หากเราถือบางอย่างไว้ แล้วปล่อยให้มันตก
กฎของความเฉื่อยบอกว่า มันควรคงอยู่ตรงนั้น
แต่มันตกลงมา
ทำไมมันถึงตกลงมา
เพราะบางอย่างที่เรียกว่า
มีใครตอบได้ไหม
แรงโน้มถ่วง
และแรงโน้มถ้วงไม่ควรถูก...
เธอดูไม่ได้เรื่อง ว่าไหม
ถ้าฉันปล่อยรองเท้าและหวีนี่ ในเวลาเดียวกัน
อันไหนจะตกถึงพื้นก่อน
รองเท้า
ครูแทตเชอร์ครับ ทำไมรองเท้า ถึงไม่ตกถึงพื้นก่อน มันหนักกว่านี่
จำที่ฉันบอกว่าแรงโน้มถ่วงเป็นแรงที่ ดึงวัตถุเข้าสู่พื้นโลกได้ไหม
แม้ว่าโลกจะออกแรงดึงวัตถุ ที่มีน้ำหนักมากกว่าอย่างเช่นรองเท้า
แต่วัตถุที่หนักนั้นมีแรงต้านทาน การเคลื่อนที่มากกว่า
- ดังนั้นมันจึงเท่ากันหรือคะ - ถูกต้อง เอมิลี่ มันเท่ากัน
ทีนี้ถึงตาพวกเธอลองดูกันบ้าง
ครูอยากให้พวกเธอจับคู่กัน กับคนที่นั่งอยู่ข้างๆ เธอ
ยืนขึ้นบนเก้าอี้ แล้วเลือกวัตถุสองอย่าง
แต่กรุณาอย่าเลือกของที่แตกหักได้
หนึ่ง
(อันเดอร์วูด)
(ผู้อำนวยการฝ่ายบริหาร)
(บริษัทเหมืองแปซิฟิก นอร์ทเวสต์)
(สำนักงานนักสืบแห่งชาติ พิงเกอร์ตัน)
มีเวลาอยู่ขณะหนึ่งที่ทำให้ฉันคิดถึงบ้าน ตอนซักผ้านี่ก็เป็นหนึ่งในช่วงเวลานั้น
ให้ฉันเดา
เสื้อผ้าสะอาดใหม่ อยู่ในตู้เสื้อผ้าคุณอยู่ทุกวัน
ซัก ลงแป้ง รีดด้วยเตารีดให้เรียบใช่ไหม
ใช่ค่ะ
นี่ถ้าคุณคิดว่าตอนนี้มันยากแล้วล่ะก็ รอจนถึงหน้าหนาวก่อน
ตอนที่คุณต้องนั่งลงในนั้น ในขณะที่ปรอทอยู่ต่ำกว่าศูนย์
ถึงตอนนั้นคุณคงต้องคิดถึงบ้านจริงๆ
คุณไปจัดการบ้านอีกหลัง
ให้ฉันช่วยอะไรไหมคะ คุณสเปอร์ล็อก
ทุกอย่างที่คุณต้องรู้ อยู่ที่ประกาศนั่นครับ
นี่มันอะไร อบิเกล
"ด้วยคำสั่งของเฮนรี่ กาวเวน
ผู้อำนวยการบริหารของ บริษัทเหมืองแปซิฟิก นอร์ทเวสต์
คุณมีเวลา 14 วันที่จะต้องย้ายออก
จากบ้านพักของบริษัท"
มีเพียงหญิงม่ายที่ได้รับ อบิเกล
พวกเขาเตรียมที่อยู่ให้คนงานเหมือง
- เขาทำอย่างนั้นได้อย่างไร มันไร้ศีลธรรม - และถูกกฎหมาย 100 เปอร์เซ็นต์
ฉันไม่คิดมาก่อนว่ามันจะเกิดขึ้น แต่ฉันน่าจะรู้
ลูกของฉันทั้งคู่เกิดที่เมืองนี้
นี่เป็นบ้านแห่งเดียวที่พวกเขารู้จัก
ตอนนี้ฉันไม่อยากทำให้พวกเขาใจแตกสลาย แต่บริษัททำให้ฉันไม่มีทางเลือก
ฉันเขียนจดหมายหาแม่ฉันที่เลธบริดจ์ ถามว่าเราจะย้ายไปอยู่กับเธอด้วยได้ไหม
คุณทำในสิ่งที่ถูกต้อง ไม่มีใครตำหนิคุณได้
ขอฉันเสนออะไรหน่อยได้ไหมคะ
ฉันคิดไตร่ตรองดูแล้ว และบางทีหากพวกคุณรวบรวมเงิน
คุณอาจจ้างทนายให้สู้คดีให้คุณได้
"แม่เจ้าหญิงตัวน้อย" คุณจะคิด นานไปจนชั่วกัปชั่วกัลป์ก็ได้
แต่หากฉันใช้เงินชดเชยจากการเสียชีวิต ของสามีที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดไป
ฉันก็ไม่มีอะไรเหลือ ที่จะใช้เพื่อเริ่มชีวิตใหม่
- ฉันไม่มีเงิน - ฉันก็เหมือนกัน
- ฉันไม่มีเงินไปจ้างทนายดีๆ หรอก - เดี๋ยวก่อน...
ฉันไม่รู้เรื่องที่เหลือของพวกคุณหรอก แต่ฉันยังไม่พร้อมที่จะยอมแพ้
คุณกาวเวนทำถูกแล้ว
หากบริษัทกำลังว่าจ้างคนงานเหมือง เพื่อมาแทนที่สามีพวกเรา
ดังนั้นฉันคิดว่ามันถึงเวลาที่ หญิงม่ายอย่างเราต้องมลายหายไป
และคนงานเหมืองใหม่ได้โผล่ขึ้นมา
(บ. เหมือง แปซิฟิก นอร์ทเวสต์)
คนงานขนเอาคานจากหลังคา ที่พังออกไปเมื่อวานนี้ครับ
- สร้างโครงใหม่หรือยัง - เกือบเสร็จแล้วครับ
แต่ยังมีส่วนที่อยู่ลึกเข้าไป ที่ยังเข้าไปไม่ถึง
- อุโมงค์ที่ 14 และ 16 ยังปิดอยู่ - ผมเชื่อในตัวคุณ คุณแอนส์วิล
ผมเลยแต่งตั้งให้คุณ เป็นผู้จัดการคนใหม่ของผม
ผมทราบครับ และผมจะทำดีที่สุดเท่าที่ผมทำได้
ผมแค่ไม่มีกำลังคนที่จะช่วย เคลียร์อุโมงค์เหล่านั้นให้เร็วขึ้น
เรื่องนั้นไม่ต้องกังวลอีก
ผมได้ประกาศรับสมัครงาน ความช่วยเหลือคงมาถึงในอีกไม่ช้า
คนพวกนั้นเป็นใครกัน
เดินต่อไป
คุณรับสมัครคนงานเหมืองเหรอ คุณได้มันเดี๋ยวนี้
ด้วยความเคารพ คุณสุภาพสตรี นี่มันเรื่องตลกหรืออย่างไรกัน
ไม่ใช่เรื่องตลก คุณกาวเวน คุณต้องการคนงาน
เราต้องการที่คุ้มหัวให้ลูกๆ ของพวกเรา
คุณเสียสามีคุณไปในนั้น
มันจะเกิดอะไรขึ้นกับลูกๆ คุณ หากพวกเขาต้องเสียคุณไป
ใครจะหาที่คุ้มหัวให้พวกเขาในตอนนั้น
คุณกาวเวนคะ เราเสนอทำสิ่งนี้ ด้วยสายตาที่เปิดกว้าง
และเราก็คำนวณทุกอย่างแล้ว
เราต้องลอง โคล แวลเลย์คือบ้านของเรา
และเราก็ขอเพียงโอกาส
ทุกคนรู้ว่า คุณมีอุโมงค์ที่ยังถูกปิดกั้นอยู่
คุณบอกเรามาว่าคุณอยากเปิดอันไหน
หากเราสามารถเปิดและสร้างโครงใหม่ได้ ก่อนถึงเวลาไล่ที่
พวกคุณจะได้อยู่ที่บ้านต่อเหรอ
- จะเกิดอะไรขึ้นหากคุณทำไม่ได้ - เราจะจากไปอย่างเงียบๆ
เราจะทำความสะอาดให้เอี่ยมอ่อง ก่อนที่เราจะย้ายออกด้วย
คุณมีเวลาสองสัปดาห์
และอีกอย่าง จะไม่มีคนงาน ที่ทำงานให้ผมตอนนี้ไปช่วยคุณ
ผมจะไม่ยอมเสี่ยงกับ ความปลอดภัยของพวกเขา
ตามนั้นค่ะ
คุณแอนส์วิล
คุณสุภาพสตรี เข้าแถวแล้ว ลงชื่อในเอกสารสิทธิ์
ผมแปลกใจมากที่คุณตกลงเรื่องนี้
เราต่างก็รู้ดีว่า พวกเขาทนได้ไม่ถึงสัปดาห์
ก่อนที่พวกเขาจะเลิกนะ คุณสเปอร์ล็อก
และในระหว่างนั้น...
บางทีพวกเธออาจเปิดอุโมงค์ได้บ้างก็ได้
ผมหวังว่าคุณคงมีแผนการ ที่จะเคลื่อนย้ายกล่องพวกนี้
จากหน้าอาคารของผมนะครับ คุณแทตเชอร์
ขอโทษค่ะ นี่มันของฉันหรือคะ
ก็เว้นเสียแต่ว่าพวกเขาเปลี่ยน วิธีเขียนคำว่าเหล้า
(หนังสือหนัก)
ผมไม่คิดว่ามันเป็นของผม
ต้องการให้ช่วยไหมครับ
ขอผมช่วยนะ
ถ้าคุณอยากล่ะก็
ตามคุณไป
ฉันบอกไม่ถูกเลยว่าฉันตื่นเต้นแค่ไหน ที่ได้หนังสือมาแทนที่ของเก่า
มันจะเป็นสมบัติล้ำค่า ให้พวกนักเรียน
นี่ก็ของนักเรียนคุณด้วยเหรอ
สมุดบันทึก
ฉันมีเรื่องราวมากมายให้เขียนแล้ว
อย่าลืมเขียนไปด้วยว่าพ่อคุณ ให้ผมมาประจำการที่นี่
มาดูแลลูกสาวเขา แทนที่จะไปตามจับโจรสลัด
กับพวกลักลอบขายเหล้าที่เคป ฟูลเลอร์ตัน
- อรุณสวัสดิ์เด็กๆ - อรุณสวัสดิ์ค่ะ ครูแทตเชอร์
อรุณสวัสดิ์ครับ ครูแทตเชอร์
เรากลับไปเรื่องเคป ฟูลเลอร์ตัน อีกแล้วเหรอ
- ฉันนึกว่าเราสงบศึกเรื่องนั้นกันแล้ว - ก็ใช่
แค่ไม่อยากให้คุณลืมว่า ยิ่งนานเท่าไรที่คุณถูก
พ่อของคุณผูกมัดไว้ ผมก็ถูกผูกไปด้วยเหมือนกัน
ลาก่อน คุณแทตเชอร์
คุณตำรวจ
เด็กๆ ครูมีอะไรทำให้พวกเธอ ประหลาดใจในเช้านี้
ทุกคนวางกล่องอาหารกลางวันลงก่อน แล้วมารวมตัวกันรอบๆ กล่องพวกนี้
- มีอะไรอยู่ข้างใน - ไปดูด้วยตัวเองเลย
ฉันไม่เคยเห็นเสื้อผ้าสวยๆ แบบนี้มาก่อน
เป็นของคุณทั้งหมดหรือคะ ครูแทตเชอร์
นั่นไม่ใช่กล่องที่ครูอยากให้พวกเธอดู
ดูรองเท้าพวกนี้สิ
โอเค ไปดูอีกกล่องหนึ่งกันไหม
โห ดูหนังสือพวกนี้สิ
นี่ไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจเลย
ใช่สิจ๊ะ เจมส์
ขอบคุณสำหรับของขวัญเหลือเฟือ เรามีหนังสือสำหรับทุกวิชา
จากนี้ไป เราสามารถสำรวจโลกทั้งโลกได้ ผ่านทางการอ่าน
- มันไม่น่าตื่นเต้นหรอกเหรอ - ไม่ครับ
เรเชล
เกิดอะไรขึ้น
- หนูไม่อยากไปจากโคล แวลเลย์ - ผมก็เหมือนกัน
ทุกคนหยิบตำรากับดินสอขึ้นมา และนั่งประจำที่ได้
ด้วยคำที่ดีที่สุด ครูอยากให้เธอ เขียนบทความสั้นๆ ในหัวข้อนี้
"โคล แวลเลย์
คือบ้านของฉันเพราะว่า..."
(โคล แวลเลย์คือบ้านของฉันเพราะว่า)
พวกคุณได้รับเหรียญประจำตัวแล้ว
อย่าลืมเก็บมันไว้ที่กระดาน
เราจะได้รู้ว่าใครเข้าหรือออกเหมือง
มีคำถามอะไรไหม
เอาละ
คุณสุภาพสตรี ตามผมมาที่อุโมงค์หมายเลข 14
พวกเรา นี่เพื่อรักษาบ้านของเราไว้
หากนกขมิ้นตัวนี้หยุดร้อง เป็นเวลา 15 นาที
ผมอยากให้พวกคุณรีบออกไปจากที่นี่
มีเทนมากเกินไปก็บึ้ม
คาร์บอนไดออกไซด์มากไปก็บึ้ม
ด้วยไฟฉายเปลือยที่ติดอยู่บนหัวคุณ หากมีฝุ่นถ่านหินมากไปก็...
เราเข้าใจแล้ว เฮอร์เบิร์ต
ไปทำงานได้
เอากล่องอาหารกลางวันไว้ที่นี่กัน
ได้
ตรงนี้ๆ
"โคล แวลเลย์คือบ้านของฉันเพราะว่า ฉันจำไม่ได้ว่าเคยอาศัยอยู่ที่อื่น
ความทรงจำแรกของฉันที่มาที่นี่ คือพ่อฉันกระโดดลงจากรถม้า
และตกลงที่พื้นถนนข้างนอกนั่น
แล้วเขาก็จูบพื้นดิน
และขอบคุณพระเจ้า ที่ให้โอกาสครั้งที่สองกับเรา"
นั่นมันวิเศษมาก แคสซานดรา ขอบคุณที่แบ่งปันให้เราฟัง
เกบ เธอคือคนต่อไป
ของผมมันค่อนข้างสั้น
โคล แวลเลย์คือบ้านผม เพราะว่ามันเป็นที่ที่ผมมีจูบแรก
คงจากแม่นายสินะ
ไม่ ไม่ใช่จากแม่ฉัน
ความจริงคือ จากสาวในห้องนี้แหละ
แต่ผมเป็นสุภาพบุรุษมากเกินไป ที่จะไปป่าวประกาศ
เหตุผลที่ผม ไม่อยากจากโคล แวลเลย์ไป
เพราะว่าวันหนึ่งผมจะแต่งงานกับเธอ
แต่งงานกับเธอเหรอ
จบ
อยู่ในความสงบด้วย
ขอบคุณ เกบ
เรเชล เธอพร้อมหรือยัง
เธอไม่ต้องใช้สมุดเหรอ
ไม่ค่ะ เรื่องของหนูมันจำขึ้นใจ
วันหนึ่ง ก่อนที่พ่อของฉันจะไปสวรรค์
พ่อมอบถ่านหินก้อนเล็กๆ นี้ไว้ให้ฉัน
เขาบอกฉันให้คิดว่ามันเป็นเพชร
เขาเรียกมันว่า "ไข่มุกมีค่า"
ฉันไม่ทราบว่ามันหมายความว่าอะไร
ฉันบอกว่า "มันก็แค่ถ่านหินไร้ค่า"
เขาบอกว่ามันคือสมบัติ
เหมือนอย่างสมบัติของเมืองเรา สำหรับทุกคนที่อยู่ที่นี่
และสมบัติที่คุ้มค่าที่จะขุดหามัน
ย่อมมีราคาเสมอ
เราต่างรู้ว่ามันคือความจริงแล้ว ใช่ไหม
ตอนนี้แม่ของพวกเราบางคน ลงไปที่เหมืองนั่น
มันทำให้ฉันเป็นกังวล
หากเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา เหมือนอย่างที่เกิดขึ้นกับพ่อของเรา
เรามีสิทธิ์ที่จะกลัว เราทุกคนต่างมี
แต่เราต้องไม่สิ้นหวัง
ฉันเชื่อว่ามันมีเหตุผลสำหรับความกลัวที่เรา ต้องเผชิญ ความยากลำบากที่เราต้องทน
มันทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น
คุณกาวเวน คุณปล่อยให้ผู้หญิง เดินเข้าไปในเหมืองนั่นได้อย่างไร
เชื่อผมเถอะ มันไม่ใช่ความคิดของผม
พวกผู้หญิงเหล่านั้นเข้าไปในเหมือง ทั้งๆ ที่รู้ดี
แต่คุณห้ามไม่ให้คนของคุณเข้าไปช่วย
แน่นอนว่าผมทำอย่างนั้น
คนของผมเป็นเพียงสิ่งเดียว ที่อยู่ระหว่างผม
กับโครงเหมืองที่สำเร็จสมบูรณ์ คุณอยากดื่มอะไรหน่อยไหม
ผมไม่ปล่อยให้ชีวิตคนของผม ต้องตกอยู่ในอันตราย
เพื่อกลุ่มผู้หญิงที่ดื้อด้านหรอก
ผู้ที่พยายามรักษาบ้านตัวเองไว้
คุณตำรวจ คุณรู้ตัวไหมว่า ในฐานะเจ้าหน้าที่รักษากฎหมาย
คุณไม่อาจเข้าข้างคู่กรณี ที่มีข้อพิพาทกันฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
ผมรู้กฎหมายดี
และหากจำเป็นต้องทำการไล่ที่
มันก็จะกลายเป็นหน้าที่คุณ ที่ต้องบังคับพวกเขา
ตอนนี้ผมใจกว้างกับ พวกหญิงม่ายนี่มากพอแล้ว
ผมยอมให้พวกเธออาศัยอยู่ ในบ้านพักบริษัท
โดยไม่เก็บค่าเช่าตั้งแต่เกิดเหตุที่เหมือง ทั้งที่ตามสัญญาแล้ว
ผมสามารถขับไล่พวกเธอ ออกไปได้เร็วกว่านี้
ผมแน่ใจว่าคุณทำทุกสิ่งที่คุณทำได้ เพื่อดูแลพวกเขา
ผมทำ
เหมือนอย่างที่คุณวางมาตรการรักษา ความปลอดภัยทุกทางให้กับสามีพวกเธอ
ผมแน่ใจว่าคุณทุ่มไม่อั้น หากมันเกี่ยวข้องกับความปลอดภัย
ของคนที่ทำงานให้คุณ
คุณกาวเวน
- สวัสดี เนด - สวัสดีครับ
ผมแค่สงสัยว่ามีโทรเลข ส่งมาถึงผมบ้างหรือยัง
ขอโทษครับ ยังไม่มาเลย คุณตำรวจ
ผมจะแจ้งให้ทราบ หากมีอะไรจากหน่วยส่งถึงคุณ
แต่ก็มีพัสดุส่งถึงคุณอยู่
ค่อนข้างหนัก อาจเป็นหนังสือกระมัง
- อาจจะ - คุณชอบอ่านหนังสือเหรอ
อะไรประมาณนั้น
ขอบคุณครับ
ผมรู้ว่าคุณอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก
แต่คุณควรยอมแพ้เสีย
- มันไม่คุ้มค่าหรอก - เงียบเลย แมกซ์
พวกเขาแค่ทำในสิ่งที่เราจะทำ หากเราตกอยู่ในที่นั่งเดียวกัน
ให้หนูช่วยล้างมือให้ค่ะ แม่
ขอโทษจ้ะ ลูก มือของแม่มันระบมไปหน่อย
โอ้ แม่คะ
ใช้ขี้ผึ้งทาแผลสักหน่อย เดี๋ยวก็ดีเองแหละ ลูกรัก
มิเรียม ซินเทีย
เอาหม้อไปไว้ข้างในสิ
โอเค เดี๋ยวแม่ตามเข้าไป
ขอบคุณมากที่คิดถึงพวกเรา
ฉันถามทิโมธีของฉันว่าเขาคิดอย่างไร หากฉันจะไปช่วยที่เหมือง
แต่เขาห้ามฉันไว้ เขาบอกว่ามันอันตรายเกินไป
ภรรยาคนอื่นๆ ก็ถูกสามีห้ามเช่นกัน
แค่นำบางอย่างจากครัวเรา มาให้คุณมันดูเล็กน้อยมาก
แต่เราไม่รู้ว่า เราจะทำอะไรได้มากกว่านี้อีก
ไม่เลย คุณทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว
ไม่เสี่ยงชีวิตเพื่อลูกๆ ของคุณเอง
แต่เราจะขอรับอาหาร และคำอธิษฐานทั้งหมดที่มี
ฉันทำอาหารเย็นค่ะ ฉันเจอสูตรทำสตูกับขนมปังกรอบ
คุณช่างใจดีมากเลย เอลิซาเบธ
แต่ฉันคิดว่าฉันคงหลับ คามื้ออาหารแน่
ฉันหวังว่าฉันจะช่วยอะไรได้บ้าง ทำในส่วนของฉัน
คุณทำหน้าที่ของคุณอยู่ ด้วยการดูแลลูกๆ เรา
- ฉันคิดว่าอย่างนั้นค่ะ - นอกเหนือจากนั้น เด็กๆ ของเมืองนี้
ต้องการครูของพวกเขา มากกว่าที่เคยเป็นมา
ดังนั้นอย่าพูดเรื่องนี้กันอีกเลย โอเคไหม
- คุณนี่อยู่ไปทุกที่เลย ใช่ไหม - มันเป็นหน้าที่ผมที่ต้องคอยตรวจตรา
มันไม่มีอะไรอย่างอื่นที่คุณทำได้
มากไปกว่านั่งทำหน้าสบายใจแบบนี้
ระเบียบและข้อบังคับของผม ระบุว่าผมไม่สามารถถือข้างใครได้
อย่างน้อยก็ไม่ใช่จนกว่าคุณต้อง บังคับไล่ที่ให้คุณกาวเวน ใช่ไหม
หากมันจำเป็นต้องทำ
ไม่ใช่เพราะว่าผมมีความสุขที่ได้ทำ แต่เพราะกฎหมายกำหนดให้ผมต้องทำ
งั้น มันก็ไม่จำเป็นต้องทำหรอก
ทำไมคุณถึงแน่ใจนัก
ผู้หญิงเหล่านั้น ทำสิ่งท้าทายที่เป็นไปไม่ได้
เพียงเพราะว่าพวกเธอเป็นผู้หญิงหรือ
จากปากผู้หญิงที่ต้องให้ผู้ชายช่วย ยกลังเข้าร้านให้
คุณคิดว่าฉันอ่อนแอ
สิ่งที่ผมอยากบอกคือ หากคุณหาเวลาที่จะต้อง
ใช้สมองชาวเมืองใหญ่เพื่อหาทางออกอื่น สำหรับเรื่องยุ่งเหยิงนี่ ก็ถึงเวลาแล้ว
ฉันพยายามทำสตูว์คืนนี้ แต่ทำได้แค่ต้มมันเท่านั้น
และขนมปังกรอบนั่น
แต่ปัญหาของฉันไม่มีอะไรเทียบได้ กับครอบครัวเหล่านี้ได้เลย
พวกเขาจ่ายอย่างหนักเพื่อทำให้ โคล แวลเลย์เป็นบ้านของพวกเขา
และตอนนี้บรรดาแม่ๆ ที่กล้าหาญ
เข้าไปยังที่มืดมิด เพื่อต่อสู้ให้กับลูกๆ ของพวกเธอ
ในขณะที่ตำรวจนั่น นั่งบนหลังม้าแล้วไม่ทำอะไรเลย
"สมองชาวเมืองใหญ่"
ฉันควรต้องหาทางออกให้กับเรื่องนี้
ที่จริงแล้ว
มันสายไปสำหรับโรงเรียนหรือเปล่า
ไม่เคยสายไปสำหรับโรงเรียน
- เราปิดแล้ว คุณแทตเชอร์ - ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อดื่ม คุณเทรวอย
(วิทยาศาสตร์และอันตราย จากการสกัดถ่านหิน)
(ความปลอดภัย และความรับผิดชอบของบริษัท)
นั่นคืออะไร
โนอาห์ของฉันเคยเรียกมันว่า "ผีบนห้องใต้หลังคา"
มันไม่เป็นไรหรอก
ไง เจ้าตัวน้อย เร็วเข้า จิ๊บๆ สิ
ส่งเสียงจิ๊บๆ ให้ฉันหน่อย
แก๊ส แก๊ส
ทุกคนออกไปเร็วเข้า
ออกไปจากเหมือง ไป
เร็วเข้า วิ่ง
โอ้ ไม่นะ
- เกิดอะไรขึ้น - ฉันไม่รู้
ขอความช่วยเหลือตรงนี้ด้วย
นี่ทุกคน...
ช่วยด้วย
ทุกคนปลอดภัยดีหรือเปล่า ทุกคนออกมาได้ไหม
นั่นคงต้องเย็บแล้วล่ะ ฟลอเรนซ์
- ฉันขอโทษ - คุณดอร์ต
นี่คุณได้ตรวจดูนกนี่ ก่อนจะร้องเป็นผีแบนชี
ให้เราออกจากเหมืองนี้หรือเปล่า
ฉันสาบานได้ เจ้าตัวน้อยนั่น นั่งอยู่ตรงนั้นจ้องมาที่ฉัน
ฉันนึกว่ามันตายแล้ว
มันไม่ส่งเสียงร้องสักแอะ
ตอนนี้มันก็ร้องแล้ว
เราควรทำอย่างไรกันดี ถึงเวลาเข้าเรียนแล้ว
เธอนอนน้ำลายยืดเป็นม้าเลย
(ให้เด็กช่วยค้นคว้า)
บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลที่ทำให้ กระดาษติดบนหัวเธอ
ครูแทตเชอร์คะ ครูแทตเชอร์
ไง เรเชล
โอ้ ตายแล้ว กี่โมงแล้วนี่
โอ้ เด็กๆ ฉัน...
ฉันพยายาม แต่ไม่เป็นไร
- มันแค่ดึกมากและฉันคง... - คงเป็นเช่นนั้น
ตายจริง
วิชาแรกที่เราต้องเรียนคืออะไรคะ ครูแทตเชอร์
- คณิตเหรอ - ใช่
"ให้เด็กช่วยค้นคว้า"
เปล่า ที่จริงแล้วครูอยากให้ พวกเธอแต่ละคนหยิบคู่มือวิจัย
หรือสารานุกรมจากชั้นหนังสือ แล้วกลับไปที่โต๊ะตัวเอง
ทำไมคะ ครูแทตเชอร์
เราจะหาทางช่วยแม่พวกหนูที่เหมือง
ด้วยหนังสืองั้นเหรอ
ใช่แล้ว หนังสือสามารถเป็นอาวุธ ที่มีประสิทธิภาพมาก
เราจะทำการค้นหาคำ
ตอนที่พวกเธอได้หนังสือมาแล้ว
ครูอยากให้พวกเธอเปิดทุกหน้า เพื่อหาคำเหล่านี้
"บ้าน..."
"เรือน" หรือ "ที่พักอาศัย"
- ฟังดูน่าเบื่อ - เงียบเลย เจมส์
หากมันทำให้เราไม่ต้องเรียนเลขแล้ว ใครจะสน
ใช่ เจมส์ ไม่มีใครสนเรื่องเลขแล้วตอนนี้
(บ้าน - เรือน - ที่อยู่อาศัย)
- เอากาแฟเพิ่มไหมครับ - ค่ะ ได้โปรด
วางไว้ตรงนั้นเลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(หนังสือสมพัตสรชาวนายุคเก่า - ปี 1901)
(บทบัญญัติว่าด้วยการถือสิทธิ์ - ปี 1901)
"หากผู้เช่าได้จ่ายค่าซ่อมบำรุง อย่างเช่นทำหลังคาใหม่หรือทาสีใหม่..."
ขอบคุณมาก "ชาวนายุคเก่า"
ไม่ว่าคุณจะเป็นใครก็ตาม
สวัสดีครับ คุณแทตเชอร์
หากคุณมาเพื่อดินสอกับกระดาษ ผมคงต้องสั่งให้คุณ
เปล่าค่ะ คุณโยสต์ ฉันมาหาซื้อสีกับแปรง
ได้เลยครับ คุณจะเอาไปทำอะไร ประกอบวิชาเรียนเหรอ
คุณอาจจะว่าอย่างนั้นก็ได้
เอาละ ถ้าอย่างนั้นคุณต้องการสีอะไร
ทุกสีที่คุณมีค่ะ
ว่าอย่างไรนะครับ
ฉันขอซื้อทุกสีที่คุณมีในร้านค่ะ
รวมทั้งแปรงและก็อุปกรณ์ทาสีอื่นๆ
คุณแน่ใจหรือครับ มันจะมีราคาค่างวดมากโขอยู่
คืออย่างที่คุณเห็น ฉันมีเงินมากโขอยู่
เหมือนว่าคุณอยากทาสีทั้งเมือง
ที่จริงก็ไม่ใช่ทั้งเมืองหรอกค่ะ
และฉันอยากให้ส่งไปที่ห้องแถว ในเวลาแปดโมงเช้าพรุ่งนี้
ได้เลยครับ
ทำไมคุณไม่ตามผมมา แล้วเราจะได้ดูกันว่าคุณต้องจ่ายเท่าไร
- ได้ค่ะ - ทางนี้ครับ
แล้วแพทย์ของบริษัทบอกว่า
ซูซานน์ ลาวรีมีแผลฉีกขาดที่ขา
จากอีเต้อนั่น เธอคงต้องเดินกะเผลกไปสักระยะ
เคต เฟรเชียแขนหัก
แนนซี่ แซนเดอร์สศีรษะกระแทก และมีแผลขนาดใหญ่
นั่นทำให้เหลือเราเจ็ดคน ที่บาดเจ็บเกินกว่าที่จะกลับเข้าไปได้
ฉันควรสำนึกบุญคุณ พอลของฉันให้มากกว่านี้
เขาทำงานหาเลี้ยงได้ดี
เขาอาจเป็นคนงานเหมืองระดับต้นๆ
แต่ฉันพนันได้ว่าเขาคง ไม่มีโอกาสได้เปลี่ยนผ้าอ้อม
ไม่ ฉันคิดว่าเขาไม่ได้ทำ
ชื่นชมพวกคุณจริงๆ เลย ที่ยังเหนียวแน่นอยู่
- คุณกล้าหาญมาก - จริงแท้แน่นอน
หากมันมีประโยชน์อะไรบ้าง ตอนแรกผมคิดว่าพวกคุณบ้าไปแล้ว
และผมหวังว่าพวกคุณจะ เอาชนะคุณกาวเวนได้
ขอบคุณค่ะ มันมีความหมายกับเรามาก
สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ ทุกคน สวัสดีค่ะ
เอลิซาเบธ คุณมาทำอะไรที่นี่
จากการประชุมครั้งแรก
คุณบอกให้ฉันไปคิดเกี่ยวกับเรื่องไล่ที่ ฉันเลยไปค้นคว้ามา
ที่จริงแล้ว ลูกๆ ของพวกคุณกับฉันทำ
เรารอฟังอยู่ค่ะ คุณแทตเชอร์
คุณคิดอย่างไร หากเราจะทาสีบ้านพวกคุณ
พวกคุณคะ บางทีในระหว่างที่ เรารอให้คุณโยสต์มาถึง
เราควรแบ่งกลุ่มกันเราจะได้ย้ายจาก บ้านหนึ่งไปยังอีกบ้านหนึ่งดีไหม
- ค่ะ - คุณกาวเวนมาทำอะไรที่นี่
อรุณสวัสดิ์ คุณสุภาพสตรี
คุณแทตเชอร์ ผมเอาสี ที่คุณสั่งจากร้านค้ามาส่ง
(ตราจิ้งจอก ตะกั่วขาว)
เดี๋ยวก่อน มันไม่ใช่แค่นี้แน่ ฉันซื้อสีทุกสีในร้าน
คุณโยสต์ลืมไปว่าของที่เขามีอยู่นั้นได้ถูก ตกลงเจรจาซื้อขายไปก่อนหน้านั้นแล้ว
- จากใคร - จากผม
บริษัทต้องการสี
- ต้องการเพื่ออะไร - เพื่อการรักษาบำรุง
เราจะเปิดเหมืองใหม่ในอีกไม่ช้า เราต้องปรับปรุงโฉมอาคาร
เงินชดเชย คุณแทตเชอร์
ผมควรบอกว่าบทบัญญัติว่าด้วย การถือสิทธิ์ที่คุณพยายามกล่าวอ้างนั้น
ไม่ใช่สิ่งที่บริษัทไม่รู้
เราเคยต้องป้องกันมันมาก่อน
แต่หากมันจะมีค่าอยู่บ้าง
ผมขอปรบมือให้กับความฉลาดของคุณ
ผมรู้สึกจริงๆ มันคงเป็นวิธีที่วิเศษ ที่จะยับยั้งการไล่ที่ได้
คุณผู้หญิง ผมขอชื่นชมความกล้าหาญ คุณทำให้ครอบครัวภูมิใจ
โชคร้าย ที่ผมไม่สามารถ เปลี่ยนข้อตกลงของเราได้
อุโมงค์ต้องถูกเปิดออก เพื่อที่คุณจะได้อาศัยในบ้านคุณได้
และตารางเวลายังเป็นเหมือนเดิม
สเปอร์ล็อก
ทีนี้เราก็ไปเข้ากะสายแล้ว
โอ้ พระเจ้า
- โอ้ พระเจ้า - ไม่นะ
- อะไร - เกิดอะไรขึ้น
หมุดตรงหลังคาโครงนั้นมันรั้งไม่อยู่
งานที่ทำไปทั้งหมด
- คุณเป็นคนทำใช่ไหม - อะไรนะ เปล่า
กาวเวนให้คุณมาทำลายเรา นี่คือสิ่งที่บริษัททำ
พวกเขาทำให้มันเป็นไปไม่ได้ ที่เราจะรักษาบ้านไว้ได้
- ฟลอเรนซ์ - พวกเขาต่อต้านเราทั้งนั้น พวกเขาทุกคน
ฟลอเรนซ์
- ฉันทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว - เรามาเริ่มต้นกันใหม่ได้
เราทำได้และยังรักษาบ้านเราไว้ได้
ยังไง เราเสียเวลามาทั้งอาทิตย์ แล้วเราก็ต้องกลับมาที่จุดเริ่มต้นอีก
เธอแค่ เธอแค่ต้องมีศรัทธา และเราต้องยืนหยัดไปด้วยกัน
ใช่
คุณกาวเวน เขาพูดถูก นี่มันเรื่องตลก
มันไม่มีคนงานเหมืองเป็นผู้หญิงหรอก
- ฟลอเรนซ์ - เราไม่ควรลองทำสิ่งนี้เลย
โรซาลีนต้องทนทุกข์มากพอ กับการที่เธอต้องเสียพ่อไป
ฉันควรยอมรับในโชคชะตา และไม่เสียเวลาที่เราเหลืออย่างน้อยนิด
โอ้ วินนี่
พวกเรา
ผมขอร้อง
กลับบ้านและใช้เวลาที่เหลืออยู่ กล่าวคำอำลาเสียให้เรียบร้อย
ถึงชั่วโมงการอ่านแล้วค่ะ ครูแทตเชอร์
ครูแทตเชอร์คะ
- อะไรเหรอ - มันควรเป็นชั่วโมงการอ่านแล้วค่ะ
ขอโทษที ใช่สิ
คุณเป็นอะไรหรือเปล่าคะ ครูแทตเชอร์
ฉันสบายดี เรเชล ขอบคุณ
ตอนแม่หนูกลับมาจากเหมืองเมื่อวาน
แม่บอกว่าเราต้องไปจากโคล แวลเลย์
หนูอยากให้ครูเก็บสิ่งนี้ไว้
หนูหวังว่ามันจะช่วยให้ครูรักที่นี่ ได้มากเท่ากับที่หนูรัก
เด็กๆ พวกเธอเก็บข้าวของ
และเลิกเรียน จนกว่าจะแจ้งให้ทราบอีกครั้ง
ผมแค่บอกว่า นี่มันไม่ใช่ความคิดที่ดีที่สุด
ฉันไม่มีทางเลือก แผนแรกของฉันมันพัง
- ผมรู้ - ฟังนะ ฉันอยู่ที่นี่ตอนนี้
นี่คือชุมชนของฉัน
และเด็กที่ฉันสอนก็กลัว กับการต้องสูญเสียบ้านพวกเขาไป
- ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง - เอลิซาเบธ มันอันตรายเกินไป
- เพราะฉันเป็นผู้หญิงเหรอ - เปล่า
เพราะว่าตอนนี้ เหมืองเต็มไปด้วยผู้หญิง
ใช่ ผมรู้ และผมอยาก หยุดเรื่องทั้งหมดนี้
ทางกฎหมายแล้ว ผมทำไม่ได้
คุณหยุดฉันไม่ได้เหมือนกัน
แบรดลีย์ ลูกชายฉันบอกว่า ไม่มีเรียนจนกว่าจะได้รับแจ้ง
- นั่นเป็นความจริงหรือคะ - ค่ะ ฉันอยากช่วยสาวชาวเหมืองก่อน
คือคุณถูกจ้างให้มาสอน ไม่ใช่ให้ขุดถ่านหิน
ฉันทราบค่ะ แต่...
ดังนั้นคุณต้องกลับไปที่โรงเรียน แล้วทำหน้าที่คุณเสีย
ฉันเสียใจที่คุณคิดอย่างนั้นค่ะ คุณแรมซีย์
แต่คุณกาวเวนให้โอกาส พวกหญิงม่ายนั่นถึงแค่พรุ่งนี้
ฉันไม่คิดว่ามันเป็นหน้าที่ของคุณ ที่ต้องเข้าไปที่เหมือง
คุณผู้หญิงครับ มันเหมือนว่า หากเธอตั้งใจที่จะนึกถึงชุมชน
ก่อนความปลอดภัยของตัวเอง นั่นคือสิ่งที่สมควรยกย่อง
ทีนี้ แม้มันเสี่ยงแค่ไหน แต่ผู้หญิงบางคนในเมืองนี้
ยืนหยัดด้วยกันเพื่อรักษาบ้านไว้
ผมอยากคิดว่าแม่ๆ คนอื่นคงเข้าใจ
เนื่องจากพวกเธอส่วนใหญ่ก็แต่งงานกับ ชายที่เดินเข้าไปในเหมืองนั่นทุกวัน
ขอให้พระคุณของพระเจ้าอยู่กับคุณ
ผมอยากให้คุณไม่ทำเรื่องนี้ แต่ผมก็เข้าใจว่าทำไม
แค่ระวังตัวด้วย
ขอบคุณ
โอ้ พระเจ้า
เอลิซาเบธ มาได้อย่างไร
ฉันรู้ว่าฉันเป็นคนสุดท้าย ที่คุณคาดว่าจะได้พบที่นี่
ที่จริง ฉันคิดว่าประโยคที่ถูกควรเป็น
คุณเป็นคนสุดท้าย ที่คุณคาดว่าจะได้เห็นที่นี่
อาจเป็นเช่นนั้น แต่ฉันอยู่ที่นี่แล้ว
- ส่งไม้หนุนกับตะลุมพุกมาสิ - ได้เลย มาแล้ว
ฟลอเรนซ์ เธอกลับมาแล้ว
ถ้าแม่เจ้าหญิงตัวน้อยที่นี่ มาทำอย่างเต็มที่ได้
พวกเราที่เหลือก็ควรทำได้เช่นกัน
เธอหมายความว่าอย่างไร "พวกเราที่เหลือ"
โอ้ ตายจริง
นี่คงทำให้บางคนไม่มีความสุขแน่
ท่านครับ
ผมไม่แน่ใจว่าจะบอกอย่างไรดี แต่ผู้หญิงทุกคนไปที่เหมือง
- คุณหมายถึงหญิงม่ายทั้งหมดเหรอ - เปล่าครับ ผู้หญิงทุกคน
คุณหมายความว่าอย่างไรที่พูดว่า "ผู้หญิงทุกคน"
ผู้หญิงทุกคนในเมืองนี้
พวกเธอวางแผนที่จะทำงานตลอดกะ
ตอนที่พ่อฉันส่งฉันเดินทาง มายังตะวันตก
พ่อบอกฉันว่าพ่อหวังว่าฉันจะหา สิ่งที่พระเจ้าปั้นแต่งให้ฉันเป็น
และให้ใจฉันไปหมดใจ
ขอบคุณ
ฉันคิดว่าฉันรู้แล้วว่ามันคืออะไร
ในฐานะครู ฉันคงเป็นเหมือน แม่พิมพ์หล่อหลอมเด็กๆ
และเป็นผู้สนับสนุนพ่อแม่พวกเขา
แต่จากการที่พยายามให้ใจ กับความตั้งใจนั้น
ฉันได้เรียนรู้ว่ามันมีอะไรมากไปกว่า สิ่งที่อยู่ในตำรา
คนเราบางครั้งต้องทำสิ่งฝืนธรรมชาติ
เพื่อขุดลึกไปยังก้นบึ้งของชีวิต
ฉันตื่นเต้นมาก
บางคนต้องยอมรับที่จะเสียทุกอย่าง
เพื่อที่จะได้รับในสิ่งที่พระเจ้าปั้นแต่งให้
(สัญญาที่ดิน)
เพราะว่ามันมีราคา สำหรับสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต
และมันต้องเสียสละไปมาก ที่จะหาสมบัติที่แท้จริงของเรา
ฉันยังไม่ได้ขอบคุณ ที่คุณทิ้งข้อความไว้ให้ฉัน
ด้วยความยินดี ผมคิดว่า อย่างน้อยก็เป็นสิ่งที่ผมพอทำได้
แล้วมันจำเป็นด้วยเหรอ ที่ต้องแปะไว้บนหน้าผากฉัน
คุณนอนกรนอยู่ ผมไม่อยากทำให้คุณตื่น
ได้โปรด ฉันไม่กรนนะ
- ผู้หญิงไม่กรนหรอก - คุณพูดถูก
แล้วคุณเขียนบันทึกนั่นหรือเปล่า
แน่นอน มันมีไว้เพื่อสิ่งนั้น
ได้เขียนเรื่องผมไว้บ้างหรือเปล่า
นั่นคงเป็นเหตุผลที่ว่ามันเป็นบันทึกส่วนตัว
- คือผมหวังว่าคงไม่ได้มีแต่เรื่องแย่ๆ - คุณเป็นคนบอกให้ฉันเขียน
ว่าคุณถูกพ่อฉันบังคับให้มาอยู่ที่นี่เพื่อดูแลฉัน
ซึ่งก็คือเรื่องจริง
แต่คำว่า "บังคับ" อาจแรงไปหน่อย
แล้วคำว่า "บีบ" ใช้ได้ไหม
- ยังไม่ค่อยใช่เท่าไร - "จัดการ" ล่ะ
ใกล้เข้าไปแล้ว
มันเป็นการพลาดโอกาสครั้งใหญ่ ที่ผมไม่ได้ประจำการที่เคป ฟูลเลอร์ตัน
- ไล่ตามโจรสลัดและพวกลักลอบค้าเหล้า - ใช่
- ผมตั้งหน้าตั้งตารอสิ่งนั้น - น่าเสียดายจริง
(คำบรรยายโดย นภาลัย แจ็คสัน)