BÜYÜK KUZEYBATI 1910
Belki kendini beğenmişlikti ya da inatçı bir gururdu
beni batıya seyahat etmeye iten.
Coal Valley'de öğretmenlik görevi önerildiğinde, ilk hissim reddetmek oldu.
Eğitimim görevlendirme için kesinlikle yeterliydi,
ama ayrıcalıklı yetiştirilişimin,
batının zorluklarına ve tehlikelerine göğüs germe konusunda
beni hazırlıksız ve donanımsız bırakmış olmasından korktum.
Cesaretimden şüphe ederek kararlılığımı arttıran kişi
kız kardeşim Julie'ydi.
Kovboylar, viski kaçakçıları ve kanun kaçaklarıyla ilgili
hikayelerle beni korkutmaya çalıştı.
Ama bu sadece kendimi ona ve aileme, ben Elizabeth Thatcher'ım,
güçlü, bağımsız ve kabiliyetli
bir kadınım şeklinde kanıtlama...
kararlılığımı arttırdı.
Herhangi bir engel karşısında cesur, zarif ve haysiyetli davranırım.
Çok teşekkür ederim, Bay Yost.
Merhaba.
İyi günler.
Ben Elizabeth Thatcher.
Yeni öğretmeninizim.
Merhaba. Ben Abigail Stanton.
Cat Montgomery.
Florence Blakely.
-Sizi iki gün önce bekliyorduk. -Evet.
Özür dilerim.
Posta arabası soyuldu ve eşyalarım çalındı. Ben...
Kurtarılmadan önce saatlerce yürümek zorunda kaldım.
İyi misiniz?
Evet, iyiyim. Teşekkür ederim.
Neden bir yere gidip, keyifli bir sohbet etmiyoruz?
Beni izleyin, Bayan Thatcher.
Teşekkür ederim, Bay Yost.
Bu öğretmenlik işi, Pacific Northwest Madencilik Şirketi'nin
bu kasabada sahiplenmediği birkaç şeyden biri.
Biz anneler olarak, çocukların eğitim sorumluluğunu üstlenmeye karar verdik.
Lütfen, oturun. Bu nedenle, bir okul kurduk.
Maalesef, kilise yandı
ve okul sınıfı da şimdilik bu salon.
Okul...
Okul sınıfı bu salon mu?
Burası çocuklarımızı alabilecek büyüklükteki tek yer.
Aslında biz... deneyimli bir öğretmen talep etmiştik,
Coal Valley'nin sunduğu zorluklar karşısında
ürkmeyecek birini.
Görmeyi umduğunuz kişi olmadığımın farkındayım,
ama sizi temin ederim, modern eğitim teorilerinin çoğuna vakıf biriyim.
Okullar Başmüfettişi size burada ne olduğunu söylemedi mi?
Hayır, söylemedi.
Üç ay önce...
madende korkunç bir patlama oldu.
47 cesur adam hayatını kaybetti ve...
çoğumuz da kocalarımızı ve oğullarımızı.
O gün birçok çocuk yetim kaldı.
Çok üzgünüm. Bilmiyordum.
Söylemeye çalıştığı şey, bizim... bir prensese ihtiyacımız olmadığı.
Sizi temin ederim, ben...
Ücretinizi anneler ödüyor olacak.
Çoğumuz için, çocuklarımız bize kalan yegane şey
ve... eğitimleri de üzerinde kontrolümüzün olduğu tek şey.
Yani, onları emanet ettiğimiz kişi korkusuz olmalı.
Onlara sadece okuma yazma öğretiyor olmayacaksın.
Gelecekleri için de savaşıyor olacaksın.
Latince anlamı, "Bilgi güçtür."
Posta arabasına bin ve Latin mi
-artık nereyeyse oraya dön. -Lütfen. Lütfen... çok uzaklardan geldim.
Sadece kendimi kanıtlamam için bana bir şans verin.
Posta arabasının dönmesi bir haftayı bulur.
Ona küçük bir fırsat verebiliriz.
Bu arada, kalıp yerleşebileceğiniz bir öğretmen evi var.
Teşekkür ederim.
Çok teşekkür ederim.
Söz veriyorum, bu işe kollarımı sıvamaktan korkmuyorum...
Özür dilerim. Çok özür dilerim.
Zararlı hayvanlarla... aram pek iyi değildir de.
Bir hafta, uzun süreceğe benziyor.
Aman Tanrım.
Elizabeth.
Erken kalkmışsın.
Umarım dün gece olanlardan sonra rahat uyuyabilmişsindir.
Okul için evden ayrılmadan önce... özür dilemek istedim.
Elbisemin ateşe o kadar yakın olduğunu bilmiyordum ve...
Elbette, yanan öğretmen evinin zararını karşılayacağım...
Elizabeth, sorun değil.
Eski bir evdi.
Beni evine aldığın ve bu elbiseleri... verdiğin için teşekkür ederim...
Benim aptal ve beceriksiz olduğumu düşünüyor olmalısınız.
Hayır.
Yeni bir yere gelip tutunacak bir dal aramanın ne denli zor olduğunu bilirim.
Kocam Noah ve ben, oğlumuz Peter ile birlikte
Coal Valley'ye geldiğimizde çok gençtik.
Hiçbir şey bilmiyorduk.
Ama bir yolunu bulduk... senin de bulacağını biliyorum.
Bunu söylediğiniz için teşekkür ederim.
Çok naziksiniz.
Pekala... ben okuldaki ilk günüme gidiyorum.
İyi şanslar.
İlk günlerin biraz sıkıntılı olabileceğini biliyorum...
ama sana güvenim tam.
Teşekkür ederim.
Ben kaliteli bir öğretmenim. En iyi okullarda eğitim aldım. Bunu yapabilirim.
Kesinlikle yapabilirim.
Rosaleen arkadan kara tahtayı göremiyor. Önlerde oturması lazım.
Ah... Sorun değil.
Oğlumun rakamlarla arası süper ama telaffuzu hiç yok.
-Tamam. -Annem gelmenize çok sevindiğini söylüyor.
Ben de burada olduğum için mutluyum.
-Günaydın. -Günaydın.
Öğle yemeği için peynirim var.
Peynire bayılırım.
-Ev ödevi veriyor musunuz? -Ben... henüz...
Bence ödev okulda yapılmalı, yemek masamda değil.
Ücretinizi biz ödüyoruz.
-Evet, şey... -Oğlumun akıllı olmasını istiyorum,
-böylece kömür madeninde çalışmaz. -Evet.
Hanımlar, hanımlar, lütfen,
Bayan Thatcher'ın nefes almasına izin verelim.
Pek de ideal olmayan bu koşullarda çocuklarımızı eğitmek için
bu kadar uzaktan geldiği için... şükran duymalıyız.
"Gençliğinde eğitimi ihmal edenler geçmişi yitirir, gelecek için de ölüdür."
Euripides'e atıfta bulundum.
Ben...
Affedersiniz, bir şey içmem lazım.
İçki anlamında değil.
Ben... Ben içki içmem.
İyi günler.
Sizden beklenenin ne olduğuyla ilgili konuşmak istiyorum.
Ben konuşurken dikkatinizi vermenizi istiyorum.
Söz almak istediğinizde elinizi kaldırın.
Lütfen, izin almadan yerinizden ayrılmayın ve lütfen...
lütfen, ben konuşurken...
Çocuklar, bekleyin. Ne? İzin almadınız.
Oturun, lütfen. Durun!
Kurallarımı çiğniyorsunuz!
İzin almadan çıkan herkesin ailesine yazılı bir
-bildirimde bulunulacak. -Bayan Thatcher?
Evet. Ne var?
Ben Rachel, saygısızlık etmek istemem ama onları durdurmaya çalışmamalısınız.
Nedenmiş o?
Düdük sesi madenden geliyor.
Birkaç baba daha bulundu anlamına geliyor.
-Bulundu derken? -Evet, efendim.
Şimdi yakınları onları alıp usule uygun gömebilir.
Herkes beni takip etsin.
Komşular...
söz verdiğimiz şeyi yaptık.
Bugün, son kayıp erkekleri de kazıp çıkarttık.
Şimdi, biliyorum, son birkaç ayda hepimiz için sanki...
Sanki bu dünyada doğru giden hiçbir şey yokmuş gibiydi.
Ama hayatlarını kaybeden cesur adamlara ek olarak,
bugün bir şey daha bulduk.
Ve umarım en azından bir Coal Valley ailesine huzur getirecek.
Affet beni, baba
Ne yazıyor, öğretmenim?
Affet beni, baba.
Hanımlar...
Size söz veriyorum... bu tahtayı ne yapacağımıza karar verene dek,
ona gözüm gibi bakacağım.
Madencilerimizden biri...
bu dünyadaki son dakikalarını...
ailesine bu sözcükleri yazarak geçirmiş.
Onunla ne yapılacağına karar vermesi gereken biziz.
-Doğru. -Evet.
-Evet, biz yapalım. -Doğru söyledin.
Olması gereken bu.
Ben ofisime gidiyorum, Bay Spurlock.
Kibarca kenara çekilin, Bay Palmer.
Bu karar sizin değil, Bay Gowen.
Bu madencilerin ve dulların karar vermesi gereken bir konu,
sizin değil, efendim.
Kenara çekilin, Bay Palmer.
Yoksa ne olur?
Yoksa... Yoksa beni ezer misiniz?
İstediğiniz bu mu, Bay Gowen?
-Bir ölü madenci daha! -Kesin şunu.
Geri çekilin.
Bu kim, Bayan Thatcher?
Bir atlı polis.
Efendim... bu kargaşanın sebebini bana söyler misiniz?
Yakın zamanda bir maden faciası yaşadık.
Bunu biliyorum.
Bugün...
bu bulundu...
ama bunu yazan madencinin adı belirsiz.
Şimdi, anlaşılır bir şekilde, herkes bu konuda çok hassas...
ama bu dikkat dağıtan şeyi burada tutamayız.
Biz mesajın sahibini bulana kadar hiç kimse bu işi düşünemez.
İkisinin de aynı anda olmaması için bir sebep yok.
Millet...
bu işi çözmenin tek makul yolu, dulların kocalarının el yazılarından
birer numuneyi Bay Gowen'a kanıt olarak sunması olur.
Eminim, kendisi üç gün içinde bir karara varacaktır.
Sen kimsin acaba, genç adam?
Benim adım Jack Thornton.
Ben Coal Valley'nin yeni polisiyim.
Sepetlerin... içinde...
Merhaba.
Burada birinin olduğunu bilmiyordum.
Günaydın.
Kalıcı bir yer ayarlanana dek, yukarıdaki odalardan birinde kalıyorum.
Ben Elizabeth Thatcher. Buranın yeni öğretmeniyim.
Ama bunu çoktan anladığınızı tahmin ediyorum.
Polis Jack Thornton, ama bunu çoktan anladığınızı tahmin ediyorum.
Affedersiniz. Size biraz tebeşir tozu bulaştırmış olabilirim.
Hayır. Tebeşir tozu yok.
Artık kandırılmış hissediyorum.
Coal Valley'nin tam zamanlı bir atlı polis hak ettiğini gördüğüme şaşırdım.
Al benden de o kadar.
Asıl görevim Cape Fullerton'daydı, ama aniden değiştirildi.
Onun gibi yoğun bir liman kasabasına kıyasla,
Coal Valley'nin daha sakin olacağını düşünüyorum.
Bekleyin.
Orayı biliyor musunuz?
Çok iyi bilirim. Babam uzun yıllar Cape Fullerton'da iş yaptı.
-Babanızın adı nedir? -William Thatcher.
William Thatcher. Nakliye kodamanı mı?
Onu hiç o şekilde düşünmemiştim ama, evet, sanırım o.
Şimdi her şey yerli yerine oturuyor.
Neymiş o?
Bayan Thatcher...
bir hafta öncesine kadar Coal Valley'yi hiç duymamıştım.
Cape Fullerton'a yapacağım yolculuğun planını yaparken,
buraya atandığım söylendi.
Yeniden atanma kararı çok güçlü bir adamın ricasıydı.
-Yoksa bunu... -Neyi?
Çok zengin bir adamın kızının
ne kadar süreceğini Tanrı'nın bildiği kömür tozu yutma sebebim olduğunu mu?
O nedenle burada olduğuma eminim,
William Thatcher'ın prensesinin yok yere geldiği bir kasabada
ayağının tökezlemesini engellemek için.
İçtenlikle söylüyorum, efendim, sanırım o yorumla haddinizi aştınız.
Açıklığa kavuşturalım,
buraya gelmeniz için iplerinizi babam bile çekmiş olsa, size ihtiyacım yok.
Kendi tökezleme işlerime kendim bakarım, çok teşekkürler.
Biliyor musunuz, düşündüm de...
burada fazla kalmayacağım ortada,
çünkü siz böyle bir kasabada bir ay bile dayanamazsınız.
Memur Thornton, siz bir yere yerleşip
kömür tozu diyetinize alışsanız iyi edersiniz.
Ben bir Thatcher'ım.
Bizler meydan okumalardan kaçmayız.
Şimdi, müsaade ederseniz,
öğrencilerim için okuma materyalleri hazırlamalıyım.
İyi günler, efendim.
Şimdi, onu parçalayacaksın.
Bu nedenle, yeni bir göreve acilen atanmayı ısrarla talep ediyorum.
Selamlar, Memur Jack Thornton.
Eğer bittiyse...
bunu hemen gönderiyorum, memur bey.
RANDAL POPE'A BAŞKAN, PACIFIC NORTHWEST
İHMAL SORUNLARIYLA İLGİLİ
"Güvenlik ihlalleri."
Evlilik sözleşmemizdeki imzasını
o tahtayla kıyasladığınızda aynı el yazısı olduğunu göreceksiniz.
O gün madene gitmek için evden çıktığında uyuyakalmışım.
O tahta bana ve çocuklarıma onun elvedası.
Teşekkür ederim. Bunu göz önünde bulunduracağım, Bayan Crocker.
Sıradaki!
Günaydın, Bayan Montgomery.
Joseph her zaman böyle küçük notlar bırakırdı.
Geceleri çalışıyor olurdu ve o notları buz kutusunda ya da yastığımın
üstünde bulurdum.
Bu...
Bana anlamlı geldi...
Bize... son bir not bırakırdı.
Size haber vereceğim. Teşekkür ederim.
Sıradaki!
Konuşmanın bu kısmının ne olduğunu kim bilebilir?
Bir isim mi?
Öğelere Ayırma
Yüklem mi?
Hiç kimse yok mu?
Bir yüklem.
Pekala, erkekler ve kızlar, dinleyin.
Dikkatinizi rica edebilir miyim, lütfen?
Hepinizin gözlerini görmek istiyorum.
Ebeveynleriniz size eğitim vermem için bana para ödedi,
böylece istediğiniz şey olabilirsiniz.
Belki... bir doktor...
-Söylüyorum değil. -...ya da bir diş hekimi.
Tamamen yanılıyorsun.
Çocuklar, kuralları hatırlayın.
-Ben konuşurken konuşmak yok. -Öyle!
-Annem babamın yazdığını söylüyor. -Çocuklar, beni dinlemiyorsunuz.
-Lafını geri al! -Kesin şunu!
Hemen kesin şunu!
-Vur ona, Gabe. Göster ona... -Evet, göster ona...
Çocuklar, hemen durun!
Elizabeth. Yemeğe tam zamanında geldin.
Rica etsem, üç kişilik masa kurar mısın?
İlk günlerin biraz sıkıntılı olabileceğini söylediğini...
hatırlıyor musun?
Haklıydın.
Ayrıca yara bere içinde, anlaşılan.
Ne oldu?
İki çocuk tahtadaki mesaj hakkında kapışıyorlardı.
Aralarına girdim ve yumruğu yedim.
Asla kavga eden kömür çocuklarının arasına girme.
Derslere ilgilerini çekmem lazım,
ama daha önce onların yaşadıklarına benzer bir şeyi hiç yaşamadım
ve... onlara nasıl yardım ederim bilmiyorum.
Oğlum Peter küçükken, sahip olduğu tek öğretmen bendim.
Dersleri sırasında çok sıkılıyordu,
bazen sallanan sandalyedeki bir ihtiyar gibi uyuyakalıyordu.
Peki, ne yaptın?
Şakalaşma.
Öğrenimine biraz...
-şakalaşma kattım. -Şakalaşma.
Bakabilir misin?
Sen.
Sen mi?
İyi morarmış.
İlk kez oluyor, aslında, ama sanırım hak ettim.
Bavullarını toplamadın mı daha?
Neden? İçin dışın kömür tozu mu oldu?
-İyi akşamlar, memur bey. -İyi akşamlar, Bayan Stanton.
Yemeğe gelebildiğiniz için memnun olduk.
Gerçeği söylemek gerekirse... henüz kasabada pek popüler değilim.
Yemek davetleri yağmur olup yağmıyor yani.
Geldiğiniz için mutlu olduk, değil mi, Elizabeth?
"Mutlu" kelimesi doğru kelime değil.
Beğendiniz mi?
Çok beğendim, efendim.
Sanatçının renk ve kompozisyon kavrayışı harika.
Sanattan anlıyorsunuz, değil mi?
Biraz. Annem bana farklı tekniklerin ve konuların
-değerini bilmeyi öğretti. -Kendisi de bir sanatçı mı?
Hayır.
Bir öğretmen.
En onurlu meslek.
Ne olursa olsun, çok yetenekli bir sanatçı.
Sanatçıydı.
Rahmetli kocam, huzur içinde yatsın.
"Noah Stanton."
Peki, memur bey, neden atlı polislik?
Evet, memur bey, lütfen
bize sizin gibi birinin niye böyle onurlu bir mesleği seçtiğini anlatın.
Ve yeri gelmişken, Coal Valley'ye yolunuz nasıl düştü?
Buna neden siz cevap vermiyorsunuz?
Eminim bilemezdim.
Bu durumda, sadece şanslıyım sanırım.
Ama... bir atlı polis olarak, bu kanımda var.
Babam güvenlik görevlisi olarak kariyer yaptı,
annem de başka birine hizmet etmeden geçen bir günün
olmasına izin verme derdi.
Oğlum Peter, Kraliyet Kuzeybatı Atlı Polisleri'ne katılmayı düşünüyordu ama...
babası kömür madenciliğinin de asil bir meslek olduğuna onu ikna etti.
Öyledir, hanımefendi.
En asil mesleklerden biri.
Kaybınız için çok üzgünüm.
Her gün ikisini de o madene göndermenin
sizin için ne denli zor olduğunu düşünemiyorum.
Çoğu zaman, bunu hiç düşünmedim, biliyor musunuz?
Sadece kendi işlerime baktım
ve ne iş yaptıklarını bilmiyormuş gibi davrandım ya da...
o dağın ne kadar derinlerinde olduklarını.
Sonra mesaileri biterdi ve bazen güle oynaya,
bazen de homurdanarak eve girerlerdi.
Her zaman kömür tozu ile kaplı olarak.
İşin tehlikesinden hiç bahsetmişler miydi?
Gerek yoktu ki.
Bu her madencinin
kendisi ve ailesi arasında yaptığı zımni bir anlaşmadır.
Bayan Stanton...
patlamanın olduğu gün hakkında hatırladıklarınızı anlatabilir misiniz?
Bayan Stanton'ın bu konuyu konuşmak istemediğine eminim.
Sorun değil, Elizabeth.
Mahsuru yok.
Her şeyi...
hatırlıyorum.
Patlama o kadar gürültülüydü ki,
pencereleri tuzla buz etti ve bütün ev zangır zangır titredi.
Ne olduğu sonradan kafama dank etti.
Hiç kimse tek laf etmedi.
Etmemize gerek yoktu.
Tek düşünebildiğimiz şey kaçmak oldu.
Kelimeler, ne hissettiğimizi...
karşılamaya yetmez.
Ama eve hiç dönmediler.
Geldiğiniz için çok teşekkürler, memur bey.
Ona hayatının en kötü gününü yeniden yaşatman çok mu gerekliydi?
Ben soru sorup dururum.
Bilgi toplarım, bu benim bir parçam.
Düşüncesizce... ama, belli ki, bu da senin bir parçan.
Benimle uzun süre uğraşmak zorunda kalmayacaksın.
Tayin talebinde bulundum. Hızlı bir cevap gelmesini umuyorum.
Güzel. Çünkü bu kasabanın meydan okumadan kaçan ikinci sınıf
-bir atlı polise ihtiyacı yok. -Burayı meydan okuma olarak görmüyorum.
Gerçekten mi?
Kilisesi yanıp kül olmuş, madeni havaya uçup nüfusunun yarısını
yok etmiş bir kasaba soruşturma gerektirmez.
Burada kaldığım kısa süre içinde, Bayan Thatcher...
meydana gelen bütün şüpheli olayları araştırmaya niyetliyim.
Bu akşam sorular sormamın sebebi de buydu.
Yani, bir şey görerek ya da biriyle kısa bir sohbet yaparak
herkesin gözden kaçırdığı bazı gerçeklere ulaşacağınızı mı sanıyorsunuz?
Bazen.
Ne kadar zekice.
Sizinle konuştuktan sadece iki dakika sonra,
kendi ayakkabılarınızı ve elbisenizi giymediğinizi
ve yemeğe geldiğimi anlayınca hayal kırıklığına uğramadığınızı anladım.
Nasıl anlayabilirsiniz ki?
Ayakkabınız vurmasın diye dışına basarak yürüyordunuz,
elbiseniz sekiz santim kadar kısa ve bel kısmında biraz dar.
Ya sizi yemekte gördüğüm için hayal kırıklığına uğramamış olmam?
O sadece bir tahmindi.
Bu ne cüret.
Asla.
-Okulda olman gerekmiyor muydu, evlat? -Ben senin evladın değilim.
Sadece yürüyorum. Yürümek suç değil, değil mi?
-Hayır ama dersi asmak suç, genç adam. -Gabe!
-İşte buradasın. -Bu çocuk sınıfta olmalıydı.
Öğrencilerinizin ders saatinde sokakta dolaşmalarına izin mi veriyorsunuz?
Çok bilmek istiyorsan, Gabe benim için bir iş hallediyordu.
-İş mi? -Evet.
Okul işi.
İlginiz için teşekkür ederim, memur bey ama biz iyiyiz.
Teşekkürler.
Yarım saat önce dışarıdaki tuvalet için çıktın.
-Seni merak ettim. -Beni merak etmene gerek yok.
Ben başımın çaresine bakarım.
Ders saatleri sırasında, ayrılmak için izin almamışsan
-sınıfta bulunmanı bekliyorum. -Derslerin önemi yok.
Hiçbir şeyin önemi yok.
Gabe.
Gabe, buraya gel!
Tanrım...
her sıkıntı anında umudumuz...
senin iyiliğine... merhametine güveneceğimiz...
ebedi yaşama olan inancımızı...
güçlendirmek için...
Kutsal Ruh'u...
bize göndermendir.
Lütfen... sevdiklerinizi hatırlamak için...
bir saniye sessiz kalın.
-Tahtanın kaybolduğunu ne zaman anladınız? -Cenazeden döndüğüm zaman.
Başka bir şey alınmış mı?
Bildiğim kadarıyla hayır...
ama... mesajın gerçek sahibini bulmam için
bana bir süre verdiğiniz için...
gidip bulsanız iyi olur.
Şunu açıklığa kavuşturalım Bay Gowen, ben Coal Valley'deki herkes için çalışırım.
Ben madenci değilim ve sizin bordronuzda değilim,
o yüzden sizden emir almam.
"Herkes" lafı beni kapsamıyor mu?
Elbette.
O zaman, ben kasaba halkına tahtanın kaybolduğunu söylerken
yanımda olursanız memnuniyet duyarım.
Ne bulabileceğime bir bakayım.
O isyancı Franklin Palmer ile başlamalısınız.
Eğer şu anda buradaki bütün sağlıklı erkeklere ihtiyacım olmasaydı,
bana herkesin önünde kafa tuttuğu için onu anında kovardım.
Aradığınız kişi Palmer değil.
Onu cenazede gördüm. Gezip kimin orada olmadığını anlayacağım.
Tamam.
Yani, ben de düşündüm ki, oğlunuzu biraz daha yakından...
Belki bu davranışın neden kaynaklandığını anlamama yardımı dokunmuş olur.
Kavga etmek mi? Saygısızlık etmek? Gabe?
Size vurduğunu söylemeyin!
Ne?
Hayır. Hayır, ben...
Bir sakarlık yaptım da.
Gabe'in babası ile olan ilişkisi hakkında ne söyleyebilirsiniz?
Joseph ile mi?
Harika bir adamdı.
Gabe ona tapardı.
Hatta idolü babasıydı.
Sanırım bu Joe'yu rahatsız etmişti.
Nasıl yani?
Babası Gabe'in bir gün uyanıp...
onu gerçekte olduğu gibi göreceğini biliyor.
Biliyordu.
Sadece bir adam olarak.
-Bakmamı ister misiniz? -Evet, lütfen.
-Sen. -Sen. Düşüncesiz sorular sorabilmek için
kendini başka bir yemeğe mi davet ettirdin?
Memur bey?
Sizin için ne yapabilirim?
Ev ev dolaşıyorum, hizmete hazır olduğumun bilinmesini istiyorum, efendim.
Bu çok rahatlatıcı. Teşekkür ederim.
-Bu benim kızım, Emily. -Selam.
Kendinizi tanıttığınız için teşekkür ederim, memur bey.
-Hanımefendi. -Çocuklar, yemek için ellerinizi yıkayın.
Çocuklar, yazı taşlarınızı, tebeşir ve tahta silgilerinizi masama getirin,
sonra serbestsiniz.
Teşekkür ederim.
Düzgün koyun. Teşekkür ederim.
-Ne arıyorsunuz burada? -Siz ne arıyorsunuz?
-Onu takip ediyorum. -Ben de.
-Nasıl anladınız? -Neyi?
-Onun olduğunu. -Ne olmuş ona?
Bilmiyorsunuz, değil mi?
Elbette, biliyorum.
Birçok yönden, niye burada olduğunuzu bilmiyorsunuz.
Buradayım çünkü Gabe'in kimsenin bilmesini istemediği bir yere
gittiğine dair bir içgüdüm var. Yardıma ihtiyacı olabilir.
Evet, yardım.
Bir sıkıntısı var gibi.
İçgüdüler polisler içindir, öğretmenler için değil.
Bırakın bunu ben halledeyim.
Öğrenciler öğretmenler içindir, atlı polisler için değil.
Öyle olsun. Bu işi birlikte yapacağız.
-Yaptığımız her neyse. -Birazdan öğrenirsin.
Ne istiyorsunuz?
Bu o tahta mı?
Bu benim.
Bay Gowen'ın ofisinden çaldın, değil mi?
Zaten seninse çalmak sayılmaz.
Onu çok özlemiş olmalısın.
Lütfen bende kalsın.
Bunun ondan olduğunu biliyorum.
O kadar basit değil.
O kadar eminsen, neden Bay Gowen'ın ailene vermesini beklemedin?
Babam, Gowen'a hiç güvenmezdi.
Anneme onun hiçbir zaman doğru olanı yapmadığını söylediğini duydum.
O yüzden almalıydım.
Bunu benim için yazdığını biliyorum.
Benim için yazmak zorundaydı.
Bazen... insanlar seni seviyorumlar ya da seni affediyorumlar olmadan ölür,
ama sırf öyle oldu diye...
fırsatları olsaydı bunları söylemezlerdi anlamı çıkmaz.
Bunu kimin ölmeden önce söyleyebildiğini biliyorum.
Şimdi karısına söyleme zamanı.
Abigail?
Evet, Elizabeth?
Memur bey.
Gabe.
Anlamıyorum.
Bunun sizin olduğunu söylüyorlar.
Evet. Biliyorum.
Başından beri biliyordunuz, değil mi?
-O halde neden sahip çıkmadınız? -Sanırım, istedin...
ama bunun diğer kadınlarla aranı bozmasından endişe ettin.
Benim Noah'ı hatırlayacak anlamlı bir şeyim olursa
ve onların olmazsa, bunun onları benden uzaklaştıracağını biliyordum.
Üzgünüm, Bayan Stanton.
Bunu almamalıydım.
Teşekkür ederim, Gabe.
Sorun değil, Gabe.
Sorun değil.
Senin ve benim yapmamız gereken bir şey daha var.
Sıradaki sözcüğünüz... "bölge".
Bölge.
Bölge
Son olarak...
Umarım, buraya gelirken yaşadığım zorluklara rağmen
biraz ilerleme sağlamışımdır.
Yetiştirdiğiniz gibi, mağrur bir Thatcher olarak, ayaklarımı yere sağlam basıyorum.
Sevgili kızınız, Elizabeth.
Not.
Şu anda ders vermem için bana tahsis edilen yer,
gerçek bir bar, o nedenle...
her türlü okul araç gerecini veya kültürel değeri olan şeyleri gönderebilirseniz
sonsuza kadar minnettar kalırım.
Tünaydın, Bayan Thatcher.
Tünaydın, Memur Thornton.
Sizce şu "memur" kelimesini hariç tutabilir miyiz?
Sizi bana Jack demeniz konusunda razı edebilir miyim?
Bu talebiniz, uzunca bir süre burada olacağınız
sonucuna ulaştığınız anlamına mı geliyor?
Kesinlikle değil.
Bir hafta geçirmek, test süresi bile sayılmaz, değil mi?
Zaman değerlendirmenize razıyım.
Öte yandan, benimle ilgili değerlendirmelerinize hala katılmıyorum.
Uzunca bir süre burada olacağız...
o nedenle bana Elizabeth diyebilirsiniz.
Olur.
Elizabeth olsun.
Sana iyi günler dilerim...
Jack.
Son not.
Lütfen küçük kız kardeşime selamımı ve bu notu iletin.
Hala viski kaçakçılarını göremedim.
Öte yandan, bazı kovboylarla, kanun kaçaklarıyla...
ve çok yakışıklı ama can sıkıcı bir atlı polisle karşılaştım.
Tercüme: Ertan Tunc