ความเดิมตอนที่แล้ว
ฉันคือจูลี่ แทตเชอร์ น้องสาวของเอลิซาเบธ
ฉันมีผู้หญิงของนายนะ
แจ็ก
- เอกสารนั่นเป็นสมบัติของผม - คุณฆ่าสามีและลูกชายฉัน
ฉันไม่อาจเป็นคนที่กักคุณไว้ จากการตามฝันของคุณ
คุณต้องไป
"จากการที่เขาจับแก๊งโทลลิเวอร์ได้
แจ็ก ธอร์นตัน แห่งสถานีตำรวจม้านอร์ทเวสต์
ถูกเรียกว่าเป็นฮีโร่"
หากคุณตำรวจแจ็กกลับมา เขาจะมาเกี้ยวพาราสีคุณไหมครับ
ไม่ควรใช้คำว่า "เกี้ยวพาราสี" นะจ๊ะ เกบ
และก็เป็นคำถามที่ไม่เหมาะสมด้วย
ถ้าหากเขาชวนครูไปดินเนอร์อีก จะเป็นคำถามที่ไม่เหมาะสมไหมคะ
ครูหน้าแดงแล้ว คุณแทตเชอร์
ขออภัยที่มาขัดจังหวะครับ
ฉันต้องขอบคุณที่มาขัดจังหวะต่างหากค่ะ
- เธอต้องมาจากครอบครัววีฟเวอร์แน่เลย - ใช่ครับ
- ขอต้อนรับสู่โคล แวลเลย์จ้ะ - ผมชื่อไวแอตครับ
ฉันคือแทตเชอร์จ้ะ
เราดีใจที่พวกเธอมา หาที่นั่งได้เลยจ้ะ
ไปหาที่นั่งสิ
ไวแอต เธอไม่ต้องนั่งไกลขนาดนั้นก็ได้
มีที่นั่งข้างๆ หนูค่ะ
ขอบคุณครับ
แต่ผมมาเฝ้าน้องผมวันแรกเท่านั้น
- ผมเรียนจบเมื่อสามปีที่แล้ว - เธออายุเท่าไรจ๊ะ
- 16 ครับ - มันมีอะไรให้เราเรียนรู้เสมอแหละจ้ะ
งั้นไปเลือกหนังสืออ่านในห้องสมุดได้เลยนะ
เอาละ วันนี้เราจะเรียน เกี่ยวกับโทมัส เอดิสันกัน
หนึ่งในสุดยอดนักวิทยาศาสตร์แห่งยุค
ขอต้อนรับสู่ปี 1877 เมื่อประมาณ 30 ปีที่แล้ว
มีใครรู้ไหมว่าเครื่องเล่นจานเสียงทำงานยังไง
ไวแอต
มีอะไรที่เธออยากพูดไหม
ครับ ถ้าพูดให้เข้าใจง่าย
ขณะที่จานหมุนไป เข็มจะสั่นสะเทือน แล้วทำให้เกิดเป็นเสียงขึ้นครับ
ถูกต้องแล้วจ้ะ
เธอเรียนเรื่องเอดิสันที่โรงเรียนมาหรือจ๊ะ
ไม่ครับ ผมแค่ชอบวิทยาศาสตร์
เห็นได้ชัดว่าเธอมีพรสวรรค์เรื่องการเรียน
ฉันหวังว่าเธอจะมาโรงเรียนทุกวันนะ
ขอบคุณครับ แต่ผมต้องเริ่มงาน ที่เหมืองวันพรุ่งนี้
(อบิเกลคาเฟ)
พี่ไม่อยากให้เธอกลับเลย
ฉันรู้สึกว่าฉันทำให้ที่โคล แวลเลย์นี่ ตื่นเต้นพอแล้ว
- แต่เธอจะกลับมาใช่ไหม - สัญญาเลย
แต่ตอนนี้
ฉันคิดถึงความทันสมัย กับความสะดวกสบายที่บ้าน
- อย่างอ่างอาบน้ำร้อนๆ - ช่างทำผมของแม่
- รถม้าของพ่อ - และคนรับใช้ที่ตามเก็บกวาดให้ฉัน
- และก็น้ำประปา - คิดถึงนั่นที่สุดเลย
- แน่ใจนะว่าพี่จะไม่กลับพร้อมฉัน - แน่ใจ
ฉันแค่ต้องถามน่ะ
พี่รู้
แล้วถ้าแจ็กอยู่ที่เคป ฟูลเลอร์ตันล่ะ
ไม่ว่ายังไง พี่ก็จะอยู่ที่นี่
- ฉันรักพี่นะ - พี่ก็รักเธอ
- ขอโทษนะคะ ที่นี่โคล แวลเลย์ใช่ไหมคะ - ใช่ค่ะ
แล้วส่วนที่เหลืออยู่ไหนคะ
ฉันเกรงว่าคุณกำลังมองมันอยู่ค่ะ
โอ้
- มีเสน่ห์ดีนะคะ - ก็เป็นได้ค่ะ
- ฉันเอลิซาเบธ แทตเชอร์ - โรสแมรี่ เลอโวซ์
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณเลอโวซ์
- อะไรดึงดูดคุณมาที่นี่คะ - คู่หมั้นฉันเอง
ยินดีด้วยนะคะ
ฉันอาจจะรู้จักเขาก็ได้ เขาใช่
- หนึ่งในคนงานเหมืองไหมคะ - ไม่ใช่แน่นอนค่ะ
แจ็ก
นั่นไงเขาเลย แจ็ก
แจ็ก ฉันอยู่นี่
ดูคุณสิ
หล่อกว่าเดิมเยอะเลย
ส่วนคุณก็ดูแข็งแรงดี
คุณตัดผม รู้เลยว่าตัดเองใช่ไหม
โชคดีนะเนี่ย ฉันเอากรรไกรมาด้วย
ถ้างั้น ฉันปล่อยให้คุณสองคนคุยกันดีกว่า
ไม่ เอลิซาเบธ เอลิซาเบธ เดี๋ยวก่อน
โอ้ ฉันพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า
คุณมาทำอะไรที่นี่
ฉันรู้มาว่าคุณประจำการที่นี่ ฉันเลยมาหาคุณ
ผมนึกว่าคุณอยู่นิวยอร์ก
กลายเป็นว่า ชีวิตในโรงละคร มันช่างว่างเปล่าเมื่อไม่มีคุณ
คุณไม่ได้พูดอย่างนั้นตอนครั้งสุดท้ายที่เราคุยกัน
แจ็กที่รัก ฉันไม่น่าเลิกกับคุณเลย
- แต่คุณก็ทำไปแล้ว - และฉันก็เสียใจมาตลอด
แต่ตอนนี้ฉันมาแล้ว
โรสแมรี่ คุณไม่คาดหวังว่าผ่านมาสองปี
ทุกอย่างจะเหมือนเดิมหรอกนะ
สองปี สองชั่วโมง
หรือสองนาที
มันก็แค่เวลา
แต่มันนานมากนะ
แน่นอนว่ามีอะไรเกิดขึ้นมากมาย
แต่ความรู้สึกฉันไม่เคยเปลี่ยน
แต่ถ้าความรู้สึกคุณเปลี่ยน
ฉันก็ต้องทำทุกทางเพื่อให้ได้หัวใจคุณคืน
(อบิเกลคาเฟ่ เปิด)
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
ทำไมเขาไม่เคยบอกฉันว่าเขาหมั้นแล้ว
- ขอยอมรับว่าฉันเองก็ประหลาดใจ - ฉันไม่รู้ว่าจะพูดอะไรแล้ว
แจ็กเพิ่งจัดการพวกแก๊งโทลลิเวอร์เสร็จ
แล้วตอนนี้เธอก็มา เขาก็มา
แล้วดูจากการที่เธอโผเข้าหาเขา
เหมือนพวกเขาแต่งงานกันแล้วเลย
แจ็กเป็นคนที่น่าเชื่อถือมาตลอด บางทีมันอาจไม่ใช่อย่างที่เราคิดก็ได้
- อีกอย่าง เธอก็ไม่สวยเท่าไร - สวยสิ
- แต่ฉันเคยเห็นคนสวยกว่า - คุณเป็นเพื่อนที่ดี แต่โกหกได้แย่มาก
งั้นบิสกิตร้อนๆ สักอันจะช่วยให้ดีขึ้นไหม
ไม่ค่ะ
ต้องสักสิบอัน
เอาละ อบิเกล ฉันจะไปอยู่ในห้องของฉัน
แล้วก็กิน
แล้วถ้าแจ็กมาหาล่ะ ซึ่งเขาต้องมาแน่ๆ
ก็บอกเขาไปว่าฉันไม่อยากเจอใคร
- คุณตำรวจ มีอะไรให้ช่วยครับ - ทอม นี่คือคุณโรสแมรี่ เลอโวซ์
เธอต้องการห้องพักสักหนึ่งคืน
ที่คุณธอร์นตันหมายถึง คือฉันจะอยู่ที่นี่
จนกว่าจะหาที่พักถาวรได้ แปลว่าฉันอาจอยู่หลายคืน
มีอยู่หนึ่งห้องครับที่สุดโถงทางเดิน
แต่มันอาจจะเสียงดังหน่อยนะครับ เพราะชาวเหมืองเพิ่งย้ายเข้ามากัน
เสียงไม่รบกวนฉันหรอกค่ะ ฉันชอบเสียอีก
ถ้าคุณชอบเสียงดังๆ นัก
ผมแน่ใจว่าที่โคล แวลเลย์คงทำให้คุณผิดหวัง
- จะเป็นไปได้ยังไง ก็คุณอยู่ที่นี่ - ห้องที่เก้าครับ
ขอบคุณค่ะ แจ็ก คุณพาฉันไปที่ห้องหน่อยสิ
คุณหาเองได้ มันอยู่ถัดจากห้องที่แปด
- คุณอยู่ห้องที่แปดหรือ - ผมนอนในคุก
- น่าเศร้าจัง - จริงๆ แล้ว ก็สะดวกสบายดี
- แต่เหงา - ผมมีสุนัขเป็นเพื่อน
(แปซิฟิก นอร์ทเวสต์)
สารวัตรเอเวอรี่ ในที่สุดคุณก็มา
- คิดว่าผมจะไม่มางั้นหรือ - ไม่เลยสักนิด
- มันนานมากเลยนะ - ใช่เลย แจ็ก
ตั้งแต่โรงเรียนฝึกเลยมั้ง
ตอนนั้นคุณใส่เสื้อสีแดง แต่ไม่มีตรา
แจ็ก ผมขี่ม้ามานานเลย
มีที่ไหนที่มีอาหารอร่อยๆ ไหม
บังเอิญจังที่คุณถาม คาเฟ่ของอบิเกล สแตนตันไง
- มีอะไรให้ช่วยคะ - เกรงว่ามีครับ คุณนายสแตนตันใช่ไหมครับ
- เรารู้จักกันไหมคะ - ผมบิล เอเวอรี่
ผมมาจากเมืองหลวง ตามคำขอของแจ็ก ธอร์นตัน
งั้นคุณก็มาไกลเลย
อาหารฉันอร่อยค่ะ แต่ไม่รู้จะถูกปากหรือเปล่า
ผมอยากลองทุกอย่างในรายการอาหารเลย
งั้นเชิญนั่งค่ะ
ตราบเท่าที่ไม่ต้องขี่ม้า ผมยินดีมากเลย
- กาแฟไหมคะ - ครับ
- คุณรู้จักแจ็กได้ยังไง - ตั้งแต่สมัยเขายังอยู่โรงเรียนตำรวจ
- งั้นคุณก็เป็นตำรวจม้าหรือ - ผมเป็นสารวัตรครับ
เป็นนักสืบนิติวิทยาศาสตร์
แจ็กติดต่อผมเรื่องเอกสารที่คุณเจอ
และผมขอแสดงความเสียใจ กับความสูญเสียของคุณ
ขอบคุณค่ะ
คุณนายสแตนตัน ผมมาที่นี่สืบคดี
ของบริษัทเหมืองแปซิฟิก นอร์ทเวสต์
เรื่องสถานที่ทำงานที่ไม่ปลอดภัย ซึ่งทำให้ชาย 46 คนต้องเสียชีวิต
รวมถึงสามีและลูกของคุณ
ฉันไม่รู้ว่าฉันรอมานานแค่ไหนแล้ว ที่จะมีคนพูดแบบนั้น
ผมเดาว่าคงตั้งแต่วันที่เกิดเรื่อง
และทุกวันหลังจากนั้น
- คุณจะช่วยผมไหม - ฉันจะช่วย
เอลิซาเบธ ผมไม่รู้ว่าคุณจะได้ยินไหม แต่
- ได้โปรดให้ผมอธิบาย - แจ็ก
พวกตำรวจนี่ทำงานดึกจังเลยนะคะ
ผมเลิกงานแล้ว
คุณรู้ไหมใครยังไม่เลิกงาน บาร์เทนเดอร์ที่ร้านเหล้าไง
พาฉันเดินกลับไปทีสิคะ
ฉันคิดว่าอยู่กับแกที่นี่มันปลอดภัย กว่าข้างนอกนั่น
ระเบิดมันเริ่มจากที่นี่
บริษัทบอกว่ากั้นที่นี่ไว้ ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย
สะดวกดีนะ
บอกตามตรงนะ ผมไม่คิดว่าคุณจะมาอยู่ในเมืองเล็กๆ แบบนี้
ผมก็เหมือนกัน แต่ผมก็ชอบที่นี่มากขึ้นเรื่อยๆ
คนที่นี่ พวกเขาพิเศษครับ
เดี๋ยวผมกลับมาหลังเลิกกะ
ไปตามกาวเวน
ที่นี่เป็นเขตหวงห้าม
ผมคิดว่าคุณเป็นสุภาพชน ผมขอให้คุณออกไปเสีย
ขอบคุณที่ใช้คำว่า "สุภาพชน" นะ คุณกาวเวน
ผมไม่ค่อยได้ยินคำนี้เท่าไรในสายงานผม
ผมบิล เอเวอรี่
ผมมาเพื่อสืบสวน เรื่องระเบิดที่เกิดขึ้นในเหมืองของคุณ
เป็นคำสั่งของใครกัน
แผนกนิติวิทยาศาสตร์ แห่งสถานีตำรวจม้านอร์ทเวสต์
มันดูจะเป็นการสืบสวนที่ช้าไปหน่อยไหม
กับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อหกเดือนก่อนหรือ
ก็
คน 46 คนยังตายอยู่นี่นะ
ใช่
ถ้าผมพอจะช่วยอะไรได้ ก็บอกผมได้เลยนะ
คุณมั่นใจได้เลย
สวัสดีครับ
- คุณจะหลบหน้าผมตลอดไปไม่ได้หรอก - ก็ใช่
ก็จนกว่าคุณจะรับตำแหน่งงานใหม่ ที่เคป ฟูลเลอร์ตัน
ผมจะไม่ไปเคป ฟูลเลอร์ตัน
แพทริก โอเรลลีรับตำแหน่งนั้นไปแล้ว ครอบครัวเขาก็ตามไป
ผมจะอยู่ที่นี่ในโคล แวลเลย์ ที่นี่เป็นที่ของผม
(คำศัพท์วันนี้)
(การหักหลัง ความไม่น่าไว้ใจ การทรยศ การโกหก การบิดเบือนความจริง)
- เป็นบทเรียนที่น่าสนใจนะ - และมีค่า
ขอโทษ ฉันลืมไปหนึ่งคำ
(ความไม่ซื่อสัตย์)
"ความไม่ซื่อสัตย์" ผมไม่อยากรู้เลยว่ามันแปลว่าอะไร
คุณไม่อยากรู้แน่
- โรงเรียนจะเริ่มแล้ว ฉะนั้น - งั้นผมจะพูดเร็วๆ
ผมเคยหมั้น ครั้งหนึ่ง
แต่สำหรับผมตอนนี้ มันคืออีกชีวิตหนึ่ง
มีหลายอย่างเปลี่ยนแปลงไปนับจากนั้น ผมได้เปลี่ยนไป
และสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ผมเปลี่ยน ก็คือคุณ
แต่จากที่เราคุยกันมา
คุณไม่เคยพูดถึงคู่หมั้นคุณเลย
อดีตคู่หมั้นต่างหาก
ผมน่าจะบอกคุณ ผม
ผมคงไม่อยากจะเปิดรอยแผลเก่า
แปลว่าเธอทำให้คุณเจ็บ ไม่ใช่ในทางกลับกัน
- ผมไม่ได้ขอให้เธอมา - แต่เธอก็มาแล้ว
จนกว่าเธอจะรู้ว่ามันไม่มีประโยชน์อะไร
เมื่อคืนเธอก็ดูจะไม่รู้ด้วย คุณก็เหมือนกัน
หมายถึงตอนที่คุณปิดหน้าต่างเสียงดังน่ะหรือ
- ก็ฉันหนาว - และก็เย็นชาด้วย
ก็ฉันอดคิดไม่ได้นี่ ว่ามีอะไรอีกที่คุณไม่บอกฉัน
แล้วในชีวิตคุณไม่มีเรื่องที่คุณไม่ได้บอกผมหรือ
ฉันมั่นใจว่าชีวิตฉันซับซ้อนน้อยกว่าคุณ
เอลิซาเบธ
ผมรู้ว่าคุณเสียศรัทธาในตัวผม
แต่ผมหวังว่า เมื่อเวลาผ่านไป คุณจะรู้ว่าผมจริงใจ
สวัสดีจ้ะ เด็กๆ
- สวัสดีค่ะ ครูแทตเชอร์ - สวัสดีครับ
- นี่ - เอ็มม่า ทางนี้
- "ความไม่ซื่อสัตย์" - ไปหาดูสิคะ
สวัสดี ไวแอต
- สวัสดี - ฉันเจม
- ฉันจำได้ - จริงหรือ
เจมแปลว่าหินมีค่า หายากและลืมยาก
- ทำงานวันแรกที่เหมืองใช่ไหม - ใช่แล้วครับ
- เอาละ เด็กๆ นั่งได้แล้ว - หนูไม่ใช่เด็กค่ะ คุณแทตเชอร์
แน่นอนจ้ะ ขอโทษทีนะ เจม
ฉันต้องจำไว้ว่าพวกเธอบางคน จะได้ออกไปเผชิญโลกเร็วๆ นี้
ส่วนบางคนก็ไปที่เหมือง
สำหรับเธอจ้ะ ฉันให้ยืม
- หนังสือสำหรับเด็กวิทยาลัย - ขอบคุณครับ
ผมจะตั้งใจอ่านเลย
ถ้าเธออ่านจบ ฉันมีให้ยืมอีก
มาครับ ระวังนะครับ
ค่อยๆ นะ ขอให้โชคดีนะครับ
คุณทำให้ฉันนึกถึงสามีที่จากไปของฉัน
เขาไม่เคยพลาดโอกาสในการช่วยคนเลย
- ผมได้ยินมาว่าเขาเป็นคนดี - ใช่ค่ะ
การต้องสูญเสียพวกเขา มันเลวร้ายที่จะพูดถึงมากๆ
แต่ฉันก็พูดถึงบ่อยๆ นะ
เพื่อให้พวกเขาเหมือนยังมีชีวิตมั้งคะ
พวกเขามีชีวิตเสมอในความทรงจำของคุณ ถึงมันอาจจะเจ็บปวดก็เถอะ
- คุณมีภรรยาและลูกไหมคะ - ไม่มีครับ
แต่ชีวิตแบบคุณก็คงสมบูรณ์แล้ว
ในบางเรื่องน่ะครับ
แต่ผมก็อยากมีใครสักคน ที่ผมจะแบ่งปันความคิดด้วยได้
ส่วนใหญ่ผมมักจะอยู่คนเดียว หรือกับคนแปลกหน้า
ผมถึงดีใจที่ได้ทำงานกับแจ็กอีกครั้ง และกับคุณด้วย
ในคดีนี้
ฉันเกรงว่าเราจะคุยกัน มากกว่าจะทำงานนะคะ
ผมไม่รู้ตัวเลย
- รับชาเพิ่มไหมคะ คุณเอเวอรี่ - เรียกบิลเถอะครับ
และหวังว่าจะเรียกคุณว่าอบิเกลได้
ฉันเกรงว่าฉันคงทำให้คุณเข้าใจผิดไป
เข้าใจผิดเรื่องอะไรครับ
ปกติฉันไม่ค่อยคุยเรื่องส่วนตัว กับคนแปลกหน้า
งั้นหรือ
งั้นก็เป็นความผิดผมเอง งานผมคือทำให้คนพูด
- เหมือนกับว่า ผมเป็น - นักพากย์งั้นหรือ
ไม่ เพราะนั่นแปลว่าผม ยัดเยียดคำให้คุณพูด
เราต้องการสิ่งเดียวกัน
ความยุติธรรมให้กับครอบครัวคุณ และผู้คนที่เจ็บปวด
และผมจะทำให้คุณได้มันมา
งั้นคุณเรียกฉันว่าอบิเกลได้ค่ะ
งั้นผมขอพายเพิ่มได้ไหม อบิเกล
ได้สิคะ
ฉันคิดว่าคุณน่าจะสนใจสิ่งนี้ มากกว่าพาย
หลังจากที่เราคุยกัน ฉันเลยไปค้นของส่วนตัวของโนอาห์
ฉันเจอนี่ในกระเป๋าเขา
มันเป็นบันทึกบอกระดับมีเทนและออกซิเจน
ฉันก็คิดอย่างนั้น แต่ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงเก็บมันไว้
ผมคิดว่าผมรู้ ขอบคุณที่เชื่อใจผม
ฉันหวังว่ามันจะไม่ทำให้โนอาห์ ไปเกี่ยวพันกับเรื่องนี้
ผมก็หวังอย่างนั้น
งั้นฉันต้องขอตัวก่อน
ฉันต้องจัดตะกร้าต้อนรับ ไปให้คุณนายวีฟเวอร์
- ตะกร้าต้อนรับ - ค่ะ เธอเพิ่งย้ายมาใหม่
- ฉันรู้ว่าเหงาแค่ไหน - งั้นผมเดินไปเป็นเพื่อนคุณ
ฉันแน่ใจว่าคุณมีเรื่องสำคัญกว่าต้องทำ
มันรอได้ครับ
เธอช่วยไอ้นักสืบนั่นทำคดีต่อต้านเรา
คุณรู้อะไรเกี่ยวกับเขาบ้าง
เขาทำให้เหมืองริชมอนด์ต้องปิดตัวเมื่อปีที่แล้ว
ผมไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นที่นี่แน่
เราต้องหยุดเรื่องนี้ ก่อนที่พวกเขาจะขุดลึกลงไปอีก
ส่งโทรเลขนี่ไปที่สำนักงานใหญ่
ผมจะให้พวกเขาส่งทนายที่เก่งที่สุดมา
ฟังดูเหมือนเป็นปัญหาใหญ่นะครับ
มันไม่ใช่ปัญหาแล้ว มันเป็นสงคราม
- มีมาเท่านี้เองหรือ - เกรงว่าจะใช่ครับ คุณนายแรมซีย์
เป็นฉันจะเลือกสีแดงค่ะ มันทำให้สีผมคุณเด่นขึ้น
ฉันก็คิดอย่างนั้นเลย
- โรสแมรี่ เลอโวซ์ค่ะ - ฉันดอตตี้ แรมซีย์
- คุณเป็นช่างเย็บผ้าหรือคะ คุณเลอโวซ์ - ไม่ค่ะ ฉันเป็นนักแสดง
แต่ฉันก็เย็บชุดใส่เองเป็นบางครั้ง
ฉันกับสามีก็ชอบไปโรงละครค่ะ
คุณอาจไม่เชื่อ แต่ฉันใฝ่ฝันจะได้เป็นนักแสดง
แน่นอนว่าฉันเชื่อ
ใครจะไม่อยากเล่นเป็นคนอื่นกันคะ ถึงจะแค่ชั่วโมงสองชั่วโมงก็เถอะ
จริงที่สุด
(อบิเกลคาเฟ)
แล้วฉันก็โค้งตัวลง
แล้วก็วิ่งออกจากเวที ขณะที่ผ้าม่านก็ปิดลงมา
นั่นเป็นการแสดงครั้งแรกของฉัน ในนิวยอร์กเลย
แต่ไม่ใช่ครั้งสุดท้าย
คุณแทตเชอร์ คุณได้เจอกับ โรสแมรี่ เลอโวซ์ที่น่าหลงใหลหรือยังคะ
รู้จักแล้วค่ะ
คุณแทตเชอร์กับฉัน มีสิ่งที่ชอบเหมือนๆ กัน
- เขาก็ใส่สีแดงขึ้นเหมือนกัน - โอ้
- คุณหมายถึงคุณตำรวจใช่ไหม - ใช่ไหมคะ คุณแทตเชอร์
ฉันเกรงว่าคุณจะพูดไปเองคนเดียวค่ะ คุณเลอโวซ์
จริงด้วย
- ฉันมีเรื่องให้พูดเยอะเลย - มันสนุกมากค่ะ
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณยังไม่แต่งงาน โรสแมรี่
ฉันก็หวังจะเปลี่ยนแปลงมันค่ะ เร็วๆ นี้เลย
ขอโทษค่ะ ฉันไม่น่าพูดเรื่องนี้ต่อหน้าคุณเลย
คุณอยากจะพูดอะไรต่อหน้าฉัน ก็ตามสบายเถอะค่ะ
เช่นเดียวกันนะคะ
หรือลับหลังฉันก็ได้นะ ฉันเป็นนักแสดง เรื่องแบบนี้ฉันชินแล้ว
- มันจะเป็นไปได้ยังไงกันคะ - ขอบคุณค่ะ ดอตตี้
คุณแทตเชอร์ คุณรู้จักแจ็กดีแค่ไหนคะ
ก็คงไม่ดีอย่างที่คิด
เราสองคนรู้จักกันมานานมาก
พ่อของเราเป็นตำรวจม้าด้วยกัน
- บังเอิญจัง - ใช่ค่ะ
แม้ว่าแจ็กจะไม่ได้อยากเป็นตำรวจม้าก็เถอะ
- เขาอยากเป็นจิตรกร - แจ็กน่ะหรือ
- จิตรกร - ใช่
แน่นอน ก็คุณเพิ่งรู้จักเขาไม่นานนี่
ขอโทษนะคะ
ดินสอ สบู่และเส้นด้าย
- โอ้ น่าจะเป็นวันที่ยุ่งสำหรับคุณนะคะ - ใช่ค่ะ
- คุณหิวไหมคะ โรสแมรี่ - ฉันกินม้าได้ทั้งตัวเลย
ถึงจะฟังดูไม่ค่อยเหมือนเลดี้เท่าไรก็เถอะ
- งั้นคุณไปคาเฟ่กับฉันไหมคะ - เยี่ยมเลยค่ะ
- เธอสวยสุดๆ เลย - ใช่
อยากได้อะไรบ้างนะครับ คุณแทตเชอร์
- ดินสอ สบู่ แล้วก็... - เส้นด้ายค่ะ
โอ้ ผมเกือบลืมไป
- มีจดหมายถึงคุณ - ขอบคุณค่ะ
"เบธที่รัก พ่อและแม่ของลูก อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงลูก
จูลี่เขียนมาบอกเรา เรื่องที่ลูกต้องเผชิญกับพวกนอกกฎหมาย
พ่อเกรงว่ามันจะยากเกินกว่าเราจะทนได้
ซึ่งทำให้ข่าวดีนี้ น่าดึงดูดใจมากขึ้นไปอีก
โรงเรียนเตรียมแบร์คลิฟในเมือง
เสนอตำแหน่งครูอันทรงเกียรติให้ลูก
ลูกจะเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้งานนี้"
คุณแทตเชอร์ครับ
สวัสดี ไวแอต
ขอบคุณครับ มันน่าสนใจมาก
โดยเฉพาะอันที่เป็นวิศวกรรมกายภาพ
เธออ่านทั้งสองเล่มแล้วงั้นหรือ
ต้องขอบอกเลย ฉันประทับใจสุดๆ ครอบครัวเธอต้องภูมิใจมาก
ผมมีแต่แม่ครับ พ่อจากเราไปแล้ว
โอ้ ฉันเสียใจด้วย
เขาไม่ได้ตาย เขาทิ้งเราไป
แต่เราผ่านมันมาได้
เราไม่ค่อยพูดถึงหนังสือกันเท่าไรที่บ้าน
ส่วนใหญ่ผมอ่านคนเดียว
ทำไมล่ะ ฉันมั่นใจว่าแม่เธอต้องชอบอ่าน
เราทุกคนทำงานหนักมาก
เราไม่มีเวลาไปทำอย่างอื่นเท่าไร
เข้าใจแล้ว อย่างนั้นฉันต้องไปค้นหาในห้องสมุด
แล้วดูว่าเธอจะชอบเล่มไหน
ขอบคุณครับ คุณแทตเชอร์
นั่นเป็นเด็กที่คุณพูดถึงใช่ไหม
เขาอ่านหนังสือระดับวิทยาลัยจบไปสองเล่ม
รวมถึงเล่มที่ฉันยังอ่านไม่จบด้วยซ้ำ
- เหมืองจะดับอนาคตอีกคนแล้วสิ - ไม่หรอกค่ะถ้าฉันช่วย
- โรซี่ - ไม่ๆ
- เอามานะ - คุณเอาไปไม่ได้
ไปดื่มกาแฟกันดีกว่า
มีอะไรที่แรงกว่านั้นไหม
เท่าที่ดู เธอยิงปืนได้ ตกปลาได้ ท่องเชกสเปียร์ได้
ร้องเพลงได้ เล่นดนตรีได้สองอย่าง
โอ้ รองเท้าก็เงาวับ
- มีอะไรที่เธอทำไม่ได้ไหมเนี่ย - เธอโยนของหลายอย่างได้ด้วย
ทำเอาแอปเปิลช้ำไปครึ่งหนึ่งเลย
ไม่ได้ช้ำแค่แอปเปิลหรอกค่ะ
ความจริงก็คือ ฉันอายจังที่ไปอิจฉาเธอ
แต่เธอเป็นดาวเด่นทุกที่ที่เธอไป
เธอเป็นของสวยมาใหม่ เดี๋ยวก็หายตื่นเต้นกัน
- แต่มันอาจนานก็ได้ - หรือไม่นานหรอก
เอลิซาเบธ ความสามารถของเธอ อาจจะสลายไปในสายลม
แต่ของคุณมันคงอยู่
- คุณทั้งจิตใจดี และภักดี - เหมือนสุนัข
หรือเหมือนครูแสนน่าเบื่อ ที่ซื้อดินสอ กับเส้นด้าย
ฉันไม่คิดว่าแจ็กจะคิดอย่างนั้น และอีกอย่าง เขาก็ทิ้งเธอมา
จริงๆ แล้ว เธอทิ้งเขา
ฉันคิดว่านั่นล่ะที่ฉันเป็นห่วง
พอรู้ว่าเธอเป็นคนหักอกเขา
ถ้าเธอเคยทำแบบนั้น เธอก็อาจชนะใจเขาคืนได้
แล้วแจ็กว่ายังไง
เขาบอกว่ามันเป็นอดีตไปแล้ว
แต่ยังไง ฉันก็รู้สึกว่ามันไม่ใช่
เอลิซาเบธ เขากลับมาเพื่อคุณนะ
เขาปฏิเสธตำแหน่งที่เคป ฟูลเลอร์ตัน
และตอนนี้เขาก็อยู่ในโคล แวลเลย์
คุณจะมีโอกาสสร้างความไว้วางใจได้
- เอลิซาเบธ มีอะไรหรือ - ฉันได้รับจดหมายจากที่บ้าน
ดูเหมือนครอบครัวฉันหางานสอนให้ฉันได้
ที่โรงเรียนเตรียมที่โน่น
ฉันจะเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้สอนที่นั่น
งั้นหรือ
แล้วคุณจะรับงานไหม
ถ้าสองสามวันก่อน ฉันคงไม่รับ
แล้วตอนนี้ล่ะ
ฉันไม่ค่อยแน่ใจแล้ว
เป็นไปได้ไหมว่าฉันคิดผิดที่มาที่นี่
ฉันบอกได้แต่ว่าให้ทำตามหัวใจ
แต่หัวใจฉันพาฉันมาที่โคล แวลเลย์
งั้นฉันก็หวังว่ามันจะรักษาคุณไว้ที่นี่
บางทีสักวันหนึ่ง เราจะได้ไปโบสถ์จริงๆ กันอีกครั้ง
แต่จนกว่าจะถึงตอนนั้น
พระเจ้ายังคงสถิตอยู่ที่นี่
ขอบคุณทุกท่านมาก ขอให้โชคดีและพระเจ้าคุ้มครอง
ดูเหมือนผู้หญิงทั้งเมืองจะใส่สีแดงกันหมด
ก็เพราะคุณเป็นคนเริ่มแฟชั่นนี้ไง
ขอบคุณที่ชมจ้ะ
- ขออภัยทุกท่านที่รบกวน - ไม่ได้รบกวนอะไร
- เราเสร็จพอดี - ให้ผมช่วยอะไรไหมครับ คุณตำรวจ
- แจ็ก ธอร์นตันหรือ - ครับ
ผมมาในนามของผู้บัญชาการสูงสุด
ผมมาพร้อมคำยกย่อง ที่คุณจับแก๊งโทลลิเวอร์ได้
และรางวัลของคุณ จากสมาคมธนาคารแห่งนอร์ทเวสต์
ผมก็แค่ทำตามหน้าที่ และมีนายตำรวจโอเรลลี่ช่วย
เขาก็ได้รับรางวัลในตำแหน่งใหม่ของเขาเช่นกัน
ท่านนายกเทศมนตรีและฉัน รู้สึกเป็นเกียรติที่ได้คุณเป็นเจ้าหน้าที่ของเรา
ผมต่างหากที่รู้สึกเป็นเกียรติ คุณนายแรมซีย์
เอลิซาเบธครับ
ผมไม่เคยเห็นคุณใส่สีแดงมาก่อนเลย
คุณจะไม่ได้เห็นอีกแล้วล่ะ
น่าเสียดาย มันเหมาะกับคุณมาก
แต่ก็นั่นแหละ คุณใส่อะไรก็สวย
- ขอบคุณที่ชมค่ะ - มันเป็นความจริงครับ
- นอกเสียจาก - นอกเสียจากอะไร
คุณยังคิดว่าผมทำผิดเรื่อง เรื่องอะไรนะ
อ้อ ใช่ ความไม่ซื่อสัตย์
การหักหลัง ทรยศ หรือกบฏ
- คุณไปดูจริงๆ ด้วย - เปล่า
ผมถามเด็กวีฟเวอร์จอมฉลาดคนนั้น ผมไม่มีเวลาไปหาคำตอบเองหรอก
มัวแต่ยุ่งปกป้องเมืองนี้จากคนร้าย
แจ็ก เราทุกคนภูมิใจในตัวคุณมาก
แล้วยังรางวัลอีก คุณสมควรได้รับมัน
คุณน่าจะเอามันไปซื้อฟาร์ม ที่คุณใฝ่ฝันมาตลอด
นั่นมันนานมาแล้ว
ยังไม่นานสักหน่อย
จำที่เราเคยไปขี่ม้าชมตะวันตกดินได้ไหม
ที่เราคิดกันเล่นๆ ว่าเราจะได้อยู่ที่ไหน
ใครจะไปนึกว่าเราจะได้อยู่ที่นี่
เอาละ ผมคงต้องไปทำงานแล้ว
ขอตัวนะครับ
แจ็ก รอด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณนายวีฟเวอร์
ฉันเอลิซาเบธ แทตเชอร์ เป็นครูของเด็กๆ
ฉันขอคุยกับคุณสักครู่ได้ไหมคะ
- ได้สิคะ เชิญค่ะ - ขอบคุณค่ะ
- เชิญนั่งค่ะ - ขอบคุณค่ะ
- ลูกๆ ของฉันเป็นเด็กดีที่โรงเรียนไหมคะ - ค่ะ พวกเขาปรับตัวได้ดีมากเลย
จริงๆ แล้วฉันอยากคุยกับคุณเรื่องไวแอตค่ะ
- โอ้ เขาทำอะไรหรือคะ - เปล่าค่ะ เขาไม่ได้ทำอะไร
แต่เป็นเรื่องที่เขาทำได้ต่างหาก
ฉันให้ไวแอตยืมหนังสือไปอ่าน
หนังสือพวกนั้นสำหรับเด็กวิทยาลัย
แต่เขาก็อ่านมันได้เหมือนเปิดสมุดภาพ
วิทยาศาสตร์กับคณิตศาสตร์เป็นเรื่อง ธรรมชาติของเขา เหมือนที่เราต้องหายใจ
และการที่เขาเข้าใจทฤษฎียากๆ แบบนั้น
มันน่าทึ่งมากๆ
ฉันไม่แน่ใจว่าฉันเข้าใจค่ะ
ฉันคิดว่าไวแอตอาจเป็นอัจฉริยะ
หากได้รับโอกาส
ฉันเชื่อว่าเขาจะสามารถทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้
เขาอาจเป็นโทมัส เอดิสันคนต่อไปก็ได้
หากคุณอนุญาตค่ะ คุณนายวีฟเวอร์
ฉันอยากสมัครขอทุนให้เขา
ในวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ทางตะวันออก
และฉันก็มั่นใจว่าเขาต้องได้รับทุน
คุณแทตเชอร์
ฉันรู้มาตลอดว่าไวแอตเป็นคนหัวดี
และฉันก็ซาบซึ้งที่คุณใส่ใจเขา
แต่เขาเป็นคนตัดสินใจเองที่จะเสียสละ
ผมเป็นผู้ชายคนเดียวที่เหลือในครอบครัวครับ คุณแทตเชอร์
เราต้องใช้เงินค่าแรงจากเหมือง
ฉันเข้าใจ
งั้นอีกสองสามปี ตอนที่น้องๆ ของลูกโตพอ
ที่จะทำงานในเหมือง เราค่อยมาคิดเรื่องเรียนกันอีกที
แน่นอนค่ะ
หากคุณไม่ว่าอะไร ฉันนำหนังสือมาให้เขาเพิ่ม
รู้ไหม คำพูดของโทมัส เอดิสันที่ฉันชอบที่สุด
คือตอนที่เขาสาธิตหลอดไฟดวงแรกของเขา
เขาพูดว่า "เราจะทำให้ไฟฟ้ามันราคาถูก
- จนมีแต่คนรวยเท่านั้นที่จะจุดเทียน" - "จนมีแต่คนรวยเท่านั้นที่จะจุดเทียน"
เราปิดแล้วค่ะ คุณกาวเวน
ผมไม่ได้มาเพื่อทานอาหาร
ฉันได้จ่ายส่วนแบ่งกำไรประจำสัปดาห์ ที่ออฟฟิศของคุณแล้ว
ครับ ขอบคุณ
คุณทำผมใหม่ใช่ไหม ดูสดใสดี
คุณควรกลับไปได้แล้ว
คุณเอาเอกสารให้คุณเอเวอรี่
ฉันให้กับคุณตำรวจต่างหาก
ซึ่งเขาส่งต่อให้คุณเอเวอรี่อีกที แม้จะมีคำขู่ของคุณ
เอกสารนั่นเล่าเรื่องแค่ครึ่งเดียว
อีกครึ่งต่างหากที่คุณควรกังวล
ทำไมล่ะ
ทนายของผมได้รับข้อมูล
ที่ผมเชื่อว่าน่าเป็นภัยต่อเกียรติของสามีคุณ
และสถานการณ์ตอนนี้ของคุณ
นี่เป็นคำขู่ใหม่ หรืออันเก่าล่ะ ฉันชักสับสนแล้วสิ
งั้นผมขอพูดให้ชัดๆ
ที่นี่เป็นเมืองของบริษัท
บริษัทได้สร้างชีวิต
ให้กับคุณและทุกคนในเมืองนี้
ความจริงเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นที่เหมือง
เป็นสิ่งที่ตัวคุณเอง ไม่อยากให้มันเปิดเผยออกมาหรอก
แต่ผมอาจต้องทำ หากคุณและบิล เอเวอรี่ไม่วางมือ
- คุณหลอกฉัน - นี่ไม่ใช่โป๊กเกอร์นะ อบิเกล
ก็ดี งั้นคุณก็จะรู้ว่าฉันไม่ยอมแพ้
คุณขู่ฉันไม่ได้อีกแล้ว คุณกาวเวน
ผมขอให้คุณกลับไปเสีย คุณกาวเวน
และขอเตือนอีกทีว่าผมเป็นตำรวจ
ที่มีอำนาจจับคุณได้หากจำเป็น
ด้วยข้อหาอะไรล่ะ
ขัดขวางการสืบสวนและข่มขู่พยาน
ผมจะทำลายคุณแน่
คุณอยู่นี่เอง
คุณเล็งเป้าได้ดีเสมอเลย
แต่ก็มีบ้างที่พลาด
ตาฉันบ้างนะ
น่าประทับใจนี่
ผมลืมไปเลยว่าคุณเป็นแม่สาวนักกีฬา
คุณจำครั้งสุดท้ายที่เราไปยิงปืนกันได้ไหม
ที่ฉันชนะคุณ
- ไม่ใช่สักหน่อย - ใช่สิคะ
แล้วเอลิซาเบธยิงปืนไหม
หรือว่าเธออ่านถึงมันแต่ในนิยาย
ถ้าผมไม่รู้จักคุณดี ผมจะบอกว่าคุณอิจฉาเธอนะ
ก็มันจริงนี่
ที่ฉันอิจฉา
ฉันเคยมีคุณเป็นของฉันคนเดียว
แต่ตอนนี้ฉันต้องแบ่งคุณกับพวกตำรวจ
แล้วยังคุณครูนั่นอีก
แน่นอน ฉันทนเรื่องพวกนี้ได้ชั่วคราวเท่านั้น
- คุณนี่ดื้อจริงๆ - ต้องดื้อสิ ฉันเป็นนักแสดงนี่
- แต่ในฐานะหญิงสาว ไม่ต้องก็ได้ - ฉันก็อยากให้เป็นอย่างนั้น
ฉันรู้ว่าเราจบกันได้ไม่ดีเท่าไร แต่ครั้งนี้เราจะทำได้
แจ็ก เรามีอนาคตนะ
มันต้องน่าตื่นเต้น คาดเดาไม่ได้ และสมบูรณ์แบบ
เหมือนที่เราเคยฝันไว้
ผมเสียใจ โรซี่
แต่อนาคตที่ผมมองเห็น คือผมกับเอลิซาเบธ
งั้นฉันก็ต้องทำให้คุณเปลี่ยนใจ
คุณรู้จักฉันนี่ แจ็ก
หากฉันตั้งเป้าไปที่ไหน ฉันมักจะได้มันเสมอ
ทำไมความสัมพันธ์ถึงดูซับซ้อนเสมอ
แจ็กบอกว่าเขาแคร์ฉัน และฉันก็เลือกที่จะเชื่อเขา
เขามีใจให้ฉันก่อนที่โรสแมรี่จะมา
และความรู้สึกไม่อาจหายไปเพียงชั่วข้ามคืน
ความรักของเด็กๆ ช่างมีความหวัง และไม่ซับซ้อนเลย
แล้วสิ่งใดกันที่หายไประหว่างทาง
ฉันแค่ขาดความแน่วแน่เท่านั้นเอง
ฉันกล้าพอที่จะมาที่โคล แวลเลย์
ฉันเอาชนะแม่นักแสดงที่เล่นโยนของ เล่นเปียโน และกระโดดขึ้นม้าได้แน่
และยิ่งกว่านั้น หากอบิเกลยังมีหวัง หลังจากสิ่งที่เธอเผชิญมา
ฉันก็ทำได้
ฉันบอกข่าวคุณที่ได้ยินมา เกี่ยวกับเอลิซาเบธหรือยัง
- เรื่องอะไรล่ะ - เธอกำลังจะไป
หมายความว่าไง เธอจะไป
เธอได้รับเสนองานทางตะวันออก
เป็นงานที่มีเกียรติเลยนะ
คงเป็นอะไรที่ยากจะปฏิเสธเลยทีเดียว
บางทีความอิจฉาทำให้ฉันเกรี้ยวกราด
ฉันน่าจะดีกว่านั้น
บางทีเมื่อเวลาผ่านไปเราอาจเป็นเพื่อนกันได้
หรืออาจจะไม่
(คำบรรยายโดย จิระวรรธน์ สิริอารีย์)