Eerder in Sleepy Hollow...
Hallo, dit is Tom Mison en ik speel Ichabod Crane.
Hoi, ik ben Mark Goffman, uitvoerend producent
en schrijver van deze mooie finale van seizoen twee.
- En wat is het een goede finale. - Die was zo leuk.
- Ja. - Echt een heel leuke aflevering.
Tom, waar ben...
Tom en ik zijn niet op dezelfde plek.
- We kijken dit allebei live... - We zijn niet eens op hetzelfde continent.
Het wonder van de moderne technologie. Ik ben in Londen.
Fantastisch. Bedankt datje dit doet.
- Dit is echt gaaf. - Het is me een genoegen.
Dit is nog steeds de opzet.
We hadden een iets langere "Wat voorafging".
Afleveringen zeventien en achttien waren doorlopend.
Geweldige... Paul Edwards heeft deze aflevering geregisseerd.
Hij heeft het echt geweldig gedaan. Zoveel prachtige details.
Ja, hij is geweldig.
Maar deze scène is gefilmd door Len Weisman.
Die hebben we eerder in het seizoen gefilmd.
Het is zo'n mooie gevechtsscène.
Echt geweldig. We zochten een plek...
- Mooi hoe hij die hoed wegslaat. - Die hoed.
Het is ook mooi...
Het is altijd mooi Ichabod midden in een gevecht te zien waarbij hij wint.
Vaak zie je Ichabod het opnemen tegen demonen
en hij wordt meestal neergeslagen.
Waardoor Abbie het mag komen afmaken.
Maar hier zie je Crane, de oorlogsheld.
Wat heel belangrijk voor me was... Daar hebben we het in het begin over gehad.
We wilden een heel andere Crane neerzetten.
Hier is hij in zijn wereld, zijn element. Hij heeft de leiding.
Er bestaat geen twijfel over de realiteit om hem heen.
Hij is een man van actie en hij is een oorlogsheld.
En ik vind datje het briljant speelt.
Het is zo mooi te zien hoe hij goed wordt neergezet in het begin.
Dit is het personage dat we gaan leren kennen.
- De Ichabod Crane die we nog niet kenden. - Ja.
En je ziet hem in zijn natuurlijke omgeving.
En door hem hier te zien, ga je hem nog beter begrijpen
in de moderne tijd.
Want toen was hij duidelijk een man met verantwoordelijkheden.
Heel veel verantwoordelijkheden.
Hij is een man met een gelukkig thuis, met vrienden, met bazen,
met mensen die voor hem werken, mensen die met hem werken.
Hij had een heel leven en aan het eind van de aflevering zie je,
met de dood van Katrina, spoiler...
Alles is weg. Alles.
Zoals de kijkers nog wel weten, zei ik halverwege het seizoen
dat zijn verhaal over verlies gaat en dit is een mooi moment
om alles te zien wat hij aan het eind van het seizoen verliest.
Maar hij krijgt natuurlijk een nieuwe familie via Abbie, Irving en Jenny.
Ja. En daar wilden we het seizoen mee afsluiten,
dat dit de afronding is van die lus.
Alles afgerond te zien worden, maar met een nieuw begin met een nieuwe familie
en de familie in zijn moderne wereld.
Daarom zitten er parallellen tussen deze aflevering en de pilot.
Deze scène is daar ook een voorbeeld van.
Maar nu staat Ichabod aan de andere kant van de cel.
Deze scène is ook een mooi voorbeeld van Nicole die zo briljant is
datje kunt zien wat Abbie allemaal tegen hem wil schreeuwen.
- Ja. - Maar ze weet dat dat niet werkt.
- Daarmee komt ze nergens. - Ja.
Ze weet... Hoewel deze Ichabod haar nog nooit heeft ontmoet,
kent zij hem al ruim een jaar.
- Ja. - En ze weet hoe ze hem moet bespelen.
Ze kent zijn regels.
Maar je ziet dat ze dingen wil schreeuwen.
En dat is zo geweldig aan Nicole. Je kunt haar gedachten lezen.
Wat onder de oppervlakte zit, stroomt uit haar.
Ik vond haar geweldig hierin.
Een van mijn eerste gesprekken met Nicole,
over deze scène en wat andere,
ging over haar inzicht
en hoe ze Crane kan lezen.
Ze zit vol informatie
over wat er gaat gebeuren in de bovennatuurlijke wereld,
maar ze weet dat hij dat niet weet.
En dat zeggen... Ze heeft al genoeg problemen.
Ze zal hem moeten bespelen
en genoeg zeggen om zijn interesse te wekken.
- Maar niet te veel. - Inderdaad.
Wat Paul Edwards en ik veel hebben besproken...
Hij zei steeds: "We moeten iets vinden om die twee bij elkaar te brengen."
Abbie en Crane. En het is iets wat jij zei...
Iets wat wij ook hebben besproken. We willen vaststellen in deze aflevering
dat het niet uitmaakt waar ze elkaar ontmoeten
of wanneer ze elkaar ontmoeten, maar dat ze altijd die band hebben
omdat zij de twee getuigen zijn. En waar vinden we dat?
Ja. En hier is een mooi moment van een man buiten zijn tijd.
Abbie toont de man uit de achttiende eeuw wat moderne geneeskunde.
Dat alcohol beter is als ontsmettingsmiddel dan die te geven
om hem dronken te voeren en de pijn te verdoven.
Ja.
De wapens moeten verhit zijn geweest.
Wapen.
Het is ook mooi dat Crane walgt van de onthoofdingen,
- dat er regels waren in deze oorlog. - Ja.
Je mag de doden niet zo oneerbiedig behandelen.
En hier...
Hier zie je dat hij haar niet zomaar zal vertrouwen.
Hoeveel gevangenen hebben hem geen informatie geboden om vrij te komen?
- Valse informatie om uit de cel te komen? - Ja, het is mooi...
Datje haar wegvoert van de andere mannen...
Er is al genoeg bijgeloof. Er zijn al genoeg verliezen op dit slagveld.
De mensen hoeven geen bizar verhaal te horen.
Inderdaad.
...200 jaar.
Is dat wat u probeert te vertellen?
Komt u uit de toekomst?
Hoe je daar naar haar kijkt, is zo leuk.
Dit is weer een parallel van de speech die Crane Abbie geeft
buiten het politiebureau als hij praat over
hoe onmogelijk het allemaal lijkt.
Ja.
Dat is nonsens.
U bent hier om me te redden. Toch had ik moeten sterven.
Dat gebeurde. U werd gered, zwevend in de tijd,
totdat wij elkaar ontmoetten.
We wilden inspelen op hoe vreemd het is,
dat hij stierf op het slagveld, maar niet echt stierf,
want hij werd gered en hij was schijndood. Er valt veel uit te leggen.
Op dat moment en een later moment,
als ze samen in de koets zitten, geniet hij ervan
dit vreemde idee van haar te bespreken.
En er schijnbare fouten in te ontdekken. De onmogelijkheid van bepaalde dingen.
Ook al bespreekt hij het met een gek
midden op een vreselijk slagveld.
We wilden laten zien dat Crane een kritische geest heeft
en toen ook al.
Hij haalt argumenten onderuit.
Hij ziet feiten, zoals de onthoofding of de dichtgeschroeide wond,
net als Abbie.
Die twee zitten op dezelfde golflengte en proberen het te begrijpen.
En hij zal haar trotseren.
Maar deze scène toont dat hij zich moet verantwoorden,
- net zoals zij. - Precies.
Zij moest aan Irving verantwoording afleggen. Hij heeft ook een superieur.
- Die een grotere eikel is. - Ja, precies.
Het is altijd mooi te zien hoe Crane door een superieur wordt uitgekafferd
als herinnering... Hij is een rijker personage als je ziet dat hij een rang heeft,
boven sommigen, onder anderen.
En nu moet hij
Sutton ervan overtuigen Abbie aan te nemen.
Dat hoort niet bij Suttons plan.
Hij zegt: "Er is nog een strijd ten noorden van hier.
"Ik heb alle mannen nodig. Kijk wat hier is gebeurd.
"We weten niet of die vrouw betrouwbaar is.
"Zo klinkt het niet."
Abbie moest Irving overtuigen
en nu moet Crane hem overtuigen.
"Laat me haar vervoeren. Een paar...
"Vijf kilometer rijden en dan kom ik terug."
- Weer een echo van de pilot. - Ja.
Toen Abbie Crane wilde vervoeren.
Om het wat erger te maken, in tegenstelling tot de moderne tijd,
kom je hier na een fout voor een vuurpeloton te staan.
Ja.
Dit is weer een reflectie van de pilot. Abbie wil de gordijntjes goed doen,
zoals Crane met het automatische raam in Abbies auto speelde.
Dit vond ik een geweldige scène.
Dit was de laatste scène die we filmden voor dit seizoen.
We kunnen niet vaak zomaar zitten en praten.
Vaak zijn er dingen die we moeten doen. We moeten een boek halen
en we moeten iets vinden.
Maar tegenover Nicole zitten en samen een scène spelen
is echt een traktatie.
Het was heel leuk. Een mooie manier om het seizoen af te sluiten.
We waren in een geluidsstudio. De koets stond daarin.
Het is grappig... Er stond een man naast
aan de andere kant om hem op en neer te duwen.
En het is allemaal groen scherm achter hen. Achter jullie.
Maar deze scène was zo leuk. En je hebt gelijk.
Het is mooi jullie te zien spelen terwijl jullie tegenover elkaar zitten.
En gewoon die gekke... Eens luisteren waar ze heengaat met deze scène.
Eens zien wat voor verhaal ze kan verzinnen.
Het is mooi, want ze hebben allebei
een antwoord op alle mogelijke vragen.
- Ja. - Ze weten allebei dat ze gelijk hebben.
Er komt zo een moment,
ook al zet ze hem schaakmat
met Washington en Jefferson en Franklin.
Ik weet nog watje zei. Het stond niet in het script
en het was in een latere opname.
Je kwam en zei,
over mijn weerlegging van die schaakmatstelling
met "generaal Washington" en "Thomas Jefferson".
Zelfs als ze een winnende zet doet, moet ik haar corrigeren.
- Ja. - "Behandel die mannen met respect."
Ze praat over hen als historische figuren.
Dat doen we nu. Maar ze zijn mensen voor jou.
Het is mooi dat in leven te houden op elk moment in de aflevering.
Hoe jullie elkaar zo confronteren, is echt geweldig.
Ja, Franklin is er inderdaad.
En Tim Busfield wacht.
En ik kon het niet nalaten haar te zeggen dat ze zich schrap moest zetten.
Hij weet precies wie ze gaat zien.
Jij hebt die regel toegevoegd.
Ik weet niet meer wat het eerst was, maar dat was goed.
En hier wilden we vaststellen
dat de ruiter Crane niet is tegengekomen op het slagveld en zijn hoofd nog heeft.
Dat zou Crane kunnen zijn. Nee.
- Dat is... - Hij zoekt nog steeds.
Steven, mijn invaller in de laatste twee seizoenen.
Hij lag daar op de grond en werd voor Crane aangezien.
Hij leek sprekend als hij mijn kostuum aan had.
Ja.
Je kunt niet zien of hij het is of ik.
...en zij vormen een geduchte vijand voor ons.
Ze moeten dus beiden sterven.
Dit is een mooi moment. Je ziet Katrina veranderen.
Een onschuldige man probeert zo te vluchten
en zij vermoordt hem van achteren.
Dat laat zien dat ze niet meer gered kan worden.
En ze moet ook tegen de ruiter zeggen
dat ze niet bluft, dat ze hem niet bespeelt.
Ze meent het.
Ze verslaat die man als blijk
van wat haar krachten hem waard zijn.
- Onze Katia is een geweldige slechterik. - Ja.
Ik kon het niet geloven toen ik hier kwam. Dit is niet Wilmington.
Dit is de stad New Bern. Zo'n twee uur verderop.
Maar er is veel koloniale architectuur.
Het was geweldig datje hier de hele omvang ziet,
wat niet altijd kon in Wilmington.
Ze bedekten een gebied van twee straten met een strooisellaag,
zodat we het konden filmen als Sleepy Hollow in 1781.
Vrouwen dragen geen broeken.
Ik ben dol op Crane.
Het is interessant een gekleurde vrouw te zien in de achttiende eeuw
en hoe Crane daarmee omgaat.
We weten uit de pilot dat hij een heel vooruitstrevende man was.
Ja.
Hij probeert haar gerust te stellen.
En zegt dat een vrouw in een broek iets nieuws is.
En die blik op Nicoles gezicht.
- Ze weet het en waardeert het. - Ze weet het. Ja, geweldig.
Zetje schrap. Daar is hij.
Tim. We wisten toen we hem castten... Ja.
Het was zo grappig.
Ik mocht met hem werken aan The West Wing en Studio 60.
En toen zijn naam werd genoemd voor de rol van Benjamin Franklin,
bij onze seizoenspremière,
- klopte het meteen. - Perfect.
Hij is slim en sluw en
hij omarmde de rol zo krachtig.
Die "bonjour" als hij de deur opendoet,
was geïmproviseerd.
Telkens als hij de deur opendeed, zei hij iets anders tegen ons.
Ik haat hem echt volledig.
Hij... Ik ben nog nooit zo vaak uit mijn rol gevallen.
Het leek zijn missie mij continu dwars te zitten.
En het werkte.
Maar deze scène is echt fantastisch geworden.
Geweldig hoe hij volledig overtuigd is
en Crane denkt: wacht eens even.
Ik had een vermoeden, maar echt?
Hij is zo geboeid door wat er allemaal goed gaat met Amerika.
En dat Abbie vertegenwoordigt wat er goed kan gaan
en wat behouden moet blijven als Amerika echt een goed land is.
Het land van mogelijkheden en het thuis van vrije mensen.
De beste regel is...
Hij ontdekt dat er een vrouw uit de toekomst is.
Dat is ongelofelijk. Verbijsterend.
En als eerste wil hij weten
of hij op een beter biljet staat dan Jefferson.
Ja.
De twee. Een lastig biljet.
Hij is de verwant, kan overal zijn.
Het was een teleurstelling dit seizoen dat we hem niet vaker konden zien,
want hij was zo'n geweldig personage.
Dus ik wilde hem hier in elk geval een cameo geven.
...zo verdrietig toen haar zoon stierf...
De Grand Grimoire neemt haar schuld niet weg.
Hij veroorzaakt alleen nog meer ellende.
Dit maakt het lastiger.
Nemen we de Grimoire van haar af?
Tim Busfield geeft een mooie balans tussen
de belachelijke Franklin en de perverse Franklin.
Maar ook die briljante man.
Hij en Jefferson liggen mijlenver voor op de rest van het land.
Franklin werd in de hele wereld vereerd toen hij naar Frankrijk en Engeland ging.
En hier neemt hij de controle op zich
en leert de getuigen het een en ander.
- Een prachtige balans. - Ja.
Ja. En ik vind dit een mooi moment,
als Abbie het niet kan laten te vragen
naar de geheime organisatie,
die de getuigen kent en hij zegt dat er niveaus zijn.
Crane is al even voorbereid, dus dit geeft haar hoop.
Deze regel: "Hoeveel mensen weten van de geheime oorlog?"
Het verbaast me dat u in uw tijd geen anderen kent.
Misschien komen we ooit meer te weten over mensen in onze tijd.
En natuurlijk de opzet van wat we moeten weten over tijdreizen.
Iedereen die ooit aan een film over tijdreizen heeft gewerkt of die heeft gezien,
beseft dat er een paradox is.
Je krijgt heel snel hoofdpijn
als je tijdreizen probeert uit te werken
en wat er gebeurt in de toekomst
en hoeveel Katrina's er in het verleden zijn.
En wat veranderd is als je terugkomt.
Maar ik bedacht...
We maken het ongedaan en brengen het terug tot hoe het was.
Dan kan de hele aflevering vol tijdreizen zitten.
Ik kan de hele geschiedenis verpesten en teruggaan naar een plek...
Over de geschiedenis verpesten gesproken, hier komt het.
Ja, dat zou dingen hebben veranderd.
Een perfect moment.
En een geweldig rekwisiet. Die bom, de Franklin.
Ja.
Deze dingen kunnen we doen in de serie
en dat is zeldzaam op kabel-tv.
En we doen het wekelijks. We blazen een set op.
We onthoofden Benjamin Franklin en blazen daarna de set op.
Ja, inderdaad.
Normaal kun je zoiets maar één keer per seizoen doen.
Niet eens elke aflevering en kijk.
Weer een explosie in hun tweede akte,
niet eens als climax.
Dat was weer een moment dat Paul Edwards en ik hebben besproken.
Crane vecht tegen een geweldige huurling,
die meteen met zwaarden komt en de huurling wint.
Franklin wordt onthoofd, alles explodeert.
En als eerste pakt Crane een kandelaar
en hij wil weer gaan vechten.
- Ja. - Dat zegt heel veel over Crane.
- De oorlogsheld. - Ja.
Deze Crane zal geen nederlaag accepteren.
En hij gaat strijden.
Abbie hield hem hier. En daardoor komt Abbie weer in de gevangenis.
Iemand die Crane tegenhoudt, moet een spion zijn,
moet voor de tegenstander werken.
...voorliefde voor het bovennatuurlijke.
U leidde zelfs een Hessische huurmoordenaar naar zijn deur.
Hij kwam niet voor Franklin.
En Cranes woede hier is natuurlijk
evenzeer gericht op hemzelf als op Abbie.
Wat een idioot om die vrouw te vertrouwen.
Ja, hij...
Mooi dat hij zichzelf verantwoordelijk houdt.
Wij zijn partners.
Zijn wij partners?
U hebt het steeds over partnerschap en over onze band
en toch houdt u essentiële informatie voor mij verborgen.
Hier merkt hij... Crane,
die zich altijd overal van bewust is,
merkt dat Abbie een privégesprek met Franklin heeft gehad.
Dat betekende iets. Wat zeiden ze over de heks?
Maar het lot van de wereld hangt af van of u mij gelooft...
En dit is precies wat Abbie hem vanaf het begin al niet wilde vertellen.
De bondgenoot van de Ruiter, de heks...
is uw vrouw Katrina.
Alsof hij vandaag nog niet genoeg heeft gehoord.
Moge Gods genade met u zijn.
Crane, wacht. Ze is in verwachting van je zoon.
Je zult het zien.
Nicole balanceert heel briljant op de grens in deze scène.
Alle informatie die ze Crane geeft...
- Ja. - Ze weet dat hij kapot zal zijn.
Ze weet dat zij in de gevangenis blijft.
Hij zal haar nu echt niet meer geloven.
Het is zo mooi gedaan. Hoe moeilijk het voor haar is 't te zeggen,
haar vriend pijn te doen.
Naast al het andere... Je hebt gelijk.
Dat ze het moet vertellen,
dat ze dit moet vertellen in welke situatie dan ook.
Maar dat ze het vertelt terwijl ze weet wat het voor gevolgen voor haar heeft.
En dan ook nog proberen te beschrijven
wat ze als enige bewijs heeft, het mobieltje.
Hoe beschrijf je aan iemand uit 1781
dat er een apparaat in het depot ligt
datje onschuld zal bewijzen.
Maar je moet uitzoeken hoe het werkt
en er zit een code op.
Ja. Dat hebben we overgeslagen, hè?
Dat komt nog.
Abbies code, Cranes verjaardag.
Daarmee stook je de shippers flink op, Mark.
Ja, ze...
Ze wilde het zo.
Voor het geval hij haar telefoon ooit moest gebruiken.
Hier weer een scène.
Dit is gefilmd in New Bern en dat is geen set.
- Dat is echt de binnenkant van dat huis. - Ja.
Geweldig.
Crane komt thuis. Hoe was dit voor jou?
We hadden nog niet gezien waar je woonde in 1781.
Nee. Ik zat hier met Katia
en Julia Rusthoven, onze briljante kostuumontwerpster.
Heel opgewonden dat ik in Cranes huis was.
Het is weer een perfect voorbeeld van hoeveel hij heeft verloren.
Zijn huis is verrassend weelderig.
Hij doet het goed.
Hij is in opkomst
en dat wilden we laten zien,
dat hij hier zo'n mooie toekomst had, dacht hij,
en dat hij veel op het spel zet als hij het weggooit
voor wat een gestoorde vrouw in de gevangenis zegt.
Hij heeft deze hele scène natuurlijk een mes achter zijn rug.
Ze hoeft alleen te weten waar Abbie is
en dan kan ze voor haar man zorgen.
En op dat moment beseft hij dat Abbie gelijk heeft.
Abbie vertelt de waarheid.
Er zijn te veel dingen die niet kloppen
en dit boek zien was de laatste druppel.
Gelukkig wordt hij weggeroepen door Washington, die terug is uit Virginia.
- Hij hoorde over de meshuga's. - De mislukking.
Toen die strijd niet ging zoals hij...
Hij wist dat hij Crane naar dat gevecht had gestuurd.
- Naar die gevechtsscène. - Ja.
Hij was op de terugweg.
Wacht even. Waar zijn de persoonlijke bezittingen van deze vrouw?
Houd wat u wilt.
Heeft Sutton haar verplaatst?
Nog niet. Hij wil haar nog bezoeken.
Het was ook geweldig hoe je de tijd nam
met haar spullen hier.
Alles om de spanning te verhogen.
We weten wat er met Abbie kan gebeuren en er is het mobieltje.
Het is geweldig uit te zoeken
hoe Ichabod op bepaalde dingen zou reageren.
Wat was je proces hiervoor?
Eigenlijk...
Het moment van "schuiven om te ontgrendelen"
kwam aan het eind van het filmen van die scène.
Pas na de wijde shots, de normale shots
en de close-ups dacht ik:
natuurlijk. Schuiven om te ontgrendelen.
Ik stopte dat er pas op het laatste moment in
omdat ik dacht dat Paul Edwards, onze regisseur, erom zou moeten lachen.
En die grote, potige Texaan
dubbel te laten liggen van het lachen, is als een drug.
- Dat is een drug voor me. - Ja.
Maar zodra je het deed,
SCHUIVEN OM TE ONTGRENDELEN
keken we toe op de monitors
en we vonden het hysterisch.
We wisten dat iedereen het meteen zou begrijpen.
Paul Edwards is zo leuk.
Hij kwam... Hij maakte de tweede aflevering van seizoen één.
En we hadden zoveel plezier met hem, met de Boston Tea Party.
We hebben hem meerdere keren teruggehaald.
Hij maakte de aflevering "The Necromancer" met John Cho en toen...
"The Kindred."
En Abraham en toen "The Kindred" dit seizoen.
Toen we hem als producerend regisseur konden krijgen,
was dat fantastisch.
Hij mocht de finale maken.
En hij begrijpt de show echt.
Hij is een geweldige mix van...
Hij is een beetje een actiester.
Maar hij is ook enorm fan van Monty Python.
- Ja. - Dus hij begrijpt
de Britse humor geweldig.
Deze selfie was
het allereerste dat we dit seizoen filmden.
- Ja. - Het is blijven liggen
Dat was gefilmd als een scène
die we wilden gebruiken in de kist, toen Crane vastzat in de kist,
en er was geen tijd voor in de aflevering of voor het verhaal.
Toen ik deze scène bedacht, dacht ik:
hier is het bewijs dat we nodig hebben en we hebben het al.
Er zit zelfs een verwijzing in naar Crane als man uit het verleden
en in de moderne tijd.
Het is zo'n
gelukkig toeval dat perfect werkt in de scène.
Ik heb informatie voor u.
Zoals je ook informatie had voor kapitein Crane?
Vechten in kleine ruimtes
- is erg veranderd. - Bedreig je mij?
We wilden laten zien dat Abbie dingen weet uit de toekomst
die van pas komen in het verleden
en ze kan flink vechten.
Echte Amerikaanse kracht.
Ja.
Ik kom u redden.
Hoewel Sutton dat meer nodig lijkt te hebben.
Beter laat dan nooit. Waarom bent u gekomen?
Ik zag de bewegende...
Het is interessant dat zodra Ichabod beseft:
mijn god, ze komt uit de toekomst. Ze is mijn partner, ze is mijn vriendin,
dat hij als eerste een grap maakt.
Net zoals de moderne Ichabod.
Dat zegt heel veel over hem.
Ja, je hebt gelijk.
Het is mooi dat het...
Het is ook de erkenning van hun band en hun vriendschap.
Dat hij zich ontspant,
want hij was... Het is interessant
en ik vond datje een geweldige keuze maakte in de manier
waarop Crane terughoudend is, maar haar dan toch een beetje geeft,
want hij weet dat er iets is.
Maar hij probeert toch vast te houden
aan het karakter en de cultuur van 1781.
Mogen we even die hoed bewonderen?
Van alles wat u me hebt verteld, en dat was veel...
Welke?
Ik vind dit ook een mooi moment,
als Abbie weer begrijpt
hoe vreemd dit allemaal voor hem moet zijn.
En dat, van al die mensen, Katrina
ooit goed was en echt van hem hield,
maar dat is allemaal veranderd.
En de Crane die zij kent,
heeft lange tijd toegekeken
hoe zijn familie slecht werd.
Maar deze Crane
ontdekt binnen één dag
dat zijn vrouw een heks is en dat ze hem nu probeert te vermoorden.
Dit is als het wegtrekken van een pleister. Twee seizoenen tegenover één aflevering.
Ik had geen tijd om er over na te denken of het een enkele reis was.
En terug naar Fredericks Manor.
Fredericks Manor.
Dat shot is met de computer gemaakt.
Om productietechnische redenen konden we niet aan de voorkant filmen
tijdens deze aflevering.
De volgende hoek die we zien, is hoe we het konden doen.
- Echt? - Ja.
Dus...
En de ramen van het huis waren dichtgetimmerd
en ze moesten alle ramen met de computer maken en de kleur bijstellen.
Het was een hinderlaag.
Ze ontsnapte.
Maak u geen zorgen.
Toen ze u krabde, liet ze wat bloed achter.
Is dit nodig?
Als ik haar wil vinden, wel.
In deze scène zit een van mijn favoriete regels van Katrina in dit seizoen.
Ze heeft haar innerlijke heks hier echt omarmd.
Dat is vrij simpel.
Ik ben een heks.
Ze is geweldig. Ik ben dol op de slechte Katrina.
- Kapitein Crane. - Mrs Dixon, excuses dat wij u storen.
En Grace Dixon is een geweldig personage uit seizoen één.
We boften zo met de casting.
Ze is heel goed.
En Onira is geweldig. Ze heeft de juiste warmte voor Grace.
Zodra je binnenkomt, weetje...
Je begrijpt meteen dat dit een gelukkig, veilig huis is.
Warmte en een zwaarte en een verstandhouding met Abbie.
- Zelfs terwijl ze... - Meteen.
Crane denkt: moet ik dit nu weer uitleggen?
Het geloven is één ding, maar het hardop zeggen is een tweede.
Grace Abigail Mills.
We zijn familie.
Is dit ook nieuwe muziek?
We hadden muziek die uniek was voor deze aflevering.
- Ja... - Eerder, toen Crane
de telefoon had, was het nieuwere muziek
en hier is ook nieuwere muziek.
Robert Lydecker en Brian Tyler, onze componisten.
In afleveringen zeventien en achttien...
Ze hadden veel vrijheid en ze mochten ervoor gaan
en ze kwamen met Sympathy For The Devil
en violen, wat ik een geweldige introductie vond
van Abbie in 1781.
En hier...
De muziek voor de afwisselende scènes met de gevangeniscel
en Crane met de telefoon was allemaal originele, nieuwe muziek voor de serie.
Die legde de lat een stuk hoger
en haalde de scène enorm op.
Ja, zeker.
Maar er is veel kracht voor nodig.
Ik moet de energie gebruiken die gewoonlijk dit huis beschermt.
- Zijn we dan kwetsbaar voor een aanval? - Ja.
Laten we dan starten.
We vonden je dagboek.
We zien nu dat Crane volledig overbodig is in deze scène.
Hij houdt alleen wat bloemen vast
om aan Abbie te geven.
Zo. Goed gedaan, Ichabod.
Gelukkig ben jij er.
Terwijl zij hun band voortzetten,
hun afkomst en een volledig nieuwe Grace,
die Ichabod, die haar al jaren kent, nog nooit heeft gezien.
En dit is de vrouw die heeft geholpen bij de geboorte van zijn zoon.
Zijn zoon, ja.
En de vrouw wier dagboek vooral Abbie heeft geholpen
bij talloze gelegenheden.
Het was zo'n mooi idee Abbie en Grace elkaar te laten ontmoeten.
En hier zien we weer hoe Ichabod, als Abbie in gevaar is,
nu al tussen haar en het gevaar gaat staan.
Ook al weet hij dat hij waarschijnlijk zal sterven.
...en hoe ik er kom,
ik kijk ernaar uit uw Amerika te beleven.
Het zal me een waar genoegen zijn, u opnieuw te ontmoeten, Miss Mills.
Hij heeft het idee geaccepteerd.
Hij vertrouwt erop dat Abbie alles recht zal zetten, dat alles goedkomt.
En hij zal haar over ruim 200jaar weer ontmoeten.
Inspecteur.
Nou, inspecteur...
Laten we het verloop van de geschiedenis...
En dan is dit allemaal niet gebeurd.
Deze knuffel vond ik geweldig, Tom.
Is deze mate van intimiteit gewoon in 2015?
Ze verraste me met dat extra kneepje tijdens de regel.
Mooi.
Op naar de strijd.
Voor we afscheid nemen...
Kijk naar het einde van mijn dagboek.
Ja, ik ken deze bladzijden.
- Ze zijn leeg. - Abigail, dit zijn de meest...
Weer een hint dat er nog meer komt.
Deze zul jij vullen.
Het belangrijkste gevecht moet nog komen.
Waarschijnlijk vult ze die pagina's
met Cranes verjaardag en tekeningen van Crane.
- Schetsen, ja. - Ja.
Ja, ze is een machtige heks.
De bescherming is weg.
Vooruit.
Voor deze gevechtsscène heeft Paul de pilot weer bestudeerd
en we wilden dat elke beweging
weerspiegelde hoe de ruiter zich gedraagt
en dat het eerste deel van dit gevecht het gevecht in de pilot weerspiegelde.
Behalve dat Crane nu,
omdat ze ergens anders zijn, het thuisvoordeel heeft.
Hij kan het gevecht wat uitbreiden, zodat ze elkaar niet onthoofden,
maar door willen blijven gaan.
Hij neemt er ook de tijd voor.
En dit vind ik zo'n mooie scène.
Net op tijd.
Dit was heel leuk om te maken.
Onze afdeling visuele effecten was weer briljant.
Toen ik het schreef, wist ik niet of het ons zou lukken.
Want dit effect hier,
als de tijd stilstaat en je verschillende hoeken ziet,
is iets wat normaal zo'n tien dagen nodig heeft om te filmen
en honderd camera's.
En Paul Edwards filmde het in drie uur.
Ja.
We stopten al deze momenten erin om de tijd terug te draaien
en dan het volledige scherm als we terugkomen
en al die momenten herhalen uit seizoen één en twee.
En de pilot, zodat je ziet hoe erg de serie ons allemaal heeft verouderd.
In slechts twee jaar.
Hier zijn we en Crane heeft natuurlijk geen idee wat er net is gebeurd.
Voor hem is er maar anderhalve seconde voorbijgegaan.
- Ja. - Abbie heeft net drie dagen doorgemaakt.
Henry is net gestorven,
Katrina heeft hem net tegen de klok gegooid.
Hij ziet het mes en toch...
We hebben hier veel over gesproken.
Hoe Katrina zou moeten sterven
en het was de juiste keuze om het...
Waarschijnlijk is dit een ongeluk.
- Dat zullen we nooit zeker weten. - Nee.
Maar wat doet het Ichabod pijn.
Hoe jullie in elkaars armen liggen,
dat laatste moment, was heel krachtig.
Jeremy.
En dan zien we echt, na een hele aflevering van Crane
met autoriteit, met familie, met vrienden, met superieuren,
met een doel.
Vanaf dit moment...
Zij is het laatste dat hij heeft, op die laarzen na.
Het laatste dat hij heeft en het is weg.
Ze lost letterlijk op in zijn armen.
En hij heeft weer geen actie gezien in deze aflevering.
- Deze Crane. - Nee.
Gelukkig. Alsof het nog niet erg genoeg was, verandert zijn vrouw nu in as
voor zijn neus.
Een minuut nadat zijn zoon...
- Ja. - ...hetzelfde meemaakte.
We hadden hier versies van...
Op een bepaald moment had ik een hele scène geschreven
en ik moest denken aan een scène uit The Fugitive
met een...
Tommy Lee Jones en Harrison Ford hadden een scène van vijf pagina's
waarin hij in de tunnel staat en in de Niagara-watervallen gaat springen.
Wat uiteindelijk in beeld kwam, was
Ford die zei: "Ik heb het niet gedaan." En Jones zei: "Dat maakt me niet uit."
Meer tekst had je niet nodig.
Daar dacht ik veel aan bij deze scène,
want ik had twee briljante acteurs.
Er hoeft niet veel tekst te zijn. Jullie kunnen gewoon in dat moment zitten.
Toen ik het op papier las, had ik moeite met het idee
van Ichabod en Abbie in een scène van twee pagina's.
We zijn op een punt beland, na twee seizoenen,
waarop ze dat niet nodig hebben.
Ze begrijpt hoe moeilijk het is. Hij probeert meteen...
We moeten nog steeds door.
We moeten nog steeds door. Zo is hij.
Zo is hij altijd geweest.
En ze probeert hem te steunen.
- Ja. - Hij had geen keus.
En hij zei: "Laten we het niet verfraaien.
"We hadden allemaal een keus. Zelfs Katrina, zelfs Henry."
En hier is zijn nieuwe familie.
Ja. Het was heel belangrijk dat Jenny en Irving terugkwamen
voor dit moment.
Zodat het team weer bij elkaar is
na een paar schokkende afleveringen.
En Irving. Zijn ziel was in het bezit
van Henry gedurende het hele seizoen,
maar nu is die eindelijk vrijgelaten en hij is terug
en het intrigerende
is dat hij al eens is gestorven.
Hij is gestorven. Wat voor mysteries zitten daar?
Ja, zeker.
We hebben daar een paar regels van Ichabod uitgehaald.
Omdat hij nog steeds uitgeput was.
Een laatste blik op waar alles voor hem instortte.
Er was een vogel. Weetje dat nog?
- Er was een vogel... - Er is nu geen vogel.
Die hadden we niet nodig.
En ik vind "Klaar, kapitein", "Klaar, inspecteur",
de perfecte afsluiting.
Het is wederzijds respect en vriendschap
en wie weet wat er verder gaat gebeuren.
En nog even over Abbies ervaring.
Zij heeft nu de kapitein leren kennen.
- Kapitein Crane uit 1781. - Absoluut.
Dat is haar knikje naar hem en respect voor wie hij toen was.
Ze kan dat zeggen met kennis
die ze voor dat moment niet had.
Nee, precies.
Tom, bedankt. Dit was heel leuk.
Het was me een genoegen.
Vertaald door: Mijke Smits-de Wit, Deluxe