Crane?
Joe? Jenny?
We zijn niet meer in Kansas, of wel?
Ik ben uit het vagevuur ontsnapt.
Uit de jaren 1700.
Er moet een manier zijn om hier weg te komen.
Op zulke momenten voel ik de schoonheid die deze wereld ooit had.
Dit gebied geniet je voorkeur.
Over deze velden, deze heuvels, deze zeeën
brengen we 'n bewind van bloed en terreur tot alle stervelingen hun trouw zweren.
Je laat het zo mooi klinken.
Misschien moeten we terugkeren naar onze woonplaats.
Reizen is niet nodig.
Mijn liefste,
om zonder je volledige krachten
ons huis te verhuizen? Wat een inspanning.
De moeite waard om jou vreugde te bezorgen.
Binnenkort zal ik weer zijn hoe ik ooit was
en meer.
Het baken is geplaatst.
Het signaal reist ver.
Alle varianten van het kwaad die over de aarde ronddwalen
worden wakker.
En ze komen hierheen.
Wacht, jongens. Ik heb mijn mobieltje laten liggen.
Bestel maar een paar biertjes voor me.
Of negen.
Je moet stinkend rijk zijn om je kind hierheen te sturen.
Vast en zeker.
Geen nieuws over de ontsnapte Nevins?
Ontsnapt, verdwenen of ontvoerd?
Een maand later weten we nog niet wat er toen is gebeurd.
Een agent die ik respecteer zei me ooit dat je je hoofd erbij houdt
door je hoofd erbij te houden. Oké?
Wat hebben we hier? Bedankt.
Deze plek staat in het historisch register.
Hier werken mensen van de overheid.
Een van hen viel gisteren te pletter.
De vraag is of het zelfmoord was of dat hij werd geduwd.
Zijn er getuigen?
De rest van de mannen ging een biertje drinken.
Blauwe plekken. Die wijzen op een stomp voorwerp.
Hij kan de toren geraakt hebben tijdens zijn val.
Klopt er iets niet?
Dat kun je wel stellen.
Hé, goedemorgen.
Alles oké?
Ja. Sorry, nee, eigenlijk...
Ik heb geen dienst. Ik vroeg me af of ik u even mocht storen.
Dat doe je al.
Ik ben Joe Corbin. Ik neem deel aan het Goede Buurprogramma.
New York compenseert de prijs van een woning
tot 50 procent voor leraren, politie...
Ambulancepersoneel. Ik begrijp het.
Hoe dan ook, ik had verderop een huis gezien,
dus ik wilde mensen vragen
wat ze van de buurt vinden.
Er zijn hier vooral gezinnen en goede scholen.
Ik ben alleen. Ik ben niet getrouwd, dus...
In welke straat had je iets gezien?
Dat had ik nog niet gezegd. Maar weet u wat?
Ik wil u niet te lang storen.
U bent al erg behulpzaam geweest.
Hartstikke bedankt, meneer...
Mills. Ezra Mills.
Mr Mills. Bedankt.
Ja.
Waarom heb je niet gezegd dat het huis van je vader was?
Dat zou je afgeleid hebben.
Nee, je dacht dat ik het jou dan zou laten doen.
-Ik wist dat je dat ging zeggen. -Nee, daar kreeg ik de kans niet voor.
Prima.
Je vertrouwt me als we monsters moeten bestrijden.
Ik hoop dat je weet dat je mij kan vertrouwen met alles.
Dat weet ik echt.
Weten en het doen zijn twee verschillende dingen.
Dit is nieuw voor ons allebei.
-We doen ons best, toch? -Ja.
En ja, ik zou gezegd hebben dat je zelf mocht aankloppen.
Gebouwd volgens je instructies, Miss Jenny.
Twee meter bij 180 bij 60 cm. Massief eik, taxusboompinnen.
We hebben dat pas vanmorgen gekocht.
Vergeleken met de schuur is dit kinderspel.
En we hebben maar weinig tijd.
Volgens de gegevens van de spiritistische beweging uit 1850,
moeten we profiteren van een planetaire syzygy.
Syzygy.
Een woord dat ik gebruikte voor m'n beste overwinning in Scrabble.
Het is geen Engels maar een niesgeluid.
Driedubbele woordscore. Haters heb je altijd.
Dit is dus net als die kleerkast uit Narnia?
Eigenlijk meer als "zoek de luitenant in de vergetelheid."
Dit is een geestkabinet
om astrale projectie mogelijk te maken.
Je raakt in een fugue en je geest is vrij om door delen van de realiteit te reizen.
Zo zouden we de luitenant kunnen vinden in de leegte
tussen deze wereld
en andere werelden.
De glyph-zoeker heeft drie totems nodig van 'n familielid van degene die je zoekt.
Het dagboek van Grace Dixon dat van mijn moeder was,
een halsketting die ik van Abbie kreeg
en deze is van mijn vader.
Vraag maar niets.
Nee, wacht.
Ik zou moeten gaan.
Abbie offerde zich op om mij te redden.
Nee, Miss Jenny.
Ondanks je familieband
is de verbintenis tussen Getuigen het sterkst,
wat betekent dat ik de beste keuze ben.
Sluit de gordijnen als ik in trance ga om 't ritueel te voltooien.
"Ziel, wees vrij van je ketenen.
"Geest, dwaal waar je wilt.
"Terwijl het lichaam hier rust op een veilige plek,
"reist de geest naar zijn doel."
Het is vaag, maar het is er.
Z'n astrale vorm heeft z'n lichaam verlaten.
Als alles volgens plan verloopt,
is hij op weg naar waar Abbie ook mag zijn.
Vind haar, Crane. Breng haar naar huis.
Dus de kaarsvlam is een anker?
Als de kaars is opgebrand, trekt die zijn astrale vorm terug.
Heeft hij tijd om haar te vinden?
Er zijn geen garanties.
Sorry dat ik zomaar langskom.
Ik zoek Crane. Hij nam zijn telefoon niet op.
Is hij in de buurt?
Ja en nee.
Hij heeft zijn astrale vorm losgelaten om Abbie te vinden.
Sorry?
We zullen hem inlichten als hij terug is.
Nou, ik werk aan een zaak
en ik heb zo'n ding waarin hij handelt om af te handelen.
Met ding bedoel je een wezen?
Het is slechts een vermoeden.
De kaart die je had gevonden,
met alle monsters die naar Sleepy Hollow gaan.
Dit heeft er misschien mee te maken.
Nu Crane weg is en Abbie nog vermist is,
verdedigen Joe en ik het fort, dus vertel ons
wat je weet en we zullen ernaar kijken.
Het is beter als ik het jullie laat zien.
Op de achtergrond van de foto van de plaats delict drie waterspuwers, toch?
Kijk hier eens naar.
Hier staat er een vierde.
Misschien weggehaald voor de renovatie?
Ik leef nu in een wereld waar waterspuwers tot leven komen.
Crane en Abbie hebben zoiets wellicht al meegemaakt.
Niet dat ik weet. Maar ik kan je vertellen wat ze zouden doen.
Crane zou boeken uit de archieven halen en alles leren over waterspuwers.
Abbie zou heel veel koffie drinken en wat details vinden
en Crane zou dat ding met zijn handen doen.
"Ik heb dit al eerder gezien, luitenant."
-Herinnert zich een historisch detail. -Niets wat jij kent, maar zo van:
George Washington was een zombie.
Ben Franklin had 'n sleutel naar 't vagevuur.
En Jefferson was een hologram?
Heeft hij je dat verteld?
Laat maar zitten. We gaan verder.
Abbie profileerde wezens, toch? Dat lijkt me geen slecht idee.
De vraag is hoe het wakker werd en hoe we het kunnen stoppen.
Stone Manor, stenen wezen.
Het kan nuttig zijn om te weten wie de toren heeft gebouwd.
De datum en herkomst staan op de hoeksteen.
De toren maakte ooit deel uit van de kathedraal van Rouen.
En hoe weet je dat?
Mijn ouders waren archeologen. Dat zou ik ooit ook gaan doen.
Saint-Cyr-graniet.
Vaak gebruikt door Franse arbeiders. Handgesneden in barokstijl.
17e eeuw dus.
Ik was verkocht bij Franse arbeiders.
Reynolds zei al dat dit historisch was. Dat blijkt wel.
Deze toren werd steen per steen uit Europa gehaald.
Met de waterspuwer, misschien.
In de bibliotheek vinden we meer informatie.
Laten we daar beginnen.
Jouw beurt.
Echt? Tijd om te slapen?
Op een plaats waar je niet kunt slapen?
Dat is schaakmat, Crane.
Volgende keer beter.
Luitenant.
Crane?
Luitenant.
Crane.
Het zit allemaal in je hoofd. Het zit in je hoofd, Abbie.
Jouw beurt.
Koningin naar het vierde paard, luitenant.
Koningin-paard-verdediging.
Wat is dit?
Ik ben dichtbij. Ik heb hulp nodig voor het laatste deel van de reis.
Wat moet ik doen?
Onze band, stel hem je voor.
Ons partnerschap.
Wees alsjeblieft echt.
Laat dit alsjeblieft echt zijn.
Het is een opluchting om je levend en wel te vinden, luitenant.
Ik wist dat je nog leefde.
Ik ben bang dat ik hier slechts in geestenvorm ben.
Een astrale projectie.
Miss Jenny's idee. Met hulp van meester Corbin.
We hebben de hoop nooit opgegeven, luitenant.
De voorbije weken hebben we overal gezocht...
Weken?
Ik ben hier al tien maanden, Crane.
Is alles in orde, mijn liefste?
Al die inspanning om ons thuis te verplaatsen.
De schamele kleinigheden die ik kan oproepen.
Je kracht zal terugkeren.
En daarmee je almachtigheid.
Het Oog lag voor het grijpen.
Toen heeft die Getuige het gepakt.
En hij vluchtte de catacomben in.
En ik kan niet terugnemen wat mij toebehoort.
Ik kan niet dezelfde methode gebruiken die jou hierheen bracht.
Maar er is misschien een andere manier.
De Getuige heeft een weg gevonden om zijn wederhelft te bereiken.
Zo gaf ze mij een manier om terug te halen wat ze van je afnam.
Uitstekend.
Als ik het Oog in handen heb,
zullen we deze stervelingen laten boeten voor wat ze hebben gedaan.
De zon is niet ondergegaan sinds ik hier ben.
Toen mijn telefoon leeg was, had ik geen tijdsbesef meer, dus...
Het duurt zo'n 12 uur voor het zand erdoor is.
Twee volle mouwen is gelijk aan een dag.
304. Tien maanden.
Hoe kwam je aan voedsel?
Vreemd.
Het is alsof ik niet hoef te eten, drinken of slapen.
Honger is niet het probleem.
De eentonigheid wel.
Ik heb veel tijd besteed aan verkennen, een uitweg zoeken
en deze plek zo goed mogelijk in kaart brengen.
Er is hier krachtige magie aan het werk, luitenant.
Deze hiërogliefen lijken opvallend veel
op het Soemerisch dat ik op onze oude plaat vond.
Ik heb vaak gewenst dat je hier was om het te ontcijferen.
Bedankt, Crane.
Dat je het nooit hebt opgegeven.
Ik deed alleen wat jij zou doen als je in mijn schoenen stond.
Had ik maar eerder kunnen komen.
Het leek alsof je er al die tijd was.
Ik praat tegen je, Crane.
Natuurlijk niet jou, jij.
Maar ik wist wat je zou zeggen en hoe,
en het is leuk om met iemand te praten en schaken.
Geen zorgen, ik ben niet helemaal gek geworden. Nog niet, tenminste.
Generaal Lafayette liet zijn papieren na op deze plek,
onder het teken van het kruis.
Niets over waterspuwers?
Opvallend weinig.
-Het spoor loopt dood. -Wacht even.
De man was een markies, toch?
Opgeleid bij de beste universiteiten.
Mijn Frans is niet perfect,
maar ik zie vreemde woordkeuzes en rare vervoegingen van werkwoorden.
Laat mij eens kijken.
Jij spreekt geen Frans.
Nee, maar ik kan patronen herkennen.
Dus laat me even kijken. Bedankt.
Hier. Het is subtiel, maar kijk.
Het is in twee soorten blauwe inkt geschreven.
Het is geheimschrift.
Er is nog een verhaal verborgen in de correspondentie.
Ik kan het vertalen.
"Ik heb geregeld om mijn contact bij de koloniale macht te ontmoeten
"op een binnenplaats vlakbij de klokkentoren van Rouen,
"Betsy Ross, de attaché van generaal Washington,
"waar we onze steun beloofden aan de Amerikanen
"in hun strijd voor onafhankelijkheid.
"De Britten lieten 'n mythisch wezen los om onze nieuwe alliantie te beëindigen.
"La Gargouille,
"een kwaadaardig beest uit steen
"jaagde ons op rond de kathedraal.
"Zijn enige doel was om ons te stoppen voor we konden slagen."
Deze kant op, snel.
Wacht, was dat het?
Wat is er gebeurd met Lafayette? En Betsy Ross?
Meer is er niet.
Meestal vult Crane de rest in.
Haar missie moet zijn geslaagd,
ondanks dat monster van generaal Howe.
Lafayette en de Franse troepen voegden zich bij de kolonisten.
Ze hebben het wezen weer in steen veranderd.
En hoe gaan wij dat doen?
Abbie en Crane leren meestal iets uit het verleden
om aanwijzingen te vinden in het heden.
Dat is geweldig, maar ze zijn hier niet, wij wel.
Ja, en wij werken eraan.
Oké, ik ga...
-Probeer maar... -Het gaat wel.
Oké.
Deze vertellen 'n verhaal over 'n machtige god wiens naam voor eeuwig is verborgen.
We weten wel wie dat is.
Er staat dat hij in deze tempel aan zijn volgers zal verschijnen.
"Zijn vleesgeworden kracht vloeit voort uit het Oog in zijn staf
"en opent een pad tussen de werelden."
Het Alziend Oog. Zo ben ik hier gekomen.
Juist. Dat moet op te wekken zijn,
zodat we terug kunnen naar onze wereld.
Maar dan geef ik de Verborgene wat hij wil.
Wacht.
Dit zwaard. Dat heb ik eerder gezien.
-Onmogelijk. Ik heb het hier gevonden. -Nee.
Geen twijfel mogelijk, luitenant.
Dit was van Betsy Ross.
Er is alleen nog maar een ruïne over.
Spijtig wat er van deze plek is geworden.
In haar dag was het glorieus.
Sorry, liefste. Dit is mijn astrale vorm.
Zoals je mede-Getuige heb ik het hierheen geprojecteerd.
Geen behoefte aan een geestkabinet als je man een god is.
Hij is een monster.
En jij bent een goede tweede.
-Wat wil je? -Niets van jou.
Je zoekt naar een uitweg en het Oog is de sleutel.
Ik laat het je zien voor een prijs.
Geef ons het Oog, Getuige, en je kunt naar huis.
We gaan het je niet geven.
Je kunt niets doen
in je astrale vorm.
Je bent zo slim.
Je bent te slim voor je eigen bestwil.
Nee, ik kan je niet aanraken.
Nee.
Maar hem wel.
Wat heb je gedaan?
Ik heb je losgemaakt.
Nu zul je voor eeuwig rondzweven.
Een verloren en stille ziel.
Tenzij je me geeft wat ik wil.
Tik-tak.
Een soort wild dier. Boven in de toren.
We regelen het wel. Ga maar.
Het wezen. Het is hier.
Volg mij.
Daar, op de richel.
Het is in beweging.
Blijf scherp.
Hé. Hier.
Nee, wacht. De abdij.
Volgens Lafayette hield het kruis het wezen weg.
Gewijde grond. Het is het proberen waard.
Rennen. Ik dek jullie.
Ga.
Alsof dat hem zal tegenhouden.
De waterspuwer kan niet op gewijde grond komen.
Voorlopig. Maar dat ding is er nog.
Ja, maar we hebben 'n zwakte ontdekt. We kunnen aanvallen.
Als gewijde grond hem pijn doet...
Dan maken we wapens van wat er hier ligt.
Wijwater kan werken.
We maken staken en spiesen uit een kerkbank.
Wacht even.
Hoop je dat een waterspuwer allergisch is voor water?
Ik heb een beter idee. Goed?
We veranderen hem in steen zonder magie te gebruiken.
De bemanning heeft zijn betonmolen laten staan.
We hebben al een plan.
Wat is het probleem?
We staan aan dezelfde kant, waarom doe je zo?
Iedereen... Doe even rustig, oké?
Luister even naar haar.
Meen je dat?
Ik weet dat het...
Een vreemde dag was voor je. Ik begrijp het, geloof me.
We moeten alles uit de kast halen tegen dit ding.
Er is nog steeds een kans om je mede-Getuige te redden.
Ik laat je zien hoe je het Oog gebruikt om terug te keren.
Maar je sterft liever dan ons te geven wat wij willen. Nobel.
Er is een erger lot dan de dood, Abbie.
In de wereld is er een maand voorbij, maar hier in de catacomben
is de tijd tien keer zo snel voorbijgegaan.
Hoe lang zul je de eenzaamheid kunnen verdragen?
Er zijn momenten geweest waarop ik dacht dat ik gek zou worden.
En ooit kan ik ook echt gek worden.
Dus,
om die reden
zal ik dit doen.
Nee.
Bij schaken
noemen we die zet een offer.
Op het eerste gezicht lijkt het op een verlies, maar uiteindelijk
geeft het je tactische superioriteit.
Jij verachtelijk wezen.
Geniet maar van je superioriteit, terwijl je voor eeuwig rot in deze gevangenis.
De kust is veilig.
Geef me even om te beginnen.
Begrepen.
Dit is het juiste plan, Jenny.
Ik hoop het. We riskeren er alles voor.
Joe.
Dat gedoe met m'n vader vanmorgen. Het is niet dat ik je niet vertrouw.
Ik heb gewoon al heel lang mensen op afstand gehouden.
Hou vol, oké?
Probeer me maar tegen te houden.
Oké.
Mijn ex-vriendje leek op hem.
Een groot ego, een hoofd vol steen.
Start.
Hé, lelijkerd.
Hierzo.
Kom op, grote jongen. Nog een beetje dichterbij.
Pak mijn hand.
Hé.
We hebben het goed gedaan.
Ja.
Wij allemaal.
Ja.
Je hebt je keuze gemaakt. Leer ermee leven.
Luitenant.
Ben jij dat, Crane?
Luitenant.
Het maakt uiteindelijk niet veel meer uit.
Je valt in herhaling, Crane.
Wat? Ik meende wat ik eerder zei. Je bent hier altijd bij mij.
Sinds onze eerste ontmoeting. Het is onverklaarbaar.
We verschillen als dag en nacht, maar komen er toch samen uit.
Ik weet precies wat je zou zeggen:
"Kom op, luitenant. Als er een eeuwigheid voor ons ligt,
"dan gaan we die met opgeheven hoofd tegemoet."
Crane, was dit zwaard van Betsy Ross?
"Inderdaad, luitenant."
Als ze haar wapen hier achterliet, was ze dan ooit zelf gevangen?
Of is ze ontsnapt?
Er is hier iets. Ik weet het gewoon.
Dit mes werd hier met een reden achtergelaten.
Heb ik iets gemist?
"Iets heeft die markeringen gemaakt, luitenant."
Geen mes.
Een touw.
Het mes werd gebruikt om het touw rond de stomp te ondersteunen.
En iemand naar beneden te laten zakken in de put.
Crane. Ben je er nog?
Luitenant.
Jij bent het.
Ik weet dat je nog bij me bent.
Als dit de uitweg is,
ga je met mij mee.
Je zei dat jij en Jenny totems gebruikten om me te vinden.
Nu gebruik je mij.
Als ik hier wegkom,
dan kom jij dat ook.
Blijf bij me, Crane.
Luitenant.
Blijf bij me, Crane.
-Luitenant. -Ik heb je nodig.
Hou je vast, Abigail Mills.
Hoe voelt het om te weten dat je alleen bent?
Crane.
Godzijdank.
De kaars is uit.
Hij zou wakker moeten zijn.
Nog net zoals toen we vertrokken.
Zijn lichaam is hier, maar zijn geest niet.
Wat? Dat kan echt niet.
De kaars moet een anker zijn.
Hij had hem terug moeten trekken.
Het anker werd losgesneden.
Abbie.
Jij.
Je plan werkte.
Crane heeft me gevonden.
Ik zat ergens vast. Pandora noemde het de catacomben.
Was Pandora daar?
Crane en ik zochten 'n uitweg. Zij sneed hem los van zijn anker.
Losgesneden?
Dat betekent dat hij daar nog ergens is, alleen.
Niet alleen. Nooit.
Hij moest me volgen.
Je moest me volgen, Crane.
Zodat we samen weg konden komen.
Luitenant.
Godzijdank.
Dat was vreemd.
Ik was wakker, maar droomde. Ik was hier, maar ook weer niet.
Verloren in de duisternis.
Ik hoorde je stem.
Ik volgde hem.
We hebben het gered.
Inderdaad.
-Ik... Nee. -Rustig.
In de catacomben had ik niet de kans om je dit te vertellen.
Je zet tegen mijn koningin-paard-vier was 'n valse zet.
Ik was je te slim af.
Schei toch uit.
Heb je de Getuige gevonden? En het Alziend Oog?
Het spijt me, mijn liefste.
Het verkeerde in slaapstand.
De Getuige.
Ze heeft het vernietigd.
Bij iedere stap beschamen die stervelingen ons.
Het baken. Het wekt de wezens, maar ze komen niet.
Ik heb dorst, Pandora.
Ik heb honger. Ik heb pijn.
Het baken is te traag, te zwak. Het moet versterkt worden.
Lang geleden
gaf je me een deel van je kracht,
bracht me groot aan jouw zijde.
Wil jij mij dat aanbieden?
Ik heb je teleurgesteld.
Laat dit mijn straf zijn, mijn schaamte.
Neem wat je nodig hebt.
Vertaald door: Rick de Laat, Deluxe