(3 กุมภาพันธ์ 1945)
สองสามสัปดาห์แรกของปี 1945
เรารุกคืบเข้าใกล้ไรช์ที่สามรอบด้าน
ฝั่งตะวันตก สัมพันธมิตรโถมเข้าสู่เยอรมนี
(น่านฟ้าเบอร์ลิน)
ฝั่งตะวันออก รัสเซียกําลังข้ามแม่น้ําโอเดอร์
บนท้องฟ้า กองทัพอากาศที่แปดยึดน่านฟ้า
เราเป็นเจ้าแห่งเวหาจริงๆ
นักบินควบคุมถึงหาง เราใกล้ถึงเป้าหมายแล้ว
ข้างหลังเป็นยังไงบ้าง
เรียงแถวสวยงามครับนาวาอากาศตรี
รับทราบ ทิ้งระเบิด
ฝากดูแลด้วยนะจีน
รับทราบครับนาวาอากาศตรี
เปิดช่องทิ้งระเบิด อีกหนึ่งนาทีทิ้งระเบิด
- เราโดนยิงเหรอ - เครื่องยนต์ขวาไม่เป็นไร
แต่ลงมาดูนี่สิดั๊ก
ถังเชื้อเพลิงโดนยิง
ได้ครับ ลงแล้วครับ
เราได้รับความเสียหายครับ
ถังออกซิเจนแตกอีก ตอนนี้เหลือแค่หกถังครับ
รับทราบ คอยดูไว้นะดั๊ก
จรวดมา
ไฟไหม้เครื่องยนต์ที่หนึ่ง ดับเครื่องนะ
ตัดเชื้อเพลิงและน้ํามันเครื่องยนต์ที่หนึ่ง เป็นยังไงบ้าง
- เรียบร้อย ดับแล้วๆ - ดี
เข้าใกล้เป้าหมายแล้ว อีกห้าวินาทีทิ้งระเบิด
ทิ้งระเบิด
ดูดีเลยลูค เราน่า...
นักบินประกาศ เสียหายตรงไหนบ้าง รายงาน
จีน ลูค รายงานด้วย
แรงดันน้ํามันเครื่องยนต์ที่สองกับสี่ลดลง ไฟไหม้เครื่องยนต์ที่สาม
เครื่องจะตกแล้วๆ
โธ่เว้ย
ผู้นําหน่วยถึงรองผู้นําหน่วย ฝากด้วยนะ เปลี่ยน
ย้ํา พวกคุณต้องมานําแทน
รับทราบครับ เราจะนําแทน
- เดี๋ยวผมบังคับเครื่องเองนะ - รับทราบ
จะพยายามบินเข้าไปให้ถึงเขตรัสเซียที่ปลอดภัย
ได้ครับ เอาไปเลยโรซี่
เร็วเข้าๆ อึดต่ออีกหน่อย
เครื่องไม่ขยับเลย สละเครื่องมั้ย
ยัง ห้ามตกในเบอร์ลิน
ไปสิๆ อีกนิดนึง
นาวาอากาศตรี ปีกซ้ายรุ่ยแล้ว
ใกล้ถึงแล้ว
หมดแล้ว จะร่วงแล้วๆ
สละเครื่อง กดสัญญาณแล้วสละเครื่อง
เรายังข้ามแม่น้ําไหว
ผมจะพยายามรักษาระดับไว้ให้นานที่สุด
- ไปเลย ควันเข้าห้องนักบินแล้ว - ครับผม
ไป
- เร็วๆ ไปเลยๆ - ได้มั้ย
ไปละ
จีน!
(ฝั่งตะวันออกของแม่น้ําโอเดอร์ ตรงแนวหน้าเยอรมันกับรัสเซีย)
อย่าๆๆ ผมๆ ผมเป็นคนอเมริกัน
อเมริกันสกี โรเซอเวลต์ สตาลิน โคคา-โคล่า
โรเซอ... โรเซอเวลต์
(สร้างจากหนังสือของ โดนัลด์ แอล. มิลเลอร์)
(ตอนที่เก้า)
บ้าเอ๊ย ห้าทุ่ม อีก 30 นาทีมั้ย ไม่ถึง
ไป เร็วเลย
อีกครึ่งชั่วโมงเราต้องเดินไปรอที่รั้วนะ
- ไปเรียกพวกมาเร็ว ไปๆ - ครับ ได้ครับ
ออกไปเร็ว 30 นาที
ผู้คุมให้เวลา 30 นาทีไปรอหน้าประตู
ออกเดินตอนห้าทุ่ม ไม่ได้บอกว่าไกลหรือนานแค่ไหน
30 นาที บ้าว่ะ
เอ้า เก็บของ ไปได้แล้ว ใส่เสื้อผ้ากันหนาวดีๆ
คิดว่าเราจะไปไหน
ไม่รู้สิ สัมพันธมิตรน่าจะใกล้ๆ
ใส่เสื้อผ้าอุ่นๆ
เอาไปแต่ของสําคัญ
พังไปเลย
ไปได้แล้ว
อย่าลืมไม้ขีดไฟ
เอาไปแต่อาหารที่เก็บได้นาน
พวกเยอรมันเจาะรูอาหารกระป๋องแล้ว
เก็บไม่ได้
เผาให้หมดๆ
- ปล่อยนะ - ของกู
ปล่อยโว้ย
เป็นไงมั่ง
ถ้าพวกรัสเซียมาถึงที่นี่ก่อนก็ดี
นายไม่ได้คิดหนีใช่มั้ย
หนาวงี้หนีไม่ไหวหรอก
แฮม
แฮมโบน ขอแนะนําว่าอย่าว่ะ
เรอะ
ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้กินอีก
อย่าเสือก
ใครหนีโดนยิงนะ อย่าแม้แต่จะคิด
รัสเซียใกล้เข้ามาแล้ว
พวกรัสเซียแน่เลย
หุบปากเลยไอ้ดํา เดิน เร็วๆ
รู้แล้ว เดินอยู่ เดินอยู่ๆ
ฆาตกรกับนักบินก่อการร้ายต้องเจอแบบนี้
ความรุนแรง
ไหวมั้ยโซโลมอน
ไหวตามประสายิว ที่ออกเดินเล่นในเยอรมนีตอนเที่ยงคืน
(ชนบทของเยอรมนี)
(จากสตาลักลุฟท์ 3 ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 32 กม.)
- บัคกี้เตือนแล้วนะ... - ไม่ต้องพูด
โอเค
ได้
ถ้าได้เรื่องอะไรรีบบอกฉันเลยนะ
ขอบใจมากบิล
เงียบกริบ ยังไม่ได้ข่าวอะไรเลย ทั้งโรซี่ทั้งลูกเรือ
แล้วล่าสุดคืออะไร
เครื่องพวกเขาตกในแดนกันชน ทางตะวันออกของเบอร์ลิน
ซวยละไง
นาวาอากาศตรีครับ
มาทําอะไรเนี่ย
อีกห้านาทีเราต้องออก แต่ห้องอุปกรณ์ล็อกครับ
ไปได้แล้ว คึกคักหน่อย ไปเร็ว
- ไอ้ห่า... - เฮ้ยเคลาเตอร์
ขําอะไรวะ อาทิตย์ที่แล้วแกเพิ่งกินนกไป
นายคงไม่เคยบินไปเยอรมนีแบบไม่มีร่มชูชีพสินะ
ไม่รู้เหมือนกันครอสบี้ นายล่ะ
ฟังนะ ตั้งแต่นี้ไป
เปิดห้องเก็บอุปกรณ์ และสั่งให้คนเฝ้าจนกว่าเครื่องจะขึ้น
ไปแล้ว 30 นาที นะนาวาอากาศตรี
- ครับนาวาอากาศตรี - นะนาวาอากาศตรี
ครับนาวาอากาศตรี
โอเค ได้ยินแล้วนะ เช็ดหน้าแล้วรีบไป
(ทางไปมุสเคา)
(จากสตาลักลุฟท์ 3 ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 77 กม.)
ดังเคอะ ขอบคุณ
อย่ายืนขวาง
- หลบไปข้างๆ - อย่ายืนขวาง
- หลีกไป - ได้ยินมั้ย
- หลบไปเร็ว - หลบ
เลือดเนื้อและแผ่นดิน
ยืนแสดงความเคารพวีรบุรุษนักรบ
ไฮฮิตเลอร์
เด็กกับชายแก่
แหลกสลาย
(โรงงานอิฐมุสเคา)
(มุสเคา, เยอรมนี ค่ายแรงงานในโรงงานอิฐ)
อย่าวิ่งๆๆ
ไม่ต้องแย่งที่กัน
อีก เข้าไปใกล้ๆ
ข่าวว่าเราต้องเดินไปขึ้นรถไฟตอนเช้าตรู่
ข่าวรู้มั้ยว่าเราจะไปไหน
ไม่ เตรียมตัวแต่เช้านะ
ดูไม่ดีเลย พวกมันจะพาเราไปฆ่าใช่มั้ย
จะย้ายที่ทําไม
ถ้าอยากฆ่าจริง พวกมันมีโอกาสนับไม่ถ้วน
- ไม่รู้สิ นาซีอย่างพวกมัน - ไม่ต้องกลัวซอลลี่
ไม่ เหมือนที่คิดไว้เนอะ
ไม่ค่อยเหมือน ถ้ารู้แบบนี้จะไม่ทําเหรอ
พูดได้ไม่เต็มปาก นายล่ะ
ฉันไม่ได้กะจะโดนยิงน่ะ
ฉันเชื่อจริงๆ นะ ว่าถ้ามีเครื่อง B-17 เหลือสองเครื่อง
คงเป็นเครื่องของนายกับฉัน
ถ้าไม่มีนาย สองสามปีหลังคงโหดกว่านี้เยอะจอห์น
เหมือนกัน
รถไฟเริ่มชะลอแล้วใช่มั้ย
ถึงไหนแล้วรู้มั้ย
(ชุมทางรถไฟเนอร์นแบร์ก)
นูเรมเบิร์ก ฉิบหาย นูเรมเบิร์ก นูเรมเบิร์กว่ะ ฉัน...
- อย่าโวยวายซอลลี่ - ใจเย็นๆ
- ฉันตายแน่ - ไม่หรอกซอลลี่
เราอยู่ใจกลางประเทศมันเลย
(สตาลัก 13 นูเรมเบิร์ก, เยอรมนี)
เกลๆ
เกล เคลเว็น
เฮ้ย อะไรเนี่ย
จอร์จ เป็นยังไงมั่ง
คิดถึงบ้าน
ให้ตายสิ นี่จอร์จ นีแธมเมอร์
- จอห์น - มีเขานี่แหละ
- ที่รู้เรื่องเบสบอลดีกว่านาย - จริงเหรอ
- เชียร์ทีมไหน - แยงกี้ คุณล่ะ
- คับส์ - ปีหน้าเอาใหม่นะ
เดี๋ยวฉันหาเต็นท์ที่มีเตาผิงให้นอน
เตือนไว้ก่อนนะว่าส่วนใหญ่จะไม่มี
ไม่เป็นไร แค่ไม่ต้องตากหิมะก็พอใจแล้ว
(โปแลนด์ ทางไปปอซนัน)
พลเอกบอกว่าพาไปสนามบิน
ที่บารานาวีชีได้
บินไปมอสโก
แล้วบินต่อไปอังกฤษ
เขาเตือนว่าเส้นทางมันอันตรายมาก
น่าจะผ่านเตหะราน
เอาไว้ปิดจมูก
เกวียนข้างหน้าล้อหลุด
ต้องซ่อม
ผมขอ เหยียดแข้งเหยียดขาหน่อยได้มั้ย
(ซาบีโคโว)
"ผู้กุมชะตาชีวิตคือผู้พิพากษา"
เราเจอค่ายแบบนี้เยอะเลย
ทุกคนตายและโดนเผาตั้งแต่ก่อนเราไปถึงแล้ว
มี... มีอีกเหรอ
ใช่ ทหารคนอื่นเจอค่ายใหญ่กว่านี้อีก
สร้างเอาไว้ฆ่าคน สังหารหมู่
โปแลนด์ รัสเซีย ชาวยิวน่ะ
ซ่อมเกวียนแล้ว เดินทางต่อได้แล้ว
(ฐานทัพอากาศรัสเซีย นอกเมืองปอซนัน, โปแลนด์)
รอสักครู่ เดี๋ยวผมไปดูให้ ว่าเครื่องบินไปมอสโก ออกเมื่อไหร่
ขอบคุณครับเรืออากาศโท
คุณจะไปไหน ไป บ้านเหรอ
บ้าน ครอบครัว
เขาบอกว่าครอบครัวเขา ตายหมดแล้ว ฝังศพไว้ที่หมู่บ้าน
เขาฝังเองกับมือเลย
พร้อมชาวบ้านคนอื่นที่โดนพวกเยอรมันฆ่า
พวกเยอรมัน สั่งให้ชาวบ้านลงไปในหลุม
ที่มีทั้งภรรยา ลูกสาว หลานๆ เขา
เขาเลยต้องหยิบพลั่ว
เราต้องเลือก... เพื่อมีชีวิตต่อ
แล้ว แล้วเขาจะไปไหนต่อ
นาวาอากาศตรี ขึ้นเครื่องไปมอสโกได้แล้ว
อยู่กับพระเจ้า
ถ้าพระเจ้ามีจริง ท่านคงลืมเขาไปแล้ว
แม้แต่ดินที่ฝังกลบร่าง ยังจําเราไม่ได้เลย
นาวาอากาศตรี! ไปได้แล้ว เร็วเข้า
ไปเร็ว
(สตาลัก 13 นูเรมเบิร์ก, เยอรมนี)
(2 เมษายน 1945)
เขาว่าไงมั่ง
เยอรมันอยากนําสัมพันธมิตร
พวกมันกลัวโดนตามทัน เราเลยต้องเดินต่อ
ออกตอนทุ่มนึง
ตอนกลางคืนอีกแล้วเหรอ
ใช่ แต่ผมบอกไปแล้ว ว่าห้ามเดินเกินคืนละ 20 กม.
พวกมันตกลง
บอกทุกคนด้วยนะ
(ทางไปแบร์ชิง บาวาเรีย, เยอรมนี)
ป็อปอายบอกว่า พรุ่งนี้พวกมันจะพาเราข้ามแม่น้ําดานูบ
ถ้าไม่ลงมือคืนนี้ก็จบนะ
- คืนนี้เหรอ - คืนนี้
หลังจากนั้นก็หมดทางหนีแล้วนะเกล
แม่น้ําแม่งกว้างเกินจนกลับมาไม่ได้
พวกเราเริ่มแตกเป็นกลุ่มย่อยแล้ว
บั๊ค ถ้าจับกลุ่มเล็กๆ ฉัน, นาย, จอร์จ, แอริ่ง...
ก็แวบหนีง่ายกว่านะ
- P-51! - บุหรี่ คบไฟ ดับให้หมด
ดับไฟ
เกล็มนิทซ์! บอกแล้วไง ว่าให้เลิกเดินตอนกลางคืน
นี่เราโดนเครื่องบินตัวเองโจมตีนะเว้ย
- มันอันตราย บอกแล้วไงว่าอันตราย - บัคกี้ ใจเย็น
- แม่งไม่ปลอดภัย กูบอกแล้ว - จอห์น อย่ามองมันๆ
มองฉัน เอาสิ
คืนนี้หนีกัน
ใจเย็นๆ ระวังโดนเป่าดับซะก่อน
ไปได้แล้ว เดินๆๆ
บ็อบ ไปบอกซิโมไลท์ซิว่าถึง 20 กม. แล้ว
ให้หยุดตรงนี้
ได้ครับ
คอร์เลสกี ทิลเลอร์ ไปหาที่พักซิ
ตึกร้าง โบสถ์ โรงเรียน ตึกอะไรก็ได้
จากแผนที่ของเจฟเฟอร์สัน ถ้าไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 3-4 กม.จะมีป่า
ถ้าไปได้ไกลขนาดนั้น ก็น่าจะรอด
ไหวอยู่แล้ว
วิ่งไปทางนั้นเถอะ
ฉวยโอกาสตอนฝุ่นตลบนี่แหละ
ข้ามกําแพง
เอาละ ใครจะไปก่อน
ขอก่อน
เอาเลยบิล ไป
เอาละ
- ไปสิ เดี๋ยวฉันตามไป - ได้
หยุดๆ
เฮ้ย อย่ายิงๆ
- ไปเลยบั๊ค รีบเผ่น - หยุด
ปล่อยเขาซะ เร็ว
ปล่อยสิ
ไอ้โง่ ถ้าแตะเขาแม้แต่ปลายก้อย คนได้ลุกฮือแน่
เกล็มนิทซ์
นายทหารชั้นสูงคนนี้สําคัญต่อ...
จ่าอากาศเอก สั่งให้คนของคุณ ปล่อยนาวาอากาศตรีอีแกนซะ
เดี๋ยวนี้
มีเรื่องอะไรกัน
จอร์จ, บิล, แล้วก็บั๊ค... ปีนข้ามกําแพงหนีไปแล้ว
ได้ยินมั้ย
เสียงเหมือนรถจีเอ็มซี
เหมือนจะถอยแล้ว
กระจอก
อย่านะ
ไป
เด็กระยํา
รีบหนีเหอะบั๊ค
บั๊ค
แม่งไม่มีมีกระสุนด้วยซ้ํา
ไปเร็ว
มาแล้ว เขารอด
กลับมาแล้วนะครับนาวาอากาศตรี!
ว่าไง
- เป็นยังไงกันบ้าง - กลับมาแล้วนะโรซี่!
เขากลับมาแล้ว นาวาอากาศตรีโรเซนธอลรอด
สุดยอด
ว่าไง
- แอ๊กกี้ เป็นไง - คุณรอด
- ระวังโดนรถชน - จอดมั้ยครับ
ไม่เอาๆ
โรซี่กลับมาแล้ว
แจ๋วเว้ยโรซี่!
โรซี่! เย่
แล้วเรานั่ง C-46 จากปอลตาวาไปอิหร่าน
จากนั้น...
ก็นั่งลําเดิมต่อไปเอล-อะเดน... ฐานทัพอังกฤษ...
ขึ้นต่อไปเอเธนส์ ไปโรม แล้วก็เนเปิลส์
เสร็จแล้วไงต่อรู้มั้ย
เขาให้เราย้ายไปนั่งเครื่อง B-24 ลิเบอเรเตอร์ของวินสตัน เชอร์ชิล
นี่เรื่องจริง...
ขากลับจากเซนต์มอว์แกน
นายเป็นไงมั่ง
จีนเป็นไง
ท้องอยู่
ฉันจะมีลูกแล้ว
จริงเหรอ
ครอส
ครอส ยินดีด้วย
โห ดีใจด้วยจริงๆ ว่ะ
ใช่ นั่นแหละ
มัน... มันเป็นเรื่องดีใช่มั้ย
- ใช่ - ดีแล้ว
ดีแน่นะ
แน่ มันก็...
ไม่รู้สิ มัน...
เราฆ่าคนมาเยอะ
วันแล้ววันเล่า...
มันทําให้จิตใจเราต่ําลง
ทําให้เรา...
เปลี่ยนไป...
แบบแย่ลง
บางวันตื่นขึ้นมานะโรซี่...
ฉันจําหน้าตัวเองในกระจกไม่ได้ด้วยซ้ํา
ทําให้ฉันคิดถึง... คํากล่าว ของนีทเชอที่เคยอ่านสมัยมหาลัย
เขาบอกว่า...
"ผู้ที่ต้องต่อสู้กับคนชั่ว
ระวังอย่ากลายเป็นคนชั่วเสียเอง"
เพราะหากคุณมองเข้าไปในขุมนรก...
ขุมนรกจะจ้องกลับเข้ามา"
เรามารบกับคนชั่วนะครอส
ใช่
และก็ใช่...
เราเลยต้องทําอะไรที่ฝืนใจ
แต่มันจําเป็นไง
ไม่มีทางอื่นแล้ว
สิ่งที่คนประเภทนี้ทําได้...
สมน้ําหน้ามันแล้วละ
เชื่อฉันสิ
สมน้ําหน้ามัน
(ชนบทของบาวาเรีย ทางใต้ของนูเรมเบิร์ก)
หยุดนะ
- เฮ้ยๆ อเมริกัน! - เดี๋ยวๆ เราเป็นอเมริกัน!
อเมริกัน! เราเป็นทหารอากาศอเมริกัน!
ยกมือค้างไว้
เจอสองคน บอกว่าเป็นพวกเรา
เหมือนเชลยศึก
ได้ พาเข้ามา
เอามือลง
(สตาลัก 7 มูสบูร์ก, เยอรมนี)
บ็อบ หาที่ให้พวกเขาอยู่เป็นที่เป็นทางหน่อย
ได้ครับ
แบบนี้แปลว่ายังไม่เชือดเรา
ไม่น่านะ
ตามมา
(ไมค์)
ขอบคุณที่มาส่งนะ
นาวาอากาศตรี กลับมาแล้วเหรอ
ครอสบี้ เขายังรั้งนายไว้เหรอ
ใช่เลย
- นาวาอากาศตรี - โรซี่
- ขอต้อนรับกลับครับ - ดีใจจริงๆ นาวาอากาศตรี
เล็มมอนส์
- หวัดดีทุกคน - ยินดีที่กลับมาครับ
เอาย่ามมามั้ยนาวาอากาศตรี
ลืมไว้ในห้องสวีตที่สตาลัก
มีกลับมาแค่นี้แหละ
ผม ผมต้องขอบคุณผู้บัญชาการ ที่ให้แฮงค์ไปรับผมที่ปารีส
สองสามอาทิตย์มานี้เราฝึกบินส่งเสบียงกัน
ฝึกไปทําไม
ชาวดัตช์หิวจะตายอยู่แล้ว
ฝ่ายสัมพันธมิตรเลยเอาอาหารไปส่งที่ซูไอเดอร์ซี
เป็นสัญญาณพักรบกับเยอรมัน
เลยไม่ได้ยิงปืนจริงๆ เลย
ส่งไปเท่าไหร่ก็ไม่รับ แต่เราก็ส่งอยู่ดี
(นต. เกล ว. เคลเว็น 0-399782)
อีแกนไม่ยอมให้ส่งกลับบ้านคุณ
เอาแต่บอกว่า "เขาต้องกลับมา"
แล้วก็ "เพื่อนผมแค่สูญหาย"
นาวาอากาศตรี
ฝ่ายปฏิบัติการอยากให้คุณบิน
ภารกิจส่งอาหารที่ผมเล่าให้ฟัง
น่าจะหลายตุ้บ
แต่ไม่รู้ว่าพวกเยอรมันจะทําอะไร
ผมอยากขับเครื่องบินอีก
นี่บัคกี้ไม่ได้หนีออกมาด้วยเหรอ
เปล่าๆ บัคกี้ต้อง... อยู่กับพวกนั้น
แต่เขาโอเคใช่มั้ย
เขาเคยไม่โอเคด้วยเหรอ
เดี๋ยวพอสงครามจบนะอเล็กซ์
พวกเขาคงส่งเรากลับบ้าน จากมาร์แซย์หรือเลออาฟวร์
ไม่น่าจะได้กลับจากอังกฤษนะ
เฮ้ยๆ
เมคอน นั่น P-51
พวกเมกัน
นั่น P-51
มาแล้ว
เขากลับมา
ลงมาๆ
เออ! เด็ดว่ะ
สุดยอด ได้กลับบ้านแล้ว
สะใจ
ทุกคนหมอบ
หนีไป หลบเร็ว
พวกเรา ยึดหอคอย
อย่าหือ
เฮ้ย มีธงมั้ย ใครมีธงมั่ง
ไม่มีครับ
- มีธงกันมั้ย - ไม่มีครับ
- ธง! ไม่มีธงเลยเหรอ - ไม่มี
- ไม่มีธงเลยเหรอ - เอาธงมา
- เฮ้ยๆ มีธงมั้ย - มีๆ นี่
นาวาอากาศตรี!
ได้แล้วครับ
ช่วยหน่อยๆ
- อย่ายิง - ทําไมจะยิงไม่ได้
คิดให้ดีๆ นะ
จะได้กลับบ้านแล้ว
เป็นอิสระแล้ว
ดีใจมั้ย
- เย่ - เออ ปลดทิ้งเลย
ไปเลยบัคกี้!
บัคกี้! ไปเลย เออ
เออ ฉีกเลย
ใช่ ฉีกเลย
สุดยอดเลยบัคกี้!
ยูเอสเอ
นาวาอากาศเอก คุณเป็นผู้คุมค่ายกับหมู่บ้านแล้ว
ผมจะถอนกําลังพล ปลดอาวุธใน 30 นาที
ไปได้
พาพวกเขากลับบ้านเถอะ น.อ.คลาร์ก
เยส!
โรซี่
นาวาอากาศตรี
หมากฝรั่ง ชอกโกแลต
ดูนี่สิ
ส้มสดที่ไม่ได้เห็นมาหลายเดือน แต่พวกเขาคงหลายปี
ดีเลย
- นาวาอากาศตรี - นาวาอากาศตรี
ครอส
ไปเลี้ยงอาหารกัน
ดีครับ เข้าท่า
คงไม่เป็นไรนะ ปกติผมจะนั่งฝั่งซ้าย
ทุกครั้งเลยแหละ
ผมจะฟ้องพลเอก
ไม่หรอก ผมล้อเล่น
เป็นเกียรติต่างหาก
พร้อมเช็กอุปกรณ์รึยัง
พร้อมนานแล้ว
แบบฟอร์ม 1A
มีแล้ว
แผงควบคุมและที่นั่ง
พร้อม
เคน
มาทําอะไรวะ
พนันร้อยนึงเลยว่าไม่มีทหารช่างเก่งเท่านี้แล้ว
แล้วก็
ผมว่าถ้าได้นั่งเครื่องบินเขาน่าจะชอบ
- ไม่เคยนั่งเครื่องบินเหรอ - ไม่เคยครับ
- จริงเหรอ - จริง
ผมนั่งเรือมาตั้งแต่ปี 43 แล้วก็ไม่เคยต้องบินเลย
สตาร์ตเครื่องยนต์ที่หนึ่ง
วิวเป็นยังไงบ้างเคนนี่
สวยครับ
สวยมากเนอะ
(เนเธอร์แลนด์ 1 พฤษภาคม 1945)
เนวิเกเตอร์ถึงนักบิน หันไป 090 ครับ เปลี่ยน
นักบินถึงเนวิเกเตอร์ รับทราบ
เอาละ
เตรียมตัวนะทุกคน
ถึงวาลเคนเบิร์กแล้ว
ภาวนาขอให้เขาไม่ยิงเราได้นะ
ถ้าอยากทํา
น่าจะปลอดภัยนะ
เยอรมันยอมพักรบ
ฉลาดแล้ว
ดูนั่นสิ
เห็นชัดเลย
ทิ้งของได้เลยดั๊ก
รับทราบครับนาวาอากาศตรี
เปิดช่องทิ้งระเบิด
ทิ้งเสบียง
เรียบร้อย เสร็จงานแล้ว
ดูสิๆ
"ขอบคุณอเมริกา"
(ขอบคุณอเมริกา)
ดูสิ
หอเคลียร์อัป เชาฮาวด์วันขอคําแนะนําลงจอด เปลี่ยน
เชาฮาวด์วัน สามารถลงจอดได้เลย
รันเวย์ 281 ที่ 1,900 กม./ชม.
ทิศทางลม 300 ที่ 12 น็อต
เครื่องมือวัดความสูง 29.96 เปลี่ยน
หอเคลียร์อัป ช่วยย้ําด้วย เปลี่ยน
นายได้ยินตั้งแต่ครั้งแรกแล้วเกล
ตกใจหมดเลย
มาแล้วครับ
เสี้ยนตําใจ
ฉันมาแล้ว
รู้สึกยังไงที่ได้กลับขึ้นไปบิน
ดีนะ
กลับมาแล้ว
- แฮร์รี่ - จอห์น อีแกน
- เป็นไงมั่ง - สบายมากครับ
- ดีใจที่ได้เจอ - เช่นกัน
- เลิกอ้วกแล้วใช่มั้ย - ครับ
- ยินดีต้อนรับกลับครับ - เคนนี่ เป็นไง
โรซี่ เป็นเกียรติอย่างสูง ดีใจที่ได้เจอ เป็นไงมั่ง
ก่อนสงครามยุติ เราบินส่งเสบียงกันสองสามครั้ง
แล้ววันนึง...
เช้าตรู่วานนี้เวลา 2:41 น.
ที่ทําการของพลเอกไอเซนฮาวร์...
มันก็จบ
พลเอกโจเดิล
ตัวแทนพลเอกอาวุโสฝ่ายเยอรมัน
และจอมพลเรือเดอนิทซ์
ผู้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้นําของเยอรมนี
ลงนามยอมจํานนอย่างไม่มีเงื่อนไข
ทั่วดินแดนเยอรมนี ทะเล และกองทัพอากาศเยอรมันในยุโรป
ต่อกองบัญชาการสูงสุด กําลังรบนอกประเทศสัมพันธมิตร
พร้อมถึงพลเอกอาวุโสรัสเซีย
สงครามจะสิ้นสุดอย่างเป็นทางการ ในเวลาเที่ยงคืนหนึ่งนาที
วันอังคารที่ 8 พฤษภาคม
แต่มีการประกาศหยุดยิงตั้งแต่วานนี้
เพื่อหยุดทําลายชีวิตคน ตั้งแต่แนวหน้า ไปจนถึงช่องแคบและหมู่เกาะต่างๆ
- เอ้า มานี่ๆ มา... - ขออีก
ดื่มเข้าไป จะได้กลับบ้านแล้ว
ขอไฟหน่อย
เย่ จะได้กลับบ้านแล้ว
เราทําได้แล้ว
เย่
ปิดไปเลย
ไปกันเถอะ
ตอนแรกรู้สึกเหมือนฝันไป
เป็นไปไม่ได้ นึกภาพไม่ออก
แต่ยังไงมันก็ต้องจบ
เราจะได้กลับบ้านแล้ว
เครื่องรออยู่ครับนาวาอากาศตรี
เราทุกคนแหละ
ผมต้องไปหาภรรยา
ขอบใจนะ
หาลูกชาย
ไปเริ่มต้นชีวิต
เดี๋ยวกลับไปเจอกันที่มินตันนะ
ได้อยู่แล้ว
พาไอ้หนูมาด้วยนะ
จะให้พาลูกชายแบเบาะไปแจ๊ซคลับเนี่ยนะ
หัดฟังตั้งแต่เด็กๆ
นายต้องเป็นพ่อที่โคตรดีแน่ๆ ครอส
คิดงั้นเหรอ
มั่นใจ
(ฮันเดร็ดพรูฟ)
พวกเขาชนะ
ว่าไง
แล้วก็มีวันนี้
อยากกลับบ้านยัง
อยากเจอมาร์จยัง
อยากสิ
แบบฟอร์ม 1A
มีแล้ว
แผงควบคุมและที่นั่ง
- พร้อม - วาล์วถ่ายน้ํามันกับสวิตช์
ปิด
ทิ้งผู้ทรงเกียรติไว้ข้างหลัง
และผู้กล้า
ใช่
ตัวระบายความร้อนเย็นดี
เก็บล้อ
บางคราวโลกก็ต้องเผชิญหน้ากับตัวเอง
รับมือกับปัญหาอย่างเข้าใจตัวเอง
ผมกําลังกลับบ้าน
น่าจะได้กลับกันเยอะกว่านี้
คิดถึงนะ บ๊ายบาย
ลาไปก่อน บ๊ายบาย
- พร้อม - เอาละ พร้อมแล้ว
เจ็ดสิบ
แปดสิบ
เก้าสิบ
ไปละนะ
เก็บล้อขึ้น
ไต่ระดับ
(แฮร์รี่ ครอสบี้)
(ออกจากกองทัพอากาศในปี 1945 ในตําแหน่งนาวาอากาศโท)
(กลับไปหาจีนกับสตีฟลูกชาย)
(เขาได้ปริญญาเอกสาขาวรรณกรรม จากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดในปี 1953)
(หลังจากสอนที่ ม.ไอโอวาสักพักหนึ่ง)
(เขากับจีนก็พาลูกทั้งสี่คนย้ายไปแมสซาชูเซตส์)
(ครอสบี้เคยสอน ที่มหาวิทยาลัยบอสตันกับฮาร์วาร์ด)
(กว่า 30 ปี)
(แฮร์รี่กับจีนร่วมเป็น ประธานสมาคมครูและผู้ปกครอง)
(ทุกโรงเรียนที่ลูกๆ อยู่)
(บันทึกในช่วง สงครามโลกครั้งที่สองของแฮร์รี่ ครอสบี้)
(ได้รับการตีพิมพ์ในปี 1993 แฮร์รี่เสียชีวิตในปี 2010 เมื่อมีอายุได้ 91 ปี)
(อเล็กซานเดอร์ เจฟเฟอร์สัน)
(ทํางานอยู่ในกองทัพอากาศต่อ)
(จนถึงเดือนธันวาคมปี 1947 แล้วจึงเข้าร่วมกองกําลังสํารองกองทัพอากาศ)
(ปีเดียวกันเขาย้ายกลับไป เป็นครูสอนวิทยาศาสตร์)
(ที่ดีทรอยต์ กับอเดลล่าผู้เป็นภรรยา)
(เขาสอนที่โรงเรียนรัฐบาล ในดีทรอยต์นานกว่า 30 ปี)
(เจฟเฟอร์สันเกษียณจาก กองกําลังสํารองกองทัพอากาศ)
(ในตําแหน่งนาวาอากาศโท)
(เขาเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้ง)
(คณะกรรมการนักบินทัสคีจี ทั้งในดีทรอยต์และแห่งชาติ)
(อเล็กซานเดอร์ เจฟเฟอร์สัน เสียชีวิตในเดือนมิถุนายน 2022)
(เมื่ออายุได้ 100 ปี)
(ริชาร์ด เมคอน)
(ได้เลื่อนขั้นเป็นเรืออากาศเอก หลังออกมาจากมูสบูร์ก)
(เขาออกจากกองทัพอากาศ ในเดือนธันวาคมปี 1945)
(เมคอนก่อตั้งโรงเรียนการบิน หลังกลับไปอยู่เบอร์มิงแฮม แอละแบมา)
(หลังจากได้ปริญญาโท สาขาคณิตศาสตร์จาก ม.อินเดียนา)
(เขาก็กลับไปทํางาน ที่วิทยาลัยไมลส์ในแอละแบมา)
(ในปี 1955 เมคอนตาม อเล็กซานเดอร์ เจฟเฟอร์สันไปอยู่ดีทรอยต์)
(แล้วไปเป็นครูโรงเรียนรัฐบาล)
(ริชาร์ด เมคอน กับอเล็กซานเดอร์ เจฟเฟอร์สัน)
(เป็นเพื่อนกันจนกระทั่งเมคอนเสียชีวิต ในปี 2007 เมื่ออายุ 86 ปี)
(ร่างของ ร.อ. (เกษียณ) ริชาร์ด เมคอน ฝังอยู่ที่สุสานแห่งชาติอาร์ลิงตัน)
(โรเบิร์ต "โรซี่" โรเซนธอล)
(เป็นผู้ฝึกนักบิน B-29 ไปแปซิฟิก)
(เมื่อญี่ปุ่นยอมจํานนในเดือนสิงหาคมปี 1945)
(หลังสงคราม)
(โรซี่ช่วยทําคดีอาชญากรสงครามนาซี ในการพิจารณาคดีเนอร์นแบร์ก)
(ด้วยการไต่สวน นายททหารระดับสูงของเยอรมัน)
(รวมถึงจอมพลไรช์แฮร์มัน เกอริง ผู้นําลุฟท์วัฟเฟอ)
(ระหว่างทางไปเนอร์นแบร์ก)
(โรซี่ได้พบฟิลลิส เฮลเลอร์ โจทก์อีกท่านหนึ่ง)
(หลังจากนั้นสองสัปดาห์จึงสมรสกัน)
(มีบุตรสามคน)
(ช่วงที่รับราชการ โรเบิร์ต โรเซนธอล ได้รับสองเหรียญกล้าหาญซิลเวอร์สตาร์)
(สองเหรียญปฏิบัติหน้าที่ยอดเยี่ยม สองเหรียญเพอร์เพิลฮาร์ต)
(เหรียญปฏิบัติหน้าที่ยอดเยี่ยมจากอังกฤษ และเหรียญครัวซ์เดอแกร์จากฝรั่งเศส)
(ไม่มีใครในฝูงบินทิ้งระเบิดที่ 100)
(บินปฏิบัติภารกิจ ได้มากกว่า 52 ภารกิจเช่นเขา)
(โรซี่เสียชีวิตในปี 2007 เมื่ออายุได้ 89)
(เกล "บั๊ค" เคลเว็น)
(ยังอยู่ในกองทัพอากาศ และไปรบในสงครามเกาหลีและเวียดนาม)
(เกษียณในยศนาวาอากาศเอกสูงสุด)
(เคลเว็นได้ปริญญาโทบริหารธุรกิจจากฮาร์วาร์ด และปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์)
(บั๊คสมรสกับมาร์จอรี่ สเปนเซอร์ หลังกลับจากสงคราม)
(มาอยู่สหรัฐอเมริกาได้ไม่ถึงเดือน โดยมีจอห์น อีแกนเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว)
(มาร์จเสียชีวิตอย่างกะทันหันในปี 1953)
(หลังจากสมรสกับเกลนานแปดปี)
(เขายังเก็บรูปของภรรยาไว้อย่างดี นานถึง 53 ปี)
(เมื่อเสียชีวิตด้วยอายุ 87 ปี)
(จอห์น "บัคกี้" อีแกน)
(ยังอยู่ในกองทัพอากาศหลังสงคราม)
(คืนหนึ่งหลังกลับจากแมนิโทว็อก)
(บังเอิญเจอเพื่อนสมัยมัธยมปลาย ชื่อโจเซฟีน พิตซ์)
(ที่ก็ยังทํางานเป็น นักบินอากาศหญิงของกองทัพอากาศ)
(ไม่กี่เดือนต่อมาพวกเขาก็สมรสกัน)
(นาวาอากาศเอกอีแกน เป็นนักบินรบในสงครามเกาหลี)
(สุดท้ายได้เลื่อนขั้น)
(เป็นเจ้ากรมยุทธการทหารอากาศ ประจําแปซิฟิก)
(ตอนเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจวาย ในปี 1961 เมื่ออายุ 45 ปี)
(เขาทํางานอยู่กระทรวงกลาโหม โจเซฟีนเสียชีวิตในปี 2006)
(ร่างของทั้งสองฝังอยู่เคียงข้างกัน ในสุสานแห่งชาติอาร์ลิงตัน)
คําบรรยายโดย Navaluck K.