W poprzednich odcinkach When Calls the Heart:
Nalegam na niezwłoczne przeniesienie.
Jack, jesteś zazdrosny?
A gdybym otworzyła restaurację?
To byłby świetny start.
Nigdy nie zrobiłeś nic uczciwego w Coal Valley.
- Jack, ja... - Nic nie mów.
Każdy z was powinien być dumny z wyników testu.
W ramach nagrody spędzimy trochę czasu
poza szkołą w przyszłym tygodniu.
Będziemy się uczyć entomologii.
Ktoś wie, co to entomologia?
To nauka o owadach.
Ale na dzisiaj to już koniec.
Do zobaczenia wkrótce.
Nie zapomnijcie pudełek na lunch.
Do zobaczenia.
Bez ociągania.
Dobry wieczór, posterunkowy.
Właściwie nie przyszedłem służbowo.
Rozumiem.
Chciałbym cię prosić o rękę.
- Słucham? - O rękę, mogę?
Panno Elizabeth Thatcher, chciałbym zapytać,
czy będzie mi pani towarzyszyć na kolacji.
Pani obecność będzie dla mnie zaszczytem.
Skąd ta formalność?
Moje ostatnie zaproszenie na kolację nie było skuteczne.
Tym razem chciałbym, żebyś wiedziała,
że skoro zapraszam, to nie chcę, żebyś gotowała.
Doceniam zaproszenie.
I zgadzam się.
Dobrze.
To wszystko?
Tak.
Mogę więc odzyskać rękę?
Domyślam się,
że ta kolacja nie zwiastuje starań o mnie.
Dałeś mi do zrozumienia, że policjanci konni nie mają żon.
Gdybyś miał mieć żonę, toby ci ją przysłano.
Ja tak mówiłem?
Wiele razy.
Chyba to prawda.
Widzimy się w sobotę wieczorem na kolacji.
Tak, do zobaczenia w sobotę.
Elizabeth...
odbierz to jako starania o rękę.
SHERRINGTON USŁUGI PRZEWOZOWE
Jack Thornton to musi być pan.
Tak, to ja.
Kim pan jest?
Patrick O'Reilly.
Gdzie pański koń?
Chciała zrobić oszałamiające wrażenie.
A kim jest ta pani?
O mój Boże!
O Boże!
O mój Boże!
Co ty tu robisz?
Chyba nie sądziłaś, że pozwolę,
żebyś sama bawiła się na Dzikim Zachodzie?
Przyjechałaś tu sama?
Tata przysłał mnie z eskortą policjanta.
Ale o wiele bardziej interesuje mnie twój mundurowy.
Dzięki.
Uważaj na...
Nic się nie stało.
Chcesz eksplorować Dziki Zachód.
I jestem tu, wpadłam z przytupem.
Witam.
Jestem Julie Thatcher.
- Siostra Elizabeth. - Miło mi panią poznać.
Bardzo proszę.
Bardzo dziękuję, pani Stanton.
Proszę, mów mi Abigail.
Na długo przyjechałaś?
Nie martw się. To zapas ubrań zaledwie na tydzień.
Nigdy nie wiadomo, co będzie potrzebne.
Przepraszam, że wizyta jest niezapowiedziana.
Chciałam zrobić niespodziankę.
Robi to, od kiedy przyszła na świat.
To żaden kłopot. Cieszymy się, że jesteś.
Ma pani piękny dom.
Taki rustykalny, osobliwy.
- Julie chciała powiedzieć... - Już dobrze.
„Rustykalny” i „osobliwy” pasują do tego miasta.
Powiesz mi w końcu, co się dzieje?
- Słucham? - Między tobą a przystojnym policjantem?
Myślisz o Jacku Thorntonie?
To tylko przyjaźń.
Przestań. Widziałam, jak na niego patrzysz.
- Czy czuje to samo, co ty? - Kto mówi, że ja czuję?
Proszę.
Jest między wami przyciąganie.
To jak ziemia przyciągająca księżyc.
Daj spokój. Nie ma żadnego przyciągania.
Dobrze.
Od kiedy mamy przed sobą tajemnice?
Skoro musisz wiedzieć, zaprosił mnie na kolację, a ja się zgodziłam.
Po raz pierwszy tak jasno okazał zainteresowanie.
Wiedziałam.
To jak opowieść z romansu.
Piękna, powabna i młoda nauczycielka przybywa do miasteczka farmerskiego.
To miasteczko górnicze, stąd też ma swoją nazwę.
Jeszcze lepiej.
Coś obudziło się w niej
przez męskiego funkcjonariusza w czerwonym mundurze.
Obudziło? Męski?
Od przesady po melodramat i nieprzyzwoitość.
Gdzie cię zabiera?
Na przejażdżkę powozem?
Białym jak w Kopciuszku.
To nie bajka, a ja nie jestem księżniczką.
To do francuskiej restauracji na naleśniki i słodki likier?
Najprawdopodobniej do saloonu.
Do tej ponurej dziury, w której uczysz?
Liczą się intencje.
Masz się nie wtrącać w moje życie uczuciowe. Rozumiesz?
Ja? Ja się nigdy nie wtrącam.
Nie wtrącam się.
Chcę, żebyś była szczęśliwa.
Jeśli moja siostra mówi, że się zakochała, to jestem szczęśliwa.
Nic takiego nie mówiłam.
Życie uczuciowe to ogólne pojęcie
oznaczające relacje między płciami.
Skoro tak mówisz.
KAWIARNIA U ABIGAIL
Bardzo dziękuję i miłego dnia.
Julie, jak smakował suflet?
Był przepyszny.
Siostra pisała o twoich wypiekach i miała rację.
Wszystko smakuje obłędnie.
Dziękuję za ten komplement.
- Powodzenia. - Dziękuję.
Chyba pani nie doceniłem, pani Stanton.
Nie sądziłem, że pani podoła, ale...
Nie wolno bagatelizować ciężkiej pracy, która jest kluczem sukcesu.
Tak jest.
- Mogę prosić kawę i coś słodkiego? - Już podaję.
- Dzień dobry, Jack. - Dzień dobry.
Czy mógłbym prosić to, co zwykle?
Nawet nie wiesz, jak się cieszę.
Jesteś klientem, który prosi to, co zwykle.
Nawiasem mówiąc, już wszystko przygotowałam na sobotę.
Dziękuję za pomoc.
Bardzo proszę, panie Gowen.
Wygląda pięknie i pewnie jest tak słodkie jak pani.
Jak on mnie denerwuje.
Rozumiem.
Jest wiele rodzajów owadów,
dlatego rozróżniamy podgrupy i rodziny.
Melittologia to nauka o pszczołach.
Czytałam, że inna nazwa to apiologia.
Dziękuję, Julie.
To jednak dyscyplina badająca pszczoły miodne.
Cóż, moje pszczółeczki.
W przyszłym tygodniu wyruszymy w poszukiwaniu skarbu.
A tym skarbem będą cudowne małe żyjątka.
Będziemy szukać pod skałami,
- zaglądać pod korę drzew... - „My” znaczy wy wszyscy.
Prawda jest taka, że panna Thatcher panicznie boi się robaków.
- Wystarczy, Julie. - I...
Będę szukała insektów razem z wami.
Chciałabym to zobaczyć.
Jest przerażona, mówię wam.
Jak ktoś z takim doświadczeniem
skończył z misją eskortowania?
Sam się zgłosiłem.
Dlaczego?
Pracowałem w North Burlington i Elwood Ridge przez 15 lat.
Praca była taka, jak obiecali.
Niebezpieczeństwo, ekscytacja, podróże.
I satysfakcja z niesienia pomocy.
I co, miałeś dosyć?
Nigdy.
Gdy pojawiła się Sarah, było już inaczej.
Rok temu się pobraliśmy.
Spodziewa się dziecka.
Gratuluję, Patricku.
Nie sądziłem, że się ustatkuję,
ale życie zmienia priorytety.
Jestem za stary na łapanie łotrów.
Teraz czas na ciebie.
Powiedz mi, co trzeba wiedzieć o Coal Valley, i jesteś wolny.
To dla ciebie.
Dziękuję.
- Dostałem nowy przydział. - Tak.
Ale chcesz jechać?
Ja tylko...
Trochę się tu zadomowiłem i obyłem z miejscem.
Wysłałem prośbę tak dawno, że już zapomniałem.
Prośbę? Z tego, co słyszałem, to było żądanie.
Zaraz po przyjeździe chciałem stąd uciec.
To nie było spełnieniem moich marzeń.
Chyba musisz podjąć decyzję.
Wyglądasz wspaniale.
Co tak pachnie?
Abigail wypróbowuje nowe przepisy.
To on. Czemu tak się denerwuję?
Powinnaś.
Ty się nie denerwujesz.
Mam większe grono adoratorów.
Jacku Thorntonie, wyglądasz...
Ty również.
Przyniosłem coś dla ciebie.
Piękne.
Mogę?
Proszę.
- Nie w tę stronę. - Dlaczego?
Myślałam, że idziemy do saloonu.
To miejsce jest bardziej odpowiednie.
Witamy w kawiarni U Abigail.
Możemy?
Jak długo to planowałeś?
To tajemnica.
Muszę przyznać,
że nie sądziłam, że jesteś takim romantykiem.
Cóż, miałem pomoc.
Normalnie nie starasz się o kobiety w ten sposób?
Nie miałem nigdy okazji do starań.
- Sądzisz, że jestem naiwna. - Nie.
To niestety prawda.
W życiu policjanta nie ma dużo wolnego czasu na starania o kobietę.
W kwestii romantyzmu mam pewne braki.
Moje dzisiejsze starania pewnie wypadają blado
w porównaniu do legionu poprzednich adoratorów.
Legionu?
To odbiega od prawdy, zapewne.
No to jestem szczęściarzem.
Elizabeth, ja...
Elizabeth.
Świetnie tańczysz.
Dziękuję.
Cieszę się, że mnie zaprosiłeś.
Ja również.
Musisz mi wszystko opowiedzieć.
To był najbardziej czarujący wieczór w moim życiu.
Nigdy o czymś takim nie marzyłam.
To było jak...
W książce?
Tak.
Nigdy nie czytałam czegoś bardziej romantycznego.
Co przyniesie kolejny rozdział?
Nie wiem.
Wiem tylko, że dziś coś się zmieniło.
Jakbyśmy wypłynęli na zupełnie inne wody.
I to na golasa.
- Julie. - To była przenośnia.
Co dalej?
Chce mnie zabrać na przejażdżkę w ulubione miejsce.
Chce o czymś ze mną porozmawiać.
- Oświadczy się. - Nie.
Jeszcze za wcześnie.
Czyż nie?
Miłość od pierwszego wejrzenia często do tego prowadzi.
To takie ekscytujące.
Jak poszło?
Było tak miło, że nie wiedziałem, jak o tym powiedzieć.
Musisz się pospieszyć.
Za dwa tygodnie masz być na miejscu.
Możesz wysłać telegram z odmową,
ale po awanturze, jaką zrobiłeś,
odmowa mogłaby zakończyć twoją karierę.
Witaj, Jack.
Chcesz to, co zwykle?
Nie, wszystko dobrze.
Chciałbym podziękować za wspaniałą kolację.
To dla mnie przyjemność.
Na pewno mieliście udany wieczór.
Bardzo udany.
Mogę ufać w twoją dyskrecję?
Oczywiście. O co chodzi?
Nie mówiłem jeszcze Elizabeth, że dostałem wiadomość.
Przenoszą mnie do miejsca, o którym zawsze marzyłem.
Opuszczasz Coal Valley?
Mam rozkazy, które muszę wypełnić.
Nie wyjechałbym na stałe, ale...
Nie masz pewności, czy po powrocie zastaniesz to, co tu zostawiłeś.
Musisz jej powiedzieć.
A myślałam, że to będzie wspaniały dzień.
Nęka cię? Mogę z nim porozmawiać.
Nie, poradzę sobie z jego zalotami.
Gdyby coś się działo, mam żelazną patelnię.
Jack, co się dzieje?
- Nic. - Powiedz proszę.
Sam prowadzę śledztwo w sprawie eksplozji w kopalni.
Firma cięła koszty, żeby zaoszczędzić,
co mogło przyczynić się do katastrofy.
Nie mam twardych dowodów.
Z tego, co wiem,
można było jej uniknąć, podejmując odpowiednie środki ostrożności.
Wszystko dobrze?
Mój zmarły mąż, Noah, kłócił się z Henrym Gowenem
kilka miesięcy przed wybuchem.
Nie powiedział dlaczego, żeby mnie nie martwić.
Ale może o to chodziło?
Przepraszam, jeśli cię zasmuciłem.
Normalnie nie zdradzam szczegółów przed końcem śledztwa,
ale musisz mi pomóc.
Oczywiście.
Bolą mnie stopy.
Zimno im. Możemy już wracać do klasy?
Przecież tak bardzo chciałaś nam towarzyszyć.
Mogłaś wybrać bardziej odpowiedni dzień.
Mogłaś wybrać bardziej odpowiednie buty.
Witaj, panie posterunkowy. Co tu pana sprowadza?
Robimy obchód.
Niesamowity przypadek, że Elizabeth jest również z dziećmi
właśnie tutaj.
Skoro tu jesteś, Jack, może masz chwilę,
żeby zabrać Julie na wycieczkę po okolicy?
Z przyjemnością.
Jednak czeka na mnie papierkowa robota.
Ale posterunkowy ma wolne.
Naprawdę? Strasznie chciałabym zwiedzić okolicę.
Muszę tylko zabrać oficerki.
- Dziękuję. - Cała przyjemność.
Julie miała rację.
To nie przypadek, że tu jestem.
Muszę o czymś z tobą porozmawiać.
Panno Thatcher, proszę zobaczyć jaki śliski.
- Znalazłem go pod skałą. - Gabe, daj mi chwilę.
Tylko chwilę, dobrze?
- O czym chciałeś porozmawiać? - Dobrze.
Pozwolę ci wrócić do śliskich robaków.
Jeszcze pogadamy na naszym pikniku.
Może jutro po lekcjach?
Zabiorę jedzenie.
Wspaniale.
Dokąd pani zmierza?
W stronę drzew.
To nie jest dobry pomysł. Mogą tam być niedźwiedzie.
Nie mam ochoty na spotkanie z niedźwiedziami.
Gdzie pańska żądza przygód?
Zostawiłem w ostatniej pracy.
I tak powinniśmy już wracać.
Proszę dać mi chwilę.
Proszę zostać.
Natura wzywa.
Dalej.
Dobry koń.
Halo.
Jest tu ktoś?
Zostań tam.
Nie strzelaj. Są przy siodle.
- Pieniądze. - Panienko, nie chcę pieniędzy.
Uspokój się w końcu.
Przepraszam za arogancję.
Nie jestem obyta z widokiem mężczyzn
mierzących bronią w moim kierunku.
To pani zakradła się tu i mnie zaskoczyła.
Pan krwawi.
Ktoś mnie gonił.
Kto?
Bandyci.
Uciekając, spadłem z konia i skaleczyłem się drutem kolczastym.
Niedaleko jest miasto, mogę zabrać pana do lekarza.
Nic mi nie będzie.
Czytałam o twardych kowbojach,
ale nie może pan wetrzeć błota w ranę i liczyć na uleczenie.
Lekarz musi to obejrzeć.
Proszę mnie zostawić w spokoju.
Nie zostawię pana na pastwę losu.
Proszę mi dać bandaż i trochę alkoholu do dezynfekcji.
Chyba jedzenia też pan potrzebuje.
Coś przeciwbólowego?
Tak.
Tylko nie mów nikomu w mieście, dobrze?
Chcę wiedzieć, że mogę ci ufać.
Chyba nie masz teraz wyboru.
Twoje bezpieczeństwo jest tak samo zagrożone jak moje.
Te zbiry mogą się tam kręcić,
więc upewnij się, że nikt cię nie śledzi. Rozumiesz?
Wrócę tu jutro.
Hej.
Jak masz na imię?
Julie.
Julie. Piękne imię.
- A jak ty się nazywasz? - Nathaniel.
To nie jest jakiś pseudonim?
Nie, proszę pani.
Muszę iść.
Zostawiła cię i czekałeś?
Prawie przez godzinę.
Nie mogła znaleźć odpowiedniego miejsca na załatwienie potrzeb.
Przypisano cię do bardziej wymagającej z sióstr Thatcher.
Przestępcy, z jakimi miałem do czynienia, sprawiali mniej kłopotów niż ona.
Rozmawiałeś z Elizabeth o twoim przeniesieniu?
Jutro po szkole idziemy na piknik.
Więc podjąłeś decyzję?
Powiesz mi, w co się pakuję?
Zmagamy się z kilkoma kryminalistami.
Najbardziej kłopotliwy jest gang Tollivera.
Nate Tolliver to mózg tej zgrai.
Jest młody, ale potrafił nas przechytrzyć.
Słyszałem o nim.
- Ile banków obrabowali? - Około dziecięciu w tym regionie.
To nie tylko banki, ale też pociągi, powozy i inne.
Jest niebezpieczny, Jack.
Nie waha się sięgnąć po broń.
Chciałbym zaprowadzić go przed sąd.
Dobry wieczór.
Niestety już jest zamknięte.
Wiem, pomyślałem, że to świetna okazja,
żeby porozmawiać, jak pani się wiedzie.
Uważam, że nie powinniśmy być tu sami.
Nie mam zamiaru narażać pani reputacji na szwank.
Łączą nas interesy.
Owszem, ale to nie pora na interesy.
Szkoda. Ludzie współpracujący ze sobą powinni być mili.
Chciałbym zaprosić panią na lunch.
Bardzo grzecznie i z pełną gracją
odmówię.
Zapytam jeszcze raz, bo nie przywykłem do odmowy.
Cóż, to dla pana nowe doświadczenie.
Tylko lunch.
Mój kucharz coś dla nas przygotuje.
Podejdziemy do tego profesjonalnie i porozmawiamy o interesach.
Chyba mogę się na to zgodzić.
Wspaniale.
- Przyjechać w czwartek w południe? - Nie.
Myślę, że sama trafię do pańskiego biura.
Jak pani chce.
Lubię zdecydowane kobiety.
Dobranoc.
Możesz podnieść koszulę?
Żeby odsłonić ranę.
- Dobrze. - Możemy już zacząć?
Przepraszam.
Nie przejmuj się bólem, oczyść ją jak najlepiej.
Nie mogłam wczoraj zmrużyć oka.
Też o tobie myślałem.
Bałam się o ciebie,
byłeś sam i w takim brudzie.
Ukrywając się przed Bóg wie czym.
Przywykłem do tego.
Tej rany nie spowodował drut kolczasty.
Przepraszam.
Przyszłaś tu i mnie zaskoczyłaś.
Im mniej o mnie wiesz, tym lepiej dla nas obojga.
Siostra spotyka się z policjantem.
Może wyśledziłby tych bandytów.
Mówiłem, że nikomu nic do tego, szczególnie policjantom.
Proszę, nie odchodź.
- Wytłumaczę ci. - Chyba masz rację.
Im mniej wiem...
Mój brat i jego gang...
Napadli na bank.
Rozumiem.
Pewnie należysz do ich gangu.
Nie miałem wyboru. To mój starszy brat.
Gdyby nie Joe...
Byliśmy sierotami,
nigdy mnie nie zawiódł, więc ja też nie mogę.
Musisz się od niego odciąć.
Mam tylko jego.
Oczywiście masz rację.
Nie chcę żyć jak kryminalista.
Nieraz stałem między bratem a niewinnym człowiekiem.
Dlatego jestem postrzelony.
Ratując życie?
Jesteś dobry.
Chcę być.
Przyjdę później, jeśli pan Gowen jest zajęty.
Pan Gowen ucieszy się z pani wizyty.
Wyszedł, ale niedługo powinien wrócić.
Poczeka pani?
Tak, dziękuję.
Dzień dobry.
Przyszłam na lunch.
Już wiem, dlaczego chciałeś zabrać aparat.
Niesamowity widok.
Tak.
Przydzielają je na potrzeby śledztwa.
Nie miałem okazji go tutaj użyć.
To nie fair.
Zróbmy sobie wspólne zdjęcie.
Dobrze
Podejdź.
Uśmiechnij się.
Nie przestaję od kolacji.
Raz, dwa, trzy.
Elizabeth, muszę ci o czymś powiedzieć.
Pewnie pamiętasz, że jak przyjechałem do Coal Valley,
nie byłem szczęśliwy.
Byłeś wściekły.
Poprosiłem o przeniesienie do Cape Fullerton.
Chciałeś być tam, gdzie coś się dzieje.
Miałeś rację, będąc zawiedzionym.
- Przekreślono twoje marzenia. - Nie widziałem tu swojego celu.
Więc to się zmieniło?
Czy...
znalazłeś nowy cel?
Moja prośba została przyjęta.
- Otrzymałeś nowe rozkazy? - Tak.
Tak mi przykro.
To moja wina.
On mówił prawdę od początku.
Wiedziałam, że odejdzie. To była tylko kwestia czasu.
Nie spodziewał się, że zostanie przeniesiony.
Nie zaprosiłby cię na randkę
- ani... - Byłam jego rozrywką.
Czymś, czym mógł się zająć przed wyjazdem.
Masz rację, że nie chciał tu zostać ani się zakochać.
Ale tak się stało.
Jeśli wyjedzie, coś może mu się stać.
Mogą go zabić.
Może kogoś poznać.
Mogę już nigdy go nie zobaczyć.
Jeśli jesteście sobie przeznaczeni, nic tego nie zniszczy.
Dzień dobry.
Dzień dobry, Gabe.
Dziękuję za pomoc w sobotę.
Pewnego dnia uszczęśliwisz jakąś kobietę.
Już wiem, kim ona będzie.
Wiedziałem, od kiedy ją zobaczyłem.
Obyś się nie zdziwił.
Pierwsza miłość jest rzadko ostatnią.
Wiem, że ma mnie pan za głupka, bo w tym wieku wiem, z kim się ożenię.
Ale czasem tak jest.
Widzisz dziewczynę i wiesz, że spędzisz z nią całe życie.
Jack?
Nie zrobię tego.
Nie wyjadę z Coal Valley.
Patrick już tu przyjechał.
W tak małym miasteczku nie pozwolą zostać dwóm policjantom.
Nie wiem, co zrobią, ale napiszę, że tu zostaję.
- To może znaczyć... - Wiem.
Elizabeth, wiem, czego mogę się spodziewać po przełożonych.
Chętnie stawię temu czoła.
Dla ciebie.
Co?
Jack.
Nie mogę...
Nie mogę cię o to prosić.
Nie.
Tego właśnie chcę.
Nie mogę powstrzymywać cię przed spełnianiem marzeń.
Nie mogę.
Miałbyś do mnie pretensje.
Elizabeth, to nieprawda.
Teraz możesz tak nie myśleć, ale będziesz.
Będziesz.
Ja też tak bym myślała, gdyby moi rodzice
powstrzymali mnie przed przyjazdem na zachód.
Jack.
Przepraszam. Musisz to zrobić.
Musisz wyjechać.
Tak mówi moje serce.
Twoje także.
Joe, to ty?
Nie, Nathanielu, to ja.
Masz gorączkę.
Masz jakieś leki?
Ale nie na to. Masz jakąś infekcję.
Jestem taki zmęczony. Ja...
- Chce mi się spać. - Nie.
Nie, musisz pójść do lekarza.
Muszę cię zabrać do Coal Valley, nim stracisz przytomność.
Nie, nie.
Julie, nie mogę.
Nate musiał uciec z pieniędzmi.
Zamknij się albo powtórzę, co o nim mówiłeś.
Tylko spróbuj.
Pewnie ma kłopoty.
Znajdziemy go.
Zanim wyjadę, zostawiłem ci listę naruszeń przepisów bezpieczeństwa
- w kopalni, którymi musisz się zająć. - Zrobię to.
Abigail Stanton
może być pomocna.
W tej kwestii możesz jej ufać.
Rozumiem.
Bezpiecznej podróży, Jack.
- Opiekuj się miastem, Patricku. - Ona też będzie bezpieczna.
Dziękuję.
Abigail?
Elizabeth, pomocy.
Pomocy.
Julie?
Strasznie krwawi.
Czy pan mnie słyszy?
Ma na imię Nathaniel.
Dałem mu środki nasenne.
Musi odpocząć.
Wyzdrowieje?
Może być różnie. Ma sepsę.
- Zatrucie ołowiem. - Od kuli?
Tak.
Przyjdę rano, aby sprawdzić, jak się czuje.
Gdyby coś się działo, proszę mnie wezwać.
Oczywiście, dziękujemy, doktorze Higgins.
To nie ma sensu.
Gdzie jego towarzysz?
Nie wiem.
Znalazłam go w lesie. Majaczył.
Ledwo wydusił, jak się nazywa.
Ale dał radę powiedzieć, że to wypadek podczas polowania?
Tak.
Tylko to powiedział.
Nie wierzysz mi?
Przyznaj, że coś tu jest nie tak.
Mam nadzieję, że nie przysporzy nam kłopotu.
Jack nas uratuje.
To bohater tej opowieści.
To nie opowieść, ale prawdziwe życie.
To życie z konsekwencjami i złamanym sercem.
Co się dzieje?
Jack wyjechał, został przeniesiony.
- Odjechał dziś rano. - Nie.
POSZUKIWANY GANG TOLLIVERA
Tekst polski: Katarzyna Puszka