Tłumaczenie z napisów angielskich: SIELU
Właśnie przekroczyłam irańską granicę i jestem w drodze do regionu Habala
gdzie wydano rozkaz zniszczenia systemu jaskiń, mający zostać wykonany dzisiaj przed zachodem słońca.
Wierzę, że te jaskinie mogą kryć w sobie niezwykle istotny, brakujący fragment naszej historii.
Jeśli zostanę znaleziona martwa, wiedzcie proszę że przyjechałam do tego kraju z własnej woli,
w pełni świadoma, że karą za nielegalne przekroczenie granicy jest tutaj
zakopanie po szyję w piasku i zepchnięcie na głowę kamiennego muru.
Ale najpierw musieliby mnie złapać.
Szybciej. Chodź tu.
- Scarlett. - Reza. Dziękuję.
Jeśli Cię złapią, to będziesz miała duże kłopoty.
- Tak, wiem, Reza. Będziemy się spieszyć. - Dobrze.
To tutaj.
Tutaj, wchodź na drabinę.
- Okej. - Okej.
- Mamy niewiele czasu. - Wiem, wiem.
- Już wszystkich ewakuowali. - Wiem, Reza. Szybciej.
Idź za mną. Za mną.
Dalej.
- Patrz pod nogi. - W porządku. Idź dalej.
Dobrze. Szybciej.
Wyłącz latarkę. Wyłącz latarkę!
Szybciej. Tędy.
Musimy wracać. Przyszliśmy za późno.
Nie, jaskinie wysadzą dopiero przed zachodem słońca.
Wciąż mamy kilka minut. Nie wracamy.
- Szybciej, szybciej! - Dobrze.
- Szybciej. - Kurwa.
Tam!
O mój Boże! O mój Boże!
Jest nawet piękniejsze niż na zdjęciu. Dobrze.
Musimy się spieszyć, proszę.
Dobrze.
To nie wszystko.
- Co ty robisz? - I tak wszystko wysadzą.
Nie mogę myśleć z tym cholerstwem na głowie.
- Usłyszą cię. Przestań! - Daj mi chwilę.
O mój Boże.
- Reza? - Tak?
- Masz pojęcie co to jest? - Nie.
O mój Boże. To Klucz Róży.
- Reza. - Ostrożnie.
- Pospiesz się, proszę. - Postaram się.
Scarlett, przestań. Szybciej.
Muszę nagrać te znaki. Nigdzie się stąd nie ruszam.
Musimy iść. Teraz! Słyszę ich.
Mój ojciec szukał tego całe życie. Nie mogę teraz odejść.
- Muszę to nagrać. - Przepraszam, Scarlett. Mam rodzinę!
Wiem. W porządku.
- Bądź ostrożna. - Niedługo skończę.
Bądź ostrożna!
Szybciej. Szybciej, Scarlett.
Kurwa.
Okej. Okej.
Scarlett.
Kto tam?
Scarlett.
Kurwa! O Boże!
Reza! Reza!
Scarlett! Tutaj! Scarlett!
Podejdź tutaj!
Dalej!
Wszystko w porządku, kochana? Nic ci nie jest?
Dalej. Podaj mi rękę.
Mam to! Mam to!
Bardzo przypominasz mi twojego ojca.
Ale, Scarlett, musisz bardziej na siebie uważać.
Jego poszukiwania były drogą do szaleństwa.
Mój ojciec nie był wariatem.
Każdy kto poszukuje kamienia Flamela jest szalony.
Wszyscy kończą martwi.
- Mam patrzeć w kamerę? - Tak. Dzięki.
Dziwnie się czuję.
Możesz zacząć od przedstawienia się.
Dobra.
Nazywam się Scarlett Marlowe i jestem profesorem na University College London.
Mam doktorat z archeologii miejskiej, magisterkę z chemii
i kolejny doktorat z symbologii.
Mówię także płynnie czterema językami i dwoma wymarłymi.
Mam też czarny pas w Krav Maga, więc lepiej uważajcie.
To sporo osiągnięć dla kogoś w twoim wieku.
Taa. Tata nalegał. Mieliśmy bardzo uczoną rodzinę.
Przepraszam. Sekunda.
- Przepraszam. - Przepraszam.
- Dziękuję. - Dziękuję bardzo.
Dzięki.
- Koniecznie musisz się nauczyć francuskiego. - Taa, muszę się nauczyć francuskiego.
- Twój ojciec. - Tak.
Czego nauczył cię o kamieniu filozoficznym?
Wszystkiego. Mówił, że to nieuchwytna substancja
która może zamieniać metale nieszlachetne w złoto i stanowi klucz do życia wiecznego.
W zasadzie można powiedzieć,
że stworzenie kamienia było celem alchemii,
która była wczesną formą nauki, zajmującą się transformacją we wszystkich postaciach.
Mój ojciec był właściwie najwybitniejszym na świecie historykiem zajmującym się alchemią.
Co do twojego ojca, było wiele spekulacji, że miał problemy psychiczne.
Czy jest w tym trochę prawdy?
Czemu? Bo popełnił samobójstwo?
Sześćset lat temu najwspanialszy spośród alchemików, Nicolas Flamel
mieszkał w tym domu, w Paryżu.
Powszechnie uważano, że udało mu się stworzyć kamień filozoficzny
który zapewniłby mu wszelkie bogactwa, jakich zapragnął oraz życie wieczne.
Kiedy rabusie grobów, mając nadzieję na zdobycie kamienia filozoficznego
próbowali odkopać jego ciało na cmentarzu, który dawniej otaczał ten teren,
odnaleźli jedynie pustą trumnę, trumna jego żony także była pusta.
Dobra. To jest nagrobek Nicolasa Flamela, który sam zaprojektował i wyrzeźbił.
Mój ojciec wierzył, że wskazówki dotyczące miejsca ukrycia kamienia filozoficznego
zostały w jakiś sposób zaszyfrowane za pomocą tych tajemnych symboli.
Jednak ich znaczenie pozostawało tajemnicą do czasu, gdy odkryłam legendarny Klucz Róży.
Można powiedzieć, że to kamień z Rosetty, pozwalający na przetłumaczenie symboli alchemicznych na aramejski,
którym niestety nie władam.
Na szczęście znam kogoś, kto to potrafi.
- Co ty wyprawiasz? - Muszę tylko otworzyć te drzwi po cichu.
Proszę nie rób tego. Scarlett!
Nie mogę uwierzyć, że to zrobiłaś. Właśnie włamaliśmy się do kościoła.
Co ten koleś robi tam na samej górze?
On lubi...
...włamywać się do miejsc, takich jak to,
i naprawiać różne rzeczy.
- Imponujące. To niezłe hobby. - Taa.
George? Hej?
Widziałam twoją torbę, George. Wiem, że tu jesteś.
Cześć. Jak się masz?
Czegokolwiek chcesz ode mnie, nie chcę mieć z tym nic wspólnego.
- Nic jeszcze nie powiedziałam. - Zaoszczędzę ci czasu. Nie.
- Kim jest ten koleś? Kim jesteś. - Jestem Benji.
Robi film dokumentalny o moich poszukiwaniach kamienia.
No jasne.
Zrób sobie przysługę. Trzymaj się od niej z dala.
- Chcę cię tylko prosić o jedną przysługę. - Taa. Tylko jedną przysługę.
Benji, czy wspominała ci, że poprzednio kiedy byliśmy razem
skończyłem w tureckim więzieniu?
George, to nie było więzienie. To bardziej przypominało areszt.
Areszt, w Turcji.
George, przepraszam. Nie mogłam pozwolić żeby ślad się urwał.
Broń Boże.
Zatem goń za tym śladem. Zobacz jak daleko cię to doprowadzi.
Mam zegar do naprawy.
Odnalazłam Klucz Róży, George.
Naprawdę?
Był w Iranie, prawda?
Tak.
Wiedziałem.
Potrzebuję twojej pomocy w tłumaczeniu z aramejskiego.
Chwila.
Jeździłaś do Iranu?
- Nieważne kto tam był, George. - Byłaś tam, prawda?
Byłaś sama?
Nieważne.
Jesteś wariatką.
Ona... Jesteś...
Jesteś kompletnie szalona.
Widzę, że udało ci się go naprawić.
Tak. Tak, tak! Szybko, szybko, szybko. Dalej.
- Wszystko w porządku, Benji? - Taa, wszystko dobrze.
Dobra. Zaraz zrobi się naprawdę głośno.
- Idziesz? Idziesz? - Tak, tak. Już lecę.
Kurwa.
Spójrz na nich.
Słyszą dzwony w swoim kościele pierwszy raz po 284 latach.
Pomogę ci w tłumaczeniu. Ale na tym koniec.
Jest ładna.
Taa, jest naprawdę ładna. Ma też świetne nogi.
Powiedziała, że mamy 10 minut. To wszystko.
Dobra.
- Jak ją poznałeś? - W kręgach zawodowych.
- Gwiazda oznacza amoniak. - Dobra, super. Gwiazda to amoniak.
- Czy to mam jakiś sens? - Tłumacz dalej. Dalej.
- Wapno. - Miecz oznacza wapno?
- Miecz to wapno. - Dobra. A co z kluczem?
Nie ma klucza.
- Nie ma klucza? - Nie.
Dlaczego nie ma klucza?
On niesie klucz na plecach. Patrz.
Zatem jeśli on niesie klucz na plecach, to znaczy że klucz jest na jego plecach?
- Jest z drugiej strony nagrobka. - Scarlett. Nie.
- Muszę spojrzeć na tył. - Scarlett, nie. Nie ma mowy.
- Musisz mi pomóc. - Dobra! Kurwa!
- Muszę obejrzeć tył. - Bądź ostrożna. Pozwól mi...
- Dobra. Nie mogę... - Uważaj na stopy.
Musimy ją położyć bo tak nic nie widzę.
Kurwa!
- Nic tam nie ma. - Przecież widzę.
Sulfonian amonu, destylowany z wapnem.
To połączenie kilku podstawowych środków czyszczących.
- Pomóż mi z tym. - Co ty robisz?
Dobra. Nie chcecie tego wdychać.
- To się źle skończy. - To jest z tyłu. Nigdy tego nie zobaczą.
O mój Boże.
- Potrzebuję zapałek. - Zapałek? Nie. Nie.
- Nie będziemy tego podpalać. - Benji, daj mi zapałki.
- Scarlett, to jest muzeum! Czy ty oszala... - Zamknij się!
Kurwa!
O mój Boże! To jest nie w porządku!
Nieźle!
Dobra, to jest całkiem fajne.
Nie na tyle fajne, żeby iść przez to do więzienia. Ale i tak bardzo fajne.
Nieźle!
Weź kamerę.
"Skrzydlaty sęp wskazuje drogę
"najjaśniejszym światłem w najciemniejszy dzień.
"Pod niebiańskim panowaniem,
"co jest stracone będzie odzyskane.
"W połowie drogi między mrocznymi wrotami
"i tą tabliczką leży na szczycie złączonego przeznaczenia."
Więc, "Pod niebiańskim panowaniem,
- "co jest stracone będzie odzyskane." - "co jest stracone będzie odzyskane."
To znaczy, pod nocnym niebem
lub na zewnątrz?
Albo na tabliczce. Na tabliczce jest nocne niebo.
- Tak, racja. Dobrze. - Więc, mroczne wrota.
Piekło. Piekło. Mroczne wrota, wrota Piekieł.
- Piekielne Wrota. - Prawda?
Tak. Wrota Piekieł. Dobra, ale nic nam to nie daje.
Mam na myśli, że to jest w połowie drogi pomiędzy tym grobem i wrotami Piekieł
Nie, czekaj. Mam notatnik ojca.
O mój Boże. Dobra.
Te znaki przedstawiają uznawaną przez nich odległość pomiędzy Niebem, Ziemią i Piekłem.
Jeśli alchemicy wierzyli, że liczbą Diabła jest 741
to miałoby sens, gdyby myśleli że Piekło znajduje się 741 stóp
- pod powierzchnią Ziemi, prawda? - Więc w połowie drogi między...
Więc, 370,5 stóp pod nagrobkiem Flamela jest miejsce, w którym znajdziemy kamień!
Moment. Czekajcie. Jakim cudem mamy się dostać 370 stóp w głąb Ziemi?
- Katakumby. Prawda? - Że co?
Dobra, jesteśmy w Paryżu, więc
tuż pod naszymi stopami znajduje się ponad 200 mil tuneli,
które mieszczą szczątki sześciu milionów ludzi.
- Łał, łał. Sześć milionów zwłok? - Taa.
- Sama bym go tam schowała! - Taa. Oczywiście.
Grób Flamela był tutaj.
Zgodnie z mapą katakumb, byłoby to mniej więcej...
- Tutaj. Kurwa. - Czekaj. Jesteś pewien?
- Co jest? Co się stało? - Kurwa!
Katakumby nie przebiegają pod grobem Flamela.
Ale jeśli przekopalibyśmy się przez ten mur tutaj...
- Nie, nie da się. - W tym tunelu...
Ściany są wykonane z mocnego wapienia. Nie ma szans żebyś dała radę je przebić.
Dodatkowo, wszystkie zostały wzmocnione odkąd fragmenty miasta wpadły do...
- No więc... - Czekaj, czekaj.
W 1774 niemal sto stóp kwadratowych alei Denfert-Rochereau
zostało dosłownie pochłonięte w głąb ziemi.
Kilka lat później, to samo stało się z...
Barrière d'Enfer, dokładnie tutaj. Następnie doszło do trzeciego osunięcia.
Rue des Innocents.
Dlaczego ulica miałaby się zapadać, jeśli pod nią
- był jedynie stały grunt? - Dobre pytanie, Benji.
Więc jest tam ukryta komora?
Na to wygląda.
- Musimy się tam dostać. - Ty musisz się tam dostać.
Ja nie schodzę pod ziemię. Pamiętasz?
Tak. Przepraszam.
Do końca roku 1700, mieszkańcy Paryża zaczęli się uskarżać
na okropny odór zwłok dochodzący z przepełnionych cmentarzy.
Coś trzeba było zrobić.
Benji, popatrz.
"Zatrzymaj się. To jest królestwo zmarłych."
Poczekaj, spójrz na wzory i krzyże, które wykonywali. To piękne.
Sześć milionów zwłok, niemal trzy razy tyle ile liczy populacja Paryża,
mieści się w tych tunelach. Co czyni je, zdecydowanie, największą kryptą na świecie.
Serio, Scarlett, mam ciarki.
Patrz tutaj.
"Na dźwięk trąby, zmarli powstaną."
Benji, tutaj. Cimetière des Innocents.
Te szczątki pochodzą z tego samego cmentarza, na którym znajdował się grób Flamela.
Co oznacza, że...
Taa, musimy po prostu przejść
około pół mili za ten mur.
Musimy znaleźć drogę do zamkniętej części katakumb.
Idźcie do klubu o nazwie Le Showcase.
Przepraszam?
- Pytajcie o Papillona. On was zaprowadzi. - Papillon?
- Proszę! - Dzięki.
Wracajcie do grupy. Proszę. Za mną.
Przepraszam.
Jesteś pewna, że to tutaj mieliśmy przyjść?
Taa, wydaje mi się... Wydaje mi się, że to tutaj na dole.
- Jak on się nazywał? - Papillon.
- Papillon? - Taa.
Dobra.
Papillon?
Tak, czego chcecie?
Muszę dostać się do katakumb i ktoś mi powiedział, że mógłbyś mnie zabrać.
Nie, przepraszam. Czy ja wyglądam na przewodnika?
A czy ja wyglądam na turystkę?
Dobra, dlaczego miałbym cię tam zabrać?
Ponieważ znaleźliśmy ukryty tunel
w katakumbach, o którym nie wie nikt inny.
Spójrz.
Nie. Znam tamto miejsce. Znaleźlibyśmy go, gdyby tam był.
- Nie, nie znaleźlibyście. - Właśnie, że tak.
Nie, nie znaleźlibyście, ponieważ został tak zaprojektowany,
wiele stuleci temu, żeby był niewidoczny.
Nigdy nie udałoby ci się go odnaleźć, chyba że wiedziałbyś, że tam jest.
Po co ktoś miałby go ukrywać?
Bo sądzę, że jest wypełniony skarbami.
Wiesz co mam na myśli?
Skarb, taa, wiem co masz na myśli.
To żart. Czy ona mówi poważnie?
Jestem w 100% poważna.
Jeśli to prawda, to czy ja i moi przyjaciele możemy sobie wziąć połowę skarbu?
Możecie sobie wziąć cały skarb. Nie tego szukam.
- Połowa będzie okej. - Dobra.
- Więc nas zabierzesz? - Tak, mówiłem okej.
Przymierz to.
Nie, przepraszam, ja nie idę.
- Nie, on idze. Idzie z nami. - Nie idę.
George, no weź, proszę. Potrzebuję twojej pomocy.
Możesz przesłać mi SMSa jak znajdziesz coś na dole. Będę w pobliżu..
Nie. Nie możesz. Komórki nie działają na dole. Podłoże jest zbyt gęste.
Jesteśmy tak blisko.
- Wiem. - Wiesz, że coś tam jest.
Poznajcie mój zespół. To jest Zed, nasz wspinacz.
- A to jest Souxie, banshee. - Cześć. Jak leci?
Souxie, banshee.
- Okej. - Okej.
- Następnie idziemy w pobliżu la plage. - Dobra.
Później sprawy się komplikują.
Tunel jest wypełniony wodą aż dotąd.
Jesteśmy na to przygotowani? Mamy wystarczająco dużo sprzętu?
Taa, mamy wszystko co trzeba.
Jesteś Zed, prawda? Jak poznałeś Papillona?
Dorastałem z nim. Jest moim przyjacielem.
Wiesz skąd ma bliznę na dłoni?
Nie rozmawiaj z nim o tym.
Souxie, na jakie niebezpieczeństwa będziemy narażeni na dole?
Jeśli skończą ci się baterie, bez latarki, zginiesz.
Jeśli skończy ci się woda, jeśli się zranisz.
Są także niebezpieczeństwa takie jak policja i nietoperze, szczury,
- klaustrofobia, utonięcie, robale. - Taa.
- De Niro? Chcesz zobaczyć De Niro? - Tak, tak.
Zrób to.
- Nie. On jest do kitu. - Pozwól mi zrobić De Niro.
Kurwa, chłopie. Kurwa.
Właśnie tak!
Teraz ty.
- Hej, ty, hej, ty... - Posłuchajcie tego.
- Nie. To koniec. - Zrób to tak.
Trzy sekundy. Jesteś do dupy.
Kiedy wyjdziemy z vana, musimy iść szybko, dobra?
Bo jak policja złapie nas z całym tym sprzętem, to mamy przejebane.
- Dobra? - Dobra.
Odprowadzę was tam, ale potem odpadam.
- Szybko, szybko. - Dalej, dalej, dalej.
Dobra, Souxie.
- Dobra, spiesz się, szybciej. - Dobra?
Dobra, czekaj.
- Zed? - Taa.
Możemy już iść dalej?
- Gratulacje. - Dobra.
Okej. Teraz powinniśmy założyć czołówki.
Chodźmy.
Okej?
- Możesz sprawdzić, czy moja jest włączona? - Gdzie jest twoja?
Nie idę z wami. Mówiłem już kilka razy.
- Dobra. - Zaraz was zostawiam.
Poczekaj jeszcze chwilę.
Jesteśmy na miejscu.
- To tutaj. - Gdzie?
- Tam? - Tam.
To do tej dziury wchodzisz?
- Taa. - To jest to?
To nie żart.
Okej.
- Łał. - Dobra zróbmy to.
W porządku. Moment, zanim tam zejdziemy,
zamontowałem mini kamery na niektórych latarkach czołowych. Poczekajcie.
Kamera B, działa, sprawdzona.
W porządku.
Dobrze, kamera C, sprawdzona.
Chodźmy.
- Co to? - Powodzenia.
Scarlett, Ja nie... Nie powinienem był nawet iść tak daleko.
- Proszę, potrzebuję cię. - Nie idę. Przepraszam.
Okej?
- Jesteś pewien, że nie będziesz tego żałować? - Powodzenia.
Okej.
Słuchaj, nie wiem co zamierzasz zrobić, ale musisz się zdecydować w tej chwili. Dobra?
- On idzie z nami. Idzie. - Nie idę.
- George! Chodź!
- George! - Uwaga na głowę, uwaga na głowę!
Szybciej! Kurwa, Chryste! Odbiło ci?
Bomba dymna, uwaga! Szybko! Szybko! Dalej!
Uwaga!
Do tyłu! Dalej, dalej, dalej!
Cicho!
Wszystko w porządku?
Pozwólcie nam upewnić się, że jest czysto, dobra? Zed, Souxie.
George.
Zostań! Zostań!
- George. - Co?
Mam dla ciebie czołówkę. Podejdź tu.
Dobra.
- Pozwól mi tylko... - Scarlett, Mam to! Mam to!
Muszę ją włączyć. Moment. W porządku. Kamera D, działa, sprawdzona.
- Dzięki. - Naprawdę nie lubisz jaskiń, co nie?
- Działa? - Tak.
Dobra. Dzięki, Benji.
Co ja takiego powiedziałem?
Jego młodszy brat utonął w jaskini kiedy byli dziećmi.
- Kurczę. - Nie wiedziałeś o tym. W porządku.
Nie ma sprawy.
George, wszystko w porządku?
- Dam sobie radę. - Taa.
Nie odbierałeś telefonów ode mnie po tym co stało się w Turcji.
Wiem.
Chciałam ci tylko powiedzieć, że bardzo przepraszam za zostawienie cię tam samego.
Wiem.
- Hej. - Co?
Bardzo się cieszę, że jesteś tutaj.
Nie obchodzi mnie to. Nie jestem tu dla ciebie Scarlett.
Zgodziłem się na bycie twoim tłumaczem, to wszystko.
- Wiem. - Wcale nie miałem ochoty tu schodzić.
- Ale oto jestem. - Przepraszam. George!
Policja nigdy nie złapie Papillona.
Dobra, chodźmy.
- George. - Idę. Idę.
To ja, klasyczne "Pap."
Super.
Przechodzimy tędy.
- Za mną, Benji. - Dobra.
W porządku?
- Prawdopodobnie powinienem był założyć wyższe buty. - Chciałem ci takie dać.
Kurwa.
Tu robi się głębiej. Poradzicie sobie.
Dobra.
Jak głęboko jesteśmy?
W porządku?
Dobra. Więc gdzie jesteśmy?
- Tam. - Doprowadzę nas tam.
George? Wszystko dobrze?
Masz coś co zabezpieczy twoją kamerę przed wodą?
- Taa. Mam co trzeba. - Tak, ma osłonę wodoodporną.
Okej
Będzie się robić coraz głębiej.
Rue Bezout.
Po drugiej stronie jest naprawdę fajna sala, ale...
- Ale musielibyście tam dopłynąć. - Nie wybieramy się tam. Nie tym razem.
Może kiedy indziej.
Dobra. To już koniec.
Wszystko dobrze? To miejsce jest niezłe.
To gorące świeczki. Są tutaj inni ludzie.
Chodźcie.
Zawsze schodzą się tutaj jacyś dziwacy.
Nie żartujesz.
Kurwa!
Dobra.
- Przechodzimy tędy. - Serio?
I radzę żebyście trzymali dłonie w ten sposób, bo pokaleczycie się o kości.
Nie, nie. Nie przechodzimy tamtędy.
Musimy, to jedyna droga.
Pieprzyć to. Nie będę się wspinał po kościach.
- Ale macie świetnego przewodnika. - Co powiedziałeś?
Jeśli potrzebujecie przewodnika, to bierzecie przewodnika, który mówi
"Spójrzcie tu, patrzcie tam" i inne takie. Ale ja nim nie jestem.
Jeśli chcecie znaleźć swój ukryty skarb, to to jest droga do niego.
Czekaj. Papillon, patrz. Właściwie to nie jest dobra droga.
Ta tutaj. To jest bardziej bezpośrednia droga.
- Czasami pójście w złym kierunku jest lepsze. - Nie.
- Nikt nie korzysta z tego korytarza. - Czemu nie?
To złe miejsce.
Co masz na myśli, mówiąc że to złe miejsce? Jest tam niebezpiecznie, czy...
Złe w sensie, że ludzie którzy wchodzą do tego tunelu, już z niego nie wracają.
Mówimy o jakiejś miejskiej legendzie, czy czymś podobnym.
To mogłoby nam zaoszczędzić wiele godzin.
Myślisz, że jak przeczytasz o czymś w książce, to świetnie się na tym znasz?
- Po prostu spójrz na mapę, tutaj. - Dobra, na to? To nie są katakumby.
To nic ci nie da. Powiedz mi, które tunele są wypełnione wodą?
Które z nich się zawaliły? Które są złe?
- Nie musisz krzyczeć. - Nic nie wiesz!
Mieliśmy kolegę zwanego La Taupe. Po angielsku, la taupe znaczy kret.
Żył tutaj wiele lat.
Znał każdy korytarz w każdym systemie, z wyjątkiem tego.
Wiedział, że kryje się tam coś okropnego.
Lecz w końcu musiał sprawdzić co tam jest.
Wszedł do środka i od tamtej pory nikt go już nie widział.
Więc jeśli chcesz skorzystać z tej drogi, to śmiało. Ale beze mnie.
I mnie.
To najlepsza droga.
Ci ludzie byli tu już wcześniej. My nie.
Jeśli ten kamień jest na dole, to jest tam już od 600 lat.
Myślę, że może poczekać jeszcze kilka godzin.
- To ludzkie kości! - Wiem.
- Benji, nikt nie ma na to ochoty. - Nie przeszkadza ci to?
- Przepraszam, Benji, naprawdę. - Chodźmy już. Po prostu chodźmy.
Dobra, patrz na Zeda. I używaj, tak jak on, nóg i rąk
- bo tu są szczury pod... - Kurwa, mówisz poważnie?
- Nie, nie, nie... - Najpierw kości, a teraz szczury?
Co jest kurwa z tobą nie tak, koleś?
Kurwa, przecież tylko żartuję!
To jest chore! Dupek.
- Jestem tuż za tobą. - W sumie nie jest aż tak źle.
Zróbmy to.
Daj mi to. Uwaga na nogi.
Poruszaj się wolno i spokojnie, dobra? Uważaj na głowę.
Kurwa!
Wszystko w porządku?
Nie, nie. Wydaje mi się, że utknąłem.
Nie widzę cię.
- Benji! - Gówniana torba!
- Wszystko w porządku, kolego? - Okej. Kurwa.
- Po prostu przesuń ramiona w dół. - Nie, nie, nie. Utknąłem.
- Po prostu się cofnij, Benji. - Utknąłem. Kurwa!
Uspokój się. Już w porządku.
- Nie, nie. Nie mogę oddychać. - Nie, wszystko w porządku. Możesz, Benji.
Słuchaj, musisz iść. Po prostu przesuwaj się do przodu, proszę! Kurwa. Kurwa!
- Musisz się cofnąć! - Nie, idź do przodu, na miłość boską!
- Cofnij się trochę, proszę. - Boże! Czemu oni śpiewają?
Czemu oni śpiewają tę jebaną pieśń? Powiedzcie im, żeby zamknęli mordy!
Musisz się uspokoić, dobrze, Benji?
Kurwa! Kurwa!
Benji, uspokój się, dobrze?
Oddychaj ze mną, proszę. Już wszystko w porządku.
Scarlett, musisz zejść mi z drogi.
Po prostu zejdź z drogi. Zejdź z jebanej drogi!
Proszę, musisz się przesunąć troszkę do tyłu.
Nie mogę się cofnąć. Po prostu idź do przodu!
- Tylko troszeczkę. - Idź do przodu!
Musisz wyrównać kości. Benji, uspokój się.
Kurwa! Ja pierdolę! Wydaje mi się, że coś mnie ugryzło. Coś mnie ugryzło! Kurwa!
Benji, oddychaj!
- Benji, skup się na moim głosie - Dobra. Dobra. Dobra.
Proszę oddychaj. Musisz się uspokoić.
Masz hiperwentylację, rozumiesz?
Nic ci się nie stanie. Musimy nieco zwolnić.
Teraz, oddychaj razem ze mną. Oddychaj ze mną, dobrze?
- Kurwa! Kurwa! - Po prostu wyrównaj kości.
Nic ci nie będzie. Jeszcze trochę.
Usuń je z drogi. Dobrze, dobrze, dobrze.
Bardzo dobrze. Dalej. Przesuń się do przodu.
Przesuwaj się po trochę. Bardzo dobrze.
- Już prawie, idź dalej. - Kurwa!
- Dalej! - Kurwa!
Co to było?
- Kurwa. Chyba zaraz się zawali! - Idź!
Łap jebaną kamerę! Łap ją! Po prostu weź pieprzoną kamerą!
Szybko! Idź dalej! Szybciej!
Kurwa!
- Benji! - Czy nic mu nie jest?
Kurwa!
Kurwa.
Zawalił się.
Kurwa, było blisko.
- O mój boże. - Czekajcie.
Kurwa.
Moment. Proszę powiedzcie mi, że po prostu nie zatoczyliśmy kółka.
- Tego nie powinno tutaj być. - To jest ten sam tunel, co nie?
Tego nie ma prawa tu być. Uwierzcie mi. Nie, nie, nie.
Słuchaj, podobno mówiłeś, że wiesz gdzie idziemy!
Moment. Posłuchajcie mnie.
Hej, hej, hej, Benji! Przestań!
Słuchajcie, przepraszam. Przepraszam! Benji, przepraszam!
- Uspokój się! - Ale proszę posłuchajcie mnie. Tego nie powinno tutaj być.
- Dobra, uspokój się. - To jest ten tunel.
Nie ma żadnych zakrętów. Nie ma zakrętów.
To powinno iść prosto.
Nie rozumiem.
Co mamy teraz zrobić, do cholery?
Nic się nie stało. Dobrze.
- Nie powinniśmy iść tamtędy. - Chodźmy, bierz swoje graty.
- Nie powinniśmy tam wchodzić! - Nie mamy wyboru.
Wszystko w porządku, Benji? Pozwól mi pomóc. Pozwól, że ci pomogę.
Dobrze.
Co to jest do cholery?
Super. Bardzo zabawne. Więc nigdy wcześniej tutaj nie byłeś.
Nie.
- Nigdy tutaj nie byłem, dobra? - Więc co to jest do cholery?
- Ludzie ot tak malują twoją ksywkę na murach? - Przysięgam, nigdy tutaj nie byłem.
- Nie zrobiłem tego, dobra? - Więc kto?
- Nie wiem. Nie mam pojęcia. - Na miłość boską.
Lepiej z nami nie pogrywaj.
Słyszeliście to? Czy to telefon?
Czy są tutaj jakieś telefony?
Firma telekomunikacyjna kiedyś kładła tędy przewody, ale...
- Kładła linie telefoniczne tędy? - Taa.
- Widocznie jakieś zostawili. - Nie.
Pięćdziesiąt lat temu, wszystko zabrali.
- Chodźcie. - To jest chore.
Scarlett! Scarlett!
Barrière d'Enfer. To miejsce, o którym mówiłem.
To tutaj budynki zawaliły się pod ziemię. Setki ludzi
spadło i zginęło w tym miejscu.
Tak.
A kiedy wysłano ludzi w celu usunięcia szkód, 50 z nich przepadło bez wieści.
Jakim cudem znieśli tutaj pianino?
Może wpadło, kiedy jeden z domów się zawalił.
Chyba żartujesz.
Kiedy byłem dzieckiem, mieliśmy pianino które wyglądało dokładnie tak samo.
Naprawdę?
Danny i ja graliśmy na nim cały czas. Znaliśmy tylko jedną piosenkę.
Ma Bonnie jest za oceanem.
Pamiętasz tę piosenkę?
Nigdy nie mogliśmy jej dokończyć, bo klawisz A4 był zepsuty.
- George... - Ale jazda.
Co tu się dzieje?
Mówiłem wam. Nie powinniśmy tu być.
- Powinniśmy iść dalej. - Proszę was, nie.
Powinniśmy iść dalej.
- Jebać to. Idę. - Scarlett!
Scarlett!
Dochodzi stamtąd.
- Czekaj, czekaj! Scarlett! - Poczekaj, Scarlett!
- Scarlett! - Czekaj.
- Słucham? - Dlaczego nie chcesz ze mną porozmawiać, Scarlett?
- Scarlett, rozłącz się. - Kto mówi?
Odłóż telefon, Scarlett.
- Powiedz mi. Dlaczego nie chcesz ze mną porozmawiać? - Kto mówi?
- Scarlett... - Nie powinniście tu być.
- Kto to jest? - La Taupe, to ty?
Nie powinnaś tu być, Souxie.
- La Taupe? - Nikt z was nie powinien tu być.
La Taupe.
- To La Taupe? - Myślałem, że nie żyjesz.
Nigdy nawet nie próbowałeś mnie odszukać.
Nigdy.
La Taupe...
Nigdy.
La Taupe.
Dobrze się czujesz?
Chodźcie.
- Gdzie? Zaczekaj. - On nie wie gdzie idziemy.
- Chcecie się stąd wydostać. - Tak. Tak.
Chodźcie.
- Benji, poczekaj na nich. Pozwól mu iść przodem. - Jakim cudem dotarł tam tak szybko?
- Zed? - Taa.
Czy to ten koleś, o którym mówiłeś, że...
- Zaginął dwa lata temu? - Tak.
Jezu, Jezu.
- Okej. - Czy to źle? Czy to źle?
Wygląda źle.
- Nie powinniśmy się zatrzymywać na długo. - Jest źle.
Szybko. Moment. Dokąd on poszedł?
Chodźcie.
- Wszystko w porządku? - Szybko, po prostu idźcie!
Dalej! Dalej!
La Taupe! Zaczekaj!
La Taupe?
Wszyscy są?
Ostrożnie.
Gdzie on jest?
Tutaj.
- Dobra. - Jakim cudem on tutaj coś widzi?
Jedyna droga wyjścia jest na dole.
Co?
Ostrożnie, Benji.
Uważaj.
Cicho, cicho.
Wygląda na głęboką.
To zły pomysł.
To miejsce, którego szukamy, ta ukryta komora...
Czy zauważyliście, że jest idealnie umiejscowiona
pomiędzy wschodnim, a południowym systemem katakumb?
- Więc musi je łączyć. - Taa. Dokładnie.
Jeśli odnajdziemy komorę, to znajdziemy też wyjście. Znajdziemy drogę wyjścia.
- Jesteś pewna? - Tak mi się wydaje. Jestem pewna.
- A co jeśli nie ma żadnej komory? - Jest. Tam na dole.
Dobra.
George, jeszcze 20 metrów.
- Jesteś już na dnie? - Taa.
Dobra. Zaraz będę na dole.
- Benji? Wszystko gra? - Benji, możesz schodzić.
W porządku, dobra.
Jebana uprząż.
- Wszystko gra tam na górze Benji? - Dobrze.
- Dalej, George, schodź. - Moment. Utknąłem. Kurwa!
Benji, uważaj!
Kurwa! Ja pierdolę!
Ja pierdolę! Moje dłonie!
- Benji, co się stało? - Nie wiem!
- Benji, wszystko w porządku? - Moje dłonie.
Nie. O mój Boże. Karabinek pękł.
- Co? Jak? - Nie mam pojęcia!
Mam cię. Mam cię.
Świeże bandaże są w jednym z plecaków. Daj znać jeśli...
- będziesz chciał, żebym je zmieniła. - Dobra, chodźmy.
Ludzie?
Taa. Już idziemy, w porządku.
- Wszystko dobrze? - Raczej.
Jego dłonie wciąż krwawią.
Więć je zabandażowałam.
Czy on...
W porządku?
George?
- Scarlett! - Co?
Nic nie słyszę...
Wszystko w porządku?
- Czy wszyscy? - Taa!
W porządku?
- Wszystko w porządku? - Co to było?
Pytanie nie co to było, lecz kto to był.
Co on kurwa miał na myśli?
Co powiedział?
Papillon, od jak dawna znasz tego gościa?
Teraz zachowuje się inaczej.
Powinniśmy za nim iść?
Nie wiem.
- Tu chyba jest zakręt w prawo. - Tam są drzwi!
- Chodźcie, chodźcie tutaj. - Drzwi!
- Benji. - Dzięki Bogu!
- Uwaga na głowę, Benji. - Dalej.
Kurwa! To ślepy zaułek!
Mówiłaś, że to droga wyjścia.
- Też myślałam, że to dobra droga. - Taa?
Ej. Uspokójcie się wszyscy!
- Uspokójcie się. - Nie możemy zawrócić.
- Scarlett. - Taa. Co?
- Chodź tu. - O mój Boże!
- "Skrzydlaty sęp wskazuje drogę..." - "Najjaśniejszym światłem w najciemniejszy dzień."
Wskazuje ci drogę. Więc to jest... Wskazuje ci drogę.
Uważaj. Uważaj.
- Coś tutaj jest! - Co?
Czy to jest skarabeusz? Czy to skarabeusz?
Skarabeusz.
Egipcjanie, piramidy.
- Faraonowie. Faraonowie. - Faraonowie. Faraonowie.
Czy faraonowie nie mieli czasem osobliwego sposobu na ukrywanie swoich grobowców?
Tak! Tak! Ptolemejski zawias!
Nigdy nie widziałam... Czy to może być...
Sekunda, możecie nam wytłumaczyć? O czym wy mówicie? Ptolemejskie co?
Ptolemejski zawias. W zasadzie jest to rodzaj łamigłówki.
To rodzaj antycznej egipskiej kłódki.
Musisz zabrać ściśle określony kamień ze ściśle określonego miejsca albo...
Albo co?
Albo zabije cię spadający sufit.
- Co? Żartujesz? - Jaja sobie robisz!
W porządku. Jest okej.
"Pod niebiańskim panowaniem." Co było na nagrobku?
Pod niebiańskim panowaniem. Pod niebiańskim panowaniem.
Sfery niebieskie. Sfery niebieskie! Osiem planet, prawda?
Czekaj, czekaj, czekaj. Ale ostatnie dwie nie były wtedy jeszcze odkryte.
- Dobra, więc 6 planet. - 6 planet.
- 1, 2, 3, 4, 5, 6. - Czekaj, czekaj, czekaj.
- Scarlett. Scarlett! - Tak. Co?
Niczego nie dotykaj.
- Czy to zostało zbudowane przed, czy po Koperniku? - Przed.
Więc oni wciąż myśleli, że wszystko krąży wokół Ziemi.
Co oznacza, że Ziemi nie należy liczyć jako planety.
- Racja. Ale trzeba policzyć Księżyc. - Oraz Słońce.
Więc 7 planet, prawda? 1, 2, 3, 4, 5, 6...
- Lepiej żebyś była pewna. - 7.
- Stawiam na to. - 7.
Odsuńcie się do tyłu.
- Uwaga! - Przesuwa się!
Kurwa! Dobra.
Uważaj! Uważaj! To jest ciężkie jak cholera!
Dobra, przesuwa się!
- Uważaj! - Dobra. Dobra!
- Ostrożnie! - Kurwa!
O mój Boże!
- Kurwa! - W porządku?
- Co to jest? - Co to jest?
O mój Boże!
George, światło zagościło w tym tunelu
po raz pierwszy od ponad 500 lat.
Czy to droga wyjścia?
Skarb. Skarb!
- Niech ktoś mnie podsadzi. - Ostrożnie.
Scarlett, proszę uważaj!
- Dobrze. - Ostrożnie.
Taa. Wszystko gra.
- Scarlett? - Taa.
- Co tam widzisz? - O mój Boże!
- Co?
George, musisz to zobaczyć! O mój Boże!
Łał.
Co to za miejsce?
- On jest martwy. - Taa.
Nie żyje, ale dlaczego ciało się nie rozłożyło?
Nie mam pojęcia. George, spójrz na to.
- Co to? - "VITRIOL."
- Czemu VITRIOL? - To motto alchemii.
VITRIOL?
Odwiedź wewnętrzne części Ziemi, dzięki oczyszczeniu...
- odnajdziesz ukryty kamień. - Ukryty kamień.
- Kurwa! - Czy on nie żyje?
- Taa. Od 700 lat. - O mój Boże!
To straszne.
Moment. Odwiedź wnętrze Ziemi.
Mówi nam, żebyśmy weszli głębiej.
- Wydaje mi się, że to znaczy, że jesteśmy na miejscu. - Nie.
To musi oznaczać wnętrze Ziemi.
Nie, musi być coś więcej. "Skrzydlaty sęp wskazuje drogę,
najjaśniejszym światłem w najciemniejszy dzień." Najjaśniejsze światło w najciemniejszy dzień.
- Wszyscy wyłączcie swoje czołówki. - Nie ma mowy, jebać to.
- Benji, wszystko będzie w porządku. - Tu leży truposz.
Będzie okej.
Wszyscy.
Dobra.
- Scarlett? - Kurwa mać.
- Patrzcie! - Taa.
Skąd dochodzi to światło, skoro tu jest mur?
Benji, włącz lampę w kamerze. Proszę.
Scarlett, co ty robisz?
Sądzę, że możemy przejść tędy.
- Scarlett, co ty wyprawiasz? - Tutaj jest poluzowany kamień.
Dobra.
Widzisz coś tam na dole?
- Co to jest? - Czy coś tam jest?
- Wchodzę tam. - Co? Scarlett, nie!
Scarlett!
O mój Boże.
Kurwa!
- Z drogi. - Wchodzisz tam?
Taa.
- Zed. - Co?
Podaj mi torbę.
Łał. Czy to tutaj?
To jest prawdziwe.
Prawdziwe.
Kurwa mać!
Scarlett.
Benji.
Nie świętujmy, dopóki się stąd nie wydostaniemy. Scarlett, jakim cudem te pochodnie wciąż się palą?
Kamień filozoficzny może je zasilać przez wieczność.
Gdzie on jest? Gdzie jest kamień?
"Najjaśniejszym światłem w najciemniejszy dzień." Zastanów się.
- Najjaśniejsze światło. - Taa.
Słońce.
W starożytnym Egipcie, wierzono że bóg Ziemi
i bogini niebios byli szaleńczo zakochani.
Jednak kiedy urodziło się ich pierwsze dziecko - Słońce,
stało się ono tak zazdrosne o ich uczucia, że odepchnęło ich
tak daleko od siebie, że mogli dotknąć się jedynie końcami dłoni
i podeszwami stóp.
Każdego ranka, bogini niebios wydawała na świat Słońce,
a każdego wieczoru
- ponownie je połykała. - To jest to!
O mój Boże. Wygląda tak zwyczajnie.
Jakie miejsce może być lepsze do ukrycia najcenniejszego kamienia na świecie
niż komora wypełniona po brzegi bogactwami, których nie sposób przegapić?
Zaczekaj. To pułapka. Przestań! To pułapka!
Przestań! To pułapka! Czekaj!
- Wszyscy cali? - Taa. Tak, jestem cały.
Ze mną w porządku.
Benji?
- Scarlett? - Jestem cała.
Zed?
Daj mi zobaczyć.
Souxie?
- Souxie? - Souxie?
Souxie?
- Souxie? - Souxie!
Odsuńcie skały! Wydostańcie ją!
Kurwa!
- Jesteś cała? - Nic mi nie jest.
- Wszystko w porządku? - Dobra, podnieście ją.
Usiądź. Jesteś ranna?
La Taupe? Gdzie jest La Taupe?
- La Taupe! - La Taupe!
Pomóż mi kopać!
- Myślę, że to zły pomysł. - On nie ma czym oddychać!
Nie naruszajcie głazów!
George, one mogą się na nas zawalić!
Kurwa!
Nie możemy przesunąć skał. Nie możemy.
Nic nie poradzimy. Nie ma sensu.
- Nie da rady, Papillon? - Nie!
Potrzebuję apteczki. Muszę to oczyścić.
- Nie, nie dotykaj tego! - Plecaki są pogrzebane.
- Co masz na myśli, mówiąc pogrzebane? - Są pod skałami!
- Czy mamy cokolwiek? - Przepraszam, przepraszam.
Gdzie nasza woda? Nasze jedzenie?
Czy mamy jakieś baterie? Do latarek?
Taa, powinniśmy zacząć oszczędzać światło.
- Kurwa! - Co mam zrobić?
Po prostu trzymaj ją w górze, żeby krwawienie ustało.
Dobra.
Dobra. Już w porządku. W porządku.
To może zapiec.
Tylko trochę zapiecze.
W porządku. Wszystko w porządku.
Kurwa mać! Naprawdę zadziałało.
Jak to zrobiłaś?
To kamień.
- W porządku? - Taa.
Wszystko będzie dobrze.
Nigdy nie budowaliby czegoś takiego bez dodatkowych drzwi,
- na wypadek zawalenia, prawda? - Nigdy.
Nigdy. Musi być tu coś jeszcze. Rozejrzyj się. Niech wszyscy się rozejrzą.
- Czego szukamy? - Nie wiem.
Znaleźliście coś?
Trochę kości.
- Co to jest? Czy to coś istotnego? - Tak, tak, tak.
- George! George! - Co to jest?
To Porta Alchemica. To są drzwi do świata mistycznego!
Moment. To są drzwi? To drzwi?
Nie, niezupełnie. One działają w połączeniu z tym.
Tutaj.
To znaczy "To co jest na górze, jest takie samo jak to co na dole."
Uznaje się, że ten zwrot jest kluczem do wszelkiej magii.
Oznacza on, że...
to co jest we mnie jest także na zewnątrz.
To co jest na Ziemi, jest także w Niebie. Jestem taka, jak moje komórki,
jak moje atomy, jak Bóg.
W zasadzie można powiedzieć,
że świat będzie wyglądać tak, jak go sobie wyobrażę.
Nie nadążam.
Jak na górze, tak i na dole.
Zatem jeśli wyrzeźbili drzwi na sklepieniu...
To na podłodze także muszą być drzwi.
- Taa. Niech ktoś poda mi kamień. - W porządku.
Moment. Jesteśmy na dnie katakumb.
Pod nami nic nie ma, Scarlett.
Kurwa!
Jeśli pod podłogą nic nie ma to dokąd spływa cała ta woda?
Tam jest wyjście.
- Wszystko w porządku? - Taa. Taa.
Ludzie, tutaj na dole jest przejście.
- Zejdźcie na dół. Jest okej. - Souxie.
Ostrożnie, Benji.
Możesz to odczytać? Co to znaczy?
"Porzućcie wszelką nadzieję, wy, którzy tu wchodzicie."
Co?
Zgodnie z mitologią, taka inskrypcja widnieje nad wrotami Piekła.
Co?
Nie wchodzę tam.
Myślałam, że nie wierzysz w takie rzeczy.
Nie wierzę.
"I będą zmuszeni czołgać się na swoich brzuchach, by wkroczyć do królestwa ciemności."
Taa, też przyszło mi to na myśl.
Taa.
Kurwa.
Ja pierdolę.
Jest dokładnie taki sam.
Nie. Nie jest. Nie jest taki sam.
Wszystko jest odwrócone.
To jest do góry nogami.
Czekaj. Nie!
Co?
Nie.
- Co do chuja? - Co się stało z wejściem?
Jezu.
Czy my jesteśmy martwi?
Nie. Nie jesteśmy martwi.
Powinniśmy iść dalej.
Dobrze?
Musimy znaleźć wyjście. Chodźcie.
Kurwa. Dobra.
Ja pójdę.
- Souxie! - Souxie!
- Czy wszyscy wyszli? - Taa.
Nie mam latarki. Macie latarki?
Też nie mogę znaleźć mojej.
Widzicie to?
Weź kamerę. Ostrożnie. Uważaj!
Co to jest?
Jezu.
Souxie.
Nie.
Souxie.
- La Taupe? - La Taupe!
Wszystko w porządku?
- La Taupe? - Co do chuja?
Kurwa!
- Souxie, nie podchodź! - Nie podchodź!
Ostrożnie, Benji. Uważaj.
- Co się z nim stało do chuja? - Co mu się stało?
Ej.
Już dobrze.
- To ja. - Nie, nie, przestań.
- W porządku? Ej. - Souxie, bądź ostrożna.
- La Taupe. - Souxie, nie.
Jego oczy.
Ej.
- Souxie! - Souxie, nie!
Benji! Poświeć na La Taupe!
Benji! On jest tutaj!
- Gdzie on jest? - Przytrzymaj jej głowę.
- Gdzie on jest? - Kurwa, dokąd on poszedł?
Kamień! Przywróć ją do życia, proszę!
- To nie zadziała. - Ulecz ją! To ją uleczy!
Proszę spróbuj! Spróbuj! Proszę!
Staram się. Przykro mi.
Ulecz ją. Ulecz ją.
On nie jest w stanie wskrzeszać zmarłych. Przykro mi.
- Przepraszam. - Czy ona nie żyje?
Przykro mi stary.
Bardzo mi przykro.
Musimy iść dalej.
Dobrze?
- George, chodź za mną. - Taa.
- Dobra. Jestem tuż za tobą. - Okej.
- Wszystko w porządku? - Taa.
- Scarlett. - Co?
Co?
Wszystko przypomina lustrzane odbicie tego co już zrobiliśmy,
lecz jakimś cudem ciągle wchodzimy głębiej.
O ile głębiej?
O kolejne 100 metrów.
Co sprawia, że jesteśmy... 1000 stóp pod ziemią.
Słyszeliście to?
Scarlett!
- Czy to Benji? - Nie, nie wydaje mi się.
Benji?
- Wszystko w porządku? - Taa. A u ciebie?
- Wszystko gra! - W porządku. Dobrze.
Czy ktoś tam jest?
Hej?
George.
Benji! Benji!
- Benji! Benji. - Benji! O mój Boże.
Przewróćcie go na plecy! Przewróćcie go! Czy on żyje? Czy on żyje?
- Nie, nie, nie! - Kurwa!
- Jezu. - O mój Boże.
- Powinniśmy ruszać dalej. - Benji.
Musimy iść dalej.
- Chodźcie. - Dalej!
Potrzebujemy światła. Musimy iść. Dalej! Chodźcie! Chodźcie!
Scarlett, musimy iść.
O mój Boże!
Chodźcie.
O mój Boże!
George, pomocy.
- Danny? - George, pomóż mi.
- Danny! Danny! - George?
Poczekajcie. Odsuńcie kości!
Przesuńcie kości! Danny!
- George! - Danny!
Tam jest mój brat! Zabierzcie kości! Przesuńcie kości!
Danny! Danny! Odsuńcie kości! Z drogi!
Powiedziałem, wypierdalaj z drogi! Danny! Danny!
To nie jest prawdziwe. George! To nie dzieje się naprawdę! George!
George.
Musimy ruszać.
Scarlett, dlaczego on miałby tu być?
- Nie wiem. - Co się z nami dzieje?
Poczekajcie.
Nie. To nie była moja wina.
To nie była moja wina!
Pomocy! Pomóżcie mi!
Złapcie go za nogi!
Nie! Nie! Musimy się wrócić i wydostać Papillona!
- Nie. W żadnym wypadku. Chodźmy dalej! - Co to jest?
Co to było? Co słyszeliście?
- George, wracajmy. Wracajmy. - Ej.
Nie, Zed.
- Zostań z nami. - Nie możemy.
- Nie możemy się cofać. - Musimy iść dalej.
Dalej. Chodźcie.
Dobra. Dalej, dalej, szybciej, szybciej.
Co to było do chuja?
Kurwa.
Scarlett, Scarlett.
Cokolwiek się stanie, wiedz że
tamten tydzień w Turcji był najwspanialszym tygodniem mojego życia.
Dla mnie również.
Musimy ruszać.
Musimy iść.
- Gotowi? - Taa.
- Zed? - Taa?
- Jesteś ze mną? - Taa stary.
Dobra.
Moment. Moment.
Kurwa. Kurwa. On wstaje.
Szybko, szybko, szybko!
Zed.
Odsuń się. Odsuń się.
Zaczekaj!
Kurwa! Dalej, szybko, szybko!
Zaczekaj!
On traci dużo krwi!
Zed, połóż dłoń w tym miejscu! Uciskaj dalej!
Zed! Połóż tutaj dłoń.
- Taa, taa. - Już w porządku.
Wytrzymaj. Dobrze?
Jeszcze nie. Wytrzymaj. Dobrze. Dobrze.
Już w porządku. Wszystko gra. Wytrzymaj. Wytrzymaj.
O mój Boże! O mój Boże! Dobrze.
To nie działa. To nie działa.
- Dlaczego? - Nie wiem!
Nie działa! O mój Boże.
- VITRIOL. - Co?
VITRIOL.
Taa.
"Odwiedź wewnętrzne części Ziemi,
dzięki oczyszczeniu odnajdziesz ukryty kamień."
"Dzięki oczyszczeniu odnajdziesz ukryty kamień."
Ukryty kamień.
Oczyszczenie.
George, ukryty kamień. To nie jest właściwy kamień.
Muszę naprawić błąd jego zabrania.
Jedynie odkładając go na miejsce odnajdę prawdziwy kamień.
Kurwa!
Co?
Wracam tam.
- Nie, nie możesz! - Muszę tam wrócić.
On umrze zanim go stąd zabierzemy!
- Proszę! Poczekaj! - Zostań z nim. Wrócę.
Uważaj na niego. Wracam! Zaczekaj! Zaczekaj!
- Wracam! - Scarlett!
Scarlett!
Dasz radę. Dasz radę.
Tato?
"Dzięki oczyszczeniu odnajdziesz ukryty kamień."
Dobra. Odłożyłam go na miejsce.
Gdzie jest ukryty kamień?
George. George, słyszysz mnie? George?
Bądź cicho. Dalej. Szybciej, szybciej.
Jak na górze, tak i na dole.
Świat będzie taki jak go sobie wyobrażę.
Wytrzymaj, George.
Tato.
Przepraszam...
że nie odebrałam telefonu tamtej nocy.
Nie wiedziałam, że tak bardzo cierpisz.
George?
Zed! Gdzie jesteś?
Scarlett! Here!
- Odnalazłaś kamień? - Tak! Dobrze.
Jak to zrobiłaś?
Cześć.
- George? - George?
Chodź tutaj.
Scarlett, Scarlett. Szybko, szybko.
Podaj mi rękę.
Zed!
Zed! Zed!
Ślepy zaułek!
- Uważaj! - Kurwa, moja latarka! Kurwa!
Szybko!
Nigdy nie damy rady tędy zejść.
- Musimy skoczyć. - Co?
Musimy się oczyścić.
- i skoczyć. - Scarlett, oszalałaś. Zginiemy.
Nie. George, posłuchaj. Dlaczego tu na dole wciąż widujesz swojego brata?
Może to jego śmierć wciąż cię prześladuje?
- George. George. - To się nie uda.
- Dlaczego wciąż cię nawiedza? - Kiedy Danny zakleszczył sobie nogę
Obiecałem, że sprowadzę pomoc. Ale zgubiłem się po drodze.
Mój brat utonął, czekając na moją pomoc.
W porządku.
Zed.
Mam dziecko, którego nigdy nie widziałem. Wiem, że jest moje, ale nie przyznaję się do niego.
W porządku. Złapcie mnie za ręce.
- Scarlett, to się nie uda. - George.
- Nie mogę. - Nie idę bez ciebie. Nie idę.
Dobrze. Dobrze.
- Skaczemy na trzy. - Na trzy.
Raz.
Dwa.
Trzy.
Kurwa!
- Oszczędzaj światło. - Taa.
- Jesteśmy w potrzasku? - Nie.
Kurwa! Kurwa! Nie! Kurwa!
Zed! Zed!
Zginiemy tutaj!
Zginiemy!
Ej! Na dole. Zaświeć tutaj.
Pomóż mi odsunąć kamienie.
To właz. Znajdź uchwyt. Spróbuj to złapać. Możesz wetknąć palce z boku?
- Po prostu próbuj! Próbuj! - Staram się!
Nie dam rady.
Scarlett, co ty zrobiłaś?
- Pchnęłam to w dół. - Dobra. Dobra.
Raz, dwa, trzy.
O mój Boże.
Popchniemy to prosto w dół.
- W dół i na bok. - Dobrze.
Raz, dwa, trzy.
Dobra, dobra, dobra. Połóż go tutaj.
Ja pierdolę!
Zed.
Hej?
Musimy wyjść. Wystaw kamerę na zewnątrz.
Ludzie mówią, że jestem jakimś łowcą skarbów.
To nie tego szukam. Nie robię tego z pobudek finansowych.
Jestem studentką. Historii i alchemii.
To miałoby...
wielką wartość historyczną.
- Więc po prostu chcesz poznać prawdę. - Dokładnie.
Taa, pragnę jedynie prawdy.
Tłumaczenie z napisów angielskich: SIELU
Pozdro dla Chrisa z Paryża :D
Uwagi pod volgin@wp.pl
Jedyna droga wyjścia prowadzi w dół.