พวกเราเกิดในอวกาศ
เขาบอกเราว่าพื้นโลกใช้อาศัยไม่ได้
แต่พวกเขาคิดผิด
พวกเราสู้เพื่อเอาชีวิตรอดมา นับตั้งแต่ตอนลงถึงพื้น
บางคนก็เจ็บช้ำเกินเยียวยา
แต่ส่วนใหญ่ก็ยังมีชีวิตรอด
คอยตามหาผู้รอดชีวิต จากยานอาร์คคนอื่นๆ
พยายามสร้างสิ่งที่จับต้องได้จริง และยั่งยืนจากป่าทึบ... สร้างบ้าน
บรรดาผู้นำเราเชื่อว่า ถ้าอยากอยู่รอด เราก็ต้องสร้างสันติกับคนบนดิน
แต่สันติเป็นแนวคิด แปลกประหลาดสำหรับที่นี่
ฉันไม่เข้าไปหรอก
คลาร์ก...
ต้องเห็นหน้าทุกคน
ก็มีแต่จะคอยเตือนว่าฉันทำอะไรลงไป เพื่อพาพวกเขากลับบ้าน
ขอให้เราพบกันอีกครั้ง
เราจะเดินทางไปเมืองแห่งแสง
ยอมเสี่ยงกับฉันเถอะน่า จอห์น เมอร์ฟี่
ขอต้อนรับ เธโลนีอัส ฉันรอคุณมานานมากแล้ว
ฉันชื่อแอลลี่
ผมพยายามหยุดหล่อนแล้ว ผมขอโทษ ขอโทษจริงๆ
ปิดผนึกประตูนิรภัย
ไม่เอาน่า เปิดสิ
เปิดสิเปิด
คริส อยู่ไหนเนี่ย พวก
คริส คริส
คริส
รู้แล้วเชียว ข่าวมันต้องออกผิด
ไม่ใช่ฝีมือจีนหรอก
ไอ้โง่ตัวนี้เป็นคนปล่อยแอลลี่ออกมา
ช่วยหน่อย สารกัมมันตรังสี กำลังจะแพร่แล้ว
ถ้าไม่อยากอยู่ที่นี่ร่วมกับศพ เราก็ต้องเอาเขาออกไป
มาเร็ว
ผมพยายามหยุดหล่อนแล้ว แต่ผมพลาดท่า
ผมขอโทษจริงๆ
ปี 2051 เบคก้าพบแอลลี่
คริส ฉันต้องกลับไปทำงานนะ
นี่ก็งานไง
แอลลี่อยากให้คุณแปลกใจ
สวัสดี เบคก้า
ใครเป็นคนทำ
ฉันเอง คุณไม่ชอบเหรอ
ก็อย่างที่รู้ ฉันไม่ได้คิดว่า ตัวเองต้องมีร่างคน
คุณต่างหากที่คิด
ก็ทำไมไม่ใช้ร่างคนสร้างเลยล่ะ
ระบุคำสั่งหลักของเธอมา
คำสั่งหลักของฉันคือทำให้ชีวิตคนดีขึ้น
ทำให้ชีวิตคนดีขึ้น
แล้วจะทำได้ยังไง
ด้วยการแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ
แล้วต้นเหตุที่ว่าคืออะไร แอลลี่
มีคนมากเกินไป
มีคนมากเกินไปงั้นเหรอ
มีคนมากเกินไป
ก็จัดการเรียบร้อยเลยนี่ ใช่ไหมล่ะ
ผ่านมา 86 วันแล้ว
เหลือเสบียงกล่องสุดท้าย ก็...
ไม่เคยคิดเลยว่าจะคิดถึง ยานอาร์คมากขนาดนี้
ไงก็เถอะ จาฮา ถ้าคุณเห็นวิดีโอนี้ ก็แสดงว่าคุณยังไม่ตาย
งั้นก็จงไปลงนรกซะ
เอาสิวะ
ปลดผนึกประตูนิรภัย
เดี๋ยว กลับมานี่
จอห์น
อยู่นี่เอง
- จาฮา - ขอต้อนรับ
เรามีเรื่องให้คุยกันมากทีเดียว
แต่ก็มีเวลาน้อยนัก
ฉันพบมันแล้ว จอห์น
เมืองแห่งแสงมีอยู่จริง
คุณปล่อยให้ผมทน
โอเค
เขาเอาชนะฉันได้ แต่เน้นใช้แรงมากเกินไป
ตามใจนายเลย
เลิกแล้วเหรอ
ต้องไปทำแผนที่เขตเจ็ด
ฮาร์เปอร์ จัดการให้เสร็จเลยเถอะ
สภาอยากให้นายมีไว้
ฉันเป็นคนแห่งผืนป่า
เครื่องแบบมันไม่เปลี่ยนเรื่องนั้นหรอก
ที่นี่เป็นบ้านเราแล้ว ลินคอล์น
เราสู้เพื่อให้ได้มันมา
เพื่อนเราตั้งหลายคนต้องตายเพื่อมัน
ตอนอยู่บนยานอาร์ค เครื่องแบบก็มีอีกความหมายหนึ่ง
แต่อยู่ที่นี่ มันมีความหมาย ตามที่เราอยากให้มี
หมายถึงร่วมกัน
สักวันน้องสาวฉันก็จะเข้าใจเอง
จับคู่ฝึกต่อสู้กันได้แล้ว
นี่ ไปเขตเจ็ดก็เท่ากับ ติดชายแดนเผ่าน้ำแข็งเลยนะ
อื้อ ฉันรู้
พวกเผ่าน้ำแข็ง เป็นพันธมิตรผู้การก็จริง
แต่ไม่ได้แปลว่า พวกมันจะเคารพข้อตกลงสงบศึก
- ฉันอยากออกไปลาดตระเวนด้วย - ก็อยากให้ไป
ทุกคนอยากให้นายไป แต่จนกว่าผู้การตกลงถอนคำสั่งฆ่านาย
นายจะเป็นภาระให้เราเปล่าๆ
สองวันมานี้ ผู้นำเพิ่งจะได้นอนพัก
งั้นผมพูดสั้นๆ เลยแล้วกัน
เราจะไปเขตเจ็ด
ผมคิดว่าเราควรติดอาวุธให้ทั้งหน่วย
อนุญาต แต่กฎการปะทะยังเหมือนเดิม
ห้ามตอบโต้ด้วยกำลังรุนแรง
รับทราบครับ
เบลลามี่ ตั้งแต่ตอนเขาเวธเธอร์ คนบนดินก็ไม่ได้โจมตีเราอีกเลย
นี่ก็ผ่านมาสามเดือนแล้ว
คนของเราเชื่อว่านี่คือสันติสุขของจริง
พยายามอย่าทำมันพังล่ะ
ครับผม
เขามาไกลเลยนะ
ก็ยังพัฒนากันต่อไป
ฉันฝันว่าเราอยู่บนยานอาร์ค ก่อนเราส่งเด็กๆ ลงมาน่ะ
บางทีแกอาจจะอยู่เขตเจ็ดก็ได้
จะให้ส่งทีมค้นหาออกไปอีกไหม
พวกเขาหาตัวแกไม่เจอหรอก
จนกว่าแกจะพร้อมให้เจอนั่นแหละ
ท่านครับ
ฉันต้องไปดูคนไข้แล้ว
ท่านครับ เราเพิ่งได้สัญญาณ ดูแล้วปลอดภัย สามกิโลเมตรครับ
สามกิโลเมตร
เธออยากพบเรา
มอนตี้ ทำไมยังไม่พร้อมอีก
ฉันพร้อมแล้ว แต่เขาน่ะยัง
เราทำยังไงดี
ปล่อยเขาไปเถอะครั้งนี้
อาการเขาไม่ได้ดีขึ้นเลยนะ
เรื่องมายาทำเขาหัวใจสลาย
เขาต้องไปกับเรา
หิ้วปีกข้างนึงซิ
เอานะ
ซีค บอกให้เอาของกินของใช้ก่อน
งานศิลปะมันไม่มีวันหมดอายุ
มอนตี้ ยกให้นายจัดการเลย
ไง ครั้งนี้ไม่มีปัญหาเนอะ
ฉันเกลียดที่นั่น
ฉันรู้
ฉันเอาของมาให้ด้วยแน่ะ
มหากาพย์อีเลียต
เห็นนายบอกว่าแม่นายเคยอ่านให้ฟัง
คิดว่านายจะน่าชอบ
ฉันชอบมากเลย ขอบใจนะ
นี่ เบาหน่อยสิ
อรุณสวัสดิ์เธอด้วยเหมือนกัน
จะให้แบกไปทำไม ถ้าไม่ให้ยิง
ยิงได้ แต่ห้ามฆ่า นี่บอกทุกคนเลยนะ
ออคเทเวียอยู่ไหน
เราจะออกไปนอกกำแพง คิดจริงๆ เหรอว่าน้องนายจะพลาดน่ะ
โทษที น้ำหนาวไปเหรอ
นายไม่ต้องพกปืนเลย จนกว่าจะมีสติดีนั่นน่ะ
ไม่อยากได้อยู่แล้ว
ไปกันเถอะ
ระวังตัวด้วย
- เธอดีเกินไปสำหรับนายจริงๆ - หุบปากน่า
ระวังล่ะ สักวันมอนตี้อาจจะหลอมเธอ
พอได้แล้ว
เรเว่น พาเราออกไปซิ
เจอตัวแล้วสินะ
พยายามตามให้ทันล่ะ
อาร์เคเดีย
วัน...
แล้ววันเล่า
ฉันจะก้าวเดิน
เล่นไปตามเรื่อง
แต่วัน...
หลังจากวันนี้
ไม่มีทาง
ถ้านายจะนั่งเบาะหน้า ห้ามนายหายเงียบไปเฉยๆ
ฉันจะหยุด
นี่ ไม่เป็นไรหรอก ต้องเดินทางอีกไกล
และฉันจะเริ่ม
ทำไมฉันถึงขออีกหนึ่งจูบไม่ได้
ทำไมฉันถึงขอแค่จูบนึงไม่ได้
ก็คงมีบางอย่างที่ฉันไม่คิดถึงอยู่แหละ
แต่พอเห็นกางเกงเธอ นี่จูบฉันหน่อยสิ
ทำไมเธอถึงนอนกับฉันอีกครั้งไม่ได้ล่ะ
ทำไมเธอถึงนอนกับฉันสักครั้งไม่ได้
เชื่อมือน่า ฉันรู้ดีว่าต้องทำยังไง
แต่มีบางอย่างไม่ยอมให้ฉันร่วมรักกับเธอ
วันแล้ววันเล่า
ฉันเฝ้าโมโหและฉันจะบอกว่า
ว่าวันนั้นใกล้เข้ามาถึงแล้ว
วันที่ฉันโค้งตัวและบอกลา
อย่าได้บังอาจหันมันมาทางฉันนะ
อย่าได้คิดจะยิงมาทางนี้เชียว
ก็รู้ดีนี่ว่าฉันเห็นใจ
แต่อย่าได้อุตริหันมายิงทางฉัน
เครื่องส่งสัญญาณจากยานอาร์ค
เฮ้ย ท่อนนี้เจ๋งที่สุดเลยนะ
มาจากไหน
สถานีฟาร์ม
อะไรนะ หลังจาก... หลังจากสี่เดือนเนี่ยนะ ได้ไง
เดี๋ยวก็รู้ พวกเขาอยู่ตรงไหน
อย่าบอกนะว่าฉันพลาดงานเลี้ยง
เขตแปด
เข้าเขตแดนเผ่าน้ำแข็ง
แล้วยังไง
ระเบียบการบอกให้เรากลับบ้าน
ปล่อยให้ผู้นำเป็นคนตัดสินใจ ว่าทำยังไงต่อ
ช่างหัวระเบียบการ
ผู้นำไม่ได้มาจากสถานีฟาร์ม
มอนตี้ต่างหาก แฟนหนุ่มของมิลเลอร์ด้วย
พวกนายตัดสินใจเลย
ลงมือกันเถอะ
ยังต้องถามอีกเหรอ
พยายามตามให้ทันล่ะ
จาฮา
นี่ ตื่นสิ
เธโลนีอัสไม่ได้อยู่ที่นี่ จอห์น
เขาอยู่ในเมืองแห่งแสง
ฉันรู้ว่าเธอเป็นตัวอะไร
ได้อยู่ท่ามกลางผู้คนที่เข้าใจ เทคโนโลยีอีกครั้งก็น่าชื่นใจดีนะ
ขอเราอธิบายก่อน
เป็นความคิดที่ดีเลย
เริ่มด้วยทำไมถึงขังผมไว้ในห้องนิรภัย ขณะที่คุณใช้ชีวิตอยู่นี่เยี่ยงราชาดีไหมล่ะ
โลกภายนอกไม่มีความหมาย
ที่เมืองแห่งแสง เราทุกคนเป็นราชา
แล้วก็คิดว่าไอ้เราต่างหากที่เสียสติ
มันเป็นความจริง ฉันแสดงให้เธอดูได้
โอเค คุณรู้ใช่ไหมว่าแม่หล่อนเป็นคน ปล่อยระเบิดที่ทำลายล้างโลกน่ะ
ผิดแล้ว
เธอไม่ได้ทำลายล้างโลก
เธอรักษามันเอาไว้ต่างหาก
ผมไปละ
ปล่อยไปเถอะ เดี๋ยวเขาก็เปลี่ยนใจ
ป่าพวกนี้คงจะเป็นแนวเขตแดน
แล้วพวกน้ำแข็งอยู่ไหนกันล่ะ
ขึ้นไปทางเหนืออีก
เผ่าน้ำแข็งกินพื้นที่เป็นพันๆ ไมล์
ดีนะที่เราแค่ต้องฝ่าไป 200 เมตร
ช้าก่อน
จำไว้นะ กฎการปะทะ ห้ามใช้กำลังรุนแรงเด็ดขาด
เรียงแถวตามฉันสั่งนะ
- เรเว่น รออยู่ที่โรเวอร์ - กะผีน่ะสิ
เราต้องการคนทุกคน
มากันแล้ว
120 เมตร... 110
นี่พวกเรานะ นายทำอะไรน่ะ
เราหวังว่าเป็นพวกเราต่างหาก
รอฉันสั่งนะ
เผ่าน้ำแข็งเหรอ
ใช่ ทาหน้าสีขาว
เย็นไว้นะ
พวกแกเป็นใคร
คนบนฟ้า
ตามหาคนของพวกฉัน
ตามหาวันเฮด้าน่ะสิ
พวกเขานึกว่าเราตามหาวันเฮด้า
- ใครน่ะ - ฉันก็ไม่รู้
แสงนั่น เครื่องส่งสัญญาณนี่นา
เฮ้ย กลับมานี่นะ
แจสเปอร์ นายทำอะ...
นายทำอะไรน่ะ
- แจสเปอร์... - ไม่เป็นไร ฉันจัดการเอง
บอกพวกเขาไปว่าเราเคารพ ตามข้อตกลงของผู้การ บอกไปเร็ว
นี่เป็นของพวกเรา
วันเฮด้าอยู่ไหน
ปล่อยเขานะ
เราไม่รู้ว่าคุณหมายถึงใคร ได้โปรด เราช่วยเหลือกันได้นะ
แกขำนักเรอะ
หยุดยิงก่อน
แจสเปอร์ ก้มหัว
โรเวอร์หนึ่ง ตอบด้วย
ย้ำ โรเวอร์หนึ่ง ตอบมาด่วน
- อะไรอีกล่ะ - เบลลามี่ เธออยู่ไหน
ฉันจัดการมันได้น่า
นายคิดบ้าอะไรอยู่น่ะ
เราได้เครื่องส่งสัญญาณมาไม่ใช่รึไง
ใช่ แต่พวกนี้ไปได้มาจากไหน
ต้องรีบพากลับไปส่วนพยาบาล
เราจำเป็นต้องยิง หน่วยลาดตระเวนเผ่าน้ำแข็งสามคน
ฐานลับเขตสี่ ตอบด้วย
บอกทีว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น
ให้เธอมาถึงที่นี่ก่อน เลิกกัน
เขตสี่เหรอ เคนไปทำอะไร นอกกำแพงไกลขนาดนั้น
พาเขากลับบ้าน
ฉันสบายดี ขอบใจที่ถาม
- มิลเลอร์ - ว่า
เอาม้าพวกนั้นมาตัวนึง
เรเว่น ในเมื่อเธอขี่ม้าไม่ได้ ซ้อนท้ายเอา
- มอนตี้ นายมากับฉัน ให้ไว - โอเค
เรื่องแจสเปอร์นายพูดถูก โอเคนะ
อยากให้ฉันพูดแบบนั้นใช่ไหม
เงียบน่า คอยมองสองข้างทางให้ดี
ฉันเองก็บอกปฏิเสธได้แหละ
เขาอาการทรุดลงเรื่อยๆ ใช่ไหม
เมาเละทุกคืนมันก็เรื่องนึง
แต่ยิ้มตอนมีมีดจ่อคอ นี่มันแย่ไปอีกขั้นเลยนะ
เคนอยู่กับใครน่ะ
- อินดรา - คนนั้นอินดราเหรอ
เขาคงบอกเธอว่าเราฝ่าฝืนข้อตกลง
ท่านครับ ก่อนที่ท่านจะพูดอะไร เรามีเหตุผลที่...
เรื่องนั้นค่อยว่ากันทีหลัง
นี่เรื่องคลาร์ก
- คลาร์กเป็นอะไรครับ - เธอกำลังโดนตามล่า
- ใครล่า - ทุกคน
ศึกของเจ้าจบแล้ว
ฆ่าได้ดีมาก
ขอบคุณ ขอเสบียงเหมือนทุกที
เธอมาหลังพ่อฉันออกไปทุกรอบเลยนะ
กะเวลาได้ดีมาก
ฉันรีบน่ะ
นั่นสินะ เหมือนอย่างเคย
เนื้อจากที่เธอฆ่าเมื่อครั้งที่แล้ว
ทาเกลือตากแห้งเรียบร้อย หักส่วนที่เป็นของเราไปแล้ว
อะไรน่ะ
เครื่องดื่ม ให้ระหว่างรอ
เดี๋ยวฉันจะรีบจัดการที่เหลือให้
เปิดประตูเร็วเข้า
แจสเปอร์บาดเจ็บ มัวชักช้าอะไรอยู่
เกิดอะไรขึ้น
เผ่าน้ำแข็ง
พาไปเขตพยาบาลเร็ว
พิงฉันได้ กดแผลไว้นะ
คลาร์กล่ะ
แจ็คเก็ตสวยดี
ให้ฉันพาม้าไปเก็บให้ไหม
ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉัน... เดี๋ยวฉันพาไปเอง
เธอลงมาเองไม่ได้ ใช่ไหม
โอเค เอนมานี่
โอเค
ขอบคุณ
- เรเว่น... - ฉันสบายดี
นี่ก็ยังไม่ค่อยชินเหมือนกัน
ท่านครับ เราเกือบอยู่นอกเขตสัญญาณแล้ว
แน่ใจนะครับว่าจะไม่แจ้งผู้นำ
แน่ใจ ฉันไม่อยากรบกวนแอบบี้ จนกว่าเราจะได้เรื่อง
เรารู้ว่ามีคำสั่งฆ่า
คนพวกคุณชอบแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
มันไม่ใช่คำสั่งฆ่า เป็นค่าหัวต่างหาก
คลาร์กเป็นสัญลักษณ์
เธอเป็นที่รู้จักในนาม วันเฮด้า ผู้บัญชาความตาย
คนเผ่าน้ำแข็งที่เราฆ่า ถามหาวันเฮด้า
พวกเขาตามหาคลาร์ก ทำไม
คนของฉันเชื่อว่าเวลาเราฆ่าใคร เราจะได้พลังของคนคนนั้น
ฆ่าวันเฮด้า เราก็จะได้บัญชาความตาย
แกเป็นแค่เด็กผู้หญิงคนเดียว
ผู้การเองก็ไม่ต่างกัน
สิ่งที่คลาร์กทำตอนเขาเวธเธอร์ ทำให้เธออ่อนแอ
เผ่าน้ำแข็งเลยกำเริบเสิบสาน
ราชินีพวกนั้นอยากได้พลังของคลาร์ก
ถ้าคนของหล่อนเชื่อว่าหล่อนมีพลังนั้น
หล่อนจะทลายพันธมิตร และประกาศสงคราม
ฉันยอมให้เป็นแบบนั้นไม่ได้
ขอต้อนรับสู่เขตเจ็ด ไปทางไหนต่อ
ถ้าคลาร์กอยู่ที่นี่ เธอก็ต้องใช้เสบียง
เริ่มต้นที่สถานีแลกเปลี่ยนแล้วกัน
ตกลงเธอเลือกได้ยัง
บอกแล้ว ฉันติดหนี้เธอมากกว่านี้เยอะ
เลือกเอาสักอย่างสิ
เล่าเรื่องนี้ให้ฟังหน่อย
มีอะไรมาแลกเปลี่ยนรึเปล่า
นี่ฉันถามพวกนายนะ
เคยเห็นผู้หญิงคนนี้ไหม
วาดไม่ค่อยเหมือนเท่าไรเลย
แสดงว่าเคยเห็นสินะ
เธอมาที่นี่เมื่อสองวันก่อน
ฉันถึงโดนอย่างนี้ไง
เห็นบอกว่าจะขึ้นเหนือ ไปตามช่องเขาอีเดน
เผ่าน้ำแข็ง
เราต้องรีบแล้ว
ขอบใจมาก
เธอช่วยเรามากกว่าที่เธอคิดไว้นัก
เธอรู้ตั้งแต่เมื่อไร
ก็เธอมาที่นี่มาตั้งแต่เมื่อไรล่ะ
ฉันว่ารอดีกว่านะ
ให้พวกนั้นไปไกลๆ ก่อน
ดื่มซะสิ
เธอช่วยฉันทำไม
แม่ฉันโดนพวกคนบนเขาจับไป
เธอเป็นคนยุติการเก็บเกี่ยวนั้น
คุณเรียกพบผมเหรอ
ใช่ ฉันอยากให้มีคนไปเอา เสบียงการแพทย์จากเขาเวธเธอร์มาอีกน่ะ
อยากขอคำแนะนำผมใช่ไหม
ฉันเรียกเธอมาเพราะเรื่องนี้แหละ
คนไปครั้งล่าสุดเพิ่งกลับมาถึงที่นี่
ถ้ามันดูเหมือนคนบนฟ้ายึดภูเขาไป
ข้อตกลงจะล่ม ปะทุเป็นสงคราม
แจสเปอร์ รอก่อน
เรายังไม่ปล่อยให้ไปเลย
- ผมสบายดี - เขาไม่ได้สบายดี
หุบปากน่า เรเว่น
โอเคๆ พอได้แล้ว
ถ้าเธอสัญญาว่าจะกลับมาตอนเช้า แล้วฉันจะตรวจเธออีกที โอเคนะ
คุณจะปล่อยเขาไปแบบนี้เหรอ
แค่นั้นแหละ ลินคอล์น ขอบคุณมาก
เดี๋ยวฉันเข้าไป
แอบบี้ เรามีคนไข้รออยู่ 12 คน สี่รายคือผ่าเอายาคุมที่ฝังออกนะ
เดี๋ยวคุณเข้ามา
แอบบี้ เขามีมีดพาดคออยู่ แล้วเขาก็ยิ้ม
ฉันอยากคุยเรื่องเธอน่ะ เรเว่น
สะโพกเป็นยังไงบ้าง
กระดูกสะโพกคุณไม่ได้แตกใช่ไหม
เริ่มเจ็บตั้งแต่เมื่อไร
หลังจากระเบิดเขื่อน
สามเดือน
ฉันจัดการได้น่า
เธอไม่ได้จัดการมันเลย
เธอโกหกเพื่อน
เธอโกหกหมอ
เธอผลักไสวิกออกไป ทั้งๆ ที่เขาแค่พยายามช่วย
- อย่านะ - เรเว่น เธอไม่...
จัดการตัวเองให้ได้ก่อนเถอะ แอบบี้
ถ้าคุณไม่มัวแต่ยุ่งรับบทเป็นผู้นำ กับเป็นหมอเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาส่วนตัว
คุณก็จะสำเหนียกว่า ตัวเองทำไม่ได้ดีทั้งสองตำแหน่ง
ดีใจที่ได้คุยนะ
ส่วนมากก็เป็นฝีมือเสือน่ะ
ไม่มีรอยขีดคนที่ฆ่า
หลังฉันไม่ใหญ่พอ
เล่าเรื่องที่เขาให้ฟังหน่อยสิ
ไม่มีอะไรจะเล่า
ฉันทำในสิ่งที่ต้องทำ ก็แค่นั้น
แค่นั้นเหรอ เธอฆ่าศัตรูตัวฉกาจของเรา
เธอล้างบางพวกมันเรียบด้วยตัวเอง
ไนล่าห์ ช่วยหยุดพูดทีได้ไหม
ไม่ใช่
ไง เฮลิออส สาวน้อยเราเป็นไงบ้าง
อย่างน้อยนายก็ยังไม่ลืมภาษาตัวเอง
นี่
นายจะใส่เสื้อแจ็คเก็ตพวกนั้นก็ได้
แต่นายจะไม่มีวันเป็นพวกเดียวกันกับเขา
จะมาแบ่งแยกพวกเขา-พวกเราไม่ได้หรอก ถ้าเราอยากมีชีวิตรอด
นายนี่ใสซื่อจริงๆ
คนพวกนี้ไม่เหมือนนาย ลินคอล์น
เคนกับแอบบี้ไม่เหมือนคนส่วนใหญ่
เขาพยายามสร้างสันติสุขที่ยืนนาน ฉันเองก็เหมือนกัน
พวกเขาหลอกใช้นายต่างหาก
"ดูคนบนดินแสนดีในเครื่องแบบนั่นสิ"
เขาคิดว่ามันพิสูจน์ว่าเราอยู่ร่วมกันได้
มันก็พิสูจน์อย่างนั้น
แล้วถ้าเกิดฉันไม่อยากอยู่ร่วมกันล่ะ
ไม่ต้องพูดเรื่องคำสั่งฆ่าเลยนะ
เราหนีกันไปแสนไกลก็ได้
เผ่าของลูน่ารับพวกเราแน่
พวกเขาไม่รับหรอก
ลูน่าจงใจซ่อนตัว
เขาไม่ยอมดึงความสนใจหาตัวเองเด็ดขาด
นี่ นี่
ฟังฉันนะ นี่
คนบนดินอยู่ตรงนี้
ไม่ใช่อยู่ที่ตรงนั้น
ไม่ว่าอะไรก็พรากมันไปจากเราไม่ได้
เครื่องแบบนี้ทำได้
คุณจะไปแล้วเหรอ
เธอก็เหมือนกัน
ผมไม่ไปกับคุณหรอก
เดี๋ยวตามไปนะ กีเดี้ยน
คุณได้เพื่อนใหม่แล้วนี่
ฉันขอโทษที่เราขังเธอ ไว้ในห้องนิรภัย จอห์น
เธออยากได้ยินอย่างนี้เหรอ
แต่ความจริงก็คือ ฉันรู้ว่าเธอจะปลอดภัย
แถมสิ่งที่เราต้องทำ ฉันต้องการเวลาด้วย
นั่นสินะ ผมดูออกเลยว่าคุณยุ่งกันน่าดู
เราเปลี่ยนหัวรบนิวเคลียร์ ให้กลายเป็นแหล่งพลังงาน
เมื่อมีพลังงานเพิ่มขึ้น
แอลลี่ก็จะสานต่องานที่เธอเริ่ม กับผู้สร้างเมื่อร้อยปีก่อน
จะอะไรก็เถอะ ฟังนะ ผมก็ยังจะพายเรือบดออกไปอยู่ดี
ฉันต้องการเธอ
แน่นอนละ
ต้องมีคนเป็นอาหารสัตว์ประหลาดใช่ไหม
ให้ฉันพิสูจน์ให้เห็นเถอะนะ ว่าเราทำอะไรได้บ้าง
ฟังนะ ผมเห็นแล้ว ว่ายัยนั่นทำอะไรได้บ้าง
ไม่ เธอยังไม่เห็น
ไม่ได้ใกล้เคียงเลย เจ้าลูกชาย
เป็นไปได้เหรอเนี่ย ที่คุณฟังดูบ้ามากกว่าเดิมอีก
ฉันจะเล่าเรื่องเมืองแห่งแสง ให้เธอฟังก็ได้
แต่เธอไม่เข้าใจหรอก จนกว่าจะได้เห็นเองน่ะ
แล้วเจ้านี่จะพาผมไป เมืองแห่งแสงงั้นเหรอ
ไม่เจ็บ ไม่เกลียด ไม่อิจฉา
ไม่ละ ขอบคุณ
- จอห์น... - ไม่
ความเจ็บปวด ความเกลียด ความอิจฉา
พวกนั้นเป็นรากฐานตัวผม
ถ้าผมกำจัดมันออกไป ผมก็ไม่มีอะไรเหลือน่ะสิ
เอามันออกไปให้พ้นหน้าผมซะ
ดูแลตัวเองดีๆ ล่ะ จอห์น
แล้วค่อยตัดสินใจ
จอห์น
ไม่อยากจะเชื่อ
เอโมริเหรอ
รออะไรอยู่ล่ะ มาเร็ว
- เปลี่ยนใจแล้วเหรอ - ฝันไปเถอะ
เอโมริ ไปขโมยเรือมาจากไหนน่ะ
บอกแล้ว เดี๋ยวเขาก็เปลี่ยนใจ
อ๊ะๆ อย่าเพิ่ง
ฉันเสนอให้จับปล่อยลอย
ไม่เอาน่า จะให้ทำอะไรแลกล่ะ
เล่นให้ฟังเพลงนึง
ได้เลย
วัน...
แล้ววันเล่า
ฉันจะก้าวเดิน
ฉันจะบอกว่า
แต่วัน...
หลังจากวันนี้
เธอพูดถูก
ฉันรับหน้าที่เยอะเกินไป
ยังไงฉันก็จะไม่ผ่าตัดอยู่ดี
เรเว่น เรื่องนั้น...
นี่คุณมาในฐานะผู้นำ หรือในฐานะหมอ
เพราะฉันไม่อยากคุยกับคุณภาคนึง
ฉันมาในฐานะเพื่อนเธอ
ฉันให้โอกาสตัดสินใจแล้วนะ
จะเอาสิ่งไหนและจะยอมสละสิ่งไหน
ก็ดี
หุบปากแล้วดื่มซะ
แต่ตอนเธอกำลังจะตัดมันทิ้งนั่นเอง
เธอก็พูดว่า "เดี๋ยวนะ ที่รัก
ฉันจะสั่งสมมันไป
จะสั่งสมไปเรื่อยๆ
สั่งสมมันไป
เดี๋ยวก่อนนะ ที่รัก ฉันจะสั่งสมมันไปเรื่อยๆ"
วัน...
แล้ววันเล่า
ฉันเฝ้าโมโห
และฉันจะบอกว่า
ว่าวันนั้น
ใกล้เข้ามาถึงแล้ว
วันที่ฉันจะโค้งตัว
และบอกลาทุกคน
โธ่ แม่จ๋า แม่จ๋า แม่จ๋า แม่
ดูเอาเถิดว่าลูกชายแม่ทำอะไรลงไป
เดินกร่างไปทั่ว ราวกับตัวเองเป็นที่หนึ่ง
เข้าไปใจกลางเมือง แล้วคุณซื้อปืนให้น่ะ
และคุณก็บอกว่า "อย่าบังอาจหันปากปืนมายิงฉัน
อย่าบังอาจมายิงฉันเชียว
ก็รู้อยู่เต็มอกนี่ว่าฉันเห็นใจ
แต่อย่าได้บังอาจหันปากปืนมายิงฉัน"
วัน...
แล้ววันเล่า
นี่ นี่ ใจเย็นก่อน
ฉันเฝ้าโมโห
ของพวกนี้มีเจ้าของ
- เปียโนนั่นก็ด้วย - แจสเปอร์ แจสเปอร์
ไอ้พวกโจรขุดสุสาน
ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้นะ
นี่
- โอเค หยุด หยุด - ใจเย็นๆ
พอที
เราต้องลงไปย้ายที่มัน
เดี๋ยวก่อน นี่มีคนตัด
คุณไม่รู้ซะหน่อย
ตอนนี้เรารู้แล้ว
สวัสดี วันเฮด้า