ความเดิมตอนที่แล้ว
พ่อของเจ้ารักเจ้าเหมือนแก้วตาดวงใจ
พวกเราตอนนี้ถูกจับเป็นนักโทษของหญิงผู้นั้น
เจ้าต้องหยุดหมากกระดานนี้
สัญญากับข้าสิว่าเจ้าจะปล่อยตัวประกัน
ตอนนี้ข้าปรารถนาจะเข้าสวามิภักดิ์ เพื่อทำคุณให้กับประเทศนี้
ข้าแค่ต้องการตราสังกัดใหม่ที่จะใช้ล่องเรือ
ท่านปรารถนาจะล่องเรือ ในนามท่านยาบุชิเกะหรือ
อะไรสำคัญกว่ากัน
ความอยู่รอดของกลุ่มเราหรือแผ่นดินญี่ปุ่น
จงอย่าได้สิ้นหวังในตัวนายท่านของเรา
ต่อให้แลดูเหมือนว่านายท่าน ได้สิ้นหวังในตัวเองแล้ว
ฮิโรมัตสึน่ะ…
เขาเป็นคนที่รู้หน้าที่ของตัวเองเป็นอย่างดี
ตอนนี้เจ้าพร้อมจะทำหน้าที่ของเจ้าหรือยัง
ข้าพร้อมแล้วเจ้าค่ะ
(เขตโชไน 14 ปีก่อน)
นางถูกจับได้สามครั้งแล้ว
พ่อของนางคืออาเคจิ จินไซผู้คิดคด
นางเป็นสายเลือดคนสุดท้ายของสายตระกูลจินไซ
สามีของนางให้ความเมตตา แต่นางก็ยังร้องหาแต่ความตาย
พ่อขอนั่งกับนางลำพังได้หรือไม่
ท่านมาริโกะใช่ไหม
ในภาษาของพ่อ เราอาจเรียกท่านว่ามาเรีย
เป็นชื่อที่ไพเราะจริงๆ
ท่านอายุยังน้อยเหลือเกิน ที่จะมาเศร้าหมองถึงเพียงนี้
พ่อเองก็ไม่ได้อายุมากกว่าท่านสักเท่าใด
พ่อเองผ่านความชอกช้ำ และความสูญเสียมาเหมือนกัน
แต่พ่อเชื่อว่าพระเจ้าทรงต้องมีเหตุผลสักอย่าง ที่ให้พ่อมีชีวิตอยู่ต่อไป
และตอนนี้พระองค์ก็ให้โอกาสท่านเช่นกัน
พระบิดาผู้สถิตในสรวงสวรรค์
ขอพระนามจงเป็นที่สักการะ พระอาณาจักรจงมาถึง
ขอให้ทุกสิ่งเป็นไป ตามน้ำพระทัยในแผ่นดินเหมือนในสวรรค์
อย่าปล่อยให้ข้าพเจ้าถูกการผจญ แต่โปรดช่วยให้พ้นภัย
เมื่อท่านต้องการสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจ
แต่ไม่รู้จะเอื้อนเอ่ยคำภาวนาใดออกมา
(อิงจากนิยายที่แต่งโดย เจมส์ คลาเวลล์)
(SHOGUN)
(บทที่เก้า: เวหาสสีชาด)
เราใกล้จะถึงแล้ว
ใช่
ทำไมเขาถึงส่งท่านมาที่นี่
มันไม่เกี่ยวอะไรกับท่าน
เราก็แค่เดินทางไปโอซาก้าในเวลาเดียวกัน
ชีวิตข้าเป็นของข้า ชีวิตท่านเป็นของท่าน
เพื่อนๆ ของท่านกลับมาจากมาเก๊า
พร้อมผ้าไหมราคาแพงเกินเหตุที่เอามาแลก กับแท่งเงินญี่ปุ่นที่โดนกดราคาอย่างหน้าเลือด
เพื่อนแท้ของพวกยุ่นจริงๆ
บอกเขาว่าทันทีที่เราถึงปราสาท เราจะเจอกับคนของท่านอิชิโดะ
ให้เขาตามติดไว้
เขาสั่งให้ท่านคอยอยู่ใกล้ๆ ไว้ เมื่อท่านพบกับคนของท่านอิชิโดะ
ท่านแปลโดยไม่บิดเบือนแน่นะ
ไม่บิดเบือน
ข้าละเกลียดเมืองนี้ฉิบหาย
ครอบครัวของท่านโอโนะ
ตอนนี้ทุกคนที่อยู่ในปราสาท เป็นตัวประกันของท่านอิชิโดะ
ถ้าสมาชิกสักคนจากทุกตระกูลขุนนาง ถูกกักตัวไว้ที่นี่ ก็จะไม่มีใครคัดค้านเขาได้
เราจะพบท่านอิชิโดะพรุ่งนี้
ท่านต้องไปกับข้าด้วย
ไม่ต้อง
เราจะยื่นข้อเสนอให้ท่านอิชิโดะกันในตอนนั้น
เข้าใจไหม
ท่านอิชิโดะ
พรุ่งนี้ ได้
ยาบุชิเกะ ขอบคุณที่ไว้ใจข้า
เมื่อข้ามอบทองของคาทอลิกให้ท่าน ท่านจะไม่เสียใจเลย
เข้าใจไหม
แน่นอนอยู่แล้ว
เราได้อยู่ด้วยกันอีกแล้ว
พักผ่อนเถอะ ท่านอันจิน
ข้าไม่ได้ฝันไป ท่านอยู่ที่นี่จริงๆ ด้วย
ข้าต้องขออภัยที่ห้องหับคับแคบ
เราต้องยกห้องบางส่วน ให้ครอบครัวของท่านโอโตโมะ
ข้าเสียใจจริงๆ กับสิ่งที่ท่านต้องเผชิญ
แล้วท่านหญิงชิสุ ต้องคลอดลูกชายของนาง ในสถานที่ที่โหดร้ายเช่นนี้
ถ้าข้ามีโอกาสมาอยู่กับท่านก็คงจะดี
มีข่าวจากท่านโทรานางะไหมเจ้าคะ
หวังว่าแผนการนี้จะได้ผล
เจ้าแน่ใจนะว่ามันคือไอ้คนนอกรีต
ข้าได้กลิ่นเหม็นเน่าลอยตลบออกมาจากในเรือ
มันมาพร้อมไอ้ยุ่นเป็นโขยง
กับแม่นางล่ามคนเดิมด้วย
- ท่านหญิงมาเรียหรือ - เพื่อนเก่าของคุณพ่อนั่นละ
โทรานางะกำลังวางแผนอะไรสักอย่าง
เราต้องรู้ให้ได้ว่าคืออะไร
ข้าไม่คิดว่าเจ้าคนนอกรีต จะมาที่นี่ในฐานะตัวแทนโทรานางะ
ตอนข้าไปเอโดะ เขาโดนตัดหางปล่อยวัดแล้ว
โทรานางะยอมจำนนแล้ว
หรือไม่เช่นนั้น ท่านก็มองแผนลวงของพวกเขาไม่ออก
ครั้งนี้มันไม่เหมือนกัน
บริวารที่จงรักภักดีที่สุดของเขา ฆ่าตัวตายต่อหน้าต่อตาเขา
ถ้าจอห์น แบล็กธอร์นอยู่ที่นี่
มันก็แค่เพราะว่า เขาพยายามจะหาทางไปให้ตัวเอง
แค่สิ้นฤทธิ์ประเดี๋ยวเดียว
สงครามใกล้อุบัติแล้ว
เป็นของกำนัลที่เลอค่าจริงๆ
ไหนโค้งคำนับให้ดูซิ
ไม่ๆ ไม่ใช่แบบนั้น
ถ้าเราจะชนะใจศัตรูของเราให้ได้
อย่างน้อยก็ช่วยคำนับให้มันถูกที
หลังน่ะ ตรงสิ อย่างนั้น
เจ้าทำอะไรเล่า
ทำให้เขาดูสิ
ดี ดีมาก เยี่ยมเลย แบบนั้น
ทำไม…
เงียบปากไว้ก่อน
แล้วอย่าทำข้าผิดหวังนะ
ยาบุชิเกะ ท่านทำเวลาได้ดีนะ จากเอโดะมาถึงที่นี่น่ะ
ท่านใจดียิ่งนักที่นำนักโทษของข้ามาคืน
ไม่เป็นไรมิได้
แต่ข้าไม่ได้พาอันจินมาให้ท่าน
เขาปรารถนาที่จะสวามิภักดิ์ต่อท่านอิชิโดะ
อย่างไรเสีย ปืนทุกกระบอกในญี่ปุ่น ก็ไม่ควรตกอยู่ในมือขุนนางแค่คนเดียว
ท่านไม่เห็นด้วยหรือ
มันไม่สำคัญหรอก
อีกไม่นาน คนเถื่อนจะอยู่ใต้ ความอนุเคราะห์ของศาสนจักร
จะนั่งถกเถียงเรื่องศาสนาที่น่าเบื่อก็ตามใจท่าน
แต่อย่าให้เขาบอบช้ำ
เขาเป็นของข้า
สายัณห์สวัสดิ์
ข้าคือคิยามะ อุคง ซาดานากะ
เป็นสมาชิกคณะอุปราช
อ๋อ ใช่ บริวารผู้อ่อนน้อมที่สุดของพระผู้เป็นเจ้า
และบริวารของพวกโปรตุเกส
สิ่งใดสำคัญกว่า พระเจ้าหรือกระเป๋าเงิน
ข้าไม่เอาตัวเองเข้าไปวุ่นวาย กับเรื่องของศรัทธามากนัก
อย่างไรก็ดี ข้าเป็นพ่อค้า
และข้าบอกได้ว่า
ประเทศของเรามีพ่อค้าปล้นสะดมมากเกินพอแล้ว
คนอย่างพวกท่านมาช้าไปหน่อยนะ
คนอย่างพวกข้าหรือ
แต่ข้าไม่ใช่โจรสลัด
ยินดีต้อนรับ ยาบุชิเกะ
ในนามของท่านโทรานางะ ข้ามาแสดงความจำนนต่อคณะอุปราช
และแสดงความเสียใจกับ การจากไปของภริยาผู้ปราดเปรื่องของไทโก
ถ้อยคำที่หาความจริงใจไม่ได้จากพวกขายชาติ
ดังที่ข้าได้เคยอธิบายให้เนบาระ โจเซนฟัง
ข้าถูกล่อลวง ให้พาท่านโทรานางะออกจากโอซาก้า
นั่นมันก่อนหรือหลังที่เจ้าถูกล่อลวงให้ฆ่าเขากันล่ะ
ถ้าท่านหมายมาดศีรษะของข้า ข้าก็ไม่ขัดหรอก
แต่ก่อนจะทำเช่นนั้น ขอเชิญท่านชมของกำนัลของข้าเสียก่อน
อันจินเคยเป็นฮาตาโมโตะที่มีค่า ของท่านโทรานางะ
บัดนี้เจ้าตัวมาสวามิภักดิ์ต่อข้า
เขาได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี
และเป็นผู้บังคับการเรือฝีมือฉกาจฉกรรจ์
ทายาทไม่สนใจคนเถื่อนหรอก
ให้เขาออกไปได้
คำนับ
ไปนั่งข้างหลัง
เราพยายามแล้ว อันจิน ข้าไม่รู้เหมือนกัน…
ยินดีต้อนรับสู่โอซาก้า ท่านหญิงมาริโกะ
ข้าขอแสดงความยินดีกับท่านและท่านหญิงโอจิบะ
ในโอกาสการหมั้นหมายที่น่าชื่นใจ
ข้าแปลกใจที่ท่านเดินทาง มากับไอ้คนทรยศใจเสาะนี่
ท่านมีข่าวล่าสุดของโทรานางะ มาแจ้งจากเอโดะหรือไม่
มีเพียงว่านายท่านของเรายังอยู่ในช่วงไว้ทุกข์
เป็นธรรมดาที่นายท่านจะใจสลาย กับการจากไปของลูกชาย
เขาตัวคนเดียวซะเมื่อไรเล่า
ยินดีที่ได้เจอเจ้านะ มาริโกะ
มันช่างนานเหลือเกิน
เจ้าค่ะ
ตั้งแต่เรายังเป็นเด็กกัน
มาริโกะกับข้าอยู่ที่อาซูจิด้วยกันหลายปี
เจ้าจำได้ไหมว่าเราชอบแข่งกันว่ากลอน
ข้าจำได้
เพื่อเป็นการไว้อาลัยแก่ท่านไดโยอิน
เราจะจัดการแข่งขันว่ากลอนกัน
ถ้าเจ้าขึ้นวรรคแรกให้เราได้
ก็จะเป็นเกียรติมากเลย
ข้าคิดว่าควรจะเริ่มด้วย…
ในยามที่หิมะห่มคลุม
และถูกบดบังด้วยม่านหมอกแห่งคืนอันเย็นเยียบ
กิ่งก้านไร้ใบ…
ไพเราะมาก
ถึงจะเศร้าหม่น
มันจะทำให้เราได้มีสิ่งที่มุ่งหวังในวันข้างหน้า
ท่ามกลางความดับสูญของชีวิตและการคิดคดทุรยศ
น่าเสียดายที่ข้าคงไม่แข่งขันว่ากลอนด้วย
ท่านพูดอะไร
ข้าต้องขออภัยด้วย
แต่ข้าจะไม่อยู่ที่นี่ เมื่อถึงตอนนั้น
ข้าจะเดินทางออกจากโอซาก้าในวันพรุ่งนี้ พร้อมด้วยคิริโนะคาตะและชิสุโนะคาตะ
ท่านจะเดินทางไปไหน มาริโกะ
เพื่อไปพบกับมูลนายของเราที่เอโดะ
เขาขอให้ข้าพาพวกนางไปด้วยตัวเอง
เขา…
เห็นท่านว่าโทรานางะจะมาที่นี่ ในอีกสองสามสัปดาห์
นี่ก็เป็นเวลาหลายเดือนแล้ว ที่ท่านหญิงชิสุไม่ได้พบท่านโทรานางะ
และนายท่านของข้าก็ยังไม่ได้เห็นหน้า ลูกชายคนล่าสุดของตัวเอง
ท่านหญิงมาริโกะ…
เรามาจัดสรรเวลา เพื่อหารือถึงเรื่องส่วนตัวนี้ในภายหลังเถอะ
เจ้าน่าจะมาพบเรา…
ขอบคุณ แต่เห็นทีคงไม่ดีกว่า
ข้าจะออกเดินทางวันพรุ่งนี้
ท่านนี่ช่างไร้มารยาท
ขออภัยเจ้าค่ะ
ข้ามิได้มีเจตนาเยี่ยงนั้น
ข้าจะเดินทางกลับมาพร้อมกับนายท่าน ในวันที่พวกท่านต้องการให้เรามาที่โอซาก้า
เว้นแต่ว่าเราถูกจองจำไว้ที่นี่
ไม่มีใครถูกจองจำที่นี่
แต่ในเมื่อท่านเลือกที่จะพูดจาพาที อย่างเหิมเกริมเช่นนี้
จึงเป็นหน้าที่ของข้าที่จะขอให้อุปราช ตรวจสอบอย่างเป็นทางการ
ท่านคิยามะ
ท่านคิดว่าอย่างไร
ข้าเห็นด้วย
ดี
มาริโกะจะอยู่ที่นี่จนกว่าจะถึงตอนนั้น
ข้าคงจะรู้สึกเป็นเกียรติ…
อย่างไรก็ตาม…
ข้าปฏิบัติตามคำสั่งของมูลนายของข้าเป็นสิ่งแรก และข้าได้รับคำสั่งให้เดินทางกลับ
ท่านจะต้องไม่ใจร้อน
ข้าไม่อาจชะลอการเดินทางได้แม้เพียงนาทีเดียว
จบเรื่องนี้เท่านี้
เรื่องนี้จะจบ…
ก็ต่อเมื่อท่านรักษามารยาท ด้วยการให้ข้าพูดให้จบก่อน
ข้าไม่ใช่ไพร่ที่ท่านจะมากระทำย่ำยีเช่นนี้หรอกนะ
ข้าเป็นบุตรีของขุนศึก
อาเคจิ จินไซผู้ยิ่งใหญ่
สายตระกูลของข้าเป็นซามูไรมาร่วมพันปี
และข้าจะไม่ยอมเป็นเชลย ตัวประกัน หรือถูกจองจำเป็นอันขาด
ข้าเป็นไทและอยากไปไหนก็ทำได้ตามใจ…
เช่นเดียวกับใครๆ
ท่านจะต้องรอให้เสร็จสิ้นการประชุมของอุปราช
ไม่มีอะไรต้องพูดมากไปกว่านี้
นี่ทวยเทพองค์ไหนเข้าสิงท่านกันอย่างนั้นหรือ
ท่านยังสติสมประดีอยู่ไหม
แล้วร่างกายของท่านนี่… ไร้สมองหรือ
ข้าต้องขออภัยอย่างสูง
คืนนี้มันผิดคาดน่ะ
ท่านรู้ดีว่าตัวเองทำอะไรเมื่อครู่นี้
ในนามของท่านโทรานางะ
ข้ารู้ อิชิโดะก็รู้…
ท่านโทรานางะมีแผนการอะไรในใจหรือ
ข้าช่วยเขาได้ เราทุกคนก็ช่วยกันคนละไม้คนละมือได้
บอกซิว่าท่านได้รับคำสั่งอันใดมา
- ท่านยาบุชิเกะ - มีอะไร
ท่านยาบุชิเกะ ข้าไม่ได้เจตนา จะมาก่อกวนความสงบที่นี่
หรือที่ไหนๆ
เจ้านี่กระมังที่เป็นตัวก่อกวนน่ะ
ท่านอันจินมาที่นี่ด้วยธุระส่วนตัวของเขาเอง
อภัยให้ข้าด้วยเจ้าค่ะ แต่ข้าต้องขอตัวก่อน
วันนี้ข้าเหนื่อยมากจริงๆ
"กิ่งก้านไร้ใบ" บทกลอนอะไรไม่ได้ความจริงๆ
ใครเขาเขียนถึงกิ่งก้านไร้ใบในฤดูใบไม้ผลิกัน
ไปได้แล้ว เจ้าบื้อ
ท่านทำแบบนี้ทำไม
ข้าต้องการพักผ่อน
ข้าต้องออกเดินทางแต่เช้า
แต่ท่านไปไม่ได้
พวกเขาจะหยุดยั้งท่าน
ดูจากคนคุ้มกันติดอาวุธที่ข้าเห็นอยู่ทั่วบริเวณ พวกเขาอาจใช้กำลังหยุดท่าน
เช่นนั้นท่านอิชิโดะก็จะยอมรับว่า ข้าอยู่ที่นี่เพราะถูกบังคับด้วยกำลัง
เช่นเดียวกับขุนนางและภริยาทุกคน ที่ถูกกักขังไว้ในปราสาทแห่งนี้
ท่านจะว่ายน้ำหาจระเข้ แค่เพื่อพิสูจน์ว่ามันอันตราย
ได้โปรด ท่านอันจิน
ท่านอย่าเข้ามายุ่งเรื่องนี้เลย
ท่านช่วยอย่ามายุ่ง
โดยเห็นแก่ทุกอย่างที่เราร่วมเผชิญมาได้ไหม
ในฐานะลูกของแม่
ลูกห่วงชื่อเสียงวงศ์ตระกูลของเรา
แม่ไม่ได้ทำอะไรเกินหน้าที่ที่แม่ต้องทำ
หน้าที่ต่อใคร
ต่อตระกูลของแม่หรือ
แม่ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร
แล้วหน้าที่ของแม่ต่อพระเจ้าล่ะ
ขอละ ท่านคิยามะเป็นชาวคริสต์ ที่มีบรรดาศักดิ์สูงที่สุด
เขาขอให้แม่รออยู่ที่โอซาก้า
เขาว่าครอบครัวเราชาวคริสต์ เป็นหนึ่งเดียวกันภายใต้พระสิริของพระเจ้า
นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมลูกจึงจะหมั้นหมาย กับหลานสาวของเขา
เรารับใช้ท่านโทรานางะ
ลูกจะแต่งงานกับคนที่นายท่านเลือกให้
ลูกเบื่อหน่ายกับการเป็นคนของครอบครัวนี้
ไอ้เรื่องพวกนี้ที่คนพากันพูดถึงแม่ ลูกต้องอับอายอยู่เสมอ
เพื่ออะไรกันล่ะ
ลูกไปทำอะไรผิด
เราไม่มีสิ่งใดให้ต้องอับอาย
เช่นนั้นก็หยุดทำแบบนี้สิ
ถ้าแม่ดึงดันจะไปวันนี้ แม่จะถูกกักตัวไว้
แล้วถ้าแม่สร้างความเสื่อมเสีย…
ลูกจะไม่เป็นลูกของแม่อีกต่อไป
ท่านหญิง ท่านพร้อมหรือยังขอรับ
ไปได้
ทุกคน เตรียมพร้อม
ออกเดินทางได้
ขออภัย ท่านหญิงมาริโกะ
ท่านมีหนังสืออนุญาตให้ออกจากปราสาทหรือไม่
ขอทีเถอะ แต่เราไม่จำเป็นต้องได้รับอนุญาต
นายท่านอิชิโดะได้ออกคำสั่งไว้ ทั่วอาณาบริเวณปราสาท
ท่านต้องมีหนังสืออนุญาต
ข้าได้รับคำสั่งจากนายท่านของข้า ให้พาท่านหญิงเหล่านี้ไปเอโดะ
ได้โปรดให้เราผ่านด้วย
ขออภัย ถ้าท่านไม่ได้รับอนุญาต ไม่ว่าขุนนางหรือบริวารของท่านอิชิโดะ
ก็ไม่อาจออกจากปราสาทโอซาก้าได้ นี่เป็นคำสั่งของท่านอิชิโดะ
เช่นนั้นข้าก็ไม่มีทางเลือก
ฆ่าเขาเสีย
ท่านหญิงจะออกเดินทางในบัดนี้
มิยาอิ ช่วยจัดการให้ทีได้หรือไม่
เป็นเกียรติของข้า ท่านหญิง
ฆ่าให้หมด
ข้ารู้สึกเป็นเกียรติที่ได้รับใช้ท่าน
ท่านคิยามะ ท่านโอโนะ…
ช่วยสั่งคนพวกนี้ให้ไปให้พ้นทางข้าด้วย
พวกเขาไม่ได้เป็นคนของเราที่จะสั่งได้
คนพวกนั้นเป็นคนของท่านอิชิโดะ
พวกเราไม่มีอำนาจอะไร
ถ้าเช่นนั้นก็เป็นเรื่องจริง ที่พวกเราถูกกักขังหน่วงเหนี่ยวโดยไม่เต็มใจ
ข้าจะเรียกประชุม
ข้าเป็นบริวารของท่านโทรานางะ และคำสั่งของข้าไม่มีอะไรคลุมเครือ
เพื่อที่จะไม่ขัดคำสั่งนายท่านของข้า ข้าต้องได้รับอนุญาต
ท่านมาริโกะ
ได้โปรดไปให้พ้นทางข้า
อย่าให้ท่านหญิงมาริโกะเป็นอันตรายโดยเด็ดขาด
มันเป็นไปไม่ได้ที่จะสู้ เพื่อฝ่าวงล้อมคนมากมายขนาดนี้
ถึงคราวที่เราต้องถอยแล้ว
แต่กระนั้น…
คนพวกนี้ได้ขัดขวาง ไม่ให้ข้าทำหน้าที่ต่อมูลนายของข้า
และข้าไม่อาจมีชีวิตอยู่ได้อีกต่อไปกับความผิดนี้
ข้าจะปลิดชีวิตตัวเองเมื่อตะวันตกดิน
ท่านคิยามะ
ในฐานะชาวคริสต์ ท่านคงเข้าใจ
ว่าการทำอัตวินิบาตกรรมเป็นบาปมหันต์
ข้ามีคำขออย่างเป็นทางการ ให้ท่านเป็นผู้บั่นหัวข้า
ข้าจำเป็นต้องตอบรับในฐานะสหายชาวคริสเตียน
ไม่เช่นนั้น นางจะถูกสาปแช่ง ให้อยู่ในขุมนรกไปชั่วกัปชั่วกัลป์
นางเลือกเอง
นี่เป็นการแหกตา
นางจะไม่ทำให้ตัวเองต้องสูญสิ้น วิญญาณอันเป็นนิรันดร์ด้วยการฆ่าตัวตายหรอก
พวกท่านคิดผิดแล้ว
ท่านหญิงมาริโกะจะทำดังที่นางได้เอ่ยไว้
มันเป็นการแก้แค้นของนาง
แก้แค้นชะตากรรม
แก้แค้นเราทุกคน
นางจะตายเพื่อไปเสียให้พ้นจากความอัปยศ ที่กัดกินนางมาตลอดชีวิต
แล้วเราทุกคนที่โอซาก้าก็จะเสื่อมเสีย เพราะปล่อยให้นางตาย
ออกจะเกินไปหน่อย ว่าไหม
ท่านมีคำแนะนำว่าอย่างไร
ข้าเองก็ไม่มีคำแนะนำให้ท่าน ในเรื่องนี้หรอก ท่านอิชิโดะ
ถ้าท่านยอมให้นางจบชีวิตตัวเอง
ก็เตรียมรับการลุกฮือ จากทุกตระกูลสูงศักดิ์ในโอซาก้าได้เลย
ถ้าท่านยอมให้นางออกจากปราสาทไปได้
ตัวประกันคนอื่นก็จะเรียกร้องแบบเดียวกัน
คนของท่านอิชิโดะ เริ่มปิดทางเข้าออกปราสาททุกแห่ง
เราออกมาได้ทันเวลาพอดี
เราขอมาพำนักกับท่าน ระหว่างที่รอท่านหญิงมาริโกะ
พวกเรายินดีให้ท่านพักที่นี่
อันจินถูกเรียกตัวให้ไปเข้าเฝ้า และพูดคุยกับทายาท
มีคนบอกข้าว่าท่านพูดภาษาญี่ปุ่นได้ไม่เลว
ท่านเข้าใจที่ข้าพูดหรือไม่
ขอรับ
แต่ด้วยความเคารพขอรับ ข้าขอความกรุณาท่านใช้คำง่ายๆ ด้วย
เตรียมประโยคนี้มาแล้วสินะ
ท่านนี่ฉลาดดี
ชวนให้สงสัยว่าเป็นสิ่งที่มาริโกะสอนมาหรือไม่
ขอบใจที่มานะ
ทายาทขอพูดคุยกับอันจินอย่างเป็นทางการ
เราต้องการล่าม ข้าจึงขอให้เจ้ามาช่วยแปลให้
นางขอให้ข้าแปลให้
มันเป็นแค่อุบายของนางที่จะให้ข้ามาที่นี่
ได้โปรดให้นางพูดไป
เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่ข้าจะได้ทำตนเป็นประโยชน์
ท่านอันจินขอบคุณทายาทที่เรียกเขามาพูดคุย
เลิกเดินหมากพวกนี้ได้แล้ว
ข้ามิได้เดินหมากอะไรทั้งนั้น
ข้าเพียงต้องปฏิบัติตามหน้าที่ของข้าเท่านั้น
ความสูงส่งมันใช้ไม่ได้ กับความกระหายสงครามของนายเจ้าหรอก
การทำตัวเป็นเหยื่อล่อให้โทรานางะ
เจ้าจะไม่ได้อิสรภาพในชีวิต
ข้าเสียใจด้วย แต่ท่านเข้าใจผิดแล้ว
นายท่านของข้าปรารถนา ที่จะหยุดการห้ำหั่นนี้เท่านั้น
ช่วยแปลให้อันจินฟังทีได้ไหม
ข้าอยากให้เขาเข้าใจความสัมพันธ์ ที่เราเคยมีต่อกันในสมัยก่อน
ตอนที่เรายังเป็นเด็ก มาริโกะเก่งไปหมดทุกอย่าง
นางรู้เสมอว่าต้องยืนตรงไหน
จะออกจากห้องตอนไหนโดยไม่ถูกตั้งคำถาม
สำหรับนางแล้ว มันง่ายไปเสียหมด
นางกำลังพูดถึงวัยเด็กของเราสองคน
นางกับข้าเติบโตมาด้วยกันเหมือนพี่น้อง
แต่พ่อของเราสองคนเป็นศัตรูกัน
วิบากกรรมของพวกเขาก็เป็นของเรา
พวกเขาทำสงครามกัน แม้ในปราสาทของเรา
แต่ข้ามีมาริโกะ
มาริโกะเป็นความสุขของข้าในทุกเมื่อเชื่อวัน
แต่แล้วนางก็ถูกส่งไปอยู่ที่อื่น
เป็นเวลาหลายปีที่ข้าจำสตรีผู้นี้ไม่ได้ ผู้ที่มีคนบอกข้าว่านางได้เปลี่ยนไปเช่นไร
มาริโกะผู้นั้น… เพื่อพ่อของนางแล้ว
นางปรารถนาที่จะเป็นมรณสักขี
แต่ตอนนี้ข้ามองเห็นนาง
เด็กหญิงผู้ที่ทำทุกอย่างได้ถูกต้อง
ผู้ที่มีความโกรธเกรี้ยวสุมอก
สิ่งที่นางต้องการมีเพียงการทำลายล้าง
ท่านไม่เหนื่อยหน่ายกับสิ่งทั้งหลายเหล่านี้หรือ
จะให้ข้าทำเช่นไร
จำนนให้กับความตายที่สูญเปล่าหรือ
อับเฉาดัง "กิ่งก้านไร้ใบ" ของเจ้าหรือ
มีแต่ท่านที่ยุติการเดินหมากที่ท่านหาว่าข้าทำอยู่ได้
ข้าหาได้มีอำนาจมากมายเช่นนั้น
ข้าไม่มีตัวตนหรอก ยกเว้นเพียงเพื่อปกป้องลูกข้า
บอกหน่อย เจ้าจะปกป้องลูกเจ้า ด้วยการเอามีดแทงหัวใจได้อย่างไร
เราควรไปกันได้แล้ว
การยอมรับความตาย อันที่จริงแล้วหาใช่การยอมจำนน
ดอกไม้จะเป็นดอกไม้ก็เมื่อมันร่วงหล่นเท่านั้น
โทรานางะมีกองทัพนักรบเป็นพันๆ ให้ใช้งาน
บริวารมากมายอยู่ข้างตัว
เขาขี้ขลาดที่ส่งผู้หญิงมาทำงานนี้ให้
ท่านเข้าใจเขาผิดไปแล้ว
ไม่ ข้าเข้าใจแจ่มแจ้ง เขากำลังหาประโยชน์จากความภักดีของท่าน
ชีวิตของท่านมีค่ามากกว่านี้
ชีวิตก็เหมือนความตาย
ทั้งคู่ต่างก็มีคุณค่าและเป้าหมาย
แต่มีเพียงหนึ่งที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้
ท่านไม่ต้องพิสูจน์อะไรกับคนพวกนี้
ท่านได้แสดงจุดยืนแล้ว
ไม่จำเป็นต้องตายเพื่อมันเลย
จำเป็นอย่างไม่ต้องสงสัย
เหตุผลนี้นี่แหละ ที่พ่อของข้าทำทุกอย่างให้ข้ามีชีวิตรอด
สิ่งที่ข้าอยากขอ…
สิ่งที่ข้าอยากอ้อนวอนก็คือ… ถ้าไม่ใช่เพื่อเหตุผลที่ดี
ถ้าไม่ใช่เพื่อพระเจ้า ท่านจะคิดเรื่องมีชีวิตอยู่เพื่อข้าหรือไม่
มีสารจากท่านอิชิโดะขอรับ
ข้อเสนอของท่านที่จะทำงานให้แลกกับความตาย
ท่านอิชิโดะตกลง
แต่ท่านอิชิโดะมีคำขอ…
ตลอดหลายปีมานี้ ท่านยังมีความรู้สึกขมขื่น กับสถานการณ์ในชีวิต
ตอนนี้ท่านตัดสินใจอีกครั้งแล้ว
ใช่เจ้าค่ะ
ข้าอยากให้ท่านรับฟังคำสารภาพ
เช่นนั้นก็จงเอ่ยออกมาเสีย
พระบิดาโปรดอวยพระพรแก่ลูกคนบาป
แต่ลูกสารภาพได้เพียงว่า ลูกไม่มีค่าพอที่จะสารภาพ
ธิดาของพระผู้เป็นเจ้า ถ้าพ่อสวดทำพิธีมิสซาแก่ท่านได้คงจะดี
แต่ที่นี่เราไม่มีแท่นบูชา หรือเสื้อคลุมสำหรับบาทหลวง
ถ้าเช่นนั้นเรามาดื่มชาจากแก้วที่ว่างเปล่ากัน
สำหรับเวลาหลายปีที่เราได้รู้จักกันมา และสำหรับเวลาเพียงน้อยนิดที่เหลืออยู่
ข้า โทดะ มาริโกะ
บุตรีของอาเคจิ จินไซ
ขอทิ้งบทกลอนนี้ไว้แทนคำพูดสุดท้ายของข้า
ท่านคิยามะ ได้โปรดลุกออกมา จัดการบั่นหัวให้ข้าด้วย
ข้าจะทำให้
ข้าเองก็ไม่ได้บริสุทธิ์ผุดผ่อง ขนาดจะรอดพ้นจากยมโลกอยู่แล้ว
อย่าให้มันกวนใจท่านเลย
โปรดรอจนกว่าข้าจะล้มลง
หนังสืออนุญาตของท่าน
กลับไปถึงก็ต้องกลับมาทันที ท่านตัดสินใจได้โง่เง่าจริงๆ
พรุ่งนี้เช้า เชิญไปได้ตามสบาย
ท่านอิชิโดะ
ข้าก็ขอไปจากที่นี่ด้วยเช่นกันเจ้าค่ะ
ข้าด้วย พร้อมทั้งครอบครัว
เราจะขอไปอย่างปลอดภัยด้วยได้หรือไม่
พวกเราเป็นผู้คุมนักโทษหรือไง
ไม่มีใครเป็นตัวประกันในปราสาทแห่งนี้
ถ้าท่านอยากไป ก็ยื่นเรื่องขออนุญาต แล้วท่านก็จะได้ไป
ก็แค่หญิงนางหนึ่ง ขู่จะฆ่าตัวตาย
ไม่เกรงใจที่ทายาทอุตส่าห์ต้อนรับขับสู้
ทุเรศทุรังเหลือเกิน
ข้าไม่เป็นไร เซ็ตสึ
นายท่าน ถ้าท่านอยากไปพักผ่อนก็ไม่ต้องห่วง พวกเราคอยตรวจตราอยู่แล้ว
ข้ากะจะไปนอนอยู่แล้ว
แต่นางพวกนั้น ไปรื้อค้นเอาสาเกในปราสาทมาเพียบ
ข้าคาดว่าพวกนางคงไม่หลับไม่นอนเป็นแน่
ข้าเข้าใจความปรารถนาของพวกนาง ที่อยากจะฉลองกัน
เอ้า ดื่มเสียสิ
เอาเถอะน่า
ดี
มีอะไรหรือ
มีผู้บุกรุก
มานี่เร็ว
ผู้บุกรุก
ปลุกทุกคนตื่น
พวกเขาเป็นใคร
ชิโนบิ พวกมันมาเก็บข้า
ฝีมืออิชิโดะ…
เขาไม่ให้พวกเรามีชีวิตรอดออกไปอยู่แล้ว
พวกนั้นแทรกซึมเข้ามาในนี้
เงียบ
ฟังสิ
บอกพวกเขาให้ถอย
ถอยไป
ระวัง
เราควรไปที่คลังเสบียง
ประตูแน่นหนาที่นั่นปกป้องเราได้
ไปที่ประตูปราสาทดีกว่า
ข้าไม่ยอมเสี่ยงให้ถูกจับหรอก
ข้างนอก มีคลังเสบียงที่มีประตูแน่นหนา
ท่านยาบุชิเกะ
เราไม่มีทางไปแล้ว
เตรียมสายชนวนให้พร้อม
พวกเขาจะใช้วิธีระเบิดเข้ามา
เราจะตายกันหมดเพราะแรงระเบิด
ท่านยาบุชิเกะ ช่วยข้าที
ท่านยาบุชิเกะ
เจ้าประคุณเอ๊ย ช่วยมาตรงนี้ แล้วช่วยข้าดันไอ้นี่ยันประตูไว้ที
ท่านอันจิน
ให้มันเป็นไปเถอะ
ปัดโธ่ มาช่วยข้ายันประตูหน่อยสิ
- ข้า อาเคจิ มาริโกะ… - ท่านมาริโกะ อย่าอยู่ใกล้ประตู
ขอประท้วงการจู่โจมแสนอัปยศของท่านอิชิโดะ…
ท่านหญิงมาริโกะ มาทางนี้
และด้วยความตายของข้า…
ท่านมาริโกะ
คำบรรยายโดย เอมวลี อัศวเปรม