Testujemy państwa linię telefoniczną.
Przepraszamy za kłopot.
C. V. W.
Z. E.
X. L.
I. A.
F. A.
Nie śpisz, mamo?
Witaj, aniołku.
Jak ci się spało?
Kiepsko.
-Szkoda. -Wstajemy.
Jak się czujesz?
Skostniałam.
Idź powoli. Zaparzę herbatę.
Proszę zacisnąć.
Dobrze.
-Cześć. -Co tak późno?
Śpieszy ci się?
Zawsze! Mam tyle na głowie!
Połamania nóg.
-Wrócę koło dziesiątej. -Dobrze.
-Witaj, Leni. -Cześć, kochana.
Jesteś chlubą Rosji.
Oto moja bratanica, Dominika Jegorowa.
Dymitr Ustynow, mecenas sztuki.
Jeśli mogę ci jakoś pomóc, tylko powiedz.
Chcemy zdjęcie?
Tak.
Amerykanin!
Nie strzelać!
Rodak!
-Rodak! -Na kolana!
Coś wiadomo?
Z tego, co wiemy, zwiał.
Znajdą coś w twoim mieszkaniu?
Nie, skąd.
Rano lecisz do Waszyngtonu.
Jakoś cię przemycimy.
Nie wydaje nam się, żeby ktoś zginął,
ale się dopytują.
Wyjaśnisz mi, co odpieprzyłeś?
Kryłem łącznika.
-Z jakim skutkiem? -Podobno uciekł.
Lepiej, bym ja ci powiedział.
Ci goście z parku
to ponoć obyczajówka. Szukali Czeczenów
albo tatuśka, któremu dziwka robiła gałę w krzakach.
Nie szukali Marmura. Pofarciło im się.
Przesłuchaliby cię pewnie i wypuścili.
Idę o zakład, że teraz go szukają.
Czekają na pana, kierowniku.
Dziękuję.
Tak mi żal pańskiej siostrzenicy.
Liczę, że wraca do siebie.
Przechodzi operację.
Ale prognozy nie są zbyt dobre.
Przykro mi. Napije się pan?
To zależy, z jakiej okazji.
Radzę się napić.
Doszło wczoraj do zajścia w parku Gorkiego.
Policjanci z wydziału narkotyków myśleli,
że nakryli dwóch handlarzy.
Gdy zbliżyli się, by zatrzymać jednego z nich,
drugi zaczął strzelać.
Wyraźnie dla odwrócenia uwagi.
Wiemy, że to niejaki Nate Nash.
Oficjalnie jest konsultantem, ale w istocie - agentem CIA.
Odleciał rano, legitymując się paszportem dyplomatycznym.
Jego wspólnik natomiast...
wcale nie uciekał.
Po prostu odszedł.
Pytanie brzmi...
kto to taki?
CZERWONA JASKÓŁKA
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Stryjek Wania przyszedł odwiedzić swoje inwalidki.
Zdrowiejesz.
Mówili, że wstaniesz za parę miesięcy.
Nie są wszechwiedzący.
Istotnie.
Zaparzę herbatę.
Pomogę ci.
Dobrze, że brat nie widzi, jak urządził cię ten niezdara.
Pękłoby mu serce.
To był wypadek.
Palisz?
Czuję dym.
Czemu nie?
Ponoć znaleźli już kogoś na twoje miejsce.
Dziewczynę imieniem Sonia.
Rzekomo jest niezła.
Nie taka dobra jak ty, ale z czasem się nauczy.
Czytałaś recenzje?
Lubisz współzawodnictwo.
Chciałeś mnie pocieszyć?
Nie, pomóc ci.
Mieszkanie należy do teatru, prawda?
Ile pozwolą wam zostać,
skoro już nie należysz do grupy?
Góra pół roku, przy pomyślnych wiatrach.
I co z kosztami leczenia matki?
-Je też pokrywają? -Tak.
Wie o tym?
Nie jest głupia.
Skądże.
Wiem, że rzadko was odwiedzam od śmierci brata.
Ale dziś przyjechałem.
Chcę wam pomóc.
Przyjdź, gdy się zastanowisz.
Coś ci przyniosłem.
Wiesz, Dominiko...
wypadki się nie zdarzają.
Jesteśmy panami własnego losu.
Sonia?
Cześć.
Jak się masz?
Co jest?
Boję się.
Byłem u niej w szpitalu.
Spojrzała na mnie, jakby wiedziała.
Nic nie wie.
Popełniliśmy grzech.
Zawsze ją woleli.
Nie dawali szansy nikomu innemu. To uczciwe?
To nie jest grzech?
Dobrze. Wystarczy na dziś.
Wypocznijcie.
Trzy minuty.
W Teatrze Bolszoj był wypadek.
W damskiej szatni. Prędko.
Leni?
Mamo?
Co się stało?
Byłam sama.
A gdzie Leni?
Teatr przestał jej płacić.
Ja o nas zadbam.
Zostaw wszystko mnie.
Mogłaś wejść na górę
i nie marznąć.
Jeszcze nie.
Ma złamaną szczękę.
Zawsze się unosiłaś.
Obiecałeś nam pomóc.
Ty pomóż mnie.
Czego ode mnie chcesz?
Służby bezpieczeństwa chcą się przyjrzeć Dymitrowi Ustynowowi.
Poznałaś go w teatrze, pamiętasz?
Podobasz mu się.
Ranna ptaszyna w potrzebie.
Przez swoje ego ci się nie oprze.
Gdy już wrócisz do siebie,
chcę, byś poznała go bliżej.
Zdobyła jego względy i zaufanie.
A niby jak mam to zrobić?
Jesteś świetną aktorką.
Nie chcę.
Widziałaś kiedyś państwowe hospicjum?
Szczury i pacjentów robiących pod siebie?
Jeśli to zrobisz,
zapewnię twojej matce dalszą opiekę
i sprawię, że zachowacie mieszkanie.
Ale wpierw musisz się przysłużyć państwu.
Tylko jedna noc.
Zrób to dla matki.
Co piątek stołuje się o dziewiątej w hotelu Andaria.
Samochód odbierze cię spod domu.
Nie zabieraj niczego ze sobą.
Załatwimy ci pokój i stosowne ubranie.
Umaluj się, jak należy.
Uczesz się jak tamtej nocy w teatrze.
Siądź przy barze, by cię zobaczył.
Zawsze bierze stolik z widokiem na resztę lokalu.
Będziesz się wyróżniała na tle innych kobiet.
Jestem pewien, że do ciebie podejdzie.
Zrób, o co prosi.
Gdy odwróci wzrok, podmień mu telefon.
Nic nie będzie ci groziło.
-Kieliszek szampana. -Proszę.
Dominika Jegorowa.
Bardzo mi miło. Można się dosiąść?
Czekam na znajomego.
Dotrzymam więc pani towarzystwa.
Proszę.
Bardzo pani współczuję.
Miałam pecha.
Nie wierzy w to pani.
Mój ojciec zapił się w wieku 43 lat i zostawił nas z niczym.
Dziś mógłbym kupić hotel i wszystkich gości.
To szczęście?
Czy każdy z taką przeszłością by to osiągnął?
Nie wierzę w ślepy los.
Jak w pani przypadku.
Nikt nie przyjdzie, prawda?
Dlaczego naprawdę pani przyszła?
Do pana.
A czego by sobie pani życzyła?
Zawsze marzyłam o zostaniu tancerką.
Już jako małe dziecko...
gdy po szkole jeździłam autobusem na próby...
i wyglądałam przez okno, widząc zabieganych ludzi.
Półprzytomnych, śpieszących do pracy.
I powtarzałam sobie:
"Nie jestem jak oni.
I nigdy nie będę.
Bo jestem wyjątkowa".
Znów chcę się tak poczuć.
Śliczny pokój.
Dziw, że stać panią na taki.
Mogłabym na chwilę wyjść?
Oczywiście.
Zostalibyśmy sami?
Rozbierz się.
Rozbieraj się.
Podejdź.
Mógłbym?
Niczym pęknięta waza.
To niedoskonałości nadają czemuś prawdziwą wartość.
Znaczące szczegóły.
One czynią coś wartym posiądnięcia.
Wolniej.
Powoli.
Nie! Wolniej!
Wolniej!
Ej, wy!
Jak to się stało?
Ustynow odprawił strażników, więc skorzystałem z okazji.
Dlaczego to zrobił?
Na jej prośbę.
Może się przydać.
Jest świadkiem.
Pozbądź się jej.
Ufam jej.
Na twoim miejscu wolałbym być pewien.
Kim jest?
Moją bratanicą.
Ta tancerka?
Tak.
Szkoda.
Wiedziałeś, co się stanie, gdy wejdziemy do pokoju.
Gdybym ci powiedział, nie poszłabyś.
Miałabym wybór!
Znasz mój zawód.
Podjęłaś wybór, przychodząc do mnie.
Jesteś moim stryjem.
Nie dałbym cię skrzywdzić.
Wszedł we mnie.
Nie chcę umierać.
Nie musisz.
Jeśli chcesz, możesz zacząć nowe życie.
Świetnie się spisałaś.
Słusznie wyprosiłaś strażników.
A przy barze powiedziałaś mu
właśnie to, co chciał usłyszeć.
Prowadzimy kurs, na którym wszystkiego byś się nauczyła.
Jest bardzo ciężki.
Zdaje tylko garstka.
Ale ty sobie poradzisz. Dlatego cię wybrałem.
Może się myliłem.
Być może nie odpowiada ci praca, którą wykonuję.
Jeśli tak jest...
nie będę miał wpływu na to, co się stanie.
Przykro mi.
Witaj, mamo.
Co się stało?
Muszę wyjechać na jakiś czas.
Leni zamieszka z tobą.
To pomysł twojego stryjka?
W ten sposób nas utrzymam.
Możesz odmówić.
Na to już za późno.
O nie... Co zrobiłaś?
Przykro mi.
Ostrzegałam cię przed nim.
Pamiętasz, jak kiedyś na ciebie patrzył.
Mamo.
Starałam się trzymać go z dala.
Żeby cię ochronić.
Czegoś mi nie mówisz.
Nie oddawaj się w całości.
Tylko tak przetrwasz.
Dobrze.
Witaj w szkole numer 4.
Mów mi "matrono".
Oto imię, którym będziesz się posługiwać.
Pod żadnym pozorem nie wolno ci zdradzić
kadetom ani obsłudze swego prawdziwego imienia, ani innych danych.
-Zrozumiano? -Tak.
Dobrze. Zaprowadzę cię do twojego pokoju.
Odstajesz od reszty rekrutów.
Większość ma już za sobą szkolenie wojskowe.
Musisz nadrobić zaległości.
Zrobię, co mi każecie.
Nie wątpię.
Ktoś taki jak ty nie trafiłby tu z wyboru.
Baletnica ze stryjkiem w SWR?
Co przeskrobałaś?
Choć w sumie to bez znaczenia.
Jeśli się nam nie przydasz, mam ci wpakować kulę w łeb.
Zimna Wojna trwa.
Jest tylko toczona na tysiącu mniejszych frontów.
Zachód osłabł.
Jest pochłonięty zakupami i Internetem.
Targają nim waśnie na tle rasowym.
W efekcie świat pogrążył się w chaosie.
Jedynie Rosja jest gotowa ponieść stosowną ofiarę, by zwyciężyć.
By zapanował pokój,
znów musimy stanąć na czele reszty narodów.
Od dziś będziecie zwani Jaskółkami.
Staniecie się orężem w globalnych porachunkach.
Wybrano was ze względu na waszą urodę,
na waszą siłę...
a niektórych - ze względu na wrażliwość.
Katia, Wiktor, podejdźcie.
Będziemy was szkolić w sztuce manipulacji.
Nauczymy was, jak znaleźć słaby punkt swojego celu,
uwieść go w oparciu o ten słaby punkt...
i wydobyć odeń informacje.
Rozbierzcie się.
Twoje ciało należy do państwa.
Państwo karmiło je od twoich narodzin, a teraz chce coś w zamian.
Musisz umieć się poświęcić w słusznej sprawie.
Przekroczyć wszelkie granice
i zapomnieć o sentymentach, które ci wpojono.
A może to duma?
Z doświadczenia wiem, że dumni upadają pierwsi.
Ubierz się, Wiktorze.
Zapraszają.
Komisja podjęła decyzję,
że zostaniesz bezterminowo odsunięty od zleceń za granicą.
Zostajesz w Stanach, Nate.
Kto się zajmie Marmurem?
To nie twoje zmartwienie.
Simon.
Urabiałem faceta od trzech lat.
Nie będzie współpracował z nikim,
kogo nie zna i komu nie ufa.
Jak mówiłem, to już nie twoje zmartwienie.
Metka.
Niewykrywalny związek chemiczny, unikalny dla każdego celu.
Po dotknięciu przenosi się na dłonie
i można go wykryć nawet przez sześć tygodni.
Każdy człowiek jest jak niedokończona układanka.
Musicie ustalić, czego mu brak,
i stać się tym...
a odda wam wszystko.
Oto dyplomata z ambasady Holandii, znający przyszłe posunięcia wojsk NATO.
Rozwiódł się pół roku temu,
po tym, jak do jego domu została wezwana policja.
Żona zarzuciła mu, że dotykał córkę w nieprzyzwoity sposób.
Wynajmuje dziewczęta kilka razy w tygodniu.
Bezdomne narkomanki.
-Czego pragnie? -Chce się wyżyć.
Dziewczyny, które uciekły z domu, nie wezwą policji.
-Nie. -Dlaczego?
Chce córkę,
którą mógłby się zająć. I jest skłonny zapłacić.
Brawo, Katio.
Nie dotyka dziewcząt.
Stawia im kolacje.
Następny.
Ten polityk reprezentował Czuwaszję w parlamencie.
Gorliwie krytykował prezydenta, aż zatrzymano go za haniebne zachowanie.
Czego pragnął?
Wygląda jak degenerat.
Masz na myśli, że jest homoseksualistą?
-Tak. -Słusznie.
Ale nie bądźmy tacy zadufani.
Każdy ma jakieś upodobania. On gustował w młodszych.
Podejdź na chwilę, Aniu.
Oto i on.
Daj mu, czego chce.
W sensie?
Nazwałaś go degeneratem.
Nie pragnie tego, co masz między nogami.
Stań się chłopcem.
Na kolana.
Zapewne masz wprawę.
Zabawiałaś się za domem z jakimś chłopcem?
Z dziewczyną na przystanku?
Udajemy, że to cokolwiek zmienia.
Ale nie.
To tylko mięso.
Nie mogę!
Ależ możesz.
Jutro spróbujesz znowu.
A potem pojutrze.
Musicie zwalczyć swoje obrzydzenie.
Odnaleźć piękno w kłamstwie
głoszącym, że cielesne uciechy dają nam spełnienie.
Nawet gdy kogoś się brzydzimy, możemy zmylić ciało.
Muskając udo palcami...
dostarczamy krew do pachwin.
Drażnienie sutków...
prowadzi do podniecenia.
Doznania dźwiękowe...
wzbudzają żądzę.
Ale nie wystarczy oszukać ciała.
Musicie umieć się zakochać na komendę.
Co to znaczy, być kochanym?
Być dostrzeżonym.
Rozpoznanym.
Nie czuć się samotnie.
Wall podaje na prawo.
Odbiera Smith.
Rzuca z powrotem do Walla.
I rzut z lewego skrzydła...
Niestety, pudło!
Sellers przewodzi kontratakiem.
Ten uczeń Uniwersytetu w Kolorado...
Kiedy odkryłeś ogon?
Tydzień temu.
Co o tym myślisz?
Jeśli śledzą mnie, to znaczy, że jego też.
Marmur nadal żyje.
Z tego, co wiemy.
Nie odzywał się.
Nie możemy się z nim porozumieć
od czterech i pół miesiąca.
Ze mną by pogadał.
Nie pojadę do Rosji, ale mogę dokądś
w Europie Wschodniej.
SWR od razu mnie wywęszy.
Wtedy Marmur się ujawni.
Inaczej dalej będzie milczał.
Musicie mnie odesłać.
Dobrze.
Ale tylko w jednym celu.
Masz go wytropić i przekonać do współpracy z innym agentem.
Czyli ze mną. Polecimy razem.
Masz coś przeciwko?
Nie, skąd.
Ci żołnierze wrócili dziś z zagranicy po niespełna roku.
Powitajcie ich.
-Zgaś światło. -Bez pośpiechu.
Jak się nazywasz?
Piotr.
Masz dziewczynę w domu?
Myślisz o niej?
Zamknij oczy.
Wyobraź ją sobie.
Jej zapach, jej dotyk...
Jak byście to opisali?
Słodka, sentymentalna, władcza.
Ale ty go wybrałaś.
Po to, byś sama nie musiała się nikomu oddać.
Nie zawsze będzie tak łatwo.
Następna.
Trzy dni temu Nasha przeniesiono do Budapesztu.
Sądzę, że ma znów nawiązać kontakt z łącznikiem.
Mamy tam swoich ludzi.
Każcie im go pojmać i dowiedzieć się, czego trzeba.
A jak wyjaśnimy prezydentowi,
dlaczego wróg w odwecie wyłapał agentów w Europie?
Racja.
Prezydent nie przystanie na nic, co niepotrzebnie rozsierdziłoby Amerykę.
Jeszcze nie.
Co proponujesz?
Nash to zdolny agent.
Tamtego wieczora popełnił w parku błąd.
Poniosło go,
co sugeruje, że przejmuje się losem łącznika.
Niech więc zatroszczy się kimś innym.
Oskarżono cię o napaść na swojego kolegę.
Chciał mnie zgwałcić.
I z tego powodu pozbawiłabyś Rosji zdolnego kadeta?
Nie miałam zamiaru pozbawiać Rosji niczego.
Czyżby?
Jak pani sądzi, matrono?
Minęły trzy miesiące,
ale sądzę, że Katia ma zadatki.
Zostawcie nas na chwilę z oskarżoną.
Dobrze sobie poradziłaś z Ustynowem.
Dlatego się nad tobą zlitowano.
Mówiono ci, co ci grozi, jeśli oblejesz kurs?
-Tak. -Zatem w czym kłopot?
Służę państwu.
Oraz prezydentowi.
A także panu, generale. Jemu nic się nie należy.
Jaki człowiek posyła bratanicę do Szkoły numer 4?
Patriota.
Widzieliśmy cię z żoną na scenie.
W moim poprzednim życiu.
Żywotów jest tak wiele... Nie uważasz?
Jesteś wolna.
Jaskółki muszą być nieczułe na słabość oraz sentymenty.
Wiedzieć, co stoi u ich podstaw.
Egoizm.
Powiedz mi, Katio.
Czego chce?
Podejdź.
By oszustwo się dopełniło, nie możesz się cofnąć przed niczym.
Przed niczym, rozumiesz?
Daj mu, czego chce.
Dalej.
Odwróć się.
-Nie. -Odwróć, mówię!
Nie patrz na nią.
Masz patrzeć na mnie.
Na mnie.
Patrz na mnie!
No i?
Na co czekasz?
Jestem gotowa.
Będziesz mnie rżnął?
Nic?
Szkoda.
Suko.
Władza.
Tego chce.
Ubierz się.
Zostaniesz przewieziona do Moskwy.
Zrobiłam wszystko, co pani kazała.
Przeciwnie.
Nie zrobiłaś nic.
Ale moi przełożeni sądzą inaczej.
Wkrótce się przekonamy.
Żegnaj...
Dominiko.
Witaj, Mamo.
To ty.
Wróciłam.
Kochanie...
Halo?
Tak.
Już się nie uwolnisz.
Coś wymyślę.
Witaj w domu. Jak się masz?
Usiądź.
-Co ci zamówić? -Nie chcę jeść.
Daruj. Za młodu uwielbiałaś ten lokal.
Już wtedy patrzyłaś na mnie tymi dużymi, poważnymi, dorosłymi oczami.
Czego chcesz, stryju?
W rządzie pracuje zdrajca.
Być może w którejś agencji wywiadowczej.
Kret.
Ostatnio kontaktował się...
z agentem USA. Czeka w Budapeszcie.
Chcę, żebyś się do niego zbliżyła.
Zdobądź jego zaufanie.
A potem zdradź mi nazwisko kreta.
Podążaj za tropem do skutku
i bądź gotowa poświęcić wszystko.
Rozumiesz?
Tak.
To dla ciebie.
Co to?
Nowy paszport i dokumenty.
Od dziś jesteś Katerina Zubkowa.
A w jaki sposób cię nagrodzą?
Awansem?
Rozumiem, że się gniewasz.
Posłałeś mnie do szkoły dla kurew.
Znów jesteś wyjątkowa.
Masz dar, podobnie jak ja.
Widzisz ludzi takimi, jacy naprawdę są.
Jesteś o krok przed nimi.
Pomóż mi, a puszczę cię wolno, jeśli zechcesz.
Choć czuję, że tak nie będzie.
To właśnie było ci pisane.
Tak, stryjku.
Zjedzmy.
Kelner?
-Dwa razy pełny zestaw. -Dobrze.
Co ty na to?
Witamy w Budapeszcie.
Katerina, prawda?
Witaj.
Ładna jesteś.
Zaprowadzę cię do pokoju. Łazienka jest w korytarzu.
Ja śpię tam, a ty - tam.
Zamykam drzwi na klucz i tobie też radzę.
Nie wchodźmy sobie w drogę, to raczej się dogadamy.
-Jasne? -Tak.
Domyślam się, że jutro poznasz kierownika.
Ostrzegam.
Wołontow zawsze przypisuje sobie wszystkie zasługi.
Dobiera się do nowych dziewczyn,
gdy nie siedzi w barze ze striptizem.
Spodobasz mu się.
Co wiemy o agencie?
Atleta z niego żaden.
Codziennie pływa.
Ma nawet niezłe czasy. Ale za dużo pije.
Ogląda pornografię.
Nic nadzwyczajnego.
Anal i trójkąty.
Zwykle dwóch na jedną.
Nie jest w stałym związku.
Czasami zamawia dziewczyny,
ale z żalu za dużo im płaci.
Byłoby łatwiej, gdybym wiedział, za czym się rozglądać.
Ze swojej strony oferuję ścisłą współpracę.
W zamian oczekuję, że...
będziesz meldowała o postępach.
Rzecz jasna.
Pomóc ci?
Nie trzeba.
Sama sknocisz.
Daj, pomogę.
No już, dawaj.
Każdy człowiek to niedokończona łamigłówka.
Naucz się, jak zostać brakującym elementem, a oddadzą ci wszystko.
Myślałaś, że jesteś jedyna?
Zawsze będziemy dla nich kurwami.
Do czasu, aż znajdziemy coś, czego chcą.
Poszukałabym czegoś na twoim miejscu.
Od poniedziałku do piątku
basen działa od 6:00 do 22:00,
w weekendy - do 20:00.
Nie wolno wnosić rzeczy osobistych.
Przepraszam, pomyliłam się.
Klucz będzie wydany za okazaniem karty.
Kartę otrzyma pani, zwracając klucz.
Jakieś pytania?
Nie.
Po czym pan poznał?
Zgadywałem.
Dobry akcent.
Mieszkałem w Moskwie.
Tęskni pan?
Za jedzeniem i ludźmi.
Co panią tu sprowadza?
Tłumaczę dla ambasady, a pan?
Jestem doradcą handlowym.
Nie widuję pani w ambasadzie.
Jestem tu od niedawna.
Do widzenia.
Do twarzy pani z jasnymi.
Znamy się?
Wczoraj chyba widziałem panią na basenie, a potem w tramwaju.
Myli się pan.
Poszlibyśmy coś zjeść?
Znam jeden turecki lokal.
Straszna nora, ale dobrze gotują.
Kojarzy pani?
Nie jestem głodna.
Może kiedy indziej.
Do zobaczenia na basenie.
Karta się zgubiła.
Na pewno?
Tak, sama ją tu włożyłam.
Przepraszam. Wyrobię pani nową.
Mam zdjęcie w komputerze.
Bez pośpiechu.
Figuruje jako... Katerina Zubkowa.
Zarejestrowana jako tłumaczka w ambasadzie.
Ale w istocie to Dominika Jegorowa.
Tańczyła w balecie Bolszoj.
Nie ma o niej wzmianki w aktach SWR,
ale to lipa. Jest tu po Marmura.
-Unikaj jej. -Może być cenna.
-Chciałbyś ją zwerbować? -Może.
Nie po to tu jesteś.
Trzymaj się zadania.
Udawaj trupa.
Zaszyj się i czekaj na znak od Marmura.
Chcemy odnowić z nim kontakt.
To bratanica Iwana Jegorowa.
Wiceszefa SWR?
Też mam bratanice.
Stale pokazują cycki w Internecie.
Dlaczego użyła tego nazwiska?
Bo jest niewinna.
Albo to prowokacja.
Dlatego trzeba jej unikać.
Ta dziewczyna jest wyjątkowa.
To świetny materiał.
Dobrze. Dowiedz się, ile zdołasz.
-Dzięki. -Tylko powoli.
Nate?
Jeśli da się bzyknąć, to musi być z SWR.
Normalnie nie miałbyś szans.
Muszę się dostać na galę do ambasady USA.
Dobrze.
-Dzięki. -Jeśli...
w zamian dostanę meldunek.
Nawiązałam kontakt.
Kontakt?
Myślałem, że już cię przedymał.
Wiesz...
Słyszałem o Jaskółkach wiele plotek.
Podobno robią niezłe cuda z ludzką głową.
O ciele nie wspominając.
"Magiczne szparki".
Tak o was mówią.
Może się przekonam.
Zgrywam się.
Nie zmieniam oferty.
W razie czego chętnie pomogę.
W końcu... każdy potrzebuje sojusznika.
Dzięki tym staraniom
Węgry zacieśnią stosunki handlowe ze swymi sąsiadami.
W szybko zmieniającym się świecie,
należy dbać, by żaden jego rejon nie pozostał w tyle.
Dziękujemy prezydentowi Węgier
oraz ambasadorowi Stanów Zjednoczonych za gościnę.
Na koniec chcę także podziękować pani Stephanie Boucher,
gdyż nie byłoby nas tu, gdyby nie ona.
Dominika Jegorowa.
Zna pan moje imię?
Od pani.
To pan ukradł moją kartę.
Tak nie wolno.
Szukała mnie pani?
Nie musiałabym szukać.
Chciałaś, bym wiedział, że mnie śledzisz,
czy taka z ciebie niezdara?
Amerykanie zawsze myślą, że są w centrum uwagi.
Co cię skłoniło, by zostać tłumaczką?
Na pewno wiesz o mnie nieco więcej, niż jak się nazywam.
Jak to jest gonić za czymś całe życie,
by potem ktoś ci to odebrał?
"Jak to jest"?
Jak się z tym czujesz?
Co za różnica?
Mam chorą matkę.
Zatrudniłam się w rządzie, bo obiecali jej pomóc.
Stryjek załatwił mi posadę.
To bardzo wpływowy facet.
W ojczyźnie liczą się tylko ci dostrzegani przez władzę.
Ameryka aż tak się różni?
Niby powinna, ale...
Jesteś patriotą?
Nie.
Skąd więc taki zawód?
Mogłem sprzedawać opony.
Sprzedawałeś kiedyś?
Nie.
Czyli nie wiesz, co byś wolał.
Tu mnie masz.
Zobaczylibyśmy się jeszcze?
Chcesz się zaprzyjaźnić?
A ty?
Nie mam przyjaciół.
Przy operze jest rosyjska restauracja.
Zjedzmy tam kolację.
Jutro o dwudziestej.
Dobrze.
Marta?
Asystentka senatora
Łabędź
WSTĘPNA WPŁATA
LONDYN
Wróciłaś.
Widziałaś się z nim.
Tak.
Zgrywasz niedostępną?
Nic nie działa lepiej niż zrobienie laski.
Nie jest taki.
Co to?
Kopia raportu, który Wołontow wysłał do Moskwy.
Zrobiłaś sobie wroga.
Dobry wieczór.
Jesteś tu przypadkiem?
To fakt, potrzebuję sprzymierzeńca.
Jak każdy.
Proszę napisać w raporcie,
że zrobiłam z Nashem duże postępy.
Ale potrzebuję czasu.
Odwdzięczę się.
Jak mogę być tego pewien?
Miał pan rację co do Jaskółek.
Jesteśmy wyjątkowe.
Wie pan, czego nas uczą?
Jak ustalić, czego potrzebuje druga osoba.
Ja od początku wiedziałam, czego panu trzeba.
By ktoś docenił tego malutkiego fiuta.
Łapy przy sobie!
Po lewej mam kamerę.
Napisz przychylną opinię, bo zgarną cię za napaść.
Wrócisz do Moskwy i będziesz skończony.
Dobranoc.
Halo?
Sprawdzamy państwa połączenie.
Przepraszamy za kłopot.
A. C.
Z. W.
Wiedeń.
Tu Dominika.
Wejdź.
-Cześć. -Mogę się napić?
Wejdź.
Whisky.
Dzięki.
Powiesz mi, co się stało?
Szef ma pretensję, że się z nim nie prześpię.
Który?
Maksym Wołontow.
Kojarzę.
Skąd znałaś mój adres?
Dlaczego wyjechałeś z Rosji?
Nawaliłem w pracy.
Po co agent CIA strzelał w parku?
Kryłem znajomego.
Wiem, co by mu zrobili. Ty zresztą też.
Czego chcesz?
Lepiej wróć do domu i się zastanów.
Do jutra.
Wiesz, gdzie będę.
Katerina. Ufarbowałaś włosy.
Już wychodzę.
Miło było poznać.
Chcesz się napić?
Tak, ale śpieszę się.
Z jakiej okazji mnie odwiedzasz?
Musi być okazja?
Mam spotkanie w Wiedniu,
więc zajrzałem po drodze.
Co z twoim okiem?
Uderzyłam się na basenie.
Jakieś wieści w sprawie Amerykanina?
Zaczął się przede mną otwierać.
Wyznał, co się stało w parku, gdy już... zdobyłam jego zaufanie.
-Jak było? -Zwyczajnie.
Ale jest przystojny.
Tak?
Chcesz zameldować o czymś nietypowym?
Jeśli stracisz z nim kontakt
lub zniknie na ponad dzień,
daj znać. Nasi przełożeni się niecierpliwią.
Dowiedziałam się czegoś.
Czegoś nowego.
To obiecująca sprawa.
Wyrażałem się jasno. Masz tylko jedno zadanie.
Nie chcielibyśmy mieć rosyjskiej agentki
w rządzie USA?
Urabiamy ją razem z Martą.
To asystentka senatora.
Skłonna do współpracy?
Nie ma wyjścia. Wpadła.
-Kiedy się spotkacie? -Za tydzień,
w Londynie. Ale potrzeba więcej forsy.
Szantażem nie nawiążemy stałej współpracy.
O jakiej kwocie mowa?
Ćwierć miliona dolarów.
Kupa pieniędzy.
Załatwiłbyś je.
Muszę iść.
Zostawiłem płaszcz.
Przyniosę.
Dzięki.
Całe życie czekałam na kogoś takiego jak Łabędź.
Rozpracowywałam ją od roku.
Nie oddam ci jej.
Załatwiłam pieniądze na wymianę.
Nie przypiszę sobie tego.
Daj mi tylko trochę czasu. Proszę.
Co na ciebie mają?
Coś zobaczyłam.
Co takiego?
Nie oddam Łabędzia za darmo.
Byłam przy zabójstwie Dymitra Ustynowa.
Mówiąc ci to, narażam życie.
Pomożesz mi?
Nie mam wyjścia, do cholery.
Wiedeń
Co dostanę w zamian, jeśli zdradzę, jak załatwić Katerinę?
Co byś chciała?
Spóźniłam się?
Przykro mi.
Proszę wrócić o dziewiątej rano.
Do rana wyjadę. Mógłby pan zrobić wyjątek?
Chcę założyć konto dla członka rodziny,
gdyby coś mi się stało.
Nie wpuszczę pani.
A może weźmie pan wniosek i pójdziemy na kawę?
Wypełnilibyśmy go razem.
Ma pani dokumenty?
Tak, przy sobie.
-Dobrze. -Dziękuję.
Marta?
Byłaś kiedyś na wsi?
Tak samo śmierdzi patroszone zwierzę.
Nie śpieszyło mi się.
Byś zobaczyła, jak się kończy zdradzanie tajemnic.
Błagam.
To jedyne ostrzeżenie.
A teraz...
wezwij gliny.
Gdzieś ty był?
Zamknąłbyś?
Marmur się odezwał.
Chryste Panie. Stąd?
Z Wiednia.
Nic nie mówiłeś.
Co to?
Ostrzeżenie.
Pierdzielona Jaskółka.
Mówiłem: za wysokie progi.
Dalej można ją zwerbować.
Tym bardziej że już wiemy, kim jest.
Skoro to Jaskółka,
nie możemy ufać w żadne jebane słowo.
Tak?
Kiedy?
Zastała ją pani w tym stanie?
Tak.
To nie było zwykłe włamanie.
Ktoś ją torturował. Karał.
Wie pani, kto mógłby jej to zrobić?
Co się pani stało?
Dogadywałyście się panie?
-Jest pani zła? -Pewnie, że tak, kurwa!
Chyba coś pani wie.
Nieważne, kogo pani kryje.
Ani kogo się pani boi.
-Ochronimy panią. -Mogę iść?
Pewnie byłyście sobie bliskie.
Jesteś wystraszona?
Boisz się o siebie?
Będąc w Moskwie, słyszałem, że Chruszczow uruchomił pewien program.
Szkolili młodych oficerów w uwodzeniu i manipulacji.
Tak zwane "Jaskółki".
Była jedną z nich, no nie?
Nie mieści mi się w głowie,
jak można... urządzić tak własną bratanicę.
Kazali mi pójść z mężczyzną do hotelu.
Wydobyć informacje.
Nazwali go wrogiem państwa.
W zamian mieli zapewnić matce lekarza.
Poderżnęli mu gardło i umarł nade mną.
Nie mogło być świadków, więc dostałam wybór.
Śmierć... lub zostanie Jaskółką.
Śmierć Marty to ostrzeżenie.
Zabili ją, by pokazać, czym grozi nieposłuszeństwo.
-Czego chcą? -Nazwiska.
Sądzą, że masz wtyczkę.
A ty jak myślisz?
Mam to gdzieś.
Ja chcę tylko ochronić matkę.
Twój stryjek i reszta szefów
nigdy nie zwolnią cię ze służby.
Tak to działa.
Liczy się tylko, co dla nich robisz.
Dzięki nim w ogóle istniejesz.
I nie tylko teraz. Gdy tańczyłaś...
robiłaś to dla nich.
Bo ci pozwolili.
Już to widzisz?
Należałaś do nich od urodzenia.
Współpracuj ze mną, Dominiko.
Po raz pierwszy sięgnij po coś, co będzie całkowicie twoje.
I spraw, by skurwiele zapłacili.
Czego ode mnie chcecie?
Co tylko byś dała.
Ale mnie zależałoby...
na twoim stryju.
Szpiegować dla was?
Czym to się różni od pracy dla niego?
Ja nigdy nie każę ci zrobić tego, co on.
Nic nie jest tego warte.
Idę spać.
Zwolnię ci pokój.
Pytałaś, dlaczego strzeliłem wtedy w Moskwie.
Facet, którego broniłem, mógł stracić wszystko.
Czerpał korzyści od państwa,
ale gdy odkrył, co robiło w jego imieniu...
wcale się tego nie wyparł.
Ryzykował życiem i całą resztą.
Nie zasłużył, by zginąć w piwnicy.
Jeśli się zgodzisz,
zrobię wszystko, co w mojej mocy, by ci pomóc.
Mogę ci ufać?
Daję ci słowo.
Nie, przestań.
Cześć.
Dziękuję.
To był mój pierwszy solowy występ.
Grieg.
Byłam taka spięta, że nie mogłam zasnąć.
Puściłam utwór w pokoju.
A gdy zasnęłam, śniło mi się...
że muzyka była jak farba, którą malowałam dłońmi
twarze wszystkich ludzi na widowni.
Współczuję ci.
Ale i cieszę się, że tu jesteś.
Ja też.
Jesteś tego pewna?
To posłuchaj.
Oto co musisz zrobić.
Pracuj dalej jak zawsze.
Idź do biura i napisz o mnie raport.
O tym, jak się do siebie zbliżyliśmy.
Napisz, że głupek łyknął haczyk.
Że jestem ambitny, ale dużo piję.
Że w końcu się potknę,
bo chcę się wykazać przed ojcem.
Potem wróć do mieszkania.
Do wieczora policja skończy oględziny.
I czekaj na mój znak.
Halo?
Na początek kilka rutynowych pytań.
Godność?
Dominika Jegorowa.
Czy jadłaś dziś śniadanie?
Tak.
Czy pracujesz dla rosyjskiego wywiadu?
Tak.
Czy jesteś tu, bo zwerbował cię agent Nate Nash?
Tak.
Czy chcesz współpracować z rządem USA?
Tak.
I zdradzać nam prawdziwe informacje?
Tak czy nie?
Tak.
Dlaczego?
To już nie "tak" lub "nie"?
Pytam z ciekawości.
Wiem, dla jakich ludzi pracuję.
Lecz nadal to robisz?
-Nie było wyjścia. -Kolejne pytanie.
Mam inny odczyt, gdy pada nazwisko Nate'a.
Odbyłaś z nim stosunek?
Ejże.
-Przestań. -To wasza praca.
W tym was szkolą.
Mówił ci ktoś...
A bo co, bratok?
"Brachu"?
Odpowiedz, proszę.
Możesz coś do niego czuć.
Otóż nie.
Zadowoleni?
-Tak. -Będę współpracować
w zamian za przelewy na konto w Wiedniu.
Na początek 30 tysięcy dolarów.
Nie wiem, co uzgodniliście,
ale zwolnij nieco.
Musimy ustalić, czy wiesz coś istotnego.
Choćby o asystentce senatora?
Że co proszę?
Współpracuje z SWR?
Chce sprzedać informacje dotyczące wojskowych satelitów.
W piątek widzę się z nią w Londynie.
Podać wam dane konta?
Idzie.
Z lewej.
Dobra.
Co tu robisz?
Ktoś ci musi pomóc, skoro biedna Marta zginęła.
Masz szczęście, że tobie nic się nie stało.
Dzięki za troskę.
Ciekawe, co zrobi Łabędź, gdy nas zobaczy.
Naprawdę chcesz położyć całą akcję?
Pan Jegorow bardzo by się zawiódł.
Idź do pokoju 624. Zadzwonię w razie czego.
Idź.
-Co za jeden? -Ma klucz.
Mówiła o kimś jeszcze?
Nie. To chyba... Tak, Wołontow.
Jej szef.
Wódkę.
Znamy się?
Mamy wspólną znajomą.
Gdzie jest?
Marta niestety nie dojechała. Mam ją zastąpić.
Wychodzę.
Myślicie, że obchodzi mnie, z kim mnie zobaczą?
W tym wypadku powinno.
Marta to znana agentka.
Gdyby ktoś ujawnił wasze zdjęcia,
straciłaby pani uprawnienia i posadę.
Ale nie ma takiej potrzeby.
Jesteśmy tu w interesach.
Zgodziłyście się na ćwierć miliona dolarów.
Wkrótce musi pani opłacić czesne córki,
a były mąż zaraz znów wyleci z pracy.
Nie wolimy się przenieść do pokoju?
Gdzie was znajdują?
Chodźmy.
Jedziemy.
Przedstawienie czas zacząć.
To pułkownik Maksym Wołontow.
Kieruje rezydenturą w Budapeszcie.
Zrób mi drinka, Borys.
Miejmy to z głowy.
Słyszałeś, chce drinka.
Dobrze.
Zaczniemy?
Zaznaczam, że na razie chcę tylko zbadać grunt.
Jeśli oferuje pani coś cennego,
raczej się dogadamy.
Przewodzę sztabem amerykańskiego senatora.
Mój poprzednik jest dziś jebanym szefem CIA.
Fakt, że teraz gadamy...
to coś cennego.
Chyba się spiła.
Myślisz?
Jeśli istotnie jest pani taka ważna,
nie lubi pani tracić czasu.
Czy ma pani coś na sprzedaż?
Mam pierwszy komplet dyskietek.
Tutaj.
Podkreślam, że nie robię tego,
bo jestem jakąś idealistką ani pacyfistką.
Gdzie są płyty, Stephanie?
A forsa gdzie?
Ćwierć miliona, zgodnie z umową.
Ano.
Wybacz.
Tylko je sprawdzę.
Nalałbyś mi od serca, Borys.
Sama se nalej.
Nie omieszkam.
Wszystko gra?
Muszą się załadować.
Słuchaj, Borys.
Masz w Moskwie babuszkę?
Na pewno.
Nie mogę wyjść z podziwu,
dlaczego Rosjanki to takie szprychy.
Bo faceci są ja ropuchy.
Nie, nie waż się.
-Dokąd to? -Będę grać na zwłokę.
-Co tak długo? -Jeszcze minutka.
Kurwa, a to kto?
Czy w pokoju czegoś brakuje?
Nie.
Uzupełnić barek?
Nie trzeba.
Przepraszam za najście.
Gotowe. Wszystko się zgadza.
Dobrze. Gdybym spędził jeszcze minutę z tą pipą,
to bym ją rozwalił.
Podmieniła?
Tak.
Ładny akcent.
Wychodzimy.
Pani wyjdzie po godzinie.
Ustalimy kolejny termin.
Spoko.
Jebać.
Wzięła forsę.
Wzięła!
Dobra.
Odnieś dyskietki do biura.
Odezwę się potem.
No?
Załatwcie formalności.
Zmiana planów. Jedziemy na Heathrow.
Moskwa chce nam pogratulować osobiście.
Dzwonię do kierownika.
Nie trzeba.
Rozkaz wyszedł właśnie od niego.
Daj dyskietki i paszport.
Zawracamy.
No?
Boucher nie żyje.
Co ty gadasz?
Za szybko poszliśmy po forsę.
Spłoszyli ją i skasowała ją ciężarówka.
Ja pierdolę.
Mogli mieć kogoś w hotelu?
Ja bym miała.
Zabiją ją, jeśli stwierdzą, że dała nam cynk.
Do tego ich wóz nagle skręcił.
Jadą na Heathrow.
Kurwa, Trish. Wydymaliśmy ją!
Jesteś spięta?
Drugi terminal.
Aerofłot.
Proszę o uwagę.
Wkrótce rozpoczniemy odprawę lotu linii Britsh European Airways
numer 422 do Amsterdamu.
Pasażerowie proszeni są o przejście do bramki B-42.
Pana paszport?
Miłego lotu.
Kurwa!
Nigdy jej nie ufałem.
To moja bratanica.
Co?
Córka brata.
Daj dyskietki. Proszę.
Oczywiście.
Dzięki. Zabrać go.
Wydałaś Amerykanom panią Boucher?
Nie.
A kto?
Nie wiem.
Zaczynajcie.
Od początku.
Wydałaś Boucher Amerykanom?
Nie.
Wydałaś Boucher Amerykanom?
Nie.
Czy z nimi współpracujesz?
Kocham ojczyznę.
Wydałaś ją Amerykanom.
Dla pieniędzy?
Czy dla tego przystojniaka?
Nie.
Opowiedziałaś im o Boucher?
Nie.
Pytam ostatni raz.
Powiedziałeś Amerykanom o Boucher?
Nie.
Pytam ostatni raz.
Powiedziałaś Amerykanom o Boucher?
Nie.
Błagam.
Mam dość.
Popełniłaś błąd.
Nie winię cię.
Ale powiedz im, o co pytają.
Proszę.
Ochronię cię tylko, jeśli poznam prawdę.
Prawdę?
Mam tylko jedno zadanie.
Mam podążać za tropem do skutku.
Poświęcić wszystko, co będzie trzeba.
Znają moje prawdziwe imię.
Dorwali Łabędzia.
Jeśli zniosę tortury...
wtedy mi zaufają.
Będą musieli.
Nie rezygnujcie teraz.
Odeślijcie mnie,
a dokończę, co zaczęliśmy.
Zawiodłam cię, stryjku?
Zawiodłam?
Moje dziecko...
Co ci się stało?
Przesłuchały mnie służby bezpieczeństwa.
I wypuściły?
Pewnie. Jestem niewinna.
Pan Zacharow czeka, kierowniku.
Prezydent jest wściekły po stracie Boucher.
Kret i tak by ją dopadł. Dostaniemy coś w zamian.
Traci już cierpliwość do twojej bratanicy.
Amerykanie jej zaufają.
Tak sądzisz?
Dominika mogła się wykazać.
Moim zdaniem czuje coś do Amerykanina.
Zrobiła z ciebie głupca.
Odeślij ją do Nasha.
Niech Matorin ją śledzi.
On ustali, czy nas zdradziła.
Amerykanie na to odpowiedzą.
Zniesiemy ich odwet.
A co z Dominiką?
Spytajmy jej stryja.
Powiedzieć prezydentowi, że znaczyła dla ciebie więcej niż misja?
Jeśli nas zdradzi...
przysięgam, że ją zlikwidujemy.
Dzięki, Iwanie.
Ależ proszę, panie Zacharow.
Miłego wieczoru.
Spytałbym, jak weszłaś, ale właśnie tego cię uczyliśmy.
Spełnią moją prośbę?
Tak.
Miałeś rację.
Naprawdę jestem jak ty.
Jezu.
Bogu dzięki.
Wiesz, jak to wygląda.
Dlaczego mieliby cię wypuścić?
Bo stwierdziłam, że mi zaufasz.
Na tyle, by podać tożsamość kreta.
Wiesz, że nie mogę.
Oczywiście.
To co teraz?
Chcę lecieć do Ameryki.
Tam będę bezpieczna.
-Dobrze. -A moja matka?
Chwilę to potrwa, ale da się zrobić.
A obiecane pieniądze?
Przyjdą. 30 tysięcy na wiedeńskie konto.
Przelew czekał, bo byłaś w niewoli.
Za mało.
Ile chcesz?
Ćwierć miliona.
By się osiedlić.
Dobra.
Pomagasz mi.
Choć nic z tego nie masz.
Jestem zaskoczona.
Co byś zrobił, gdybyś nie dostał znaku na lotnisku?
Zabiłbym tamtego.
Nate?
Wiesz, co to jest?
Służy do przeszczepiania skóry.
U poparzonych.
Takie ostrze prawie nie upuszcza krwi.
Wiesz, ile zajmuje obdarcie człowieka ze skóry?
Kilka godzin. Nawet dla zawodowca.
A ja się nie śpieszę.
Robię to warstwa po warstwie.
Aż doskrobię się do kości.
Wiesz, co nas interesuje.
Ale skończę na długo po tym, gdy nam to powiesz.
Jeśli zemdlejesz, podam ci środek na pobudzenie.
Będziesz przytomny do końca.
Podaj nazwisko.
Nazwisko.
Nie?
Mało ci?
Nie, błagam.
Czyli - głębiej.
Nie!
Nie?
Dalej, powiedz nam.
Podaj nazwisko!
Nie?
Daj, ja chcę.
Czekaj.
Nie?
Nate?
Dzwoń do ambasady.
To ty zabiłaś Matorina, prawda?
Mogę wyjaśnić.
Oczywiście.
Żona marzyła o zostaniu tancerką.
Na długo, nim ją poznałem.
Była nikim przy tobie,
ale często tańczyła dla mnie w salonie.
Gdy zachorowała...
rosyjska ambasada w USA
nie pozwoliła Amerykaninowi jej operować.
Jakiś biurokrata poczuł się przeze mnie urażony
i skazał ją na śmierć.
Bo miał taką władzę.
Wiem, że to ty wydałaś Boucher.
Żeby mi zaufali.
Teraz my też mamy?
Przyszedłem na świat trzy dni po tym, jak złożyli Stalina na katafalku.
Ojciec walczył za niego na wojnie.
Powodziło nam się, bo należał do partii.
Po latach zrozumiałem, że urodziłem się w więzieniu.
A niewola zezwierzęca.
Nauczyłem się kłamać, oszukiwać
i krzywdzić, nim to mnie skrzywdzą.
By przetrwać... za wszelką cenę.
Miałem dwa wyjścia.
Umrzeć w więzieniu, w którym się urodziłem...
lub wybrać drugą stronę.
Nieporadnych Amerykanów,
którzy chociaż zabiegają o wolność jednostki.
Znasz prawdę. Ja jestem kretem.
To mnie szukasz.
Możesz wydać mnie stryjowi, dać mu, czego chciał i odejść.
Ale jest inna droga.
A dokładniej?
Uznaliby cię za bohaterkę.
Czystą jak łza.
Byłabyś w idealnej sytuacji, by mnie zastąpić i kontynuować moje dzieło.
By ludzie pokroju twego stryja zapłacili za swoje zbrodnie.
Zabiją pana.
Każdy na coś umrze.
Od ciebie zależy, czy przyjdzie mi umrzeć na marne.
Nie dorastamy ci do pięt.
Tylko w ten sposób będziesz mogła wrócić do matki.
Pan wysłał Matorina, prawda?
Bym nie miała wyjścia.
Byś to dostrzegła.
Nie zdołałaś.
Halo?
Prze...
Stać.
Przodem do ściany.
Chcę rozmawiać z ambasadorem Rosji.
Jestem Michaił Siergiejew.
Kieruję ambasadą w Budapeszcie.
Niestety Węgrzy nie uznają twojego immunitetu.
Dzwońcie do Zacharowa.
Powiedzcie... że mam, czego chciał.
Tożsamość kreta.
Zdradź mi ją, to mu przekażę.
Słuchaj uważnie.
Jesteś sługusem. Masz mi usługiwać.
Dzwoń do Zacharowa i zaproponuj mu wymianę.
Ja w zamian za kreta.
Jeśli Zacharow to załatwi, zdradzę mu nazwisko osobiście.
Dopilnuj tego, a może napomknę, że pomysł był twój.
Zobaczę, co da się zrobić.
Dziękuję, dyrektorze.
Nikomu ani słowa.
Tak jest.
Żadnych niedopowiedzeń.
Waży się wizerunek prezydenta.
A dziewczyna?
Rozkujcie ją.
Oto jak to załatwimy.
Nate stanie w połowie drogi.
Potwierdzi tożsamość kreta, a ty pójdziesz dalej sama.
Nie zatrzymujecie się,
nie odzywacie się ani nie oglądacie.
W razie kłopotów wycofamy się.
Nie biegnij, bo zaczniemy strzelać.
Nie zawahamy się, rozumiesz?
Już czas, Nate.
Stryjek będzie dumny.
Być może.
Powiesz mi, jak się dowiedziałaś?
A coś to zmieni?
Trwa śledztwo.
Myślą, że go wsypałem.
Czy od początku o to chodziło?
Stój.
Wyciągnęłam go.
Myślisz, że dadzą mu ujść z życiem?
Mogłaś go posłać na śmierć.
Myślę, że kiedyś zrozumiesz.
Nie wydaje mi się.
Nie wszystko można poświęcić.
Szczególnie nie ludzi.
Pokażcie go!
Co oni odpieprzają?
Na co czekamy?
Potwierdźcie, czy to on!
Tak!
To nasz!
Wydymała ich.
Żegnaj.
Dzień dobry.
Usiądź.
Twoja bratanica istotnie się spisała.
Zadzwoniła z Budapesztu i podała nazwisko kreta.
Wspaniałe wieści.
Kazałem swoim ludziom przeszukać jego gabinet.
I mieszkanie.
Wszędzie znajdowała się metka,
którą powiązaliśmy z Nashem.
A tu mam wyciąg
z konta w prywatnym wiedeńskim banku,
na które to Amerykanie przelali niedawno
kwotę w wysokości 250 tysięcy dolarów.
Godna pensja dla zdrajcy.
Konto ma twój numer paszportu.
-Zostawiłem płaszcz. -Przyniosę.
I byłeś ostatnio w Wiedniu, czyż nie?
To moja bratanica. Jest na mnie zła.
Oto jedna z dyskietek od Boucher.
Którą wręczyłeś prezydentowi.
Twój osobisty triumf.
Miały pochodzić z Departamentu Obrony.
Ale przyjrzeliśmy się im na wniosek twojej bratanicy.
Kod szyfrowania przypomina te pochodzące z Langley.
To fałszywka.
Jesteś wyjątkowa. Mamy dar.
Widzisz ludzi takimi, jacy naprawdę są.
I zawsze jesteś o krok przed nimi.
Ładna mi rodzina.
Zabiłaś mnie.
Zawiodłam cię, stryjku?
Cel w zasięgu.
Halo?
CZERWONA JASKÓŁKA
Tłumaczenie: Piotr Kacprzak