W poprzednich odcinkach When Calls the Heart:
Nowi górnicy są kawalerami.
Może mnie oprowadzisz.
Chętnie.
Ktoś ukradł złoty zegarek po mężu.
- Kim jest poeta? - Stoi przed tobą.
Jack, jesteś zazdrosny?
Nie muszę być zazdrosny, żeby się martwić.
On kłamie.
To był cudowny wieczór, Billy.
Dziękuję.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Przepraszam.
- Elizabeth. - Jack.
Możemy porozmawiać?
Na osobności.
Oczywiście, posterunkowy.
Przepraszam.
O co chodzi?
Musisz coś wiedzieć o Billym Hamiltonie.
Co?
Kontaktowałem się z Central Union Mine, twierdzi, że tam pracował.
Nigdy o nim nie słyszeli.
Wiem, że miał ciężkie życie, więc mógł trochę ubarwić,
- ale na pewno da się to wytłumaczyć. - Tak.
Jest wytłumaczenie. Nie jest tym, za kogo się podaje.
W najlepszym razie, przeinaczył fakty.
W najgorszym, to oszust.
Sprawdzałeś historię zatrudnienia wszystkich czy tylko Billy'ego?
Piętnujesz go, Jack. Dlaczego?
Elizabeth, próbuję cię chronić.
Nie chcę twojej ochrony.
Umiem podejmować decyzje, kiedy ktoś się mną interesuje.
Doceniam twoją troskę, ale już mam ojca.
- Billy, odprowadzisz mnie do domu? - Chętnie.
Dziękuję.
Abigail, coś jest nie tak.
Zaczyna się poród?
Nigdy się tak nie czułam z Ephraimem.
Dziecko wciąż jest wysoko, wody ci nie odeszły.
Chyba próbuje się ułożyć w ciasnym brzuchu.
Dziękuję, Abigail.
- Chyba słyszałyśmy... - Tak.
- Czy ona...? - To raczej fałszywy alarm.
Nie rozumiem jak to może być siódmy miesiąc,
brzuch jest wielki.
- Może źle policzyła. - Tak.
Jeśli zaczyna się poród i dziecko wyjdzie tak wcześnie...
Nie sądzę, że dziecko przeżyje.
Pan zwrócił ku wam oblicze i obdarzył pokojem.
Amen.
Cieszę się, że przeżyłem nabożeństwo razem z tobą.
Ja również.
Przepraszam, panno Thatcher.
Czy taka ilość zadań domowych na weekend jest konieczna?
Nazywają się tak nie bez przyczyny.
Mam pod opieką trójkę dzieci, włączając synka Carli.
Mój Paul nie może robić arytmetyki,
kiedy powinien rąbać drewno albo szorować podłogi.
Rozumiem.
Dobrze.
To wszystko z mojej strony.
Udanej niedzieli.
- Była niesprawiedliwa. - Ciężko wszystkich zadowolić.
Rozumiem.
Może spędzisz ze mną popołudnie i się odetniesz od tego?
Co planujesz?
Poprosiłem pana Ansvila, żeby pożyczył mi powóz
na niedzielną przejażdżkę z najładniejszą damą w Coal Valley.
Brzmi ciekawie.
Spytam Abigail.
Pójdę z tobą.
Chciałem jeszcze raz podziękować za wczorajszy taniec.
Nie wiem, co powiedzieć.
Nie musisz nic mówić.
Przepraszam, że tak się to skończyło, ale syn jest najważniejszy.
Szanuję to.
Dziękuję.
Mam nadzieję, że Caleb zmieni zdanie.
Nie jestem dobry w czekaniu,
ale dam z siebie wszystko.
Miłego dnia, Mary.
Pani Stanton?
Tak?
Co mogę dla pana zrobić?
Doszło do kolejnej kradzieży.
Radzę wszystkim zamknąć drzwi i okna.
Skoro pani Noonan tu się zatrzymała...
Oczywiście. Dziękuję za ostrzeżenie.
Czy coś jeszcze chciał pan powiedzieć?
Jak skłonić kobietę, żeby mnie posłuchała?
Gdybyśmy mówili o Elizabeth, radziłabym,
żeby się pan upewnił, iż mówi coś ważnego.
To jest ważne.
Martwię się, że zadaje się z mężczyzną takiego pokroju,
a jednak to ją obraża.
Mówią, że więcej much złapiesz na miód niż ocet.
Nie powinienem grać w jakieś gierki, bo próbuję być w porządku.
Ja...
Miód.
Dobrze.
Wiesz, że naukowcy uważają,
że te góry były kiedyś na samym dnie oceanu?
Potem się wynurzyły i zostały ukształtowane przez lodowce.
Wspaniale byłoby czytać góry, warstwa po warstwie
i odkryć ich sekrety zachowane w osadzie czy kryształach.
Nie wiedziałam, że kochasz geologię i poezję.
Kocham wiele rzeczy.
- Dzień dobry, posterunkowy. - Gdybym wiedział, że będziecie tu,
zaprosiłbym was na ryby.
Właśnie rozmawialiśmy o geologii.
Nie ma na to lepszej sali lekcyjnej.
- Złapałeś coś? - Nie.
Ale to mało ważne w taki dzień.
Miłej przejażdżki.
Nawzajem.
Był taki miły.
Jestem ciekaw, o co mu chodziło.
Dobrze. Pociągnij.
O to chodziło.
ZAWODY GÓRNICZE
Gotowy? Ciągnij.
Super.
MIASTECZKO COAL VALLEY
Poproszę to samo.
Odważnie.
Lubię chili.
To właśnie to?
Jak ona się ma, Jack?
Dobrze.
Co u ciebie?
Mówisz o tańcach?
Tak.
Nie winię chłopca.
Młodzi w Coal Valley zmagają się z wieloma trudnościami.
Racja.
Gdyby był jakiś sposób, żeby przełamać lody...
Próbowałeś miodu?
Co masz na myśli?
Jeśli zrobisz coś miłego, zobaczy, że może ci zaufać.
Miód.
Jak leci, Calebie?
Na co dziś łowisz?
Przepraszam.
Wiesz, Calebie, zrobiłem świetną przynętę.
Chcesz trochę?
Nie łapię na muchy.
Jasne.
Jeśli pan wybaczy, to moje miejsce.
Jasne.
I to jakie.
Pójdę wyżej.
Powodzenia.
Jakiś problem, posterunkowy?
Odwiedzam wszystkich i proszę o zamknięcie drzwi na noc.
Przez to, co stało się u Florence?
Tak.
Wczorajszej nocy było kolejne włamanie.
Co zginęło?
Srebrne świeczniki Marty Crocker.
Mój Boże.
Fałszywy alarm.
Broszka babci jest cała.
Babcia dała mi ją w dniu ślubu.
Tym bardziej trzeba zamykać drzwi, nim złapię złodzieja.
Nie jestem głodna.
I tak nie mam miejsca. Dziecko wypełnia każdy centymetr.
To przepis mojej babci.
Wzmocni cię.
Abigail, przyszła.
Recepty i leki doktora Crane'a.
Czytałam o tym w czasopiśmie ciotki,
więc napisałam do ojca, a on znalazł egzemplarz i nam wysłał.
Jest pełna porad dotyczących porodu.
To położna w formie książki.
Nie chcę położnej w formie książki.
Chcę mieć prawdziwą.
Albo i lekarza.
Kiedy wróci do miasta?
Na pewno już niedługo.
Słyszałam, jak mówiłyście, że jestem duża.
A jeśli zacznę rodzić, nim wróci?
Carlo, nie martw się tym.
Wciąż można się zapisać na zawody górników.
Będę siłował się na rękę i rzucał toporem.
- A wy? - Rzut toporem?
Nie zbliżę się tam.
Nie trafiłbyś w stodołę.
Zamknij się i pisz, Haroldzie.
Ta seria przestępstw mnie stresuje.
Nim pojawiła się ta banda, jedyne, co tu zniknęło,
to cukierek lukrecjowy ze sklepu.
O tym samym pomyślałem.
Proszę whisky.
Ja stawiam.
To miło z pana strony, panie posterunkowy.
Za Coal Valley.
Coal Valley.
Nie gra pan w pokera?
Myślałem, że lubi pan grać.
Lubię, ale w inne rzeczy.
Ładny zegarek.
Zauważyłem, że to nie twój monogram.
Bo to dziadka.
Jedyny spadek.
Cóż, to...
i mój uśmiech.
Lepiej mieć na niego oko.
Nasz złodziej kradnie rodzinne pamiątki.
Na pewno się o mnie martwisz, Jack,
ale interesujemy się tą samą kobietą.
Cóż...
może myślisz, że ten mundur mnie onieśmiela,
ale tak nie jest.
Jeśli chodzi o Elizabeth Thatcher,
podbiję jej serce.
Obyś znalazł winowajcę.
Znajdę.
To kwestia czasu.
Och, nie.
Nie.
Ciasto na sobotę?
Pieczenie wymaga praktyki.
Dobrze.
Będę gotowa na kiermasz z ciastami za dwa lata.
Nie pozwalasz uczniom rezygnować, więc ja też ci nie pozwolę.
Może zostanę po prostu z Carlą, a ty pójdziesz na zawody?
Nigdy nie byłaś.
Nie powinnaś ukrywać się przed Jackiem.
Nie robię tego.
Dlaczego tak mówisz?
Wiem, kiedy dwoje ludzi coś do siebie czuje.
Jesteśmy tylko przyjaciółmi.
A poza tym on...
I tak jest zdeklarowanym kawalerem.
Nie, jest zdeklarowanym policjantem konnym.
Obowiązek i honor, póki nie zjawi się właściwa kobieta.
No nie wiem, ale ostatnio dziwnie się zachowuje.
Najpierw mnie przesłuchuje, a potem...
Nawet nie wiem, jak to opisać.
Słodki jak miód?
Skąd wiedziałaś?
Nieważne.
Wiem, że pochlebiałoby mi, gdyby ktoś
tak mnie chronił.
Delikatnie, o krawędź miski.
Nie jestem tak początkująca.
Panie posterunkowy, proszę.
Dziękuję.
- Dzieci już śpią? - Oczywiście.
Wie pan, która godzina?
Tak, przepraszam.
Mógłbym znów zobaczyć broszkę po babci?
Idealna.
- Do czego? - Do złapania złodzieja.
Musi pani ją jutro założyć.
Pomoże mi pani?
Dlaczego związki między kobietami a mężczyznami są czasem tak zagmatwane?
Nasze czyny, słowa...
Jakbyśmy mówili w różnych językach
i się nie rozumieli.
Zastanawiam się, czy problem z komunikacją
wynika z naszej ułomności,
czy z mojej własnej winy?
- Nieźle. - A niech mnie.
Zobacz jak daleko.
Calebie.
- Co? - Spróbuj podkręconą.
Wie pan, jak rzucić podkręconą?
Wiem.
Proszę pokazać.
Pokażę Calebowi, bo to on rzuca, ale wszyscy mogą patrzeć.
Hej! Umie rzucać podkręconą!
Dobrze.
Chwyt to połowa sukcesu.
Widzisz, gdzie są palce?
Knykcie na szwach.
Spróbuj.
Palce tu, knykcie na szwach.
To tutaj
załatwi sprawę.
- Chcesz spróbować? - Tak.
Dobrze, Ephraimie, mama jest tutaj.
Przywitamy się.
- Baw się dobrze na zawodach, Ephraimie. - Zjem trzy ciasta!
Zjedz jedno za mnie.
Jeśli chodzi o słodycze, słuchaj pani Blakeley.
Dobrze, mamo.
Daj buziaka.
- Biegnij, Ephraimie. - Pani Blakeley czeka na zewnątrz.
A jeśli coś mi się stanie.
Carlo, nie myśl w ten sposób.
Bądź spokojna dla dziecka.
Wszystko będzie dobrze.
Uspokój się.
Dalej.
Panie i panowie, z przyjemnością
w imieniu Pacific Northwest Mining Company
witam was na corocznych zawodach górników.
Dziś świętujemy ponowne otwarcie naszej kopalni.
Nie będziemy strzępić języka, ci, którzy ciężko pracują,
teraz mają czas na zabawę.
Pora zacząć zawody!
Racja.
Rzucamy jajami, niech panowie i chłopcy ustawią się w linii.
Słyszałem, że sztuka polega na tym, aby cofnąć ręce przy łapaniu.
To dla ojców i synów.
Nie mówił tak.
Panowie i chłopcy.
Może spróbujemy?
No dalej.
Jesteś miotaczem, na pewno byłbyś dobry.
- Dobrze. - Tak?
Krok do tyłu, kolejny rzut.
Synu, gotów?
Przygotuj się.
Niezły chwyt.
Nie byłem gotów.
Przepraszam, Calebie. Powinienem zaczekać.
Dobrze. Jeszcze jeden rzut.
Najpierw pani Florence Blakeley
i jej sławny czerwony tort.
Sięgnijmy do kieszeni.
Na szczytny cel, nowe encyklopedie do szkoły.
Zaczniemy licytację od ćwiartki dolara.
Ćwierć!
Ale z pana gorliwy licytant.
- Mamy ćwierć dolara. - Ja dam 35 centów.
Mamy 35 centów.
Ode mnie 50 centów.
- Mamy... - Pięćdziesiąt pięć centów.
Sześćdziesiąt centów.
Osiemdziesiąt centów.
Mój Boże.
Chyba nie słyszałam więcej?
Po raz pierwszy, po raz drugi...
Sprzedane panu za 80 centów!
- Dziękuję. - Cała przyjemność.
Mamy nową uczestniczkę na aukcji ciast.
Naszą nauczycielkę, pannę Thatcher.
Podejdź.
O Boże.
Dobrze.
Jeden dolar.
Nie musisz tego robić.
Dolar i 25 centów.
Dolar i 35 centów.
Dolar i 50 centów.
Dolar i 75 centów.
- Dwa dolary. - Dwa dolary i 25 centów.
Dwa dolary i 50 centów.
Dwa dolary i 70 centów.
Dwa dolary...
i 75 centów.
Trzy dolary.
Trzy dolce i ciasto jest moje.
Sprzedane.
Trzy dolary.
- Kolejna... - Możemy porozmawiać?
Dlaczego biliście się o moje żałosne ciasto?
Zawstydziliście mnie.
Wspieraliśmy cię.
Pieniądze poszły na dobry cel.
Przepraszam, że cię zawstydziłem,
ale nie doceniasz ciasta.
Wygląda pysznie.
Przestań kłamać.
Tak, proszę pani.
A ty...
Przestań ciągle się uśmiechać.
W co ty pogrywasz, Jack?
Wykonuję swoją pracę. Chronię i służę, to wszystko.
Licytując ciasto?
Cokolwiek konieczne.
Mamy problem, potrzebujemy twojej pomocy.
- Tak. - Tak.
Umiesz przeciągać linę?
Dobra, chłopaki.
On nie może. Nie jest górnikiem!
Ponieważ to ty zraniłeś Erniego Jacobsa,
to może usiądziesz. Będzie po równo.
Niech policjant przeciąga.
W ten sposób konkurs się odbędzie, a my i tak wygramy.
Uczciwie wygrałem siłowanie na rękę!
Łamiąc Erniemu nadgarstek.
Głupek.
Robimy to czy nie?
Robimy.
Gotowi? A wy? Start.
Dalej, czerwoni!
- Dalej. - Tak trzymać.
- Dalej. - Dalej.
- No już. - Ciągnąć.
Mamy ich.
Dalej. Ciągnijcie z całej siły.
No dalej.
Dobrze, chłopaki.
Dalej, czerwoni.
Dalej, niebiescy.
W porządku?
- O mój Boże. - Nie poddawajcie się.
- Stary. - Wszystko w porządku?
Gratuluję.
Dziękujemy, panie Gowen.
Nic ci nie jest?
- Nic. - Przepraszam.
Jestem Caleb. Był pan świetny.
Dziękuję, Calebie.
- Czerwoni i tak byli lepsi. - Calebie.
Nie powiedziałbym „wspaniale”.
Tak działa miód?
U obu z nas.
Calebie.
Nie sprawisz, że go polubię.
Będąc niegrzeczny wobec pana Gravesa, nie poczujesz się lepiej.
Nie zostawi mnie w spokoju.
Niech mnie zostawi.
Jeśli tego chcesz.
Tęsknisz za domem?
Czasami, ale nie w taki dzień jak dzisiaj.
Podoba mi się tu.
Cóż...
Czy będziesz tutaj,
czy też gdzieś daleko, odkrywając wielki świat,
napełniając młode umysły i serca szlachetnym duchem,
chcę być z tobą, w twoim życiu.
Też tego chcę.
Chcę żebyś wiedziała...
że nigdy nie sądziłem, że się ożenię, aż do teraz.
Jesteś typem kobiety,
z którą mógłbym się ustatkować,
założyć rodzinę.
Może się to stać szybciej lub później, jak zechcesz.
Dziękuję.
- Nie będę nadużywał gościnności. - Och, nie... Ja...
Nie wyganiałam cię.
Abigail z pewnością ma zaparzoną herbatę.
Nie, chcę cię traktować z najgłębszym szacunkiem,
dlatego będę większym dżentelmenem.
I pożegnam się.
Jednak tyle spraw, które liczą się w życiu, zależy od zaufania,
pamiętając o zaufaniu do Boga,
rozpoznania, którzy ludzie są godni zaufania...
Bo kiedy powierzymy nasze serce, życie
w czyjeś ręce,
to akt wiary.
Wymaga on odwagi i nadziei,
ale jest wart ryzyka,
bo to zaufanie przynosi nam miłość.
To koniec, Hamilton! Poddaj się!
Co to za zamieszanie?
Zastawiliśmy pułapkę na złodzieja.
Jack myśli, że Billy Hamilton
- to złodziej. - Co?
- To nie Billy. - Sam.
Co tu się dzieje?
Dziękuję za współpracę, pani Montgomery.
Cat?
Założyłam dziś broszkę, żeby zwabić złodzieja.
Myśleliśmy, że to on.
Myśleliście, że Billy Hamilton był mną?
- Niezły żart. - Zamknij się.
Tak źle o nim myślisz?
O mnie?
I ty mówiłeś, że nie jest tym, za kogo go biorę.
Carlo?
Carlo, skarbie, wracaj.
- Wszystko dobrze. - Nie, nie jest dobrze.
Odeszły mi wody.
Chcę cię przeprosić, Calebie.
Grałem udawanego ojca.
Chyba obaj się zgodzimy, że mi nie wyszło,
bo nie mam pojęcia, jak to jest.
Prawdę mówiąc,
zazdroszczę ci.
Bo z tego, co widzę, miałeś świetnego ojca.
Ja nie.
Nawet go nie znałem.
Odszedł od mamy, kiedy byłem mały.
Naprawdę?
Myślałem, że coś źle zrobiłem,
nawet kiedy mama mówiła, że to nieprawda.
Wiesz, co robiłem?
Wychodziłem sam,
kładłem się na ziemię i patrzyłem w chmury.
Zastanawiałem się,
czy mój ojciec patrzy na te same chmury.
Czy myślał o mnie
nawet w części tyle, co ja o nim.
Mama się załamała, że ją zostawił.
Nie była silna i dzielna jak twoja.
Kocha cię.
Jesteś dla niej wszystkim, wiesz o tym?
Wiem, że straciłeś tatę,
a ja nigdy go nie zastąpię.
Ale oddałbym prawą rękę, żeby mieć kiedyś taką rodzinę.
Oddychaj... Głęboko. Dokładnie tak.
Oddychaj. Myśl o dziecku.
Elizabeth, podaj jeszcze jeden kompres.
Dokładnie, oddychaj.
Co to za melodia? Piękna.
To „Moja miłość jest jak czerwona róża”.
To z wiersza Roberta Burnsa. Śpiewaliśmy to w szkole.
Połóż się na łóżku.
- Witaj. - Jak się czuje?
Tym razem to nie jest fałszywy alarm.
Wiesz może,
- kiedy będzie lekarz? - Jeszcze nie.
- Jesteśmy tu trochę zajęte. - Wiem.
Muszę jednak ci coś powiedzieć.
Nie w środku.
Masz najgorsze wyczucie czasu,
absolutnie.
Myliłem się...
co do Billy'ego Hamiltona.
Nie roztrząsajmy oczywistego.
Proszę, zrozum, najważniejszym celem,
ważniejszym od złapania złodzieja, było chronienie ciebie.
Ale efekt był odwrotny.
Żałuję tego bardziej, niż myślisz.
Dbałem tylko o twoje dobro.
Wybacz mi, proszę.
Calebie?
Pan Graves.
Zaprosiłem pana Gravesa na ciasto. Nie gniewasz się?
Nie chcę robić kłopotu, Mary.
To żaden kłopot.
Mam ciasto z jeżynami z zawodów.
- A może kruche ciasto? - Musi pan spróbować, panie Graves.
Nikt w Coal Valley nie piecze lepszego.
Brzmi świetnie.
Naprawdę.
Trzy kawałki ciasta z jeżynami.
Dobrze.
Nie urodziła?
Nie.
Abigail zaczyna się martwić.
Nie wiem, czy nadaję się do wiejskiego życia.
Wyzwania i trudy, z jakimi borykają się te kobiety...
Nie mam chyba tyle odwagi, co one.
Pewnie tęsknisz za rodziną.
Za życiem w domu.
Dwiema siostrami.
Skąd wiesz, że mam dwie siostry?
Nie mówiłam o tym.
Na pewno mówiłaś.
Musiałaś.
Albo tylko założyłem,
że taka łagodna i kochająca duszyczka
musiała dorastać w damskim gronie.
Jesteś taka kulturalna i dobrze wychowana.
Czerwona róża w dziczy.
Moja miłość jest jak czerwona róża Co w czerwcu na nowo zakwita
Jest jak melodia Uroczo grana w takt
Twój piękny wiersz.
Napisany tylko dla ciebie.
Tak, napisany dla mnie.
Mogę ci zdradzić sekret?
Chciałbym.
Mój ojciec tak się sprzeciwiał, żebym została nauczycielką,
że mnie wydziedziczył.
Cała rodzina się odwróciła.
Nie miałem pojęcia.
To nie ma znaczenia.
To mnie nie powstrzyma.
Moim marzeniem, o którym wcześniej nie chciałam ci powiedzieć...
jest podróż na północ. Zupełna dzicz.
Albo otworzenie szkoły na Dalekim Wschodzie.
Życie pośród ubogich i poniewieranych i kształcenie ich.
Cóż...
twoje marzenie
jest także moim.
Pojechałbyś ze mną, wiedząc, że nigdy nie będę bogata?
Pojadę z tobą.
Teraz trzeba tylko znaleźć kogoś, kto mnie zastąpi.
Będę czekać
tak długo, jak to konieczne.
Wspaniale się spisałaś, Carlo.
Jeszcze nie skończyła.
- Co? - Skup się.
- Oddychaj. Przyj. - Bliźnięta?
Jeszcze trochę.
Mój Boże!
To chłopiec.
Carla została pobłogosławiona.
My wszyscy.
Jak się domyśliłaś?
Wiedział, że mam dwie siostry.
Jestem pewna, że nigdy o tym nie mówiłam.
Przypomniałam sobie twoje słowa,
że może nie być tym, za kogo się podaje.
I to, że ukradł czyjś wiersz i twierdził, że napisał go dla mnie...
To naprawdę mnie wkurza.
Jack. Nie wiem, co się u mnie dzieje,
ale chyba dochodzi do następnej kradzieży.
Wejdź do środka.
Ja się tym zajmę.
Trochę późno na przejażdżkę.
Ja tylko... patrzę na gwiazdy.
A nie kradniesz konia, próbując prysnąć z miasta?
Och nie, panie władzo.
Kupiłem go.
Jest mój, jestem uczciwy.
Nie zrobiłeś nic uczciwego, odkąd zjawiłeś się w Coal Valley.
Zwłaszcza jeśli chodzi o Elizabeth.
Zaloty do ładnej dziewczyny nie są nielegalne.
Nie, masz rację.
Co innego, gdy kombinator zaleca się do bogatej dziewczyny dla pieniędzy.
Musiałaby być bogata, żebyś mnie o to oskarżał,
a tak już nie jest.
Nie jestem tego taki pewien.
Czemu jej nie zapytasz?
Dość, Hamiltonie.
Nie masz dokąd iść.
Są tacy mali, jak kruche lalki z porcelany.
Mieli szczęście, biorąc pod uwagę, jak wcześnie Carla urodziła.
Jak się czujesz?
Bardziej zażenowana niż zraniona.
Wysłałam telegram do siostry, Julie,
żeby dyskretnie się rozejrzała.
Nie chciałam niepokoić ojca,
ale odkryła, że Billy pracował w jego stoczni na przylądku Fullerton.
Zwolniono go za kradzież.
Kiedy?
Gdy rubryki towarzyskie donosiły,
że się tu przeprowadzam.
„Dziedziczka zmierza na zachód”.
- Bzdury. - Cóż,
dziedziczka okazała się od niego mądrzejsza.
Jack, ja...
Już dobrze.
Nie musisz nic mówić.
Napisy: Katarzyna Puszka