ว่าไง ทุกคน ทำอะไรกันอยู่เหรอ
กำลังทำโครงงานของเรา สำหรับงานวิทยาศาสตร์ที่โรงเรียนอยู่
พระเจ้า พี่รักงานวิทยาศาสตร์จัง
พวกเขามีการบ้านสนุกๆ ให้ทำ
รวมทั้งการแข่งขันทางวิชาการที่น่าตื่นเต้น
ในความคิดของพี่มันฟังดูเจ๋งกว่านะ
ฉันจะทำนาฬิกามันฝรั่งแหละ ดูนะ
เธอก็แค่เปลี่ยนมันเป็นเฟรนช์ฟรายส์
ฉันรู้ ฉันทำงานไม่ได้หรอกถ้าท้องว่าง
บิลลี่ แล้วโครงงานของนายคืออะไรเหรอ
ผมกำลังทำไอ้นี่อยู่
ถุงเท้าถูพื้นเหรอ นายจะได้ทำความสะอาดพื้นด้วยเท้าน่ะเหรอ
นี่ แบบนั้นก็ใช้ได้เหมือนกันนะ
ไหนลองดูซิ
โอ้โฮ มันใช้ดีกว่าตุ๊กตาเท้าขนปุกปุยตั้งเยอะแน่ะ
ไม่เลวเลยนะ ทุกคน
แค่ห้ามพูดคำว่า "งานวิทยาศาสตร์" ตอนแม็กซ์อยู่แล้วกัน
มันทำให้เขาคิดถึงความทรงจำแย่ๆ น่ะ
แค่พูดคำว่า "งานวิทยา…"
ใช่
ทำไม มันจะเป็นไงเหรอ
เชื่อพี่สิ เขาจะสติแตกเลยล่ะ
งั้นเรายิ่งต้องทำใหญ่เลยสิ
- ใช่ - ไม่
- งานวิทยาศาสตร์ - งานวิทยาศาสตร์
ใครพูดคำว่างานวิทยาศาสตร์
- คุ้มค่า - คุ้มค่า
(เอซ บริษัทรับย้ายบ้าน)
สิ่งที่คุณเห็นนั้นมันไม่ใช่เลย
การใช้ชีวิตลับๆ แบบเรา
เรากลมกลืนเข้ากับใครๆ ได้
ไม่ต้องเดาให้เสียเวลา
เพราะเราก็ใช้ชีวิตเหมือนคนอื่นๆ นั่นล่ะ
ภาพของครอบครัวที่แสนสมบูรณ์
คือสิ่งที่เราพยายามจะเป็น
หากมาดูใกล้ๆ จะเจอความเพี้ยนที่เราทำไป
ไม่ได้บังคับให้เชื่อ มันคือความจริงของเรา
ก็แค่ครอบครัวทั่วไป
พยายามจะทำตัวปกติ
และไม่สร้างปัญหาวุ่นวาย
ใช้ชีวิตแบบสองขั้วกันไป
โทษทีนะที่เราพูดคำว่า "งานวิทยาศาสตร์" ไปน่ะ แม็กซ์
ฟีบี้บอกให้เราพูด
พี่เปล่านะ
สิ่งสุดท้ายที่พี่ต้องการคือให้แม็กซ์ได้ยินคำนั้น
ตอนนี้เราเลยต้องมาฟัง เรื่องน่าเศร้าเคล้าน้ำตายาวเหยียดของเขา
มันเกิดขึ้นเมื่อห้าปีที่แล้ว
ย้อนกลับไปในเมโทรเบิร์ก
ฉันเป็นเด็กประถมสี่ ผู้มีอุดมคติ ซึ่งใฝ่ฝันถึงชัยชนะในงานวิทยาศาสตร์
ฉันสร้างเครื่องมือ ที่ขยายให้ทุกอย่างใหญ่ขึ้นสิบเท่า
โครงงานอื่นๆ ไม่มีทางสู้ได้แน่
โดยเฉพาะของฟีบี้
โครงงานของเธอสู้ไม่ได้หรอก
แสงจากพลังงานหนูของฉันเจ๋งที่สุด
แต่เมื่อฉันเปิดเครื่องขยายชิ้นส่วนของฉัน…
มันก็ทำให้ฉันขายหน้า
ฉันเห็นความฝันงานวิทยาศาสตร์ของฉัน สลายลงไปในพริบตา
แล้วสุดท้ายใครชนะล่ะ
ใครก็ไม่รู้ที่ไม่สมควรจะชนะ
ฉันชนะ
นั่นแหละที่ฉันพูด
สิ่งที่ฉันไม่ชอบ
คือตอนที่เธอเอาเหรียญรางวัลมาลูบหน้าฉัน
นายชอบใช่มั้ย
นี่คือความรู้สึกของผู้ชนะไงล่ะ
แสงจากพลังงานหนู
- เย่ - เย่
นายก็พูดเกินไป ฉันทำแบบนี้ต่างหากย่ะ
ฉันชนะ
โอเค ฉันเข้าใจแล้วๆๆ
ถ้าความยุติธรรมมีจริง ฉันจะเต้นให้ดูเลย
ไม่ใช่เต้นแบบนั้นนะ นั่นมันงี่เง่า
พี่ยังคล้องเหรียญรางวัลอยู่อีกเหรอ
ตลอดเวลานั่นแหละ
เธอต้องชินกับคนมีไฟได้แล้วนะ ใช่มั้ย แม็กซ์
เดี๋ยวนะ นายไม่ใช่พ่อหนุ่มไฟแรงนี่นา
แล้วเธอจะได้เห็นวันที่ฉันจะได้เฉิดฉาย
นอร่า ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพี่เลย
เธออยากได้คนช่วยทำโครงงานมั้ย
เราไม่ควรให้ใครช่วยนะ
พี่ก็แค่ให้คำแนะนำเฉยๆ
เช่นอย่ายุ่งเรื่องของคนอื่น
ตราบเท่าที่พี่ไม่ได้ทำงานทุกอย่าง ฉันว่ามันก็คงไม่เป็นไรหรอก
นี่ ถ้าเธอมีคนช่วย ผมก็อยากได้บ้าง
ไม่ต้องห่วง บิลลี่ พี่จะช่วยนายเอง และอีกอย่าง
ไม่เหมือนใครบางคน พี่ช่วยเพราะพี่เป็นห่วงจริงๆ
ไม่ใช่เพราะพี่พยายาม ก้าวผ่านปัญหาในวัยเด็กหรอกนะ
ไม่เอาน่า นี่ไม่เกี่ยวอะไรกับวัยเด็กของฉันเลย
เร็วเข้า มินิแม็กซ์ เรามีงานต้องทำ
ฉันเริ่มมีไฟขึ้นมาแล้วสิ
(ทันเดอร์แมน ปราบเหล่าวายร้าย)
นี่คือเหตุผลที่ฉันเกษียณ
ฉันจะได้ดูทันเดอร์แมน ปราบเหล่าวายร้าย ยาวๆ แบบไม่มีสะดุดหกชั่วโมง
แฮงก์ ฉันกำลังคิดว่า…
มันจบแล้วล่ะ
ถ้าจุดหมายของเราคือ ย้ายมาชานเมืองเพื่อใช้ชีวิตปกติ
เราต้องทำให้เข้ากับมันให้มากกกว่านี้
ผมนั่งโซฟานี่ได้พอดีเลย
ใช่ และเราก็ภูมิใจมากกับก้นของคุณด้วย
แต่คุณไม่คิดเหรอว่าเราทำได้ดีกว่านี้ เพื่อสานสัมพันธ์กับเพื่อนบ้าน
คุณจะทำอะไร บาร์บ
ฉันลงชื่อเราเป็นเจ้าภาพชมรมหนังสือ
ให้ตายเถอะ ผมไม่อยากอยู่ชมรมหนังสือ
ไม่เอาน่า
เชื่อฉันสิ หนังสือของสัปดาห์นี้คือ
เคาน์เทสออฟวินเทอร์เบอร์รีเกเบิลส์
นี่เป็นเรื่องเกี่ยวกับ…
ไม่เอาน่า
ก็ได้ ฉันจะทำข้อตกลงกับคุณ ถ้าคุณเข้าชมรมหนังสือกับฉัน
ฉันจะทำทุกอย่างที่คุณอยากกินเป็นมื้อเย็น
ผมอยากกินมีเทอร์ดั๊กบอลลิซซ่า
คุณแค่คิดขึ้นมาเอง
ผมไม่ได้คิดขึ้นมาเองซะหน่อย เรื่องมีตโลฟห่อด้วยไก่งวง ห่อด้วยเป็ด
ห่อด้วยมีตบอลและห่อด้วยพิซซ่า
มันคืออาหารแห่งปีในหนังสือมีตอิลลัสเทรเต็ด
เขาว่ากันว่ากัดเข้าไปแล้ว เหมือนได้ขึ้นไปอยู่บนสายรุ้งแห่งเนื้อสัตว์
ก็ได้
นี่หนังสือของคุณ แล้วฉันจะทำไอ้นี่ให้
- พูดสิ - มีเทอร์ดั๊กบอลลิซซ่า
มีเทอร์ดั๊กบอลลิซซ่า
ดูนี่นะ เพราะว่าถุงเท้าถูพื้น "มันอันตรายเกินไป"
ผมเลยเอามันข้างนึง และใส่ไว้ตรงส่วนบนสุดของแท่งไม้
นายเลยเอามาทำไม้ถูพื้นเนี่ยนะ
ผมคิดตามไม่ทันแฮะ
นี่ แล้วไอเดียอื่นๆ ของนายล่ะ
ผมมีไอเดียเป็นล้านอย่างเลยล่ะ
หมวกถูพื้น ชามซุปถูพื้น นาฬิกาถูพื้น…
ไอเดียเจ๋งๆ ทั้งนั้นเลยนะ แต่
ทำไมเราไม่ทำอะไรที่ดูคลาสสิก และขัดถูให้น้อยลงหน่อยล่ะ
โทรศัพท์แฮมเหรอ
โมเดลภูเขาไฟเป็นไง
ก็ได้ แต่ผมทำโทรศัพท์แฮมเสร็จแล้วนะ
โทรศัพท์แฮม นี่บิลลี่พูด
โอเค ลุยกันเลย
"ทันทีที่พระอาทิตย์ขึ้นที่วินเทอร์เบอร์รีเกเบิลส์
ในเช้าของฤดูใบไม้ร่วง"
แล้วก็อวสาน
โทษทีนะ บาร์บ
ฉันเพิ่งอ่านหนังสือจบ
มันโรแมนติกสุดๆ เลยล่ะ คุณร้องไห้มั้ย
แหม เอาเป็นว่ามันโดนผมอย่างแรงเลยล่ะ
คุณยังไม่ได้อ่านใช่มั้ย
ผมอ่านแล้ว
อ่านแล้วผมได้อะไรมากมายเลยล่ะ
ผมจะจำมันทั้งหมดที่ชมรมหนังสือได้ยังไงกันนะ
ไม่ ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย คุณก็แค่จดโน้ตไว้
ตรงพื้นที่ว่างเหมือนที่ฉันทำนี่ไง เห็นมั้ย
ง่ายออก
อ้อ คุณจดโน้ตเอาไว้เยอะแยะเลยนะ
และตอนนี้ผมก็เหมือนกัน
นี่ไงล่ะ นอร่า
การกลับมาของชัยชนะ โครงงานในงานวิทยาศาสตร์ที่เจ๋งที่สุด
เครื่องขยายชิ้นส่วนเวอร์ชันสอง
มันต้องติดโบสักหน่อย
ไม่เอาโบนะ
นี่
เอางี้นะ ถ้าเธออยากช่วย ทำไมเธอไม่ไปทำแซนด์วิชมาให้พี่ล่ะ
และอย่างกผักกาดหอมมากนักนะ แม่หนูน้อย
- ไง นอร่า - ไง พี่สาว
นี่ แม็กซ์ นายพอจะมี…
นั่นอะไรน่ะ ฉันนึกว่าพวกนายทำนาฬิกามันฝรั่งกันซะอีก
เปล่า
นี่คือเครื่องขยายชิ้นส่วนเวอร์ชันสอง
มันคงละลายสิ่งของได้เร็วขึ้นสองเท่าใช่มั้ย
ไม่ มันจะทำให้ฉันชนะในงานวิทยาศาสตร์ ที่ฉันควรจะชนะเมื่อห้าปีก่อน
ใช่แล้ว ฉันเป็นเด็กมีปัญหา
ยอมรับซะ แม็กซ์ แม้เครื่องของนายจะไม่พัง
ฉันก็จะชนะอยู่ดี แสงจากพลังหนู
เอาล่ะ ฟีบี้ นั่นมันอดีตและตอนนี้คือปัจจุบัน
เย็นไว้ โคลอสโซ่ มันก็แค่แคร์รอตยักษ์
ไม่มีเหตุผลที่จะ…
เอามาให้ฉันเดี๋ยวนี้
โอ้โฮ นั่นมัน…
มันค่อนข้างน่าประทับใจนะ
แน่นอนอยู่แล้ว
แล้วเธอคิดว่าฉันทำอะไรล่ะ ทำโมเดลภูเขาไฟห่วยๆ น่ะเหรอ
โมเดลภูเขาไฟเหรอ นั่นมันงี่เง่าที่สุด
พี่กำลังไป บิลลี่
ยังต้องแก้ไขข้อบกพร่องนิดหน่อย
นี่ ฉันไม่ได้จู้จี้นะ ก็แค่…
โกยมันขึ้นมาและบีบใส่ปากฉันที
เลิกทำภูเขาไฟซะ บิลลี่
งั้นผมไปเอาลาวาจากฮาวายมาเสียเที่ยวน่ะสิ
ผมจะมีโทรศัพท์แฮมไปทำไม ถ้าพี่ไม่ใช้มัน
เราต้องคิดอะไรที่ใหญ่กว่านี้
ใหญ่ขึ้นหรือว่าขัดถูมากขึ้น
รู้อะไรมั้ย
เดี๋ยวพี่จะเริ่มทำก่อน
ส่วนนายก็ไปเอาของมาเตรียมไว้
โอเค เตรียมของอะไรบ้างล่ะ
ใช่ ฟังดูสุดยอดเลยล่ะ
ลิซ่า ฉันแค่อยากจะบอกว่า
เราตื่นเต้นมากที่ได้เป็นส่วนหนึ่ง ในชมรมหนังสือของคุณ
- ใช่มั้ยคะ แฮงก์ - แน่นอน
ถึงแม้ว่าผมจะเพิ่งรู้ว่าไม่มีใครเอาอาหาร
ที่ห่อด้วยอาหารมากกว่าหนึ่งอย่างมาเลย
เอาเป็นว่าพักเรื่องนั้นไว้ก่อนแล้วกัน
แล้วก็มาพูดเรื่องหนังสือกัน
แฮงก์ ทำไมคุณไม่เริ่มก่อนล่ะคะ
อะไรนะ
เพราะแฮงก์และฉันยังใหม่อยู่ คนอื่นน่าจะอยากเริ่มก่อนนะคะ
แหม อย่าไร้สาระไปหน่อยเลย
ไม่มีใครตัดสินพวกคุณหรอก
ลุยเลยค่ะ แฮงก์
ก็ได้ ผมขอหยิบโน้ตก่อน
"ฉันเชื่อว่าเคาน์เทส คิดเรื่องวุ่นวายต่างๆ ขึ้นมาเองทั้งหมด"
น่าสนใจมาก พูดต่อเลยค่ะ
แน่นอน
ผมคิดว่า "เพราะว่าเธอรู้สึกไม่มั่นคงในราชอาณาจักร
เธอจึงไม่สามารถให้คำมั่นกับท่านเคานต์ได้ ซึ่งตรงข้ามกับความสัมพันธ์ของพวกเขา"
โอ้โฮ นั่นมัน…
เหลือเชื่อใช่มั้ย
ใช่ค่ะ
และเป็นข้อมูลที่ลึกซึ้งมาก
แหม ผมจะพูดไงดีล่ะ
ผมฝันมาตลอดที่จะเป็นส่วนหนึ่งของผู้มีปัญญา
- บาร์บ คุณต้องอย่าให้คนนี้หลุดมือไปนะ - ใช่
ฉันรู้แล้วว่าเขาขโมยหัวใจคุณได้ไง
นั่นไม่ใช่ทั้งหมดที่เขาขโมยไปหรอก
ใครอยากฟังผมพูดหัวข้ออื่นบ้าง
เครื่องปิ้งอยู่นั่นเอง
- ส่งมันมานี่ บิลลี่ต้องใช้ทำโครงงานของเขา - ผมเหรอ
โทษที นอร่าต้องการอะไหล่ สำหรับโครงงานของเธอ
ฉันเหรอ
ก็ได้ งั้นฉันเอาไปแล้วกันนะ
มันเป็นของฉัน
ฉันต้องการอะไหล่
- ไม่ ฟีบี้ ปล่อยนะ - ไม่ นายปล่อยสิ
- ฉันเจอมันก่อนนะ - ฉันต้องการมันมากกว่านาย
- ฟีบี้ เธอมันน่ารำคาญ - นี่เป็นโครงงานของบิลลี่นะ
- ฉันจะเอาอันนั้น - ไม่ เอามาให้ฉัน
- ฉันเห็นมันก่อน - มันเป็นของฉัน ยายงั่ง
- ไม่ นี่ เอามาให้ฉัน - เอามาให้ฉัน
ทุกคน
พวกพี่จะสู้กันทำไม
ใช่ นี่เป็นงานวิทยาศาสตร์ของเรา ไม่ใช่ของพวกพี่
- อย่ามายุ่ง - อย่ามายุ่ง
แล้วโครงงานของเธอเป็นไงบ้าง
แม็กซ์ยึดไปแล้ว นายล่ะ
ฟีบี้กับฉันกำลังไปได้ด้วยดีเลยล่ะ
บิลลี่ ทำแซนด์วิชไปถึงไหนแล้ว เปลี่ยน
ใช่ ฉันโกหกอยู่
แหวะ
นายเลียโบโลนาของพี่เพื่อแก้แค้นเหรอ
เปล่านะ ฉันทำแบบนี้ประจำ
ฉันว่าฉันรู้วิธีสั่งสอนพวกพี่แล้วล่ะ
นี่ ที่รัก ผมหารีโมตข้างบนไม่เจอ
มันอาจจะถูกขโมยไป โดยใครบางคนที่อ้างว่าเป็นของเขา
และทุกคนก็ประจบว่า รีโมตของเขาช่างดีและถ่องแท้แค่ไหน
นั่นฟังดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย
แฮงก์ คุณโกงที่ชมรมหนังสือ
คุณลอกโน้ตของฉัน และคุณก็พูดไปว่าเป็นของตัวเอง
ที่รัก บ้าไปกันใหญ่แล้ว
คนเราคิดเหมือนกันได้ตลอดแหละ
โดยเฉพาะคนที่แต่งงานอย่างมีความสุข
และตกหลุมรัก
รู้มั้ย ปัญหาของคุณคือ คุณเหมือนเคาน์เทสในหนังสือเล่มนั้น
คุณไม่เคยไว้ใจคนอื่น
นั่นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นด้วยซ้ำ
ผมรู้เลยว่าคนที่ชมรมหนังสือจะไม่เห็นด้วยกับคุณ
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวๆๆ
ลูกคิดจะเอาไอ้นั่นไปไหนน่ะ
ผมก็แค่…
พ่อหารีโมตนี่ทั้งคืนเลย
ราตรีสวัสดิ์
รู้มั้ย
ชมรมหนังสือนี่เป็นความคิดที่ดีนะ
ที่จริงผมตั้งตารอคุยเรื่องหนังสือเล่มใหม่ ในการพบปะกันครั้งหน้าเลยล่ะ
ฉันก็ด้วย
มาดูกันซิว่าคุณจะทำยังไงกับโน้ตนี่
(มิสเตอร์วินดี้)
อย่าจับนะ
ขอโทษที มันเป็นโครงงานของนาย นายจับมันได้
ยกเว้นตรงนั้น
ถุงมือถูพื้นเหรอ
นายได้ทำตามความฝันสินะ เด็กน้อย
(ถุงมือถูพื้น)
นั่นอะไรน่ะ พัดลมเหรอ
ไม่ มันคือกังหันลมทรงพลังสองทิศทาง
ที่สามารถสร้างพลังงานได้มากพอ
ที่จะเป็นไฟฟ้าให้โรงเรียนได้ทั้งปี
คงเป็นพัดลมที่ใหญ่มาก
โทษทีนะ พี่สาว
แต่ถึงเวลาเฉิดฉายของเครื่องขยายชิ้นส่วนแล้ว
สิ่งเดียวที่จะเฉิดฉาย
ก็คือพื้นนี่หลังจากที่ฉันใช้นายถูพื้น
ไม่ใช่ตอนนี้ บิลลี่
(งานวิทยาศาสตร์)
นายพร้อมจะสั่งสอนฟีบี้กับแม็กซ์รึยัง
ปฏิบัติการวินาศกรรมพี่น้อง เริ่มได้
เราจะเรียกอย่างนั้นจริงๆ เหรอ
วันนี้ให้ฉันได้คิดอะไรเองบ้างได้มั้ย
ถ้าเจ้าภาพของเราโอเค งั้นมาเริ่มกันเถอะ
แล้วแฮงก์อยู่ไหนคะ
เป็นคำถามที่ดีค่ะ แฮงก์
มีใครเรียกชื่อผมรึเปล่า
นี่คงสนุกน่าดู
ผมเชื่อว่าทุกคนคงมีสัปดาห์ที่สดใส
ผมเองเพิ่งดูสารคดี เรื่องประวัติศาสตร์ของสารคดีมา
เป็นความกรุณายิ่งที่คุณเข้าร่วมกับเรา ศาสตราจารย์
เกิดอะไรขึ้นกับหน้าของคุณคะ
มันคือเคราวิชาการ บาร์บาร่า
ผู้ชายที่ปราดเปรื่องทุกคนมีกันทั้งนั้น
แฮงก์คะ คุณช่วยเป็นเกียรติ เริ่มการสนทนาของเราได้มั้ยคะ
ใช่ค่ะ แฮงก์ คุณคิดว่าไงบ้าง
เอาล่ะ เท่าที่ผมอ่านมา ซึ่งผมอ่านจริงๆ
ผมคิดว่ามันน่าสนใจมาก
ตอนที่ดัชเชสให้กำเนิดทารกไซบอร์ก ของหัวหน้าควอร์ล็อกซ์
ทารกไซบอร์กเหรอ
อย่าให้ผมเริ่มตอนที่…
เคานต์เมอร์เรย์ถูกแมงป่องความคิด
ฝังตัวในสมองของเขา
จากนั้นดัชเชสก็พูดว่า…
"ฉันเป็นคนพาแกมาโลกนี้ได้
ฉันก็พาแกออกไปได้"
แล้วทารกไซบอร์กก็ชักโอเมก้าเลเซอร์ออกมา
และพูดว่า "หนูอยากเห็นคุณบิน"
ได้โปรด
ไม่ต้องพูดแล้ว
คุณได้อ่านหนังสือเล่มนี้รึเปล่า
เพราะมันไม่มีทารกไซบอร์กในนี้เลยนะ
ไม่มีทารกเหรอ
บาร์บ
คุณต้องจำตอนทารกไซบอร์กได้นี่
ฉันไม่รู้ว่าเขาพูดเรื่องอะไร
แบบว่าศาสตราจารย์อยู่ตรงนี้ใช่มั้ย ทุกคน
แต่นี่มันโน้ตของคุณ ผมแค่ลอกมัน
เธอสัญญาจะทำเนื้อเป็นมื้อเย็นให้ผม
คุณโกงนี่
คุณไม่ใช่นักวิชาการด้วยซ้ำ
คุณทำให้รอยปะตรงข้อศอกต้องเสื่อมเสีย
ไปต่อที่บ้านฉันกันเถอะ
บาร์บ คุณจะมามั้ย
ไม่พลาดหรอก
เดี๋ยว
คุณไล่ผมออกจากชมรมหนังสือไม่ได้นะ
ผมมีเครานะ
(งานวิทยาศาสตร์)
(มิสเตอร์วินดี้)
เอาล่ะ คุณทันเดอร์แมน
เธอมีอะไรมาเสนอเรา
นี่คือมิสเตอร์วินดี้
พัดลมของผมครับ
นายหมายถึงกังหันลมสองทิศทาง
ที่ให้กำเนิดไฟฟ้าอันทรงพลังใช่มั้ย
ขอโทษครับ พัดลมยักษ์ของผมน่ะ
แล้วมันทำอะไรได้
ผมไม่รู้
หนูว่าที่บิลลี่บอกว่า "ผมไม่รู้"
หมายถึงมิสเตอร์วินดี้ให้กำเนิดไฟฟ้า
โดยใช้พลังงานของกระแสลมในห้อง และขยายให้ใหญ่ขึ้น
หนูแค่เดาน่ะค่ะ
ทำไมนายไม่สาธิตให้พวกเขาดูล่ะ
ปุ่มมันติด
และผมกลัวว่าถ้ากดมันแรงไป มันจะหัก
หนูขอช่วยเขาหน่อยนะคะ
เดี๋ยวนะ ไม่ใช่แบบนี้สิ
มันหมุนไปผิดทาง
มันไม่ยอมหยุด ทำไมมันถึงไม่หยุด
แต่นแต๊น
พี่สาวหวนคิดถึงวันแห่งชัยชนะของเธอรึไง
ใช่ครับ
งั้นฉันเกรงว่าเธอจะโดนตัดสิทธิ์
- เธอทั้งคู่เลย - อะไร
ครูตัดสิทธิ์หนูไม่ได้นะ หนูเป็นแชมป์นะคะ
หนูได้เหรียญรางวัลมาด้วย
งั้นในฐานะตัวแทนนักวิทยาศาสตร์ทั่วโลก เอามานี่เลย
แย่จังเลยนะ พี่สาว
เจ้าพ่อแห่งวงการวิทยาศาสตร์
ครูทนดูสิ่งที่ไม่ได้เรื่องมาพอแล้ว
ครูสมควรได้เห็นความยิ่งใหญ่ที่แท้จริง
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ หนูขอเสนอ…
ไว้พี่พูดต่อเอง นอร่า
จงดู
เครื่องขยายชิ้นส่วนเวอร์ชันสอง
ผมขยายมะเขือเทศหรือว่าความคิดของครูกันนะ
นวัตกรรมนี้ช่วยหยุดความหิวโหยของโลกได้เลย
ยินดีด้วย นอร่า ทันเดอร์แมน
เธอคือผู้ชนะงานวิทยาศาสตร์ในปีนี้
ขอบคุณมากครับ
ผมจะคล้องเหรียญนี่ให้เธอเอง
แกได้กลับบ้านแล้ว เพื่อนยาก แกได้กลับบ้านแล้ว
เธอควรปิดเครื่องนั่นไม่ใช่เหรอ
จัดให้ พ่อรูปหล่อ
(พ่อรูปหล่อหุ่นแซ่บ)
ไม่มีปัญหาครับ
ก็แค่เครื่องขัดข้องนิดหน่อย
พวกเธอทำอะไรกันน่ะ
- แค่สั่งสอนพวกพี่นิดหน่อย - ใช่ อย่าแหยมกับมะเขือเทศ
ไม่ใช่
อย่าริอาจมายึดโครงงานของพวกน้องๆ
นี่ แบบนั้นก็ใช้ได้เหมือนกันนะ
ด้วยแสงแห่งการแตกสลายนี้ เอามานี่เลย
ทางเทคนิคแล้ว มันใช้ได้เลยนะ
และก็ไม่มีอะไรละลายด้วย
นี่ แม็กซ์
ไม่เอาน่า
งานวิทยาศาสตร์เป็นไงบ้าง
หนูขอไม่พูดถึงมันดีกว่าค่ะ
ชมรมหนังสือล่ะครับ
พ่อก็ไม่อยากพูดถึงมันเช่นกัน
แต่พ่อของลูกได้บทเรียนอันมีค่า เรื่องทำอะไรด้วยตนเอง
ถูกต้อง พ่อถึงได้ทำมื้อเย็นวันนี้ไง
พ่อขอเสนอมีเทอร์ดั๊กบอลลิซซ่า
หนูว่าเราสั่งพิซซ่ากันเถอะ
พิซซ่าอยู่ในนี้ไง
อย่าไปฟังพวกเขา
แกสวยมาก
- คุณอยากอยู่ตามลำพังมั้ย - ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
- จัดให้เลย - ไม่มีปัญหา
- แน่นอน - เจอกันค่ะ ขอให้สนุก
แกได้ตั๋วเที่ยวเดียวไปยังเมืองพุงน้อย
ให้ตาย ฉันเล่นอะไรอยู่เนี่ย
คำบรรยายโดย: ภัทรภร ภูธนารัตน์บวร