ความเดิมจากตอนที่แล้ว
ฉันเป็นภรรยาของเขา
- นอร่า เอเวอรี่ - คุณโกหกฉัน
ได้โปรด คุณไม่รู้รายละเอียดทั้งหมดนะ
ทำไมระหว่างเราถึงไปกันได้ไม่ดีล่ะ
โรสซี่
คลาร่า คุณเป็นอิสระแล้วตอนนี้
ฉันจะดีใจมากถ้าคุณกลับไปอยู่กับฉัน
เป็นคู่รักที่หล่อเหลาทีเดียว
เขาเป็นหนึ่งในคนที่ฉันชื่นชมน่ะ
(ร้านเหล้า)
ดีใจที่ได้เจอทุกคนนะคะ ฉันมีความสุขจริงๆ ที่ได้กลับมาที่นี่
พวกเราก็มีความสุขที่คุณกลับมาค่ะ
คุณต้องเล่าทุกเรื่องในแฮมิลตัน ให้เราฟังด้วยนะ
คือว่า
เป็นการพบปะกับพี่สาวน้องสาว พ่อแม่ และเพื่อนฝูงที่ยอดเยี่ยมจริงๆ ค่ะ
ฉันคิดว่าแม่คุณป่วยใช่ไหม อาการดีขึ้นหรือยังคะ
ดีขึ้นแล้วค่ะ ขอบคุณที่ถามนะคะ
นี่ พวกเราดีใจที่คุณกลับมา ทันเปิดภาคเรียนนะคะ
ฉันรู้ว่าเด็กๆ ต้องตั้งตารอแน่
งั้นหรือคะ
ฉันคิดถึงพวกเขาทุกคนมากเหลือเกินค่ะ
และพวกคุณทุกคนด้วย
แต่ฉันคิดว่าคุณคงคิดถึงคนพิเศษบางคน มากที่สุดนะคะ
เอาละ ฉันเชื่อว่าคุณแทตเชอร์คงไม่ว่าง
ช่วงเวลาที่เหลือในค่ำคืนนี้ เราไปกันดีกว่า
ฉันกำลังมองหาคุณอยู่
ครับ ผมเพิ่งกลับมาจากร็อกครีก
ดีใจที่ได้เจอคุณ
เช่นกันค่ะ
- เต้นอีกรอบเถอะ - ไม่เอาแล้ว
คุณบอกอย่างนี้มาตั้งแต่สามเพลงก่อนแล้ว และตอนนี้ฉันก็หิวน้ำแล้วด้วย
- ฉันขออะไรดื่มหน่อยได้ไหมคะ - ขอผมด้วยนะ ขอบคุณ
ผู้หญิงที่แจ็กคุยด้วยคือใครน่ะ
นั่นเอลิซาเบธ สตรีผู้เป็นจุดเด่นในชั่วโมงนี้
หรือคุณครูผู้น่ารักของเรา
ผมสัมผัสได้ถึงความอิจฉาหรือเปล่านะ
ตอนนี้หรือ อย่าบ้าน่า ฉันไม่เคยอิจฉาผู้หญิงคนอื่นหรอกค่ะ
- ไม่เคยเลยทั้งชีวิต - จริงหรือ ผมไม่รู้เลยนะ
(ตำรวจม้าผู้กล้าหาญ ช่วยนักแสดงสาวทรงเสน่ห์เอาไว้)
- คุณกับแจ็กดูสนิทสนมกันดีจริงๆ - ใครอิจฉากันแน่ล่ะทีนี้
ผมไม่เคยอิจฉาใครแม้เพียงวันเดียวในชีวิต
ผมแค่สนใจประวัติศาสตร์น่ะ
จริงๆ แล้วมันเป็นอย่างนั้นไงคะ ประวัติศาสตร์
โอเค
คนเมืองนี้ต้องรักเอลิซาเบธแน่ๆ ถึงได้ต้อนรับเธอแบบนี้
ตอนนี้ที่นี่ก็เป็นบ้านคุณเหมือนกันคลาร่า
ฉันดีใจที่คุณยอมกลับมากับฉัน
- มีชีวิตชีวา ได้เริ่มต้นใหม่ - ฉันก็หวังเช่นนั้นค่ะ
และขอบคุณมากนะคะ ที่ให้ฉันทำงานที่ร้าน
ไม่มีใครอื่นเลยที่ฉันอยากทำงานอยู่ข้างๆ ทุกวัน นอกจากคุณ
- นี่ของคุณ - ขอบคุณค่ะ
คุณโคลเตอร์เพิ่งเล่าว่าโรงเลื่อย ของเขาจะเปิดทำการพรุ่งนี้ค่ะ
โรงเลื่อย "ของเรา"
สิ่งที่ผมคิดก็คือโรงเลื่อย เป็นของทุกคนในเมืองนี้
- รวมถึงฉันด้วยใช่ไหมคะ - โดยเฉพาะคุณครับ
อันที่จริง พรุ่งนี้ไม้กระดานแผ่นแรก ที่เราตัดจะเป็นของคุณ
มันเป็นยังไงเนี่ย ไม้กระดานของฉันเอง
ฉันรู้สึกเป็นเกียรติยิ่ง
โอ้ ฉันชอบเพลงนี้ ลี ชวนฉันไปเต้นรำทีค่ะ
- โรสแมรี่ คุณอยากออกไปเต้นรำหรือเปล่า - ขอฉันคิดก่อนนะ ได้เลย
- โอเค ยินดีที่ได้พบคุณนะครับ - เช่นกันค่ะ
เขาดูเหมือนเป็นคนที่มีบุคลิกน่าสนใจทีเดียว
ใช่ เขาเป็นคนดีนะ
และใจดีกับโรสแมรี่อย่างเห็นได้ชัด
เขาคงไม่พอใจนักหรอกนะคะ
ตอนที่ "ตำรวจม้าผู้กล้าหาญ" ของเราช่วย ชีวิต "นักแสดงสาวทรงเสน่ห์" ของเมืองนี้
- ฟังนะ เอลิซาเบธ เรื่องนั้นมัน - ฉันแหย่เล่นหรอกค่ะ
ฉันเรียนรู้การฟังผู้หญิงคนนั้นพูด และเรื่องราวของเธอ
มันมากมายเหมือนขวด ที่เต็มไปด้วยเม็ดเกลือนั่นแหละ
นี่คุณจะไม่ขอฉันเต้นรำหรือคะ
ไม่ครับ
ไปเดินเล่นกับผมหน่อย
- หลับตาไว้นะ - หลับอยู่ค่ะ
โอเค
ลืมตาได้เลย
แจ็ก
ผมต้องตกแต่งอีกสองสามขั้นตอนสุดท้าย
แต่มันจะพร้อมเมื่อเปิดภาคเรียน
คุณคิดว่าไงครับ
ชอบหรือเปล่าครับ
คุณสร้างมันหรือคะ
มีคนช่วยน่ะ
มหัศจรรย์มากเลยค่ะ
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
อุปกรณ์บนโต๊ะอาหารอยู่ฝั่งซ้าย ผ้าเช็ดปากอยู่ฝั่งขวา
ครึ่งชั่วโมงก่อนเปิดร้านฉันจะจัดโต๊ะ
- จะได้ไม่มีปัญหา - ถูกต้อง
วันนี้เรามีรายการอาหารง่ายๆ
ไก่อบและแฮมสเต๊ก ไม่มีมันเทศ
เจสัน แคมป์เบลจะถาม และเธอต้องเตือนความจำเขา
ว่าปีนี้หิมะปกคลุมผืนดิน และพืชพรรณผลิดอกออกผลได้ช้า
ไม่มีมันเทศค่ะ
ชั่วโมงแรกของการเปิดร้านค่อนข้างวุ่นวาย
เติมกาแฟใส่ถ้วยอย่าให้พร่อง แล้วลูกค้าจะบ่นอะไรไม่ได้อีก
ไม่มีมันเทศ อย่าให้ถ้วยกาแฟพร่อง
ดี ฉันจะปล่อยเรื่องนี้ไว้ในมือ อันทรงประสิทธิภาพของคุณ
- และวันศุกร์คือวันจ่ายค่าจ้างนะ - คุณไม่ต้องจ่ายค่าแรงฉันหรอกค่ะ
คุณทำอะไรให้ฉันตั้งมากมายแล้ว
คลาร่า ไม่ว่าคุณจะไปที่ไหนหรือจะทำอะไร
คุณต้องไม่ให้ใครเอาเปรียบคุณ
จำเรื่องนี้เอาไว้เสมอนะ
เสร็จไปแล้วหนึ่ง ยังเหลืออีกเป็นพัน เอาไปไว้ที่ห้องโถงใหญ่เลยนะหนุ่มๆ
ดูให้ดีล่ะว่าเซ็นครบกันทุกคนหรือยัง
- กาวเวน มาได้เวลาพอดี - ได้เวลาอะไร
ทั้งๆ ที่คุณใช้ความพยายามอย่างมาก แต่เราก็ยังเปิดกิจการโรงเลื่อยได้
นั่นคือไม้กระดานแผ่นแรกของเรา
- ยินดีด้วยนะ - ไม่ต้องแสร้งทำเป็นยินดีหรอกครับ
คุณขัดแข้งขาผมด้วยค่าธรรมเนียม แถมยังเหยียบย่ำเราด้วยเอกสาร
ตั้งแต่ผมมาที่นี่
ในใจผมคิดแค่ว่าจะให้เมืองนี้ได้รับ ผลประโยชน์สูงสุด ผมคิดเช่นนั้นเสมอ
ผลประโยชน์เดียวที่คุณคิดอยู่ในใจ คือผลประโยชน์ของตัวคุณเอง
แต่นั่นไม่ได้ทำให้ผมกังวลหรอกนะ
เพราะผมจะทำประโยชน์ให้เมืองนี้ มากกว่าที่คุณเคยทำเสียอีก
จากโรงเลื่อยที่เพิ่งเปิดกิจการนี้
อรุณสวัสดิ์
ฉันเดาว่าเจ้าหน้าที่ธอร์นตันพาคุณ ไปดูโรงเรียนใหม่แล้วใช่ไหม
- เขาทำงานที่อัศจรรย์เหลือเกิน - คุณคาดไม่ถึงหรอก
เขาตอกตะปูราวกับโนอาห์ ที่กำลังเผชิญหน้ากับน้ำท่วมโลก
เขาต้องการสร้างให้เสร็จเรียบร้อย ก่อนที่คุณจะกลับมา
อรุณสวัสดิ์ครับคุณสุภาพสตรี
- อรุณสวัสดิ์ค่ะ - อรุณสวัสดิ์คุณตำรวจ
วันนี้หนาวจังเลย เห็นด้วยไหมคะ
ใช่ครับ
คุณฮาร์เปอร์ ทำไมถึงเข้าเมืองได้ล่ะคะ
คุณสุภาพสตรี ขออภัยที่ต้องรบกวนนะครับ ผมกำลังมีปัญหา
คุณนายเบลกลีย์ ผมหวังว่าคุณอาจจะช่วยผมได้
แน่นอนค่ะ ถ้าฉันทำได้นะ
คุณรู้ว่าพี่ชายผมล้มป่วย
และเขามีฟาร์มปศุสัตว์ อยู่ทางตอนใต้ของเมืองเจมสัน
และผมต้องไปช่วยเหลือสักวัน
หวังว่าคุณจะช่วยดูแลเด็กๆ ตอนที่ผมเดินทางไปที่นั่น
เนลลี่สามารถทำงานบ้านได้เกือบทุกอย่าง ส่วนแพทริก เขาก็พยายามอย่างดีที่สุด
แต่ผมคงรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาก
ถ้ามีใครสักคนอยู่ที่นั่นคอยดูแลพวกเขา
ฉันขอโทษนะ ถ้าทำได้ก็อยากช่วยค่ะ
แต่ฉันต้องพาลูกคนเล็กไปหาหมอที่บักซ์ตัน
ไม่เป็นไร ขอบคุณครับ
ฉันทำได้ค่ะ
แน่ใจเหรอคุณแทตเชอร์
ผมหมายถึง มันคงแย่มาก ถ้าต้องจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง
คุณฮาร์เปอร์ ฉันได้รับการเลี้ยงดูมาในเมือง
แต่ตอนนี้ฉันเป็นชาวโฮป แวลเลย์แล้วค่ะ
นอกจากนี้ ฉันยังมีเนลลี่กับแพทริกคอยช่วย
ผมหมายความว่าวันเดียวเท่านั้น
- ขอบคุณครับ ผมซาบซึ้งจริงๆ - ด้วยความยินดีค่ะ
บางทีคุณควรจะตามไปดูแลเธอนะ
ฉันไม่ต้องการให้ใครมาดูแลค่ะ
และเจ้าหน้าที่ธอร์นตันคงยุ่งมาก เกินกว่าจะคอยดูแลฉันได้
ใช่ไหมคะ
แผนผังและลักษณะทางธรณีวิทยา ใช้ได้เลยครับ
- เป็นพื้นที่เหมาะในการวางรางรถไฟที่สุด - นั่นแหละสิ่งที่ผมอยากได้ยิน
ได้ทั้งฝั่งซ้าย ฝั่งขวา แล้วก็ตรงกลางเลย
ผมรับประกันว่าจะมีรถรางบรรทุก สินค้าสามเที่ยวต่อสัปดาห์
รางรถไฟจะสร้างเงินได้
ผมอยากเลี่ยงการใช้รถบรรทุกขนไม้ ไปยังทางสายหลัก
- คุณรับประกันออร์เดอร์เหล่านั้นได้ไหม - เชื่อเถอะว่าผมทำได้
และธุรกิจอื่นๆ อีก
คิดถึงสิ่งที่รางรถไฟมีความหมาย ต่อผู้คนในโฮป แวลเลย์สิ
รถไฟออกจากที่นี่ทุกสัปดาห์
จริงๆ แล้วนี่คือสิ่งที่เมืองนี้รอคอย
ผมต้องคุยกับหัวหน้าวิศวกรก่อน
แต่นึกไม่ออกเลยว่าจะมีสิ่งใด เป็นอุปสรรคต่อเรื่องนี้ได้
ข่าวดีคือสิ่งที่ผมโปรดเลย ผมเลี้ยงเหล้าคุณได้ไหม
เรามีงานที่ต้องทำให้เสร็จ
- เดี๋ยวตอนบ่ายว่ากันอีกที - โอเค ตามนั้น
โอ้ แล้วก็เคน
เก็บเรื่องนี้เป็นความลับระหว่างเราก่อนนะ
- ผมเข้าใจครับ - โอเค ยอดเยี่ยม ขอบคุณ
มีอะไรอีกนะ ดูประตูตรงเล้าไก่ด้วย
ถ้าคุณไม่ได้ลงกลอนประตูจะแง้มออก
และเชื่อผมเถอะว่าคุณต้องไม่อยากตื่น
มาพร้อมกับไก่ที่กระจัดกระจาย อยู่ในพื้นที่ครึ่งเอเคอร์แน่
ไม่ค่ะ ไม่แน่นอนค่ะ
ถ้าไม่ลืมให้อาหารสัตว์ ก็ไม่มีปัญหา
เด็กๆ จะช่วยทำงานจิปาถะ
- งานในบ้านใช่ไหมคะพ่อ - ใช่แล้วลูก
ตอนเย็นอากาศเย็นยะเยือกเลย
ดังนั้นเรื่องแรกที่ต้องทำในตอนเช้าคือจุดไฟ
- กี่โมงคะ - ตีสี่กำลังดี
ตีสี่หรือคะ
และจำไว้ว่าให้ล็อกประตูเวลาคุณเข้านอน
เรามีหมาป่าโคโยตีคู่หนึ่งวนเวียนอยู่แถวนี้ พวกมันคิดว่าตัวเองเป็นสัตว์เลี้ยง
- โคโยตีหรือคะ - ใช่ครับ
แต่มันไม่แข็งแรงพอจะพังประตูหรอก
ถ้าล็อกเอาไว้
และคุณอาจต้องใส่เสื้อผ้าที่หรูหราน้อยกว่านี้
- ชุดนี้ดีแล้วค่ะ ฉันมั่นใจ - งั้นก็แล้วแต่คุณครับ
เอาละ ลูกๆ เป็นเด็กดีกันนะ ได้ยินไหม
ขอบคุณครับคุณแทตเชอร์ ผมซาบซึ้งเหลือเกิน
- เดินทางปลอดภัยค่ะ - ขอบคุณครับ
คุณแทตเชอร์คะ
คุณแทตเชอร์ครับ
เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
- พวกเธอมาทำอะไรกันตอนนี้น่ะ - นี่ตีสี่แล้วค่ะ
- เราตื่นกันเวลานี้ - จริงหรือ
- งั้นเรากินอาหารเช้ากันก่อนสินะ - เราต้องทำงานบ้านก่อนค่ะ
ตกลงจ๊ะ
- แล้วต้องทำอะไรล่ะ - เราเริ่มจากทำความสะอาดคอกสัตว์
- มันคืออะไรจ๊ะ - เราขจัดมูลออกจากคอกวัวและคอกม้าครับ
- ขจัดอะไรนะ - แบบว่ามูลสัตว์น่ะครับ
นั่น ก็ไม่ได้แย่นักนี่นา เป็นไงบ้าง
เป็นอะไรหรือเปล่าแพทริก
- ผมนอนไม่ค่อยหลับครับ - ทำไมล่ะจ๊ะ
ผมไม่คุ้นกับการที่พ่อไม่อยู่แบบนี้
บางทีอาหารเช้าร้อนๆ จะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นก็ได้
- อะไรจ๊ะ - เหลืออีกสองคอกครับ
เดี๋ยว พวกเธอจะไปไหนกัน
เราจะไปเตรียมบิสกิตให้พร้อม
ผมจะไปเก็บไข่ไก่ครับ
- เราจะได้มีอะไรกินกัน - แต่ว่า
ฉันบอกเขาว่าฉันเคยมีประสบการณ์ ฉันเขียนบทละครแสดงเดี่ยวของตัวเอง
เรียกว่า ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับโรซี่
มันคือสารคดีเกี่ยวกับหญิงสาวที่ ประสบความสำเร็จในวงการละครเวที
และฉันต้องพูดว่ามันเยี่ยมสุดๆ ฉันได้รับการพูดถึงมากมาย
แล้วคุณจะเขียนเรื่องอะไร ลงในหนังสือพิมพ์คะ
เป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นอย่างสุดเหวี่ยงเลย
คุณบอลต์ให้ฉันเขียนอะไรก็ได้ตามที่ต้องการ
ในคอลัมน์ให้คำแนะนำค่ะ
มันเป็นแนวที่แพร่หลาย ในลอนดอนและนิวยอร์กค่ะ
- แล้วแนะนำเรื่องอะไรคะ - เรื่องภาพลักษณ์ส่วนตัวค่ะ
ความสัมพันธ์ของหัวใจ ความบันเทิง อะไรทำนองนั้นค่ะ
ฉันต้องเขียนบทความอาทิตย์ละหนึ่งชิ้น
และฉันตั้งชื่อคอลัมน์ว่า "ถามแมรี่โรส"
นั่นมันนามปากกาค่ะ
คอลัมนิสต์ที่เขียนบทความเชิงแนะนำ ที่โด่งดัง ต่างก็มีนามปากกาทั้งนั้น
แมรี่โรสหรือ ดูหลักแหลมดีนะ
บอกฉันหน่อยว่าคุณคิดอย่างไร แน่นอนว่าฉันต้องการที่เงียบๆ ในการเขียน
แต่คนอ่านของฉันต้องการที่ไหนสักแห่ง ในการส่งจดหมาย
ฉันกำลังคิด เรื่องการตั้งกล่องจดหมายด้านนอก
แล้วคุณคิดว่าผู้หญิงในโฮป แวลเลย์ จะรับคำแนะนำของคุณหรือเปล่า
แน่นอน ทำไมจะไม่รับล่ะ ชีวิตของฉัน เปี่ยมด้วยเสน่ห์และความโรแมนติกนะ
ฉันไม่รู้ว่าทำไมไม่คิดได้เร็วกว่านี้
- โอ ที่รัก - โอ ไม่ พาย
อืม ครั้งสุดท้ายมีการพูด เรื่องการวางเส้นทางรถไฟผ่านทางนี้
นายกเทศมนตรีแรมซีย์บอกว่า สถานีรถไฟจะอยู่ทางตะวันออกของเมือง
ผมนำเสนอความคิดในหัวกับนักพัฒนาแล้ว
ดูเหมือนเขาค่อนข้างประทับใจ
เยี่ยม แล้วพวกเขาจะเริ่มวางรางกันเมื่อไหร่
เราจะนัดพบเขาวันหลัง
- โชคดีครับ - ขอบคุณ
ฉันเติมกาแฟให้ดีไหมคะ คุณโคลเตอร์
ดีครับ ช่วยเติมให้ที แล้วงานใหม่เป็นไงบ้างคลาร่า
กำลังไปได้สวย ขอบคุณค่ะ
- ให้ฉันหยิบเองค่ะ - ไม่เป็นไรครับ
ฉันขอโทษค่ะ
- ไม่ ไม่เป็นไรครับ - มีปัญหาอะไรหรือคะ
ฉันรินกาแฟใส่หมวกของเจ้าหน้าที่ธอร์นตันค่ะ
อยากได้ครีมกับน้ำตาลเพิ่มไหมคะ
ผมคิดว่าแบบนี้ก็ดีแล้วครับ
- ขอโทษนะคะ - ขอบคุณอบิเกล
ฉันขอโทษนะคะฉันทำเรื่องวุ่นไปหมด
โอ คลาร่า อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ อย่าได้คิดแบบนั้นอีกเชียว
ฉันทำผ้ากันเปื้อนคุณเสียหาย
โอเค งั้นคุณคงไม่ถนัดการบริการตามโต๊ะ
- เราจะหาอย่างอื่นให้คุณทำ - เช่นอะไรคะ
- ทำอาหารเป็นไหม - ฉันเคยทำค่ะ
โอเค เดี๋ยวเรามาลองดู
อย่างนี้ คุณก็ไม่ต้องกังวลเรื่องการดูแลลูกค้า
ตกลงค่ะ
ทำไมคุณไม่ทำความสะอาดล่ะ เราจะได้เริ่มกันใหม่
- คุณกาวเวนคะ ขอคุยอะไรด้วยได้ไหมคะ - แน่นอนครับคุณนายแรมซีย์
ผมเข้าใจว่าสามีของคุณออกไปนอกเมือง
- ขายเตาอบใช่ไหม - กล่องเย็นค่ะ ใช่แล้ว
เขาโชคดีแล้ว เป็นงานที่มีความตึงเครียดน้อยมาก
คุณกาวเวน ฉันไม่ได้มาที่นี่ เพื่อพูดคุยเรื่องสามีค่ะ
ฉันได้ยินคุณโคลเตอร์พูดคุยอยู่ในร้านอาหาร
ฉันมีข้อมูลบางอย่าง ที่คุณอาจเห็นว่าเป็นประโยชน์
ข้อมูลประเภทไหน
ถ้ามีอย่างหนึ่งที่ฉันเคยเรียนรู้ ในฐานะภรรยานายกเทศมนตรี
ฉันไม่เคยให้อะไรโดยที่ไม่ได้สิ่งตอบแทน
ผมไม่รู้ว่าควรเสนออะไรให้คุณ แต่ถ้าข้อมูลนี้มีประโยชน์จริงๆ
บางทีเราสามารถช่วยเหลือซึ่งกันและกันได้
ออกเถอะน่า
คุณทำผิดน่ะครับ
- ฉันบอกแล้วไงคะว่าไม่ต้องมาดูแล - ให้ผมช่วยเถอะ
ฉันคิดว่ามันพังค่ะ
จับคันโยกไว้แบบนี้
- จำเป็นต้องทำแบบนี้จริงๆ หรือคะ - ครับ
ย่อเข่าลงหน่อย
และเมื่อคุณพร้อมก็ดึงคันโยกขึ้น
- คุณหมายความว่ากดลงหรือคะ - ดึงขึ้น
แล้วก็กดลงน่ะ
แบบนั้นแหละ อีกครั้ง คุณกำลังปั๊มน้ำในบ่อขึ้นมาแล้ว
แบบนั้นแหละ อีกครั้งครับ
ใช่แล้ว เยี่ยม
นี่คือจุดตกต่ำครั้งใหม่เลยนะ
ฉันนึกไม่ออกด้วยซ้ำ ว่าจะปั๊มน้ำขึ้นมาได้อย่างไร
ไม่มีใครบอกสักหน่อย ว่าชีวิตบ้านไร่จะสุขสบาย
ฉันไม่คิดว่ามันจะสุขสบายหรอก แต่ไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้ต่างหาก
ถ้างั้นนี่อาจจะไม่ใช่เวลาที่ดีที่สุดที่จะบอกคุณ
ว่าผมได้รับโทรเลขจากคุณฮาร์เปอร์
- เขาจะมาช้าอีกวัน - อีกหนึ่งวันหรือคะ
- นั่นคือเหตุผลที่ผมมาช่วยยังไงล่ะ - แจ็ก ฉันขอให้คุณช่วยไม่ได้หรอก
ผมว่าดีกว่านะ
ทำไมคุณไม่เข้าไปข้างในและทำอาหารเย็นล่ะ
และผมจะจัดการเรื่องต่างๆ ข้างนอกนี้เอง
- ขอบคุณค่ะแจ็ก - ด้วยความยินดีครับ
(เกรต นอร์ทเวสเทิร์น โทรเลขและเคเบิล)
คุณแมกเลียน
- คุณกาวเวน - นานทีเดียว
อะไรทำให้คุณมาที่โฮป แวลเลย์เหรอ
ผมมีงานของบริษัททางรถไฟ ที่ต้องมาทำน่ะครับ
- ผมได้ยินว่าคุณเป็นนายกเทศมนตรี - คุณได้ยินถูกแล้วครับ
- ยินดีด้วยครับ - ขอบคุณ
เรามีเรื่องพูดคุยกันมากมาย ทำไมเราไม่ไปดื่มกันสักหน่อยล่ะ
ผมก็อยากครับ แต่ผมต้องไป ที่บักซ์ตันช่วงบ่ายวันนี้
ดื่มกันแค่แก้วเดียว อย่างไรก็ตาม ผมทำให้คุณได้งานแรก
กับบริษัททางรถไฟ จำได้หรือเปล่า
ตกลงครับ
นี่อะไรครับคุณแทตเชอร์
สตูว์ผักจานใหญ่จ้ะ เธอชอบหรือเปล่า
แล้วคุณตำรวจล่ะคะ
มันเปรียบเทียบยากนะ กับสเต๊กไก่ทอดของคุณ
ตลกสุดๆ เลย
ผมคิดว่าอยากได้เพิ่มอีกสักหน่อย
- นอร่า คุณมาทำอะไรที่นี่ - ประหลาดใจที่เจอฉันหรือคะบิล
ฉันไปพบคุณที่สำนักงานใหญ่กองตำรวจม้า
และเจ้าหน้าที่ตำรวจที่นั่นบอกว่า คุณมากินอาหารเย็นที่นี่
เราต้องคุยกัน
- ฉันไปพบอบิเกล สแตนตัน - ผมได้ยินแล้ว
เธอกล้าพูดว่าคุณไม่ได้ใส่แหวนแต่งงาน ตอนที่พบเธอ
เธออ้างว่าไม่รู้ว่าคุณแต่งงานแล้ว
- นอร่า - เห็นได้ชัดว่าเธอโกหก
แต่เธอหลอกลวงฉันไม่ได้ แม้เพียงเสี้ยววินาทีหรอก
- ทุกอย่างที่เธอบอกคุณเป็นความจริง - อย่าปกป้องเธอเลยบิล
ฉันมั่นใจว่ามันยากที่จะต่อต้านเสน่ห์ของเธอ
- เธอเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์มากจริงๆ - นี่ไม่เกี่ยวกับเธอเลย แต่มันเป็นเรื่องของเรา
ทำไมคุณถึงมาพูดเรื่องแบบนี้ตอนนี้
คุณหมายความว่ายังไง
หลังจากมาร์ตินตาย สิ่งต่างๆ ระหว่างเราก็เปลี่ยนไปแล้ว
คุณลืมเรื่องนั้นแล้วหรือ
- มันคือช่วงเวลาที่ยากลำบากสำหรับฉัน - ใช่ ยากสำหรับเราทั้งคู่
แต่คุณก็จากไป
เป็นเวลาสองปีที่ผมไม่รู้ว่าคุณไปไหน
ผมไม่คิดว่าจะได้เจอคุณอีก
เมื่อผมเจอคุณในท้ายที่สุด คุณไปอยู่ไหนมาล่ะนอร่า
- ฉันกลับไปหาพ่อค่ะ - ใช่สิ คุณไปอยู่กับพ่อ ไม่ใช่ผม
คุณไม่ต้องการเจอผมด้วยซ้ำ ทำไมถึงเป็นแบบนั้น
เพราะคุณรู้ เช่นเดียวกับที่ผมรู้ เมื่อเราสูญเสียมาร์ตินไป
ไม่มีเหตุผลอะไรที่เราต้องอยู่ด้วยกัน
ฉันเข้าใจว่าการที่ฉันจากคุณไป ทำให้คุณเสียใจ แต่ตอนนี้ฉันดีขึ้นแล้ว
และฉันคิดว่าเราควรพยายามด้วยกัน
นอร่า ผมพยายามเป็นสามีที่ดี ผมทำเช่นนั้นจริงๆ
แต่เมื่อไม่มีมาร์ตินแล้ว ผมแค่ไม่อาจเสแสร้งเช่นนั้นได้อีกต่อไป
พ่อฉันถามถึงคุณด้วย
- โจนัสเป็นไงบ้าง - ท่านไม่สบายค่ะ
ผมได้ยินมาเหมือนกัน
แต่ตอนนี้ท่านดีขึ้นแล้ว และฉันรู้ว่าท่านอยากพบคุณมาก
บอกท่านว่า
บอกท่านว่าผมจะไปเยี่ยม
เมื่อผมทำคดีที่ค้างอยู่เสร็จเรียบร้อย
เยี่ยมไปเลยค่ะ เราจะได้กินอาหารค่ำด้วยกัน
นอร่า ผมจะไม่...
พ่อต้องตื่นเต้นแน่ๆ
- นอร่า - นี่ก็สายแล้ว
ฉันไปก่อนดีกว่าค่ะ พ่อกำลังรอฉันอยู่
นอร่า ผมจะไม่ไปกินอาหารค่ำ
ผมแค่ไปเยี่ยมโจนัสเท่านั้น
เยี่ยมไปเลยค่ะที่จะได้พบคุณที่บ้าน
และเราสามารถพูดคุย เรื่องอนาคตได้มากกว่านี้
ขอบคุณค่ะบิล
(อบิเกลคาเฟ่)
ขอบคุณมากค่ะ ขอให้สุขสันต์ยามเย็นค่ะ
"ถึงแมรี่โรส
สามีกับฉันมีชีวิตสมรสที่มีความสุข
ตลอดช่วงเวลาสองปีแห่งความอัศจรรย์
เขาทำงานหนักมากเพื่อสร้างครอบครัว
แต่บางครั้งบางคราวเขาดูเหินห่าง ฉันไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร
ฉันจะเป็นคนที่เอาอกเอาใจมากกว่านี้ อย่างที่เขาต้องการได้อย่างไร
ฉันอยากให้เขามีความสุข ช่วยฉันด้วยค่ะ"
มาร์กาเร็ต เบิร์น
ให้ตายเถอะ ฉันคิดว่าเธอควรจะดีกว่านี้
พวกนี้เป็นจดหมายนิรนามหรือเปล่า
ขอเถอะ ใครจะเขียนคำถามแบบนี้ได้อีกล่ะ
"ถึงคนอ่านผู้ซื่อสัตย์
ขอบคุณสำหรับจดหมาย
การแต่งงานต้องการการมีส่วนร่วม ที่เท่าเทียมกันจากทั้งสองฝ่าย
ครั้งสุดท้าย
ที่สามีใส่ใจกับสิ่งที่คุณต้องการ คือเมื่อไหร่กันหรือ
อะไรหรือ
- ไม่เห็นด้วยหรือ - ไม่แน่นอน
บางทีคนอ่านของคุณอาจจะไม่พร้อม สำหรับความคิดก้าวหน้าแบบนั้นนะ
นี่ไม่ใช่นิวยอร์กซิตีนะคุณเลอโวซ์
ถ้าคุณตีพิมพ์คำแนะนำแบบนั้น คุณอาจจะก่อให้เกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่
ดีแล้ว เยี่ยมเลย บางทีเมืองนี้ก็จำเป็น ต้องมีความวุ่นวายเล็กๆ น้อยๆ
ฉันอยากเห็น
บุรุษใช้เวลาหนึ่งวัน พยายามทำในสิ่งที่สตรีทำ
ฉันเห็นด้วยอย่างที่สุด
แต่บางทีคุณควรทำให้คอลัมน์เข้าใจง่ายกว่านี้
คุณนายแรมซีย์คะ
ครั้งสุดท้ายที่คุณแรมซีย์
โอบกอดคุณและบอกว่าเขารักคุณคือเมื่อไหร่
ครั้งสุดท้ายที่เขาจุมพิตคุณอย่างหนักหน่วง
จนทำให้ร่างกายคุณรู้สึกซาบซ่านคือเมื่อไหร่
- ว่าอะไรนะคะ - แค่คำถามง่ายๆ น่ะค่ะ
ครั้งสุดท้ายที่เขาเช็ดเท้าให้คุณคือเมื่อไหร่
จริงๆ แล้วฉันไม่คิดว่าเราควรจะพูดคุยเรื่องนี้
ฟลอเรนซ์ คุณพูดแบบนั้นได้ยังไง
แน่นอน เราควรจะพูดคุยเรื่องนี้ พวกเราทุกคนควร
มีเรื่องต้องห้ามมากพอแล้วในโลกใบนี้
ความโรแมนติกระหว่างหญิงสาว และสามีของเธอ
ไม่ควรเป็นหนึ่งในเรื่องเหล่านั้น
เอาละมาดูกัน
"ถึงแมรี่โรส
สามีของฉันนอนกรนเสียงดังมาก กลางคืนฉันแทบไม่ได้หลับได้นอน
ฉันเหนื่อยเหลือเกิน วันต่อมา ฉันผล็อยหลับขณะให้อาหารหมู
ฉันไม่มีสติเลย ฉันควรทำอย่างไรคะ"
ไมรา เจนเซน ผู้น่าสงสาร
คุณแทตเชอร์ครับ
คุณแทตเชอร์
- ว่าไงจ๊ะแพทริก - ผมนอนไม่หลับครับ
เมื่อคืนเธอก็นอนไม่ค่อยหลับนี่จ๊ะ
เธอต้องเหนื่อยมากแน่ๆ
เธอกังวลเรื่องอะไรอยู่หรือ
ผมกลัวความมืดครับ
รู้ไหมจ๊ะ ฉันเคยกลัวความมืดเหมือนกัน
- ไม่จริง คุณไม่เคยหรอก - เคยสิจ๊ะ
ตอนที่ฉันยังเด็ก อายุเท่าๆ เธอ
ฉันเคยให้พ่อไปตรวจดูในตู้เสื้อผ้า
หลังประตู และกระทั่งใต้เตียง
- แล้วเขาเจออะไรหรือเปล่าครับ - ไม่เจอจ้ะ รู้ไหมว่าทำไม
เพราะว่ามันอยู่ข้างในนี้
พ่อของฉันเคยบอกว่า ฉันมีจิตนาการที่มหัศจรรย์
และนั่นก็หมายความว่าเธอเอง ก็มีจินตนาการที่มหัศจรรย์เหมือนกัน
ดังนั้น ถ้าครั้งหน้าเธอกลัวขึ้นมาอีก ฉันอยากให้เธอใช้จินตนาการ
และนึกถึงบางสิ่งบางอย่าง ที่ทำให้เธอมีความสุข
ฉันเคยจิตนาการว่าดวงดาวบนท้องฟ้า
คือดวงตาของผู้คนบนสรวงสวรรค์
คอยปกป้องคุ้มครองให้ฉันปลอดภัย
ฉันคิดว่าพวกเขาก็คุ้มครองเธอเหมือนกัน
ฉันไม่เคย
เหนื่อยล้าอะไรแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต
คุณจัดการเรื่องแพทริกได้เยี่ยมสุดๆ
คุณได้ยินใช่หรือเปล่า
จากแฮมิลตัน มาสู่โฮป แวลเลย์ มาจนถึงบ้านไร่
ตอนนี้พวกเขามองคุณอยู่สินะ
ฉันคิดว่าวันนี้จัดการอะไรๆ ได้ดีทีเดียว ขอบคุณมากเลยค่ะ
คุณทำได้ดี
คุณดูค่อนข้างมีชีวิตชีวา
แล้วคุณไปเรียนการเป็นช่างมาจากไหนคะ
ลุงของผมมีฟาร์มปศุสัตว์ทางตะวันออก
และตอนที่พ่อผมเสีย ลุงพาเราไปอยู่ที่นั่น
ให้เวลาแม่ผมได้โศกเศร้า
และสำหรับเด็กหนุ่มสองคน ไม่มีที่ไหนที่จะเผชิญปัญหาได้ดีกว่าที่นั่น
แม้ว่าจะทำงานหนัก แต่เราก็รักที่นั่น
ลุงเสนอกระทั่งจะยกฟาร์มให้ผม
แล้วทำไมคุณไม่รับไว้ล่ะคะ
มันไม่ใช่งานที่ผมต้องการ
คุณรู้ได้ยังไง
ก็แค่รู้ว่าไม่ใช่
แต่ผมรักงานประเภทนี้ มันทำให้ผมเห็นมุมมองบางอย่าง
ที่หายากมากเดี๋ยวนี้
ไม่รู้สิ บางที
บางทีวันหนึ่งผมอาจจะมีฟาร์มเป็นของตัวเอง
มีบ้านเก่าๆ
น้ำค้างพรมบนผืนหญ้า มีเสียงไก่ขันปลุกให้ตื่นขึ้นมายามเช้า
มีลูกๆ วิ่งขึ้นลงบันได
ม้วนตัวอยู่ข้างกองไฟอันอบอุ่น กับใครสักคนที่ผมรัก
เอลิซาเบธครับ
- อย่างนั้นคุณก็เป็นเจ้าหน้าที่คนใหม่สินะ - ถูกต้อง
คุณได้อะไรมา
ผมได้ยินมาว่าคุณเป็นคนโอบอ้อมอารี
ผมโอบอ้อมอารีได้มากกว่านี้อีก คุณทำงานให้พี่น้องเครนชอว์สินะ
ผมรู้ว่ามีโอกาสที่พวกเขาอาจสนใจ
มันก็ต้องเสี่ยงอยู่สักหน่อย แต่อย่างที่พวกเขาบอก ยิ่งเสี่ยงมากเท่าไร
ผลตอบแทนยิ่งมากเท่านั้น
- นี่ไม่ใช่จำนวนที่เราตกลงกันไว้ - คุณจะได้ส่วนที่เหลือ
ถ้าเรื่องพวกนั้นเป็นไปแบบที่คุณบอก
(อบิเกลคาเฟ่)
ฉันสัญญานะ ส่วนใหญ่ ไม่ได้ยุ่งแบบนี้ทุกวันหรอก
ฉันสัญญาว่าจะจ่ายค่าจาน ที่ฉันทำแตกคืนให้คุณค่ะ
- ไม่จำเป็นเลย - จำเป็นสิคะ
ฉันไม่อยากเป็นภาระของคุณ คุณมีน้ำใจกับฉันมากเหลือเกิน
ฉันเอาอะไรให้คุณดูได้ไหม
อะไรเหรอคะ
นี่เป็นของปีเตอร์
เขารักเบสบอลเคยเล่นบนถนน กับเพื่อนๆ ทุกวันเลย
เขาทำกระจกหน้าต่างแตกสามบาน ด้วยลูกเบสบอลลูกนี้
และฉันดุว่าเขาแล้วยึดบอลลูกนี้มา
พอมองย้อนกลับไป ฉันควรจะให้เขา ทำกระจกหน้าต่างแตกเท่าที่เขาต้องการ
เขาเป็นครอบครัวของฉัน
และตอนนี้เขาจากไปแล้ว
ดังนั้นคุณจะทำจานแตกกี่ใบก็ได้ เท่าที่ต้องการ คลาร่า
เพราะตอนนี้คุณเป็นครอบครัวของฉันแล้ว
อรุณสวัสดิ์จ้ะ
ผมไม่ได้ทำงานบ้านเลย ขอโทษครับ
ไม่เป็นไรเลย
ทำไมเธอไม่นั่งลงก่อนล่ะ ฉันทำอาหารเช้าให้เธอแล้ว
นี่ของเธอจ้ะ ฉันรู้ว่าเธอต้องการพักผ่อน
- แล้วหลับสบายไหม - เยี่ยมสุดๆ เลยครับ
ขอบคุณที่ช่วยผม
ด้วยความยินดีแพทริก
- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ใครบางคนยุ่งตั้งแต่เช้าเลยนะ
ครับ ผมต้องแน่ใจว่าเรามีฟืนมากพอ
- ก่อนที่ผมจะออกไปลาดตระเวน - ดูเหมือนจะมากเกินพอเลยล่ะ
เมื่อคืนหลับสบายหรือเปล่าคะ
พื้นโรงนานุ่มกว่าเตียงในคุกของผมเสียอีก
- เรื่องนั้นฉันขอโทษด้วย - ยังมีทางเลือกอื่นหรือ
ไม่มี
ผมจะกลับมาดูคุณตอนบ่ายนะ
- คุณไม่ต้องทำแบบนั้นก็ได้ - ผมรู้
ไม่เป็นไรครับ ผมช่วยเธอได้ ไม่ว่าเธอต้องการอะไร
ฉันจะจำไว้นะ
ขอบคุณค่ะแจ็ก
- ด้วยความยินดีครับ - สำหรับทุกอย่าง
พวกเขามาแล้ว
รู้ไหมสิ่งที่ดีที่สุดของช่างตัดไม้คืออะไร พวกเขากินจุสุดๆ เลยน่ะสิ
ฉันอยากขอบคุณเรื่องเมื่อคืนค่ะ
คลาร่า ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก
ฉันทำให้คุณค่ะ
คลาร่า สวยเหลือเกิน
- คุณทำตั้งแต่เมื่อไหร่ - เมื่อคืนค่ะ
ฉันรู้สึกไม่ดีที่ทำผ้ากันเปื้อนเสียหาย
นี่คุณเย็บได้ประณีตมาก ไปเรียนการเย็บแบบนี้มาจากที่ไหน
- มันแค่งานอดิเรกค่ะ - ฉันว่ามันเป็นได้มากกว่านั้น
คลาร่า เคยคิดอยากเป็นช่างตัดเสื้อไหม
กาวเวน
- คุณกับผมต้องคุยกัน - ให้ผมช่วยอะไรดีล่ะ
ผมเพิ่งได้รับโทรเลขจากเคน แมกเลียน
ดูเหมือนว่าบริษัทรถไฟ ต้องการสร้างสายเชื่อมต่อ
ห่างไปทางตะวันออก 300 หลา จากจุดที่ผมกับเขาเคยไปสำรวจด้วยกัน
- แล้วมีปัญหาอะไรงั้นหรือ - ผมไม่ได้รับสิทธิผ่านทางอย่างถูกต้อง
นั่นเป็นปัญหาเลยนะ
มันต้องเป็นปัญหาใหญ่แน่ ถ้าผมพบว่าคุณเป็นเจ้าของที่ดินผืนนั้น
คุณโคลเตอร์ ผมไม่ได้เป็นเจ้าของ บริษัทรางรถไฟสักหน่อย
พวกเขาตัดสินใจเอง ว่าจะขยายเส้นทางไปทางไหน
ที่ดินของผมเหมาะที่สุดแล้ว คุณก็รู้ ใครบางคนทำให้เคนเปลี่ยนใจ
คุณอาจจะจำสิ่งที่ผมเคยพูดขึ้นมาได้ วันหนึ่งคุณจะต้องการความช่วยเหลือจากผม
บางทีวันนั้นอาจมาถึงแล้ว
ถ้าคุณอยากปรึกษาหารือเรื่องนี้ในภายหลัง
คุณสามารถนัดหมายกับคุณนายแรมซีย์ได้
คุณนายแรมซีย์งั้นหรือ เธอทำงานให้คุณสินะ
ผมจ้างเธอในตำแหน่งเลขานุการส่วนตัว ของนายกเทศมนตรี
เธอเป็นประโยชน์มาก เธอพิมพ์ดีดได้ด้วย
- พวกเธอสองคนทำงานเสร็จแล้วหรือ - ค่ะ ครัวสะอาดเอี่ยม
- ส่วนหมูในคอกก็กินอิ่มแล้ว - เยี่ยมเลย
ดูเหมือนคุณยังได้นมไม่มากเท่าไร
เกอทรูดไม่ให้ความร่วมมือนัก
คุณดึงหางมันลงเหมือนที่หนูบอกหรือเปล่า
- ใช่ - คุณทำให้มืออุ่นก่อนหรือเปล่าครับ
ไม่รู้เลยว่าต้องทำแบบนั้นด้วย
ครับ มันไม่ชอบมือเย็นๆ
ฉันจะจำไว้จ้ะ
ดูนั่น พ่อนี่นา
ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ คุณฮาร์เปอร์
- เด็กๆ พวกนี้เป็นไงบ้างครับ - พวกเขาวิเศษมากค่ะ
ช่วยงานบ้านทุกอย่างเลย และคุณต้องภูมิใจในตัวแพทริกอย่างมาก
- เมื่อคืนเขาหลับสนิทเลยค่ะ - ดีใจที่ได้ยินแบบนี้นะ
หวังว่าอาหารเช้าจะยังพอเหลือนะ
(ร้านเหล้า)
ฟังนะ เขาจ้องตาผมและบอกว่า เขาไม่ได้ทำอะไรกับเรื่องนั้น
แต่ผมรู้ ผมรู้ว่าเขาทำ
มีบางคนในเมือง
ที่คิดว่ากาวเวนมีอำนาจในการ กำจัดนายกเทศมนตรีคนเก่า
คุณเป็นหนึ่งในนั้นสินะ
ทำไมนายกเทศมนตรีแรมซีย์ ถึงได้ลาออกกะทันหันอย่างนั้นล่ะ
แล้วก็ออกไปขายกล่องเย็น ตามท้องถนนน่ะหรือ
- เอาละ แล้วเราจะกำจัดเขาได้อย่างไร - "เรา" งั้นเหรอ
คุณไม่คิดเหรอว่าเขาไม่เหมาะที่จะมา ดูแลสิ่งต่างๆ ในโฮป แวลเลย์
ไม่ง่ายเลยนะ
เขาทำให้ชีวิตคุณลำบาก
- ไม่มีอะไรแย่ไปกว่าสิ่งที่เขาทำไปแล้วหรอก - คุณต้องมีหลักฐานนะ
คนที่ต้องการยืนยันความผิดเขา
คุณต้องเริ่มร้องเรียน
ล่าลายเซ็นให้ได้มากพอ ที่บังคับให้มีการเพิกถอนการลงคะแนน
ไม่ว่าอะไรก็ตามผมก็จะทำ
ลี
คุณเตรียมพร้อมที่จะสูญเสียทุกอย่าง ที่คุณทำงานอย่างหนักกว่าจะได้มาแล้วหรือ
ผมจะไม่สูญเสียอะไรทั้งนั้น ตราบเท่าที่คุณระวังหลังให้ผม
ตกลงไหม
มาเถอะ
ขอบคุณค่ะ
- เอาตรงๆ เลยนะ ผมผิดหวังนิดหน่อยน่ะ - ทำไมคะ
ผมไม่คิดว่าคุณต้องเรียนขี่ม้าอีกต่อไปแล้ว
ไม่ได้หมายความว่าฉันจะไม่ขอ ให้คุณสอนสักหน่อย
ผมภูมิใจในตัวคุณ
คุณจัดการเรื่องคุณฮาร์เปอร์ และเด็กๆ ได้ดีจริงๆ
ขอบคุณค่ะ
ถ้าว่ากันตามตรง ฉันรู้สึกละอายใจนิดหน่อยด้วยซ้ำ
ทำไมล่ะ
ฉันคิดว่ามีบางส่วนของฉัน ที่อาสาเพราะเหตุผลที่เห็นแก่ตัว
- มันอธิบายยากน่ะ - ไม่เลย ผมคิดว่าผมเข้าใจ
ตอนที่เรายังเด็ก
คนมักคิดกันว่าเราไม่สามารถจัดการอะไรได้
บางครั้ง เราแค่ต้องพิสูจน์ว่าพวกเขาคิดผิด
ฉันคิดว่าบางครั้งฉันใช้เวลา สนใจเรื่องอนาคตมากไป
จนมองไม่เห็นสิ่งสำคัญที่สุดหลายอย่าง
ที่อยู่ตรงหน้าฉัน
และสุดท้ายนี้ ผมขอบอกว่า เมื่อเปิดภาคเรียนใหม่
ผมอยากเตือนพวกคุณทุกคน
ให้เพ่งสายตาจ้องหนังสือ ไม่ใช่จับจ้องสิ่งที่อยู่นอกหน้าต่าง
อาคารหลังนี้ จะเป็นบ้านของพระเจ้าในวันอาทิตย์
และในระหว่างสัปดาห์ มันจะเป็นบ้านของคุณแทตเชอร์
และผมอยากได้ยินว่าไม่มีใครวุ่นวาย กับคุณแทตเชอร์
นั่นเป็นเรื่องดี
และยินดีต้อนรับกลับมา
เป็นของขวัญที่น่ารักมากค่ะ ศาสนาจารย์
บางทีอาจไม่ใช่งานที่เยี่ยมที่สุดของผม แต่ก็ขอบคุณนะ อบิเกล
- ยินดีต้อนรับกลับมา - ขอบคุณค่ะ
ผมดีใจที่ได้ยินว่าสิ่งต่างๆ ที่เกี่ยวกับ
ลูกสะใภ้ของคุณเป็นไปด้วยดี
ใช่ค่ะ รู้สึกอุ่นใจที่เธอมาอยู่กับฉันที่นี่
ฉันกลับไปที่ร้านดีกว่า มีงานต้องจัดการเยอะแยะเลยค่ะ
ผมคิดว่าคุณทำอาหารรสเลิศ ผมคิดว่าจะไปลองชิมสักหน่อย
ได้โปรดแวะมานะคะ
อรุณสวัสดิ์ ศาสนาจารย์
- สวัสดีครับ - มาชื่นชมผลพวงจากแรงงานของคุณหรือคะ
จริงๆ แล้วผมเอาของขวัญมาให้คุณ
- คุณใจดีจังเลย - สวัสดีค่ะ คุณแทตเชอร์
เนลลี่ แพทริก ดีใจที่ได้เจอพวกเธอทั้งคู่นะ
ทุกอย่างที่บ้านไร่กลับเป็นปกติแล้วหรือ
ครับ แต่เราเปลี่ยนชื่อเกอทรูดแล้ว
วัวของพวกเธอน่ะหรือ
- ตอนนี้เราเรียกมันว่าลิซซี่ - "ลิซซี่" งั้นหรือ
เราคิดว่าเพราะมันเป็นวัวตัวแรกที่คุณรีดนม
เราควรตั้งชื่อมันตามคุณ
มาเถอะ แพทริก
"ลิซซี่" น่าสนใจทีเดียว
เปิดของขวัญสิ
ผมสั่งกระดิ่งสำหรับคุณครูเอาไว้ แต่มันยังมาไม่ถึง
ดังนั้นผมเลยคิดว่าสิ่งนี้คงใช้คั่นเวลาได้
- กระดิ่งวัวนี่คะ - ใช่ครับ
เพื่อเป็นเกียรติแด่ความสำเร็จที่บ้านไร่ของคุณ
นี่ คุณแทตเชอร์ จะเริ่มเรียนกันแล้วนะ
คุณจะไม่สั่น
- ยินดีต้อนรับกลับมาจ้ะ - อรุณสวัสดิ์ คุณแทตเชอร์
อรุณสวัสดิ์ คุณแทตเชอร์
(คำบรรยายโดย ศิริธาดา กองภา)