Je bent mijn zonnetje
Mijn enige zonnetje
Je maakt me gelukkig
Mama?
Als de lucht grijs is
Je zult nooit weten, liefje...
Mama? Ben jij dat?
Abigail.
Demonen.
Crane.
Ik zei dat je thuis moest blijven.
Het gaat prima, inspecteur.
Ik heb bij Saratoga gevochten met dysenterie.
Dus deze kwelling kan ik wel aan.
Als je niet rust, geeft je lijf het op.
Dus ik wil dat je veel drinkt,
de medicijnen inneemt die ik heb gehaald en gaat slapen.
En misschien een zakje bloedzuigers.
Ja, drijf de spot maar met me.
Maar ik ben niet de enige die strijdt tegen vermoeidheid.
Een middagdutje is niet echt iets voor jou, inspecteur.
Ik heb vannacht onderzoek gedaan, dank je voor het wekken.
Is dat alles?
Je leek nogal te schrikken.
Ik had een nogal rare droom.
Ik was weer in het vagevuur en op de vlucht voor Moloch.
Om de een of andere reden kwam ik bij ruïnes.
Daar was mijn moeder.
Ze zong het liedje dat ze zong,
toen Jenny en ik nog klein waren.
Toen waarschuwde ze me voor demonen.
Waarvan we weten dat het klopt.
Volgens je moeders brieven
zond Moloch afgezanten die haar folterden voor haar dood.
Dat verklaart haar vreemde gedrag,
maar niet waarom ik al de hele week over haar droom.
Nee, inspecteur, ik hoef geen...
Mills.
Ik kom eraan.
Dat was Reyes. Ik moet naar het bureau.
Ik ga met je mee.
Jij gaat nergens naartoe.
Het is nu je rusttijd.
Als ik uitgerust ben, dan zwaait er wat.
Dus je hebt drie doden, in drie nachten, allemaal door zelfmoord.
In psychiatrisch ziekenhuis Tarrytown.
Het lijkschouwersrapport volgt.
Normaal zijn er per jaar maar één of twee zelfmoorden in Tarrytown.
- Wat zegt het ziekenhuispersoneel? - Zij belden ons.
Ik wil het weten als iemand de patiënten lastigvalt.
U weet wat ik u wil vragen.
Waarom krijg jij deze zaak?
Je hebt een duivelse sekte opgerold,
dus ik kan jouw instincten vertrouwen.
U kende mijn moeder...
Ze pleegde in dat ziekenhuis zelfmoord.
Ik zie die link als een persoonlijke motivatie
om te ontdekken wat hierachter zit.
En we weten allebei, dat als ik de zaak aan een ander had gegeven,
ik geen rust meer had gehad.
Dus ik heb de leiding over dit onderzoek?
Doe wat nodig is. Als je het maar oplost.
Psychiatrisch ziekenhuis Tarrytown
Je hoeft niet mee, Jenny.
Ik ken Tarrytown beter dan wie ook.
Ik vraag veel van je.
Maar jij kent de omstandigheden hier.
Dat inzicht heb ik nodig.
Maar wees voorzichtig.
Deze plaats kent zo veel pijn.
En de meeste kan niet worden geheeld.
Er is een heus ontvangstcomité.
Hallo.
Daar ben je, Walter.
Kom maar terug naar je kamer.
Inspecteur Mills, toch?
Fijn dat je er bent na alle gebeurtenissen.
Dank je.
Laten we eerst maar naar commandant Irving gaan.
Natuurlijk. Frank zal het fijn vinden jullie te zien.
Oké, jongeman, we gaan.
Gaat het?
Ja. Ik ben weer thuis...
Nelson, de eerste zelfmoord.
Ik ken hem van groepstherapie.
Hij verkocht aluminium wandplaten in Rochester.
Hij slaat op een dag zijn buurman halfdood met een slaghout.
Hij vocht al jaren tegen paranoïde wanen.
Zouden die wanen hem zover krijgen dat hij zelfmoord pleegt?
Nelson had een echte doorbraak in de groep.
Nam zijn medicatie.
Misschien had hij een terugval.
Dat heb ik vaker gezien.
Het gaat goed en opeens gebeurt er iets wat een terugval veroorzaakt.
Ze storten in.
Hij had God gevonden.
Hij hield gebedsbijeenkomsten. Ik snap er niets van.
De zelfmoorden hebben lijkt het geen reden.
Sir, ik moet het vragen.
Heb ik hier iets mee te maken?
Nee.
Ik begrijp je vraag.
Ik kan je zeggen hoe je je ziel kunt terugeisen,
maar leuk vind je dat niet.
- Vertel maar. - Je moet een leven nemen.
Een ziel voor een ziel.
Mijn ziel is van de oorlogsruiter, maar op dit moment
ben ik nog baas over mijn eigen daden.
Ik heb vanochtend zelf mijn pudding uitgekozen.
Dat is een goed teken.
Ik deed het om mijn dochter te beschermen.
Ik zou het zo weer doen, als het moest.
We halen je hier uit.
We vinden een oplossing voor wat Henry met je ziel deed.
Maar kun je ons nu helpen, van binnenuit?
De video van de eerste dode.
Nelson Greave, vier nachten terug.
De bewakingsbeelden staan in het mainframe.
Het uploaden is zo klaar.
We werden echt overal in de gaten gehouden.
Je moet het moeilijk hebben gehad.
Je leert omgaan met de scheldpartijen en de treurnis overal om je heen.
Mam heeft me daar ook op voorbereid.
Hoe?
Voordat ik hier patiënt was, ben ik hier al eens geweest.
Toen we in het opvanghuis woonden, bleef jij op een dag langer op school.
- Je was op bezoek? - Ik ben naar binnen geslopen.
Ik wilde met haar alleen zijn, snap je?
Een echte ontmoeting
met de persoon van wie ik dacht
dat ze ons uit de pleeghel kon redden.
Maar in plaats daarvan is mijn laatste herinnering aan haar
verpleeghulpen die haar wegdragen.
Laat me los.
Mam.
Jenny, ga weg.
Ga hier weg.
Ik wil je wat vragen, Abbie.
Wat wil je hier vinden?
Deze zaak verandert niets aan wat er met mam is gebeurd.
Nadat mam werd opgenomen,
dacht ik alleen maar dat ik net zo gek zou worden als zij
in een plaats als deze.
Toen jij hier werd opgenomen, wist ik dat ik de volgende was.
Alles wat ik sindsdien heb gedaan, is daardoor besmet.
Maar nu ik weet
waarmee ze te maken had,
wil ik alleen maar begrijpen waarom.
Waarom ben ik een getuige?
Waarom werd ik hiervoor uitgekozen?
Ja. Oké.
Oké.
Gevonden.
Nelsons kamer, de nacht dat hij stierf.
O, mijn god.
Er zit iets in de hoek.
Eens kijken met nachtzicht.
Zoom eens in.
O, mijn god.
Dat is mam.
Herrezen uit het graf.
Weet je zeker dat ze het was?
Jenny heeft de video laten analyseren door een expert.
Maar ik weet het zeker.
Het is mam.
De behandeling met eucalyptusolie werkt niet.
O, alsjeblieft.
Het is een marteling.
Elektroshocktherapie.
Lithium, antidepressiva.
Ze hebben alles geprobeerd, maar kregen haar niet kalm.
Die medicatie is voor waanideeën.
Haar demonen waren echt.
Ik heb nog eens nagedacht
of ze ooit iets heeft gezegd dat een licht werpt op Moloch, of...
Ik was maar een kind. Voor mij was ze gek.
We zijn thuis.
Ze was toen niet opgenomen,
maar werd poliklinisch behandeld.
- Doe de deur op slot. - Oké.
Je wist nooit in welke staatje haar aan zou treffen.
- Is de deur op slot? - Ja, mam.
Mama, hoe voel je je vandaag?
Jullie zijn met de bus. Geen bussen. Geen kortere weg.
Neem altijd de route dwars door de stad, hoor je me?
We wilden wat kletsen met vrienden.
Hoe vaak moet ik het nog zeggen?
Het zijn misschien zogenaamd vrienden.
Demonen kennen geen genade.
Ze doen alles om je pijn te doen, om jullie bij me weg te halen.
Onze enige verdediging is te denken zoals zij.
Maar nu is het goed.
Kom hier. Kom hier, kom op.
Kom hier.
Weet je nog wat mama zei?
Ogen open, hoofd omhoog, vertrouw niemand.
Zo is het. Zo is het.
Het spijt me, inspecteur.
Ze probeerde jullie duidelijk te beschermen.
Het is mogelijk
dat de demonen die haar martelden totdat ze zelfmoord pleegde,
haar nu hebben teruggebracht,
om anderen in Tarrytown hetzelfde te laten doen.
Ze is al vijftien jaar dood.
Waarom nu terugkomen?
Ze vermoordt deze mensen.
Ze dwingt hen dezelfde dood te kiezen als zij.
De dokter is er.
Zoals besteld: kaarten en boeken uit je huis,
plus wat geneesmiddel van de plaatselijke delicatessenzaak.
Je hebt Hawley gebeld om te helpen.
Jij had slaap nodig en ik moest werken.
Ik ben meer dan in staat
de benodigde materialen te vergaren.
Nou, vertel me eens,
wat zijn de kosten van deze gunst, kaper?
Wat is dit in hemelsnaam?
Als je kon ruiken,
rook je nu een van Gods beste creaties.
Matzeballensoep.
Ik stuur wel een rekening.
Dit is...
enigszins verkwikkend.
Maar zoals ik al zei,
ik heb een vaag idee waarom je moeder juist nu is verrezen.
Mijn exemplaar van Washingtons oorspronkelijke kaart.
Tarrytown is gebouwd op een specifieke leylijn
op een punt waar onze wereld en het geestenrijk samenvallen.
En nu Moloch op aarde is...
Hij kan haar hebben opgeroepen, om ons af te schrikken.
Wat ook betekent dat Katrina Moloch niet heeft gedood.
Tja, dat was ook geen eenvoudige opdracht.
Een hergeboren demon van de Apocalyps ombrengen.
We hebben niets gehoord.
Wil je haar achterna gaan?
Onthullen dat ze een spion is?
Nee, ik meen het, wat is je alternatief?
Nee.
Slapen zal hem goed doen.
Ik ga mee naar Tarrytown.
Ik heb gehoord wat je op die video hebt gezien.
Ik moet terug.
Ja, het is alleen... Nu Mr Woodhouse hier
- een ronde overslaat, dacht ik... - Mr Woodhouse?
Ik wist niet dat je van Jane Austen hield.
Dat dacht ik van jou ook niet.
Ik zeg alleen maar... Ik help je graag, weet je.
Is dat omdat je weet dat Moloch nog leeft,
en je ons nodig hebt als de Apocalyps komt?
Voordat ik daar antwoord op geef, vergeet niet: jij belde mij.
Wat zit er in zijn soep?
Jij vroeg om een slaapmiddel.
Graag gedaan.
"Verwant naar het vlees, maar naar het gevoel vervreemd."
De woorden van een zoon die naar liefde verlangt.
Wat je ook van me wilt, ik werk er niet aan mee.
- Wat is dit voor een kind? - Een wees.
Wat ik ook even was.
Waarom breng je deze vondeling hier?
Om mij te kwellen?
Raak je van slag van een behoeftig kind?
Veelzeggend.
Dat is niet wat ik bedoel. Ik...
Ik wil gewoon weten wat je met het kind van plan bent.
Voor dit kind, wens ik alleen grootse dingen.
Kom.
Pak hem op, moeder.
- Ik laat hem liever met rust. - Onzin.
Alle kinderen hebben zorg nodig.
Vooral als ze in de steek gelaten zijn.
Jouw verleden als moeder is nogal, zullen we zeggen, onvolwaardig?
Nu kun je dat veranderen.
Of laat je hem ook in de steek, net als mij?
Het lijkt erop dat je toch over moederinstinct beschikt.
Voor de goede orde,
volgens mij hebben we meer vuurkracht nodig.
We posten bij een moordende geest.
Het is ook onze moeder.
We moeten haar stoppen, of helpen.
Ze werd een monster door deze plek.
Ze moet terug voordat ze weer moordt.
Je kent niet het hele verhaal. Daarom zijn we hier.
Ik wil haar ter ruste leggen.
Het een sluit het ander niet uit, oké?
We kunnen haar tegenhouden én haar helpen rust te vinden.
Abbie, linkerbovenhoek.
Dat is de patiënt van vanochtend.
Hij gaat dat glas gebruiken.
Kom op.
- Walt, Walt. - Nee.
Rustig, rustig.
Nee. Ik moet sterven.
Rustig, rustig.
Het is goed. Ik ben bij je.
Abbie.
Mama.
Abbie?
Waar heb je me in vredesnaam naartoe gebracht?
Mama.
Was jij dat?
Het is niet veilig.
Inspecteur Mills?
Ik ben het, Gina Lambert. Ik werk hier.
Het spijt me, het spijt me zo.
Ik dacht dat er iemand was.
Ik... ik geloof het niet.
Het is deze plek.
Er gebeuren dingen met je.
- Ben je in orde? - Ja, dank je wel.
Je... Je ziet er niet goed uit.
Het gaat prima.
Hoe ben je hier terechtgekomen? Deze vleugel wordt al jaren niet gebruikt.
Ik ben vast verkeerd gelopen.
Ik ga maar weer terug.
Abbie?
- Ik neem de zuidvleugel. - Dan neem ik oost.
Mills.
Jennifer.
Mama?
Blijf uit mijn buurt.
Jenny.
Abbie. Goddank.
- Alles goed? - Prima.
- Wat is er gebeurd? - Ik denk dat mama hier was.
- Probeerde ze je pijn te doen? - Nee, ze deed dit.
"TPRJLM12."
Een alfanumerieke code die ziekenhuizen gebruiken voor videosessies van patiënten.
Van mam, om precies te zijn.
- Hij ligt in het archief. - Wat? Begrijp jij hier iets van?
Nog niet.
Maar ze probeert iets te zeggen.
Oké.
Nee, nee, nee.
Duivelsadem.
Ik heb Hawley en Crane gevraagd ons alleen te laten.
Dit is alleen voor onze ogen.
Ik denk niet dat ik ernaar kan kijken.
We moeten de betekenis weten.
Zeker gezien haar briefje.
Dit briefje?
Er staat: "Ik heb gevochten".
Ik weet het niet, herinner jij je dat?
Hoeveel ik ook van mama hield,
mijn eerste herinneringen gaan allemaal over angst.
We weten waarom ze labiel was.
Maar hierdoor kunnen we het beter begrijpen.
Ik weet het niet, maar we doen dit samen,
net als vroeger als het mis ging.
Oké.
Hoe voel je je vandaag, Lori?
De demonen.
Ze... ze zijn me hierheen gevolgd.
Zijn het dezelfde demonen die je dochters kwamen halen?
Ik moet ze beschermen.
Ze zei dat ik geen goede moeder was.
- Wie zei dat? - Zij.
Ze wil dat ik het doe.
Wat wil ze datje doet?
Verpleegster.
De verpleegster. Lambert.
- Lambert? - Ze heeft gelijk over mij.
Ik moet het doen.
De verpleegster vanochtend heette Lambert.
Ik moet mijn pijn stoppen.
Ze was bij Walt voor zijn zelfmoordpoging.
Ik wil je bedanken voor je hulp.
Lori, er is hier geen verpleegster Lambert.
Het is een waanbeeld, net als de demonen.
Nee.
Ze is echt.
Mama zit niet achter de zelfmoorden.
O, Frank.
Ik houd van mensen helpen.
Iedereen heeft zo veel opgekropte pijn in zich.
Ze is echt.
Het is die verpleegster.
Natuurlijk. Frank zal het fijn vinden jullie te zien.
Ze kent Irving.
Vertrouw me maar. Deze verlichten de pijn.
Je moet het doen.
Je moet het... Je moet.
Het is tijd.
Je moet het.
Vrijheid.
Doe het nu.
Doe het.
Vrijheid.
Commandant.
- Hij heeft zich vastgebonden. - Nee.
Ga weg. Ik moet sterven.
Vervloekt.
Waarom heb je me gered?
Mills.
Hoe gaat het, commandant?
Ik heb me wel eens beter gevoeld.
Weet je wat er is gebeurd?
De verpleegster. Lambert.
Ze gaf me een paar pillen.
Daarna begon ze te praten over zelfmoord plegen.
Het klonk logisch.
Zelfmoord leek de enige optie.
De labuitslagen tonen aan
dat je onder invloed was van een psychotroop middel.
Je staat dan open voor suggestie.
Zeker bij demonische invloeden.
Demonisch?
- Wie is ze? - Dat weet ik niet.
Dat moet ik uitzoeken, maar we moeten haar tegenhouden.
Ik wil helpen.
Maar nu denken ze dat ik zelfmoord ga plegen.
Rust maar uit.
Wij doen dit wel.
Mills.
Graag gedaan.
Gina Lambert.
Ze vermoordde 21 patiënten in het hele land
toen ze verpleegster was in de jaren 50.
'ENGEL VAN GENADE' GEËXECUTEERD
Lambert gaf haar patiënten een mengsel met natriumthiopental.
Daarmee ontnam ze hun het laatste restje weerbaarheid
en waren ze bereid zelfmoord te plegen.
Lambert zag het als een zachte dood.
Door de zelfmoord kwam er een einde aan hun lijden.
Ze betrapten Lambert in 1958,
toen ze hier in Tarrytown werkte.
Ze kreeg de elektrische stoel in 1959.
Dat is de vrouw die we zagen.
Nog een geest.
Ik denk dat mam probeert deze demon tegen te houden.
Ze schreef: "Ik heb gevochten."
Wat als ze nog vecht?
Denk je dat mama weet hoe we haar kunnen stoppen?
Ja.
Nu begrijp ik ook waarom ik in de oude vleugel was.
Volgens de dossiers was dit haar cel.
Ze had zeven maanden eenzame opsluiting.
Als je hier problemen veroorzaakt, stoppen ze je weg.
Doen alsof ze je vergeten.
Jenny.
Ik denk dat hier iets onder zit.
- Hier, houd vast. - Hier.
Dat liedje.
Ik kan niet geloven dat ik dat vergeten was.
Die dag...
Mama was erger dan ooit.
Alsof ze het had opgegeven.
Als we Abbie ophalen, laat ik haar mijn tekening zien.
Wij drieën staan erop: "Mijn familie".
Vind je hem mooi, mama?
Je zult nooit weten, liefje hoeveel ik van je houd
Prachtig, meisje.
Neem mijn zonnetje nooit weg
Wat is dat voor een geur?
Mama? Mama, luister.
Mama. Geef antwoord, mama. Mama.
Mama had me bijna vermoord.
We moeten hier weg.
- We moeten hier weg. Nee, Abbie. - Jenny. Jenny.
Het is al goed.
We waren toen ook al niet veilig.
Het is niet veilig.
Krijg nou wat.
Mama.
We weten het van Lambert, wat ze doet met de mensen hier.
Er is een spreuk om geesten te bezweren.
De enige manier om haar te stoppen.
Nee, niet doen.
Ik probeer erop te komen, maar...
Het is te lang geleden.
Er is een dagboek. Mijn dagboek dat door onze voorouders is doorgegeven.
Er staat krachtige magie in.
- Lori... - Kracht... Kracht...
- Lori. - Kracht tegen het kwaad.
Het is tijd.
- Nee. - Ze zijn van mij.
Nee, nee.
- Nee, je moet hier weg. - Het is te laat.
- Ga niet weg. - Nu.
Laat mijn meisjes met rust.
Abbie.
Mills.
Voor altijd van mij.
Ik haal Abbie. Zoek dat dagboek, Jenny.
Oké.
- Enig idee waar dat dagboek is? - Ja, misschien.
Er is een magazijn in de kelder.
Zo moeder, zo dochter.
Je bent een gebroken geest,
die moet worden bevrijd uit dit helse leven.
Ik schonk je moeder rust.
Wil je die rust ook kennen?
Ja, je ziel schreeuwt erom.
Ik wil dat je naar de hel gaat, trut.
Dat zijn geen goede manieren, jongedame.
Nee.
Nee. Nee.
Mams dingen zouden hier moeten zijn.
Het archief van de oude vleugel.
Bij haar persoonlijke bezittingen.
Hier, Jenny.
- Ze heeft hem bewaard. - Kijk eens.
Gedateerd in een plaats die Fredericks Manor heet.
- Kijk. - Mama kende het.
Dit was van mijn voorouder Grace Dixon.
Miss Grace Dixon.
We kennen uw naam al: u helpt graag mensen in nood.
Persen. Ja, heel goed.
Een zoon.
Zie je een bezwering voor een demonische verpleegster?
- Wacht even. - Kijk of er een index is.
Wacht. Even wachten, deze.
Hier staat een West-Afrikaanse bezwering
om heksendokters uit te drijven die uit de dood zijn herrezen.
Werkt dat bij onze geest?
Het moet maar.
Je maakt jezelf te druk, liefje.
Dat is ook niet zo vreemd. Je hebt ook zoveel om over te piekeren.
Blijf uit mijn buurt.
Je moeder vocht ook zo.
Het is soms lastig de waarheid te zien.
Laat me hier niet alleen.
Ga niet weg. Laat me hier niet alleen.
Laat me alsjeblieft niet alleen hier. Ik smeek je.
Laat me eruit.
Eerst verzette ze zich, maar later werden we het eens.
Sommige mensen zijn niet sterk genoeg om de last te dragen.
Ze hebben een engel van genade nodig om hen te helpen de oversteek te maken,
en hen te bevrijden van de pijn.
Uiteindelijk gaf je moeder zich over.
Je moet.
Maak een einde aan de pijn.
Vrijheid.
Doe het.
Je hebt haar vermoord.
En nu
ben jij aan de beurt.
En nu gaan we
jouw pillen innemen.
Laat mijn dochter met rust.
Laat haar met rust.
Heel goed.
Je zult me gehoorzamen, Lori.
Ik ben niet bang meer voor je.
Nee.
Nee, niet doen.
Mills?
- Abbie? - Ik ben hier.
- O, Abbie. - Jenny.
Ze zijn weg, allebei.
Ze vocht voor me.
Ik heb haar nooit bedankt.
Ik wilde haar nog één keer zien.
Misschien kan dat.
Dank je wel voor de spullen.
Door de slaapmiddelen die Mr Hawley me zo hoffelijk dwong te nemen,
voel ik me veel beter.
Graag gedaan.
- Weet je wat je doet? - Ja, ik kan dit.
Zij die aanwezig zijn, doe afstand van uw vleselijke wezen.
Laat uw geest zich losmaken.
Luister naar het geestenrijk.
Wij roepen Lori Mills aan.
Abigail.
Jennifer.
Mama.
Mijn meisjes.
Kijk wie jullie zijn geworden.
Wist je dat ik een getuige was?
Ja.
Waarom ik? Waarom ben ik hiervoor gekozen?
Je hebt zo vaak geen keus, Abbie.
Zoals iedere keer dat ze jullie bij me weghaalden.
Je moet vechten.
Je bent mijn zonnetje
Mijn enige zonnetje
Je maakt me gelukkig als de lucht grijs is
Hou je vast, meisje.
Hou je vast.
Je hebt ons gered.
Dat klopt.
Toen ze me hadden opgesloten, zond Moloch haar om me te vermoorden.
Sindsdien zit ik hier gevangen.
Ik heb over je gewaakt, Jenny, toen je hier was.
Ik heb alles gedaan om jullie allebei te beschermen.
Dit was jouw vagevuur.
Ja.
Ik heb zoveel vragen.
Moloch kan nog steeds op aarde zijn.
Het dagboek.
Het bevat geheimen.
Het bevat een wapen.
Je vindt het wel.
Jij moet verder gaan dan wij.
Je moet de oorlog winnen.
Je hebt dit niet verdiend.
- Hoe kunnen we je bevrijden? - Och, liefje.
Dat heb je al gedaan.
Mama.
Ga alsjeblieft niet weg.
- Wacht mama. - Nee.
- Mama, nee, wacht. - Nee, ga niet weg.
- Ga niet weg. - Oké.
Zelfs toen ze zoveel pijn had,
bleef ze vechten.
En ze heeft iets passends nagelaten.
Jenny.
Ik was vergeten hoe mooi ze was.
Commandant.
Frank, wat doe je hier?
Het heet ontsnappen.
Toen dat met je moeder gebeurde, had ik een kans.
Die greep ik.
Als ik blijf, ben ik een doelwit.
Buiten heb ik nog een kans.
Trek maar geen medeplichtig-aan-ontsnapping-gezicht.
Je zei dat ik je kon vertrouwen.
Daar houd ik je aan.
Nou, haal me hier weg.
WEES VERVLOEKT
MOGE DIT U VERDRIJVEN VAN HIER
EN U TERUGZENDEN NAAR UW VERLATEN HUIS
WEES VERVLOEKT
MOGE DIT U VERDRIJVEN VAN HIER
EN U TERUGZENDEN NAAR UW VERLATEN HUIS
Het is een demon.
Ik heb honger, moeder.
Vertaald door: Monique van Brandenburg, Deluxe