ความเดิมตอนที่แล้ว
นางมีเพียงความเย็นชา
แต่… กับเขาแล้ว มันช่างแตกต่าง
พูดอะไรบ้างสิ
บุนทาโร่ มองข้าสิ
อย่าขยับ
คนตายหลายพันคน
กองกำลังของเราระส่ำระสาย
ถึงเวลาแล้วสำหรับแผนการเวหาสสีชาด
เป็นการบุกแบบสายฟ้าแลบครั้งเดียว เข้าไปในปราสาทโอซาก้า
น้องชายต่างมารดาของท่านโทรานางะ…
ซึ่งก็คือซาเอกิ โนบุทัตสึ เราสามารถไปผนึกกำลังกับเขาได้
จะถูกขับให้พ้นจากตำแหน่งอย่างไม่เป็นธรรม
เราจะใช้แผนการเวหาสสีชาด
สงครามยุติแล้ว
ท่านโทรานางะเป็นฝ่ายมีชัย
(ศึกครั้งแรกของโทรานางะ เมื่อ 46 ปีก่อน)
ข้าขอแสดงความชื่นชม ท่านโทรานางะ
มีคนไม่มากนักที่กำชัยในศึกครั้งแรกของตน
ก่อนจะได้หลับนอนกับหญิงใด
ข้าขอยอมจำนนอย่างเป็นทางการ
บอกอาลักษณ์ของเจ้าเสียด้วยว่า มิโซกูชิได้ต่อสู้อย่างสมเกียรติแล้ว
แต่โชคชะตาบีบให้ข้าประกาศความพ่ายแพ้ ในศึกที่ไม่อาจชนะนี้
ข้าต้องการให้บันทึกไว้ด้วยว่า ข้าถูกโค่นจากตำแหน่งโดยไอ้หนูขุนศึก
บางทีเราอาจได้พบกันอีกในปรโลก
บางทีผู้ที่เป็นฝ่ายกำดาบ
อาจเป็นข้า
(อิงจากนิยายที่แต่งโดย เจมส์ คลาเวลล์)
(SHOGUN)
(บทที่เจ็ด: เวลาชั่วกะลาลอย)
พวกเขาไม่ได้คุยกันมานานแค่ไหนแล้ว
นานจนจำไม่ได้
แล้วถ้าน้องชายของเขาไม่เอาด้วยล่ะ
เช่นนั้นเราก็แพ้ตั้งแต่คมดาบยังไม่ทันเปื้อนเลือด
กำชับให้ไอ้คนเถื่อนมันปิดปากเงียบด้วย
เขาเข้าใจเจ้าค่ะ ท่าน
ในหุบเขาใกล้ๆ นั้น
ข้าได้เห็นกองทัพที่ซมซานหมดรูป
หรือข้าคิดไปเองนะ
เป็นเช่นนั้นจริงๆ
กองกำลังของข้าประสบกับความสูญเสียใหญ่หลวง ในแผ่นดินไหวเมื่อไม่นานมานี้
แปลว่าเจ้าอับจนหนทาง
ถึงกับต้องบากหน้ามาระดมพล
กองทหารมหึมาของน้องชายที่มิได้เก่งกาจ
เจ้านี่มันระยำหมาจริงๆ
ข้าอุตส่าห์นึกไปว่าจะมีการต้อนรับอันยิ่งใหญ่ จากกองทัพของเจ้า
พวกอีหนูของข้าต่างตัวสั่นงันงกด้วยความกลัว
เจ้าดูดีนะ น้องพี่
ถ้าเจ้าไม่มีอะไรจะทำ นอกจากคอยพิทักษ์แอ่งน้ำในยูเซนจิ
เจ้าเองก็จะดูดีเหมือนกัน
งั้นข่าวที่ร่ำลือกันก็เป็นจริงสินะ
เจ้าฝึกคนเถื่อนจนเชื่องแล้ว
อันจิน
ท่านอันจิน อย่าลืมโค้งคำนับด้วย
เป็นเกียรติที่ได้พบกับเครือญาติ ของนายท่านของข้า
ข้าสิต้องรู้สึกเป็นเกียรติ
อันจินเป็นฮาตาโมโตะของข้า
กลยุทธ์ปืนใหญ่ของเขาสำคัญกับเป้าหมายของเรา
เจ้ามีข้อเสนอให้ข้านี่
ใช่ หารือกันวันพรุ่งนี้เป็นการดีที่สุด
คืนนี้ เราจะเมากันให้สำราญเต็มที่
ข้าชอบข้อเสนอนี้เสียแล้วสิ
ซามูไรแห่งคันโต
คนของข้าต่างก็กระหาย ที่จะได้ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่เจ้า
ยังไงก็ขอขอบใจที่มาพบข้า ซาเอกิ
แต่ก่อนอื่น มีคนบอกว่าแถวนี้มีน้ำพุร้อน
ตามข้ามา
ขูดรีดกันเหลือเกิน…
บริการของคิขุแค่คืนเดียวคิด 300 เหรียญเงิน
หนึ่งสัปดาห์ก็ตก 12,000 ใช่ไหม
แค่ให้มายั่วยวนน้องชายพันทางต่างแม่ของข้า
ตอนแรกกินขอค่าบริการที่สูงกว่านี้มาก
แต่ข้าสามารถต่อรองให้นางลดราคา…
ถ้าท่านตกลงให้นางเข้าพบเป็นการส่วนตัว นานหนึ่งกะลาลอย
เลอะเทอะ…
นายท่านอยากพบข้าหรือ
ระหว่างงานเลี้ยงคืนนี้
อันจินจะต้องวางตัวสุภาพที่สุด
และจะพกดาบ ห้ามพกปืน
เพราะเขาเป็นฮาตาโมโตะ
นายท่านของเราขอให้ท่านวางตัวอย่างดีที่สุด และกรุณาพกดาบไปด้วย
ให้เหมาะสมกับตำแหน่งฮาตาโมโตะ
นายท่าน ข้าขอถาม…
คำสั่งใช้แผนการเวหาสสีชาดนี่
แปลว่าข้าจะมีตำแหน่งบัญชาการทางทะเล ระหว่างการโจมตีของเราใช่หรือไม่
เขาสอบถามถึงบทบาทของเขา ระหว่างแผนการเวหาสสีชาด
สำหรับเรือของอันจินและบทบาทของเขา…
ข้ายังไม่ได้ตัดสินใจ
จบเรื่องเท่านี้
นายท่านยังไม่ได้ตัดสินใจใดๆ เรื่องของท่านหรือหน้าที่ของท่าน
และข้าขอแนะให้ท่านไม่ต่อความยาวในเรื่องนี้
ข้าอาจจะเข้าใจผิด เรื่องความนับหน้าถือตาที่เขาให้ข้า
ข้าได้รับมอบของกำนัลมากมาย ตำแหน่งเอย ดาบเอย ที่ดินเอย
แต่พอถึงเวลาที่ข้าจะต้องรับใช้เขาจริงๆ เขากลับเมินใส่ข้าซะงั้น
ข้าชักสงสัยแล้วว่า ของกำนัลมีความหมายบ้าบออะไรไหม
แล้วมันคืออะไรกันแน่…
แผนการเวหาสสีชาดนี่
ข้าไม่ได้เรียกเขามา เพื่อหารือถึงแผนการเวหาสสีชาด
ข้าขอให้ท่านปล่อยผ่านไป
กรุณาบอกเขาว่าข้าพร้อมแล้ว กับอะไรก็ตามที่โชคชะตาของเราจะพาไป
เขาบอกว่าเขาพร้อมอยู่เคียงข้างท่านเสมอ
สุดแล้วแต่โชคชะตาจะพาไป
แหม จะเป็นใครไปได้นอกจากท่านโอมิ
ข้าแวะมาขอใช้บริการของแม่นางคิขุ ในอีกประเดี๋ยว
นางว่างไหม
น่าเสียดายที่นางไม่ว่างเจ้าค่ะ
สำหรับน้องชายของนายท่าน ท่านซาเอกิน่ะเจ้าค่ะ
ท่านโทรานางะจองตัวนางเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์
ข้าขอคุยกับนางคงไม่ว่ากระไร
สำหรับซามูไรหนุ่มผู้ทะเยอทะยานอย่างท่าน
เราอาจจะหานางคณิกา ที่เหมาะสมกับท่านมากกว่าได้นะเจ้าคะ
ไม่ ข้าไม่คิดเช่นนั้น
ตั้งแต่ที่คิขุรับเจ้าคนเถื่อนเป็นแขก
โรงน้ำชาของท่านก็เสื่อมไปนะ
ท่านอันจินจะทำอะไรในโรงน้ำชาของข้า
ก็ไม่ใช่เรื่องที่ข้าจะเอามาพูดหรอกเจ้าค่ะ
แต่เท่าที่ข้าจำได้
คืนนั้นใจเขาไม่ได้อยู่กับคิขุ หากแต่เป็นหญิงอื่นเจ้าค่ะ
ฟูจิ
ท่านปู่
ข้านี่แย่จริงๆ ไม่ทราบเลยว่าท่านปู่จะมาเยือนถึงนี่
ปู่ตั้งใจมาให้เจ้าประหลาดใจน่ะสิ
บ้านช่องห้องหับของเจ้าสะอาดสะอ้านดีนะ
ก็พอสมควรเจ้าค่ะ
ปู่อยากเอามาให้เจ้าด้วยตัวเองนี่ไง
ตอนเราแยกกันที่โอซาก้า ปู่สัญญาว่าจะดูแลรักษามันให้เจ้าอย่างดี
เป็นเพราะท่านปู่ เราถึงได้กลับมาร่วมชายคากันอีก
เมื่อข้าทำหน้าที่เสร็จสิ้น
ข้าจะจบชีวิตของข้า และกลายเป็นเถ้าธุลีเช่นเดียวกัน
ทำไมเจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่
และดื่มด่ำกับชัยชนะ ที่พวกเขายอมสละชีวิตเพื่อให้ได้มา
มันจะลงเอย… ด้วยชัยชนะหรือเจ้าคะ
ขออภัยเจ้าค่ะ
ด้วยกำลังพลที่แข็งแกร่งของเรา
แน่นอนว่าเราจะเป็นฝ่ายมีชัยเจ้าค่ะ
ลูกชายของท่านปู่ ท่านบุนทาโร่
นับเป็นเกียรติที่เรามีเขาอยู่ด้วย
หวังว่าอิชิโดะจะยกพลกันมาทั้งโอซาก้า เพื่อประจันหน้ากับเรา
ข้าได้ยินมาว่า
การฆ่าครั้งแรกในสนามรบนั้น สุขสมยิ่งกว่าการร่วมรักครั้งแรก
ไปได้ยินมาจากที่ไหน
ใครๆ ก็พูดกันแบบนั้น
ก็ขึ้นอยู่กับผู้หญิงที่ท่านนอนด้วย
ลูกชายของเจ้าโตเป็นหนุ่มใหญ่แล้วนะ
ครั้งสุดท้ายที่ข้าเห็นนางาคาโดะ
คางของเจ้านั่นยังเกลี้ยงเกลา พอๆ กับไอ้จ้อนเลย
นี่ เจ้าหลานชาย
ข้าพนันเลยว่าเจ้าเปลี่ยนสาวคู่นอนไม่ซ้ำหน้า ทุกทิวาราตรี
ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นแหงๆ
เจ้านี่ใส่ไคล้
อาของเจ้าน่ะ เขามีลูกเล่นแพรวพราว ไม่ว่ากับสาวที่ไหน
นี่ก็โป้ปด
มีอะไรตลกหรือ
ท่านซาเอกิตั้งข้อสังเกตว่านานแค่ไหนแล้ว ที่ตัวเองไม่ได้เจอท่านนางาคาโดะ
ท่านต้องรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งแน่…
ที่ได้เห็นว่าภรรยาของท่านปฏิบัติหน้าที่
ต่อท่านอันจินอย่างทุ่มเทเพียงนั้น
เจ้าหมายถึงหน้าที่ของนางต่อนายท่านของเรา
ท่านอาให้เกียรติเล่าเรื่องพวกนี้ ให้ข้าฟังหน่อยขอรับ
ท่านพ่อของข้าเป็นเด็กแบบไหนหรือ
อ๊ะ เรื่องนี้สนุกแน่
เจ้ารู้ไหมว่าพ่อของเจ้ายังเด็กอยู่เลย
ตอนที่เขาชนะศึกครั้งแรกของเขา
โยชิอิ โทรานางะ ไอ้หนูขุนศึก
แต่นั่นยังไม่ใช่ทีเด็ดนะ
มีคนบอกข้าว่าตอนที่มิซูโกชิผู้อัปยศ ต้องยอมก้มหัวคำนับเขาในความปราชัยนั้น
ก็เป็นพ่อของเจ้าที่เพิ่งจะอายุได้ 12 ปีเท่านั้น
ที่เงื้อดาบตัดหัวของศัตรูจนหลุดออกจากบ่า ภายในฉับเดียว
ท่านซาเอกิ ท่านได้รับของกำนัล จากนายท่านของเราหรือยัง
แม่นางคณิกา ได้แล้ว
ขอบใจจริงๆ
นางเป็นสตรีผู้เลอโฉม แต่ความงามหาได้ยืนยาวไม่
ไม่ต่างกับความพยายามที่จะไขว่คว้าสายน้ำ หรือสังวาสกับอาทิตย์อัสดง
พรุ่งนี้เราจะพูดคุยกันอย่างเป็นทางการ ในเรื่องเกี่ยวกับพันธมิตรของเรา
ทำไมไม่คุยคืนนี้เลยล่ะ
ใจเย็นไว้ก่อน
ไร้สาระ
ข้าทนกระหายใคร่รู้แบบนี้ไม่ได้
โยชิอิ โทรานางะผู้ยิ่งใหญ่ จะเสนออะไรให้กับกองทัพของข้า
ข้าถูกใจที่นี่ไม่น้อยเลย
บางทีพี่ชายของข้า
อาจจะยกแคว้นอิซุให้ข้าใช่ไหม
แบบนั้นก็คงยอดไปเลย
หลานข้า
ข้ายังมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับพี่ชายของข้าอีกเรื่อง
เรื่องนี้รู้กันอยู่ไม่กี่คน
ครั้งหนึ่งเขาถูกส่งตัวไปในฐานะตัวประกัน
เพื่อเป็นเครื่องยืนยันพันธไมตรีของเรา ที่มีต่อสกุลอิมะทานิ
ท่านแม่ของเราบอกเขาว่าให้กล้าหาญเข้าไว้
ท่านแม่ว่าคนสกุลมิโนวาระกลัวไม่เป็น
แต่พอถึงคราวที่เขาต้องจาก อ้อมอกของท่านแม่ไปจริงๆ
มีคนบอกข้าว่าเขากลัวขนาดขี้แตกขี้แตนเชียว
ต้องขี่ม้าไปเลอะๆ เทอะๆ แบบนั้น ตั้งสิบโยชน์เลย
ข้าไม่ได้ตั้งใจจะลบหลู่ดูหมิ่นอะไรนะ
ข้าก็แค่อยากบอกว่า
พูดถึงม้าตัวนั้นทีไร ข้าก็นึกสงสารมันทุกที
นางาคาโดะ
เจ้าอยากได้แบบไหน
เรื่องเล่าขาน ตำนาน…
หรือว่าความจริง
เป็นต้นว่า ข้อเสนอนี้
คงจะเป็นตำนานที่เล่าขานกัน หากข้าได้เป็นเจ้าผู้ครองแคว้นอิซุ
น่าเสียดาย…
ข้าได้ตกลงใจรับข้อเสนออื่นแล้ว
นายท่าน
กองทัพของซาเอกิปิดกั้นถนนออกจากอิซุทุกสาย
บัดนี้ทุกจุดตรวจถูกเฝ้าไว้หมดแล้ว
เป็นคำสั่งของใคร
"อาศัยอำนาจตามคำสั่งของคณะอุปราช
เราขอเชื้อเชิญให้ท่านโทรานางะ
ยอมสยบต่อหน้าเราที่โอซาก้า และแก้ต่างเรื่องพฤติกรรมขายชาติของเขา
เขาจะต้องให้คำตอบ
กับซาเอกิ โนบุทัตสึ
ผู้เป็นทูตของเรา และเป็นอุปราชคนที่ห้า ที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้ง"
อุปราชหรือ
แปลว่าอิชิโดะหาคนมาแทนข้าได้ในที่สุดสินะ
ได้รับเกียรติถึงเพียงนี้ ขุนนางไหนเล่าจะปฏิเสธได้ลงคอ
ท่านกำลังทำความฉิบหายให้ราชอาณาจักร
นางาคาโดะ
บทลงโทษตามระเบียบของเจ้า ข้อหาฆาตกรรมเนบาระ โจเซน
และคำสั่งให้คว้านท้องตัวเอง
อย่ารับ
ข้าเป็นเกียรติที่ได้พิจารณาคำขอของคณะอุปราช
ข้าจะนำไปไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน
และจะให้คำตอบแก่เจ้าก่อนตะวันตกดินวันพรุ่งนี้
เจ้ากับบริวารของเจ้าจะอยู่ในอาจิโระ จนกว่าเจ้าจะตัดสินใจ
จะเกิดอะไรขึ้นหากเขายอมจำนน
พวกเราจะถูกพาไปยังโอซาก้า และถูกบังคับให้หมอบแทบเท้าของท่านอิชิโดะ
ท่านโทรานางะจะถูกประหารชีวิต
และคนของเขาครึ่งหนึ่งจะคว้านท้อง แสดงความสวามิภักดิ์
เรือเอรัสมุสของข้ายังทอดสมออยู่ในอ่าวเล็กนั่น
ถ้าท่านจัดการให้เขาอนุญาตให้ข้าขึ้นเรือได้
คืนนี้ข้าก็จะลงไปที่ท้องเรือ ดูน้ำเสียได้ ดำลงไปข้างกราบเรือไม่ยากอะไร
ตรวจกระดูกงู แล้วก็ต้องทำความสะอาดหน่อย
คนของยาบุชิเกะ อาจจะมาช่วยข้าตั้งเสาหัวเรือสำรองได้
ข้าจะซ่อมใบเรือเอง
แล้วเราก็จะสามารถล่องออกจากช่องแคบ… เราอาจจะ…
เราจะทำอะไรได้หรือ ท่านอันจิน
ตอนนี้ไม่ว่าอะไรก็ย่อมดีกว่านั่งงอมืองอเท้า
เมื่อเร็วๆ นี้ ท่านส่งอิการาชิ แม่ทัพของท่าน
ไปเจรจาเรื่องข้อตกลงสงบศึกลับๆ กับคณะอุปราช
ท่านอิชิโดะต้องการให้แม่ทัพของท่าน เดินทางกลับไป
พร้อมกับคำตอบของเขา
มูราจิ นั่นมันตราของใคร
แจ๋วไปเลยเว้ยเฮ้ย
ไม่ได้ยินเรื่องแผนการสักนิดเลยหรือ
นายท่านของเรากำลังใคร่ครวญอยู่
อย่างน้อยให้ข้าเดินทางไปแจ้งข่าว กับกองกำลังของเราในเอโดะก็ยังดี
ซาเอกิวางกำลังคนไว้ทั่วภูเขาลูกนี้
พวกเราคงตายกันหมดก่อนท่านจะไปถึง
ท่านพ่อ
ท่านตัดสินใจว่าอย่างไร
เราจะฟาดฟันกับศัตรูจนตายหรือไม่
เหตุใดจึงมีแต่พวกที่ไม่เคยทำศึก
ที่กระสันอยากลงสนามรบกันนัก
แหมๆ ท่านโทรานางะ…
ขออภัยด้วยที่ต้องรบกวนท่านเจ้าค่ะ
แต่ท่านหญิงมาริโกะสัญญากับข้าว่า ท่านจะมีเวลาให้ข้าหนึ่งกะลาลอย
กลับไปนั่งนับเหรียญเงินเถอะเจ้าน่ะ
ไม่เห็นหรือไงว่าเรากำลังมีธุระกัน
ไม่ต้อง นางาคาโดะ
สัญญาต้องเป็นสัญญา
ใครจะไปรู้ว่าเราเหลือเวลากันสักกี่กะลาลอย
ข้าขอขอบพระคุณที่ท่านให้เกียรติ
ทั้งที่อนาคตของท่านแขวนอยู่บนเส้นด้าย
ท่านยังอุตส่าห์ยอมผ่อนผันตามความคิดของข้า
เจ้าต้องการอะไร
ท่านทราบไหมเจ้าคะ ว่าการอยู่ในป่าต้นหลิวมันหมายถึงอะไร
มันหมายถึงการสละทั้งชีวิตของตัวเอง เพื่อรับใช้บุรุษผู้ยิ่งใหญ่
ความเยาว์วัย พลัง ไหวพริบ และเสน่ห์ของเรา…
ล้วนถูกพรากไปจากเรา
แล้วความสาวของเราก็ร่วงโรย จากนั้นก็ถูกเขี่ยทิ้ง
ที่เจ้าว่ามานี่มันเกี่ยวกับข้าตรงไหน
ท่านกำลังสร้างเมืองแห่งใหม่ขึ้นในเอโดะ
ข้าคิดว่าเมืองนั่นเป็นบรรทัดฐานให้กับอนาคตได้
พวกเราบางคนก็ไม่มีอนาคตหรอก
ถึงกระนั้น ที่เอโดะ…
โปรดรับป่าต้นหลิว ไว้ในการคุ้มครองของท่านด้วยเจ้าค่ะ
แม้เมื่อท่านจากไปแล้ว
ลองนึกภาพเขตพื้นที่ ที่มีอาณาบริเวณเป็นสัดส่วนสิเจ้าคะ
ไม่มีซ่องโสเภณีอีกต่อไป มีเพียงโรงน้ำชาดังที่ข้าทำไว้ที่นี่
รวมกันอยู่ในบริเวณเดียว
และมีการก่อตั้งสหภาพสำหรับหญิงงามเมือง
โปรดมอบอนาคตที่เรืองรอง แก่พวกเราเถอะเจ้าค่ะ
ให้เราได้โรยราด้วยความสง่างาม ซึ่งได้ถูกบ่มเพาะขึ้นจากการอุทิศวัยเยาว์ของเรา
กรุณาด้วยเจ้าค่ะ
ขอบใจที่ชวนคุยเรื่องใหม่ๆ ที่ข้าไม่เคยฟังมาก่อน
อย่างไรก็ดี…
ข้าเกรงว่าอนาคตของข้าจะสั้นเกินไป สำหรับแผนที่คิดการณ์ไกลของเจ้า
อย่างนั้นหรือเจ้าคะ
บรรดามนตรีของท่านเชื่อว่า จุดจบของท่านใกล้เข้ามาแล้ว
แต่ตัวข้าเองนั้น ข้าฉงน…
ชะตาของข้าถูกลิขิตไว้แล้ว
ชะตานั้นเปรียบได้กับดาบ
มีประโยชน์เฉพาะผู้ที่กวัดแกว่งมันได้
ข้าเกิดมายากจนข้นแค้น
ถูกเลี้ยงดูโดยนางรำ
ส่วนมากพวกนางก็สาปแช่งโชคชะตาอันน่าชิงชัง
แต่ความยากเข็ญที่ข้าประสบพบเจอ สอนให้ข้าทะเยอทะยานและเหลี่ยมจัด
อีกทั้งยังทำให้ข้าเป็นสตรี ที่ประสบความสำเร็จที่สุดในแคว้นอิซุ
เฉกเช่นที่ความยากเข็ญของท่าน
ทำให้ท่านเป็นคนเจ้าเล่ห์เพทุบาย อย่างที่ท่านเป็นในวันนี้
เพียงแต่ว่ามันไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย
ท่านโทรานางะ
สายลับคนไหนก็บอกเขาได้ว่า มีกองทัพกำลังมุ่งตรงมาหาเขา…
เหตุใดจึงปล่อยให้กองกำลังที่อ่อนแอของท่าน ตกเป็นเป้าเพียงนั้นเล่า
เหตุใดจึงพลาดท่าแบบสะเพร่าเพียงนั้นเล่า
เจ้าคิดว่าข้าหมายใจให้เป็นเยี่ยงนี้หรือ
หลังจากกองทัพของข้า ล้มตายเป็นเบือเพราะแผ่นดินไหวหรือ
ข้าต้องขออภัยเจ้าค่ะ นายท่าน
ข้าคงจะเข้าใจผิดไปเจ้าค่ะ
อย่างข้าจะไปรู้เรื่องรู้ราวอันใด
ข้ามันก็แค่กะหรี่หมดสภาพคนหนึ่ง
และก็หมดเวลาของข้าแล้ว
ดูเหมือนน้ำจะไม่พอให้เราลงกันทุกคนนะ
ดีจริงๆ
อะไรทำให้ท่านแน่ใจเหลือเกินว่า นายท่านของเรามีแผนการ
แล้วมันจะมีทางไหนอีกเล่า
ยกธงขาวหรือ
จะให้ยอมแพ้แบบนั้น พ่อของข้าทำไม่เป็นหรอก
บางคราข้าก็หวังว่า เราจะกลับไปมีชีวิตแบบเก่าได้…
แบบเมื่อครั้งที่เรือของคนเถื่อนยังไม่มาน่ะ
ครั้งที่เรายังเป็นแค่หมู่บ้านหาปลาน่าสังเวชจนๆ
จริงขอรับ
แต่ชีวิตที่นี่มันช่างสงบสุขดีแท้นะขอรับ
พวกเราสูญเสียสิ่งดีๆ หลายอย่างตั้งแต่นั้นมา
สิ่งดีๆ ทุกอย่างที่เราเคยมี
หายไปหมดแล้วเพราะเราไขว่คว้ามากขึ้น
เราก็แค่ต้องมีแผนการ
เราจะกำราบไอ้ซามูไรปวกเปียกพวกนั้น ให้มากเท่าที่ทำได้…
"ซามูไรปวกเปียก" หรือ
คำพูดดูหมิ่นของเจ้าช่างทื่อมะลื่อ ไม่ผิดกับดาบที่ไร้คมของเจ้า
นี่ไม่ได้ง่ายสำหรับข้าเลยสักนิด
พ่อของเจ้ากับข้า… เรากินแหนงแคลงใจกัน
แต่เราก็ยังเป็นครอบครัว
ท่านไม่ละอายใจในที่สิ่งที่ตัวเองทำบ้างหรือ
พอนึกถึงมรดกตกทอดของตัวเองแล้ว ก็ไม่เห็นต้องละอาย
เจ้าก็ควรคิดดูบ้างนะ นางาคาโดะ
การถูกฆ่าทิ้งเหมือนหมูเหมือนหมา…
ถูกลืมทั้งที่ยังไม่เป็นที่จดจำ…
หากมันคือชะตากรรมของข้า นั่นก็จะเป็นความตายที่งดงาม
แบบนั้นไม่เรียกว่างดงามหรอก
ความตาย…
เป็นแค่หนทางอันเดียวดายในพงไพรพนา
ตอนนี้ท่านคงหวังให้ตัวเองได้ไปอยู่ในหม้อนั่นละสิ
จะได้หมดเคราะห์หมดโศกกันไวๆ
ข้าถูกลิขิตให้ต้องพานพบกับชะตากรรมนี้
ทุกครั้งที่รอดตายมาได้ จะมีการรอคอยใหม่รอข้าอยู่
ครั้งแรกก็ที่หน้าผานั่น อีกครั้งที่โอซาก้า
แล้วก็ตอนนี้
ข้ามาเพ้อเจ้อให้ท่านฟังทำไมเนี่ย
คุยกับท่านก็เหมือนผายลม
ท่านยังไม่รู้วิธีใช้ดาบเลยด้วยซ้ำ
ชักสิ
เร็วเข้า
ชักเลย…
ดูท่าจะต้องฝึกดาบจริงๆ แล้ว
ถือให้มันดีๆ หน่อย
ถือสองมือ
อีกทีซิ
หยิบขึ้นมา
อีกทีหรือ
ข้าพอรู้ตัวแล้ว ข้าเป็นแค่กะลาสี จนปัญญากับเรื่องมีดดาบจริงๆ
ท่านพูดอะไร ข้าฟังไม่ออกสักคำ
หยิบขึ้นมาเดี๋ยวนี้
ตอนนี้ข้ากำลังหยิบดาบขึ้นมาด้วยอาการสงบ
มัวขำอะไรอยู่
ท่านทำอะไร
เอาเลย ตามสบาย
ตายตอนไหนก็เหมือนกัน
ถ้าข้าไม่อยู่ตรงนี้ ท่านตายไปแล้ว
เจ้าบื้อเอ๊ย
อาการบาดเจ็บของท่านยังไม่หายดี พอจะมากวัดแกว่งหอกแบบนี้
ถ้าเกิดสงครามขึ้นจริงๆ ข้าก็ต้องสู้
มันคงจะดีที่จะได้ออกรบเสียที
เราจะได้ทำสิ่งที่เป็นเกียรติแก่ผู้ที่จากไปก่อนเรา
อย่างสามีผู้ล่วงลับของท่าน
สิ่งที่ทาดาโยชิทำเพื่อพ่อของข้าในวันนั้น…
ที่จริงมันควรจะเป็นข้าที่แข็งขืนใส่อิชิโดะ กับการกระทำดูแคลนของเขา
ถ้าข้ากล้าหาญกว่านี้
บางทีทาดาโยชิกับลูกชายของท่าน อาจไม่ต้องเอาชีวิตไปทิ้งและยังอยู่กับเราในวันนี้
เราทำอะไรเท่าที่ทำได้ เมื่อสบโอกาส
แล้วก็หวังใจว่ามันจะเพียงพอแล้ว
ที่ดินทุกแห่งในโอกาซากิ
ให้ส่งมอบให้กับหลานๆ ของข้า เมื่อพวกเขาโตเป็นผู้ใหญ่
แล้วก็…
กิน
แบ่งที่ดินสองแปลงในเอโดะออกมา
ให้นางไว้ใช้ตามประสงค์ของนาง
นายท่าน โทดะ ฮิโรคัตสึขอรับ
นายท่าน ด้วยความเคารพ…
ข้ามีเรื่องสำคัญอยากหารือกับท่านเป็นการด่วน
ข้าขอให้ภรรยาของข้าอยู่ฟังด้วย
ก่อนที่เราจะตาย
ข้าขออนุญาตเด็ดหัวเจ้าคนเถื่อน
ทำไม
เขาก็แค่มาเป็นแนวร่วมของท่าน เพื่อผลประโยชน์ตัวเองเท่านั้น
อีกอย่าง…
ข้าไม่ชอบสายตาที่มันมองภรรยาของข้า
เจ้ากล่าวหาชายคนนี้ว่า มีใจสิเน่หากับภรรยาของเจ้าหรือ
ขอรับ
และมาริโกะก็ส่งเสริมให้เป็นแบบนั้น
เจ้าจะบอกแบบนั้นใช่ไหม
ข้ามาขออนุญาตท่านตัดหัวของเขา ไม่ใช่มาริโกะ
ตอบคำถามมาสิ
ถ้าเจ้าคิดว่านี่เป็นความจริง
เจ้าก็ต้องตัดหัวนางด้วยในคราวเดียวกัน
เจ้าจะว่ายังไง
ชีวิตของข้านั้น… เป็นสิทธิ์ขาดของสามีข้า
ข้า…
ข้าไม่ได้กล่าวหาภรรยาของข้า
งั้นเจ้าก็กล่าวหาอันจินไม่ได้
จะให้เรื่องลงเอยเช่นไร
ที่ข้าพูดเป็นเพียงเรื่องหยุมหยิม
ขออภัยด้วยขอรับ
เจ้ามีความเห็นว่ายังไง
ข้าเป็นบริวารของนายท่าน
เจ้าเอาแต่พูดแบบนี้ทุกที
แต่เจ้าก็ยังสับสนระหว่าง สิ่งที่เจ้าควรให้ความสำคัญกับคนเถื่อนคนนี้
ข้าไม่สับสนอะไร
จะเอาอะไรก็เอาสักทาง
คนเราได้อย่างก็เสียอย่าง
เจ้าจะล่มหัวจมท้ายกับข้า เพื่อต่อสู้กับอริของพ่อเจ้าหรือไม่
หรือเจ้าจะอยู่ข้างคนเถื่อน
ข้าขอสั่งให้เจ้าเลือก
นายท่าน…
ข้าได้…
รับใช้ท่านตลอดมาด้วยความจงรักภักดี และไม่ขาดตกบกพร่อง
แต่ข้าขอร้องท่าน…
การที่ข้าเฝ้ารอความตายอยู่ทุกโมงยาม
มันก็ไม่ต่างกับการจมน้ำ ในแม่น้ำแห่งความทุกข์ทรมาน
คืนนี้…
ขอให้มันจบลงเสียที
ปลดปล่อยข้า
จากชีวิตที่ต้องคำสาปนี้
เมื่อคืนนี้
ตอนที่น้องชายของข้าเล่าเรื่องบ้าๆ นั่น…
ทำไมเจ้าไม่โต้แย้งอะไรบ้าง
อภัยให้ข้าด้วยที่ไม่ได้ปกป้องท่าน จากคำสบประมาทพวกนั้น
ไม่ ไม่ใช่เรื่องนั้น
เรื่องที่ว่าข้าตัดคอแม่ทัพน่ะ
มิโซกูชิ
มันบ้าบอสิ้นดี
ตัดฉับเดียวอย่างนั้นหรือ
เจ้าก็อยู่ที่นั่นด้วย
ข้าเงื้อดาบถึงเก้าครั้ง หัวจึงหลุดจากบ่า
ท่านละเลงเสียเละเทะขนาดนั้น
ใครที่ไหนเขาเอาเด็ก มาช่วยทำพิธีคว้านท้องกันเล่า
ข้ามาขอฟังคำตอบ
ท่านซาเอกิ
ข้าขอก้มหัวต่อท่าน
และยอมรับข้อเสนอให้เดินทางไปโอซาก้า
ที่ที่ข้าจะยอมจำนนต่อเจตจำนงของคณะอุปราช ต่อหน้าท่านอิชิโดะ
เขายอมจำนนแล้ว
นายท่าน ข้าขออนุญาต…
- ข้าไม่อนุญาต - แต่ท่านพ่อ…
ข้าตัดสินใจแล้ว
แม้ยามมีคนใจบาปในแผ่นดินนี้ ไม่ว่าใครก็ไม่มีสิทธิ์
ทำให้ราชอาณาจักรนี้แหลกลาญ
แผนการเวหาสสีชาด
เป็นความผิดพลาด
จงดู ขุนศึกผู้ยิ่งใหญ่
ผู้ช่ำชองในการใช้เล่ห์เหลี่ยมชั้นเชิง…
ที่ล่อหลอกบริวารผู้จงรักภักดีของตัวเอง ไปสู่ลมหายใจรวยริน
พวกท่านจะตายกันหมดนี่
เวหาสสีชาดบ้าบอคอแตก
เราจะส่งข่าวไปถึงคณะอุปราช
พรุ่งนี้เจ้าจะออกเดินทางไปโอซาก้า
โดยมีข้าติดตามไปจนถึงประตูปราสาท
นับจากวันนี้ เจ้าไม่มีที่ไปอีกแล้ว…
รวมทั้งไม่มีอะไรที่เจ้าจะได้เป็นอีกในชีวิตนี้
เมื่อเรื่องนี้จบลง ข้าจะพาเจ้าไปที่ปราสาทของข้าในเอโดะ
สร้างวังให้เจ้าได้เป็นเจ้าของ
ชายาคนที่เจ็ดของข้า
โชคดีที่สุดในหมู่พวกนางทั้งหมด
นายท่านเจ้าคะ
ท่านจะอนุญาตไหมเจ้าคะ ถ้าข้าจะใช้ตัวช่วย ให้เราได้สุขสมอารมณ์หมายกันยิ่งขึ้น
เรามีอุปกรณ์อื่น ที่จะเพิ่มความสุขสมให้ท่านได้เจ้าค่ะ
ขอข้าดูซิ
อยากจะเป็นหนุ่มใหญ่เต็มตัวแล้วสินะ
นายท่าน
ได้ตายแบบนี้มันงดงามตรงไหน
คำบรรยายโดย เอมวลี อัศวเปรม