είναι αυτά.
Κάθε μέρα λαμβάνουμε τηλεφωνήματα. "Εμπρός, Γκεστάπο εκεί;
Ένας κομμουνιστής κρύβεται πίσω απ' το ψυγείο μου".
Πάμε να ερευνήσουμε κι είναι απλώς μούχλα. Δεν διαφέρει και πολύ.
Όλα είναι μέρος της δουλειάς.
Έτσι μ' αρέσουν τα δωμάτια των μικρών αγοριών.
Ναι. Nα τος.
Ίσως έχετε ακούσει μια φήμη ότι ο Χίτλερ έχει μόνο έναν όρχι.
Αυτό είναι ανοησία. Έχει τέσσερις.
Ώστε είσαι εθελοντής στο γραφείο των Χίτλεργιουγκεντ;
-Ναι. -Μπράβο σου.
Μακάρι πιο πολλά αγόρια να είχαν τον δικό σου τυφλό φανατισμό.
Τι στην ευχή κάνουν αυτοί οι ηλίθιοι;
Πάμε επάνω να δούμε, ναι;
Ξέρεις πού είναι η μητέρα σου;
Όχι.
Νομίζω στην πόλη.
Μένει πολλές ώρες στο σπίτι;
Έχει πολλές δουλειές.
Αλήθεια;
Χαίρομαι που βλέπω να φοράς τη στολή των γιούγκεντ, αλλά...
πού είναι το μαχαίρι σου;
Πρέπει να έχεις πάντα μαζί το μαχαίρι σου. Πού είναι;
-Το άφησα... -Εδώ είναι.
Κι εσύ ποια είσαι;
Εσύ ποιος είσαι; Και τι κάνεις στο σπίτι μου;
Μένεις κι εσύ εδώ;
Είμαι η αδελφή του, η Ίνγκε.
Χάιλ Χίτλερ.
Δεν ήξερα ότι είχες αδελφή, Γιοχάνες.
Μερικές φορές θα προτιμούσε να ήμουν νεκρή.
Έτσι δεν είναι, μικρέ Φρανκεστάιν;
Παρακαλώ. Δεν υπάρχει λόγος να σχολιάζεις τη φρικτή παραμόρφωσή του.
Είναι τραύμα πολέμου.
Αλλά... γιατί έχεις το μαχαίρι του;
Φρουρώ το δωμάτιό μου γιατί αρνείται να μείνει μακριά.
Τι κρύβεις εκεί μέσα;
Ξέρετε, κοριτσίστικα πράγματα.
-Μου επιτρέπεις; -Φυσικά.
Βλέπεις, αναλαμβάνουμε υπέρμετρο αριθμό αναφορών,
καταγγελιών και γενικών ερευνών.
Και φυσικά μας ενδιαφέρουν προβλήματα εγκλημάτων κι αντικομματικών αισθημάτων,
αλλά μας ανησυχούν κι οι "Χρυσομαλλούσες".
Κυκλοφορούν κρυφά, τρώνε το φαγητό άλλων ανθρώπων,
κοιμούνται στα κρεβάτια τους. Είναι μεγάλη αγένεια.
Μήπως μπορώ να δω τα χαρτιά σου;
Χαρτιά, δις Μπέτσλερ. Γρήγορα, δεν έχουμε όλη μέρα.
Ναι, φυσικά.
Πόσων ετών είσαι στη φωτογραφία;
Είναι τρία χρόνια πριν. Ήμουν 14.
Ημερομηνία γέννησης;
1η Μαΐου.
1929.
Σωστά.
Ευχαριστώ, Ίνγκε. Βγάλε νέα φωτογραφία. Είσαι σαν φάντασμα σ' αυτήν.
Στάσου.
Τι είναι...
αυτό;
"Γιούχου, Εβραίοι".
Ποιος το έκανε αυτό;
Εγώ.
Είναι ρεπορτάζ για τους Εβραίους.
Πώς σκέφτονται, συμπεριφέρονται, πώς είναι η όψη τους.
Θα 'ναι δώρο για τον Φύρερ.
Πρέπει να το δείτε αυτό.
Κοιτάξτε αυτόν, έχει ουρά.
Ένας κρέμεται ανάποδα σαν νυχτερίδα.
Κι αυτή εδώ είναι μια ζωγραφιά των κεφαλιών τους.
Και ποιος χειρίζεται το μηχάνημα του εγκεφάλου τους; Ο διάβολος.
Είναι αστείο γιατί είναι αληθινό.
Κοιτάξτε αυτόν τον μικρό χαζό Εβραίο.
Να και τα κέρατά τους. Αυτό τι είναι;
"Ψόφα, Νέιθαν, ψόφα".
"Τρόποι να σκοτωθεί ο Νέιθαν".
Ο Νέιθαν βασανίζεται από φίδια, τον χτυπούν με ξύλα,
τον εκτοξεύουν από κανόνι και τον κοροϊδεύουν.
Ένα παλιομοδίτικο ποδήλατο πατάει τον Νέιθαν.
Ποιος είναι ο Νέιθαν;
Ένα αγόρι.
Ο Νέιθαν ψήνεται σε ανοιχτή φωτιά.
Τώρα θυμήθηκα, πρέπει να γυρίσουμε. Αφήσαμε κάποιον κρεμασμένο.
Ευχαριστώ γι' αυτό. Μου έφτιαξες τη μέρα.
Ελπίζω να το συνεχίσεις. Και φυσικά...
αν δείτε τίποτα ύποπτο, καλέστε μας.
Καλή σας μέρα.
-Χάιλ Χίτλερ. -Χάιλ Χίτλερ.
Χάρηκα για τη γνωριμία.
Μείνε σπίτι, Τζότζο.
Φρόντισε την οικογένειά σου. Πρόσεχε αυτό το μαχαίρι.
Έλσα, τους ξεγέλασες.
7η Μαΐου.
Ορίστε;
Είχε γεννηθεί την 7η, όχι την 1η.
Μας βοήθησε.
Θα ξανάρθουν.
Θα ανακαλύψουν ότι έχει πεθάνει και θα πεθάνω κι εγώ.
Κανείς δεν ξέρει ότι η Ίνγκε έχει πεθάνει.
Μπορείς να την παραστήσεις.
Θα τα πω όλα στη μαμά όταν γυρίσει.
Ότι σε ξέρω κι ότι είμαστε φίλοι.
Οι Εβραίοι κι οι Ναζί δεν είναι φίλοι.
Αυτό ήταν μεγάλη αποτυχία.
-Μπορείς να το εξηγήσεις; -Δεν είναι...
Δεν φαίνεται κακός άνθρωπος.
Αρχίζω να αμφιβάλλω για την αφοσίωσή σου σ' εμένα και το Κόμμα.
Είσαι πατριώτης εσύ;
Πού είναι οι αποδείξεις;
Ο Γερμανός στρατιώτης γεννήθηκε από ανάγκη.
Η Γερμανία βασίζεται στο πάθος αυτών των νέων.
Στο πάθος και την ετοιμότητα να πέσουν για την πατρίδα
παρά τις ανώφελες προσπάθειες των πολεμοκάπηλων Συμμάχων
που στέλνουν στο στόμα του λύκου τους απροετοίμαστους στρατούς τους.
Και μόνο οι ένθερμοι άνδρες που μένουν ακλόνητοι μπροστά στον εχθρό
θα γραφτούν για πάντα στη μνήμη των Γερμανών.
Από σένα εξαρτάται αν θες να σε θυμούνται
ή αν θες να εξαφανιστείς χωρίς ίχνος,
σαν ένας κόκκος άμμου μέσα στην έρημο της ασημαντότητας.
Για να το πω απλά...
μάζεψε τα μυαλά σου και ξεκαθάρισε τις προτεραιότητές σου.
Είσαι δέκα, Τζότζο. Άρχισε να φέρεσαι αναλόγως.
Όχι.
Το ήξερες;
Δεν μου έλεγε πολλά.
Μόνο ότι δούλευε με τους φίλους της κι ότι ο πατέρας σου συμμετείχε από μακριά.
Όχι. Πολεμάει στον πόλεμο.
Είπε ότι θα γυρίσει μόλις τελειώσει ο πόλεμος.
Δεν ήθελε να σου πει τίποτα για προφανείς λόγους.
Επειδή με μισούσε.
Επειδή είμαι Ναζί.
Είμαι ο εχθρός.
Δεν ήθελε να ξέρεις κάτι που θα μπορούσε να σε μπλέξει.
Μα τώρα δεν έχω τίποτα.
Κανέναν.
Τελευταία φορά είδα τους γονείς μου στον σταθμό.
Τους έβαλαν σ' ένα τρένο.
Έτρεξα.
Βρήκα τον δρόμο να γυρίσω στην πόλη.
Ένας φίλος του πατέρα μου μ' έκρυψε. Μετά ένας άλλος φίλος, μετά φίλοι φίλων.
Ώσπου με πήρε η μητέρα σου.
Και είμαι ακόμα εδώ.
Αλλά οι γονείς μου πήγαν σ' ένα μέρος από όπου δεν γυρίζεις πίσω.
Τι θα κάνεις πρώτα όταν ελευθερωθείς;
Θα χορέψω.
ΑΓΑΠΗΤΗ ΕΛΣΑ
ΝΕΪΘΑΝ
Έτσι. Γρήγορα.
Γιόρκι;
Τζότζο!
Θεέ μου.
Τζότζο. Πόσο μου έλειψες!
Λυπάμαι για τη μαμά σου.
Έκλαψα πολύ όταν έμαθα τι έγινε.
Τι γίνεται εδώ;
Οι Ρώσοι, Τζότζο. Έρχονται. Κι οι Αμερικάνοι απ' την άλλη μεριά.
Και η Αγγλία και η Κίνα και η Αφρική και η Ινδία.
Όλος ο κόσμος έρχεται. Βοήθησέ με με τα πυρομαχικά.
-Εμείς πώς τα πάμε; -Χάλια. Μόνο οι Ιάπωνες είναι φίλοι μας.
Και, μεταξύ μας, δεν φαίνονται πολύ Άριοι.
-Θυμάσαι την Εβραία που σου είπα; -Ναι.
Την έχω ακόμα. Βασικά, είναι το κορίτσι μου τώρα.
Μπράβο σου, Τζότζο. Ένα κορίτσι!
Αλλά... ξέρεις, είναι Εβραία.
Υπάρχουν μεγαλύτερα προβλήματα απ' τους Εβραίους.
Κάπου εκεί έξω είναι οι Ρώσοι. Είναι χειρότεροι απ' όλους.
Άκουσα ότι τρώνε μωρά και κάνουν σεξ με σκυλιά.
-Αυτό είναι κακό, έτσι; -Το σεξ με σκυλιά;
Ναι. Και οι Άγγλοι το κάνουν.
Πρέπει να τους σταματήσουμε πριν μας φάνε και πηδήξουν όλα τα σκυλιά μας.
Είναι τρελό. Και τώρα πάει κι ο Χίτλερ, είμαστε στ' αλήθεια μόνοι.
-Τι; -Δεν το έμαθες;
Είναι νεκρός.
Τα παράτησε και τίναξε τα μυαλά του.
Όχι. Είναι αδύνατον.
Τα τίναξε. Τα μυαλά του.
Τελικά έκρυβε πολλά από εμάς.
Έκανε κακά πράγματα πίσω απ' την πλάτη μας.
Δεν είμαι σίγουρος ότι διαλέξαμε σωστή πλευρά.
Έλα εδώ.
Βλέπεις τον Αμερικάνο εκεί; Πήγαινε κι αγκάλιασέ τον. Τρέξε! Εμπρός!
Γιόρκι, σπουδαία νέα. Πήρες προαγωγή και θα έχεις δικό σου πιστόλι.
Πήγαινε και πυροβόλησε όποιον διαφέρει από εμάς.
Εντάξει.
Τζότζο, πού είναι η στολή σου;
Ορίστε. Φόρα το πανωφόρι, για να μη σε πυροβολήσουν.
Πρέπει να σκοτώσουμε ό,τι βλέπουμε.
Για τον Χίτλερ!
Ψόφα, διάβολε!
Ψόφα!
Υποχώρηση!
Ήρθαν!
Οι Αμερικάνοι!
Παιδιά!
Να προχωρούν οι αιχμάλωτοι.
Γρήγορα!
Τι;
Δεν καταλαβαίνω.
Κουνήσου!
Σήκω, παλιόσκυλο.
-Λοχαγέ Κ. -Γεια σου, μικρέ.
-Κοίτα φασαρία. -Τι γίνεται;
Υστερία, φίλε μου. Φτάσαμε στο τέλος.
Το πάρτι τελείωσε.
Φοβάσαι; Μη φοβάσαι. Κοίταξέ με.
Λυπάμαι για τη Ρόζι. Ήταν καλός άνθρωπος.
Πραγματικά καλός άνθρωπος.
Εντάξει;
Μην κλαις, μικρέ.
Ήθελα να σ' το πω. Το βιβλίο σου είναι πολύ καλό.
Συγγνώμη που το κορόιδεψα. Πολύ δημιουργικό.
Έλα να σε δω.
Είσαι μια χαρά. Είσαι εντάξει, μικρέ.
Πήγαινε σπίτι, φρόντισε την αδελφή σου.
Εντάξει;
Φύγε. Φύγε, Εβραίε.
-Φύγε! -Τι συμβαίνει;
-Είναι Εβραίος! -Σκάσε. Τον ξέρεις αυτόν τον Ναζί;
-Μας βοήθησε. -Δεν τον ξέρω τον βρωμο-Εβραίο.
-Δίνε του, Εβραίε. -Βούλωσέ το, Ναζί.
-Όχι! -Φύγε από 'δώ. Πήγαινε σπίτι.
-Όχι! Αφήστε τον ήσυχο! -Πήγαινε σπίτι!
Όχι!
-Άφησέ με! -Φύγε από 'δώ.
Πήγαινε σπίτι!
Τζότζο;
Γιόρκι!
Δόξα τω Θεώ.
-Νόμιζα ότι πέθανες. -Όχι. Φαίνεται ότι δεν μπορώ να πεθάνω.
Πάω σπίτι να δω τη μητέρα μου. Χρειάζομαι μια αγκαλιά.
Τίποτα δεν βγάζει νόημα πια.
Το ξέρω. Σίγουρα δεν είναι καλή εποχή να είσαι Ναζί.
Αφού τελείωσε ο πόλεμος, το κορίτσι σου θα 'ναι ελεύθερο.
Μπορεί να φύγει τώρα.
Συμβαίνει κάτι;
Πρέπει να φύγω.
-Εντάξει. -Συγγνώμη.
Τα λέμε αργότερα!
-Γεια. Γύρισα. -Τι γίνεται εκεί έξω;
-Έξω πού; -Έξω, χαζούλη.
Τζότζο, τι γίνεται;
Είναι ασφαλές να βγω;
Τζότζο, είναι ασφαλές;
Μπορώ να φύγω;
Όχι.
Δεν μπορείς να φύγεις.
-Γιατί; -Πρέπει να μείνεις εδώ.
-Ποιος νίκησε; -Μαζί μου.
Τζότζο, ποιος κέρδισε τον πόλεμο;
Εμείς.
Η Γερμανία κέρδισε.
Λυπάμαι.
"Αγαπητή Έλσα.
Ξέρω ότι είναι δύσκολο για σένα τώρα.
Και ξέρω ότι θες να τα παρατήσεις.
Αλλά πρέπει να συνεχίσεις.
Εγώ κι ο καλός σου φίλος, ο Τζότζο, καταστρώσαμε ένα σχέδιο απόδρασης.
Άκουσέ τον, σε παρακαλώ.
Θα σε βοηθήσει να φύγεις από εκεί και μετά μπορούμε να ζήσουμε μαζί στο Παρίσι.
Και μην ανησυχείς για τον Τζότζο.
Θα είναι καλά.
Θα σε δω στο Παρίσι. Νέιθαν".
-Είναι νεκρός. -Ορίστε;
Ο Νέιθαν.
Πέθανε πέρυσι.
Φυματίωση.
Μάλιστα...
Παράξενο. Ποιος τα έγραψε αυτά;
Σ' ευχαριστώ, Τζότζο.
Ήσουν πολύ καλός μαζί μου.
Βασικά... το θέμα είναι ότι σ' αγαπώ.
Ξέρω ότι με βλέπεις σαν μικρό αδελφό. Και δεν πειράζει.
Και... Είσαι πολύ μεγάλη, εξάλλου. Αλλά...
Κάνει πολλή ζέστη εδώ μέσα.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
-Σαν μικρό αδελφό. -Σαν μικρό αδελφό.
Κοίτα, εγώ κι ο ψεύτικος Νέιθαν βρήκαμε τρόπο να το σκάσεις.
Ίσως να εμπιστευτείς έναν μικρό αδελφό;
Ίσως.
Εντάξει, λοιπόν. Μάζεψε τα πράγματά σου.
Φεύγουμε.
Τζότζο Μπέτσλερ.
Δεκάμισι ετών.
Σήμερα...
κάνε ό,τι μπορείς.
Για πού το έβαλες;
-Έξω. -Έξω; Όχι, δεν θα φύγεις.
Όχι, θα μείνουμε εδώ και θα μου πεις τι ακριβώς συμβαίνει
-με σένα κι αυτό το πράγμα στη σοφίτα. -Αυτό το πράγμα είναι ένα κορίτσι.
-Την ερωτεύτηκες, έτσι; -Ναι.
-Παραδέξου το. -Μόλις είπα ναι.
Το ήξερα!
Δεν θα τα καταφέρετε ποτέ.
Όχι. Είναι πολύ μεγάλη για σένα. Κι εσύ είσαι άσχημος.
Ξέρεις ότι θα σ' αφήσει. Το ξέρεις, έτσι;
Άκου τι θα γίνει, μικρό καθίκι.
Θα φορέσεις αυτό. Εντάξει;
Θα ξεχάσεις εκείνη τη σιχαμένη εβραϊκή αγελάδα εκεί πάνω.
Και θα γυρίσεις σ' εμένα, όπου ανήκεις. Εντάξει;
Φόρεσέ το.
Και μετά θα προσποιηθούμε ότι όλα αυτά δεν έγιναν ποτέ. Κατάλαβες;
Δεν θα μου κάνεις "χάιλ"; Έλα! Για τον παλιό, καλό καιρό;
-Πες μου "χάιλ", μικρέ. -Όχι.
-Πες "χάιλ". -Όχι.
-Πες ένα μικρό "χάιλ". Μικρό. Σε παρακαλώ. -Δίνε του, Χίτλερ.
Έλα.
Περίμενε.
Έτοιμη;
Ναι.
Είναι επικίνδυνα έξω;
Πάρα πολύ.
Τα καταφέραμε.
Μάλλον μου άξιζε αυτό.
Τι κάνουμε τώρα;
ΑΣΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΣΟΥ ΣΥΜΒΟΥΝ
ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ
ΑΠΛΩΣ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΑΣ
ΚΑΝΕΝΑ ΑΙΣΘΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΟ.
- ΡΑΪΝΕΡ ΜΑΡΙΑ ΡΙΛΚΕ
Subtitles by sub.Trader subscene.com
Απόδοση Διαλόγων Όλια Στήνιου