Poprzednio…
Jestem John Blackthorne. Anglik.
Pilot Erasmusa, holenderskiego okrętu.
Kłamstwa! Jesteś piratem.
Nie wiedzą o nas, prawda?
Lordzie Toranaga,
przez ten rok od śmierci Taikō
z niepokojem obserwowaliśmy,
jak spaja pan władzę przeciwko Radzie.
Przegram wojnę czterech armii przeciwko jednej.
Dlatego musi pan udać się do Ajiro zamiast mnie.
Lord Toranaga konfiskuje ten statek i jego zawartość.
Izu to moje lenno.
Miałem przeświadczenie, że jest pan wierny lordowi Toranadze.
Wielki lord Yoshii Toranaga cię wzywa.
Czego ode mnie chce?
Pobawić się jajcami. Skąd mam wiedzieć?
Myślę, że połączyło nas przeznaczenie.
Ty, ja…
i ów barbarzyńca możemy odwrócić bieg wydarzeń.
OSAKA ROK WCZEŚNIEJ
Spoczywaj, mężu.
Skup uwagę na Buddzie.
Gdzie jest mój syn?
Jakbym spoglądał twojej matce w oczy.
Całkowity bezkres.
Nie lękaj się.
Niebawem odrodzę się w Czystej Krainie.
Jak mam ojca tam odnaleźć?
Wciąż ojciec będzie mieć rzęsy?
Oraz paznokcie?
Jakie dziwne to życie…
Jest tylko snem o śnie…
Idź do matki.
Taikō chciałby zostać sam.
Jeśli nie otrzyma sakramentu, będzie stracony dla Królestwa Bożego.
A może Królestwo Boże leży w księdza rzyci…
Rozważał ksiądz tę opcję?
Toranaga.
Zostań.
Pomyśleć, że swego czasu
Ochiba mogła zostać poślubiona tobie.
Nigdy nie dbałem o to, aby mieć piękne kobiety.
A ja zanadto się tym zajmowałem.
Owej nocy, gdy wypiliśmy za dużo sake,
pamiętasz moje słowa?
„Zbyt wiele razy sraliśmy do tego samego dzbanka,
aby szczać na nasze własne stopy”.
Żałuję, że nie podbiliśmy razem Korei.
Mogłem ci dać kontrolę nad całą Japonią.
Niechaj będzie to pana dar dla syna.
Mojego syna…
Sępy krążą.
Co myślisz o tym,
aby zostać jedynym regentem, dopóki nie dorośnie?
Gdybyś go chronił, dałbym ci ten tytuł.
Moi wrogowie mieliby doskonały pretekst, aby się zjednoczyć.
Zabiją mnie,
a potem syna mojego pana.
Wcale nie pragnę tak okrutnej kary.
Zacna i mądra odpowiedź.
Minęło już sto lat, odkąd obalono szogunat.
Całe życie wyciszałem nasze waśnie.
Obawiam się powrotu wojen domowych.
Rozkazałem więc utworzenie Rady Regencyjnej.
Ishido, Kiyama, Ohno, Sugiyama…
oraz ty.
Podział władzy, dopóki Yaechiyo nie ukończy 16 lat.
Polityczny impas.
Mój pan jest najmądrzejszy w całej Krainie.
Proszę, abyś chronił mego syna
od wrogów i przyjaciół.
Naucz go
najważniejszej lekcji…
Człowiek na samym szczycie
jest najbardziej samotną osobą w Krainie.
NA MOTYWACH POWIEŚCI JAMESA CLAVELLA
SZOGUN
ROZDZIAŁ DRUGI: SŁUDZY DWÓCH PANÓW
Ten angielski pilot… Co to znaczy, że jest wulgarny?
Znają panowie ten typ. Brudny. Zadżumiony.
A usta ma plugawe.
Niczym podrzędna ladacznica spod latarni.
Ksiądz wizytator mnie rozumie?
Te dzienniki dowodzą jego zepsucia. Niech Eminencja spojrzy.
Plądrował i mordował przez całą trasę do Manili.
Kawał drania. Brutalny dzikus.
Pokażemy to Japończykom
i powieszą go za piractwo.
Niestety, to nie takie proste.
Mimo waśni w Osace Toranaga jest ministrem spraw zagranicznych.
Jest człowiekiem skrupulatnym i zapewne zażąda tłumaczenia dziennika.
I to przesadnie dokładnego.
Możesz nas zostawić.
Wiedźcie tylko, że ów pirat
raczej nie powierza swego losu Bogu.
Polecam wam uczynić to samo.
Zatem wie wszystko o Makau.
Niech Jezus mi będzie świadkiem, że ci busho są u progu wojny domowej.
Nie trzeba nam teraz rozmów o przeszłych zawirowaniach.
Cieszmy się więc, że nasz gość nie mówi po japońsku.
Udam się do zamku, gdzie ulokowano Toranagę.
Mam mu dziś tłumaczyć.
Martinie.
To krytyczny czas dla misji.
Dopilnuj, aby ten człowiek nie okazał się problemem.
Witaj, lordzie Yaechiyo.
To kanibal, Tsuji?
Toranaga powiada, że niektórzy barbarzyńcy pożerają ludzi.
Nie wiem, paniczu.
Na wszelki wypadek nie będę zanadto zbliżał się do niego.
Cholera.
Uniżenie przepraszam, lordzie Toranaga.
Ufam, że nie kazałem na siebie czekać.
Liczę, że obecność lady Mariko pana nie urazi.
Zaprosiłem ją, aby poćwiczyła swój portugalski,
skoro jest pan jej mistrzem.
Pan mi schlebia.
Towarzystwo lady Marii jest zawsze mile widziane.
Dzień dobry.
Jestem Martin Alvito, z Towarzystwa Jezusowego.
Zapewne jest pan anjinem.
Czyli?
To znaczy pilotem.
Tak jak tsuji oznacza tłumacza.
Jest pan na dworze lorda Yoshii Toranagi.
Jestem tłumaczem Rady Regencyjnej.
Pięknie. Czyli przekręcisz moje słowa na portugalską korzyść.
Anjin wierzy, że nie przetłumaczę go wiernie,
bo jestem Portugalczykiem.
Co powiedziałeś?
Dokładnie to, co powiedziałeś. Wiernie pana przetłumaczę.
Jako że jesteś tak cholernie szczery,
zrób mi tę grzeczność i przekaż, że jesteśmy wrogami.
Sam mu powiedz.
Japońskie słowo na wroga to teki.
Wskaż na mnie i powiedz to słowo. Zrozumie.
Mogę być pana wrogiem, Johnie Blackthorne z Erasmusa,
ale nie jestem twym zabójcą.
Sam o to pan zadba.
Powiedziałem Anjinowi, jakie jest słowo na „wróg”,
aby mógł przekazać panu, że się nie przyjaźnimy.
Czy lady Maria się zgadza?
Ojciec doskonale tłumaczy.
Zapyta ksiądz barbarzyńcę, dlaczego jest wrogiem mojego tłumacza.
- Pyta, dlaczego jesteśmy wrogami. - Bo nasze kraje wojują ze sobą.
Mówi, że nasze kraje toczą spór.
Jaki jest twój kraj?
- Powiedz mu, skąd jesteś. - Z Anglii.
Królestwo wyspiarskie 1500 kilometrów na północ od Portugalii.
Jego kraj to Anglia,
leży 1500 kilometrów na północ od Portugalii.
Powiedz mi.
Dlaczego toczycie wojnę z królestwem Tsujiego?
Dlaczego wojuje pan z nami?
Bo Anglia nie zamierza być zastraszana przez katolików.
Nie jesteś katolikiem?
Są dwie chrześcijańskie religie: protestanci i katolicy.
Anglicy są protestantami.
Ale oba kraje wierzą, że Jezus jest Bogiem?
Tak, choć dowiem się tego na pewno dopiero po śmierci.
Dlatego zostałeś piratem?
Aby toczyć wojnę z katolickimi wrogami
w imię Boga, w którego nie do końca wierzysz?
Nie jestem piratem.
A co z twoimi 20 armatami?
Mój okręt posiada listy kaperskie od przywódców narodu zwanego Holandią.
Uprawniają do handlu na wszystkich morzach
i do samoobrony przed każdym, kto nas zatrzyma.
A jeśli to my zechcemy was zatrzymać?
Nie wyobrażam sobie, abym był lorda wrogiem.
Mnie to przychodzi z łatwością.
I co wtedy?
Powierzyłbym swoją duszę Bogu.
Wszak poległbym z rąk takiego teki jak pan.
Przesuń się!
Lord generał Ishido,
główny rywal Toranagi.
Jeśli cenisz swe życie – ani słowa.
Doniesiono mi, że zaprosił pan barbarzyńcę do zamku.
Ukłoń się. Szybko.
Obleśny.
O psim pysku.
Należałoby go pokazywać w całym imperium.
„Dziwadło z Zachodu”.
Niezwykłe zachowanie.
Mimo groźby usunięcia z urzędu
Toranaga-sama podjął takiego człowieka.
Zapewne lepiej można spędzić swe ostatnie chwile.
Chrześcijanie zwą go heretykiem, prawdaż to?
Tak, lordzie Ishido.
Musi reprezentować sobą niebywałą zniewagę dla waszej wiary.
Heretyk nie ma dla mnie wartości.
Jeśli to uszczęśliwi Ishido-samę, mój syn zaprowadzi go do więzienia.
Troszczę się tylko o pokój.
Zostanie pan uwięziony.
Na jak długo?
Nie wiem, Anjinie. Pomodlę się za pana duszę.
Co mu powiedziałeś, ty draniu?
Kurwa, pięknie. Chciałem tylko powiedzieć swoje.
Ewidentnie doszło do nieporozumienia.
Dokąd mnie prowadzicie?
Przepraszam za moje ewentualne występki.
Przep… Czy którykolwiek z was w ogóle mnie rozumie?
Ty, z przodu, dokąd idziemy?
Nie wolno mnie tak traktować!
Jestem gościem waszego pana, nie więźniem!
Ożeż w mordę. To błąd!
Naprawdę miał niebieskie oczy?
Wyobrazi sobie panicz kolor przemijającej burzy.
No i…
kolor włosów jak ta rzodkiew daikon?
Rzekłabym, że prędzej jak ten korzeń łopianu gobō.
Śmiejesz się z naszym synem, jakby był damą dworu.
O co chodzi z gobō?
Lord Toranaga zaprosił dziś matkę, aby poznała barbarzyńcę.
Dlaczego cię tam wezwano?
Pan chciał, bym poćwiczyła portugalski.
Dlaczegoż miałby tego pragnąć?
Może ty wiesz,
dlaczego miałaby robić cokolwiek poza domem?
Ojcze.
Może jakiś posiłek?
Nie ma czasu.
Lord Toranaga zwołał kolejne spotkanie.
Nie prosi o ciebie.
A, lady Mariko!
Z każdym dniem młodsza i piękniejsza.
Lady Kiri jest mądra, życzliwa i radosna
oraz cieszy się przychylnością Toranagi.
Jak lady Shizu, brzemienna z jego synem.
Lady Mariko nie zmieniła się ani o krztynę, odkąd się poznaliśmy.
Minęło szesnaście lat
od ostatniej uczty urządzonej przez lorda Kurodę.
Była świeżo po ślubie.
Już wtedy wiedziałam, jak rzadki z niej owoc.
Nie nękaj mojej tłumaczki, Kiri.
Poproszę Kiri no kata.
Staruszka ze mnie
i przed śmiercią chciałabym, aby mnie szanowano.
Po tylu latach wciąż się ze mną droczy.
A mój pan jest równie nieokiełznany co na początku.
Tak jak wielkość twego zadu.
Osz ty!
Tak przy lordzie Hiromatsu?
Teraz będę zmuszona ogolić głowę i wstąpić do zakonu.
Niech mi lord wybaczy.
Jak oceniasz dzisiejszy dzień?
Ojciec jest człowiekiem uczciwym.
Nie zwodził nas swoim tłumaczeniem.
A barbarzyńca?
Instynkt podpowiada, aby się go wystrzegać.
Uraziło cię to, co mówił o twojej wierze?
Nie byłaby szczera, gdy nie była odporna na próby.
Panie, brak mi twej mądrości.
Jestem tego świadom.
Ale jak to wszystko
łączy się z próbą usunięcia naszego pana z urzędu?
Mój wnuk urodził się tego ranka w Edo.
Lady Ochiba poprosiła o powrót do Osaki.
Rzecz jasna wyraziłem zgodę.
Inny ruch byłby aktem wrogości.
Więc teraz czekamy, aby Rada
przegłosowała nasze wyroki śmierci.
Zgadza się.
Szpiegowie donoszą mi jednak,
że ów barbarzyńca kłopocze Portugalczyków.
Wkrótce poproszą chrześcijańskich regentów, Kiyamę i Ohno,
aby oprotestowali jego obecność w Osace.
A dlaczego mamy się przejmować owymi regentami?
Bo naszego pana można tylko usunąć z urzędu
przy jednogłośności Rady.
Wykorzysta barbarzyńcę, aby wzniecić podziały
między generałem Ishidem a chrześcijańskimi panami.
Przydałaby się panu intuicja mojej synowej.
Mój panie, a skąd ta pewność…
Sankichi!
Idziemy.
Pośpiesz się.
Senhor jest prawdziwy?
Kimże pan jest?
Zróbcie miejsca dla przyjaciela.
Jest pan tu bezpieczny.
Dzieci z mojego stada.
Gnębione za wiarę.
Mówi pan po portugalsku, nie będąc jednak Portugalczykiem.
- Powiedzże prawdę przed Bogiem. - Jestem Anglikiem.
Jezuici pana też tu umieścili.
A wsadzili pana tutaj?
Proszę pozwolić mi pana rozgrzeszyć.
Ci ludzie czekają na śmierć?
Śmierć jest tu jedyną karą.
Ojcze, zaszła pomyłka.
Jestem gościem lorda Toranagi. Nie powinno mnie tu być.
Toranaga sprowadził pana do Osaki?
Tak, muszą mnie stąd wypuścić.
Drogi Boże. Dziecko we mgle.
Nie zna pan ich gierek.
Toranaga jest więźniem w zamku Osaka.
Został wyizolowany przez rywali w Radzie Regencyjnej.
Sugiyama, potomek najbogatszej rodziny samurajów w Japonii.
Ohno, budzący postrach wojownik,
dotknięty trędowatością, przez co trafił w objęcia kościoła.
Oraz Kiyama,
człowiek, którego wiara w Chrystusa jest pochodną jego chciwości i ambicji.
Wszyscy jedzą z ręki Ishida, opiekuna tegoż zamku.
Lada dzień ci feudałowie przegłosują upadek Toranagi.
Wysłuchaj mnie, synu.
Ja jedyny wyjawię ci prawdę.
Jeśli Toranaga uznał cię za sojusznika,
nigdy nie opuścisz Japonii żywy.
Poród był udany, dziecko jest zdrowe.
Matce dziedzica pozwolono opuścić Edo.
Zdaje się, że Torunaga godzi się ze swoim losem.
Dziękuję za twe przywództwo, lordzie Ishido.
Podziękuje mi pan, gdy położę kres zagrożeniu Toranagi.
Zagłosujmy.
Lordzie Ishido…
Jest jedna kwestia do omówienia.
Dotyczy heretyka.
Sprowadził go tu Toranaga.
Tak, widziałem go.
Zaprotestowałem i Toranaga go uwięził.
Niestety więzienie to niedostateczny środek.
Dochodzą do nas niepokojące słuchy
o masakrze chrześcijan z rąk tegoż człowieka.
Odrażające.
Są na to dowody?
Księża są w posiadaniu prywatnych listów heretyka.
Musimy uprzejmie zażądać, aby stracono tego mężczyznę.
Zanim zagłosujemy.
Nader ciekawe jest, jak wyklarowała mi się prawda przez te wszystkie lata.
Rano wstałem i ujrzałem nas oczami Toranagi.
Biurokraci.
Podczas gdy my pieczętujemy dokumenty,
Toranaga lekceważy zasady i wykorzystuje je przeciwko nam.
Heretyk obraża naszego Boga.
Ciekawi mnie, na ile warte byłoby pana oddanie temu bogu,
gdyby nie bogactwa, którymi obdarzają pana księża.
Nie zamierzam dalej zwlekać.
Żądam głosowania nad losem Toranagi.
W imię Pana Jezusa…
najsampierw musi umrzeć heretyk.
Toranaga należy do rodu Minowara,
co ma wielką wagę w Japonii.
Od stuleci
jego przodkowie dominowali w tym kraju.
Posiedli boski mandat.
Mandat?
Tytuł czczony przez wieki.
Najwyższa możliwa ranga dla śmiertelnika.
Szogun.
Toranaga pragnie tego tytułu?
Któż wie, co czai się w sercu Minowara?
Sōbei!
Kolejna dusza, jedna za każdą godzinę dnia.
Nie ma pan już się czego lękać.
Umrze pan jako męczennik. Być może na krzyżu.
Wybacz, ojcze.
Nie przepłynąłem takiego kawału świata, aby umrzeć na krzyżu.
A po co?
Chce tu pan toczyć wojnę.
Stałbym u pana boku.
Przybyłem tu w 1572 roku, w ręku ściskając różaniec.
Wyobrażałem sobie, ile ocalę tu dusz.
Wtedy poznałem prawdziwe dogmaty kleru.
Jedwab, złoto i broń.
Owi jezuici nie troszczą się o dusze.
Przeklęty czarny okręt stał się ich idolem.
Dzięki niemu zdominowali handel.
Chińczycy nie cierpią Japonii, więc Portugalczycy przejęli handel.
To lichwa.
Nieżyjący już Taikō próbował to powstrzymać,
ale Kościół wzniecił powstanie.
Przemycił broń z tajnej bazy na Makau.
Makau?
Poznałem człowieka, który rzekomo był w tej fortecy.
Z setkami japońskich żołnierzy. Wszyscy nawróceni na chrześcijaństwo.
Tutejsi lordowie o tym nie wiedzą?
- Za późno na to. - Nie rozumie pan. Muszę ich ostrzec!
- Tak stąd wyjdę. - Nie poradzi pan sobie w ich grze.
Ich zasady są zbyt nieprzejrzyste, a serca zanadto podejrzliwe.
Nie zna mnie pan.
Poznałem tysiące takich jak pan.
Na ile sposobów mam ci powiedzieć, że mam to w rzyci?
No i proszę! Ruszamy!
Kurwa!
Dalej.
Żwawo.
Ty i Carlos uzgodnijcie wersję wydarzeń.
Miałeś mieć wykaz. Spieprzaj!
W drodze do zamku, ojcze?
Dzień dobry, kapitanie.
Jak ojciec wie, nie mam żadnych informacji.
Jak tylko Toranaga zezwoli na wypłynięcie Czarnego Galeonu,
powiadomię kapitana.
Tego się właśnie obawiam.
Słuchy chodzą, że stara małpa długo już nie pociągnie.
Kościół dokłada starań, aby wasze interesy przebiegały o czasie.
Raczej nasze interesy.
Zafajdany wieprz.
Radość we mnie wzbiera, że nie zaniedbuje pani modlitwy.
Ojcze.
Odwiedza pan lorda Toranagę?
Podrzucam dokumenty.
Kiedy przybyła pani rodzina?
Jesteśmy w Osace od tygodnia.
Proszę.
Którą mową łatwiej się pani posługiwać? Portugalską czy łacińską?
Mam więcej okazji, aby ćwiczyć portugalski,
choć nauka idzie wolno.
Pozostaje pani moją najlepszą studentką.
Przyznam jednak, że zaskoczył mnie wczoraj pani widok.
Toranaga włączył panią w swoje sprawy.
Nie pragnę już tłumaczyć.
Nie lubię tej osoby i jak się do księdza odnosi.
Zawsze miała pani dobry instynkt, jeśli chodzi o złe intencje innych.
Lady Mario.
Mroczne myśli, które ongiś panią dręczyły, wciąż pani towarzyszą?
Proszę pamiętać, że modlę się za panią.
W tej sprawie i nie tylko. Zwłaszcza w kontekście heretyka.
Czytałem jego dzienniki. Wszystko, co podpowiada o nim pani serce,
umniejsza rozmiar jego winy.
Panie, proszę wybaczyć.
Przybył lord Ishido.
- Wpuścić go. - Tak jest.
Oto i dumny samuraj, którego onegdaj wyciągnąłem spod stosu koreańskich zwłok.
Oto i dumny generał, który nie pozwoli mi o tym zapomnieć.
Toranadze zabrakło manier, aby ugościć pana w zamku?
Zaproszenie musiało się zapodziać.
Nigdy nie pojąłem, dlaczego przysiągł pan wierność rodowi Minowara.
Nie wie nic o wdzięczności.
Widzi pan te ściany?
Kiedy Taikō budował ten zamek,
każdy feudał w Krainie oddał mu najlepsze kamienie.
Z mojego uczynił kamień węgielny.
Podarował mi miejsce w Radzie.
To wyśmienity kamień.
Opowiedz mi o barbarzyńcy, którego sprowadziliście do Osaki.
To pirat.
Człowiek pośledni.
Zuchwały i prosty.
Co Toranaga w nim dostrzega?
Może chodzi o to, co sobą reprezentuje?
Dwadzieścia armat, pięćset karabinów…
Japonia posiada takie rzeczy.
A także nienawiść do Portugalczyków.
Wierzy, że chrześcijańscy regenci wnet staną się naszymi wrogami.
Bzdura.
Nasza Rada jest zjednoczona.
Ale mówże dalej.
Myślę tylko o przyszłości.
Co się stanie po usunięciu i straceniu Toranagi?
A pana wraz z nim jako sojusznika.
Tak, to prawda.
Ale nieważny mój los…
Pan dzierżyłby największą władzę.
Musiałby pan jednak zmierzyć się z Kiyamą i Ohno,
i ich chrześcijańskimi poplecznikami.
Przegrałbym tę wojnę.
Ale z tym barbarzyńcą
oraz wasalem, który go kontroluje,
mogłoby być inaczej.
Szkoda tylko, że musiałem przystać na skazanie barbarzyńcy.
Żądali tego chrześcijańscy regenci.
Niczego nie dało się zrobić.
A gdybym ja mógł jakoś temu zaradzić?
Anjinie!
Szybko, wyznaj grzechy.
To nie może się dziać. Nie powinienem tu zginąć.
Dziewica Maryja ma cię teraz w swej opiece.
Wyznaj swe grzechy przeszłe i teraźniejsze.
Idźże ze swoim bogiem, Ojcze.
Teraz jesteś więźniem lorda Kiyamy.
Panie mój, wybacz mi moją pychę.
Niechże to nie będzie koniec.
Co robisz na tej ziemi?
Z drogi!
Rozbójnicy!
Znakomicie.
Dziękuję.
Posłuchajcie go.
Mówi jak człowiek cywilizowany.
Sprytna psina.
Nauczę cię więc tego…
„Jestem psem”.
Powiedz.
„Jestem psem”.
Jestem psem.
Właśnie. Dobra psinka.
Teraz na kolana. Psy klęczą.
Tak, „Jestem psem”. Właśnie.
Dziękuję.
Potrzebuje tylko dobrego pana.
Wyrazy uznania, Yabushige.
Już dwukrotnie przyprowadziłeś mi barbarzyńcę.
Łut szczęścia…
W drodze na stracenie napadli na niego rozbójnicy.
Akurat przechodziłem.
To niebywałe,
jak zawsze zjawiasz się we właściwym miejscu o właściwej porze.
Jest brudny.
Mogę mu przekazać, że potrzebuje kąpieli?
Oczywiście, panie.
Wprzód jednak powitajmy tłumaczkę.
Dzień dobry, senhor.
Będę dzisiaj pana tłumaczką.
Mówi pani po portugalsku?
To był honor móc poznać język moich chrześcijańskich nauczycieli.
Katolików.
Służę Yoshii Toranaga-samie.
Jestem Toda Mariko.
John. Blackthorne.
Wiedz, że nie jestem katolikiem.
Powiedz Anjinowi,
że ufam, iż pobyt w więzieniu nie był zbyt srogi.
Mój pan przeprasza za niedogodność, jaką był pobyt w więzieniu.
Jestem wdzięczny, że żyję.
Dziękuje panu.
Nasz panicz pragnie wiedzieć o jego kraju.
Kim są władcy, jakie ma zwyczaje.
Pyta o pana kraj. O jego władców oraz zwyczaje.
Tegoż ranka szykowałem się na śmierć, a teraz…
Wiem, że uznaje się mnie za wroga w pana kraju.
Zapewniam jednak, że moja królowa jest mądra i rozważna.
Zechciałaby być pana sojusznikiem.
Twierdzi, że nie jest naszym wrogiem,
a jego królowa dzieli te przyjazne zamiary.
Dajcie Anjinowi chochlę.
Proszę wybaczyć, że znieważamy panicza ogród.
Chciałbym, aby Anjin
narysował znany mu świat.
Mój pan prosi o narysowanie mapy świata.
Dziękuję.
To wszystko, co wiem.
Świat jest okrągły.
Jak owoc.
Tu jest Japonia.
Mój kraj, Anglia, leży po drugiej stronie świata.
Wskazuje Japonię i Anglię.
Przepłynęliśmy przez Cieśninę Magellana.
Przepłynął przez te masy lądowe.
Jako pierwsi obcy skorzystaliśmy z niej, bo to sekret Portugalii i Hiszpanii.
Mówi, że to sekret Portugalczyków i Hiszpanów.
Dla nas bezpieczniej było płynąć tędy.
Aby ominąć portugalską bazę na Makau.
Twierdzi, że istnieje portugalska baza na Makau.
Zatrudnia japońskich najemników. Ponoć nazywacie ich roninami.
To tajna katolicka forteca do przemytu broni,
którą przed laty użyto do wywołania powstania.
To tajna baza dla przemytu broni. Są tam roninowie.
Tę broń użyto podczas powstania…
Chyba przeciwko Taikō. Nie jestem pewna.
Przekaż Anjinowi, że zechcę bardziej szczegółową mapę.
Z zaznaczonymi portugalskimi bazami.
Pan prosi, aby narysować mu tę mapę i oznaczyć portugalskie bazy.
Jeśli wolno, wyjaśnię.
Tak Portugalia i Hiszpania podzieliły Nowy Świat.
Przed 70 laty podpisały traktat, w którym rozdano nieodkryte ziemie.
Wasz kraj przypadł Portugalii.
Więc należy do nich.
On wierzy, że Portugalia i Hiszpania podzieliły ten region świata.
Twierdzi, że Japonia…
należy do Portugalczyków.
Powiedział „należy”?
Tak, panie.
To absurd.
Czemu nie podzielić niebios między nami a Chinami?
Milcz!
Proszę wybaczyć, ale zapewniam, że są niewiarygodnie butni.
Proszę mu powiedzieć.
W aktach prawnych zapisano, że każdy hiszpański i portugalskich król
może rościć sobie prawo do każdego niekatolickiego kraju.
Mają prawo wprowadzić katolickie rządy.
To kłamstwo.
Nie.
Przysięga pan na swego boga?
Tak.
Co rzekł?
Mówi, że Portugalczycy
pragną zastąpić wszystkich niekatolickich władców
własnymi wybrańcami.
Czego szukałeś w Japonii?
Pyta, czego pan tu szukał.
Sojuszników, aby zgładzić naszych wspólnych wrogów.
Aby przyłączył się pan do walki przeciwko jego wrogom.
Powinien pan porzucić tę wojnę.
Mają przewagę liczebną.
Porażka jest pewna.
Mój pan mówi, aby nie toczyć wojny z Portugalczykami w Japonii.
Mają przewagę liczebną. Nie ma szans.
Chyba że wygram.
Odrzekł: „Chyba że wygram”.
Przekaż Anjinowi, że dziś przenocuje w Zachodnim Pałacu.
Na dworze czyha niebezpieczeństwo w postaci różnych bandytów.
Toranaga-sama wspaniałomyślnie użyczył swoją prywatną kwaterę.
To wielki zaszczyt.
Ufam, że pan doceni.
Należy do niego?
Zbroję bitewną tworzono na zamówienie. Toranaga-sama ujrzał ją we śnie.
Jego styl nawiązuje do minionych pokoleń, do czasów szogunatu Minowara.
Szogun.
Chciałem pani podziękować
za uczciwe tłumaczenie moich słów.
Nie musi pan dziękować.
Czyniłam to, służąc swojemu panu.
- Od ilu lat mówi pani po portugalsku? - Czternastu.
Odkąd jestem chrześcijanką.
Mówisz wyśmienicie.
Te kobiety pomogą przyszykować się do kąpieli.
Dziękuję, ale już się kąpałem.
W więzieniu?
Nie, w wiosce.
Ale to było wiele dni temu.
Dwie kąpiele na tydzień?
Mam nabawić się czerwonki?
Z jakiegoś powodu Anjin nie chce się kąpać.
Zaczekaj, Mariko.
Wiem, że wysoce cenisz tych księży, ale rozważ, proszę, ich motywy.
Zagrażają twemu panu.
A ja mam okręt.
Zalecam nie wypowiadać się pochopnie.
- Tak jest. - A także
proszę zwracać się do mnie Mariko-sama.
Wiatry nie były pomyślne…
Jeśli Czarny Galeon nie wyruszy wkrótce do Nagasaki,
nie wróci na czas z dostawą towarów na przyszły rok.
Jako Minister Spraw Zagraniczny
być może to już czas pozwolić jej wypłynąć.
Wciąż myślę o zyskach…
Waszego kraju i mojego.
Tak wiele rzeczy nie wiem.
Za to barbarzyńca zdaje się wiedzieć tak wiele.
Chciałbym na ten czas wstrzymać wypłynięcie Czarnego Galeonu.
Morza bywają takie groźne.
Być może dlatego
wasz Kościół buduje tajne bazy w naszym regionie.
Czyż nie dobrze byłoby wiedzieć więcej o tych bazach,
zanim dalej omówimy naszą współpracę?
Martin Alvito przynosi wieści od Toranagi.
Odmówił nam wypłynięcia Czarnego Galeonu.
Ów przeklęty heretyk nie ma nawet przyzwoitości niszczyć nas powoli.
Niech to będzie moje brzemię, ojcze.
Co tu pani robi tak późno?
Skrytobójca!
Chronić pana!
Co ty robisz?
Gdzie jest lord Toranaga?
Intruz!
Intruz w zamku! W kwaterach gościnnych.
Nie, jest tutaj.
To Kayo, służka.
Szuka lorda Toranagi.
Nie!
Jest pan ranny?
Ishido oszalał.
- To oznacza wojnę! - Nie.
To nie był Ishido.
Oddałem kwaterę Anjinowi.
Ukryłem się w jego.
Skrytobójczyni nie przyszła po mnie.
Tylko po niego.
Napisy: Przemysław Stępień