Όλοι ξέρουμε πώς είναι όταν το μόνο μας φως
είναι ένα κεράκι στο βάθος της στοάς.
Πιστεύω ότι αυτό το κερί είναι η Θεία Πρόνοια
που μας οδηγεί μέσα στα σκοτάδια των τελευταίων μηνών.
-Άπιστε. -Ορίστε;
Άργησες. Μόνο οι άπιστοι αργούν στη λειτουργία.
-Άξεστη. -Άξεστη, εγώ;
Μόνο οι άξεστοι μιλούν στη λειτουργία.
Γιατί μαζί μπορούμε να βρούμε τον δρόμο να βγούμε από τα σκοτάδια.
Σας ευχαριστώ.
Ωραίο κήρυγμα.
Χαίρομαι που σας άγγιξε.
Είμαι πολύ αισθηματίας. Νόμιζα πως το ξέρατε.
Χαίρετε, κυρία Μοντγκόμερι.
Γιατί η εταιρεία στέλνει κατασκόπους ακόμη και στο κατηχητικό;
Επειδή ορισμένοι δεν εμπιστεύονται τους άλλους.
Πρέπει να μάθω τον λόγο.
Προσπαθώ να καταλάβω κάτι, αιδεσιμότατε.
Σας πληρώνω για να παρέχετε
πνευματική καθοδήγηση από την Αγία Γραφή
στα μέλη της κοινότητας.
Έτσι δεν είναι;
Αυτό κάνω, κύριε Γκάουεν.
Όμως έχω διαπιστώσει ότι η συμμετοχή είναι σχεδόν ανύπαρκτη.
Γιατί να πληρώνω την αγελάδα όταν κανείς δεν πίνει γάλα;
Με μια καινούρια εκκλησία, είμαι βέβαιος ότι θα επέστρεφαν
Όπως φαντάζεστε, λίγοι θέλουν να λειτουργηθούν στο σαλούν.
Το καταλαβαίνω,
αλλά η Κατ Μοντγκόμερι μαζεύει κόσμο μέσα στο δάσος.
Ίσως πρέπει να της κόψω μισθό.
Θα σε πατήσει κανείς. Έλα εδώ.
Καλό σκυλί.
Φανταστείτε ότι ζούμε πριν από 2.000 χρόνια
και μένουμε στην αρχαία Ρώμη.
Πώς ξέρουμε πότε τελείωσε η εργάσιμη ημέρα;
Ξέρεις, Ρόζαλιν;
Σφυρίζει η σειρήνα;
Καλή ιδέα, αλλά δεν είχε εφευρεθεί ακόμη.
Πριν φτιαχτούν μηχανήματα, πώς ήξεραν οι άνθρωποι την ώρα;
-Από τον ήλιο; -Ναι! Έφτιαχναν ηλιακά ρολόγια.
Να μια εικόνα ρωμαϊκού ηλιακού ρολογιού.
Να μια λατινική φράση, "Ut hora fugit vita."
Hora.
Σας θυμίζει κάποια γνωστή λέξη;
Σημαίνει "ώρα".
"Ut hora fugit vita."
"Σαν την ώρα φεύγει η ζωή."
Η ζωή μας αποτελείται από ώρες.
Σκεφτείτε την πιο σημαντική ώρα της ημέρας
και περιγράψτε την σε μία παράγραφο.
Αν δεν ξέρετε ακόμη να γράφετε καλά,
ζωγραφίστε μια εικόνα.
Εντάξει, Ρόζαλιν;
-Καλησπέρα, κυρία Μοντγκόμερι. -Αιδεσιμότατε.
Παρακαλώ, περάστε.
Σας έφερα κέικ παπαρουνόσπορου.
Είναι το αγαπημένο του Γκέιμπ και αρέσει και σε μένα.
Δεν έχει πολλά τέτοια εδώ.
Το έφερα μαζί μου.
Στον άντρα μου άρεσε να με ακούει να παίζω.
-Ξεχνούσε τη δουλειά. -Θα μου άρεσε να σας ακούσω.
-Απλά τραγουδάκια είναι. -Τα απλά τραγούδια είναι τα καλύτερα.
Έχετε το χάρισμα να γαληνεύετε.
Σας ζηλεύω.
Εγώ δεν το έχω.
Μετά την καταστροφή, νιώθω πως οι εργάτες απομακρύνθηκαν από μένα.
Οι οικογένειες θέλουν κάποιον να τους παρηγορήσει.
Κάποιον που να καταλαβαίνει.
-Γι' αυτό αρέσει το κήρυγμά σας. -Δεν κάνω κήρυγμα.
Μιλάτε σε μια συνάθροιση κάθε Κυριακή πρωί.
Μου μοιάζει με κήρυγμα.
Διδάσκω το κατηχητικό, αυτό μόνο.
Εκτιμώ το ότι κηρύσσετε τον λόγο του Κυρίου,
όμως αυτοί είναι οι ενορίτες μου, κυρία Μοντγκόμερι.
Μετά την έκρηξη...
είπα στα παιδιά της πόλης κάποιες ιστορίες για να τα εμψυχώσω.
Μετά άρχισαν να έρχονται και οι γονείς.
Ίσως τους αρέσει ο καθαρός αέρας,
ίσως τους αρέσουν αυτά που λέω.
Αν δεν καλύψετε τις ανάγκες τους, θα στραφούν σε κάποιον που το κάνει.
Και αν βρίσκουν παρηγοριά σε μένα,
δεν θα σταματήσω.
Καταλαβαίνω.
Ευχαριστώ για τη μουσική.
Γεια, Ρόζαλιν. Θες να παίξουμε;
Τώρα που λείπει η κυρία Στάντον,
η μαμά της Ρόζαλιν με κάλεσε να φάμε.
Η Ρόζαλιν θα παίξει μαζί σου άλλη μέρα.
-Γεια! -Γεια!
Συμπαθητική η Άννα, έτσι;
Ανυπομονώ να φάμε. Ξέρεις τι φαγητό θα έχει;
Ώστε θα είναι έκπληξη. Οι εκπλήξεις είναι ωραίες.
Εγώ πεινάω, εσύ;
Ας βιαστούμε.
Η Ρόζαλιν έχει το όνομα της γιαγιάς της.
Έτσι, γλυκιά μου;
Ο παππούς της δούλευε στα ορυχεία,
έχουμε την καρβουνόσκονη στο αίμα μας.
Δεν έχουμε άλλο, δυστυχώς.
Ήταν υπέροχο και παραπάνω από αρκετό.
Κάναμε ό,τι μπορούσαμε, η μικρή το ξέρει.
Έτσι δεν είναι, Ρόζαλιν;
Μπορείς να σηκωθείς αν θέλεις.
Ήταν πολύ χαρούμενο παιδί μέχρι τη μέρα της καταστροφής.
Τώρα δεν φαίνεται, αλλά ήταν όλο χαρά.
Χαρά και ελαφράδα.
Το ξέρω. Τα έχει ακόμα μέσα της, είμαι σίγουρη.
Αγαπούσε πολύ τον μπαμπά της, τον Πάτρικ.
Του πήγαινε φαγητό κάθε μέρα και...
Οι δυο τους,
ο μεγάλος Πάτρικ και η μικρή Ρόζαλιν,
κάθονταν στη είσοδο του ορυχείου και γελούσαν.
Δεν έχει ξαναμιλήσει από τότε.
Είσαι δασκάλα. Μπορείς να την βοηθήσεις. Έτσι δεν είναι;
Θα ξέρεις κάποιον τρόπο.
Τι να κάνω;
Θα βρούμε τρόπο.
Μόλι...
Είδαμε έναν άντρα καθώς ερχόμασταν.
Είχε μια μαύρη άμαξα.
Τσακισμένη άμαξα, τσακισμένος άνθρωπος.
Κοίταξε τη Ρόζαλιν και φάνηκε να την αναστάτωσε.
Θα ήταν ο Γουέντελ Μπάκας. Όλους τους αναστατώνει.
Μερικοί εργάτες πίνουν πότε πότε,
αλλά ο Γουέντελ είναι μονίμως στο σαλούν.
Μετά την καταστροφή, χειροτέρεψε.
Θα καληνυχτίσεις τη δεσποινίδα;
Τότε μια αγκαλιά.
Πάμε για ύπνο τώρα.
Σε παρακαλώ, βοήθησε το κοριτσάκι μου.
Μπα! Καλώς τον.
Αν εγκατασταθείς, πρέπει να έχεις όνομα.
Θα σε λέω Ριπ, από τον Ριπ Βαν Γουίνκλ.
Συγγνώμη. Μπορώ να σας απασχολήσω λίγο;
Βεβαίως.
Χάρηκα που είδα τη στολή σας εδώ.
Ελπίζω να μην σας απογοητεύσει το περιεχόμενο.
Παρακαλώ.
Σίγουρα δεν θα συμβεί.
Ως εκπρόσωπος του νόμου στην πόλη,
υπάρχει μια άλυτη υπόθεση που χρειάζεται την προσοχή σας.
Ένας εμπρησμός.
Έκαψαν την εκκλησία πριν από έξι εβδομάδες.
Σοβαρή κατηγορία.
Γιατί το θεωρείτε εμπρησμό και όχι ατύχημα;
Μεγάλη σύμπτωση.
Το ίδιο βράδυ που κάναμε αγρυπνία για 43 νεκρούς εργάτες, κάηκε η εκκλησία.
Καταλαβαίνω ότι εκπλήσσει η σύμπτωση,
αλλά δεν καταλαβαίνω το κίνητρο.
Η θέση μου εδώ στο Κόουλ Βάλεϊ ήταν πάντα λεπτή.
Φροντίζω τις πνευματικές ανάγκες του κόσμου, αλλά...
κάτι άλλαξε.
Μετά την έκρηξη.
Έπαψαν να με βλέπουν ως άνθρωπο του Θεού
και με βλέπουν ως άνθρωπο της εταιρείας.
Η Πασίφικ Νόρθγουεστ με μισθοδοτεί.
Ίσως δεν θέλουν να προσεύχονται σε ναό πληρωμένο από την εταιρεία.
Μα γιατί να την κάψουν;
Ήταν λυπημένοι και θυμωμένοι.
Ξέσπασαν στην εταιρεία, στον Θεό.
Έπεσαν έξω και στα δύο,
παρακινημένοι από το κήρυγμα της Κατ Μοντγκόμερι.
Νομίζετε ότι εκείνη φταίει κατά κάποιον τρόπο;
Δεν κατηγορώ κανέναν, αλλά η εκκλησία μου κάηκε.
Οι Πίνκερτον δεν μπόρεσαν να βρουν πώς άναψε η φωτιά
και από τότε η κυρία Μοντγκόμερι απέκτησε
μεγαλύτερο ακροατήριο.
Σας ζητώ να το ερευνήσετε.
Το καθήκον αυτό απορρέει από τη στολή σας.
-Θα ρίξω μια ματιά στον τόπο της φωτιάς. -Ευχαριστώ.
Θα ήθελα τουλάχιστον να μάθω τι γνωρίζει η κυρία Μοντγκόμερι.
Δεν είμαι εκδικητικός, αλλά πρέπει να αποδίδεται δικαιοσύνη.
Ακόμη και σε ιεροκήρυκες.
Καλημέρα.
Μήπως τυχόν ξέρετε τι τενεκές είναι αυτός;
Ίσως. Δεν είμαι σίγουρος.
Πείτε μου τι νομίζετε.
Είναι λάδι φάλαινας.
-Αλήθεια; -Αυτό νομίζω.
Το πουλάτε εδώ;
Δεν ξέρω αν το γνωρίζετε,
αλλά το λάδι φάλαινας καταργήθηκε εδώ και είκοσι χρόνια.
Ποιος θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει σήμερα;
Κάποιος που φτιάχνει βρωμερό σαπούνι ή ένας Εσκιμώος.
Δεν έχει και πολλούς εδώ, όμως.
Πράγματι, συμφωνώ.
Ευχαριστώ, Νεντ. Με βοήθησες.
Σου αρέσει το κόκκινο;
Μπορείς να ζωγραφίσεις την πιο σημαντική ώρα της ημέρας;
Μπορώ να βοηθήσω αν θέλεις.
Φαίνεσαι κουρασμένη. Έφαγες για μεσημέρι;
Το μεσημεριανό είναι πολύ σημαντικό. Δίνει ενέργεια για το σχολείο.
Πάντα να τρως μεσημεριανό για να είσαι δυνατή.
Τι έχεις;
Αν δεν μπορείς να πεις τις λέξεις, δεν πειράζει.
Ζωγράφισε πώς αισθάνεσαι.
Ρόζαλιν.
Είναι ώρα να πας σπίτι.
Θα έρθω μαζί σου.
Συνέχισε, Έμιλι.
-Καλησπέρα. -Καλησπέρα, κυρία.
Τι μπορώ να κάνω για σας;
-Δικό μου είναι. -Θέλω να ρωτήσω κάτι,
αλλά μπορώ να έρθω μια πιο κατάλληλη στιγμή.
Με τρία παιδιά, δεν υπάρχουν κατάλληλες στιγμές. Περάστε.
Αν δεν σας πειράζει να μιλάμε ενώ μαγειρεύω.
-Όχι. -Γκέιμπ, δώσ' το στον αδελφό σου.
-Καθαρίζεις το τραπέζι, Μάιλς; -Ναι.
Στρώσε αυτά μόλις τελειώσεις.
Χαιρέτα τον αστυνόμο.
Γεια σου, Γκέιμπ.
Ο αντίχειρας παράλληλα.
Ωραία.
Πιρούνια;
Λοιπόν, τι θέλατε να ρωτήσετε;
Έλεγα μήπως έχετε δεύτερη καρβουνοθήκη.
Όταν παρέλαβα τη φυλακή από τους Πίνκερτον,
τα πήραν όλα.
Ναι, πάρτε αυτήν.
-Έχουμε άλλη στην αποθήκη. -Ευχαριστώ.
Πιρούνια;
Εσύ πιρούνια, αυτός πιάτα.
Έλα Έμιλι, γλυκιά μου, τρώμε. Χαιρέτα τον αστυνόμο.
Ανάπαυση.
Έτοιμη; Ένα, δύο, τρία, όπα!
Ορίστε.
Τζακ! Περίμενε λίγο.
Μια μαθήτρια, η Ρόζαλιν Σάλιβαν, δεν μιλάει.
Δεν λέει ούτε λέξη.
Δουλεύω μαζί της
και έκανε μεγάλη πρόοδο ώσπου είδε έναν άντρα.
-Τον Γουέντελ Μπάκας. -Στάσου.
Στην πόλη μιλάτε σφαίρα.
Είμαι επαρχιώτης και θέλω να καταλάβω.
Ανησυχώ για μια μαθήτρια.
Τη Ρόζαλιν Σάλιβαν. Δεν μιλάει.
Γιατί το συνδέεις με τον κύριο Μπάκας;
Όταν την κοίταξε, πάγωσε το αίμα της.
Συνέβη πάλι τώρα.
Τον είδε και χώθηκε πάλι στο καβούκι της.
Κάτι πάει στραβά, είμαι σίγουρη.
Ο Γουέντελ πίνει, αν αυτό εννοείς.
-Όπως και άλλοι εργάτες. -Δεν είναι μόνο αυτό.
Η δουλειά στα ορυχεία τσακίζει πολλούς.
Δεν είναι ευχάριστος, αλλά δεν είναι κακός.
Κάτι πάει στραβά
και συνδέεται με τη Ρόζαλιν που δεν μιλάει.
-Πόσον χρονών είναι; -Οκτώ.
Καλά. Θα του μιλήσω.
Τι κάνεις εκεί;
Σειρά μου. Πρόσεχε!
Τέσσερα, πέντε, έξι...
Την έπιασα!
Εδώ!
-Σειρά μου. -Δική μου τώρα.
Τέλεια.
Γεια σου.
Χαίρομαι που έφερες φαγητό.
Όταν ήμουν μικρή, παίζαμε κότσια.
Το αγαπημένο μου παιχνίδι λεγόταν "άλογο".
Θέλεις να μάθεις να παίζεις;
Λοιπόν. Αρχίζεις με...
Θα γυρίσω αμέσως.
Να φας το φαγητό σου.
-Άντε! -Δώσ' του!
Παιδιά, σταματήστε!
Άντε!
Παιδιά, σταματήστε αμέσως. Φτάνει!
-Τι έγινε; -Μου έκλεψε τα λεφτά!
-Ήταν πεσμένα! -Εγώ τα είδα πρώτος!
-Όχι! -Ό,τι κι αν έγινε,
δεν θέλω μπουνιές. Δεν λύνονται έτσι οι διαφωνίες.
-Είναι δικά μου! -Εγώ τα είδα πρώτος!
-Όχι! -Ήταν πεσμένα κάτω!
-Κορώνα ή γράμματα; -Κορώνα.
Θεέ μου.
Ρόζαλιν;
Λοιπόν.
Αυτή τη φορά θα το πετύχουμε. Έτοιμος;
Λοιπόν, πάμε.
Φέρε!
Συγγνώμη, αιδεσιμότατε.
Έχετε δει πιο αργοκίνητο σκύλο;
-Όχι, κι ελπίζω να μην είναι κολλητικό. -Παρακαλώ;
Αναφέρομαι στον αργό ρυθμό
της έρευνάς σας για την πυρκαγιά.
Βρίσκω καλό τον ρυθμό μου.
Ανακαλύψατε κάτι ενδιαφέρον;
Η έρευνα είναι σε εξέλιξη.
Τζακ! Η Ρόζαλιν εξαφανίστηκε. Τα παιδιά ήταν έξω
είδα την άμαξα του Γουέντελ στο δρόμο
-και η Ρόζαλιν έλειπε. -Πότε;
Τώρα. Σου είπα για τον Γουέντελ!
Δεν ξέρουμε ακόμη. Ίσως μπήκε στην τάξη.
-Κοίταξες; -Φυσικά! Δεν ήταν.
Ίσως γύρισε σπίτι.
Μήπως βγάζεις λάθος συμπέρασμα;
-Τζακ, νομίζω πως την πήρε. -Ξέρω τον Γουέντελ Μπάκας.
Μετά την έκρηξη βασανίζεται.
Πρέπει να βιαστείτε.
-Προς τα πού πήγαινε; -Βγήκε από την πόλη.
Δυτικά, νομίζω.
Πήγαινε στην τάξη. Ίσως γυρίσει.
Εγώ θα βρω τον Γουέντελ. Πήγαινε!
Πώς μπορώ να βοηθήσω;
Χτυπήστε πόρτες και ρωτήστε αν είδαν κάτι.
Γουέντελ! Γουέντελ Μπάκας!
Τι θέλεις;
Τι κάνεις εκεί;
Ψάχνω ένα χαμένο παιδί.
-Κατέβα. -Ρόζαλιν;
Εδώ είναι το σπίτι μου!
Στην άκρη.
Τι συμβαίνει;
Θέλω να συνέλθεις τώρα αμέσως, Γουέντελ.
Εσύ ήρθες. Δεν σε πείραξα.
Είναι ένα κοριτσάκι, η Ρόζαλιν Σάλιβαν. Την ξέρεις;
Χάθηκε από το σχολείο σήμερα.
-Ξέρεις τίποτα; -Και βέβαια όχι.
-Δεν μπορείς να με κατηγορείς! -Πες μου τι ξέρεις.
Τίποτα. Μια ζωή τίποτα δεν ξέρω.
-Αν λες ψέματα... -Τι;
Η ζωή μου είναι χάλια. Τι θα μου κάνεις;
Αν μάθω ότι το κορίτσι χάθηκε εξαιτίας σου,
θα φροντίσω να σε κλείσουν
στη φυλακή του Μέντισιν Χατ
αλυσοδεμένος στο κελί για όλη τη ζωή σου.
Δεν έκανα τίποτα, το ορκίζομαι.
Άλλα λένε τα μάτια σου. Κάτι συνέβη.
Τι συνέβη;
Ήταν μια μέρα πριν καιρό.
Καμιά φορά το ποτό με παρασέρνει.
Είχα πει λίγο παραπάνω και είδα τη μικρή.
Τη ρώτησα τι μέρα ήταν.
Δεν απάντησε. Δεν με σεβάστηκε.
Είμαι παλιός εργάτης, θέλω σεβασμό.
Τον έχω κερδίσει!
-Τι της έκανες; -Τίποτα.
Σήκωσα το χέρι. Τραβήχτηκε, είδα πόσο τρόμαξε.
Ορκίζομαι όμως, δεν την χτύπησα. Ποτέ.
Αλλά της έμαθα τον φόβο του Θεού.
Της έμαθες τον φόβο κάθε άντρα με ελαττώματα.
Όχι του Θεού.
Καλύτερα να μην ζούσα καν.
Έπρεπε να πεθάνω κι εγώ στο ορυχείο.
Ήμουν άρρωστος, κι ο καλύτερος φίλος μου έκανε τη βάρδια μου.
Σαν να τον σκότωσα εγώ.
Κι από τότε προσπαθείς να πεθάνεις;
-Να πιεις μέχρι θανάτου; -Κάπως έτσι.
Ίσως γλίτωσες για κάποιο λόγο.
Μπορείς να κάνεις κάτι καλό, Γουέντελ.
Η Ρόζαλιν είχε κάποιο αγαπημένο μέρος όπου μπορεί να πήγε;
Είναι έξυπνη.
Αύριο το πρωί θα είναι εδώ μαζί μας.
Ανοίξτε στο κεφάλαιο επτά και διαβάστε μόνοι σας.
Δεν ήταν στου Γουέντελ, δεν νομίζω να ήξερε πού είναι.
Μετά πήγα στο σπίτι της. Δεν είχε γυρίσει.
Η Μόλι και οι άλλες μητέρες την ψάχνουν.
Καημένη Μόλι.
Τα παιδιά εδώ τα βγάζουν πέρα,
αλλά η Ρόζαλιν...
-Πρέπει να γίνει αναζήτηση. -Έχεις δίκιο.
-Ρόζαλιν! -Ρόζαλιν!
Όχι, τίποτα!
-Ρόζαλιν! -Ρόζαλιν!
Ρόζαλιν!
-Ρόζαλιν! -Πού είσαι;
Θέλω να βοηθήσω.
Χαίρομαι που ήρθες.
Ρόζαλιν!
-Ρόζαλιν! -Ρόζαλιν!
-Βρήκατε κάτι στα νότια; -Τίποτα.
Ξεκουράσου. Θες δυνάμεις για το πρωί.
Πώς να ξεκουραστώ;
Δεν θα ξεκουραστώ όσο λείπει!
Μπορεί να έχει πάθει κάτι!
Δεν θα ξεκουραστώ μέχρι να τη βρω!
Ρόζαλιν, αγάπη μου!
Συνεχίζουμε το ψάξιμο.
Ακολουθήστε τη Μόλι,
και οι υπόλοιποι θα πάμε ανατολικά, εντάξει;
Πάω κατά το σχολείο.
Ίσως πήγε κατά κει.
Ρόζαλιν;
Θεέ μου.
Ρόζαλιν;
Ρόζαλιν. Αχ, Θεέ μου, είσαι καλά.
Όλα καλά. Είμαι εδώ. Είσαι καλά.
Αχ, γλυκιά μου, πόσο χαίρομαι που σε βρήκα.
Όλη η πόλη σε ψάχνει, το ξέρεις;
Είσαι ασφαλής τώρα.
Ρόζαλιν, βρήκα τη ζωγραφιά σου
και νομίζω πως ξέρω γιατί ήρθες εδώ.
Ήθελες να φέρεις φαγητό στον μπαμπά σου.
Δεν...
Δεν του έφερα το φαγητό του.
Εκείνη τη μέρα η φίλη μου η Άννα μου είπε να παίξουμε.
Ήθελα να παίξω και δεν του έφερα το φαγητό.
Μετά ακούστηκε το μπαμ.
Γλυκιά μου, κοίταξέ με.
Δεν φταις εσύ που ο μπαμπάς σου έχασε τη ζωή του στο ορυχείο.
Τι θα πει η μαμά αν μάθει ότι δεν του έφερα φαγητό;
Θα σου πει ότι σε αγαπάει πιο πολύ κι από τη ζωή της.
Έλα. Είναι ώρα να πάμε στο σπίτι.
-Ελάτε πίσω! -Ελάτε πίσω!
Μαμά!
-Ρόζαλιν; -Μαμά!
Ρόζαλιν.
Μαμά!
Τη βρήκαν.
Τη βρήκαν!
Όλοι έτρεξαν προς το μέρος της Ρόζαλιν
όταν την είδαν στην αγκαλιά της μαμάς της.
Ο ιερέας, οι μητέρες, πολλοί εργάτες,
ακόμη και ο Γουέντελ Μπάκας.
Ευχαριστώ.
Συγγνώμη, μαμά.
Σ' αγαπώ.
Γλυκιά μου μικρούλα, πόσο σ' αγαπώ.
Το φως της αγάπης ανασταίνει τις χαμένες φωνές.
Μπορείτε να το διαβάσετε;
Γκέιμπ.
"Sol omnibus lucet";
Πολύ ωραία, Γκέιμπ. "Sol omnibus lucet."
Ρόζαλιν, θέλεις να μαντέψεις τι σημαίνει η λέξη sol;
-Μήπως είναι ο ήλιος; -Ναι.
Πολύ ωραία!
Αυτό σημαίνει, "Ο ήλιος μάς φωτίζει όλους".
Αυτά για σήμερα. Χαρείτε τη λιακάδα.
-Ζήτω! -Γεια σας, δεσποινίς Θάτσερ.
Θέλετε να παίξουμε μπάλα;
-Πολύ ωραίο μάθημα. -Ευχαριστώ.
Ξέρεις...
σου οφείλω μια συγγνώμη.
Για ποιο πράγμα;
Επειδή βιάστηκα να σε κρίνω
όταν ήρθα στην πόλη.
Χτες το βράδυ μού απέδειξες ότι... erro.
"Σφάλλω" στα λατινικά.
-Ξέρεις λατινικά; -Λίγα.
Για παράδειγμα, bella.
Το προφέρω σωστά;
Ναι, έτσι νομίζω.
Υπάρχει και το pergisci.
Αυτό δυστυχώς δεν το ξέρω.
Γιατί ψιθυρίζεις;
Σημαίνει...
"ξύπνα".
Πήγαινε αυτό στον Νεντ, στο κατάστημα.
Αιδεσιμότατε, ευτυχώς που βρήκαν το κορίτσι.
Ναι, αληθινό θαύμα.
Βλέπω ότι προοδεύετε.
Έμαθα ότι ο αστυνόμος ερευνά την πυρκαγιά.
Ναι.
Ας ελπίσουμε να γίνει σύντομα σύλληψη
που θα κλείσει το θέμα.
Ξέρω ότι θέλετε να χτίσω καινούρια εκκλησία.
-Σχετικά με αυτό... -Αν ο υπαίτιος απομακρυνθεί,
είτε είναι η Κατ Μοντγκόμερι είτε άλλος,
θα νιώσω πιο πρόθυμος να χτίσω έναν τόπο λατρείας.
Δεν είναι αυτό που θέλω.
Για να μαζευτούμε να υμνήσουμε τον Κύριο,
να λατρέψουμε το όνομά Του,
δεν χρειάζεται κτίριο.
Εσείς με πιέζατε να το κάνω.
Αν θέλετε να συνεχίσετε να κάνετε κήρυγμα στο σαλούν, κανένα πρόβλημα,
αρκεί να προχωρήσουν όλοι μπροστά
και να φύγει το μυαλό τους από το καταστροφικό ατύχημα στο ορυχείο.
Κατηγόρησα μια φτωχή χήρα ότι έκαψε την εκκλησία μου
και μου έκλεψε τους ενορίτες.
Όπως φαίνεται, αυτό ακριβώς συνέβη.
Δεν έχω ιδέα αν αυτή έκαψε την εκκλησία.
Αλλά και να το έκανε, δεν θα την κρίνω εγώ.
Ήρθα να ζητήσω δικαιοσύνη λες και η εκκλησία μου ανήκε,
λες και ήταν ιδιοκτησία μου.
Αλλά ποτέ δεν ήταν.
Η εκκλησία ανήκει στους ανθρώπους. Εγώ...
είμαι ο ταπεινός τους υπηρέτης.
Αρκεί να συνεχίσεις να κάνεις τη δουλειά για την οποία σε πληρώνω.
"Ήμουν τυφλός και τώρα βλέπω."
Κατά Ιωάννην, κεφάλαιο 9, εδάφιο 11.
Συγγνώμη, πάτερ, δεν ξέρω τη Βίβλο.
Δεν δουλεύω πια για εσάς.
Παραιτούμαι από τη θέση μου στην εταιρεία.
Ελπίζω οι άνθρωποι να συγχωρήσουν την αδυναμία μου
ώστε να επιστρέψω στην αποστολή μου ως δικός τους κήρυκας.
Πώς θα το κάνεις χωρίς εκκλησία;
Πώς θα κρατήσεις ενωμένο το ποίμνιο;
χωρίς οικονομική στήριξη και χώρο για κήρυγμα;
Ο Θεός με οδηγεί, ο Θεός θα με βοηθήσει.
-Είναι σπίτι η μητέρα σου; -Είναι πίσω, στο περιβόλι.
Ευχαριστώ.
Μπορείς να τον κρατήσεις λίγο;
Μάλιστα, κύριε.
-Βελτιώνεσαι. -Ευχαριστώ.
-Γεια σας. -Γεια σας.
Σας επιστρέφω αυτό.
Έχω δικό μου τώρα, ευχαριστώ που μου το δανείσατε.
Παρακαλώ, τίποτα.
-Βάλτε το στην αποθήκη. -Μάλιστα, κυρία.
ΛΑΔΙ ΦΑΛΑΙΝΑΣ
Υποτιτλισμός: Τατιάνα Ραπακούλια