สัปดาห์นี้ครบห้าปี นับตั้งแต่การล่มสลายของตระกูลไมเคิลสัน
ห้าปีแห่งความสันติ
เราจ่ายค่างวดสูงลิ่วเพื่อความสันตินี้ เราช่วงชิงอิสรภาพกลับคืนมา
เราตัดขาดสายสัมพันธ์กับบรรพบุรุษเรา
เพื่อเอาเมืองเรากลับมา เราหนุนหลังมาร์เซล เจอราร์ด
ตอนนี้ นับแต่นั้นมา เราก็มีผู้มาเยือน แวมไพร์จากทั่วทุกมุมโลก
พวกเขาเดินทางมา เพื่อดูความทุกข์ทรมานของเคราส์ ไมเคิลสัน
พวกเขาไม่สนใจเมืองของเรา
เราจัดการคุมขังและฝังอสุรกายไว้ได้
แล้วเราก็ต้องทำให้แน่ใจว่า พวกมันจะถูกฝังอยู่เช่นนั้น
อดัมน่ะ
เขาไม่ได้กลับบ้าน
ฉันตามหาจนทั่วแล้ว
หนูฝันร้ายค่ะ
โอ้ ที่รัก ไม่เป็นไรนะจ๊ะ
หนูปลอดภัยดี
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันเกือบจะได้พวกเขากลับคืนมาแล้ว
ฉันพบยาแก้พิษของเฟรยาแล้ว
ฉันเจอแม่มดที่จะถอนสาปของรีเบคก้า...
(เลเคน่า เดต เดอโซม เออ ท็อกซิคาทัส)
((เลเคน่า เดต เดอโซม เออ...)
ก็เหลืออีกแค่คนเดียว
ไปตามหาตัวเขาเถอะ
ฉันยอมรับว่าฉันชอบวิ่งล่า
แต่ถึงอย่างงั้น
ฉันก็หิวกระหายอยู่เหมือนกัน เพราะงั้น...
พระเจ้า คนนั้นปอดใหญ่ชะมัด
เขาคงเป็นนักร้องโอเปร่าแน่ๆ
น่าจะตายศพสวยกว่านี้นะที่จริง
นี่มันจำเป็นขนาดนี้เลยเหรอ
ก็แล้วแต่นะ
เธออยากให้พรรคพวกเราช่วยลุย
หรือมีแผนช่วยนิคด้วยตัวเธอเองล่ะ
เสียงคนใกล้ตายทำเสียสมาธิจัง และฉันพยายามทำลายมนตร์พรางตัว
โคล ขอทีเถอะน่า
ขอบใจ
เธอพูดว่าไงนะ
ฉันสัมผัสได้ว่าเคราส์ยังอยู่ในนิวออร์ลีนส์
ดูเหมือนจะเป็นใต้ดินที่ไหนสักแห่ง
ฉันบอกไม่ได้ว่าตรงไหนแน่ เว้นแต่ว่าฉันต้องไปที่เมืองด้วยตัวเอง
แหงล่ะ คงได้เกิดปัญหาแน่
ฉันมีคนรู้จักในนิวออร์ลีนส์
เธอคงพอนึกออก ที่นั่นเต็มไปด้วยแวมไพร์
และพวกมันก็เกลียดเราเข้าไส้
ไม่ว่าเราจะทำอะไร เราต้องรีบลงมือ
ฉันไม่ได้วางแผนตระเวนตามผับบาร์
ฉันไม่อยากอยู่นานกว่าที่จำเป็น แต่เราต้องไปกันแล้ว
เดี๋ยวก่อน เราไม่ลงมือวันนี้เหรอ
- นิคทนเจ็บปวดไม่พออีกงั้นเหรอ - ใช่
และฉันตายแล้วนะ สองหน ฉันไม่ให้โอกาสมาร์เซลเป็นครั้งที่สามหรอก
ฉันขอให้เราล่อไอ้หุ่นเชิดนั่นออกนอกเมือง
แล้วพอเขาไม่อยู่แล้ว
ฉันทิ้งลูกสาวมานานเกินไปแล้ว
- ถ้านายกลัว - เค้าเรียกว่ามีเหตุผล
จนกว่าเฟรยาจะปรุงยาแก้ได้มากพอ โดยใช้ยัยมนุษย์หมาป่าตัวประกัน
- มาร์เซลก็หาโอกาสขย้ำคอเราได้เสมอ - พอได้แล้ว
เราทุกคนอยู่ในอันตราย
เราจะปล่อยนิคเป็นอิสระวันนี้
แม้ว่าฉันต้องเผาเมืองนี้ให้ราบก็ตาม
แล้ว ประเด็นคืออะไรล่ะ
แวมไพร์บางตนแกะรอยเฮลีย์ มาร์แชล ไปถึงออสติน รัฐเท็กซัส
ที่ซึ่งเธอถูกโจมตี ขณะที่ออกเยี่ยมคนในท้องถิ่น
มันก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่ใครสักคนพยายาม จัดการเฮลีย์ แต่กลับพ่ายแพ้
จริง แต่ครั้งนี้ พวกมันไม่ได้แกะรอยเธอคนเดียว
เป้าหมายอื่นเหรอ ใครก็ตามที่เธออยู่ด้วยเหรอ
เธอต้องมีความสำคัญมากแน่ๆ ฉันเลยขุดข้อมูลเพิ่มเติม
คุ้นชื่อมาลโรซ์บ้างไหม
ฝูงมาลโรซ์ถูกกำจัดสิ้นซาก ด้วยน้ำมือลูเชี่ยนมากว่าห้าปี
ทุกคนก็คิดงั้น แต่ผู้หญิงคนที่เฮลีย์อยู่ด้วย
ที่จริงแล้วเธอคือคนสุดท้ายของฝูง
ถ้าเฮลีย์เจอมาลโรซ์ เธอก็อาจได้พิษจากเจ็ดฝูงหมาป่า
ซึ่งหมายถึงเธอมีโอกาสที่จะรักษารอยกัดของฉัน
และถ้าเธอทำได้จริง เธอก็สามารถปลุกตระกูลไมเคิลสัน
และตอนนี้พวกเขาอาจกำลังมาที่นี่ก็ได้
โอเค วิล เยี่ยมพวก ฉันเป็นหนี้นาย
ได้เลย
แม็กซีน
นั่นคู่หูของผมจากกรมตำรวจนิวออร์ลีนส์
เขาบอกว่าจะกำชับให้ตำรวจ คอยสอดส่องให้เข้มงวดขึ้น
เขาบอกด้วยว่าไม่มีวี่แวว อดัมที่โรงพยาบาลไหนเลย
แล้วได้ความคืบหน้าอะไรบ้าง กับมนตร์ชี้พิกัด
อ่านผลไม่ชัดเจน
มันราวกับว่า...
เขาอยู่ทุกหนแห่ง
ฉันไม่รู้ต้องทำยังไง
แม็กซีน ลูกคุณกับเพื่อนๆ ชอบเล่นสนุกอะไรกันบ้าง
หมายถึง พวกเขาชอบไปเที่ยวเล่น ตามตึกร้างไหม
บ้านโบราณน่ะเหรอ
- บ้านผีสิง - ฉันว่าไม่
เขารู้ดี แต่ระยะหลัง...
คุณถามทำไม
นักสืบคู่หูผม เขาบอกผมว่า
พวกเขาได้รับรายงานหลายครั้งช่วงนี้
จากถนนโอลด์ เคาน์ตี้ ไลน์
ว่ามีเหตุกระจกแตก เสียงดังรบกวนตอนกลางคืน
ทีนี้ตำรวจก็เลยขับตระเวนไปดู แต่ไม่พบอะไร
ผมก็เลยสงสัย
รู้ให้แน่ใจก็ดี ผมคงต้องไปดูเองซะหน่อย โอเคไหม
- ฉันจะไปกับคุณ - ไม่... สิ่งที่ดีที่สุดที่คุณควรทำ
คือทำงานที่นี่ต่อไป เข้าใจไหม
ผมจัดการเรื่องนี้เอง
วินเซนต์ เอานี่ไปด้วย
เครื่องรางคุ้มกัน
ฉันทำไว้ให้อดัมตอนเขาเกิด
ฉันเก็บไว้ในห้องเขา บางทีเขาก็นอนหลับพร้อมกับมัน
ฉันคิดว่าถ้าคุณมีสิ่งนี้ไว้...
สิ่งเล็กน้อยๆ ก็อาจช่วยได้...
ได้เลย
- เฮ้ - เฮ้ ผมต้องไปแล้ว
ไม่ ไม่ต้องไปน่า
คุณเป็นเจ้าของนี่
ใช่ ก็จริง ซึ่งหมายความว่าผม...
มีหน้าที่รับผิดชอบจัดการ
บางทีคุณอาจจัดการอะไรๆ ที่นี่ได้
โทษทีนะ ผมเพิ่งนึกขึ้นได้
มีของ... ที่ผมสั่งให้มาส่ง
อีกอย่าง ผมต้องไปธนาคาร เพื่อแลกเงินเหรียญ
สิบเซนต์ ห้าเซนต์ หนึ่งเซนต์
เดี๋ยวนี้คนเค้าไม่ใช้บัตรเครดิตกันแล้วรึไง
ผมจะส่งข้อความหานะ โอเคไหม สัญญา
ก็ขอบใจนะที่รอ แล้วก็แบบว่า ไม่ฆ่าเขาซะก่อน
เราเป็นปีศาจก็แค่ความจำเป็น โจชัว
อีกอย่าง เราเพิ่งกินมา
โอ้ แย่หน่อยนะ ฉันจะทำ วัฟเฟิล "ต้อนรับกลับ" ให้กินพอดี
นั่นแฟนนายเหรอ น่ารักดีนะ
ดูอ่อนแอปวกเปียก เมื่อพวกมนุษย์ไม่ผิด
โอเค
ฟังนะ คือ...
บอกเลยว่าต้องการอะไร จะได้จบๆ เรื่องไป
นายนี่ไม่วายทำเขาโมโหสิน่า ใช่ไหม
คามิลล์
ก็ไม่เชิง
ฉันเป็นแค่ภาพจินตนาการของคุณ จำได้ไหม
สมองคุณดึงความสนใจตัวเอง จากความเจ็บปวด
เหมือนกับคราวก่อน มาร์เซลแทงคุณด้วยมีดนั่น
จิตใต้สำนึกคุณก็เลยสร้างภาพลวงตา ว่านี่คือร่างจริงของฉัน
เพื่อคุณจะได้หลบหนีจากความทรมาน อันยากเกินจะทนไหว
เหมือนกับที่กำลังทุกข์ทรมานตอนนี้
ผมกัดฟันทนความเจ็บนี้ได้
แหงล่ะ แต่เจ็บและโดดเดี่ยวด้วยเนี่ยนะ
ความหวาดกลัวอย่างที่สุด ของการมีชีวิตของคุณ
คือต้องอยู่ลำพัง เบื้องล่างกลางความมืด
เลิกพูดเถอะน่า!
ความฉุนเฉียวเป็นอีกรูปแบบ ของกลไกป้องกันตัว
คุณไม่ได้หงุดหงิดฉัน
คุณโทษตัวเอง ที่แกว่งเท้าหาเสี้ยน
ยอมรับก็ไม่เห็นเป็นไร
ถือเป็นความลับสุดยอด ระหว่างหมอกับคนไข้
อีกอย่าง คุณก็รู้ว่าฉันตายแล้ว
ผมคิดถึงคุณ คามิลล์
แต่ผมละอายใจ ที่คุณต้องมาเห็นผมแบบนี้
คุณเชื่อว่ามีความดีอยู่ลึกๆ ในตัวผม
ความดีที่อาจเป็นแสงสว่างให้ลูกสาวผม
แต่นอกกำแพงนี้ คือฝูงแวมไพร์ ที่สาปแช่งให้ผมตาย
และชายที่ผมเรียกว่าลูกชาย ก็ทิ้งให้ผมเน่าตายอยู่ในนี้
ผมไม่ใช่แสงสว่างใดๆ
ผมเป็นแค่ความมืด...
ที่มีเนื้อหนัง
คุณคือเหตุผลที่ครอบครัวคุณยังมีชีวิตรอด
คุณซื้อเวลาให้พวกเขา เวลาที่พวกเขาต้องการ...
และตอนนี้พวกเขาฟื้นคืนแล้ว
ไม่เอาน่า คุณสัมผัสได้
สายสัมพันธ์ที่คุณมีร่วมกับพวกเขา มันขาดสะบั้น
ตอนนี้พวกเขาตื่นแล้ว
และคุณรู้ว่าพวกเขา ไม่ปล่อยคุณตายในนี้แน่
ถ้าพวกเขามาช่วยผม พวกเขาจะโดนจับ
มาร์เซลจะฆ่าเอไลจาห์
งั้นดูเหมือนว่าคุณต้องหาทางออก จากที่นี่ซะแล้วล่ะ
เคลียร์ เฟรยา
นี่คือที่ที่จะร่ายมนตร์ชี้พิกัดจริงๆ เหรอ
แหม...
ตอนฉันเพิ่งย้ายมานิว ออร์ลีนส์ ฉันตกแต่งที่แห่งนี้ไว้
ลงมนตร์ฉันเอาไว้ด้วย ทำให้มันเป็นที่ของฉัน
หอระฆังฝุ่นเขรอะแห่งนี้อาจเป็นของเธอก็จริง แต่เมืองนี้เป็นของมาร์เซล
และเรากำลังตกเป็นเป้า
งั้นเรายิ่งควรให้เธอทำหน้าที่เธอไป
ยิ่งเราเจอเคราส์ไวเท่าไหร่ เราก็จะได้ออกจากนี่เร็วเท่านั้น
ใช้เวลาไม่นานหรอก
ฉันหลอกล่อเขาได้ เอไลจาห์
ฉันเป็นเพียงคนเดียว ที่มาร์เซลจะไม่ฆ่าถ้าเจอ
อย่าบอกฉัน เรื่องเบนความสนใจน่าขัน
เธอกำลังเดินเข้าถ้ำเสือ
ฉันไม่เป็นไรหรอก
ฉันแค่ต้องทำให้เขาเชื่อว่า ฉันมาคนเดียว
สิ่งเดียวที่ต้องทำคือคุย
เธอกำลังพาตัวเอง ไปเจออันตรายใหญ่หลวง
นายเห็นด้วยไหม...
โจชัว
ใช่
นี่ ฉันจะสั่งพิซซ่า
แบบว่า ถ้าพวกนายจะอยู่ต่ออีกสักพัก
เยี่ยมยอด
ดีเหมือนกัน ฉันยัง...
อยากฆ่าคนกินอยู่เลย
โอเค พวกนายต้องการฉันไปทำไม
หมายถึง ฉันรู้ฉันน่าเอ็นดู แต่ฉันแค่คนธรรมดาตัวเล็กๆ
ก็นายเป็นเพื่อนที่มาร์เซลไว้วางใจ
เรามีแผนจะถามข้อมูล ทุกอย่างที่นายรู้
แล้วใช้นายเป็นหลักประกัน
แต่ในเมื่อนายแทบไม่รู้อะไรเลย...
- ฉันอยากลองแผนของฉัน - กรุณาอย่าทำยังงี้
- ฉันอยากให้เธอคิดถึงความเสี่ยง - ฉันคิดแล้ว
ฉันไม่ยอมให้ครอบครัวฉัน เสี่ยงด้วยแน่นอน
- เฟรยาเจอนิคแล้วใช่ไหม - ใช่
นายไปรับพี่ชายเรา ฉันจัดการมาร์เซลเอง
รีเบคก้า
ฉันไม่คิดว่าคุณจะมา
ผมก็ไม่คิดว่าคุณยังเป็นคุณ
ผมคิดเสมอว่ามนตร์นั้น กัดกินคุณทั้งเป็นอยู่รึเปล่า
ก็เกือบอยู่
- แต่ว่าฉัน... - เชื่อมต่อ
กับเคราส์
ผมรู้
ผมรู้เรื่องนั้นมาสักพักแล้ว
คุณมีโอกาสนับไม่ถ้วนที่จะฆ่าเขา
คุณยั้งมือเพราะฉันเหรอ
งั้นได้โปรด มาร์เซล
ถ้าลึกๆ คุณยังแคร์ฉันอยู่บ้าง
ช่วยฉัน
เพื่อเห็นแก่ความเป็นเราที่ผ่านมา
เพื่อเห็นแก่ทุกอย่างที่เราแบ่งปันกันมา ฉันขอร้องคุณ
ปล่อยพี่ชายฉันไป
ถ้าผมปฏิเสธล่ะ
คุณรู้ดีกว่าใครว่าครอบครัวฉัน อยากได้อะไรก็ต้องได้
ไม่ว่าจะต้องใช้เวลาหนึ่งพันวัน หรือหนึ่งพันปี
เขามีค่าคู่ควรกับปัญหาขนาดนั้นเลยหรือ
ไม่เอาน่า..
รีเบคก้า
คุณคิดว่ามันง่ายขนาดนั้นเหรอ
แค่ออกปากขอดีๆ แล้วก็จบงั้นเหรอ
การจับเคราส์เป็นตัวประกัน มีผลประโยชน์มากมาย
เขาคือถ้วยรางวัลชั้นเลิศ
เป็นข้อพิสูจน์ว่า ผมโค่นอสุรกายที่ชั่วร้ายที่สุดในโลกได้
ถ้าพวกพ้องผมโดนหมาป่ากัด
ผมก็ใช้เลือดเขารักษาได้
แต่ถ้าผมจำเป็น ผมก็ใช้เขา
บังคับให้ครอบครัวคุณยอมสิโรราบ
อีกอย่าง ถ้าจะให้ผมพูดตรงๆ
เขาสมควรเจ็บปวด
ใช่แล้ว
เขาคู่ควรกับปัญหาที่จะเกิด
ตรรกะของคุณมันงี่เง่าสิ้นดี
คุณจะเก็บคลังเลือดเขาไว้ สำหรับการรักษามากเท่าที่คุณอยากได้
และถ้ามันคือถ้วยรางวัลที่คุณอยากได้
คุณก็ถือว่าไม่ใช่ลูกผู้ชายตั้งแต่แรก
คุณมีในสิ่งที่คุณต้องการมากพอแล้ว
งั้นเหรอ
- แล้วสิ่งที่ครอบครัวคุณทำลงไปล่ะ - เราทำสงคราม
สงครามย่อมมีคนล้มตาย
มีการเสียเลือดเนื้อ มีความผิดพลาดเกิดขึ้น
ชายคนที่ฉันรักเข้าใจเรื่องนี้ดี
ชายคนนั้นตายจากไปนานแล้ว
ความผิดใครล่ะ
เอาล่ะ โทษทีพวก
เดี๋ยวเราจะแก้ไขปัญหาแก๊สรั่ว
เราจะเปิดใหม่พรุ่งนี้ พร้อมโปรโมชั่นเฮอร์ริเคนซื้อสองจ่ายหนึ่ง
- เอานี่ครับ - ขอบคุณครับ เยี่ยม
ช่วยอย่าขโมยแก้ว
ทุกคนออกไปแล้ว
ร้านเป็นของคุณแล้ว
เห็นไหม ง่ายกว่าการที่เราพยายาม ฆ่าทุกคนซะอีก
ใช่
แล้วไงต่อ
คุณพอจะมีน้ำใจ ช่วยขยับตู้แช่หน่อยได้ไหม
เราจะได้ใช้ทางเข้าอุโมงค์ได้
เวลาไม่คอยท่านะจอช
เร็วสิ
พวกคุณแน่ใจเหรอว่า เรามาค้นหาถูกที่
เรารู้ว่าอุโมงค์นี้ ทอดยาวไปทั่วเมือง
มาร์เซลต้องขุดพื้นที่สักส่วนเอาไว้ เพื่อใช้เป็นคุกใต้ดินส่วนตัว
ฉลาดและซาดิสต์
ทำดีมาก มาร์เซล
เก็บคำชมไว้ตอนเขาตามฆ่าเราดีกว่า
คำหวานของคุณอาจทำเขาใจอ่อน
โอเค พวกคุณเรียบร้อยกันนะ
งั้นก็โชคดี ขอให้ราบรื่น
ส่วนผมก็ขอตัวก่อน
นายจะได้ปากโป้งไปบอกมาร์เซลใช่ไหม ไม่มีทางซะหรอก
งั้นก็หักคอเค้าซะ เราคงจัดการเสร็จแล้วตอนเขาฟื้น
แล้วถ้าเขาตื่นก่อนหน้านั้นล่ะ
- งั้นก็ฆ่าเขาซะ - ผมยังยืนอยู่นี่นะ
- เราจะไม่ฆ่าเขา - เธออาจพูดถูก
เพราะเหตุที่ว่าเขามีค่ากับมาร์เซล
- โคล นายช่วย... - ยินดีดูต้นทางพลางหาอะไรดื่ม
และควักไส้ใครก็ตาม ที่พยายามตามนาย
ดีจัง งั้นไปกันเถอะ เราเสียเวลามากแล้ว
ดีงาม
ถ้าคุณอยากเป็นอิสระ ก็ดึงมีดเล่มนั้นออก
ไมเคิลทำได้
อย่าพูดถึงชื่อเขา
ก็ได้
แล้วชื่อลูกสาวคุณล่ะ
โฮ้ปงั้นเหรอ
ตอนนี้ เธออยู่ข้างนอกนั่น
เป็นความจริงที่ผมคิดหนัก ทุกวินาทีที่อยู่ในรูหนูนี่
แต่ว่า...
ผมทำไม่ได้
ทำไม่ได้หรือไม่ทำ
ห้าปีที่คุณไปไหนไม่ได้
เพื่อช่วยครอบครัวให้รอด คุณต้องรักษาชีวิตคุณให้รอดด้วย
ไม่ว่าจะเจอความเจ็บปวด หวาดกลัวหรือโดดเดี่ยว
แต่ตอนนี้คุณออกไปได้
แต่คุณกลับเลือกอยู่
แม้ว่าลูกสาวคุณกำลังรอคุณอยู่
มันทำให้ฉันคิดว่ามีดนั่นไม่ใช่ปัญหาคุณ
- คุณอยากฟังทฤษฎีฉันไหมล่ะ - รู้อยู่แล้วว่าคุณจะบอกผม
ฉันคิดว่าคุณกลัวที่จะเจอเธอ
ตอนนี้เธออายุโตพอแล้ว เธอเจอคุณได้
แล้วถ้าเธอมองคุณเป็นปีศาจ และเกลียดคุณล่ะ
ตอนผมเจอลูกสาวผม...
เธอจะวิ่งมาหาอ้อมกอดผม
เธอจะมองผมและรู้ว่าผมรักเธอ
ผมจะทำทุกอย่างเพื่อเธอ
พ่อคนไหนก็พูดยังงั้น
แต่ทุกๆ วันทีผ่าน
ถ้าเธอมีเรื่องทะเลาะกับเพื่อนล่ะ
- ถ้ามีใครหักอกเธอ - ผมจะฆ่าทุกคนที่ทำร้ายเธอ
แหม น่ารักจัง
งั้นแทนที่จะเกลียดความมืดของคุณเอง
เธอจะเรียนจากตัวอย่าง และกลายเป็นปีศาจซะเอง
นี่ใช่ไหมที่คุณกลัว
คุณไม่อยากให้เธอตกอยู่ใน วงเวียนแห่งความรุนแรง
ความหวาดกลัวกำลัง กัดกินความเข้มแข็งของคุณ
คุณถึงปลดแอกตัวเองไม่ได้
โอเค ผมทนเรื่องไร้สาระมาพอแล้ว!
เคราส์ ยอมรับเถอะ
ข้างล่างนี่ คุณทำร้ายเธอไม่ได้
คุณเป็นเพียงตำนาน
บุรุษผู้เสียสละตนเอง เพื่อช่วยชีวิตครอบครัว แต่ในความจริง
ในความจริง ผมไม่จำเป็นต้องตอบ
ต่อข้ออ้างน่าตลกของผู้หญิง ที่ตายในอ้อมกอดผม
ผมร่ายมนตร์เรียกคุณ ผมก็ส่งคุณไปได้
ไปซะ!
คุรอยากพูดเรื่องความถูกผิดงั้นเหรอ
พี่ชายคุณฆ่าผมอย่างเลือดเย็น แต่คุณปกป้องเขา
ดาวีน่า... ดาวีน่า
ผู้หญิงที่เป็นเหมือนลูกสาวผม เธอจากไปตลอดกาล
แล้วสิ่งเดียวที่คุณพูดได้ก็คือ
- "พวกเขาทำสิ่งที่จำเป็นต้องทำ" - เราก็ทำได้เพียงเท่านั้น
ผิดหรือถูก มันก็คือสิ่งที่ครอบครัวฉันทำ
- กว่าหนึ่งพันปี - โอ้ ไม่เอาน่า!
- ข้อแก้่ต่างคุณมีเท่านี้เหรอ - ฉันไม่มีข้อแก้ต่าง
ฉันรู้ดีว่าฉันเป็นอะไร
เท่าที่ฉันรู้คือพวกเราไม่มีใคร บริสุทธิ์ในเรื่องนี้เลย
ทั้งคุณและก็ฉันด้วย
ผมโง่ชะมัดที่ไปหลงรักคุณ
ฉันก็พูดอย่างเดียวกัน
งั้นเราก็จบกันเท่านี้
เรายังไม่จบกันแค่นี้แน่
คุณจะใช้มันกับผมงั้นเหรอ
ร่ายมนตร์เดียวกับที่เกือบทำลายคุณ
ฉันไม่อยากทำหรอกนะ...
แต่ถ้าจำเป็นก็ยอม
ให้ตายสิ
คามิลล์
คามิลล์!
ฉันอยู่นี่
- แต่ถ้าคุณจะเอาแต่เถียง... - ผมต้องการให้คุณช่วย
ผมดึงมีดไม่ออก
โดยเทคนิคแล้ว ฉันไม่มีตัวตนจริงๆ ที่นี่ด้วยซ้ำ
คุณคือคนเดียว ที่ต้องเผชิญความกลัวด้วยตัวเอง
ได้
ผมจะยอมรับความจริง
ผมไม่หวังจะเป็นพ่อแบบที่ผมมี
ไม่เคยหวังจะเป็นพ่อ ที่มาร์เซลจงเกลียดจงชัง
บางทีน่าจะดีว่าถ้าผมเป็นเพียงตำนาน
และโฮ้ปคงมีความสุขกว่านี้โดยปราศจากผม
พอหรือยัง
คุณอยากได้อีกไหม
พอใจคุณหรือยัง
พ่อแม่ทุกคนกลัวความล้มเหลว
คืออย่างน้อยก็พ่อแม่ที่ดี
แต่โฮ้ปต้องการคุณ
มากกว่าตอนไหนๆ
เฮลีย์จะคุ้มครองเธอ
และเธอจะทำหน้าที่ได้สุดยอด
แต่คุณไม่คิดหรือว่า โฮ้ปสมควรมีพ่อ
นี่ มองฉันสิ
ใช่ ประวัติศาสตร์อาจซ้ำรอย
ถ้าคุณไม่ระวัง มันซ้ำรอยแน่
แต่คุรเป็นหนี้ลูกสาวคุณ ที่ต้องพยายามเปลี่ยนประวัติศาสตร์
เพื่อเธอ และเพื่อคุณเอง
อะไรนะ
เพราะเหตุนี้ คุณเลยพาผมมาที่นี่งั้นเหรอ
คุณจะได้แทงผม
คุณมีโอกาสทำสิ่งที่ถูกต้อง
สิ่งที่ถูกต้องงั้นเหรอ
สิ่งที่ถูกต้องในสายตาใครล่ะ
คุณเหรอ
หรือครอบครัวคุณ
ตกลงมันไม่ใช่เรื่องคุณกับผมเลยใช่ไหม
มันเกี่ยวกับเคราส์
เอไลจาห์กับคนอื่นๆ กำลังมา เพื่อช่วยเหลือเขาใช่ไหม
แล้วหน้าที่คุณคืออะไร
ล่อผมไว้ที่นี่ ไม่ว่าจะยังไงก็ตามใช่ไหม
ปล่อยมันซะ
- เอาล่ะ มันจบแล้ว - มันไม่มีทางจบแน่
คุณจะไม่มีวันเจอความสงบ ไม่แม้สักวันในชีวิตคุณ
ตราบใดที่ยังจับพี่ชายฉันเป็นเชลย
พวกเราจะไม่ยอมหยุด
ขอโทษที่ขัดจังหวะ
พูดอย่างเป็นกลางนะ เธอออกจะพูดมากสักหน่อย
ให้ฉันโยนเธอทิ้งที่อ่าวเลยดีไหม
ห้ามใครแตะต้องเธอเด็ดขาด
กุมตัวเธอไว้ที่นี่
เดี๋ยวฉันกลับมา
ฉันต้องไปฆ่าพี่ชายเธอก่อน
นิเคราส์!
พี่ชาย
นิเคราส์
พวกเรามาแล้ว
เวทย์นี้แข็งแกร่งมาก
นานวันยิ่งกล้าแกร่งขึ้น
หมายความว่าต้องใช้เวลา
- ทำลาย - เราไม่มีเวลา
ฉันลองใช้พลังทำลายได้
ทำให้มันอ่อนพลังลง แต่ต้องการให้สักคนช่วย
ฉันช่วยเอง
เอไลจาห์ นายดูต้นทางไว้
(แอปนี่ เอน วราต้า)
นี่
ดื่มให้กับการที่ยังไม่มีใครตายวันนี้
หรือ...
ว่าฉันยังไม่รู้อะไรอีกเยอะ
บอกทีว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเคราส์ออกมาได้
พวกนายจะทำอะไร จะสังหารหมู่คนทั้งเมืองเหรอ
เราแค่ต้องการตัวพี่ชาย แล้วเราจะไป
อย่างน้อยฉันคนหนึ่ง ก็ไม่อยากเห็นเมืองสกปรกนี้อีก
ฉันคบกับคนๆ หนึ่ง
ผู้ชาย...
คนนี้
เอเดน
เขาตาย
ที่จริงป้านายฆ่าเขา
และหลังจากนั้น ฉันก็เกลียดทุกอย่าง
ฉันหมายถึงทุกอย่างเลย
แม้แต่...
พระอาทิตย์
รู้ไหม มันหวนกลับมา...
ทุกเช้า เหมือนกับวันอื่นๆ ที่ผ่านมา
และโลกก็ไม่ได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
มันคงใช้เวลาตลอดไป ที่จะให้ฉันรู้สึกเหมือนเดิมได้อีก
ก็ยังถือว่านายโชคดีนะ
นายก็จะเป็นงั้นด้วย
มันจะดีขึ้นเอง โคล ในที่สุดแล้ว
นายมาบอกฉันเรื่องพวกนี้ทำไม
ฉันคิดว่า...
ดาวิน่าก็คงอยากให้ฉันบอก
(ทิวโทเบิร์ก)
เห็นแก่ที่เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันแล้ว
บางทีนายอาจช่วยอธิบาย
ว่า "ทิวโทเบิร์ก" คืออะไร
- ฟังนะ ฉันไม่มีส่วนรู้เห็นเรื่องนี้ - แหงล่ะ นายรู้
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตอนนายได้รับข้อความรหัส
จากผู้ชายที่จับพี่ชายฉัน เป็นเชลย
เอาล่ะ...
ฟังให้ดีๆ
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับน้องสาวฉัน
หรือถ้าเกิดอะไรขึ้น กับคนอื่นในครอบครัวฉัน
เมืองนี้และทุกคนในเมือง จะต้องมอดไหม้เป็นจุณ
นาย
แฟนหนุ่มของนาย
เพื่อนนาย บาร์นี้ บ้านนาย...
ให้ฉันสาธยายต่อไหม
ทีนี้...
บอกฉันมาว่า "ทิวโทเบิร์ก" คืออะไร
มันคือการประลอง...
ที่คนเลวทำคนดีสับสน
มาร์เซลเตือนฉันว่าพวกนายอยู่นี่
เพื่อฉันจะได้กระจายข่าว ให้พวกฉันที่เหลือรู้
พวกนายจะได้หลอกให้เราวุ่น...
มาร์เซลจะได้ฆ่าเราได้
นายโชคดีที่ดาวีน่าชอบนาย
อดัม
(แอปนี่ เอน วราต้า)
เฟรยา...
(แอปนี่ เอน วราต้า)
ไม่ว่าอะไรเกิดขึ้น อย่าหยุดจนกว่านิเคราส์จะเป็นอิสระ
(แอปนี่ เอน วราต้า)
หวัดดี มาร์เซลลัส
อดัม
นายอยู่ในนี่เหรอ
(เรเวเล โวเตร เรว ซอย)
เครื่องรางคุ้มกัน
มันคือเครื่องรางคุ้มกัน
ของขวัญจาก...
ความรักของมารดาให้ลูกชาย
นี่ฉันสู้กับอะไรที่นี่เนี่ย
ปรากฏตัวออกมา
โอ้ ไม่
เธอนี่ไม่รู้จริงๆ ว่าควรหยุดเมื่อไหร่
เราน่าจะเรียกค่าหัว ของรีเบคก้า ไมเคิลสันได้เยอะ
ใช่ เราทำงั้นได้
แต่ถ้ามาร์เซลต้องการให้เธอปลอดภัย ฉันก็จะดูแลให้เธอปลอดภัย
แหม เขาคงเอาใครไปไม่ได้แล้ว
เพราะเขาดูไม่มีใจเท่าไหร่
แต่พูดอย่างแฟร์ๆ เธอเองก็จะไม่เอาตัวใครไปด้วย
ต้อนรับกลับ น้องสาว
โคล! ฉันนึกว่าพี่ได้ตัวเขาแล้ว
เราไปจากเมืองเฮงซวยนี่ได้รึยัง
เอไลจาห์อยู่ไหน
นายหาวิธีเอาตัวรอดจากคมเขี้ยวฉัน
แล้วนายยังมีหน้ากล้ากลับมาอีกเหรอ
เกิดอะไรขึ้น
ความอมตะมันน่าเบื่อรึไง
ฉันมาเพื่อช่วยน้องชายฉัน
ฉันมีอย่างอื่นรอนายอยู่
นายจะให้ฉันชดใช้บาป
งั้นก็ได้
ล้างแค้นกับฉันเลย
นั่นอะไร ห๊ะ
คำขอโทษของนายรึไง
น้องชายฉันทรมานมากพอแล้ว
เขาต้องเป็นอิสระวันนี้
เดี๋ยวเราได้เห็นกัน
(แอปนี่ เอน วราต้า)
เคราส์ ได้เวลาแล้ว
คุณต้องดึงมีดนั่นออก
(แอปนี่ เอน วราต้า)
ฉันต้องขึ้นไปข้างบน
ไม่ ยังไม่ใช่ตอนนี้ ฉันเกือบเสร็จแล้ว
(แอปนี่ เอน วราต้า)
ไป
(แอปนี่ เอน วราต้า)
เคราส์ คุณต้องดึงมีดออก
- ครอบครัวคุณตายแน่ถ้าคุณไม่ทำ - ผมพยายามอยู่!
(แอปนี่ เอน วราต้า)
เคราส์ ได้ยินฉันไหม
เฮลีย์ อย่ามายุ่ง
เขาพูดถูก นี่เรื่องระหว่างฉันกับเขา
และถ้าฉันอยู่ นายจะฆ่าฉัน ทำให้ลูกสาวฉันกำพร้าด้วยใช่ไหม
- มันไม่ใช่การต่อสู้ของเธอ - ใช่สิ
โฮ้ปต้องการพ่อ มาร์เซล
งั้นรึ
ฉันมีเคราส์เป็นพ่อ
ผลลัพธ์ไม่ค่อยสวย ว่าไหม
ลูกสาวเธอไม่มีเขาน่าจะดีซะกว่า
เอาตัวนิเคราส์แล้วไปกัน
เขาจะไม่ไปไหนเด็ดขาด เอไลจาห์
นายก็ด้วย
(แอปนี่ เอน วราต้า)
เคราส์! ตื่นสิ!
ผมทำไม่ได้
เฮ้
คุณทำได้
ฉันรู้คุณทำได้
โอ๊ย ฉันจะต้านไม่ไหวแล้ว!
(แอปนี่ เอน วราต้า)
ครอบครัวคุณต้องการคุณ
โฮ้ปต้องการคุณ
หยุด!
นายชนะ
โอเคไหม เราสู้นายไม่ได้
ฉันขอร้อง ปล่อยเราไป
ทำไม ทำไม
เพราะเธอคิดว่ามันคือความยุติธรรม สำหรับครอบครัวเธอเหรอ
พวกเขาก็ครอบครัวฉันเหมือนกัน
และเอไลจาห์ควักหัวใจฉัน
แล้วโยนฉันลงสะพาน
ส่วนน้องชายเขาเอาแต่ยืนดู
ความยุติธรรมเหลือเพียงอย่างเดียว
เคราส์
เอไลจาห์ นี่ฉันเอง ไม่กังวลเลย
ที่พี่ควรกลับมาตั้งแต่ 20 นาทีก่อน
ช่วยโทรกลับด้วย
นานเกินไปแล้ว
- เราควรไปได้แล้ว - เราจะไม่ทิ้งครอบครัว
มาร์เซลอาจกำลังฉีกร่างครอบครัวเราเป็นชิ้นๆ ตอนเราคุยกันอยู่
งั้นพวกเขาคงไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ ในท่อน้ำเสีย
พวกเขาจะกลับมา โคล
และตอนเรากำลังรอ...
ฉันอยากขอบคุณพี่
สำหรับอะไร
ที่มาช่วยฉันไว้
ฉันเลยได้มานั่งรำคาญพี่อยู่นี่ไง
นิค!
เฮ้ ค่อยกอดเขาทีหลัง เราต้องไปจากที่นี่
มาร์เซลกำลังตามเรามา ไป ไป!
ที่จริง...
ฉันอยู่นี่แล้ว
วินเซนต์
แม็กซีน
ผมเห็นบางอย่าง
ผมรู้สึก...
ถึงบางอย่าง รู้สึกถึงร่างบางอย่าง ผมต้องชำระล้างตัวเอง
คุณเห็นเขาเหรอ
คุณเจออดัมไหม
ไม่เจอ
ไม่ แต่ว่า...
อย่างน้อยตอนนี้ ผมก็รู้ว่าเรากำลังเผชิญกับอะไร
- มันเป็นสิ่งที่ผมเคยเห็นมาก่อน - อะไรกันล่ะ
แม่มดเหรอ วิญญาณเหรอ
วินเซนต์...
นี่ลูกชายฉันนะ
ฟังผมนะ
ผมจะตามหาอดัม และพาเขากลับมาหาคุณ
แต่ไม่ว่าใครก็ตามที่จับเขาไป กำลังใช้เวทมนตร์ดำ
เป็นศาสตร์มืดทรงอานุภาพ และคุณต้องอยู่ห่างมันไว้
สัญญาผมสิ
ไม่นะ ฟังผมก่อน โอเคไหม ได้โปรด
ผมรู้ว่ามันยากสำหรับคุณ
แต่คุณต้องเชื่อใจผม
โอเคไหม
พวกนายไม่ควรกลับมา ทุกคนเลย
ครอบครัวต้องช่วยกัน
เราสู้เพื่อกันและกัน
ใช่ เคยได้ยินมาเหมือนกัน
แม้ว่าจะไม่ได้ผลกับฉันก็เถอะ ว่าไหม
โอ้ เห็นแก่พระเจ้าเถอะ นายไม่เคยเป็นไมเคิลสัน เลิกบ่นเหอะ
เฮ้ นายมีเมืองต้องคอยดูแลไม่ใช่รึไง
ถีบหัวแวมไพร์ออกนอกเมือง
ถ้านายจะฆ่าเราคนใดคนหนึ่ง นายต้องฆ่าเราทุกคน
อย่ากดดันผม รีเบคก้า
งั้นก็ลงมือเลยสิ
- จัดการให้จบกันไป - พอแล้ว
พอได้แล้ว มาร์เซล นายชนะ
นิว ออร์ลีนส์ เคยเป็นเมืองของเรา
ตอนนี้มันเป็นของนาย
ถาวร
กษัตริย์เคราส์ ไมเคิลสัน ยอมรับความพ่ายแพ้รึนี่
หรือเป็นแค่แผนหลอกให้ตายใจ
ไม่ใช่ทั้งสอง
ที่จริง แม้ว่าพฤติกรรมนายจะน่าหวั่น แต่ฉันขอยื่นโอกาสแห่งสันติ
นายคงทำพลาดแน่ถ้าพยายามฆ่าเราทุกคน
แน่นอนว่าใครก็ตามที่รอดจะกลับมา ตามล้างแค้น
พาศัตรูเรากลับมาเมืองของนาย เพราะเหตุนั้น
และแม้ว่านายจะกำจัดพวกเราได้ทุกคน
วันหนึ่ง ลูกสาวฉันจะตามล่านาย
และลูกสาวของเธอก็จะทำเช่นกัน
เรื่อยไปตลอดชีวิตนาย
เป็นวงจรความรุนแรงไม่รู้จบ ที่นายรนหาที่เอง
หรือไม่ก็...
ไม่ก็เราออกจากเมืองนี้
และจะไม่กลับมาอีก
ตลอดเวลาที่ถูกขังอยู่ในรู
นายยังมีหน้ามาพูด
แหงสิ นายยืนทำหน้าตาย
พยายามพูดหว่านล้อม อย่างกับนายเลือกได้
แต่ความจริงก็คือ ฉันฆ่าพวกนายทุกคนตอนนี้ยังได้
แล้วคืนนี้ก็กลับบ้านนอนหลับปุ๋ยเป็นเด็ก
นั่นล่ะที่นายจะทำ
นายทำลายคนมากมาย
คร่าชีวิตคนมากมาย สังหารครอบครัวไม่ถ้วน
มากกว่าทุกคนที่มีชีวิตมา
ทั้งหมดเพราะนายทำได้
แต่ความจริงอีกข้อก็คือ
แม้ว่าจะถูกตระกูลนายเลี้ยงมา...
ฉันก็ไม่เหมือนพวกนาย
ที่จริง...
ฉันภูมิใจที่ตัวเองไม่ใช่ไมเคิลสัน
ฉันเอาชนะพวกนายได้ โดยไม่ต้องกลายเป็นเหมือนพวกนาย
และทีนี้นายก็ใช้ชีวิตที่เหลือได้
โดยรู้ว่าเหตุผลเดียวที่นายยังมีตัวตน...
ก็เพราะฉันมีใจเมตตา
ทีนี้ก็ไปซะ
แล้วอย่ากลับมาอีก
เตือนผมด้วย...
ถ้าผมทำให้คุณเคือง
ให้แน่ใจว่าไม่มีคันธนูวางอยู่ใกล้ๆ
ฉันซึ้งใจและรู้สึกขอบคุณ
แต่ฉันยังทำงานไม่สำเร็จ จริงไหม
รีเบคก้าหนีไปไหน โคลด้วย
พวกตระกูลไมเคิลสัน
คนเดียวยังหยุดยาก ประสาอะไรกับทั้งฝูง
แต่ผมก็ยังประทับใจ
คนส่วนใหญ่ที่กล้าต่อกรกับรีเบคก้า มักเจอจุดจบ
ฉันไม่ใช่คนส่วนใหญ่
ไม่ คุณไม่ใช่คนส่วนใหญ่แน่นอน
พูดถึงรีเบคก้า...
อ่อ ไม่มีอะไรต้องพูดถึง
สิ่งเดียวในหัวผมตอนนี้
คือเราจะฉลองยังไงกันดี
ฉันแน่ใจว่าเดี๋ยวเราก็คิดออก
ผมก็มั่นใจว่าเราคิดออกแน่
(เดบอคี พาร์ มอง แซง)
เฮ้ นี่มาร์เซล ทิ้งข้อความไว้
มาร์เซล...
นายต้องอยากโทรกลับหาฉันแน่
วันนี้ฉันเห็นบางอย่าง ฉันเคยเห็นมันมาก่อน
ฟังนะ ฉันจะบอกให้ ว่าเมืองนี้...
ทุกคนในเมืองตกอยู่ในอันตราย
และมันอาจเป็นความผิดของฉัน
จอช
- เฮ้ - เฮ้
นายมาทำอะไรที่นี่
คุณส่งข้อความหาผม
คุณว่าคุณเมาแอ๋ ต้องการคนขับไปส่งบ้าน
ผม... ผมส่งไปเหรอ
เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า
เปล่า
ผมแค่...
ผมไม่ได้คิดถึงใครมานานมากแล้ว
ขอถามได้ไหมว่าทำไมนายยังเก็บมันไว้
แค่ทำตามคำขอของเพื่อนของเพื่อน
เอาล่ะ ฉันพร้อมดื่มเบอร์เบินแล้ว
นี่อะไร
ห้าปี...
ไม่เคยรู้สึกว่านาน
ขอบใจ
ที่ไม่ทอดทิ้งพี่
ที่จริงเราก็คิดเหมือนกันนะ
ผลโหวตเฉียดฉิวมาก
พี่โอเคนะ
อ่อ เธอหมายถึงที่ถูกขังคุก โดนทรมาน
และต้องอยู่โดดเดี่ยวน่ะเหรอ
จะบอกให้อย่างว่า ฉันเสียใจ
ฉันคิดไม่ออกเลยว่าคุณต้องเจออะไรมาบ้าง
แหม ผมก็พอมีช่วงเวลาหย่อนใจ ให้ยึดเหนี่ยวอยู่บ้าง
ก็เพราะพวกเขา ผมถึงอยู่นี่ตอนนี้
งั้นหมายความว่าคุณพร้อมเจอลูกสาวแล้วใช่ไหม
อยากให้ฉันปลุกเธอให้ไหม
ไม่
ปล่อยให้ลูกหลับเถอะ
(คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์)