ความเดิมจากตอนที่แล้ว
แจ็ก ฉันเพิ่งได้รับโทรเลข
ทอมกับจูลี่เกิดอุบัติเหตุรถชน
คุณพยาบาลคาร์เตอร์ นี่พี่ชายผมครับ
คุณเอเวอรี่
ฉันยังอวยพรให้คุณโชคดีสำหรับทุกๆ เรื่อง
แจ็ก มันเกิดอะไรขึ้น
ผมไม่แน่ใจ
ฉันคุยกับหมอของเขาแล้ว
หมอบอกว่าไม่มีเหตุผล จะให้เขาอยู่โรงพยาบาลต่อได้
- คุณกุเรื่องอะไรขึ้นมาไม่ได้เหรอ - เช่นอะไรล่ะ
- วิกลจริตชั่วคราวได้ไหม - แล้วให้ส่งเข้าสถาบันจิตเวชเหรอ
อาจใช้ได้ก็ได้ เป็นกันทั้งตระกูลเลยหรือเปล่า
เป็นเฉพาะเมื่อมีเรื่องผู้หญิง
ถ้าคุณสองคนพูดเรื่องผมอยู่ ผมอยากฟังด้วยว่าคุยอะไรกัน
แค่บอกว่าฉันรู้ว่านายจะดีใจที่ได้ออกไปเสียที
อย่างแรกที่เราจะทำคือไปหาอะไรกิน
ไม่ได้ว่านะ แต่อาหารที่นี่สยองมาก
เราขึ้นชื่อเรื่องนั้นอยู่แล้ว
อย่างแรกที่เราจะทำ คือหาทางให้คุณแทตเชอร์ไม่แจ้งข้อหา
เราจะทำได้ยังไง
หางานให้นายทำ ไปอยู่นอกเมือง น่าจะเริ่มต้นได้ดี
และรับปากว่าจะไม่พบจูลี่อีก
ลุงของฉันเป็นหัวหน้าคนงาน ที่เหมืองหินในฟอร์ตแม็กนีล
พวกเขารับคนงานเสมอ ฉันติดต่อลุง และแนะนำคุณให้ได้
เยี่ยมเลยครับ
และอย่าแม้แต่จะคิดว่าจะเถียงฉัน
ผมไม่ได้จะเถียง ผมคิดว่าก็ดีเหมือนกัน
- จริงเหรอ - ผมมีปัญหามากพอแล้ว
- ได้ไปเริ่มต้นใหม่ก็ดูเข้าท่าดี - ต้องบอกว่าฉันแปลกใจนิดหน่อย
บางทีการที่หัวโดนกระแทก อาจทำให้ผมเริ่มมีความคิดบ้าง
- พวกคุณกำลังมองชายคนใหม่ - ฉันจะไปติดต่อลุงให้
มื้อนี้คงเป็นมื้อค่ำเลี้ยงส่งผม พี่เป็นเจ้ามือก็แล้วกัน
ฟลอเรนซ์ เป็นอะไรหรือเปล่า
ฉันทำต่อไปไม่ไหวแล้ว
- ขอโทษนะ ทำอะไรหรือ - ฉันไม่ควรต้องมาเจออะไรแบบนี้
จะดื่มอะไรหน่อยไหม
ปกติไม่ดื่ม แต่ชักอยากดื่มแล้ว
โอ้ ไม่ เรื่องของเด็กๆ ใช่ไหม
- หมายถึงเจ้าพวกปิศาจน้อยเหรอ - พวกเขาอยู่ไหน
- พักกลางวัน - แต่นี่เพิ่งสิบโมง
- ฉันไม่ได้ดูเวลาหรอก - ไม่เอาน่า ฟลอเรนซ์
มันไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก พวกแกก็เป็นแค่เด็ก
- ฉันจะไม่กลับไปที่นั่นเด็ดขาด ไม่มีวัน - แล้วละครวันผู้ก่อตั้งล่ะ
พวกเขาคงจะต้องหาคนอื่น ไปกำกับเจ้าปิศาจน้อยพวกนั้น
โธ่ น่าสงสารจัง ไม่ต้องห่วงนะ ฉันคิดออกแล้ว
ด้วยประสบการณ์มืออาชีพของฉัน ฉันไปคุมละครแทนให้ได้
แล้วพวกเด็กๆ ล่ะ คุณสอนพวกเขาแทนด้วยได้ไหม
- ได้สิ ฉันรักเด็ก - เดี๋ยวก็รู้
แต่ฉันเริ่มทันทีไม่ได้ ฉันต้องทำงานให้เสร็จทันเส้นตาย
ไม่เป็นไร หลังพักกลางวัน ฉันจะให้พวกเขากลับบ้าน
ขอโทษนะครับสาวๆ ไง ฟลอเรนซ์ โรสแมรี่ ดูนี่สิ
ว้าว หนักซะด้วย
- ของจริงเหรอ - ของจริงสิ ทำจากทองแท้
- มันคืออะไร - หมุดรถไฟ
เอาไว้ใส่ตรงไม้หมอนที่ยึดรางเหล็กไว้
เป็นธรรมเนียมที่จะใช้หมุดทองคำ ตรงหมุดตัวสุดท้ายของราง
ผมจะใช้อันนี้ ตอนที่สร้างรางรถไฟของผมเสร็จ
บางทีเราน่าจะมีการฉลองกันหน่อย
- คุณน่าจะช่วยผมได้ - ยินดีค่ะ
และฉันคงไม่แปลกใจ ถ้ามันจะขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์
ยอดเลยครับ
- จูลี่ ขอเข้าไปหน่อย - เดี๋ยวค่ะ
- ทำไมประตูล็อก - ฉันไม่รู้
- เกิดอะไรขึ้น - เปล่า
แล้วทำไมมีเสื้อผ้าวางเกลื่อนเตียง
แค่เลือกชุดจะเอาไปบริจาคให้การกุศล
จูลี่ เราต้องคุยกัน เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับทอม
- พี่รู้อยู่แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น - พี่ไม่แน่ใจว่ารู้
ตอนที่รถตกถนน ใครเป็นคนขับ
ถามอะไรแปลกๆ พี่ก็รู้ว่าฉันขับรถไม่เป็น
เธออาจกล่อมให้ทอมยอมให้เธอลองขับ
อะไรกัน นี่คิดจริงหรือว่าฉันจะทำอะไรแบบนั้น
ใช่
- ไม่เอาน่า มันไร้สาระมากเลย - จูลี่
ถ้าเราไม่รีบ เดี๋ยวไปลองชุดเพื่อนเจ้าสาวไม่ทันนะ
และพี่ก็รู้ว่าไวโอล่าจะเป็นยังไง ถ้ามีใครไปสาย
จูลี่ มันมีหลักฐาน แจ็กเจอมันแล้ว
เอาละ ทีนี้จะบอกความจริงได้หรือยัง
สัญญานะว่าพี่จะไม่บอกพ่อ
- ไม่แม้แต่คำเดียว - ขอบคุณ
เพราะเธอจะเป็นคนบอกพ่อเอง
- ไม่ได้ - ทำไมล่ะ
เพราะพ่อจะฆ่าฉัน
จูลี่ สิ่งสำคัญคือ เธอต้องรับผิดชอบในเรื่องที่เกิดขึ้น
ไม่มีประโยชน์หรอก เพราะพ่อจะยิ่งโกรธ
ที่ทอมยอมให้ฉันขับรถตั้งแต่แรก
งั้นก็ไปบอกพ่อว่ามันไม่ใช่ความผิดทอม
- พ่อไม่ฟังหรอก - งั้นเธอก็ต้องทำให้พ่อฟัง
ฉันยังจำได้ตอนที่เธอเผชิญหน้า กับพวกขนเหล้าเถื่อน
พวกเขาดุร้ายอย่างกับแตน
และเธอเจอสิบรุมหนึ่ง
ขอบคุณครับ โจนาส ที่เล่าเรื่องซะดูดีเชียว
แต่ผมว่าจริงๆ แล้วมีแค่ห้าคน
และเธอบอกพวกเขาว่าพวกนั้นไม่ได้เปรียบเธอ
โจนาส
- นี่น่าจะช่วยได้ - ไม่เป็นไรๆ
ฉันไม่เคยคิดเลย ว่าจะต้องมาพบจุดจบแบบนี้
เดี๋ยวคุณก็หายเป็นปกติในไม่ช้า
ได้เวลาที่ฉันต้องไปพักสายตาสักหน่อยแล้ว
พวกเธอคงมีเรื่องคุยกันเยอะเลย
- หมอว่ายังไงบ้าง - พ่อเริ่มดีขึ้นแล้ว
เพียงแต่ค่ายาแพงมาก
แต่คุณไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น สิ่งสำคัญคือคุณมาที่นี่แล้ว
นอร่า เราจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ได้
ทำไมล่ะ อดีตก็คืออดีต
คุณรู้บ้างไหมว่าผมเสียใจแค่ไหน
ผมก็เสียลูกไปเหมือนกัน
แต่คุณกับฉันไม่เหมือนกัน
เหมือนสิ
ผมอยู่ด้วยตอนที่มาร์ตินเกิด
ผมอุ้มเขาตอนเขาหายใจครั้งแรก ผมเฝ้าดูเขาเติบโต
และผมอุ้มเขาตอนเขาหายใจครั้งสุดท้าย
- ฉันไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้ - เราต้องพูดถึงมัน
ตอนแรก มาร์ตินจากไป แล้วก็คุณอีก
- คุณรู้ไหมสำหรับผมมันเป็นยังไง - ฉันทำสิ่งที่ต้องทำ
ก็อาจใช่
แต่มันก็เป็นสิ่งที่เราต้องผ่านมันไปด้วยกัน
ฉันว่าเราต้องเก็บด้านข้างเข้าอีกหน่อย จูลี่
"เรา" เหรอ ฉันคือคนที่ต้องสวมมัน และตอนนี้มันก็แน่นพออยู่แล้ว
ฉันคงกินอะไรในงานแต่งไม่ได้แน่
มีคนอารมณ์ไม่ดี
โดยเฉพาะคนที่ชีวิตถูกทำลาย เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน
ฉันลืมมันไปหมดแล้วล่ะ
และลืมเรื่องทอมด้วยเหรอ
ค่ะ
จริงๆ นะ ฉันน่าจะฟังที่พวกพี่บอก
พอมาคิดๆ ดู ฉันก็รู้ว่าเขาไม่เหมาะกับฉัน
เราไปกันไม่รอดหรอก
- จริงเหรอ - จริงสิ
อันที่จริงฉันกำลังจะถามพี่ ว่าไลโอเนลมีญาติอีกไหม
น่ากลัวจริงๆ
ให้ตายสิ ไม่มีใครพูดแบบนี้กันหรอก
"ทรัพย์ในดินนำความมั่งคั่งมาสู่หุบเขา"
ชวนหลับเป็นบ้า
- สวัสดีค่ะ ลี - สวัสดีครับ โรสแมรี่ ผมขัดจังหวะหรือเปล่า
ยินดีให้ขัดจังหวะค่ะ เชิญนั่งสิ
ขอบคุณ ผมนั่งแน่
- คุณทำอะไรอยู่ - พยายามแก้บทละครงานฉลองวันผู้ก่อตั้ง
- ทำไมล่ะ มันไม่ดีตรงไหน - ทุกอย่างเลย
ครั้งสุดท้ายที่พวกเขาทำ
ดอตตี้ แรมซีย์ ตัดสินใจว่าหล่อนอยากได้บทเพิ่ม
หล่อนก็เลยเขียนบางอย่างเติมลงไป
คราวนี้ทุกคนก็ทำบ้าง
ทำไมทุกคนที่จับดินสอเป็น ถึงต้องคิดว่าตัวเองเป็นนักเขียนได้
- ฉันคงต้องแก้ใหม่ทั้งหมด - ก่อนจะทำแบบนั้น
- ผมมีบางอย่างให้คุณ - อะไรคะ
ของกำนัล เพื่อขอบคุณที่คุณช่วยในเกมไพ่โป๊กเกอร์
โอ้ ลี
มันสวยมาก ใบโคลเวอร์สี่แฉก
สำหรับ "หญิงสาวนำโชค" คุณช่วยปกป้องเมืองไว้
- ตรงกลางนี่เป็นเพชรเหรอ - แน่นอนสิครับ
เพชรจริงๆ เหรอคะ ไม่ใช่แก้ว
คิดว่าผมจะให้แก้วสีกับคุณ แทนเพชรแท้งั้นเหรอ
ฉันชอบเพชรแท้
งั้นผมน่าจะให้อย่างอื่นแทน ที่ดีกว่านี้อีกหน่อย
อันนี้ก็เหมาะมากแล้วค่ะ
รูปทรงกำลังพอดี ขนาดกำลังพอดี
พอดีทุกอย่างเลย
ฉันจะใส่ในคืนวันเปิดแน่ๆ
ดีเลยครับ
ฟังนะครับ โรสแมรี่
เราสองคนเข้ากันได้ดี
- และผมคิดว่า... - ลี
ฉันต้องไปประชุมกับมอลลี่ ซัลลิแวน และตอนนี้ฉันสายแล้ว
เธอเป็นคนออกแบบเครื่องแต่งกาย
และฉันมีไอเดียที่ดีมากๆ เกี่ยวกับชุดคอรัสแพร์รีด็อก
ซึ่งน่าจะทำจากขนสัตว์
ฉันขอตัวก่อนนะคะ
ครับๆ ได้สิ
ฝากความคิดถึงไปให้พวกแพร์รีด็อก กับกวางแอนทีโลปด้วย
และขอบคุณสำหรับของขวัญแสนสวยค่ะ
- มันประณีตมากจริงๆ - ด้วยความยินดีอย่างยิ่งครับ
- ยินดีที่ได้พบคุณอีก คุณตำรวจ - เช่นกันครับ
- คลาร่า สแตนตันเป็นยังไงบ้าง - เธอสบายดี
โฮป แวลเลย์ดูเข้ากับเธอได้ดี
แล้วมีอะไรคุณถึงมาถึงที่นี่
มันพูดยากนะครับ
- จะดื่มอะไรหน่อยไหม - ไม่ครับ ไม่เป็นไร
คุณจำได้ไหม ที่ผมมาที่นี่ครั้งก่อน
คุณเสนอจะให้รางวัลผม สำหรับงานที่ผมทำไป
จำได้ คุณถามทำไม
ผมรู้สึกไม่ถูกต้อง ถ้าจะรับอะไรจากคุณนายสแตนตัน
ถึงตอนนี้ก็ยังคิดว่าไม่ถูกต้อง
แต่ผมมีเรื่องนิดหน่อย
เป็นเรื่องส่วนตัวของผมเอง ผมพยายามหาทางออกเองแล้ว แต่
คุณอยากรู้ว่าข้อเสนอยังมีผลไหมใช่ไหม
ถ้าไม่ ผมก็เข้าใจ และผมจะไม่รบกวนเวลาคุณอีก
เราทำกำไรได้นับตั้งแต่เราเปิดทำการ
ดูจากตรงนี้ได้เลย
ผมคาดว่าต้นทุนจะต่ำลง
เมื่อเรามีรถไฟขนส่ง ที่จะขนส่งวัตถุดิบตรงมาที่เมือง
แล้วทำไมคุณอยากขาย
คุณนายสแตนตันและผม เรามีความเห็นที่แตกต่างกัน
เรื่องการบริหารงานที่คาเฟ่
และเรารู้สึกว่านี่เป็นทางออกที่ดีที่สุด
ผมกำลังคิดจะซื้อร้านของอัลเบิร์ต โคลแมน ที่โกรฟเวอร์คอร์เนอร์
แต่เขาเรียกราคาแพงน่าดูชม
ผมแน่ใจว่าถ้าคุณมีข้อเสนอที่สมเหตุสมผล
เราก็น่าจะจัดการได้
ผมชอบทำธุรกิจกับคนมีเหตุผล
ผมจะเห็นเอกสารได้เมื่อไร
ถ้าการตรวจสอบได้ผลดี ผมน่าจะให้ตัวเลขคุณได้พรุ่งนี้เช้า
ผมอยากลงทุนกิจการใหม่ คงจะดีถ้าเรื่องนี้จบลง
เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นได้
ชีวิตแสนเหนื่อยหน่าย
อย่าชักช้า มาดื่มเบียร์ให้สบาย
ทอม
- นี่นายคิดว่ากำลังทำอะไรอยู่ - ดื่มเบียร์กับเพื่อนๆ
นายควรอยู่บนรถไฟไปฟอร์ตแม็กนีลเมื่อเช้า
ใช่ ผมคงพลาดรถไฟ
ขอเวลาเราสักเดี๋ยวได้ไหม
ขอบคุณ
ฉันได้รับโทรศัพท์จากลุงของเฟธ บอกว่านายไม่ได้ไปที่นั่น
ทำไมนายไม่ไปทำงาน อย่างที่เราคุยกันไว้ ทอม
งานที่เหมืองหินมันอันตราย
ผมไม่คิดว่างานแบบนั้นเหมาะกับผม แจ็ก
แล้วอะไรเหมาะกับนาย ทอม
- นายรู้ไหมล่ะว่าอะไรเหมาะกับนาย - นี่มันชีวิตผม แจ็ก ชีวิตของผม
- และนายโยนมันทิ้ง - ปล่อยผมนะ
รู้ไหม ตอนพ่อตาย
ฉันสัญญากับแม่ว่าจะดูแลนาย
แต่ฉันจะไม่ทำแล้ว
- นายดูแลตัวเองก็แล้วกัน ทอม - ผมก็ดูแลตัวเองมาตลอด
พูดอะไรของนาย
ตอนที่ผมมีปัญหา ต้องไปอยู่กับตา
ผมขอร้องให้พี่ไปขอแม่ ให้ผมอยู่ที่ฟาร์ม จำได้ไหม
พี่ไม่พูดอะไรเลย
นั่นน่ะเหรอดูแลผม
ฉันยังเด็กเกินกว่าจะพูดอะไรได้ ทอม
และตอนนี้ก็พูดไม่ได้เหมือนกัน
จูลี่ ฉันเอาชามาให้
จูลี่
เอาละ ทุกคน ประจำที่
นั่งที่จ้ะ
ฉันชื่อเลอโวซ์
และฉันจะมาสอนแทน จนกว่าครูแทตเชอร์จะกลับมา
แต่ขณะที่ฉันดูแลพวกเธอ ฉันจะเป็นครู ผู้สร้างแรงบันดาลใจ
และผู้ให้คำปรึกษา
บางคนอาจเคยอ่านคอลัมน์ฉันในหนังสือพิมพ์
หนูเคยอ่าน
งั้นวันนี้เธอรับเกรดสี่ไปเลย
- ว่าไงจ๊ะ - จะมีการบ้านไหมครับ
- ไม่มีแน่นอน - เย่
เพราะเราจะต้องซ้อมละครงานวันผู้ก่อตั้ง
โอ้ ไม่
ฉันเขียนสคริปต์ใหม่ สำหรับละครเกือบเสร็จแล้ว
และมีบทเยี่ยมๆ สำหรับทุกคน
ต่อให้เป็นคนที่ไม่มีพรสวรรค์ก็ตาม
ฉันจะกำกับการแสดง และปรับปรุงการแสดงของพวกเธออีกด้วย
จะมีการคัดตัวบ่ายนี้
แต่ฉันยังต้องเขียนสคริปต์อีกนิดหน่อย
เพราะงั้นระหว่างที่ฉันทำงาน พวกเธอเชิญตามสบายได้
พัก ไปพัก ไปได้แล้ว
นี่สำหรับคุณ
- อะไรคะ - เปิดดูสิ
- คุณไปเอามาจากไหน - เงินรางวัลจากการทำงาน
คุณใช้มันจ่ายค่ารักษาให้พ่อได้
ขอบคุณ มันมีความหมายมาก
ผมสัญญาไว้ว่า ผมจะดูแลคุณและโจนาสตลอดไป
บิล ได้โปรด ให้ฉันทำมื้อค่ำให้คุณนะ
อย่างน้อยก็เพื่อแสดงความขอบคุณ
ผมว่านั่นไม่ใช่ความคิดที่ดี
- เราต้องคุยกัน - เรื่องอะไร
ฉันมาคิดเรื่องที่คุณพูด ตอนที่คุณมาคราวก่อน
จ่าเอเวอรี่ ยินดีที่ได้พบ
- เป็นยังไงบ้างครับ โจนาส - เห็นเธอมาฉันก็ดีขึ้นแล้ว
หวังว่าจะอยู่ทานมื้อค่ำด้วยกันนะ
แน่นอนครับ
- สวัสดี - สวัสดีครับ
ไปตกปลามีโชคไหมคะ
- โชคดีสุดๆ ไปเลย - ตกปลาก็แบบนี้ครับ ไม่อิ่มก็อด
แต่ระหว่างทางกลับมา ผมคิดขึ้นมาได้ว่า ผมจะทำยังไงกับปลาพวกนี้ดี
และคุณก็คิดขึ้นมาได้ว่าคาเฟ่น่าจะใช้ปลา
ถ้าจะมีใครในเมืองนี้ ที่ทำปลาเทราต์ได้อร่อย
- ก็น่าจะเป็นคุณ - ฉันยินดีรับปลาไว้ค่ะ
เราไม่มีเมนูปลากันมานานแล้ว
- เยี่ยมเลยครับ - แต่ฉันต้องจ่ายเงินให้คุณ
- โอ้ ไม่ๆ - ไม่ค่ะ ฉันยืนยัน
ก็ได้ครับ ราคาเท่าไรดี
ปลาของคุณนี่คะ คุณตั้งราคาสิ
เอาเป็นมื้อค่ำหนึ่งมื้อ
- คุณแค่จะให้ฉันทำมื้อค่ำให้คุณเหรอ - ถ้าไม่เป็นการรบกวนมากไป
ในตะกร้านั่นมีปลาสิบกว่าตัวได้
ดูเหมือนว่าราคานี้คุณจะเสียเปรียบนะคะ
ให้ผมตัดสินเองดีกว่า
งั้นเอาเป็นว่าตกลงตามนี้
- ได้ค่ะ - เยี่ยม
พบกันคืนนี้ครับ
(สำนักงานแฮมิลตัน)
- เอลิซาเบธ เป็นอะไรไป - จูลี่ไปแล้ว
- ไปแล้วเหรอ - เธอหนีไปแล้ว
ตู้เสื้อผ้าว่างเปล่า กระเป๋าเดินทางก็หายไป
และแจ็ก คุณพูดถูก
จูลี่ยอมรับว่าเป็นคนขับรถ ตอนที่เกิดอุบัติเหตุ
- พอจะรู้ไหมว่าเธอไปไหน - ไม่ แต่ฉันรู้ว่าควรจะถามใคร
(รับฝากสัมภาระ)
ขอโทษที่มาช้า
คิดว่าคุณจะเปลี่ยนใจซะแล้ว
คุณแน่ใจนะว่าอยากจะทำแบบนี้
- แน่นอน คุณไม่อยากเหรอ - ใช่ ผมแค่
- ผมไม่รู้ว่าผมจะดูแลคุณไหวไหม - ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอกค่ะ
- ฉันมีเงินกองทุนส่วนตัว - ถ้าพ่อของคุณไม่ตัดคุณออกเสียก่อน
งั้นเราจะมีกันและกัน แค่นั้นก็พอ
แล้วทุกอย่างจะดูแลตัวมันเอง
ทอมๆ
พี่รู้ได้ยังไง
ครั้งหน้าถ้าจะหนีออกจากบ้าน อย่าให้โชเฟอร์ขับรถให้
- ฉันต้องการพูดกับนาย ตามลำพัง - คุณเปลี่ยนใจเราไม่ได้หรอก
ไม่เป็นไร จูลี่ เราแค่จะคุยกัน
ในบรรดาเรื่องโง่ๆ ทั้งหมดที่เธอทำ เรื่องนี้บ้าบิ่นที่สุด
- เธอคิดอะไรของเธอ จูลี่ - ฉันรักทอม และ
ถ้าเธอรักเขา อย่าปล่อยให้เขาทำแบบนี้
- เราทั้งคู่ต้องการแบบนี้ - จูลี่
ถ้าพวกเธอสองคนหนีไปด้วยกัน เธอจะปิดโอกาสที่เขาจะมีงานดีๆ
ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ ได้ทำอะไรๆ ให้ตัวเอง
นั่นเหรอที่เธอต้องการสำหรับทอม
ไม่ใช่แน่นอน
งั้นก็เริ่มคิดถึงเขาบ้าง นอกจากคิดถึงแต่ตัวเอง
เป็นเรื่องที่ดีสำหรับเมืองนี้ ที่ได้มีการสร้างโรงเลื่อย
(ละครฉลองวันผู้ก่อตั้ง)
มันทำให้คนมีงานทำและทุกคนมีความสุข
แต่ผู้คนหน้าใหม่ๆ ที่จะมาเพราะโรงเลื่อย
เราจะให้ความบันเทิงพวกเขาอย่างไร
คุณโชคดีแล้ว
ฉันชื่อโรสแมรี่ เลอโวซ์ และฉันเป็นนักแสดง
คุณเลอโวซ์ เราเปลี่ยนบทได้ไหม
เราไม่คิดว่านายกเทศมนตรี จะพูดถึงการให้ความบันเทิงกับผู้คน
เด็กๆ พวกเธอเป็นนักแสดง
เป็นเดนิเซนแห่งโรงละคร
และงานของนักแสดงคือหาเหตุผล ว่าทำไมตัวละคร
จึงพูดในสิ่งที่นักเขียนเขียน
- โอเค เราคิดว่ามันอาจจะ... - อัลเบิร์ต
ฉันต้องการคนเล่นเป็นต้นแอสเพน
และเนื่องจากเธอเป็นเด็กตัวโต แข็งแกร่ง
ฉันว่าบทนี้น่าจะเหมาะกับเธอมากกว่า
เธอไม่ต้องกังวลว่าตัวละครจะพูดอะไร
เพราะต้นไม้ไม่พูด
- หนูชอบบทพูดของหนูแล้ว - ดีจ้ะ
- มันไม่ได้มีไว้ขาย - คุณยังไม่เข้าใจ
คุณทาวเวอร์เสนอจะจ่ายให้เรา สามเท่าของมูลค่าที่เราลงทุนไป
และมันดูบังเอิญจริงๆ ที่คุณเกิดอยากจะขายคาเฟ่ขึ้นมา
ไม่นานหลังจากคุณเสียที่ดินและเงิน ในวงพนันโป๊กเกอร์
มันไม่เกี่ยวอะไรกันเลย
นี่มันเป็นเรื่องของผลประโยชน์ และมันเป็นข้อเสนอที่ดี
สำหรับคุณอาจใช่
คาเฟ่คือชีวิตของฉันและบ้านของฉัน
ฉันไม่เคยมีความคิดจะขายมัน
คุณเอาเงินไปครึ่งหนึ่ง
และเปิดร้านของคุณเองได้ โดยไม่ต้องมีผมเป็นหุ้นส่วน
ต้องเริ่มสร้างใหม่จากศูนย์น่ะเหรอ คุณก็รู้ว่าฉันทำไม่ไหว
ข้อเสนอนี้คงไม่อยู่ตลอดไป
คุณทาวเวอร์ต้องการย้ายให้เร็วที่สุด
ผมขอร้องให้คุณใช้เวลาคิดทบทวนใหม่
ตกลง
ฉันคิดทบทวนแล้ว และคำตอบยังคงเป็น ไม่
คุณทำผิดครั้งใหญ่แล้ว
ผมรับรองเลยว่าคุณจะต้องเสียใจ
นั่นเป็นคำขู่เหรอ คุณกาวเวน
ฉันขอแนะนำให้คุณขัดขา คนที่ทำอาหารให้คุณ
- ทำไมทุกคนต่อต้านฉันกันหมด - ไม่จริงเลย
งั้นทำไมพี่ขู่ฉันหนักขนาดนั้น
พูดตามตรงนะ จูลี่ เธอต้องโตได้แล้ว
หมายความว่ายังไง
หมายความว่าชีวิตของเธอควรมีอะไรมากกว่า เดินซื้อของและไล่ตามผู้ชาย
- เธอควรค้นหาเป้าหมายของชีวิต - พี่คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ
ฉันกำลังจะเริ่มชีวิตใหม่กับทอม
ด้วยการโกหกครอบครัวและหนีไปเหรอ
พี่ก็หนี ทิ้งครอบครัวไป
พี่ไม่ได้หนี พี่วิ่งไปหาบางอย่าง มันต่างกันนะ
พี่หาที่สักแห่ง ที่พี่จะเติมโชคชะตาของตัวเอง
และพี่พบมันในการเป็นครู
ในการทำงานกับเด็กๆ สร้างความแตกต่างให้กับชีวิตพวกเขา
ฉันไม่รู้ว่าอะไรจะทำให้ฉันรู้สึกเติมเต็ม
ทางเดียวที่จะรู้คือต้องเริ่มค้นหา
และรับผิดชอบต่อการกระทำของเธอ จะเป็นก้าวแรก
เธอเริ่มได้จากการบอกความจริงกับพ่อเรื่องรถ
ก็ได้ ฉันจะบอกพ่อ
แต่ฉันปล่อยให้ทอมไปโดยไม่บอกลาไม่ได้
ได้โปรด เอลิซาเบธ พี่จัดการให้หน่อยนะ
ฉันยอมแลกทุกอย่าง ขอแค่ให้ได้พบเขาเป็นครั้งสุดท้าย
โอเค ขอบคุณ เฟธ
พวกเรา ขอเวลาเราสักครู่
ฉันเพิ่งได้รับโทรศัพท์จากเฟธ
นายโชคดี ลุงของเธอยังเก็บงานไว้ให้
ใครสนกันล่ะ
วิลเลียม แทตเชอร์ ยังอยากเห็นผมเน่าตายในคุก
ไม่ว่าผมทำอะไร มันไม่มีวันดีพอสำหรับลูกสาวของเขา
อย่างน้อยมันก็เป็นการเริ่มก้าวเดิน ในทางที่ถูกต้อง ทอม
พี่คิดว่าผมมันแค่ไอ้ตัวร้ายใช่ไหม
ไม่เลย
เพราะฉันจำได้ว่านายเป็นยังไง ก่อนพ่อจะตาย
นายเคยเป็นเด็กดี มีความรับผิดชอบ
- แต่หลังจากพ่อจากไป... - ทุกอย่างเปลี่ยนไป
ไม่ยุติธรรมเลย
แต่มันก็เกิดขึ้นไปแล้ว
เราทุกคนต้องรับมือกับมัน
เว้นแต่ว่า ฉันไม่คิดว่านายเคยทำได้
- พี่ทำได้เหรอ - ใช่
แต่ฉันรู้ว่าฉันต้องการเป็นคนที่ คู่ควรกับการที่พ่อจะยอมรับ
เพราะอย่างนั้นฉันถึงมาเป็นตำรวจ
แต่ความจริงก็คือ
ฉันไม่เคยรู้สึกว่าฉันดีพอสำหรับท่าน
พี่น่ะเหรอ
ไม่ดีพอได้ยังไง
นายเป็นลูกคนโปรด ทอม ไม่ใช่ฉัน
- โกหกน่า - ฉันเคยได้ยิน
พ่อเคยคุยอวดให้เพื่อนฟังว่านายฉลาดแค่ไหน
พ่อบอกว่าฉันเหมือนแม่ แต่นาย นายคือลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น
เหมือนกับท่าน
พ่อพูดแบบนั้นจริงๆ เหรอ
ใช่สิ
พ่อภูมิใจในตัวนายมาก
แต่ฉันไม่คิดว่าพ่อจะภูมิใจในตัวนายตอนนี้
มันคงทำให้ท่านใจสลาย
ที่รู้ว่าความตายของพ่อ เป็นสาเหตุให้นายทิ้งชีวิตตัวเอง
ผมขอโทษ แจ็ก
นายจะมีโอกาสที่จะได้เป็นลูกที่พ่อภูมิใจอีกครั้ง
ฟังนะ
มีของอย่างหนึ่งที่จะช่วยให้นาย มุ่งมั่นกับสิ่งที่สำคัญ
- นาฬิกาของพ่อเหรอ - ใช่
พ่ออยากให้นายเก็บมันไว้
ทอม พี่เชื่อในตัวนาย
- พ่อหลับไปแล้ว - ดีๆ ผมต้องไปแล้ว
- จะไม่อยู่ดื่มกาแฟหน่อยเหรอ - ไม่ แต่ก็ขอบคุณสำหรับมื้อค่ำ
บิล เงินที่คุณให้มา
- มันยิ่งกว่ามีน้ำใจ - ผมยินดีที่ช่วยได้
ฉันมาคิดเรื่องที่คุณพูดตอนที่คุณมาคราวก่อน
คุณพูดถูก
เรื่องอะไรเหรอ
ตอนที่ฉันทิ้งคุณไป ฉันคิดถึงแต่ ความเจ็บปวดของตัวเอง ไม่คิดถึงคุณ
คงเพราะฉันคิดแต่ว่ามาร์ตินเป็นลูกของฉัน ไม่ใช่ลูกของคุณ
ฉันรู้สึกเหมือนเขาเป็นภาระของคุณ
เรื่องนั้นไม่เป็นความจริงเลย
ฉันทำผิดพลาดหลายอย่าง
ตอนนี้ฉันรู้ตัวแล้ว และฉันอยากจะขอโทษ
- คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น - ต้องทำสิ
สิ่งที่ฉันทำมันเห็นแก่ตัว ฉันไม่รู้เลยว่าคุณช่วยอะไรฉันบ้าง
ฉันไม่เคยมองเลย ว่าคุณอยู่เคียงข้างฉันมาตลอด
คุณยกโทษให้ฉันได้ไหม
- นอร่า - ได้โปรด ฉันอยากได้ยินคุณพูด
ได้สิ
แน่นอน ผมยกโทษให้คุณ
ฉันจะได้พบคุณอีกไหม
ผมต้องไปทำคดีที่อื่น
- นานแค่ไหน - ก็คงนานกว่าเรื่องจะจบ
ฉันบอกเขาว่าฉันไม่สนใจจะขาย แต่ฉันไม่เชื่อใจเขา
เฮนรี่ กาวเวนมีวิธีแปลกๆ ที่จะได้ตามที่ต้องการเสมอ
ผมรู้จักหลายคนที่เป็นแบบเขา
พวกคนที่ฉลาด คุณจะหันหลังให้เขาไม่ได้เลย
ฟังเหมือนคุณพูดจากประสบการณ์
คุณเคยอยู่ที่โบสถ์ไหนมาก่อน
อันที่จริง โฮป แวลเลย์เป็นโบสถ์แรกที่ผมมาสอน
จริงเหรอคะ มองไม่ออกเลย คุณดูเป็นธรรมชาติมาก
อย่างที่บอก มันจำเป็น
คุณทำอะไรก่อนมาเป็นศาสนาจารย์
ผมเหวี่ยงเบ็ดไปเรื่อยๆ งานทั่วไป โน่นบ้างนี่บ้าง
แล้ววันหนึ่งคุณก็ตัดสินใจ ว่าคุณอยากเป็นคนของพระเจ้าเหรอ
วันหนึ่ง ผมเกือบตาย
เรื่องแบบนั้นทำให้คุณมองชีวิตต่างไป
มันเหมือนให้มุมมองว่าอะไรสำคัญและไม่สำคัญ
แจ็ก
- คุณมาทำอะไรที่นี่ - ขอบคุณ เฟธ
- เรื่องอะไร - สำหรับทุกสิ่งที่คุณทำให้น้องชายผม
สวยจังค่ะ
- คุณคงจะไปแล้ว - ครับ
ผมกำลังจะกลับไปโฮป แวลเลย์
คุณจะกลับมาแฮมิลตันอีกไหม
ไม่รู้สิ อาจจะสักวันหนึ่ง
หวังว่าคงไม่นาน
รู้ไหม
ผมดีใจที่ผมได้พบคุณ เฟธ
ฉันก็เหมือนกัน
แจ็กคะ
อย่าลืมว่าตัวคุณเป็นใคร
ไม่แน่นอน
จนกว่าจะพบกันใหม่นะคะ
เร็วเข้า ฉันจะรออยู่บนนี้
โปรดอย่าบอกว่านี่เป็นการอำลา
เราคงต้องอยู่ห่างกันสักพัก
- ทำแบบนี้มันดีกว่าสำหรับเราทั้งคู่ - ไม่ใช่สำหรับฉัน
จูลี่ ผมทำเรื่องผิดพลาด
ผมต้องหาทางเดินของผม และผมต้องทำด้วยตัวเอง
- ฉันเป็นความผิดพลาดงั้นเหรอ - ไม่ใช่เลย
ผมพร้อมจะหนีไปกับคุณ ใช้ชีวิตที่เหลือด้วยกัน
เรายังทำแบบนั้นได้
ไม่
- ทำไม - เพราะคุณควรได้สิ่งดีๆ กว่านั้น
คุณคู่ควรกับคนที่จะไม่วิ่งหนีปัญหา
คนที่สามารถหาที่ยืนบนโลกได้ คนที่จะทำให้คุณมีความสุข
คุณทำให้ฉันมีความสุข
งั้นก็รอผม จนกว่าผมจะเป็นคนที่ผมต้องเป็น
เพื่อเราทั้งสองคน
ฟังนะ ผมก่อเรื่องวุ่นวายไว้มาก
แต่ผมรู้ว่าผมเป็นคนคนนั้นได้ถ้าผมพยายาม
ฉันรู้ว่าคุณทำได้
คุณคือสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นกับผม จูลี่
ไชโย เด็กๆ เยี่ยมมาก การซ้อมเยี่ยมยอดมาก
และหลังจากเธอรับเสียงปรบมือ ก็ถึงตาฉันบ้าง
อดทนหน่อยนะ มันอาจจะนานสักหน่อย จากนั้นเราถึงจะไป ลงจากเวที
ไปได้แล้ว
เอาละ ทุกคน ฉันอยากให้ทุกคนมาพรุ่งนี้เช้า
ครึ่งชั่วโมงก่อนเข้าเรียน
เราจะได้ซ้อมจริงรอบสุดท้าย
อีกแล้วเหรอ
นี่คือโรงละครที่โด่งดังในนิวยอร์ก มีชื่อว่าคาร์เนกีฮอล
เราจะไปถึงที่นั่นได้ยังไง
เราต้อง "ซ้อมๆ แล้วก็ซ้อม"
ใช่แล้ว ที่รัก เธอจะได้เป็นดารา
คุณเบลกลีย์ ครูแทตเชอร์จะกลับมาเมื่อไร
ฉันเชื่อว่าเธอจะกลับมาในไม่ช้า อัลเบิร์ต
คิดถึงเธอเหรอ
เรียนกับคุณเลอโวซ์ มีแต่ซ้อมละครงี่เง่าทั้งวัน
เรายังจะดีใจกว่าถ้าคุณกลับมาสอน
เธอน่ารักมากจ้ะ อัลเบิร์ต
เธอไปเปลี่ยนชุดต้นไม้ก่อนดีไหม
ผมต้องยอมรับ ผมประทับใจมาก
เก็บคำชมไว้หลังจากการแสดงดีกว่าค่ะ
โรสแมรี่ ผมต้องคุยกับคุณ
ผมเกรงว่าผมอาจเข้าใจคุณผิดๆ
เข้าใจผิดยังไงคะ
ก่อนที่ผมจะให้ของขวัญนั่นกับคุณ ผมเข้าใจไปเองมาโดยตลอดว่า
เราคิดเรื่องความสัมพันธ์ของเราแบบเดียวกัน
ฉันบอกแล้วไงว่าฉันรักใบโคลเวอร์สี่แฉก
และผมบอกคุณว่า ผมให้อย่างอื่นที่ดีกว่านั้นกับคุณก็ได้
คุณนี่ช่างรู้วิธีทำให้ผู้หญิงตัวลอยจริงนะคะ
ผมพยายามอย่างดีที่สุดครับ
แต่ก็นั่นล่ะค่ะ ลี
ฉันไม่แน่ใจว่าฉันอยากตัวลอยตอนนี้
ผมเข้าใจ
คุณคิดว่าเมื่อไรถึงจะเป็นไปได้
มันบอกยากค่ะ
เรื่องของหัวใจ
มันคาดเดาไม่ได้
- แน่นอนเลยครับ - ฉันไม่ได้เล่นตัวนะคะ
ไม่ครับ ไม่ใช่แน่ๆ
คุณเข้าใจฉันเหรอคะ
ใช่ครับ ผมเข้าใจ เข้าใจจริงๆ
นึกแล้วเชียว
- ไงครับ - สวัสดี ยินดีที่ได้พบ
ผมคุยกับเจ้าของบริษัท เขายังเก็บงานไว้รอทอม
เป็นข่าวที่วิเศษมาก
ผมเชื่อว่านั่นจะทำให้ทอม ได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
ตราบเท่าที่เขาลืมเรื่องที่เกิดขึ้นในแฮมิลตันได้
ขอพูดอย่างนี้นะ คุณตำรวจ
ตราบใดที่ทอมไม่อยู่ในแฮมิลตัน และอยู่ห่างจากจูลี่
ผมรับรองได้เลย ว่าเขาไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรจากผม
ยุติธรรมดีครับ ขอบคุณครับท่าน
ขอบคุณคุณมากกว่า
ขอบคุณที่คุณช่วยเหลือในเรื่องนี้
ผมควรต้องกลับแล้ว
คุณตำรวจ
เอลิซาเบธประทับใจคุณมาก
และผมรู้สึกเสมอว่าเธอรู้จักเลือกที่จะคบคน
ผมจะใช้เรื่องของน้องชายของคุณ มากีดกันคุณไม่ได้
ผมตั้งใจจะเสนอตำแหน่งงานที่บริษัทให้คุณ
ขอบคุณครับท่าน
แต่ผมไม่คิดว่าผมจะเหมาะกับงานนั่งโต๊ะ
ผมจะสอนงานคุณเอง
คุณจะทำงานไต่เต้าจนได้ขึ้นมาเป็นผู้บริหาร
และรับผิดชอบงานที่แฮมิลตัน
ด้วยความเคารพครับ
ผมเชื่อว่างานที่ใครสักคนทำ มันบ่งบอกตัวตนของเขา
ผมภูมิใจในสิ่งที่ผมทำ
ผมไม่คิดว่าคุณเข้าใจสิ่งที่ผมพูด
มันเป็นโอกาสที่จะมีความสำคัญในแวดวงสังคม
เพื่อจะเป็นที่ยอมรับ
- ยอมรับเหรอครับ - ใช่
ผมขอบคุณที่ชวน ผมคิดว่าคุณใจกว้างมาก
อย่างนั้นคุณคงรู้ว่ามันโง่มากที่จะปฏิเสธมัน
ข้อเสนอแบบนี้มีได้แค่ครั้งเดียว
ผมขอโทษครับท่าน แต่คำตอบยังคงเป็นไม่
ผมคิดว่าคุณควรทบทวนอีกที
ผมไม่เคยคิดจะพยายามเป็นอะไรที่ผมไม่ได้เป็น
ไม่ว่าจะเหตุผลอะไร
หรือไม่ว่าเพื่อใคร
ลาก่อนครับ คุณแทตเชอร์
ลาก่อน คุณตำรวจ
ธนาคารตอบเรื่องเงินกู้มาหรือยัง
พวกเขาจะไม่อนุมัติ
คุณเจงกินส์บอกว่า คุณมีหลักประกันไม่เพียงพอ
เจงกินส์กล้าถามหาหลักประกันกับผมเหรอ
ผมจะเขี่ยธนาคารน่าสมเพชของเขา ออกจากวงการ
ถ้าไม่ใช่เพราะผม เจ้าสวะนั่นคงกำลังไถนาอยู่
- คุณจะให้ฉันทำยังไง - ช่วยส่งข้อความให้ผมหน่อย
- ส่งให้คุณเจงกินส์เหรอ - ไม่ใช่เจงกินส์
(ร้านเหล้า)
ไม่ยุติธรรมเลย คุณซ้อมมาแล้ว
ยอมรับแต่โดยดี
- เล่นอีกรอบไหม - ไม่แล้วค่ะ
ไล่ตามคุณมันเหนื่อยนะ
อีกอย่าง ฉันต้องเริ่มเก็บของแล้ว ฉันจะกลับพรุ่งนี้
พ่อของคุณอยากให้ผมเจรจาสัญญา กับลี โคลเตอร์
งั้นคราวหน้าเราค่อยเล่นกันต่อที่โฮป แวลเลย์
ชาร์ลส์ คุณรู้ว่าฉันชอบคุณ
คุณเป็นเพื่อนฉันมาทั้งชีวิต และไม่มีอะไรที่ฉันทำเพื่อคุณไม่ได้
แต่ฉันปล่อยให้เป็นแบบนี้ไม่ได้แล้ว
หมายความว่ายังไงครับ
ฉันสนุกที่เราได้อยู่ด้วยกัน
แต่มันไม่ยุติธรรมสำหรับคุณ
- คุณควรได้รับสิ่งที่ดีกว่านี้ - เอลิซาเบธ
คุณก็รู้ ผมเชื่อว่าคุณทำสิ่งที่ถูกต้อง
และถ้าสถานการณ์กลับกัน
ผมจะพูดกับคุณแบบเดียวกับที่คุณบอกผม
ขอบคุณที่เข้าใจฉัน
แต่ในฐานะของคนที่มองคุณ
อาจจะเป็นมากกว่าเพื่อน
ผมรู้สึกว่าผมควรได้เป็นคนตัดสินใจ
ว่าเมื่อไรที่ผมควรจะมองหาทางเลือกอื่น
- ฉันไม่อยากจะเถียง แต่ว่า... - อย่าเถียงเลย
ทำไมเขาขอให้คุณมาคุยกับฉัน ดอตตี้
เขาไม่คิดว่าคุณเชื่อคำพูดเขา
ถ้าฉันเป็นคุณฉันจะเชื่อ อบิเกล
ฉันไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้
- เขาก็วางก้ามไปทั่ว - ฉันไม่คิดแบบนั้น
คุณทำให้เฮนรี่จนตรอก
เขาเหมือนสัตว์ที่ติดกับดัก และนั่นเป็นพวกที่อันตรายที่สุด
ฉันดูแลตัวเองได้ ขอบคุณมาก
- เขาทำลายธุรกิจคุณได้ - จะลองดูก็ได้
ฉันจะแนะนำอะไรให้
ถ้าคุณรู้ว่าอะไรดีสำหรับคุณ จงรับข้อเสนอ
ดอตตี้ นี่คุณกำลังขู่ฉันเหรอ
ฉันแค่บอกว่าคุณจะเสียใจมากๆ ถ้าคุณไม่ขายคาเฟ่
การกลับมาบ้านเที่ยวนี้เหลือเชื่อจริงๆ
หวังว่าคราวหน้าที่มาแฮมิลตัน
คงไม่ต้องมาเพราะเรื่องวิกฤติอีก
- ทอมเป็นยังไงบ้าง - เขามีกำลังใจดีมาก
คิดว่าเขาคงจะตั้งตัวใหม่ได้เสียที
ดี และหวังว่าเขาจะลืมเรื่องจูลี่ได้
หวังว่าจูลี่จะลืมเขาได้เหมือนกัน
มีสำนวนว่าไว้ "ตบมือข้างเดียวไม่ดัง"
ใช่
แต่คุณต้องยอมรับ
ปัญหาดูจะตามทอมไปทุกที่ไม่ว่าเขาไปไหน
- แน่นอน คุณคงมองแบบนั้น - หมายความว่ายังไง
ครอบครัวของผม ไม่ได้มีสายเลือดชั้นดีเหมือนคุณ
แน่นอน เราเป็นตัวก่อปัญหา
แจ็ก ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น
ผมกับน้องของผม ในสายตาของพ่อแม่คุณ
เราไม่ใช่ "คนที่เหมาะสม" สำหรับลูกสาวของพวกเขา
- ไม่จริงสักหน่อย - ผมคิดว่าจริง
- เพราะอย่างนี้พ่อของคุณถึงเสนองานให้ผมทำ - จริงเหรอ
แจ็ก วิเศษไปเลย
- นั่นพิสูจน์ว่าเขาชอบคุณ - ไม่ เอลิซาเบธ
มันพิสูจน์ว่าตัวตนที่ผมเป็นไม่ดีพอสำหรับเขา
- เขาพูดอย่างนั้นเหรอ - ไม่จำเป็นต้องพูด
ฟังนะ แจ็ก พ่อของฉันเป็นคนใจกว้างมาก
และฉันเชื่อว่า ท่านกำลังเสนอโอกาสดีๆ ให้คุณ
เอลิซาเบธ คุณนึกภาพผม เป็นผู้บริหารในบริษัทพ่อคุณออกไหม
ทำไมจะไม่ออก ฉันว่าอย่างน้อยคุณก็น่าจะลองพิจารณาดู
ขอโทษนะ เอลิซาเบธ
ผมจะไม่เปลี่ยนแปลงตัวตน เพื่อให้เข้ากับครอบครัวของคุณได้
ฉันไม่ได้ขอให้คุณเปลี่ยน
นั่นคุณจะไปไหน
ผมซื้อตั๋วรถม้าไว้
ฉันมีห้องส่วนตัวชั้นเฟิสต์คลาส คุณไปนั่งกับฉันดีกว่า
ขอบคุณ
แต่ผมมีเรื่องต้องคิด ระหว่างที่เรานั่งรถกลับบ้าน
(คำบรรยายโดย วรรณพร เรือนปัญญา)