ความเดิมจากตอนที่แล้ว
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณเลอโวซ์
- อะไรดึงดูดคุณมาที่นี่คะ - คู่หมั้นฉันเอง
เธอแทบไม่รู้จักเอลิซาเบธ แทตเชอร์
นี่คือสงครามนะ ผมเตือนคุณนะ
ฉันได้รับเสนอตำแหน่งครูอันทรงเกียรติที่บ้านฉัน
ผมจะอยู่ที่นี่ นี่เป็นที่ของผม
จริงหรือที่คุณจะรับตำแหน่งครู ทางแถบตะวันออก
- ข่าวในเมืองนี้แพร่เร็ว - ฉันก็แค่ได้ข้อเสนอมา ก็แค่นั้น
ครอบครัวเป็นคนจัดการ พวกเขาแค่เป็นห่วงฉัน
นั่นก็เข้าใจได้ ถ้าดูจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไปแล้ว
และกำลังเกิดขึ้นอยู่
ฉันคิดเรื่องนี้หนักมาก
คุณกับโรสแมรี่ พวกคุณมีอดีตกัน
- พวกคุณมีอะไรหลายอย่างเหมือนๆ กัน - นั่นไม่จริงเลย
- จากที่ฉันเห็นมันเป็นแบบนั้น - เอลิซาเบธ
ผู้ชายไม่ได้ขอผู้หญิงแต่งงาน แล้วจะให้มันจบลงง่ายๆ
ฉะนั้นคุณต้องคิดให้หนัก เรื่องความรู้สึกของคุณ
ก่อนที่จะตัดสินใจอะไร ที่อาจเสียใจภายหลัง
ถ้าคุณต้องการอย่างนั้น ผมจะทำ
ใช่ค่ะ
นั่นปลาหมึกเหรอ
- ดาวหางต่างหาก - ดาวหางงั้นหรือ
ขอผมลองวาดนะ
ไหนดูซิ
นี่คุณ
ดาวหางต้องมีหางใช่ไหม
จริงๆ แล้วมันคือสสารที่ระเหยกับฝุ่นต่างหาก
เรียกมันว่าหางแล้วกัน
ขอบคุณค่ะ คุณแวน โกะ
ผมวาดกลุ่มดาวให้ด้วยก็ได้นะ
งั้นช่วยเอาคุณตำรวจออกไป ก่อนที่นักเรียนฉันจะมาถึงดีกว่า
เพื่อที่คุณจะได้หน้า จากการวาดของผมน่ะหรือ
อรุณสวัสดิ์เด็กๆ
อย่าลืมชื่นชมผลงานของนายตำรวจแจ็ก ก่อนไปนั่งที่ด้วยนะจ๊ะ
เขาชอบให้ชมน่ะ
ซึ่งไม่เหมือนคุณแทตเชอร์ ที่ไม่ถูกใจคำชมเอาเสียเลย
แม้ว่าเธอจะสมควรได้รับมัน
โรงเรียนเริ่มแล้ว คุณธอร์นตัน
หากคุณอยากจะพูด
กรุณายกมือก่อนเหมือนเด็กๆ ทุกคน
- งั้นผมขอตัวนะครับ - เชิญค่ะ
ขอบคุณครับ คุณแทตเชอร์
เอาละ เราเริ่มกันเลยดีไหม
- ค่ะ - ครับ
หากเรานึกถึงดาราศาสตร์
เราจะนึกถึงดาวเคราะห์และดวงดาว และสิ่งที่อยู่ไกลๆ
แต่ทุกๆ 75 ปี จะมีสิ่งที่พิเศษ ผ่านมาบนท้องฟ้ายามค่ำคืน
มันเรียกว่าดาวหางฮัลเลย์
และอีกไม่นาน เราจะสามารถมองไปบนท้องฟ้า
และเห็นดาวหางไฟพาดผ่านเหนือ โคล แวลเลย์ ขณะมันโคจรรอบดวงอาทิตย์
แล้วเราควรจะรู้ได้ยังไงว่าควรมองเมื่อไร
เราไม่รู้แน่ชัดหรอกจ้ะ
ดาวหางไม่เหมือนรถม้าโดยสาร ที่จะมาตามตารางเวลา
ฉะนั้นฉันแนะนำให้ทุกคนคอยจับตาดูไว้ ซึ่งแปลว่า
ทุกคืน ก่อนทุกคนไปนอน ฉันอยากให้ทุกคนมองท้องฟ้า
ไปทางภูเขา
พ่อหนูจะเห็นมันจากบนสวรรค์ไหมคะ
- ฉันแน่ใจว่าเขาต้องเห็นจ้ะ - แล้วพ่อคนอื่นๆ ล่ะคะ
พวกเขาจะเห็นไหม
คนที่เรารักที่จากไปแล้ว ต่างเฝ้ามองดูพวกเราเสมอ
เฉกเช่นเดียวกับพระเจ้า
เราจะรู้สึกได้จากรอบตัวเรา ทั้งความรักและการชี้นำ
นั่นเป็นสิ่งที่จะไม่เปลี่ยนแปลง
เด็กๆ กลับมาเรื่องท้องฟ้ากันดีกว่า
ลองนึกถึงช่วงเวลา
ที่ผู้ชายจะสามารถเดินทางไปอวกาศได้สิ
ทำไมไม่เป็นผู้หญิงล่ะ
ขออภัยที่มาขัดจังหวะ ฉันนอนเพลินไปหน่อย
ตายจริง ฉันจำไม่ได้เลยว่า เคยเห็นผู้ชมหน้าเศร้าๆ ครั้งสุดท้ายเมื่อไร
- พวกเขาไม่ใช่ผู้ชม คุณเลอโวซ์ - งั้นเป็นใครกันล่ะ
ที่นี่เป็นห้องเรียน
แล้วใครบอกกัน ว่าคุณครูจะให้ความบันเทิงไม่ได้
ตอนนี้คุณจะเล่นเป็นครู นอกเหนือจากอาชีพอื่นๆ ของคุณหรือ
ฉันก็เคยสอนดนตรีในนิวยอร์กมานะ
นิวยอร์ก ที่นั่นเป็นยังไงคะ
ในยามเย็น ที่ไทม์ สแควร์ จะเต็มไปด้วยเสียงดนตรีและแสงไฟ
และผู้คน แม้แต่ตอนเที่ยงคืน
และตึกก็มีแต่สูงๆ แทบจะแตะท้องฟ้าได้เลย
ซึ่งเป็นเรื่องที่เรากำลังเรียนกันเลย
ท้องฟ้า และเราควรกลับเข้าสู่บทเรียนกัน
แต่ฉันกำลังจะเล่าเรื่องเกาะโคนีย์ ให้พวกเขาฟังเลย
- เล่าเลยค่ะ - ใช่ค่ะ
เล่าเลยๆ
- คุณแทตเชอร์ - ได้โปรดนะคะ ครูแทตเชอร์
- เล่าเรื่องเกาะโคนีย์สิคะ - ใช่ ผมก็อยากฟังครับ
- ฉันรู้สึกเหมือนถูกแทนที่เลย - เป็นไปไม่ได้หรอก
ฉันกลัวว่าดาวหางฮัลเลย์ จะสู้ดาวหางโรสแมรี่ไม่ได้ด้วยซ้ำ
แล้วดาวหางไม่สลายไปหรือ
แต่หลังจากที่เผาไหม้ทุกอย่าง ระหว่างทางหมดแล้ว
พอพูดถึงความร้อนแรง
ฉันคิดไปเองหรือว่าช่วงนี้คุณสวยขึ้นกันคะ
คุณคิดไปเอง บวกกับเครื่องสำอางนิดหน่อย
ทั้งทรงผม ทั้งชุดนี่ แล้วยังดอกไม้ในคาเฟ่อีก
ของขวัญจากบิลน่ะ
เขามาที่คาเฟ่บ่อยๆ เลยคิดว่ามันน่าจะทำให้คาเฟ่สดใสขึ้น
ต้องเป็นเพราะเหตุผลนั้นแน่ค่ะ
บางทีคุณไม่เพียงแต่ไว้อาลัยกับอดีต แต่ยังมุ่งหวังถึงอนาคตได้ด้วยนะคะ
ก็อาจจะ แต่เราต้องไม่ลืมว่าเขามาที่นี่ทำไม
- ไวแอต - สวัสดีครับ คุณแทตเชอร์
- คุณนายสแตนตัน - สวัสดี ไวแอต
- ทำงานวันอาทิตย์ด้วยหรือ - ครอบครัวผมต้องการเงินน่ะครับ
ผมเข้ากะแทนเวนเดล แบ็กคัส
- เขาไม่สบาย - เธอใจดีมากเลย
อากาศข้างล่างนั่นทำให้หายใจลำบาก สำหรับคนอายุมาก
- ผมเอาหนังสือมาคืนก่อนจะไปเข้ากะครับ - ขอบใจจ้ะ อยากได้เพิ่มไหม
ช่วงนี้ผมไม่ค่อยมีเวลาเลยครับ
งั้นถ้าว่างเมื่อไร ก็มาที่ห้องสมุดฉันได้เสมอนะ
ขอบคุณครับ
เศษพวกนี้มาจากจุดที่เกิดระเบิด
เศษไหม้พวกนี้แสดงให้เห็นว่า ระดับก๊าซมีเทนมากเกินไป
งั้นก็หมายความว่าคนเหล่านั้น ถูกส่งเข้าไปตาย
ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้น
ต้องขอบคุณทุกท่านที่มา ในบ่ายวันอาทิตย์อย่างนี้
เราก็อยากรู้ว่าคุณเรียกพวกเรา มาที่นี่ทำไม คุณมิลเลอร์
ครับ
ตอนที่ผมเสียขาไป ผมนึกว่าผมหมดแล้วทุกอย่าง
แต่สิ่งที่ผมสูญเสียจริงๆ แล้วคือจิตวิญญาณ
ตอนนี้ผมทำงานในเหมืองไม่ได้อีกแล้ว
แต่ผมเชื่อว่า ผมได้พบวิธีที่ตัวเองจะทำประโยชน์ได้
พวกคุณบางคนอาจจะรู้ ว่าผมเคยใช้ค้อนกับตะปูได้ดี
ผมเลยถือโอกาสวาดแบบขึ้นมา
เป็นแบบของโบสถ์และโรงเรียน
ทีนี้ถ้าเราช่วยกันระดมทุนเพื่อหาซื้ออุปกรณ์
ผมจะได้สร้างมัน และทำให้โคล แวลเลย์ กลับไปเป็นเหมือนเดิม
เมืองที่โบสถ์และโรงเรียน ไม่ได้อยู่ในร้านเหล้า
มันเป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมมาก
แต่ฉันเกรงว่าพวกเราไม่มีเงินหรอก
ฉันคนหนึ่งล่ะ
ผมเข้าใจ ที่ทุกคนอาจกำลังลำบาก
แต่เราต้องเริ่มทำอะไรสักอย่าง
ผมคิดว่าแผนของคุณมิลเลอร์ เป็นสิ่งที่เมืองนี้ต้องการ
และผมมั่นใจว่าบริษัท
มีความยินดีที่จะบริจาคเงินให้
คุณช่างเอื้อเฟื้อจริงๆ คุณกาวเวน
ขอบคุณครับ คุณนายแรมซีย์ แต่ความเอื้อเฟื้อจริงๆ
คือการบริจาคเงินทั้งหมด และจ่ายเป็นค่าแรงของคุณมิลเลอร์ได้
แต่น่าเสียดาย ที่เงินสำรองของเรา
ต้องเอาไปใช้ต่อสู้คดีเล็กน้อยนี่
ไม่มีคดีไหนเล็กน้อยหรอก หากคน 46 คนต้องตาย
เป็นโศกนาฏกรรมอันน่าเศร้า
แต่ผมก็ต้องถามตัวเอง
ว่าการสืบสวนของคุณเอเวอรี่ จะมีการเอนเอียงหรือเปล่า
ดูจากความสัมพันธ์ของพวกคุณ
คำปรามาสของคุณหรือเงินของคุณ ทำให้ฉันเงียบไม่ได้หรอก
เราอยากจะสร้างเมืองของเรา ด้วยเงินสินบนงั้นหรือ
หากเรารับเงินของเขา บริษัทก็จะเป็นเจ้าของเรามากกว่านี้อีก
แต่บริษัทก็เป็นเจ้าของเราอยู่แล้ว อบิเกล
ทั้งบ้านที่เราอยู่ ถนนที่เราเดิน แม้แต่คาเฟ่ของคุณ
อย่างน้อยเราจะได้มีสถานที่ให้เราได้บูชา
และมีโรงเรียนเป็นหลักเป็นแหล่ง
โดยไม่ต้องมีคนงานเหมือง เดินผ่านไปมาตลอด
ฉันเชื่อว่าเด็กๆ เรียนที่ไหนก็ได้
ไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนหรือโรงเหล้า
อับราฮัม ลินคอล์นยังเรียนในกระท่อมไม้เลย
น่าเสียดาย ครูที่มาแทนคุณอาจไม่เห็นด้วย
- ครูมาแทน - ผมเดาเอาน่ะ
เพราะว่าคุณกำลังจะไปนี่
- เป็นความจริงหรือ - คุณแทตเชอร์ อย่าไปเลย
ไม่นะ ไม่ใช่
ก็จริงที่ฉันได้รับข้อเสนอเรื่องงาน แต่ฉันยังไม่
คุณคิดจะบอกเราเมื่อไรกัน
- ก็ไม่คิดจะบอกไง - แล้วใครจะสอนพวกเราล่ะ
เจมส์ ได้โปรด ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจ
คุณเพิ่งมาได้ไม่นานเอง ไหนบอกว่าจะอยู่ดูดาวหางกับเรา
- ฉันอยู่แน่ เจมส์ - ผมไม่อยากให้คุณไป
- บิล คุณเป็นอะไร - เกิดอะไรขึ้น
เจอพวกดักทำร้ายที่เหมืองน่ะ
พวกมันเอาอุปกรณ์ตรวจสอบ กับหลักฐานไปหมดเลย
คุณเห็นหน้าพวกมันไหม
- พวกมันใส่หน้ากาก - โอเค
- คุณดูแลเขาทีนะ - ได้
- ผมจะไปด้วย - ผมไม่ให้คุณไป
ผมยศสูงกว่าคุณนะ
ผมจะเขียนไว้ในรายงานแล้วกัน
แผลหลังหูคุณดูจะลึกนะ คงต้องเย็บแล้วล่ะ
แผลยาวขนาดที่คุณต้องกังวลเลยสินะ
- คุณใช้เข็มเก่งหรือเปล่า - ฉันเย็บผ้าม่านเองนะ
แล้วเย็บคนล่ะ
เดี๋ยวคงได้รู้กัน
ฉันไปเอาอุปกรณ์ก่อนนะ
แจ็ก
แกเองเหรอ น่าตื่นเต้นจัง
แกต้องทำตัวให้ชินกับฉันนะ
ก็ได้ ตามใจแล้วกัน
ส่วนเธอก็ต้องทำตัวให้ชินกับฉันเหมือนกันนะ
แจ็ก
- เจอพวกเขาไหม - ตามรอยยากมาก
มันมืดเกินไป
- ฉันดีใจที่คุณกลับมาอย่างปลอดภัย - คุณเป็นห่วงผมล่ะสิ
เปล่า
แต่คุณก็ออกมารอข้างนอกดึกๆ
ถ้าจะรู้ให้ได้ ฉันมาดูดาวหางฮัลเลย์ต่างหาก
ดาวหางฮัลเลย์สินะ
รู้ไหมว่าผมได้ยินคุณอ้างแบบนี้กี่ครั้งแล้ว
- ฉันก็อาจเป็นห่วงนิดๆ - แค่นิดเดียว
เดี๋ยวเถอะ
ผมได้ข่าวเรื่องที่เกิดขึ้นตอนประชุมหมู่บ้าน
- ผมเสียใจ - ขอบคุณค่ะ
ผมอยากให้คุณรู้ไว้
ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจยังไง ผมก็สนับสนุน
คุณควรได้สอนในโรงเรียนจริงๆ เอลิซาเบธ ไม่ใช่ในร้านเหล้า
แต่ผมเชื่อว่าอีกไม่นาน เราจะมีโรงเรียนจริงๆ ที่นี่
โรงเรียนไม่สำคัญกับฉันหรอก
แต่เป็นพวกเด็กๆ
เมืองนี้ต้องการคุณ เอลิซาเบธ
ไม่ใช่แค่เมืองอย่างเดียวด้วย
มันดึกแล้ว ฉันควรเข้าไปดีกว่า
ครับ
- อรุณสวัสดิ์ ไวแอต - อรุณสวัสดิ์ครับ คุณแทตเชอร์
- มีเวลาสักครู่ไหมครับ - แน่นอนจ้ะ
ผมมีอะไรจะให้คุณดู
มันทำงานยังไง
โอ พระเจ้า
มันยอดเยี่ยมไปเลย เธอไปเอามาจากไหน
ผมสร้างมันขึ้นมา
เธอทำงั้นหรือ
ผมได้ไอเดียมาจากหนังสือฟิสิกส์ของคุณ และเครื่องเล่นจานเสียง
ถ้าผมสร้างขนาดที่ใหญ่ขึ้นได้
มันจะช่วยเรื่องการถ่ายเทอากาศ ในเหมืองได้
ช่วยให้ทุกคนหายใจดีขึ้น
บางทีมันอาจป้องกันภัยได้ ด้วยการระบายฝุ่นและแก๊สออกไป
ใบพัดทำจากไม้ด้วย ไม่เกิดประกายไฟแน่นอน
ฉันมองเธอไม่ผิดจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย
เธอเป็นเด็กหนุ่มที่พิเศษมากนะรู้ไหม
- แล้วได้ให้ใครดูอีกไหม - แค่แม่ผมคนเดียว
เธอร้องไห้เลย
- เธอไม่พอใจเหรอ - เปล่าครับ
มีความสุขต่างหาก ประหลาดดีนะครับ
บางครั้งผู้หญิงเรา ก็ร้องไห้เวลามีความสุข
บางครั้งก็ร้องไห้เพราะเศร้า
และบางครั้งก็ร้องโดยไม่มีเหตุผล
การร้องไห้อาจหมายถึงดี หรือไม่ดี หรือไม่มีความหมายเลยงั้นหรือครับ
ใช่แล้วจ้ะ
ผมอาจเข้าใจวิทยาศาสตร์ได้ดี แต่ผมไม่เคยเข้าใจผู้หญิงเลย
ฉันคิดว่าผู้ชายส่วนใหญ่ก็คิดเหมือนเธอ
เอาละ ถ้าเธออนุญาต
ฉันอยากโทรเลขถึงทนายพ่อฉัน ให้จัดการเรื่องสิทธิบัตรให้พัดลมเธอ
เธอจะทิ้งมันไว้ที่นี่ได้ไหม
คุณตำรวจจะได้ถ่ายรูปมันได้
ขอบคุณครับ คุณแทตเชอร์
รอยยิ้มหมายถึงเรื่องดีเสมอจ้ะ
เดี๋ยวฉันขอตรวจดูก่อน
ซ่อนตัวหลังโต๊ะทำงานหรือไง
คุณเอเวอรี่
ดูเหมือนคุณจะบาดเจ็บนะ
อย่าทำเป็นประหลาดใจไปหน่อยเลย
ผมจะมาบอกว่า คำขู่ของคุณหยุดผมไม่ได้หรอก
ผมก็ไม่ประหลาดใจหรอก
นั่นเป็นข้อกล่าวหา โดยไม่มีหลักฐานอีกหรือเปล่า
แล้วครั้งนี้ผมทำผิดอะไรอีกล่ะ
ถ้าผมคิดไม่ผิด ทำร้ายร่างกายและปล้นโดยสมุนของคุณ
ผมไม่มีสมุนสักหน่อย
และผมก็ไม่ได้ควบคุมคนในเมืองนี้ด้วย
ผมไม่คิดอย่างนั้นนะ
ถ้าคุณปิดเหมือง คนที่นี่ก็ไม่ได้ค่าจ้าง
และถ้าไม่ได้ค่าจ้าง
ภรรยาพวกเขาก็ไม่มีเงินหาซื้ออาหาร
นั่นเป็นแรงจูงใจที่มากพอ สำหรับคนมากมายในเมืองนี้
ที่อยากให้คุณไป
ผมรู้ว่าเป็นฝีมือคุณ และผมจะพิสูจน์มัน
เหมือนกับที่ผมจะพิสูจน์ ว่าคุณรู้อยู่แล้วทางเดินนั่นไม่ปลอดภัย
ก็จะเหมือนเปิดกระป๋องแล้วเจอหนอนน่ะสิ
ผมชอบหนอนนะ เอาไว้ตกปลา
เพราะผมรู้สึกว่าผมกำลังจะได้ปลาตัวใหญ่
งั้นก็ขอให้โชคดีแล้วกัน
เพราะผมรู้สึกว่าสิ่งที่คุณกำลังทำ
จะทำให้อบิเกลเจ็บปวดมากกว่าเดิม
ผู้คนในเมืองนี้ พวกเขาดูจะชอบเธอไม่น้อย
ผมคนหนึ่งล่ะ ที่ไม่อยากให้มันเปลี่ยนแปลง แล้วคุณล่ะ
คุณควรระวังตัวไว้ให้ดีๆ นะ กาวเวน
หากคุณไม่คิดจะจับคุณกาวเวน ผมแนะนำว่าคุณควรปล่อยเขาเสีย
ก็เห็นได้ชัด ว่าคุณมีลูกสมุน
พวกคุณบอกผมทีสิ นั่นรองเท้าบูตแบบมาตรฐานเหรอ
สำหรับงานรักษาความปลอดภัย
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณทุกท่านจริงๆ
มีใครจะขอเพลงไหมคะ
งั้นฉันขอเล่นเพลงเพลงหนึ่ง
ที่ถูกเล่นตอนที่ฉันถูกขอแต่งงาน
โดยชายที่ฉันเคยรัก
และก็ยังรัก
คุณทำให้ฉันรัก
ซึ่งฉันไม่เคยต้องการ ซึ่งฉันไม่เคยต้องการ
คุณทำให้ฉันต้องการคุณ
คุณรู้มาโดยตลอด และฉันก็รู้ว่าคุณรู้
คุณทำให้ฉันมีความสุข
ทำให้ฉันเปรมปรีดิ์
แต่มีหลายๆ ครา
ที่คุณทำฉันปวดอุรา
คุณไม่ชอบเพลงหรือ
ก็เคยชอบ
ตอนที่มันมีความหมาย
- เราต้องคุยกัน - ฉันก็อยากคุย
เรื่องเอลิซาเบธ
หรือไม่เราแค่นั่งกันเงียบๆ ก็ได้
ผมได้ใช้เวลาพิจารณาตัวเอง
และก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าการที่คุณมา ทำให้ผมสับสนมาก
คุณไม่ธรรมดาเลย โรซี่
ครั้งหนึ่งคุณเคยเป็นผู้หญิงที่ผมใฝ่หา ผมก็เดาว่าคงเป็นเรื่องปกติ
ที่ความทรงจำเก่าๆ จะหวนกลับมา
แต่เอลิซาเบธกับผม เรามีความสัมพันธ์กัน
ความสัมพันธ์แบบไหนล่ะ
ผมก็ไม่รู้แน่ชัด ผมรู้แต่ว่าเป็นความสัมพันธ์ที่ผมอยากไล่ตาม
แล้วความสัมพันธ์ที่แท้จริง จะไขว้เขวหากฉันอยู่งั้นหรือ
คุณน่ะทำให้ทั้งกองทัพไขว้เขวได้เลย
คุณแทบจะไม่รู้จักเอลิซาเบธ แทตเชอร์เลย
แจ็ก คุณกับฉันเรารู้จักกันมาทั้งชีวิต
ฉันก็ได้ลองพิจารณาตัวเองเหมือนกัน
และฉันก็ตระหนักได้ว่า สิ่งเดียวที่เป็นจริงสำหรับฉันก็คือคุณ
อะไร คุณไม่เชื่อฉันเหรอ
- ก็คุณเล่นละครเก่งนี่ - ขอบคุณค่ะ
- ผมไม่ได้ชมสักหน่อย - แต่ฉันจะถือว่าเป็นคำชม
แล้วคุณได้บอกเธอหรือยัง
ยังเลย
งั้นจนกว่าคุณจะบอกเธอ ฉันขอมีหวังนิดๆ แล้วกัน
เพราะนั่นเป็นสิ่งสำคัญ ในโคล แวลเลย์จริงไหม
ความหวังน่ะ
ผมมีข่าวดีมาแจ้งให้ทุกคนทราบ
ต้องขอบคุณในความเอื้อเฟื้อ ของผู้บริจาคผู้ไม่ประสงค์ออกนาม
เราจะเริ่มก่อสร้างในวันพรุ่งนี้
เป็นอาคารโรงเรียน และโบสถ์แห่งโคล แวลเลย์
ฉันเดาว่าต้องเป็นคุณกาวเวนแน่ๆ
ผมไม่อาจเอ่ยชื่อผู้บริจาคได้
แต่ผมน่าจะบอกได้ว่า ไม่ใช่คุณกาวเวน
- เอลิซาเบธ ใช่พ่อของคุณหรือเปล่า - ไม่ใช่ค่ะ
แต่ฉันเชื่อว่ามันมาจาก คนคนหนึ่งที่ใจกว้างเหมือนกัน
แต่มีเงินเหลือน้อยกว่าเยอะ
งั้น "นิรนาม" ไม่ได้แปลว่านิรนามแล้วงั้นหรือ
คุณบริจาคเงินรางวัลของคุณหรือ
- ทั้งหมดเลย ให้โบสถ์หรือ - โรงเรียนด้วย
ถ้าอย่างนั้นก็
ประเสริฐที่สุด
- ไชโยสามครั้งให้คุณตำรวจหน่อยเร็ว - ฮิป ฮิป ฮูเร
ฮิป ฮิป ฮูเร ฮิป ฮิป ฮูเร
นั่งลงเถอะครับ อย่ายกย่องผมเกินไปเลย
ผมแค่ทำตามหน้าที่
และจะมีทางไหนในการใช้เงินรางวัลนั่น
ได้ดีไปกว่าการช่วยผู้คนของโคล แวลเลย์ ซึ่งได้กลายเป็นคนสำคัญของผมไปแล้ว
- โดยเฉพาะคนคนหนึ่งในนี้ - ขอบคุณค่ะ แจ็ก
ความเอื้อเฟื้อของคุณ ทำให้ฉันและทุกคนชอบคุณมากขึ้นไปอีก
งั้นผมขอพูดบางอย่างเป็นการ สรรเสริญคุณตำรวจสักนิดได้ไหม
ไม่เพียงแต่คุณได้ทำให้เมืองนี้ เป็นที่ที่ปลอดภัยขึ้น
แต่ผมคิดว่าทุกคนคงเห็นด้วย ว่าที่นี่จะดีขึ้น
ในเมื่อทุกคนได้มารวมตัวกันที่นี่แล้ว
ผมมีเรื่องที่ต้องประกาศ แต่อาจไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก
แต่ผมเชื่อว่ามันเป็นเรื่องที่ต้องแจ้งให้ทราบ
นี่คือคุณเจนทรี
เป็นทนายของบริษัท และเขามีเอกสารซึ่งเป็นหลักฐาน
ซึ่งตอนแรกผมไม่อยากนำมาเปิดเผย
แต่ดูเหมือนว่าคุณนายสแตนตัน ทำให้ผมต้องยื่นมือเข้ามา
มือข้างไหนหรือ คุณกาวเวน
ข้างที่เขียนเช็คเพื่อปิดปากเรา
หรือข้างที่สั่งให้คนไปทำร้ายคุณเอเวอรี่
แล้วทำไมคุณเอเวอรี่ไม่มาพูดเองล่ะ
คุณเอเวอรี่ไปหาผู้พิพากษาของเขต
เพื่อพิพากษาคดีคุณ
งั้นก็เป็นข่าวดี
แต่ผู้พิพากษาคงไม่ได้พิพากษาผมหรอก
เอกสารเหล่านี้พิสูจน์ว่าคนที่ต้องรับผิดชอบ
โศกนาฏกรรมที่เกิดในเมืองนี้ มีเพียงคนเดียว
โนอาห์ สแตนตัน
สามีของคุณเป็นหัวหน้างาน
เขาเป็นคนตัดสินใจพาคนเหล่านั้น เข้าไปในเหมือง
ทั้งๆ ที่รู้ว่าที่นั่นอาจไม่ปลอดภัย
โนอาห์ไม่มีทางทำอะไรแบบนั้นแน่
คุณล้ำเส้นมากไปแล้วนะ กาวเวน
ให้ศาลตัดสินดีกว่านะ คุณตำรวจ
ผมจะเริ่มการสืบสวนเอง ไม่ใช่คุณนายสแตนตัน
และผมจะจบคดีนี้ตามหลักฐานเท่านั้น
ไม่ใช่จากคำพูดลอยๆ กับการชี้นิ้ว
ผมรู้ว่าคุณอยากจะเชื่อ ในสิ่งที่คุณนายสแตนตันพูด
เพราะเธอทั้งใจดีและมีเสน่ห์
เธอทำขนมอบได้อร่อยที่สุด
แต่สามีของเธอเป็นพวกชอบเสี่ยง เขาก็เป็นที่รู้จักด้านนี้อยู่แล้ว
เขาถึงโดนไล่ออกจากบริษัทเหมืองของลี
ก่อนที่เขาจะมาที่โคล แวลเลย์
เขาไม่ได้ถูกไล่ออก
เขาลาออกเพราะสภาพที่ทำงานไม่ค่อยดี
แต่ในประวัติไม่ได้เขียนแบบนั้นนี่
ประวัติพวกนั้นถูกปลอมขึ้นมา เหมือนกับคำพูดของคุณ
คุณก็รู้ว่าเงินเดือนของสามีคุณมันขึ้นอยู่กับ
ปริมาณถ่านหินที่คนของเขา ขุดขึ้นมาในแต่ละวัน
และในอุโมงค์นั่นก็มีเยอะเสียด้วย
โนอาห์ไม่ใช่คนเห็นแก่เงิน ทุกคนที่นี่ก็รู้
คุณอาจจะไม่รู้ แต่สามีคุณมีหนี้สิน
หนี้ก้อนโตเลยล่ะ
ความสิ้นหวังอาจทำให้คนยอมเสี่ยงทุกอย่าง
โนอาห์ สแตนตันกระหายเงินมาก
ถึงขนาดยอมนำคนของเขา
รวมถึงลูกชาย เข้าไปในเหมืองนั่น และไม่ได้กลับออกมา
ผู้คนที่รักแห่งโคล แวลเลย์
ข้อความที่โนอาห์ สแตนตันส่งมา
ตอนที่เราพบสิ่งนี้หลังหายนะนั่น
สิ่งที่เคยเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวัง
(ยกโทษให้ด้วย พ่อ)
มันอาจกลายเป็นคำยอมรับผิด
ทุกคนก็รู้จักโนอาห์
ไม่มีเรื่องไหนที่เขาจะไม่ทำเพื่อพวกคุณ
(อบิเกลคาเฟ่)
ความจริงจะต้องเปิดเผย วางใจเถอะ กาวเวนทำไม่สำเร็จแน่
ฉันเกรงว่าเขาจะทำสำเร็จไปแล้ว
เห็นสายตาที่ทุกคนมองฉันไหม
เหมือนกับฉันเป็นคนแปลกหน้า
คุณจะได้ให้การในศาล
- ทุกคนจะได้ฟังคุณ - ฉันขอให้เป็นอย่างนั้น เอลิซาเบธ
เพราะตอนนี้ ฉันเหมือนสูญเสียทุกอย่างไปอีกครั้ง
คุณจะไม่สูญเสียฉัน
คุณเป็นเพื่อนแท้เลย
- หรืออาจเป็นเพื่อนเพียงคนเดียว - ไม่
คุณมีเพื่อนมากมาย แล้วคุณจะได้เห็น
ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณ หากเวลานั้นมาถึง
ฉันไม่ค่อยแน่ใจนัก
โนอาห์เคยพูดเรื่องซื้อสิทธิ์
เขาอยากสร้างธุรกิจของตัวเอง
นั่นไม่ได้พิสูจน์อะไรเลย
ถ้ามันไม่ทำให้เขาทำในสิ่งที่ปกติเขาจะไม่ทำ
ฉันอาจไม่เคยเจอโนอาห์
แต่จากที่ฉันได้ยินมา เขาเป็นคนที่ดีมากๆ
คุณก็ต้องเชื่อแบบนั้นต่อไป
ผู้พิพากษาติดคดีในคูเปอร์วิลล์
เขาจะมาโดยรถม้าวันพรุ่งนี้
- ผู้พิพากษาฟาร์เรลใช่ไหม - ไม่ใช่ ผู้พิพากษาแบล็ก
- เจดิไดอาห์ แบล็กงั้นหรือ - ใช่
ผมรู้จักเขาดีเลยล่ะ
บอกผมที เรื่องเขาที่ผมได้ยินมาเป็นจริงหรือ
เขาเคยตัดสินแขวนคอคนครั้งหนึ่ง
คนๆ นั้นกระโดดข้ามรั้วในศาล เพื่อจะทำร้ายเขา
เขาเลยงัดปืนออกมาแล้วยิงเขาตายคาที่เลย
ในการป้องกันตัว เขาก็ควักปืนเร็ว
เรื่องความยุติธรรมเขาก็ไม่แพ้ใคร
งั้นก็หวังว่าผลจะออกมาในทิศทางที่ถูกต้อง
เมื่อคืน กาวเวนชักจูงคนครึ่งเมือง
ว่าโนอาห์ สแตนตันเป็นคนผิด ในเหตุการณ์ระเบิด
ผมจะไปหาอบิเกล
- คุณเป็นไงบ้าง - เคยดีกว่านี้
และเคยแย่กว่านี้
ผมได้ข่าวเรื่องที่กาวเวนพูด ผมขอโทษที่ไม่อยู่
อยากนั่งไหมคะ
ก็อย่างที่เห็น มีโต๊ะว่างเพียบเลย
เมื่อความจริงเผยออกมา ซึ่งมาแน่ ที่นี่จะเต็มไปด้วยผู้คนอีกครั้ง
ไม่แน่นะ คุณอาจต้องเปิดอีกห้องด้วยซ้ำ
ตอนนี้ ฉันยอมทุกอย่าง เพียงเพื่อให้มีลูกค้าสักคน
คุณมีผมไง
และคุณก็มีฉัน
และผมด้วย
ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณเป็นยังไงนะ แต่ฉันหิวมากเลย
ขอบคุณ ขอบคุณมากๆ
ไม่ต้องขอบคุณหรอก คุณเป็นคนทำอาหารนี่
งั้นผมจะช่วย
- คุณทำอาหารด้วยเหรอ - เปล่า
แต่คุณก็ไม่ใช่หมอ คุณยังเย็บแผลผมได้เลย
งั้นได้เลยค่ะ
แจ็ก ขอคุยด้วยได้ไหม
ได้สิ
ถึงแม้ไม่ว่าผมจะพูดอะไร คุณก็ได้ยินอีกอย่างทุกที
งั้นให้ฉันพูดเอง
ปีที่แล้ว ฉันได้เล่นละคร เป็นนางเอก ฉันเล่นเป็นผู้หญิง
ที่ตกหลุมรักชายที่มีเจ้าของแล้ว
บทบาทนั้นไม่เหมาะกับฉันเลย
ฉันโล่งใจมากตอนที่ละครสิ้นสุด
คุณจะบอกว่าการแสดงของคุณ ในโคล แวลเลย์จะจบลงแล้ว
เอาเป็นว่าม่านปิดแล้ว อย่างน้อยก็ในฉากนี้
แปลว่าพรุ่งนี้คุณจะไปจากที่นี่ใช่ไหม
ถ้าไม่มีสิ่งใดหรือใครหยุดฉันไว้
ผมเสียใจ โรสแมรี่
ฉันก็เหมือนกัน
โอ ตายจริง
ถ้าพวกเธอไม่ได้มาเช้าเกินไป ก็แปลว่าฉันมาสายมาก
เราอยากมาถึงที่นี่ก่อนครูค่ะ คุณแทตเชอร์
"วันเวลาที่ไม่นาน ความหอมหวานแห่งไวน์และกุหลาบ
ในความฝันอันลางเลือน
ที่เส้นทางเราได้มาบรรจบ และผนึกรวมเป็นความฝัน"
บทกวีนั่นมาจากสัปดาห์แรกที่เราเจอกัน
มันคือ
- มันคือดาวหางฮัลเลย์ค่ะ - มันสวยมากๆ เลย
จากพวกเราทุกคนค่ะ
(เรารักคุณครู คุณแทตเชอร์)
(ครูนำแสงตะวัน มาสู่ชีวิตของพวกเรา)
นั่นน้ำตาแห่งความเศร้าหรือความสุขครับ คุณแทตเชอร์
ทั้งสองอย่างเลย
ฉันรักพวกเธอทุกคนเหลือเกิน
พวกเธอได้สอนฉัน มากกว่าที่พวกเธอรู้เสียอีก
แต่ฉันอยากให้พวกเธอรู้ไว้ ว่าฉันได้ตัดสินใจแล้ว
ว่าฉันจะไม่ไปไหน
- ไม่ทั้งตอนนี้และตลอดไป - จริงหรือคะ
เรารักคุณค่ะ คุณแทตเชอร์
คุณอยู่ต่อเพราะเรา หรือเพราะคุณตำรวจแจ็กล่ะครับ
นั่นเป็นคำถามที่ไม่เหมาะสมเลย เกบ
งั้นก็แปลว่าเป็นเพราะคุณตำรวจ
- ความหวังลอยมาในอากาศแล้ว - ใช่ แต่ผสมฝุ่นนิดหน่อย
ขอต้อนรับสู่โคล แวลเลย์ค่ะ ท่าน
ผมนายตำรวจแจ็ก ธอร์นตัน และนี่คืออบิเกเล สแตนตัน
ยินดีที่ได้ร่วมทางกันนะครับ
คุณผู้หญิง
- ผมเจดิไดอาห์ แบล็ก - คุณเป็นที่รู้จักดีทีเดียวครับ
โชคไม่ดีที่ส่วนใหญ่เป็นเรื่องจริง คุณนายสแตนตันใช่ไหม
- คุณคงเป็นแม่ม่ายสินะ - ใช่ค่ะ
หนึ่งในหลายๆ คน เรารอเวลา ที่จะได้ขึ้นศาลมานานแล้ว
งั้นศาลก็มาแล้ว
ผมรับประกันไม่ได้นะ ว่าคุณจะชอบผลการตัดสินหรือเปล่า
ผมรับรองได้ครับ
ไม่เจอกันนนานเลยนะ
- ถ้าผมจำไม่ผิด - ก็ไม่นานเกินไป
คุณยังแค้นผมเรื่องโป๊กเกอร์สินะ
ก็จนกว่าผมจะชนะคืน
งั้นก็ต้องรอหน่อยนะ คุณมีรายชื่อพยานไหม
อยู่ในห้องผม
งั้นก็เอามาเลย
ฉันไปเอาให้ก็ได้ค่ะ ฉันจะไปที่นั่นพอดี
ขอบคุณนะ อบิเกล มันอยู่ในกระเป๋าผม
ท่านครับ
คุณเดินทางมาปลอดภัยดีนะครับ
ก็ถ้าผมออกจากคูเปอร์วิลล์แบบมีชีวิต ก็ถือว่าไม่เลวร้ายแล้วล่ะ
ฟังดูไม่ค่อยดีเลยนะครับ
ความยุติธรรมต้องชนะ นั่นล่ะที่สำคัญ
- รอใครอยู่หรือเปล่า - ใช่ เสมอแหละ
งานแบบนี้สร้างศัตรูเยอะอยู่แล้ว
ที่นี่มีร้านเหล้าไหม
- มีครับ - แล้วโป๊กเกอร์ล่ะ
นั่นก็มีเหมือนกัน
การว่าความเริ่มตอนแปดโมงตรงเป๊ะ
วันนี้แหละ
แบล็ค แกได้กลับบ้านเกิดแน่
เห็นได้ชัดว่านายคนนี้ ไม่เห็นด้วยที่ความยุติธรรมมีอำนาจเหนือกว่า
จับเขาขังไว้นะ คุณตำรวจ แล้วเอาขึ้นศาลวันพรุ่งนี้ด้วย
เอลิซาเบธครับ
ไปเดินเล่นกับผมหน่อยสิ
มีอะไรหรือเปล่าคะ
มีสิ
ผมได้ลองไตร่ตรองตัวเอง กับอ่านอะไรบางอย่างมา
จริงๆ แล้ว ผมยืม หนังสือประวัติศาสตร์ของคุณมาเล่มหนึ่ง
- จริงหรือ - ใช่
คุณรู้ไหมว่าจากผู้ชาย 27 คน
ที่ได้เป็นประธานาธิบดีของอเมริกา
มีคนเดียวที่เป็นโสด
เจมส์ บูแคนัน
งั้นคุณบอกความสำเร็จเด่นๆ ของบูแคนันได้ไหม
จริงๆ แล้ว การที่เขาล้มเหลว ในการจัดการการรับช่วงต่อทางใต้
ถือเป็นความผิดพลาดที่ร้ายแรงที่สุด ในประวัติศาสตร์ของของประธานาธิบดีเลย
- นั่นล่ะประเด็นผมเลย - ประเด็นอะไรคะ
บางทีการที่เขาตัดสินใจผิดพลาด อาจเป็นเพราะเขาไม่มีผู้หญิงเคียงข้าง
ไม่ มันเป็นเพราะเขาเห็นใจ กลุ่มสหพันธ์ทางใต้ต่างหาก
มีอะไรที่คุณไม่รู้บ้างไหมเนี่ย
ฉันไม่รู้ว่าเราคุยกันเรื่องนี้ทำไม
- ผมคิดว่าคุณรู้ - คุณจะสมัครประธานาธิบดีงั้นหรือ
นั่นเป็นของขวัญจากลาเหรอ
ผมไม่ได้พาคุณมาที่นี่เพื่ออำลา
เปิดสิ
คุณทำเองหรือ
งานอดิเรกของผมน่ะ
มันยากสำหรับผมที่จะพูดสิ่งที่อยู่ในใจ
ผมคงไม่ได้กล้าหาญ อย่างที่ทุกคนคิด
ไม่จริงเลย
เอลิซาเบธ ผมได้คิดไตร่ตรอง อย่างหนักเรื่องของเรา
และผมก็ได้รับข้อสรุปแบบเดิมเสมอ
คุณคือคนที่ใช่
คุณคนเดียว
ผมเคยพูดว่าผมจะสนับสนุนคุณ ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจยังไง
แต่ผมไม่ได้หมายความตามนั้นจริงๆ
อย่าไปเลยนะ
ฉันจะไม่ไปไหน แจ็ก
ที่ของฉันคือที่นี่
ฉันจึงตัดสินใจว่าจะทำให้ที่นี่เป็นบ้าน
อาจมีวันที่ลำบากในวันข้างหน้าอย่างแน่นอน
และวันที่ไม่แน่นอน
แต่ฉันเชื่อว่าความสุขที่แท้จริง รอฉันอยู่ในโคล แวลเลย์
เพราะชีวิต เป็นส่วนผสมของความเศร้า
ความอัศจรรย์
ความหวัง และความสุข
(อบิเกลคาเฟ่)
เอลิซาเบธ
ฉันแค่อยากจะบอกว่า ไม่ว่าเราจะมีเรื่องอะไรกันมา
- ฉันขอให้คุณโชคดี - ฉันก็เหมือนกัน
บางทีเราอาจเป็นเพื่อนกันได้ใช่ไหม
เพื่อนก็เพื่อน
- คุณจะกลับไปนิวยอร์กเลยหรือ - ก็สักวัน
แล้วคุณจะไปไหนคะ
ตอนนี้ฉันก็ย้ายออกไปหาห้องที่ดีกว่านี้
ฉันไม่เข้าใจ
ท่านนายกเทศมนตรียอมช่วยฉัน จัดตั้งคณะละคร
- ที่นี่หรือ - ใช่
มันยอดเยี่ยมไปเลยใช่ไหม สุดท้ายฉันก็ได้อยู่ในโคล แวลเลย์จริงๆ
ดูเหมือนเราจะได้เจอกันบ่อยๆ นะ
เยี่ยมไปเลย
(คำบรรยายโดย จิระวรรธน์ สิริอารีย์)