W poprzednich odcinkach When Calls the Heart:
Jestem Julie Thatcher, siostra Elizabeth.
Prowadzę śledztwo w sprawie tej eksplozji
- i będę potrzebował pomocy. - Jasne.
Znalazłam go w lesie.
Coś mi z tym młodym człowiekiem nie pasuje.
Masz nowe rozkazy?
Przykro mi.
Może już go nie zobaczę.
Jack cię nie zostawił. Podążył za marzeniami.
Chce ratować ludzi, łapać złoczyńców i dbać o bezpieczeństwo na świecie.
To szlachetne, dlatego jestem z niego dumna.
Jeśli ma do nas wrócić, to tak będzie.
Jeśli przeżyje i nikogo nie pozna.
Przestań skomleć.
To czysty egoizm tak za nim tęsknić.
Panowie.
Posterunkowy.
Mogę wiedzieć, skąd przybywasz?
Z zachodu, Coal Valley.
Poszukujemy rabusiów, którzy okradają banki i pociągi.
To gang Tolivera. Słyszałem o nich, ale ich nie widziałem.
- Dokąd zmierzasz? - Do Cape Fullerton.
Zostałem przeniesiony.
Kto wie? Może wkrótce się do was przyłączę.
Masz jakiś związek z Thomasem Thorntonem?
Jestem jego synem, Jackiem.
Jesteś podobny.
Kiedyś trzymaliśmy się razem.
W jakim kierunku poszli ci z gangu?
Nie jesteśmy pewni. Rozeszliśmy się w różnych kierunkach.
Toliver może już nie żyć.
Strażnicy z ostatniego banku prawdopodobnie go trafili.
Jeśli nie, to tutaj go nie ma.
Już wstałeś.
Nie jestem głodny.
Umyjemy cię i zrobimy na bóstwo.
Widziałam, jak mój ojciec się golił i jak obcinali ludziom włosy.
Poradzę sobie.
Zgoda. Zrób mnie na dżentelmena.
Każdy zasługuje na nowy początek.
Początek nowej przyszłości i nowych możliwości.
Jak ci się odpłacę?
Zmieniając swoje życie na lepsze. Stając się tym, kim powinieneś.
Taki mam zamiar.
Dzięki twojemu wsparciu taki właśnie będę.
Nie martw się.
Ufam ci.
Oby nie wpaść na ich miejsce zbiórki.
- Może policjanci konni go schwytali. - Nie.
Nie Nate'a. Nie pozwoli się złapać.
- Musimy szukać dalej. - Ja się nie zatrzymam.
Ma nasze pieniądze.
Zacznę zabijać, jeśli nie dostanę swojej części.
Dziś opowiem wam o bezwładności.
Bezwładność to opór obiektu fizycznego przed zmianą jego stanu ruchu.
Spójrzcie na te dwa jajka.
Jedno surowe, a to ugotowane na twardo.
Czemu jedno się zatrzymało, a drugie nadal się kręci?
To magia.
Raczej nie, Emily.
Ale czasami nauka jest tak zdumiewająca, jak magia.
Jedno jajko się zatrzymało,
a drugie nadal się kręci, ponieważ to świeże
jest w środku płynne i ten płyn w nim wiruje
dzięki prawu bezwładności.
Obiekt ruchomy pozostaje w ruchu, a nieruchomy pozostaje w spoczynku.
Rip to chyba obiekt w spoczynku.
Myślę, że on tęskni za Jackiem.
Na pewno.
Zawsze tęsknimy za ludźmi, gdy odchodzą.
Ale to już inny temat.
Wyjmijcie książki do fizyki.
Droga Elizabeth, tak jak ci obiecałem, piszę do ciebie.
Mam nadzieję, że masz się dobrze. Jak dotąd podróż jest bardzo ekscytująca.
Dziś spotkałem grupę policjantów konnych,
którzy poszukują niebezpiecznych rabusiów.
Zamierzam do nich dołączyć.
Co słychać w Coal Valley?
Mam nadzieję, że Rip nie przysparza ci problemów.
Dzień dobry.
Pani Stanton.
Mam przesyłkę dla pana Gowena.
Jest w kopalni i nie wiem, kiedy wróci.
Muszę mu podrzucić ostatnie zyski z kawiarni.
Mogę mu je przekazać.
Wolałabym zostawić je bezpośrednio na jego biurku.
Taką mamy umowę.
Mam dla niego także kilka mufinek i karteczkę z podziękowaniem.
PROCEDURY BEZPIECZEŃSTWA
Co ona tak długo tam robi?
Lepiej to sprawdzę.
Kończy pani?
Właśnie skończyłam. Dziękuję.
Pora na śniadanie.
- Powinieneś być już głodny. - Ktoś będzie miał wzorową żonę.
- Mam nadzieję. - Panno Thatcher?
Słyszałem, że mamy gościa. Przyszedłem się przywitać.
Posterunkowy, to bardzo miło z pana strony.
Może przygotuję dodatkowe nakrycie.
Nie ma potrzeby. Już jadłem.
Chciałem sprawdzić, jak pomóc naszemu gościowi wrócić do domu.
Nathaniel Miller.
Nathaniel.
Doceniam to, ale wyruszę, jak tylko odzyskam siły.
- Jak twoja rana? - Prawie się zagoiła.
To rana postrzałowa? Jak do tego doszło?
Szedłem za jeleniem przez gęsty las.
W oddali mój kolega także szedł jego tropem.
Strzelił do jelenia, ale drasnął mnie.
Straciłem przytomność i kiedy się ocknąłem, ujrzałem tę piękną panią.
- Twój kolega cię tak zostawił? - Chyba nie wie, że mnie zranił.
- Skąd jesteś? - 32 kilometry na południe. Falls Creek.
Zajmujemy się wycinką drzew.
Daj znać, gdy będziesz czegoś potrzebował.
Dziękuję.
Jak się trzymasz, Elizabeth?
Wspaniale.
Obie wiemy, że to nieprawda,
ale dobrze postąpiłaś, mówiąc mu, żeby podążał za marzeniami.
Wiem, że masz rację.
Tylko to uczucie...
Wiem.
Martwi mnie ten człowiek, którego znalazła twoja siostra.
Mnie również.
Nic o nim nie wie, a tak się angażuje.
Wysłałam do niego posterunkowego O'Reilly'ego.
Czy on uważa, że jest niebezpieczny?
Nie twierdzę tak.
Chcę tylko, aby wiedział, że dbamy o bezpieczeństwo naszego miasta.
Obawiam się, że Julie traktuje życie jak powieść romantyczną...
a ona jest jej bohaterką.
Jest młoda. Nauczy się.
Świetnie. Czysto i schludnie, tak jak lubię.
Teraz widać, co sprzedajemy.
PRODUKTY SUCHE
Dzień dobry. Jak się panu podoba w Coal Valley?
Muszę wysłać telegram.
Mamy duży problem.
Już idę.
OTWARTE
KAWIARNIA U ABIGAIL ZAMKNIĘTE
Dzień dobry, pani Stanton.
Dzień dobry, panie Gowen.
Przyszedłem podziękować za dzisiejszą dostawę.
- Nie ma za co. - Pani...
Przyniosła pani ciastka. Nie wiem czemu.
To taki sąsiedzki gest.
Na pewno?
Nie znam innego powodu.
Może chciała mnie pani zobaczyć.
Jeśli usiłuje pan ze mną flirtować,
to nie spotka się pan z uznaniem ani aprobatą.
Ma pani rację. Jesteśmy tylko partnerami w interesach.
Ale może z biegiem czasu zostaniemy przyjaciółmi.
Wątpię.
Jednak możemy być dla siebie uprzejmi.
Panie Richardson, jak długo pani Stanton była w moim biurze?
Około pięciu minut.
Czy do uprzejmości wlicza się też kradzież dokumentu z mojego biura
i ukrywanie go pod obrusem?
Wiem, co zrobiłeś.
Ta teczka należy do mnie i chcę ją z powrotem.
To ty zabiłeś mojego syna i męża. Zabiłeś połowę mężczyzn w tym mieście.
- Może pan zaczekać na mnie na zewnątrz? - Tak, proszę pana.
Te papiery niczego nie dowodzą.
- To dowód. - Dowód na co?
Oni zginęli na twojej warcie.
Mogłeś zadbać o ich bezpieczeństwo.
Dam pani jeszcze jeden powód do zmartwień.
Pani mąż, który rzekomo zginął z moich rąk...
był moją prawą ręką.
Kierował wszelkimi działaniami w kopalni.
Więc jeśli koszty były cięte, a normy bezpieczeństwa niespełnione,
to skąd pani wie, że nie jest za to odpowiedzialny?
Skąd pani wie...
że to nie on odpowiada za śmierć pani syna?
Za śmierć wszystkich?
Chce pani to ujawnić?
Żeby całe miasto się o tym dowiedziało?
Co wtedy?
Miłego dnia.
- Dzień dobry. - Dzień dobry, posterunkowy.
Szukacie gangu Tolivera?
Tak. Jesteśmy z Pine Springs.
Tak myślałem.
Jeszcze nigdy nie widziałem tylu czerwonych marynarek.
Byłbym zaskoczony, gdyby on jeszcze tu był.
- Nie jestem tego pewien. - Dlaczego?
Znaleźliśmy jego konia. Błąkał się na zachód stąd.
- Skąd wiesz, że jest jego? - Krew.
Został ranny w ostatnim napadzie.
Słyszałem.
To co tu robisz, skoro koń był tam?
Przeszukuję cały teren. Nie znalazłem żadnych śladów.
Zostawił tam konia, by wywieść nas w pole.
Gdzie to było?
W pobliżu górniczego miasteczka jakiś dzień drogi stąd.
W Coal Valley.
Dokąd to?
Co robisz?
Nie chciałam cię zaskoczyć.
- Nie chcę się naprzykrzać. - Chcesz wyjechać? Beze mnie?
Znaczy bez pożegnania?
Zdążyłem się już ogarnąć...
i rozpocząć nowe życie.
Możesz być dumna, że byłaś jego częścią.
Nawet nie wiesz, jak dobrze to słyszeć.
Przepraszam. to było zarozumiałe.
W porządku.
Tak miało być.
Próbuję sobie przypomnieć, co się stało.
Wszystko jest takie niejasne.
Straciłem sporo pamięci po tym, jak dostałem gorączki po infekcji.
Ten domek, gdzie mnie znalazłaś...
gdzie on jest?
Kilka kilometrów poza miastem.
Potrafiłabyś wskazać kierunek?
Zostawiłem tam torbę ze swoimi rzeczami.
Jest tam zdjęcie mojej matki.
To słodkie.
Oczywiście.
Pożyczę ci swojego konia.
I narysuję mapę.
To bardzo miłe.
Czekaj na mnie.
Obiecuję.
Naprawimy tę dziurę w dachu.
Potrzebuję jeszcze dwa talerze.
Dobry gulasz z królika.
Elizabeth, za dużo pracujesz.
Jestem nauczycielem. Oceniam tylko prace
i czekam, aż Rip obudzi się ze swojej piątej drzemki.
Nie znam innego zwierzęcia, które spałoby dłużej.
Poza tym staram się czymś zająć.
Widziałam, jak na ciebie patrzy.
Jack na pewno tu wróci.
- Niełatwo zerwać więzi miłości. - Mów ciszej.
I miłość?
Kto tu mówił o miłości?
Pocałowałaś go?
Oczywiście, że nie.
Znałam go zbyt krótko, a pocałunek to coś, co następuje po zalotach i...
Nie musisz kogoś znać aż tak długo, by go pocałować.
Co z tobą?
Co masz na myśli?
Skończ te gierki. O co chodzi?
Jeśli musisz wiedzieć...
Zakochałam się.
Jak to?
O czym ty mówisz? Znalazłaś mężczyznę w lesie i już mówisz o miłości?
- Znam swoje serce. - Julie.
Jeszcze nikt nie dał mu szansy.
Nie chcę być jak inni, co się od niego odwrócili.
Nie wierzę w to, co mówisz. Nawet go nie znasz.
- Nie chcesz, bym była szczęśliwa? - Oczywiście, że chcę.
- Ale to absurd. - Dlaczego?
- Bo nie jest bogaty i wykształcony? - Nie.
To nie ma z tym nic wspólnego. Mam na myśli jego charakter i prawość.
Nadal masz mnie za głupią dziewczynkę.
Pamiętasz mężczyznę, któremu miałaś się przyjrzeć?
Billy Hamilton?
Kompletnie mnie oszukał.
Pokłóciłam się wtedy z Jackiem
i myślałam, że z tamtym czeka mnie przyszłość.
A okazał się być oszustem, który żerował na moich uczuciach.
Nie ja go obchodziłam.
Interesował się rodzinnym majątkiem.
Teraz nie chcę, aby ktoś tak samo wykorzystał ciebie.
Nie każdy ma dobre intencje.
O co chodzi?
Być może nie powiedziałam ci o nim wszystkiego.
- Nie rób tego. - Musimy to zgłosić.
- Wcale nie musimy. - Więc ja to zrobię.
To gang jego brata. Nie miał wyboru.
Został sierotą w wieku pięciu lat i wychowywał go brat.
Teraz chce stać się lepszym człowiekiem i być razem ze mną.
Słyszysz siebie? Jakie byłoby twoje życie?
- To przestępca. - Dlatego nie chciałam ci powiedzieć.
Nie rozumiesz go tak, jak ja.
- Jak możesz mi to robić? - Tobie?
Mogłaś narazić wszystkich na niebezpieczeństwo.
Nie dramatyzuj.
Wyjechał i już tu nikogo nie skrzywdzi.
Zostawię wiadomość dla posterunkowego, a potem porozmawiamy z Abigail.
Witam, panowie. Co podać?
Whisky.
Wszystkim.
Jesteście przejazdem czy zamierzacie pracować w kopalni?
- W kopalni? - W kopalni węgla.
Tylko taką pracę mamy do zaoferowania.
To ciekawa oferta, ale jesteśmy tu tylko przejazdem.
Szukamy przyjaciela, który mógł tu przyjechać.
Jestem tu burmistrzem i wiem, co się tu dzieje.
Niewielu obcych tu zagląda.
Miło pana poznać.
Był taki jeden, który miał wypadek na polowaniu.
- Postrzelony? - Chyba tak.
Znaleziono go rannego w lesie.
A gdzie jest teraz?
Być może to nasz przyjaciel.
Ostatnio był w kawiarni U Abigail. Po drugiej stronie ulicy.
Panie pomogły mu wrócić do zdrowia.
Jesteśmy wdzięczni za pomoc.
Nie ma sprawy.
Jeśli jesteście głodni, poproście Abigail o gulasz wołowy.
Nie zawiedziecie się.
Dziękujemy.
Tylko szczerze.
Nie rozumiem, po co się tak denerwujecie.
Został ranny, bo chronił kogoś innego.
On ci tak powiedział. Mamy kłopoty.
- Nie wiemy tego. - Poszukajmy Patricka.
Dzień dobry, drogie panie.
Dzień dobry.
W czym możemy pomóc?
Szukamy przyjaciela. Podobno wie pani, gdzie on jest.
Jeśli to Nathaniel, to już wyjechał.
Nathaniel? Słyszałeś, Joe?
Dokąd poszedł?
Julie, jeśli wiesz, gdzie jest, to mów natychmiast.
Został postrzelony i dało mu to czas do namysłu.
Nie chce już być przestępcą.
Pozwólcie na to swemu bratu.
Bratu? Nate nie ma żadnego brata.
Słucham?
Zwiąż te dwie i zabierz je na górę.
Czekaj. Nie.
Nie.
Ta zaprowadzi nas do Nate'a.
Nie możecie jej zabrać. To moja siostra.
- Weźcie mnie. - Elizabeth.
Podrzyj to na paski.
Zwiąż kucharkę. Zabierzemy obie siostry.
Sądzisz, że pani Stanton coś powie?
Myślisz, że odda te dokumenty władzom?
Nie, dopóki myśli, że jej mąż jest za to odpowiedzialny.
- Ale to nieprawda. - Ona tego nie wie.
Ale...
nie zamierzam ryzykować.
Szybko.
Patrick.
- Jesteś ranny? - Tylko moja duma.
Nate Toliver.
Zaszył się w kawiarni. Śledziłem go, ale zaczaił się na mnie.
Przywiązał mnie do konia i wystraszył go.
- Co z Elizabeth? - Nie wiem.
Jack, musimy wracać do miasta.
Wiem.
Hej, Nate!
Spodziewałem się ciebie.
Widzę, że przyniosłeś przyjaciół. Zabierz je do środka i zwiąż.
Zakopałem forsę gdzieś z tyłu.
Bierz się za łopatę i kop.
- Nathanielu, nic nie rozumiem. - Nie odzywaj się do niego.
Całujesz każdego, kto się z tobą przywita, a mnie chcesz osądzać?
To się nie dzieje naprawdę.
Tak, Julie. To dzieje się naprawdę.
Czas dorosnąć i ujrzeć świat takim, jaki jest.
Tak mi przykro.
To wszystko moja wina.
- Pewnie tu umrzemy. - Nie mają powodu, by nas zabić.
Pewnie zabiorą pieniądze i odjadą.
Elizabeth?
- Elizabeth. - Jack, tutaj!
- Nic ci nie jest? - Nic, Jack.
Zabrali Elizabeth i Julie, żeby znaleźć Nathaniela.
- Dokąd? - Nie wiem, ale są bezwzględni.
Dokąd zabierałeś Julie na przejażdżkę?
Pokażę ci.
Musimy jeszcze gdzieś wejść.
Uważajcie.
Panie Gowen.
Co mogę dla panów zrobić?
Chciałbym pożyczyć pańskich ludzi.
Gang Tolivera porwał pannę Thatcher i jej siostrę.
Czy to ma związek z tym odnalezionym w lesie mężczyzną?
- Owszem. - Przykro mi, ale to nie moja sprawa.
- Jak to? - To znaczy, że to nie jest sprawa firmy.
Jeśli gang wróciłby do miasta i zagrażał naszej firmie, wtedy byśmy się zgodzili.
Ale nie ma ich tu.
Moim zdaniem te dziewczyny same wpakowały się w kłopoty.
Więc jeśli nie macie nic innego, to zajmę się swoimi sprawami.
- Potrzebna nam pomoc, Jack. - Wiem, gdzie jej szukać.
Lubię twoją siostrę. To prawdziwa dama.
Jesteś nauczycielką, tak?
Lubię też nauczycielki.
- Zostaw ją. - Bo co?
Nienawidzę cię.
Teraz zraniłaś moje uczucia.
O nią zabiega policjant.
I będzie jej szukał, więc lepiej odejdź, zanim się dowie,
- że ją porwałeś, bo... - Tak źle mi życzysz.
A myślałem, że ci na mnie zależy.
Złamałaś mi serce.
Nate Toliver!
Wyjdź ze swoimi ludźmi z rękoma do góry!
Jack, jest ich czterech i są uzbrojeni!
Zamknij się!
- Co teraz zrobimy? - Spokojnie.
Jest tylko jeden policjant. To jakiś żart.
Chodź.
Elizabeth.
Mam twoją panią.
Więc ani mi się śni słuchać twoich rozkazów.
W tym lesie jest tuzin policjantów.
Mają wycelowaną w was broń.
Nate, oni są wszędzie.
Co z tego? To policjanci.
Nie zaczną strzelać, dopóki mamy te kobiety.
Masz rację. Zrobimy tak.
Wyjmę swoją broń i ją tu zostawię.
Teraz pozwól jej odejść, a moi ludzie zrobią to samo.
Jak to zrobię, stracę przewagę...
Nic z tego.
Każ swoim ludziom rzucić broń, inaczej zaczniemy strzelać.
Odłóżcie broń. Nie mamy wyboru.
- Upozorowałeś to. - Zgadza się.
Jack, on ma nóż!
- Zranił cię? - Nie.
Ależ byłam głupia.
Wykorzystał twoją dobroć i naiwność.
Byłam głupia. Teraz to wiem.
Już nigdy nie dam się tak wykorzystać.
Dzięki Bogu nic nam nie jest.
I dzięki ci Panie za policjantów.
To prawda.
Wrócił do ciebie.
Wrócił dla miasta. Taką ma pracę.
Nie musiał wracać.
Będzie ich eskortował do więzienia.
Potem na pewno ruszy do nowej pracy.
Dzięki, Jack.
Ty i O'Reilly wykazaliście się wielką odwagą.
Wielu próbowało złapać ten gang.
Mieliśmy szczęście. Poza tym po to nas szkolono.
Nie powiesz mi, że manewry z obrusami były częścią twojego treningu.
Zarzucenie koniom czerwonych płacht było niezwykle oryginalne.
Po aresztowaniu przydzielą cię tam, gdzie zechcesz.
Zrobisz karierę.
Cieszę się, że to widziałem i że ci mężczyźni staną przed sądem,
bo to moje ostatnie zadanie.
Kupiłem mały domek w górach.
Zamierzam łowić ryby i polować do końca moich dni.
Wielkie dzięki.
Sam?
Gdybyś mógł wrócić i robić to znowu, wybrałbyś to życie?
Życie w samotności, bez domu i rodziny?
Nie da się wrócić do przeszłości.
Nie taka jest umowa.
Taką obraliśmy drogę, czy tak?
Byłem na pogrzebie twojego ojca.
Rozmyślałem, jaki jest bogaty.
Miał dobrą żonę i syna, którzy za nim płakali i w których pamięci został.
To prawdziwe bogactwo.
Był wspaniałym ojcem.
Mam nadzieję, że nim wyzionę ducha,
znajdzie się ktoś, kto powie coś takiego o mnie.
Ruszajmy.
Są młodsi, niż myślałem.
- Przepraszam na chwilę. - Co robisz?
- Lepiej? - Trochę.
Dogonię was.
Abigail?
Jack.
Znalazłam teczkę.
Właściwie to ukradłam ją z biura Gowena.
Oficjalnie nie popieram kradzieży.
Ale osobiście jestem pod wrażeniem.
To dowód na to, że koszty były cięte.
Nie wiadomo, kto na to pozwolił ani kto to zrobił.
Być może mój mąż coś przeoczył.
Boisz się, że wiedział o tym więcej, niż sądziłaś?
Prawda jest prawdą i nieważne, dokąd to prowadzi.
Każdy w tym mieście ma prawo wiedzieć, co się stało.
Skontaktuję się ze śledczym w Cape Fullerton
- i zobaczymy, gdzie nas to zaprowadzi. - Dziękuję.
Nie ma za co.
Jack.
Kiedy tam byłem...
i pomyślałem, że masz kłopoty...
a może nawet jesteś w niebezpieczeństwie, a mnie tam nie ma...
Nie możesz być wszędzie.
Ocaliłeś nas wszystkich.
Chcę, byś wiedziała, że nie myślałem o niczym innym niż o powrocie tutaj.
Naprawdę?
Byłem tak skupiony na swojej pracy...
na robieniu tego, do czego mnie wyszkolili.
Posłuchaj...
Nie wiem, co się wydarzy jutro,
gdzie jutro będę, ale nie chcę żałować tego, że ci nie powiedziałem, co myślę.
Tego, co... czuję.
Nie mogę odejść, nie mówiąc ci tego.
- Tak? - Zależy mi...
Zależy mi na tym, żebyś była bezpieczna.
Nic mi nie jest.
Muszę eskortować tych ludzi do sądu.
Rozumiem.
I wypełnić papiery.
Oczywiście.
Więc pójdę już.
Wiem.
- Do zobaczenia wkrótce. - Do zobaczenia.
- Dzień dobry, panno Thatcher. - Panno Thatcher.
Pamiętasz, jak byłyśmy małe i bałam się potworów pod łóżkiem?
I to dobrze.
Zgodziłam się nie spać i stać na czatach.
Czułam się wtedy bezpiecznie, bo wierzyłam, że się o mnie troszczysz.
Jestem twoją starszą siostrą, taka była moja rola.
Czułam się z tobą bezpiecznie.
Jak tylko zasnęłaś, sama kładłam się spać.
Naprawdę?
To chyba ma sens.
To były długie dni. Idź już spać.
Dziękuję za twoją troskę. Powinnam cię była słuchać.
Byłam głupia, że mu uwierzyłam.
Wszyscy popełniamy błędy.
Dziękuję, że jesteś moją starszą siostrą. A ja, że jesteś moją młodszą siostrą.
Nie idziesz spać, aby stać na czatach?
Tak.
Te ostatnie dni ciągnęły się jak rok.
Jeszcze nigdy tak bardzo się nie bałam.
Ale mój strach to nic w porównaniu
z tym, jak bezpiecznie poczułam się w ramionach Jacka.
Zrozumiałam, że czasem potrzebujemy bohaterów w naszym życiu.
A czasem sami musimy się nimi stać dla tych, których kochamy.
Napisy: Iwona Rojek-Walczak