Hier heb ik uw...
Hallo?
Hoe was het werk?
Goed, weet je, totdat ik weet...
Wat je met je leven wilt? - Dat weet niemand ooit.
Oké, wat is dat in vredesnaam?
Die vond ik in de trein. Ik geef hem morgen af.
Je gaat hem morgen afgeven? Ben je gek?
Nee, Erica. Waar ik vandaan kom, doen we dat.
Dit is Manhattan. Als je een tas vindt, bel je de explosievendienst.
Niet open doen.
Jakkes. Een loterij briefje, raar uitziende pillen.
"Greta Hideg."
Eens kijken. Kijk nou eens.
Een spa-dag.
Of we kunnen een darmspoeling doen.
Kom op, dat wordt leuk.
Is dat zo? - Ja. Ze spuiten aspergesap in je reet.
En het reinigt niet alleen je lichaam, het is ook goed voor kortetermijngeheugen.
Werkelijk? - Jason Largo was dyslectisch
en sinds hij ze doet, kan hij het alfabet achterstevoren zeggen.
We nemen haar geld niet, nummer één,
en nummer twee, ik wil nooit aspergesap in mijn achterste.
Zeg nooit nooit.
Heb je je vader al gebeld?
Moet dat?
Ik wil niet dat hij denkt, dat ik niks doorgeef.
Ja, ik weet het. Ik bel hem wel.
Kom op. De film is nog niet eens begonnen.
Ik weet. Het is gewoon...
Het was iets van ons, weet je?
Een of andere waardeloze film, maar...
Mam en ik.
Kom op, Frankie. We gaan naar huis.
Je zou me altijd jouw moeder kunnen geven. - Neem haar alsjeblieft.
Dank je.
Wie is daar? - Ik ben Frances McCullen.
Ik heb een tas gevonden, die volgens mij van Greta Hideg is.
Hoi.
Alsjeblieft.
Tjonge. Ik heb overal gezocht.
Waar heb je hem gevonden? - In de metro.
Lieverd, je hebt hem helemaal gebracht, in de regen.
Wil je een kopje koffie? Het zit al in de pot.
Dat zou ik erg fijn vinden. Je bent zo vriendelijk geweest.
Ja, zeker. Waarom niet?
Je kunt hier je paraplu neerzetten. - Oké. Dank je.
Kom je uit New York? - Nee, ik kom eigenlijk uit Boston,
maar ik woon hier met een vriend.
Dank je.
Vriendje? - Nee, mijn kamergenoot van Smith.
Haar vader kocht een etage in Tribeca om af te studeren, dus we delen het.
Dat is vast lastig.
De buren. Het spijt me. Aan het verbouwen.
Een beetje fatsoenlijk, alsjeblieft. Stil een beetje.
Dankjewel.
Je zou zeggen dat ze een ark bouwen.
Is dit je man? - Ja. Christof.
Toen hij jong was. - En is dat je dochter?
Ja. Nicola.
Hij leerde me spelen. Mijn man.
Liszt was zijn favoriet.
Toen begon hij de noten op te vullen.
Zijn linkerhand.
Hij dacht dat het artritis was.
Zes maanden later was hij overleden.
Ze zijn bij je en dan zijn ze weg...
Degenen die we liefhebben.
"Liebestraum." Weet je wat dat betekent?
Een droom van liefde.
Dat is het enige dat liefde ons laat.
Een droom. Een herinnering.
Het spijt me. Het is tegenwoordig mijn enige gezelschap.
Is dat je hond?
Ja. Jojo. Ook lang geleden.
Heb je erover gedacht weer een te nemen? - Nee, dat zou ik niet kunnen.
Ik zou niet weten hoe ik moet kiezen.
Ik zou kunnen helpen, als je wilt.
Ben je een hondenmens? - Een beetje. Mijn moeder was fokster.
Dank je lieverd, maar ik denk niet dat ik nu een hond kan hebben.
Ik hoop dat je niet beledigd bent. - Helemaal niet.
Maar als je van gedachten verandert, laat het maar weten.
Heb ik je telefoonnummer? - Nee.
Ik weet nooit hoe deze dingen werken. - Hier, laat me je helpen.
Het was eigenlijk een echt spirituele ervaring.
Ze reinigen je ziel, niet alleen je kont,
bij het geluid van sjamanistische klankschalen en panfluiten.
Dat is hopelijk een grapje.
Je moet de volgende keer meegaan. - Nee.
- Ik heb eten besteld. Wacht.
Terwijl zij hier in je...? - Jezus, nee. Jakkes. Voor het avondeten.
Godzijdank. Ik heb honger.
Ja, appartement 4B.
Greta?
Hallo. - Sorry dat ik je stoor, lieverd.
Bel ik op een slecht moment? - Nee, helemaal niet. Hoe gaat het?
Ik heb nagedacht over wat je zei over de hond, en...
Ik dacht, als je het niet erg vindt om te komen...
is het misschien helemaal niet zo'n slecht idee.
Ja natuurlijk. Wanneer wil je gaan?
Zaterdag ochtend? Is 10:00 te vroeg?
Nee, 10 uur is goed. Ik zie je dan.
Heb ik Crystal meth gesnoven
of heb je net aangeboden om met een oude dame een hond uit te zoeken?
Ik weet het. - Deze stad gaat je levend opeten.
Hoe lang houd je ze hier?
Vijf dagen. - En dan?
Als niemand zijn hond ophaalt, wordt het PTS.
PTS? - Laten inslapen.
Wat een vreselijk eufemisme.
En welke is de volgende voor de PTS-behandeling?
Dit is Morton. Vandaag is Morton's laatste dag.
Mag ik naar binnen?
Toe nou.
Kom op, Morton.
Je wilt toch niet als eufemisme eindigen?
Morton, ik neem je mee naar huis.
Glimlachen.
Geweldig.
Jeetje. Ik had geen idee dat hij dit kon.
Ik weet het. De wonderen van de technologie, hé?
Als je hem naar je dochter wilt sturen is het eigenlijk best gemakkelijk.
Klik hier gewoon op en delen.
Je bent erg hecht met je moeder, zie ik.
Ze is overleden. Vorig jaar.
Frances.
Waarom heb je niks gezegd?
Het is zoals je zei.
Ik heb alleen die droom van haar,
en ik wil niet dat ze verdwijnt. - Dat gebeurt ook niet.
Als je hem hier bewaart.
In je hart.
Leuk dat ik je zaterdag heb gezien. Morton raakt al gewend.
Het is prima om een ​​kaars aan te steken
ook al kom je nooit in de kerk.
Ik weet zeker dat dat zo is.
Christof speelde hier orgel.
Elke vrijdag.
Het is vandaag vrijdag. - Ik weet het.
Voor degenen die niet meer bij ons zijn.
Ja? Er is niets veranderd.
Nog steeds dezelfde herrie uit het raam. Luister maar.
Hou ook van jou. Doei.
Nicola ging altijd hierheen.
De jongste winnaar ooit van de Little Mozart. - En waar is ze nu?
Parijs.
Ik had liever Juilliard voor haar gehad.
Maar toch, het Conservatorium van Parijs is niet...
hoe zeg je dat? Te versmaden?
U moet haar vreselijk missen. - Ik red het wel.
Op een of andere manier.
Je hoeft niet eenzaam te zijn.
Mijn schat. Zelfs jij bent binnenkort weg.
Weet je, mijn vrienden zeggen... Ik ben net kauwgom.
Kauwgom? - Ik heb de neiging te blijven plakken.
Beloof je dat? - Ik beloof het.
Ken je nog Simon Porter?
Baardje, bakkebaarden, pa werkt bij The New York Times?
Nee, absoluut geen idee. - Oké, hij herinnert zich jou.
Hij geeft een feestje vanavond en we gaan. Ik draag deze.
Wat, zijn ze slecht? - Nee, ze zijn geweldig.
Ze zijn walgelijk. Je wilt kotsen. - Ze zijn perfect, oké? Ik kan gewoon niet.
Ik ga al met Greta eten. - Serieus?
Eet je liever met Cruella dan met je vrienden?
Dat is gemeen. En het zijn niet mijn vrienden.
Hallo. Maar ik wel.
Sorry, maar ik heb dit vorige week al gepland, dus...
Kom op. Alsjeblieft. Ik bel haar wel.
Wil je dat ik haar bel? - Erica, ik kan niet.
Ik moet er over 30 minuten zijn, dus nee.
Wat?
Wat? - Ik wil niets zeggen, maar dit is gewoon...
het wordt raar. Je hebt die vrouw gewoon geadopteerd.
Zij is mijn vriendin. - Je kent haar amper.
Ik bel haar. Klaar.
En we gaan haar echt negeren vanaf morgen. - Nee, Erica. Verdorie.
Waarom denk je dat je mij kunt zeggen wat ik moet doen?
Oké, ik ben maar een oppervlakkige trut.
Maar ik vind een willekeurige dame tot surrogaatmoeder maken niet normaal.
Pardon? - Wil je zeggen dat dat niet zo is?
Het is zo duidelijk, gewoon triest. Ze is niet je moeder.
Ik zal proberen te vergeten dat je dat hebt gezegd.
Voorzichtig. Het is heet.
Dat is heerlijk. - Soupe de poisson.
En de risotto?
Courgette en basilicum. Een recept van mijn moeder.
Is het lekker? - Heerlijk.
Waar zijn de kaarsen? - In het kleine kastje.
Heb je ze gevonden?
Ja, ik heb ze.
Zalig. Ik wou dat ik je moeder had gekend.
Het is lekker, hè?
Het is heerlijk.
Vertel eens over je vriendin.
Die vriendin van je. Erica heet ze, toch?
Wat is er? Je lijkt van streek. - Ik voel me niet goed.
Jeetje. Ben je ziek? - Misschien.
Ik weet niet, het kwam zomaar opzetten.
Wil je even gaan liggen?
Nee, ik denk dat ik gewoon naar huis ga.
We hebben nog geen dessert gehad. - Dat geeft niet.
Zal ik wat voor je inpakken? - Nee, het is wel goed zo.
Het is geen moeite. - Greta, het is prima.
Weet je het zeker? Het duurt maar even. - Ik weet het zeker.
Kan ik iets doen? Waar doet het pijn?
Ik wil gewoon naar huis.
Gebruik de sleutel. Op de schaal.
Mijn God. - Ik weet het.
Zou ze die opzettelijk in de stad neerleggen?
En maar hopen dat iemand ze terugbrengt?
En dat deed je. - Ja, dat heb ik gedaan.
Dat is het engste dat ik ooit heb gehoord.
Alsjeblieft. Tabel vijf. Opschieten.
Hoi, ze maakt me echt gek. - Ja, vertel mij wat.
Ze heeft thuis ook gebeld? - Wel 80 keer. De stekker ligt er nu uit.
Mijn god, ik wil gewoon dat ze weggaat.
Helaas is dat niet zo makkelijk,
vooral als ze niet willen.
En weet je wat het mooiste is? - Nou?
Hoe gekker, hoe meer ze zich vastklampen. - Zeg dat niet.
En ik heb je ook nog voor haar gewaarschuwd. - Ik weet het.
Waarom heb ik niet naar je geluisterd? - Dat doe je nooit.
Vanaf nu, ik zweer het, doe ik wat je zegt.
Er is iemand die naar je vraagt.
Wie? - Een vrouw.
Mijn god, Erica, ik denk dat ze hier is.
Shit. - Ik bel je later.
Kun je haar kwijtraken?
Heb ik geprobeerd. Ze zei dat ze je moest zien.
Ik wil niet met haar praten.
Kijk, Francine... - Het is Frances.
Ik ben niet je PR-manager, begrepen? Zorg dat ze weggaat.
En ik wil geen scène.
Greta, wat doe je hier?
Ik was bezorgd. Je neemt de telefoon niet op.
Ik heb berichten achtergelaten. - Ik heb ze gekregen.
Wat wil je? - Lieverd, ik...
Niet doen. - Wat?
Noem me niet zo.
Wat is er?
Ma chèrie... - Noem me niet zo.
Vertel me wat er is.
Kom op, Greta.
Ik heb ze gezien.
Ik heb de tassen in de kast gezien, Greta.
Ga je die ergens neerzetten,
in de hoop dat een zielenpoot hem terug brengt?
Zoek je de grootste sukkel in New York? Gefeliciteerd. Die heb je gevonden.
Mijn God, je bent echt heel goed.
Je had me helemaal ingepakt.
Godzijdank opende ik de verkeerde kastdeur.
Mag ik het uitleggen? - Nee, want het is voorbij.
En ik wil je nooit meer zien.
Frances, alsjeblieft. - Kom hier niet weer.
Frances?
Als ik het je maar zou mogen uitleggen.
Wat ik deed was verkeerd. Dat weet ik nu.
En het zal nooit meer gebeuren.
Maar sinds Nicola weg is,
zit ik in een put van eenzaamheid, een zwart gat.
Misschien maakte het me een beetje gek.
We waren bestemd voor de liefde, Frances,
niet voor deze vreselijke eenzaamheid.
En als je me niet belt, weet ik niet wat ik doe.
Wil je zaterdag werken, van 6 tot sluiting? - Ja, natuurlijk.
Oké, ga. - Sorry.
Ga.
Als die voor mij zijn, bespring ik je ter plekke.
Was dat maar waar. Frances McCullen?
Die kan ik niet aannemen. - Witte lelies.
Het spijt me.
Het spijt me ontzettend. Zit er iets op uw kleren?
Ik haal direct een nieuw glas. Het spijt me heel erg.
Ik ben zo terug met een nieuw glas.
Bel de politie.
Is dit geen probleem?
Dus ze kan me daar gewoon de hele dag staan aankijken, en dat is geen probleem?
Niks aan de hand? - Aan de overkant? Ja, zo ongeveer.
Is dat dan geen bedreiging?
Technisch gezien mag ze daar staan met telelens en statief
en een foto van je nemen als ze wil.
In de openbare ruimte worden haar rechten beschermd.
Geweldig.
Negeer haar. Ze wil gewoon aandacht.
Hoe meer je haar geeft, des te meer zal ze willen.
Nou, dat was makkelijk. - Mevrouw.
Ik zei dat het me spijt.
Praat alsjeblieft met me.
Ik zei dat het me spijt. Zeg gewoon wat je wilt...
Alstublieft. - Jezus. Wat...?
Wat wil je van me? - Ik wil praten.
Praat dan met je dochter. - Dat kan ik niet. Ze begrijpt het niet.
Wat begrijpt ze niet? - Ik ben eenzaam.
Greta, iedereen is eenzaam.
Dat betekent niet dat je mensen kunt volgen en terroriseren.
Iedereen heeft een vriend nodig. Jij hebt je Erica.
Nee, laat Erica erbuiten.
Je zei dat je altijd blijft plakken als kauwgom.
Ben je gek?
Alsjeblieft. Laten we opnieuw beginnen.
Ik hou van jou. - Je kent me niet eens.
Ik heb echt geprobeerd met je te praten.
Maar je wilde niet luisteren.
Mensen kunnen me dit niet blijven aandoen.
Ik kan niet geloven dat ze dit heeft gedaan.
Een straatverbod kan in bepaalde omstandigheden worden aangevraagd.
Is er een fysieke aanval? - Ze gooide kauwgum in haar haar.
Kauwgom? - Hoe kan ik een straatverbod aanvragen?
U dient een verklaring in bij de rechtbank.
Zodra er is betaald, gaat de rechter er naar kijken.
De rechter kan dan een zitting plannen. - En hoe lang kan dat duren?
Het is Manhattan. De rechtbanken zijn overvol.
Hoe lang? - Het kan maanden duren.
Aanmeldingsinstructies staan online.
Om een ​​hond uit een huis te verwijderen
moet de SPCA bewijs van mishandeling hebben,
zoals foto's of getuigenverklaringen.
En als ik geen bewijs heb, maar me zorgen maak om de veiligheid van de hond?
Heb je het over die lieve Franse dame met wie je hier was?
Ik ben gewoon bang. Voor de hond.
Retour afzender
Ik dacht dat je in Parijs zat.
Het nummer dat u belt kan uw oproep niet beantwoorden.
Laat een bericht achter na de toon.
Hoi. Met Frances McCullen. Ik probeer in contact te komen met Nicola Hideg,
De dochter van Greta Hideg.
Ik heb haar geholpen met het adopteren van een hond, en ik maak me zorgen.
Erica?
God.
Hallo? - Hoi, waar ben je?
Waar zou ik moeten zijn? - Bij Chester.
Shit.
Is me helemaal ontschoten. Het spijt me.
We zijn er nog.
Kom ook. - Nee, het is goed. Ik blijf vanavond thuis.
Gaat het goed met je?
Ja, het gaat het goed. Ik ben alleen moe.
Maar ik zie je als je thuiskomt. - Oké. Doei.
Hoi, papa. - Dat heb je al een tijdje niet gezegd.
Sorry. Het ontschoot me.
Misschien moet ik op het hoogtepunt stoppen. - Misschien wel.
Hoe gaat het? - Ik weet het niet.
Ik dacht erover om weg te gaan.
Misschien goed om over dingen na te denken. - Mag ik mee?
Alleen jij en ik?
Je bent gewoon boos op me, omdat ik een manier vond om verder te gaan.
Noemen ze dat zo?
Is het nooit bij je opgekomen
dat je moeder het misschien zo had gewild? - Toe nou.
Ik bedoel, voor ons allebei. Zodat we door konden gaan met ons leven.
Wordt het daar beter van? - Ik ben niet volmaakt.
Dat is prima, maar nu citeer je Bill Clinton, dus...
Luister, we hebben allebei zoveel meegemaakt.
Dit was voor geen van ons beiden makkelijk. En ik mis haar net zo erg als jij.
Frances?
Pa, ik moet je terugbellen. - Nu?
Ja. Het spijt me.
Frankie? - Erica, Jezus Christus.
Wat is er? - Greta... ze is daar.
Ze stuurt me foto's van jou. - Wat?
Je moet daar weg. Nee, niet alleen gaan. Is er iemand bij jou?
Ik heb rondgekeken. Hier is niemand.
Waar ben je? - Maak je niet druk. Ik ga, het was saai.
Mijn god, Erica, ze volgt je nog steeds. Ze gaat nu de deur uit.
Dat kan niet. Ik heb de achteruitgang genomen.
Weet je het zeker? - Ja, dat weet ik zeker.
Haal diep adem. Relax, oké?
God, dit is zo'n bullshit.
Ze kan dit niet doen. Ik ga morgen naar de politie, en neem een advocaat.
Zet hem op, Frankie Mac.
Het is één ding om mij lastig te vallen, maar om mijn vriendin te bedreigen...
Ben je daar nog? Ze volgt je nog steeds. Draai je om.
Ik zie niemand.
Je loopt in een steeg met grote reclameborden achter je en je bent aan het bellen.
Dat is recht voor me.
Ik ben net kauwgum
Jezus Christus. Je moet daar weg.
Erica?
Hallo? - Rustig, Frankie. Ik ben daar weg.
Waar ben je? - Ik neem de metro.
Ze staat vlak achter je. Omdraaien.
Dat kan niet.
Ik heb de neiging te blijven plakken!
Trut. Ze volgt je nog steeds.
Ik zie haar niet. Ik neem gewoon een Uber, oké?
Er komt net een bus.
Ik kan mezelf niet geloven, maar ik stap in. - Rennen.
Erica? - Ik ben ingestapt.
Pas op voor haar. - Doe ik.
Oké, het is gelukt.
Erica, ze zit in de bus. - Wat?
Je moet hulp zoeken. - Erica, praat niet tegen haar.
Jij bent zielig. Pardon, ik moet eruit.
Erica, stap uit de bus.
Oké, ik ben er uit. - Waar ben je?
Ik weet het niet. Ergens op de 33e.
Er is een bar verderop, het Copper House.
Copper House. Het is links op de 33e vanaf hier.
En snel, alsjeblieft.
Jij, zieke trut. - Mijn God!
Erica!
Erica. Mijn God. Hoi.
Die meid is ernstig gestoord.
Maar ik moet toegeven dat ze goede foto's maakt.
Ik bedoel, ik zie er stoer uit. - Erica, kom op.
Dit wordt niet makkelijk, maar misschien moeten we elkaar ontmoeten.
Sorry.
Frances?
Ja?
Heb je me over Nicola gebeld?
Ik ben Alexa Hammond.
Wil je...?
Nicola Hideg is dood.
Ze heeft vier jaar geleden zichzelf gedood.
Ik kende haar van A.A.
Ik was haar verslavingscoach,
en toen zes jaar haar partner.
Maar, ik zou nooit...
Het spijt me, maar hoe zit het met Parijs?
Parijs? - Ja.
Greta zei dat ze daar studeerde aan het conservatorium.
Nicola is nooit in Frankrijk geweest.
Die hele Franse act van Greta is aanstellerij.
Ze komt uit Hongarije.
Weet je, Greta...
doet nog steeds alsof ze met haar praat, aan de telefoon.
Ze is een erg zieke vrouw.
Dus Nicola heeft nooit piano gestudeerd of zo?
Ze speelde totdat haar knokkels bloedden.
Je kunt mensen niet redden. Weet je, ik kon haar niet redden van...
wat haar was aangedaan.
Misschien kon ze de doos gewoon niet overleven.
De doos?
Ik dacht altijd dat het een metafoor was.
Je weet wel, de doos waarin ze werd opgesloten
als kind of wat dan ook.
Maar ik besefte voor het einde...
dat ik misschien ongelijk had.
Ik heb Erica gesproken. - Papa.
Ze vertelde wat er gebeurd was.
Je zegt steeds dat alles in orde is.
Alles is in orde. Ik ben volwassen.
Praat dus tegen me als volwassene. - Oké, als volwassene...
Deze vrouw is labiel.
Je moet helemaal met haar breken.
Ik heb al met haar gebroken.
Luister pap, ik bel je later terug.
Hallo. Ik ben Frances, en ik ben uw serveerster vanavond.
Een Kir Royale en mineraalwater, ma chèrie.
Nee, het spijt me. Ik kan dit niet.
Maar ik heb gereserveerd, schat. Wat bedoel je, ik kan niet?
Is er een probleem?
Ze valt me lastig. Vraag haar te vertrekken.
Ik ben bang dat ze heeft gereserveerd. - Wat is dit voor bediening?
Hoe kan ik u helpen, mevrouw? - Een Kir Royale en een mineraalwater.
Ze heeft mijn bestelling.
Wil je er wat Valium bij? - Ja. Zou niet werken.
Is zij jouw stalker? - Ja.
Succes.
Ik begin met de krabsoep en een kleine groene salade.
Waarom doe je dit? - Omdat we moeten praten.
Ik heb je niets te zeggen.
Niets? Na alles wat we samen hebben meegemaakt?
En daarna de zeebrasem.
Is hij smakelijk? - Hij is uitstekend.
Een glas wit en droog.
De Pinot Grigio. - Nee. Iets Frans.
De Chablis.
Als jij het zegt. Chèrie.
Noem me niet zo. - En waarom niet?
Dat ben je: mijn liefste. Ma chèrie. - Waarom spreek je Frans?
Sprak ze Klingon? - Bel de politie.
Dat zal Henri niet leuk vinden. - Boeit me niet. Bel ze gewoon.
Jouw begrafenis.
De Chablis. - Mag ik?
Een beetje zoals jij. Belooft veel, stelt dan teleur.
Ik verdien beter.
Mijn God. Het spijt me. - Dit kun je me niet aandoen, ons niet.
Ben je een kind? - Nee, jij.
Je moet van iemand houden, een moeder moet je vasthouden.
Je mist iemand en durft niet te beminnen. Dat weten we allebei.
Praat niet over mijn moeder. - Schat, snap je niet dat ze dood moest.
Zodat wij elkaar zouden ontmoeten.
Ben je gek? - Je kunt het gewoon niet accepteren!
Kijk naar haar. Ze zit vol verlies en verdriet. Ze is dood, Frances.
Accepteer het gewoon. Dat heet verder gaan!
Laat me met rust. Ze is dood. Laat me met rust.
Blijf van me af.
Ik moest haar gewoon moeten proberen te negeren, nietwaar?
En hoe moet ik voorzorgsmaatregelen nemen
als je me niet eens vertelt of ze is vrijgelaten?
Mijn God. Je hebt haar al vrijgelaten, nietwaar?
Dat beschouw ik als een ja. Verdomme.
Mijn vader wil me komen halen.
Oké.
Oké?
Ik vind dat je moet gaan.
Wat, gewoon weggaan?
Ga dan met mij mee, als familie je te veel is.
We kunnen naar Baja gaan. Dat is goedkoop.
Ja, maar ze is er nog steeds, zodra we terug zijn.
Nou dan...
denk ik dat je "langzaam verdwijnen" moet proberen.
Wat is dat?
Je biedt je excuses aan,
zegt dat jij het probleem bent en niet zij,
en dat je weggaat voor het verwerken van je problemen.
Tegen de tijd dat je terug bent, heeft ze zich gericht op iemand anders.
Dus, met andere woorden liegen?
Recht in haar gezicht.
Ik help je er doorheen. Ik ben een kei in langzaam verdwijnen.
Het is vrijdag.
Greta, het spijt me. - Dat weet ik, schat.
Je had gelijk.
Het maakt me wel uit.
Ik was zo boos vanwege mijn moeder,
en ik gaf jou de schuld.
Ik ga morgen weg.
Voor een tijdje. Om na te denken.
Je bent een grote steun geweest.
Een vriend toen ik een hard nodig had.
Iedereen heeft een vriend nodig.
Maar we zijn meer dan vrienden, Frances. We zijn verbonden.
Wij zijn familie. - Dat weet ik.
En wat heeft elk kind nodig?
Een moeder.
Dus we zien elkaar als je terugkomt?
Moet ik je helpen inpakken? - Nee.
Je liegt toch niet tegen me, of wel?
Nee.
Dus het is geen vaarwel, schat.
Verdien ik geen knuffel?
Misschien was het vaarwel, Morton.
Erica?
Erica, heb je de planten water gegeven?
Erica is hier niet, schat,
maar godzijdank ik wel.
Het lijkt erop dat je bent vergeten in te pakken.
Welke schoenen wil je meenemen?
Meneer, kunt u me helpen?
Mijn nicht is erg ziek. - Tuurlijk, ik houd haar wel.
Dank je.
Ik stop je direct in bed als we thuis zijn.
Alsjeblieft. Speelgoed om mee te spelen.
Ook al heb je dat niet verdiend.
Mij zo'n grote leugen te vertellen.
Maar...
we houden onze kleine vakantie hier.
Erica?
Moet je niet inpakken? - Ja.
Ja, juist.
Papa is hier.
Durft hij niet boven te komen? - Ik weet het niet. Misschien.
Ik maak het hem de laatste tijd lastig. - Geef hem een ​​kans. Hij houdt van jou.
Ik zal je missen.
Gaat het? - Ik weet het niet.
Ik hou van je, maar je moet gaan.
Bel mij. - Doe ik.
Stuur foto's, oké?
Wat zullen we nu beleven?
Mijn God. Help!
Nee. Mijn God. Help.
Alstublieft. Mijn God.
Nee. Help.
Wat?
Help me. Alstublieft.
Nee. Laat me er alsjeblieft uit.
Laat me alsjeblieft gaan. Nee.
Nee. Help me alsjeblieft.
Dit is het bed van leugens.
Je had niet eens ingepakt.
Je ging nergens heen, toch?
Je probeerde alleen van Greta af te komen. - Alstublieft.
Alstublieft niet dicht doen.
Wil je eruit? Kom op dan.
Net als Nicola.
Je weet niet wat je wilt.
Alstublieft.
God, laat me eruit.
Nee.
Wat?
Wat heb je met haar gedaan?!
Waar is ze?!
Alstublieft.
Frances? Ik zat naar oude foto's te kijken.
Weet je nog dat huisje dat we in Martha's Vineyard hadden gehuurd?
God, ik haat voicemail.
Bel me, wil je?
Wat lief.
5,63 meter. Verplaatsing...
Ik krijg drie X's. - Wat was er?
Mijn dochter is op vakantie met een vriendin.
SNORKELEN MET PA
Frances, bedankt voor die sms.
Het betekende heel veel voor mij.
Alsof er een vreselijke wolk was verdwenen.
Wanneer je terugkomt, gaan we praten.
We hebben allebei veel meegemaakt, maar...
Ik wil je niet kwijt.
Frances, ik kom naar de stad.
Je bent vast al terug. Bel me.
Ja, ik laat u binnen.
Ben je klaar voor je les?
Dus jullie zijn terug.
Van waar? - Waar jullie geweest zijn. Is ze binnen?
Nee, ze ging met u op vakantie. - Nee, met jou.
Niet huilen, mijn engel.
We maken allemaal af en toe fouten.
Kom.
Goed. Nog een keer.
Nee.
C. Pink op de C.
Kisujj. Vooruit.
CODY BEVEILIGING
Er was een verpleegster, Hideg,
ontslagen uit Bellevue Hospital wegens misbruik van verdovingsmiddelen.
Geen strafblad. Zou ze dat kunnen zijn? - Ik heb de vrouw nooit ontmoet.
Ze zou teruggegaan zijn naar Hongarije. Met de noorderzon vertrokken.
In het dossier staat... - Vind haar, Mr. Cody, wat het ook kost.
250 per dag, plus onkosten.
Nu opdrinken.
Alsjeblieft. Mijn engel.
We willen niet weer in de doos, of wel?
Je had dat nodig om te slapen.
Slaap baby...
"Mézeskalács."
Zeg maar na: "Mézeskalács."
"Mézeskalács." - Nee.
"Mézeskalács."
Het moet langer "mézeskalács."
Nog een keer. "Mézeskalács."
Goed. Je leert het.
Jij noemt ze waarschijnlijk koekjes.
Maar de honing in het deeg
maakt het misschien, hoe zeg je dat...
ragados. - Dat betekent vast 'plakkerig'.
Mijn pink.
Nee. Oké.
Mijn God. Samantha?
Ik kan ook wel wat gebruiken, mijn schat, maar jij eerst.
Wat doet dat pijn.
Zo goed als nieuw.
Een dame wordt herkend
aan haar schoenen en handschoenen.
En we zijn in elk geval dames.
Ze leeft nog.
Vergeet haar, Angyalom. Ze is nu in de hemel.
Jij bent de enige.
Wat zijn we ook een stel.
Maar het kan beter.
Ja, toch?
Mijn schat.
Kan ik u helpen? - Ik ben op zoek naar Greta Hideg.
Ik hoorde dat ze hier woont. - Dat klopt.
Als je het leven kunt noemen.
Sorry. Was grappig bedoeld. - Dat was het ook.
Bent u dakdekker, schoorsteenveger?
Ik ben op zoek naar informatie... - U bent toch niet van de belasting?
Over Frances McCullen. Kent u haar?
Ja, ik ken haar.
Ik heb haar al een tijdje niet gezien.
Ik ben een vriend van de familie, en zij hebben ook niets van haar gehoord.
Echt waar?
Wilt u even binnenkomen? - Graag.
Ze ging op vakantie met haar vader, geloof ik.
Nee, dat deed ze niet. Daarom ben ik hier.
Ik krijg hier niet veel bezoek. Let maar niet op de rommel.
Gaat u ergens heen?
Bent u echt niet van de belasting? - Nee, ik kom niet van de belasting.
Die zijn de enige zekerheden, toch?
De dood en de belasting.
Wie zei dat ook alweer? - Ik geloof Benjamin Franklin.
Maar u bent hier vast niet om over belasting te praten.
Nee. Frances McCullen.
We zijn een tijdje met elkaar omgegaan en toen ging ze weg.
Geen woord. Maar zo zijn jonge mensen.
Ze leiden hun eigen leven.
Gaat u zitten. - Dank u.
Ik ben dol op Chopin. En u?
Ik vind het fijn als het de kamer vult.
Ze heeft me geholpen Morton te kiezen. - Morton?
Morton, mijn waakhond.
Die trouwens al een tijdje geen eten heeft gehad. Neem me niet kwalijk.
Morton, koest.
Morton, wil je alsjeblieft stil zijn?
Morton?
Houd op met bonzen.
Bent u echt niet van de belasting?
Misschien de BVD? - Je bent gestoord.
Er zijn instellingen voor mensen zoals jij.
Maar al mijn papieren zijn in orde. Ik ben een genaturaliseerde burger.
Ze is daar binnen, hè? - Ze slaapt, net als jij in 20 seconden.
Ik neem haar mee. - Weet je dat zeker?
Help me.
Je ziet er niet al te goed uit.
Dat was mis.
Al weer mis.
Heb je kinderen? Nee? Jammer.
Niemand die je gaat missen.
Wat een smeerboel.
Wat een vreselijke smeerboel.
De tassen waren de perfecte oplossing.
Wie denkt nou dat een eenvoudige, groene leren handtas
een eeuwigheid van eenzaamheid kan oplossen?
Eindeloos gerecycled via Gevonden Voorwerpen.
"Als u dit vindt, graag terugbrengen naar..."
Jazeker, ze brachten gezelschap.
Het gezelschap was een tijdje prettig,
maar aan alles komt een einde, nietwaar?
Zelfs aan gezelschap.
Ik kan je accent niet plaatsen. - Ik kom uit Texas.
Mézeskalács. Zelf gemaakt.
Neem maar. - Dank je.
En, wat brengt jou naar New York?
Wat spannend. - Ik wil model worden.
De buren. Het spijt me. Ze zijn aan het verbouwen.
Een beetje fatsoenlijk, alsjeblieft. Stil een beetje.
Dank u.
Je zou haast zeggen dat ze een ark bouwen.
En vertel eens, hoe word je een model?
Nou, je zoekt een agent.
Eigenlijk maak je eerst een portfolio en dan zoek je een agent.
Wat onhandig.
Ik pak een handdoek.
Gaat het? - Ik...
Ik voel me opeens heel vreemd.
Hoe bedoelt u, vreemd?
Denkt u dat u misschien gedrogeerd bent?
Ik denk dat dat ooit met mijn vriendin gebeurd is.
Al die uren dat ik in die verdomde metro die tas heb gezocht.
Wat gaat er nu gebeuren?
U speelt piano voor me,
praat over Liszt en 'Liebestraum', niet?
Nee. U hebt een overdosis.
Ja, dat doet Rohypnol in je koffie met je.
Je wilt vast wel een dokter. En ik wil mijn vriendin.
Waar is ze?
Frances?
Mijn God.
En doe die, oké?
Kun je lopen? - Ik weet het niet.
Hou me goed vast, oké?
Kom op. Kom.
Nee.
Nee, Erica, nee.
Erica, niet gaan. - Ik moet, oké?
Niet gaan. Niet doen... - Ik moet kijken.
Nee, zij is het. Ze gaat je pijn doen.
Ze is er niet.
Het is maar een plaat.
Hoe heeft ze verdomme...?
Jij was de enige. - Hou op. Blijf van mij af.
Nee.
Nee, niet doen.
Ik heb een beter idee.
Hoe doen we dit op slot?
Je kunt het hiermee proberen.
Wat doen we nu?
We bellen de politie.
Wat gaan we zeggen?
Dat er een psychopaat slaapt in een oude beschilderde doos.
Hoe lang ben ik hier al?
Te lang.
Ik moet wat lucht hebben.
Oké. Dan gaan we.
Ik moet mijn vader bellen.