ความเดิมจากตอนที่แล้ว
แจ็ก ยินดีต้อนรับกลับมานะ
เอลิซาเบธล่ะ
- ฉันสัญญาจะเขียนจดหมายมาค่ะ - ขอให้เขียนมานะ
คุณเลอโวซ์กำลังจะเล่าให้ผมฟัง ว่าอะไรนำเธอมาที่โฮป แวลเลย์
ฉันเข้าใจว่าคุณใช้เวลากับบิล เอเวอรี่ บ่อยๆ
คุณเป็นเพื่อนของเขาหรือคะ
ฉันเป็นภรรยาของเขา
(อบิเกลคาเฟ่)
- อรุณสวัสดิ์แจ็ก - อรุณสวัสดิ์อบิเกล
- คุณนายเกรฟ - "คุณนายเกรฟเหรอ"
ได้ยินคุณเรียกแบบนั้น ฉันไม่ยอมแก่แน่นอนค่ะ
ฉันแค่มาดูขนมปังสำหรับอาหารเช้าน่ะ
ผมไม่รู้เลยว่าแมรี่มาทำงานที่นี่
เธอมาดูแลร้านเวลาฉันไม่อยู่น่ะ
- ไม่อยู่ ไปไหน - แฮมิลตันน่ะ
ฉันไม่ได้ข่าวจากคลาร่าเลยตั้งแต่ เธอออกจากเมืองนี้หลังการพิจารณาคดี
ฉันกังวลค่ะแจ็ก
ฉันรู้สึกเหมือนติดค้างปีเตอร์ ต้องไปดูให้แน่ใจว่าเธอสบายดีหรือเปล่า
คุณได้ติดต่อกับเอลิซาเบธบ้างหรือเปล่า เธอรู้จักเมืองนั้น บางทีอาจช่วยได้
ฉันเพิ่งส่งโทรเลขหาเธอเมื่อเช้าค่ะ
- เยี่ยม - ตลกดีนะคะ
ฉันแทบไม่รู้จักคลาร่าเลย แต่กลับรู้สึกเหมือนเธอเป็นครอบครัว
เธอคือครอบครัว
คือฉันคิดว่าไปเก็บของก่อนดีกว่า เผื่อว่าต้องออกเดินทาง
อบิเกล
ถ้าคุณเจอเอลิซาเบธ บอกเธอว่าผม
ว่าไงคะ
บอกเธอว่าผมฝากความปรารถนาดีถึงเธอ
หน้าหนึ่ง ข้างสอง หลังสาม และสี่
ข้ามไปทางซ้าย ย้ายไปทางขวา หกหลัง เจ็ดข้าง แล้วก็
สวัสดี พวกคุณมาทันเวลาพอดี
- ทันเวลาเรื่องอะไรหรือ - เต้นแทงโก้ยังไงล่ะ
เท้ากำลังลุกเป็นไฟเลยตอนนี้
ชาร์ลส์ มาสิ เต้นกับฉันหน่อย
ถ้าคุณต้องการเช่นนั้น
ง่ายมากค่ะ เต้นตามฉันนะ
แบบนี้เหรอ
- ชาร์ลส์ - ขอโทษทีนะ
ผมทำอะไรผิดงั้นหรือ
ชาร์ลส์ คุณไปเรียนแทงโก้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ผมมีความลับไม่ได้เลยหรือ
มันดูง่ายกว่าตาเห็นเสียอีก
เต้นกันหน่อยไหม
อบิเกล
เอลิซาเบธ
โอ ดีใจจังที่ได้เจอคุณ
- การเดินทางเป็นไงบ้างคะ - ไกลเลยล่ะ
ฉันไม่นึกมาก่อนเลยว่า เราอยู่ในประเทศที่กว้างใหญ่ขนาดนี้
อืม ตอนนี้คุณอยู่นี่แล้ว นั่นล่ะที่สำคัญ
ฉันซาบซึ้งเหลือเกินที่คุณให้ฉันพักด้วย
ตราบใดที่คุณอยู่ในแฮมิลตัน บ้านฉันก็คือบ้านคุณค่ะ
แน่ใจไหมคะว่ามีห้องพอ ฉันไม่อยากรบกวนน่ะ
โอ ไม่ได้รบกวนอะไรเลยค่ะ เราจะได้ตามหาคลาร่าด้วยกันไงคะ
ฉันดีใจที่คุณมีบิล เอเวอรี่ให้คอยพึ่งพา เวลาต้องเจอเรื่องพวกนี้
เขาเป็นต้องเป็นคนอบอุ่นจริงๆ
โอ ที่รัก เรามีเรื่องที่ต้องตามให้ทัน เยอะแยะเลยล่ะ
- นั่งได้ไหมครับ - เชิญเลย
แล้วคุณคือนายกเทศมนตีคนใหม่ ของโฮป แวลเลย์เหรอครับ
ใช่ครับ
ผมบอกแล้วว่าคุณต้อง อยากให้ผมเป็นมิตรกับ คุณโคลเตอร์
งั้นเรามาเริ่มคุยธุรกิจกันเลยดีไหม
คุณกำลังต้องการใบอนุญาต เพื่อทำธุรกิจในเมืองนี้
จริงๆ แล้ว คุณต้องการสองใบ
ใบแรกสำหรับโรงเลื่อย
ส่วนอีกใบสำหรับสำนักงาน ที่ตั้งอยู่บนเมนสตรีท
- เท่าไรล่ะ - 200 ดอลลาร์ ต่อใบอนุญาตหนึ่งใบ
บางคนอาจเรียกว่าวิธีนี้ว่าการกรรโชก
ผมเรียกว่าราคาค่างวดที่ต้องจ่าย ให้กับการดำเนินกิจการอย่างเสรี
ผมต้องการให้มีเช็คไปวางบนโต๊ะ ภายในพรุ่งนี้บ่าย
คงน่าละอายถ้าจะต้องปิดโรงเลื่อยของคุณ ด้วยเรื่องจิปาถะพวกนี้
จะให้ผมจ่ายเช็คให้กับเมืองนี้ หรือว่าจะฝากให้กับคุณโดยตรง
เอาเข้าบัญชีส่วนตัวของคุณหรือเปล่า
เอลิซาเบธ คุณทำให้ฉันประหลาด
คุณอยู่ติดดินเหลือเกิน ทั้งๆ ที่มาจากสถานที่แบบนี้
คุณคงต้องคิดถึงที่นี่แน่ๆ
คิดถึงเป็นบางครั้งค่ะ
แต่ไม่รู้สิคะ
บางครั้งบางคราว ฉันรู้สึกเหมือนว่าแฮมิลตันขาด
อะไรบางอย่าง
หรือขาดใครบางคน
อาจเป็นได้ค่ะ
ดูของที่เพิ่งส่งมาถึงเธอสิ
มาจากชาร์ลส์
เขาบอกว่าการรับประทานมื้อค่ำกับคุณ เมื่อคืนสนุกมาก
และหวังว่าจะได้ใช้ช่วงเวลากับคุณ อย่างมีความสุขอีกครั้ง
- เดี๋ยวนะ เธออ่านการ์ดเหรอ - ใช่สิ ฉันอ่านแล้ว
ใครคือชาร์ลส์เหรอคะ
คุณนายสแตนตัน
- ดีใจเหลือเกินที่ได้พบคุณค่ะ - เช่นกันค่ะจูลี่
พ่อกับแม่แทบจะรอเจอคุณไม่ไหวแล้ว
ยังพอมีเวลาเปลี่ยนชุดก่อนอาหารค่ำนะคะ
ฉันยินดีจะให้คุณยืมชุดค่ะ
ขอบคุณค่ะ แต่ของที่ฉันนำติดตัวมาด้วยน่าจะใช้ได้ค่ะ
ตกลงค่ะ
(ร้านเหล้า)
อืม เราควรมีการฉลองให้เรื่องนี้
- ฉันขอเลี้ยงเครื่องคุณทั้งสองได้ไหม - คุณเลอโวซ์
ผมขอเลี้ยงเป็นคนถัดไป แต่บอกผมทีว่านี่ฉลองเรื่องอะไรกัน
คุณโคลเตอร์ ความฝันเป็นจริงแล้วค่ะ
ฉันกำลังจะได้แสดงละครเพลงที่โรงละคร เคอร์แรนในซานฟรานซิสโก
ผมคงต้องพูดว่ายินดีด้วยสินะครับ
คุณการ์วีย์และคุณไซด์เลอร์ทำงานกับ วอลเลซ เซลล์แมน
เดอะ วอลเลซ เซลล์แมน ค่ะ
ผมควรคุ้นชื่อนี้ใช่หรือเปล่า
เขาเป็นคนจัดการแสดงละครเวที ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศนี้ค่ะ
คุณเซลล์แมนเห็นคุณเลอโวซ์ บนเวทีในนิวยอร์กครับ
เรามีปัญหานิดหน่อยตอนที่ตามหาเธอ
เขาคิดว่าเธอจะกลายเป็นดาวเด่นครับ
ในอีกสามวันจะเริ่มซ้อมค่ะ ดังนั้นฉันจะออกจากเมืองในวันพรุ่งนี้
แล้วจะกลับมาเมื่อไหร่ครับ
แล้วถ้าละครได้รับความนิยม คุณเซลล์แมน
คงจะซ้อมต่อ เพื่อแสดงใน
- บรอดเวย์ - คงใช้เวลาหลายปีทีเดียว
ผมดีใจกับคุณจริงๆ โรสแมรี่
- เอาละ เล่าเรื่องบทละครให้ฟังหน่อยค่ะ - คุณต้องชอบแน่ๆ ครับ
- ยอดเยี่ยมสำหรับคุณ - จริงหรือคะ
คุณจะต้องหลงรักโรงละครเคอร์แรนแน่
เราดีใจนะคะที่คุณมาพักกับเรา
ฉันรู้มาว่าคุณไม่ค่อยสบายค่ะ คุณนายแทตเชอร์
ฉันหวังว่าการที่มีแขกมาที่บ้านแบบนี้ คงไม่ได้เป็นภาระให้คุณนะคะ
ไม่มีปัญหาเลย อันที่จริงฉันก็แค่อายุมากขึ้น
ต้องขอบคุณหมอไลเดนเพื่อนของชาร์ลส์
ผมได้ยินว่าคุณมาตามหาลูกสะใภ้
ใช่ค่ะ ฉันรู้ว่าเธอทำงานในแฮมิลตัน แต่ฉันกลัวว่าทุกอย่างที่ฉันเคยรู้
จะไม่ได้เป็นแบบนั้นแล้ว
อบิเกลกลัวว่าคลาร่าจะเจอเรื่องยุ่งยากค่ะ
ผมมีสายสัมพันธ์กับตำรวจม้าอยู่
ผมจะโทรหาและขอให้พวกเขา หาคนมือดีที่สุดมาดูแลเรื่องนี้
- ฉันรบกวนคุณแบบนั้นไม่ได้ค่ะ - คุณไม่ได้รบกวนหรอก ผมอาสาเอง
แฮมิลตัลเป็นเมืองใหญ่ และไม่เหมาะสำหรับ
หญิงสาวที่เดินทางตามหาคน เพียงลำพังเท่าไรนัก
ขอบคุณค่ะ
ฉันมีรูปถ่ายนะคะ หากคุณคิดว่าพอช่วยอะไรได้
- แน่นอน เยี่ยมเลยครับ - ขอฉันไปเอารูปถ่ายก่อนค่ะ
แม่จินตนาการไม่ออกเลยว่าหญิงสาว ผู้น่าสงสารนี้ กำลังเผชิญเรื่องอะไรอยู่
- ฉันขอโทษจริงๆ นะคะ เรามาสาย - ไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอกลูกรัก
- ยังไม่ถึงเวลาอาหารค่ำเลย - ดีค่ะ
เพราะไลโอเนลกับหนู มีบางอย่างที่อยากบอกทุกคนค่ะ
พวกเธอหมั้นกันแล้วเหรอ โอ พระเจ้า ตื่นเต้นจริงๆ เลย
จูลี่ เธอทำเซอร์ไพรส์พังหมดเลย
ไม่ใช่เซอร์ไพรส์อีกต่อไปแล้ว เราทุกคนรู้ว่ามันจะเกิดขึ้น
โอพระเจ้า นี่เป็นข่าวดีจริงๆ ที่รัก
- ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัว - ขอบคุณครับ
- ผมหวังทำให้ลูกสาวคุณมีความสุขครับ - อยากเห็นแหวนฉันหรือเปล่า
- โอ้ สวยจังเลย - เป็นของคุณยายผมน่ะครับ
เราต้องมีงานเลี้ยงเล็กๆ ฉลองเรื่องนี้แล้ว เชิญเพื่อนสนิทไม่กี่คน
- เป็นงานเลี้ยงอาหารกลางวันพรุ่งนี้ดีไหม - คุณจัดงานเลี้ยงได้แน่หรือ
วิลเลียม ถ้าคุณพรากงานเลี้ยงไปจากฉัน
ก็เท่ากับว่าคุณพรากเหตุผล ในการใช้ชีวิตของฉัน
- ยินดีด้วยจ้ะ - ขอบคุณค่ะ
นี่ คุณดูคล่องแคล่วมากเวลาถือเลื่อยน่ะ
ถ้าคุณกำลังมองหางานอื่น บอกผมด้วยนะ
ขอบคุณ
นี่ ทราวิส
คืนนี้เอาผ้าใบคลุมขี้เลื่อยกองนั้นไว้ไหม
- ได้สิ จัดการเลย - ขอบคุณ
ดูเหมือนคนของคุณทำงานคืบหน้าดีทีเดียว
ผมรู้ว่าบุรุษที่อยู่เบื้องบนนั้น คงซาบซึ้งอย่างใหญ่หลวงจริงๆ
ผมไม่คิดว่าเขาจะจำผมได้หรอก
ผมไม่ได้ไปโบสถ์นานมากแล้ว
ถ้าคุณไม่ได้ติดขัดอะไร
อยากมาโบสถ์วันอาทิตย์ก็ได้นะ
อืม งั้นขอผมคิดดูก่อนนะ
ผมสงสัยจริงๆ คุณคิดว่าจะสร้างไอ้นี่ได้ไหม
- แท่นเทศน์น่ะเหรอครับ - ใช่แล้ว
ไม่มีอะไรหวือหวา
- บางทีอาจไม่ต้องใช้ไม้โอก - นั่นอะไรครับ
ประตูแท่นเทศน์ครับ
อะไรนะ ท่านศาสนาจารย์ อยากติดประตูใส่แท่นเทศน์งั้นหรือ
ใช่ มันทำให้สะดวกน่ะ
และผมต้องการที่ล็อกด้วย
ฉันคิดไว้อยู่แล้ว
- ฉันพร้อมจะออกเดินทางแล้วค่ะ - เราต้องคิดถึงคุณแน่ๆ
สิ่งต่างๆ ที่นี่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป นับตั้งแต่คุณมาถึง
ขอบคุณนะคะที่ต้อนรับฉันสู่เมืองของคุณ และสู่หัวใจคุณ
คุณใจดีมากค่ะ
ฉันจะไม่ลืมคุณ
เดินทางปลอดภัยนะคะ
นี่โรสแมรี่
ในที่สุดคุณก็ได้สิ่งที่เคยปรารถนา
มันคือการเริ่มต้นชีวิตใหม่สำหรับฉันเลย
ผมหวังว่ามันจะนำไปสู่ทุกอย่างที่ต้องการ
ฉันต้องคิดถึงคุณแน่
ฉันคงคิดถึงแกเหมือนกัน เจ้าหมาแก่ตัวยักษ์
- ดูแลตัวเองด้วยนะ - คุณก็เหมือนกัน
อืม เธอไปแล้วสินะ
ฉันหวังว่าคุณจะเอาบทมาด้วย ฉันจะได้เริ่มเรียนรู้เกี่ยวกับ
บทของฉัน เพลงของฉัน
แบบว่า ครั้งหนึ่งฉันเคยแสดงละครเรื่อง เดอะ วอร์บลิง เรน นกกระจิบร้องเพลง
ซึ่งมีเพลงทั้งหมด 11 เพลง
และฉันเคยร้องขึ้นเสียงถึงคีย์เอฟสามครั้ง แบบนี้ค่ะ
คุณเลอโวซ์
ว่าไงคะ
ไม่มีละครอะไรทั้งนั้น
และเราไม่ได้ทำงานให้คุณเซลล์แมน เราได้รับการว่าจ้างจาก คลิฟ คอนลีย์
คลิฟ คอนลีย์งั้นหรือ ไม่ใช่ นี่ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ
เขาเป็นผู้ผลิตละคร เรื่อง เดอะ วอร์บลิง เรน
- คนที่คุณขโมยเงินเขามา - นั่นโกหกแล้ว ฉันไม่เคยขโมยเงินใครนะ
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับรายรับจากห้องขายตั๋วล่ะ
ฉันอธิบายเรื่องนั้นได้ค่ะ
คุณอธิบายกับเขาได้เลย และหยุดร้องเพลงได้แล้ว
คุณ
กลับรถและพาฉันกลับไปเดี๋ยวนี้
เกรงว่าเราจะทำเช่นนั้นไม่ได้ครับ
- ถ้างั้น ฉันจะร้องแล้วนะ - เอาเลย ตราบเท่าที่คุณไม่ร้องเพลง
อบิเกลคะ
บิล เอเวอรี่คือตำรวจม้า ที่จะมาช่วยตามหาคลาร่า
- ฉันคิดว่าคุณสืบสวนคดีอื่นอยู่เสียอีก - ใช่ครับ
แต่พอผมได้ยินว่าครอบครัวแทตเชอร์ ต้องการตัวนักสืบ
ผมเลยอาสามาทำงานนี้
งั้นฉันให้คุณสองคนอยู่ตามลำพังนะคะ
ดีจริงๆ ที่ได้เจอคุณ
ผมหวังแค่ว่าจะเจอกันในสถานการณ์ ที่มีความสุขกว่านี้
นี่มันพิลึกสิ้นดี
ผมไม่เข้าใจ
แล้วชื่อ "นอร่า เอเวอรี่" ช่วยทำให้ คุณเข้าใจขึ้นมาบ้างหรือเปล่า
เพราะเธอปรากฏตัวที่หน้าประตูบ้านฉัน
- อบิเกล - โอ ขอร้องล่ะ
อย่าเสียเวลาอธิบายอะไรอีกเลย
- เธอพูดอะไรกับคุณ - แค่นั้นก็พอแล้ว
คุณโกหกฉัน
อบิเกล ได้โปรด คุณไม่รู้รายละเอียดทั้งหมดนะ
ฉันไม่ต้องการฟังอะไรจากคุณอีกแล้ว
ผมเข้าใจว่าคุณโกรธ
และคุณไม่ต้องการได้ยินสิ่งที่ผมจะพูด
แต่คุณอนุญาตให้ผม ช่วยตามหาคลาร่าได้หรือไหม
ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากคุณ
- ต้องสิ คุณต้องการความช่วยเหลือ - ฉันไม่ต้องการอะไรจากคุณ
ผมจะไปตามหาเธอ
เมื่อผมทำงานเสร็จ ผมสัญญาเลยว่า จะไม่มาให้คุณเห็นหน้าอีก
ฉันจะขอให้คุณแทตเชอร์ ติดต่อไปที่กองตำรวจม้า
และขอนักสืบคนอื่นมาทำคดีนี้
- อบิเกล - คุณรู้ใช่ไหมว่าจะกลับทางไหน
หรือฉันควรจะเรียกพ่อบ้านมาส่งคุณ
คุณดันแคน การเดินทางเป็นไงบ้างครับ
ผมได้รับจดหมายอนุญาตเรื่องโรงเลื่อย ที่มีการเซ็นชื่อกำกับจากคุณโคลเตอร์
ถึงแม้ว่ามันเกือบจะก่อหายนะกับชีวิตผมก็ตาม
เกิดอะไรขึ้น
ไอ้งั่งสองคนบนรถหรูเบียดผมจนเกือบตกถนน
และคุณเลอโวซ์ดูโมโหมาก
โรสแมรี่อยู่บนรถคันนั้นหรือ
เธอผลุดลุกผลุดนั่งอยู่ด้านหลัง ในขณะทีไอ้บ้าสองคนนั่งอยู่หลังพวงมาลัย
แต่คุณมาจากเบนสัน ฮิลล์ ใช่ไหมครับ
- ใช่ ทำไมหรือ - แล้วมันอยู่ทางตะวันออกของที่นี่
โรสแมรี่กำลังมุ่งหน้าไปทางตะวันตก ไปซานฟรานซิสโก
ไม่ใช่ถนนเส้นนั้นนะ เธอไม่ได้ไปทางนั้น
คุณดูเหนื่อยล้าเหมือนหมาตัวหนึ่งเลย
คุณไม่อยากได้ยินเรื่องนี้หรอก
นี่ การรับฟังคืองานของผมนะ
ตกลง
ใบอนุญาตโรงเลื่อยพร้อมแล้ว
แต่เราเปิดเครื่องจักรทำงานไม่ได้
อะไรนะ ช่างเครื่องในโรงเลื่อยซ่อมไม่ได้เหรอ
ใช่ เขาพยายามทำดีที่สุดแล้ว แต่เขา ไม่เคยทำงาน กับเครื่องจักรดีเซลมาก่อน
บางทีอาจถึงเวลา ที่เราต้องขอความช่วยเหลือ
ผมไม่ได้หยามหมิ่นนะท่านศาสนาจารย์
แต่ผมคิดว่าชายยิ่งใหญ่ผู้นั้นทำเรื่องอื่น ได้ดีกว่ามาซ่อมเครื่องโม่ของผม
อย่างไรก็ตาม ผมเคยเจอเรื่องยุ่งยากแบบนี้ มาก่อน ผมแน่ใจว่าจัดการได้
อืม ตามใจคุณแล้วกันนะ
ถึงอย่างนั้น อย่างที่พูดไป
ผมหมายถึง ถ้าคุณลองพยายามสักหน่อย ผมมั่นใจว่าคงไม่มีอะไรเสียหาย จริงไหม
ถ้างั้นคุณคือชาร์ลส์ คนที่ฉัน ได้ยินเรื่องราวอยู่บ่อยๆ สินะคะ
- ผมหวังว่าหนึ่งในนั้นจะมีเรื่องดีๆ บ้างนะ - แน่นอนค่ะ ฉันได้ยินแต่เรื่องดีๆ ทั้งนั้นเลย
ผมก็ได้ยินเรื่องราวดีๆ เกี่ยวกับคุณเช่นเดียวกันครับ
ผมดีใจที่เอลิซาเบธที่รัก ที่มีคุณเป็นเพื่อน
เรากังวลจริงๆ เมื่อเธออยู่ไกล
คุณนายสแตนตันคะ คุณมีแขกมาหาค่ะ
ขออภัยที่บุกรุกเข้ามาครับ
ผมคิดว่าได้ร่องรอยของคลาร่าแล้ว ใครบางคนจำรูปถ่ายได้
เธออยู่ไหนคะ
ทางตะวันออกของเมือง ข้ามทางรถไฟไปครับ
ผมพาคุณไปที่นั่นได้เลยถ้าคุณต้องการ หรือจะให้ผมไปพาเธอมาที่นี่ก็ได้
ไม่ค่ะ ฉันจะไปเอง ถ้าคุณให้ที่อยู่ฉัน
ย่านนั้นของเมืองไม่เหมาะสำหรับ หญิงสาวที่เดินทางคนเดียวครับ
- งั้นผมไปด้วย - ฉันด้วยค่ะ
น่าตื่นเต้นจัง
พวกคุณมีหน้าที่ที่ต้องทำอยู่แล้ว ฉันรบกวนพวกคุณไม่ได้หรอกค่ะ
ถ้างั้น มีอะไรบอกได้เลยนะอบิเกล
ขอบคุณค่ะ
เราไปกันเลยไหม
"ภาระหน้าที่" ถูกแล้ว
คำนี้เตือนให้ฉันนึกได้ว่าทำไม เราถึงมารวมตัวกันที่นี่
เพื่อดื่มแชมเปญให้กับ ไวโอล่าและเซอร์ไลโอเนลใช่ไหม
ดื่มฉลอง รับประทานมื้อกลางวันและมื้อค่ำ อึกทึกครึกโครมทีเดียว
ถ้าฉันหมั้นหมาย ฉันจะไม่บอกใครเลย
ฉันจะหนีตามกันไป
แต่จูลี่ เธอรักงานเลี้ยง งานเต้นรำ งานสโมสร งานเลี้ยงอาหารกลางวันนี่นา
นั่นมันฉันคนเก่า
ตอนนี้ฉันคิดว่าเรื่องพวกนั้นน่าเบื่อสุดขีด
ถ้างั้น เราไม่ควรให้พ่อกับแม่รอจะดีกว่านะ
ทำไมคุณรีบจังเลย
มีอย่างอื่นในปฏิทินสังคม ยามบ่ายของคุณเหรอ
อย่าเบี่ยงเบนสิชาร์ลส์ ฉันกำลังพยายามตรงต่อเวลาเท่านั้นเอง
นี่คือที่ที่เธออยู่งั้นหรือ
นี่คือที่อยู่สุดท้ายของเธอที่เรารู้
ไม่สงสัยเลยว่า ทำไมเธอถึงไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้
คุณนายสแตนตัน
คลาร่า
คุณมาทำอะไรที่นี่คะ
เราไปคุยกันที่อื่นได้หรือเปล่า
คุณไม่ควรมาที่นี่
คุณสแตนตันเดินทางไกล มาจากโฮป วัสเลย์เพื่อพบคุณนะ
ฉันเป็นห่วงคุณจริงๆ
ฉันบอกคุณแล้ว ว่าไม่ได้เอาเงินของคุณคอนลีย์ไป
ไมก์ ไรอัน ผู้กำกับของฉันต่างหาก ที่คุณต้องการตัว
- เขาคือคนที่ขโมยเงินเจ้านายคุณไป - ใช่
แต่ไรอันซ่อนตัวเก่งมาก
และคุณคอนลีย์เชื่อว่า จะต้องมีอะไรหลุดออกมา
ถ้าเราได้ตัวแฟนสาวที่มีค่าของเขา เขาต้องเปลี่ยนใจแน่
ฉันเกรงว่าจะไม่ใช่ "ของมีค่า" อะไรของไมก์หรอกนะ
เขาทิ้งฉันอย่างไม่ไยดี ทันที่ที่ได้เงินอยู่ในมือ
ฉันสาบานได้ว่าไม่มีค่าสำหรับเขาเลย
ไม่มีค่าเลยจริงๆ
ผมว่าเชื่อได้ยากนะ
ผู้ชายต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ถ้าไม่มาช่วยคุณ
ฉันคิดว่าเราอาจจะเริ่มต้นไม่ดีเท่าไร
แต่คุณเป็นที่ใจดีมาก
แถมยังน่ารักอีกด้วย
ปล่อยนะ
ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้
แจ็ก
เป็นไรหรือเปล่า
มาเร็ว ขึ้นมาเลย
- แจ็ก ฉันกลัวมาก - ไม่เป็นไรนะ
ตอนนี้คุณปลอดภัยแล้ว โอเคนะ
แล้วของ แล้วข้าวของของฉันล่ะ
นานเท่าไรแล้วที่คุณเป็นลูกจ้าง
ของ"คุณเฟลตเชอร์"
ปีกว่าๆ ค่ะ
ฉันทำงานอาทิตย์ละเจ็ดวัน
บางครั้ง ก็อยู่จนเลยเที่ยงคืน แล้วเริ่มงานใหม่ตอนตีห้า
แล้วคุณไปเป็นหนี้ผู้ชายคนนั้นได้ยังไง
พ่อของฉันป่วยมานานก่อนจะเสียค่ะ
ตอนที่ฉันหาเงินจ่ายค่ารักษาไม่ได้ คุณเฟลตเชอร์ให้ฉันกู้เงิน 500 ดอลลาร์
แต่ฉันหาคืนไม่ได้
เขาบอกว่าฉันต้องทำงานเป็นคนรับใช้ จนกว่าจะคืนเงินได้
ถ้าไม่ทำแบบนั้น เขาบอกว่าจะจับฉันเข้าคุก
คุณได้รับคำยืนยันจากผม คุณไม่ต้องเข้าคุกแน่นอน
ทำไมไม่มาให้ฉันช่วยล่ะ
ฉันจะทำได้อย่างไรคะ ฉันเพิ่งพบคุณ ฉันไม่อยากเป็นภาระ
คลาร่า คุณไม่เคยเป็นภาระเลย
ฉันจะดูแลเรื่องนี้เอง อย่ากังวลไปเลย
ไม่ได้หรอกค่ะ คุณเฟลตเชอร์เป็นผู้มีอิทธิพล
ฉันเคยเห็นมาแล้วว่าเขาทำอะไรได้บ้าง
คลาร่า ถ้าคุณเฟลตเชอร์เอาเปรียบคุณ ไม่ว่าทางใดก็ตาม
มีเรื่องมากมายที่ผมช่วยได้ เพื่อแก้ไขสถานการณ์นี้
ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากคุณค่ะ ฉันดูแลตัวเองได้
- คลาร่า - คุณต้องไปแล้วค่ะ
ฉันต้องกลับไปทำงาน
คลาร่า ได้โปรดให้เราช่วยเถอะ
คุณช่วยฉันได้ด้วยการปล่อยฉันไว้คนเดียวค่ะ
สาวน้อยที่น่าสงสารเธอหวาดกลัว ฉันต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว
- ถ้าคุณอนุญาตให้ผม - ฉันจัดการเรื่องนี้เองได้
แล้วคุณจะทำอย่างไรกับเรื่องนี้กันล่ะ
ด้วยความเคารพ อบิเกล
ผมรู้วิธีจัดการกับคนแบบเฟลตเชอร์
ให้ผมจัดการเรื่องนี้เถอะ
คุณบ้าไปแล้ว ถ้าเราถูกจับได้ล่ะ
อีกหลายชั่วโมงต่อจากนี้ ไม่มีใครมาที่นี่หรอก พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราอยู่ที่นี่
ดูสิ นี่คือสิ่งที่เราต้องการ
- พร้อมหรือยังคะ - ผมเป็นของคุณครับ
เว้นแต่ผมไม่รู้จริงว่า ทำไมต้องเรียนการเต้นรำ
เราจะได้เต้นสุดเหวี่ยงในทุกสโมสรไงล่ะ
อืม ตอนนี้ผมเริ่มชอบมันแล้วล่ะ
เอาละ เต้นตามฉันนะ
หลัง ขวา หน้า
หน้า ข้ามไป
หน้า ขวา ไปพร้อมกัน
- ถูกแล้ว คุณเต้นได้เป็นธรรมชาติมาก - คุณก็เป็นครูที่เยี่ยมมาก
ผมขอโทษที่พาเรากลับโฮป แวลเลย์ไม่ทัน
นายสิบต้องการการพักในยามค่ำคืนน่ะ
โอ ฉันไม่ว่าที่ต้องใช้เวลายามค่ำ กับวีรบุรุษตำรวจม้าหรอกค่ะ
แต่คุณควรจะเอาเต็นท์ และถุงนอนมาด้วยนะ
แล้วก็หม้อต้มกาแฟ
ผมไม่ได้เอามา เพราะรีบเร่งมาที่นี่
ไม่ได้บ่นอะไรนะคะ คุณช่วยชีวิตฉันไว้
แจ็กคะ
ทำไมระหว่างเราถึงไปกันได้ไม่ดีล่ะ
- เพราะเรื่องแบบนี้ไง - แบบไหน
คุณจากไปพร้อมผู้ชายมากมายที่คุณไม่รู้จัก แค่เพราะคำสัญญาเรื่องชื่อเสียง
- คุณกำลังคิดอะไรอยู่กันอยู่ - พวกเขามีนามบัตรนะ
แล้วไงล่ะ แล้วคุณก็คิดผิด
อะไรก็ตามที่คุณมีอยู่ มันไม่เคยดีพอเลย
ฉันขอโทษ
คุณพูดถูก ฉันทิ้งคุณไป เพราะฉันมืดบอดเกินกว่าจะเห็น
ว่าสิ่งมีค่าที่ฉันมีคืออะไร
ฉันจะไม่ทำผิดพลาดแบบนั้นอีก
คุณกำลังจะไปไหนคะ
ไปดูว่ามีอะไรกินได้บ้าง
งั้นฉันจะไปจับปลาแซลมอน และก็หัวมันฝรั่งหัวเล็กๆ สักหน่อย
ฉันแค่อยากเอาของพวกนี้มาคืนน่ะ
ขอบคุณ
ไวโอล่า
ฉันรู้ว่าเราไม่ได้สนิทกันนัก
แต่ฉันแค่อยากบอกว่าฉันดีใจกับเธอจริงๆ
เธอกับไลโอเนลคือคู่ที่น่ารักจริงๆ
ดีที่เธออยู่ที่นี่นะ
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่า พวกเราคนใดคนหนึ่งจะได้แต่งงาน
ทุกอย่างมันดูกะทันหันและเราก็โตขึ้น
นั่นเพราะว่าเธออยู่ในโลกที่ต่างจากที่นี่ไงล่ะ
ในโลกของฉัน เป็นเรื่องธรรมดา ที่จะมองหาคู่ครองที่เหมาะสม
เพื่อแต่งงาน และหาสถานะที่ยืนทางสังคม
แต่มีอะไรในชีวิตมากกว่านั้นไม่ใช่หรือ
เธอนึกไม่ออกหรอกว่าฉันไปไหนมา
จริงๆ แล้วไปไหนมาล่ะ
ไม่ได้ไปไหน
บอกมาเถอะจูลี่ ฉันเห็นเธอทำลับๆ ล่อๆ อยู่ตรงประตูด้านข้าง
หน้าต่างตรงห้องฉันมุมดีนะ
เธอจับตามองฉันตลอดสินะ
เพราะดูเหมือนว่าเธอจะตัดสินใจ นำเรื่องเสื่อมเสียมาสู่ครอบครัวน่ะสิ
และดูเหมือนว่าเธอตัดสินใจว่าจะต้อง เห็นฉันตายแบบยายแก่แร้งทึ้ง
เอาละ
- ขอให้ฉัน - ช่วยเรียกสติหล่อนหน่อยนะ
- นี่เธอไปไหนมา - ฉันไปเต้นรำกับทอม ธอร์นตัน
จูลี่ เป็นเรื่องไม่เหมาะสมเลยสักนิด และเธอก็รู้ดี
ความรักไม่มีอะไรไม่เหมาะสมหรอก
ถ้างั้น อย่างน้อยก็บอกฉันที ว่ามีพี่เลี้ยงอยู่กับเธอด้วย
ทำไมฉันต้องมีพี่เลี้ยงล่ะ
เพราะว่าเธอยังเป็นสาวน้อย และแทบไม่รู้จักเขาเลยน่ะสิ
ฉันรู้จักเขาดีกว่าที่เธอคิดเสียอีก นี่คือการแอบพบกันครั้งที่สองของเรา
เธอต้องไม่บอกพ่อกับแม่เรื่องนี้นะ
ถ้าพวกท่านไม่ยอมรับแจ็ก คิดดูสิว่าพวกเขาจะพูดถึงทอมว่าอย่างไร
เดี๋ยวนะ
พวกท่านพูดถึงแจ็กว่ายังไง
ไม่ใช่ว่าพวกท่านพูดอย่างไร แต่พวกท่านรู้สึกอย่างไรมากกว่า
แต่พวกท่านไม่สำคัญหรอก สิ่งสำคัญคือเธอรู้สึกอย่างไรมากกว่า
ขอให้รับประทานด้วยความเอร็ดอร่อย
เบอร์รีหรือคะ ดีจัง
น่ากินด้วย
นี่ คุณไม่เคยเล่าให้ฉันฟังเลย ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างที่แฮมิลตัน
พวกเขาสบายดี
แจ็ก
คุณกลับมาคนเดียว เอลิซาเบธไม่ได้มาด้วย
- เธอยังอยู่ที่นั่นหรือเปล่า - แน่นอน เธออยู่
คุณได้ข่าวจากเธอบ้างหรือเปล่า ตั้งแต่กลับมาบ้านน่ะ
- ผมไม่ได้กังวลอะไรโรซี่ - แน่อยู่แล้ว
แน่นอนว่าแม่ของเธอหายดีแล้ว และเธอก็กำลังมีความสุขอยู่กับครอบครัว
อยากรู้ว่าถ้ามีการเสนอตำแหน่งครูที่เป็น ที่เคารพนับถือให้เธออีกครั้งจะเป็นอย่างไร
แต่เธอปฏิเสธไปแล้วครั้งหนึ่ง
แต่ผู้หญิงเปลี่ยนใจได้ตลอดเวลานะ
เธอไม่เปลี่ยนแน่
ฉันแค่คิดว่าคุณควรพิจารณาความเป็นไปได้
ที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น อย่างที่ดูเหมือนว่า
เอลิซาเบธอาจจะไม่กลับมา
ขอพระเจ้าอย่าให้เป็นเช่นนั้น แต่ถ้าหากว่ามันเกิดขึ้น
จำไว้ว่าคุณยังมีมิตรสหาย ที่ห่วงใยคุณอย่างแท้จริง
มิตรสหายที่คุณไว้วางใจได้
หนาวเหรอ
ไม่เอา แล้วคุณล่ะ เดี๋ยวก็แข็งตายหรอก
เดี๋ยวผมนั่งใกล้ๆ กองไฟได้
เป็นสุภาพบุรุษตลอดเลยนะคะ
- โรซี่ - แจ็ก
ได้โปรด
อยู่แบบนี้อีกสักพัก
เราควรนอนได้แล้ว
ราตรีสวัสดิ์แจ็ก
ราตรีสวัสดิ์โรซี่
พวกเขาเป็นคนดี
และพวกเขาของให้พระองค์ ทรงอวยพรให้กับกิจการนี้
และอนุญาตให้พวกเขาทำงานได้ดี และมีความซื่อตรง
ซึ่งนำทางพวกเขามายังหุบเขา อันงดงามแห่งนี้
ในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า อาเมน
- อาเมน - อาเมน
คุณดูไม่ค่อยเชื่อเท่าไรนัก
จากประสบการณ์ของผม ผมพบทางแก้เมื่อเผชิญกับปัญหา
เพียงอย่างเดียวที่ผมเชื่อว่าจะแก้ปัญหาได้ ก็คือตัวผมเอง
คุณเป็นชายที่ประสบความสำเร็จด้วยตัวเอง คุณโคลเตอร์ คุณควรภูมิในเรื่องนั้น
แต่ไม่มีใครสามารถทำได้ด้วยตัวคนเดียว
เราทุกคนต่างต้องการ ความช่วยเหลือเมื่อถึงเวลา
- เธอพบกับเขานานแค่ไหนแล้ว - ราวหนึ่งสัปดาห์ค่ะ
แต่สำหรับจูลี่ มันคือรักแรกพบเสมอ
ความโรแมนติกไม่ใช่เรื่องผิดอะไรหรอกนะ
ยกเว้นว่าโรแมนติกกับคนที่อันตราย
พ่อหนุ่มทอมคนนี้อันตรายงั้นหรือ
บอกได้เลยว่าเขาเป็นตัวสร้างปัญหามากมาย
แต่คุณรู้จักพี่ชายเขาดีนี่นา
ไม่มีอะไรเหมือนกันหรอกค่ะ
เป็นเรื่องยากที่จะบอก คนที่กำลังตกหลุมรักอยู่
ฉันไม่ต้องการให้จูลี่ผิดพลาด
ถ้าคุณห่วงใยเธอ
คุณควรให้เธอค้นพบเรื่องพวกนี้ด้วยตัวเอง
ฉันไม่แน่ใจเรื่องนั้น
บางครั้ง เราก็ต้องทำเรื่องผิดพลาด หนึ่งหรือสองเรื่องเพื่อที่จะได้เรียนรู้
แล้วถ้าเธอเจ็บปวดล่ะ
ตราบเท่าที่เธอมีคนที่รักรายล้อมอยู่
เธอจะไม่เป็นอะไร
อบิเกล
- ได้ยินข่าวคลาร่าเพิ่มเติมอีกหรือเปล่าคะ - ยังเลย
เจ้าหน้าที่ตำรวจเอเวอรี่ยืนยันกับฉัน ว่าเขาจะทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้
ผมมั่นใจว่าเขาต้องทำได้
แต่ถ้ามีอะไรที่ผมพอจะช่วยได้ ไม่ต้องเกรงใจนะครับ บอกได้เลย
ขอบคุณค่ะชาร์ลส์
- ผมไม่อยากไปเลย แต่มีงานน่ะครับ - ไม่มีปัญหาค่ะ
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ และมื้อกลางวันนะคะ
เขาเป็นชายหนุ่มที่มีเสน่ห์จริงๆ
เขาเป็นหนึ่งในคนที่ฉันชื่นชมน่ะ
เป็นคู่รักที่หล่อเหลาทีเดียว
พระเจ้า คุณชักเหมือนแม่ฉันแล้ว
ฉันเข้าใจว่าแม่คุณรู้สึกอย่างไร
เรื่องอะไรคะ
เอลิซาเบธ คุณมีชีวิตที่ดีที่นี่
มีโอกาสดีๆ
ตอนนี้คุณพูดเหมือนพ่อฉันแล้วค่ะ
คุณปฏิเสธไม่ได้หรอก ว่าคุณไม่ได้ มีความสุขเลย เมื่อกลับมาอยู่แฮมิลตัน
กับครอบครัวและเพื่อนๆ ของคุณ
ฉันมีความสุขค่ะ
ถ้าพูดกันตรงๆ คือฉันมีความสุขในทุกชั่วขณะ
ฉันดีใจที่ได้อยู่ร่วมงานหมั้นของไวโอล่า
และได้พบจูลี่อีกครั้ง
ทำให้ฉันตระหนักว่าคิดถึงเธอแค่ไหน ตอนฉันจากที่นี่ไป
ฉันเห็นความสนิทสนมของคุณทั้งคู่ค่ะ
แต่มันแปลก
ฉันมาที่นี่เพื่อดูแลแม่ และ
ตอนนี้เหมือนกับว่าบางส่วนในตัวฉัน รู้สึกอบอุ่นเหมือนกับ
ฉันรู้สึกเหมือนมันแทบจะเป็นเรื่องผิด ที่มีช่วงเวลาดีๆ แบบนี้
ฉันควรจะจริงจัง
ฉันควรจะคิดถึงนักเรียนของฉัน
คุณคงจะคิดถึงแจ็กสินะคะ
ฉันยังคิดถึงแจ็กค่ะ
ฉันคิดถึงเขามากเหลือเกิน
(สโมสรบุรุษแห่งแฮมิลตัน)
คุณเฟลตเชอร์ครับ
- คุณเป็นใครกัน - เจ้าหน้าที่ตำรวจวิลเลียม เอเวอรี่
- ผมมีเรื่องต้องคุยกับคุณ - เรื่องอะไร
เรื่องเด็กสาวคนหนึ่งที่เป็นลูกจ้างของคุณ คลาร่า สแตนตัน
ผมได้คุยกับเธอ และผมเกรงว่า คุณอาจกำลังทำผิดกฎหมายอยู่
แล้วมันกฎหมายเรื่องอะไรหรือคุณตำรวจ
บังคับให้คนงานทำงาน โดยจ่ายค่าจ้างน้อยนิด
เป็นการละเมิดกฎหมายอย่างเห็นได้ชัด ตามรัฐบัญญัติว่าด้วยกฎหมายแรงงาน
ผมให้เด็กสาวคนนั้นกู 500 ดอลลาร์นะ
และเธอยินยอมทำงานให้ผม จนกว่าจะใช้หนี้สินครบถ้วน
อืม คุณเฟลตเชอร์ ผมคิดว่าการทำงาน เจ็ดวันต่อสัปดาห์
มาเกินกว่าหนึ่งปีจะทำให้คุณ ต้องจ่ายภาษีย้อนหลังนะ
เสียใจด้วยนะ ไม่มีทางหรอก
- หมดเรื่องพูดหรือยัง - ยังครับ อีกเรื่องหนึ่ง
ผมจะไปบ้านคุณในสองชั่วโมง เพื่อพาตัวคุณสแตนตันออกมาจากที่ของคุณ
พอถึงตอนนั้น คุณต้องมอบเอกสารลงนาม เพื่อปลดปล่อยเธอ
จากข้อผูกมัดทางการเงินต่างๆ ให้ผม
แล้วถ้าผมไม่ให้
ถ้าอย่างนั้นคุณก็ต้องไปขึ้นศาลแล้วล่ะครับ
คุณอาจพยายามโน้มน้าวคณะลูกขุน ว่าเพราะเหตุใดชายที่มีหน้ามีตาในชุมชน
ถึงได้เอารัดเอาเปรียบหญิงม่าย อายุน้อยผู้น่าสงสาร
เพื่อนผมที่ทำหนังสือพิมพ์ ต้องชอบใจเรื่องแบบนี้แน่
- คลาร่า - ผมคุยกับนายจ้างเธอแล้ว
เราแก้ปัญหานี้ได้แล้ว
แก้ปัญหาหรือคะ ยังไง
เขาจะไม่ยุ่งกับเธออีกต่อไปแล้ว
เจ้าหน้าที่ตำรวจเอเวอรี่เก่งมากเลยค่ะ
ฉันเป็นหนี้เขาทุกอย่างเลย
ฉันขอโทษนะคะ คุณนายสแตนตัน ฉันเป็นภาระจริงๆ
ฉันจะไม่รบกวนคุณอีกแล้ว
คลาร่า คุณเป็นอิสระแล้วตอนนี้
คุณสามารถทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ
แต่ความจริงก็คือ คุณคือครอบครัวทั้งหมดที่ฉันเหลืออยู่
และเป็นเพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ ซึ่งมีสายใยเชื่อมโยงกับลูกชายฉัน
ฉันจะดีใจมากถ้าคุณกลับไปอยู่กับฉัน
จริงเหรอคะ
จริงแท้แน่นอนเลยล่ะ
สวัสดี โฮป แวลเลย์
ใช่แล้ว ฉันกลับมา
ด้วยความปลอดภัยและเปล่งเสียงดังก้อง อุปสรรคและความทรมานไม่อาจกล้ำกราย
ขอบคุณทหารม้าผู้หล่อเหลา แน่วแน่ ห้าวหาญ ดุดัน
คุณจะไปแล้วใช่ไหม
ฉันเสียใจค่ะ
อย่าเสียใจเลย
ผมรู้ว่าการค้นหาของคุณจบลงแล้ว
ผมหวังว่าคุณจะเจอคำตอบที่กำลังหาอยู่
ไม่ว่ามันจะพาคุณไปที่ไหน
โอ้โฮ
ปาได้เยี่ยมมากแจ็ก
ขอบคุณครับ
แต่คุณควรทำได้ดีกว่านั้นนะ
ใจเย็นครับท่านศาสนาจารย์
- แจ็กเป็นวีรบุรุษนะ - เปล่า ผมไมได้เป็น
อืม คุณช่วยคุณเลอโวซ์เอาไว้ นั่นทำให้คุณเป็นฮีโร่สำหรับผม
และเพื่อแสดงให้คุณเห็นว่าผมซาบซึ้งเพียงใด
ผมจะบริจาคไม้ขี้เลื่อยที่เหลือ ที่คุณจำเป็นสำหรับการต่อเติมโบสถ์
ทันทีที่โรงเลื่อยพร้อมใช้งานได้นะ
มันยังมีปัญหาเรื่องเครื่องจักรอยู่เหรอ
อืม ท่านศาสนาจารย์ สวดขอพรให้โรงเลื่อยด้วยนะ
ทว่าแม้แต่พระเจ้าก็ยังไม่รู้วิธี ซ่อมเครื่องจักรดีเซลน่ะ
พระผู้เป็นเจ้าทรงจัดการ ด้วยวิถีที่ซับซ้อนเสมอ
ไม่มีอะไรที่เราจะเกลี้ยกล่อม ให้ลูกเปลี่ยนใจได้เลยหรือ
แม่อาการดีขึ้นแล้วค่ะ และโรงเรียนก็ใกล้เปิดแล้ว
หนูต้องกลับไปหานักเรียนของหนูค่ะ
คนที่ลูกต้องกลับไปหา คือนักเรียนหรือตำรวจม้านายนั้นกันแน่
หนูคิดว่าถ้าตอบอย่างซื่อตรงได้
ทั้งสองอย่างค่ะ
เอลิซาเบธลูกรัก
ลูกก็รู้ว่าพวกเราไม่ชอบก้าวก่ายแต่บางทีอาจ ถึงเวลาที่ต้องพิจารณาถึงความเปลี่ยนแปลง
ได้โปรดเถอะค่ะพ่อ
งานสอนที่โฮป แวลเลย์ ไม่ใช่งานประจำนะลูก
อาจถึงเวลาที่ต้องคิด เรื่องการโยกย้ายไปยังที่ที่ดีกว่า
นี่คือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับหนูค่ะ
บางทีหนูอาจจะรู้สึกแตกต่างเมื่ออยู่ที่นี่
แต่หนูต้องกลับไปเพื่อค้นหาตัวเอง
แต่อย่างน้อยพ่อช่วยเคารพว่า นี่คือสิ่งที่หนูต้องการทำจริงๆ ได้ไหมคะ
ได้สิ แน่นอน พ่อกับแม่ทำได้
ลูกได้รับคำอวยพรและแรงสนับสนุนจากเรา ไม่ว่าลูกจะอยู่ที่ไหนและทำอะไร
การจากลาเป็นเรื่องยากจริงๆ ค่ะ
หนูรักพ่อกับมากนะคะ
หนูไปเก็บของดีกว่าค่ะ
วันนี้คุณไม่มีโชคจริงๆ เพื่อน
- รอบหน้าตาผมนะ - ตามนั้น
- เหมือนข้างนอกจะพายุแรงนะ - ใช่เลย
พวกสัตว์กำลังหนีกันใหญ่แล้ว
ผมกำลังจะเดินทางไปบักซ์ตัน แต่ฝนทำสะพานขาด
- เลยต้องอ้อมไกลหน่อย - คุณไปบักซ์ตันทำไมน่ะ
มีเครื่องจักรตัวหนึ่งที่โรงงานเย็บผ้าเสียน่ะ
- ผมควรจะถึงที่นั่นตั้งแต่เมื่อวาน - คุณเป็นช่างซ่อมหรือครับ
ครับผม ช่างซ่อมเครื่องดีเซล
คือผมมีปัญหาที่โรงเลื่อย อยากให้ช่วยซ่อมเครื่องจักรดีเซลหน่อยครับ
ถ้าคุณต้องการ เดี๋ยวผมไปดูให้พรุ่งนี้นะครับ
ครับๆ ผมยินดีอย่างยิ่งเลย
- ขอบคุณครับ - ด้วยความยินดีครับ
เดาว่านี่คงหมายถึงเราจะได้เจอคุณ ที่โบสถ์ในวันอาทิตย์ใช่ไหมครับ
ชาร์ลส์ คุณใจดีมากเลยค่ะ ที่ขับรถมาส่งเราที่สถานี
ผมไม่อยากพลาดโอกาส ที่จะได้กล่าวลาเป็นครั้งสุดท้ายน่ะครับ
ฉันสัญญาว่าจะกลับมาเร็วๆ นี้ค่ะ
ผมจะขอรับคำสัญญานี้ไว้ครับ
คลาร่ามาสายนะคะ
- คุณคิดว่าเธอจะเปลี่ยนใจหรือเปล่า - ไม่มีทาง
รถไฟจะออกแล้ว
- อบิเกล นั่นรถเราค่ะ - เธอต้องมาค่ะ
เธออยู่นั่นไง คลาร่า
- ไม่ได้ทำให้คุณรอนานใช่ไหมคะ - ไม่หรอก
แต่เราต้องรีบแล้ว
- ผมต้องบอกคุณไหมว่า - ชาร์ลส์คะ
บางอย่างไม่พูดออกมาจะดีกว่าค่ะ
(คำบรรยายโดย ศิริธาดา กองภา)