ความเดิมจากตอนที่แล้ว
ผมมีปัญหามากพออยู่แล้ว
การเริ่มต้นใหม่ฟังเข้าท่าสำหรับผม
- ไหนคุณบอกว่าภรรยาตายแล้ว - ผมบอกว่าเสียเธอไป
- มันไม่ใช่คำโกหก - มันคือการหลอกลวง
คุณรู้วิธีมัดใจสาวจริงๆ
ผมพยายามเต็มที่
เราจะมาสานต่อ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ได้
ทำไมจะไม่ได้ อดีตก็เป็นอดีต
ผมดีใจจริงๆ ที่ได้พบคุณ เฟธ
คุณก็รู้ว่าฉันชอบคุณ แต่ฉันปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้
- แจ็ก - อรุณสวัสดิ์ โรสแมรี่
คุณเทรวอยออกจากร้านเหล้ามาไม่ได้ เลยขอให้ฉันเอานี่ให้คุณดู
เขาบอกว่าได้ธนบัตรห้าดอลลาร์ใบนี้ เมื่อคืนจากผู้ชายคนหนึ่ง
ที่เหมาเลี้ยงเหล้าทุกคน แล้วเมื่อกี้นี้เอง
เขาก็ได้อีกห้าดอลลาร์จากผู้ชายคนเดิม
แล้วมีปัญหาอะไร
ดูสิ มันมีเลขกำกับเหมือนกัน
คุณว่าอาจเป็นธนบัตรปลอมหรือเปล่า
คุณได้เห็นหน้าตาของเขาไหม
เขาอยู่โน่น กำลังรอรถม้า
ช่วยรับไปหน่อย ขอบคุณ
- อรุณสวัสดิ์ โรสแมรี่ - เอลิซาเบธ ยินดีต้อนรับกลับ
ขอบคุณค่ะ
ได้ยินว่าคุณดูแลโรงเรียนแทนคุณนายเบลกลีย์
- ตอนฉันไม่อยู่ - ไม่ต้องขอบคุณฉันก็ได้ค่ะ
พวกเด็กๆ กับฉันเข้ากันได้ดีมาก
ดีค่ะ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ไม่เห็นพวกแกทำแบบฝึกหัดเลย
เอลิซาเบธ
มีอะไรอีกมากมายให้เรียนรู้ มากกว่าแค่ในตำรา
คุณต้องให้การศึกษาเด็กทั้งคน ส่งเสริมให้คิดแบบอิสระ
คุณช่างมีมุมมองที่ไม่เหมือนใครเสมอ
ขอโทษนะครับ
คุณพอบอกผมได้ไหมว่า ได้ธนบัตรห้าดอลลาร์พวกนี้มาจากไหน
ผมเอาเช็คไปขึ้นเงิน ที่ธนาคารของคุณเมื่อวาน
- งั้นเหรอ คุณยังมีใบอื่นอีกไหม - ขอผมดูก่อน
แจ็ก
(รถม้า)
(อบิเกลคาเฟ่)
ศาสนาจารย์คะ หวังว่าคงไม่อิ่ม จนทานมื้อเช้าไม่หมดหรอกนะคะ
- โอ้ เปล่า ผมแค่ทานช้า - ให้ฉันเอาไปอุ่นให้ไหมคะ
ไม่ต้องลำบากหรอก ไม่เป็นไร
แน่ใจนะคะ ปกติคุณทานไข่หมดเรียบ
ไข่แดงเหลวไปหรือเปล่า
- เปล่า แค่กรอบไป - โอ้ ตายจริง
ปกติผมชอบไข่ดาวแบบทอดทั้งสองด้าน
- งั้นฉันจะไปทำจานใหม่ให้ค่ะ - ไม่ต้องหรอก
ขอโทษค่ะ วันนี้ฉันไม่เป็นตัวของตัวเอง
อยากเล่าสู่กันฟังไหม
ไม่ค่ะ ฉันไม่อยากเอาปัญหาไปรบกวนคุณ
ผมว่านั่นเป็นส่วนหนึ่งในงานของผมนะ
เกี่ยวกับเฮนรี่ กาวเวนน่ะค่ะ
เขาส่งนี่ให้ฉันเมื่อคืน ประกาศบังคับปิดปรับปรุง
"ละเมิดความปลอดภัย
เตาอยู่ในสภาพอันตราย สีลอก, วางสายไฟไม่ถูกต้อง"
อย่างแรกเลย ต่อให้ฉันมีเงินไปปรับปรุง
- ก็ไม่มีทางเสร็จทันกำหนด - ใช่
งั้นเขาก็จะปิดร้านคุณน่ะสิ
ทุกๆ วันที่ไม่ได้เปิดร้านฉันก็ขาดรายได้
กิจการของฉันคงอยู่ได้อีกไม่นาน
เฮนรี่อยากให้คุณขายร้าน และเขาใช้วิธีนี้เพื่อมัดมือชกคุณ
เอลิซาเบธอาสาจะช่วยฉันหลังโรงเรียนเลิก
แต่เราแค่สองคนทำไม่เสร็จทันเวลาแน่
ผมพอมีฝีมือช่างนะ
ถ้าผมเริ่มตอนนี้ ผมว่าเราน่าจะทันเส้นตาย
- ฉันคงไม่กล้าขอคุณ - คุณไม่ได้ขอ ผมเสนอตัวเอง
งานใหม่เหรอ
ผมยังทำคดีธนบัตรปลอมอยู่เลย
ไม่อีกแล้ว เราเพิ่งได้รับรายงาน
จากพลตำรวจธอร์นตันว่าเขาจับ ผู้ต้องสงสัยคนที่สามในโฮป วัลเลย์ได้
คดีปิดแล้ว
ขอให้ผมกลับไปสอบสวนนักโทษ
ไม่จำเป็นแล้ว
ผู้ต้องสงสัยจะถูกส่งตัว ไปขึ้นศาลพร้อมกับผู้สมคบคิด
ถ้าผมได้พูดกับเขาก่อน ผมอาจสืบได้ว่า
พวกเขาเอาเงินที่เหลือไปซ่อนไว้ไหน
เราสามารถหยุดแบงก์ปลอม ไม่ให้แพร่กระจายได้
ผมบอกว่าคดีปิดแล้ว
- ครับท่าน - มีอีกอย่าง
ในรายงานนี้ระบุว่าแม่พิมพ์ธนบัตรปลอม ที่คุณยึดมาได้สองชิ้น
หายไปจากห้องเก็บหลักฐาน
คุณพอรู้อะไรบ้างไหม
ไม่ครับ เอกสารคงแค่พิมพ์ผิด
บิล
นอร่า คุณไม่ควรมาที่นี่
ฉันมีความคิดแสนวิเศษ และอดใจรอบอกคุณไม่ไหว
- ฉันว่าคุณต้องอยากได้ยิน - เวลานี้ไม่เหมาะ
หมู่นี้คุณทำงานหนักแทบไม่ได้พัก
ฉันเลยคิดว่าเราน่าจะหยุดสักสองสามวัน และกลับไปที่แคนนอน เบย์
ฉันรู้ว่าคุณชอบชายหาดที่นั่นแค่ไหน
ตอนนี้ผมคุยด้วยไม่ได้
แจ็ก ฉันเห็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ คุณไม่เป็นไรนะ
ผมสบายดี
- ผู้ชายที่มีปืนคนนั้นเป็นใคร - นักปลอมแปลง
และเขาไม่ดีใจนักที่ถูกจับได้
แน่อยู่แล้วค่ะ
คุณบอกว่ามีเรื่องให้ต้องคิดเยอะ ระหว่างนั่งรถไฟกลับจากแฮมิลตัน
แต่เราแทบไม่ได้คุยกันเลยตั้งแต่กลับมา
นั่นเพราะไม่มีอะไรต้องคุย
มันเป็นเที่ยวรถไฟที่นานมาก ต้องมีเรื่องให้คุยเยอะสิ
คุณได้พูดชัดเจนแล้ว ที่สถานีรถไฟในแฮมิลตัน
ชัดเจนยังไง
ว่าเราสองคนไม่เหมือนกัน มาจากพื้นเพที่แตกต่าง
และผมไม่เหมาะกับโลกของคุณ
- ปล่อยให้มันจบแค่นั้นดีกว่า - แต่ฉันไม่อยาก
โลกของฉันอยู่ที่นี่
ผมไม่แน่ใจว่าคุณกำลังจริงใจอยู่หรือเปล่า
"ไม่จริงใจ" งั้นเหรอ แจ็ก ธอร์นตัน ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้นะ
แจ็ก เอลิซาเบธ ดีจังที่พวกคุณกลับมา
ดีใจที่ได้กลับบ้านครับ
หวังว่าจะได้เจอพวกคุณที่งานเต้นรำนะคะ
- งานเต้นรำเหรอ ฉันไม่เห็นได้ยิน - ผมก็เหมือนกัน
แต่ถึงฉันอยากไปก็คงไปไม่ได้ มีงานมากมายต้องตามเก็บที่โรงเรียน
ผมก็มีเอกสารกองเป็นภูเขาที่ต้องดู
อันที่จริง ฉันควรเริ่มเดี๋ยวนี้เลย
- ผมก็ด้วย - ยิ่งเร็วยิ่งดี
ดีใจที่ได้เจอคุณค่ะ มอลลี่
- เป็นเกียรติครับ คุณนายซัลลิแวน - โชคดีค่ะ แจ็ก
เดาว่าคุณคงอยากได้ตะปูเพิ่ม
ไม่ละ ผมใกล้เสร็จแล้ว ขอบคุณ
คุณอยากได้น้ำมะนาวไหมคะ
ได้น้ำมะนาวก็ดีครับ
ดูแล้วเราน่าจะเสร็จได้ในไม่ช้า
คุณจะได้สิ้นเรื่องสิ้นราวกับกาวเวน และเปิดกิจการได้ตามปกติ
ฉันไม่รู้ว่าจะมีวันจบเรื่อง กับเฮนรี่ กาวเวนไหม
แต่ฉันจะสวดมนต์ภาวนา
ผมก็เช่นกัน
- ฉันขอถามอะไรได้ไหมคะ - ได้สิครับ
คุณทำทั้งหมดนี่เพื่อฉันทำไม
อย่างที่บอก มันเป็นส่วนหนึ่งของงานผม
แต่ฉันไม่ค่อยเชื่อว่าคุณห่วงใย
ทุกคนในโฮป วัลเลย์เท่านี้
ตอนที่ผมมาถึง ผมได้พบกับ เมืองที่ผ่านความเจ็บปวดมามากมาย
แล้วสักพัก เมื่อผมได้รู้จักชาวเมือง
ผมถามพวกเขาว่าได้พลังใจ ในการสู้ชีวิตจากไหน
พวกเขาสามัคคีกันได้อย่างไร แทนที่จะแตกแยก
- รู้ไหมว่าพวกเขาบอกว่าอย่างไร - ศรัทธากับครอบครัวมั้งคะ
ไม่ พวกเขาบางคนเสียครอบครัวไป
และจำนวนมากสูญสิ้นศรัทธา
แล้วมันคืออะไรคะ
คุณไง อบิเกล
บ่อยครั้งที่คนพวกนั้นบอกว่าเป็นคุณ
ที่ประคับประคองเมืองนี้ไว้
ดังนั้นเมื่อคุณถามผมว่ามาช่วยคุณทำไม
ผมแค่คิดว่ามันถึงเวลาแล้ว ที่ควรมีใครคอยดูแลคุณบ้าง
(สถานีตำรวจม้านอร์ทเวสต์ สำนักงานเขตภูมิภาค)
มีแค่คนเดียวที่สามารถช่วยคุณ
ไม่ให้ต้องติดคุกหัวโตได้ และคุณกำลังมองดูเขาอยู่
ถ้าคุณให้ความร่วมมือกับผม คุณจะไม่เสียเวลาเปล่าแน่
- บิล - แจ็ก
- ดีใจที่ได้เจอคุณ - ผมไม่ยักรู้ว่าคุณกลับมาแล้ว
ใช่ แค่มาปิดคดีธนบัตรปลอม
เก่งมากที่จับหมอนี่มาได้
กองบัญชาการแจ้งผมว่าคดีถูกปิดแล้ว
- อันที่จริงมันถูกรื้อขึ้นมาใหม่ - จริงเหรอ
- ไม่เห็นมีใครบอกผม - ก็แค่เก็บรายละเอียด
คงไม่เกินวันสองวัน แล้วผมก็จะเดินทางกลับแฮมิลตัน
- ถ้ามีอะไรที่ผมช่วยได้... - ขอบใจ แจ็ก ผมรับมือได้
(ร้านเหล้า)
หลุยส์ สามีของคุณจะต้องไม่ชอบใจแน่
แต่ความจริงต้องถูกเอ่ย
"ถึงแฟนคอลัมน์
ชายใดที่ลืมวันครบรอบของตัวเอง
สมควรถูกหมางเมินมากกว่าสิ่งใด
หรือคุณอาจว่าเขาสมควรไปนอนที่พื้น
ในเพิงเก็บเครื่องมือ"
แล้วจู่ๆ เขาก็ชวนฉันไปงานเต้นรำ
ฉันตอบไม่ถูกเลยค่ะ
- หวังว่าคุณตอบตกลงนะ - แน่นอนสิคะ
เขาเป็นใครเหรอ
- ลี โคลเตอร์ - คุณต้องตื่นเต้นมากแน่เลย
ที่สุดเลยค่ะ คุณเชื่อไหมล่ะ
เขาทั้งหล่อทั้งมีเสน่ห์
"มีเพียงคำเดียวที่ใช้บรรยาย
ผู้ชายที่ปฏิบัติกับผู้หญิงอย่างไม่ให้เกียรติ
และคำนั้นนะคะ คุณผู้อ่านที่รัก ก็คือ 'อันธพาล'"
เอลิซาเบธครับ
อบิเกลสั่งของพวกนี้จากร้านค้า ผมเลยแวะเอามาให้
วางไว้ตรงนั้นก็ได้ค่ะ
เก่งนี่
อาจตรงข้ามกับที่คุณคิด แต่ฉันมีความสามารถมากมาย
นอกเหนือจากมีการศึกษาดี
ผมก็ไม่เคยบอกว่าคุณไม่มี
ทำไมคุณถึงพูดว่า ฉันไม่จริงใจเรื่องตัวตนของฉัน
เอลิซาเบธ ผมไม่คิดว่าหัวใจของคุณอยู่ที่นี่
ทำไมคุณถึงพูดแบบนั้น
ต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าคุณจะกลับมาที่นี่ ตอนที่แม่คุณป่วย
แจ็ก จะให้ฉันทิ้งมาเฉยๆ ไม่ได้
- ท่านต้องการฉัน - เรื่องนั้นผมเข้าใจ
และนั่นเหรอเหตุผลที่คุณอยู่ต่อ ไม่ใช่เพราะเรื่องอื่นเหรอ
นี่คุณกำลังพูดถึงชาร์ลส์หรือเปล่า
คุณกับชาร์ลส์มีอะไรที่เหมือนกันมาก
ฉันเดาว่าคุณกับพยาบาลนั่น ก็มีอะไรเหมือนกันเยอะ ชื่อเฟธใช่ไหม
เฟธ เฟธไม่ได้พยายามเปลี่ยนผม เป็นสิ่งที่ผมไม่ใช่
อันที่จริงคำสุดท้ายที่เธอพูด ก่อนผมกลับมาคือให้จำว่าผมเป็นใคร
แจ็ก ฉันเคยพยายามเปลี่ยนคุณเมื่อไรกัน
คุณอยากให้ผมรับงานนั่น
- งานที่พ่อคุณเสนอ - ฉันเปล่า
ก็ได้ ฉันคิดว่าอย่างน้อยคุณน่าจะ ลองพิจารณาและรับฟังท่าน
การทำงานให้ท่านอาจส่งผลประโยชน์บ้าง
และตรงนั้นคือปัญหา
ฉันไม่เห็นปัญหาอะไรนอกจาก
ความจริงที่ว่าคุณไม่เปิดใจกว้าง
- และฉันไม่เข้าใจว่าทำไม - เอลิซาเบธ
- ผมต้องกลับไปทำงานแล้ว - ฉันก็เช่นกัน
รู้ไหม แม่ว่าคงสนุกดีถ้าวันนี้ พวกเราเข้าไปในเมืองด้วยกัน
ไม่ค่ะ ขอบคุณ หนูอยากอยู่คนเดียวมากกว่า
จูลี่ เราแค่พยายามทำให้ลูกร่าเริงขึ้น เราแค่ต้องการให้ลูกมีความสุข
ถ้าแม่อยากให้หนูมีความสุข แม่คงไม่ไล่ทอมไป
เราไม่ได้ไล่เขาไป
- เขาไปได้งานที่เมืองอื่น - ขอล่ะค่ะ
นึกเหรอว่าหนูไม่รู้
พ่อไล่เขาไป เพราะเขาไม่ได้มาจากตระกูลผู้ดี
ไม่จริงเลย พ่อของลูก
จริงสิคะ เหมือนกับที่พ่อ พยายามทำกับเอลิซาเบธ
เราไม่ได้กำลังพูดถึงเอลิซาเบธ
แม่ไม่ชอบที่พี่ไปเกี่ยวพัน กับแจ็กด้วยเหตุผลเดียวกัน
และแม่แสดงออกชัดเจน
พี่แค่โชคดีที่อยู่ไกล
จูลี่ ลูกไม่สมควรพูดกับแม่อย่างนั้น
และหนูก็ไม่สมควรถูกปฏิบัติ ในแบบที่เป็นอยู่นี้
หวังว่าจะแวะมาทานมื้อค่ำนะคะ ให้ฉันได้ตอบแทนบ้าง
คุณมีน้ำใจมาก แต่ผมมีนัดกับบ้านเฮนชอว์แล้ว
- โอ้ งั้นไว้วันหลังแล้วกัน - ครับ แบบนั้นก็ดี
คุณว่าเราเริ่มกันพรุ่งนี้ตอนเจ็ดโมงเช้าดีไหม
- หกโมงก็ได้ถ้าคุณต้องการ - ยิ่งดีใหญ่
สวัสดี อบิเกล
บิล
ลมอะไรหอบคุณมาที่โฮป แวลเลย์
ผมมาเพื่อปิดการสืบสวน
คลาร่าเป็นไงบ้าง
เธอสบายดี
เธออยู่ที่เคป ฟูลเลอร์ตันสองสามวัน เพื่อจัดหาเสบียง
เมื่อกี้ผมเห็นศาสนาจารย์โฮแกนเพิ่งออกไป
ใช่ค่ะ เขามาช่วยฉันซ่อมแซมร้าน
- เขาเป็นคนดี - ใช่แล้ว
มัน
ยากสำหรับผมที่เห็นคุณใช้เวลากับคนอื่น
แฟรงก์ โฮแกนเป็นแค่เพื่อน
ถ้าคุณไม่ว่า ฉันมีงานต้องทำอีกเยอะ
และฉันรู้ว่าคุณมีเรื่องต้องไปทำเช่นกัน
ดีใจที่ได้พบคุณ อบิเกล
ศิราณีคนเก่งของเรา กำลังทำงานหนักอยู่นี่เอง
สวัสดีค่ะ ลี
สวัสดีครับ มีจดหมายน่าสนใจ จากแฟนคอลัมน์บ้างไหม
มันน่าทึ่งมากเลยค่ะ
ว่ามีคนมากมายที่มีปัญหาความรัก
คุณคงไม่คิดว่ามันจะเป็นเรื่องยากล่ะสิ
แต่มันยากจริงๆ ค่ะ
ฉันชักจะคิดแล้วว่าผู้ชายกับผู้หญิง คิดกันคนละทาง
ชีวิตมีปัญหามากพออยู่แล้ว
โดยไม่ต้องมานั่งเดาอารมณ์เพศตรงข้าม
เห็นด้วยอย่างยิ่งเลยค่ะ
พูดถึงปัญหา
มีบางอย่างที่ผมอยากคุยกับคุณ
ได้ทั้งนั้นคะ คุณคุยกับฉันได้ทุกเวลา
ผมวางใจว่าคุณจะปิดเป็นความลับได้ไหม
ปิดสนิทเลยค่ะ
ผมมาคิดๆ ดู
เรื่องที่เราคุยกันเมื่อนานมาแล้ว
ค่ะ ฉันก็เช่นกัน ลี
เชิญค่ะ ว่าต่อ
และคุณเคยบอกว่าอยาก ทำข่าวเปิดโปงเฮนรี่ กาวเวน
- ขอโทษ ว่าอะไรนะคะ - แต่สำนักพิมพ์ของคุณ
- ไม่กล้าตีพิมพ์ - ใช่ค่ะ
แต่ผมลองพูดกล่อมแล้ว เขาว่าถ้าคุณเขียนออกมาดี
เขาจะตีพิมพ์ลงหน้าหนึ่ง
- หน้าหนึ่งเหรอคะ - ใช่
และนั่นหรือที่คุณอยากคุยกับฉัน
ใช่ แน่สิ
แหม นั่นมัน
ช่าง
น่าปลื้มมาก
ขอบคุณค่ะ
เป็นอะไรไป คุณไม่
คุณดูไม่ค่อยตื่นเต้นเลย
คุณคิดเรื่องอะไรอื่นหรือ
ฉัน
เปล่า ฉันตื่นเต้นค่ะ
ฉันรู้สึก ปลาบปลื้ม
ฉันรอจรดปลายปากกาลงกระดาษแทบไม่ไหว
มันต้องอย่างนี้สิ ผมขอตัวไปหาอะไรดื่มก่อน
"แสงตะวันหมุนเวียนผัน สู่ฤดูใบไม้ร่วงสีทองปลั่ง"
ขอโทษที่ขัดจังหวะ ผมมาซ่อมหน้าต่าง
- คุณต้องทำตอนนี้ด้วยเหรอ - พายุกำลังมา
เรากำลังอ่านบทกวีของเอดการ์ แอลลัน โพ
เขาไม่สังเกตเห็นหรอกว่าผมอยู่ที่นี่
"อสนีบาตฟาดกลางฟ้า เหาะเหินลอยผ่านข้า"
คุณกลับมาตอนพักเที่ยงไม่ได้หรือ
ยอมทนเสียงดังตอนนี้ หรือจะให้พื้นเปียกทีหลังครับ
"นับจากฟ้าฟาดพายุร้าย
และเมฆม้วนเป็นรูปกาย
จนเมื่อสวรรค์กระจ่างเบิกฟ้า นั่นแลปิศาจจึงปรากฏต่อข้า"
- ครูแทตเชอร์คะ - ว่าไงจ๊ะ เอมิลี่
- ครูโกรธคุณตำรวจธอร์นตันหรือเปล่าคะ - ไม่ใช่อยู่แล้ว
- งั้นทำไมครูทำหน้าแปลกๆ ใส่เขา - ครูเปล่าเสียหน่อย
ครูทำค่ะ แบบนี้ไง
ครูก็แค่
คิดถึงพายุ และไม่อยากให้พวกเราต้องเปียก
เอาละ เมื่อกี้ถึงตรงไหนนะ
สักครู่ครับ
สวัสดีค่ะ บิล
- คุณหาผมเจอได้ยังไง - ทำไม มันเป็นความลับเหรอ
ผมจะไม่คุยด้วย ผมมาทำงานของตำรวจ
โกหกฉันก็ไม่มีประโยชน์ ฉันคุยกับเจ้านายของคุณแล้ว
คุณสมควรต้องไปทำคดีใหม่ในแฮมิลตัน
- คุณไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้น - โธ่ บิล อย่ามาโทษฉันสิ
เราต่างรู้ว่าอะไรนำคุณกลับมาที่นี่
- เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับอบิเกล - ฉันไม่เชื่อคุณ
เพราะเหตุนี้ฉันถึงซื้อตั๋ว และขึ้นรถไฟเที่ยวถัดไปทันที
เมื่อผมกลับไปแฮมิลตัน เราจะคุยเรื่องทั้งหมดนี้
ผมสัญญา แต่ตอนนี้คุณอยู่ที่นี่ไม่ได้
ผมจะหาห้องพักให้คุณ จากนั้นคุณต้องขึ้นรถม้ากลับทันที
เข้ามาค่ะ
- กำลังเขียนอะไรอยู่ - เปล่าเสียหน่อย
- ฉันกำลังวาดรูปเล่น - อ๋อ
เย็นนี้เรามีแขกพิเศษ ไลโอเนลจะพาลูกพี่ลูกน้องมา
น่าเบื่อจะตาย
แค่เพราะเขาไม่ได้ขโมยรถ
และทะเลาะวิวาทในบาร์ ไม่ได้แปลว่าเขาน่าเบื่อ
พี่ไม่ได้รู้จักทอม ธอร์นตันเหมือนที่ฉันรู้จัก
- ฉันรู้จักพอจะรู้ว่าเขาเป็นตัวปัญหา - ไวโอล่า เมื่อไหร่จะหัดเรียนรู้
- เรียนรู้อะไร - ว่าฉันไม่ใช่พี่
ว่าฉันไม่ได้ชอบเสื้อผ้าแบบเดียวกัน
ไม่ได้คบเพื่อนเหมือนๆ กัน
และที่แน่ๆ ฉันไม่ได้ มีรสนิยมผู้ชายแบบเดียวกับพี่
จูลี่ เธอต้องลืมทอมไปเสีย
พี่คิดว่าตัวเองรู้ดีทุกอย่างล่ะสิ
แค่เพราะพี่หาสามีที่มียศถาได้
แปลว่าพี่ดีกว่าฉันงั้นเหรอ
พี่รักไลโอเนลสักนิดหรือเปล่า
อันที่จริง ฉันรักเขา
แน่ใจนะว่ารักด้วยเหตุผลที่ถูก
- อย่างน้อยก็ไม่ใช่เหตุผลที่ผิด - พูดแบบนั้นหมายความว่าไง
เธอคิดจริงๆ เหรอว่าเธอรักทอม
หรือเหตุผลที่เธอชอบเขา เป็นเพราะพยายามพิสูจน์บางสิ่ง
- กับแม่และพ่อ - พี่ไม่มีวันเข้าใจหรอก
ที่พี่จะพูดก็คือ
ให้เธอเปิดใจรับโอกาสอื่นๆ บ้าง
ญาติของไลโอเนลอยากชวนเธอ ไปงานเต้นรำโอเปรา โซไซตี
มันแย่นักหรือที่จะออกงานกับผู้ชาย ที่หล่อ มีฐานะและชาติตระกูล
พี่ไม่ได้ฟังเลยหรือไง ฉันรักกับคนอื่นแล้ว
ตามใจ
งั้นไปฟังเพลงก็ยังดี
ฉันได้ยินมาว่านักร้องชายเสียงดีเลิศมาก
ก็ได้ แต่เป็นเพราะว่าดีกว่าอยู่บ้าน
ใครจะไปรู้ เธออาจสนุกก็ได้
ฉันได้ยินมาว่าคุณกับแจ็ก มีปัญหาบางอย่างอยู่
- ใครบอกคุณคะ - เมืองมันเล็กน่ะ
ดูเหมือนเราจะลืม เรื่องที่เกิดในแฮมิลตันไม่ได้
และฉันไม่เข้าใจว่าทำไม
ไม่เคยง่ายเลยเวลาทะเลาะกับคนที่เราแคร์
- และฉันแคร์แจ็กมาก - ฉันรู้
ฉันว่าคุณต้องจัดการที่ต้นตอ
ไม่ใช่สิ่งที่อยู่บนพื้นผิว แต่สิ่งที่อยู่ภายใต้นั้นต่างหาก
และคุณอาจต้องขุดคุ้ยกว่าจะถึง
แจ็กบอกว่าเรามาจากคนละโลก
โอเค ไม่ค่อยเจาะจงนัก แต่ถือเป็นจุดเริ่มต้น
การจะทำให้เขายอมพูดมันยากเย็นแสนเข็ญ
พยายามคุยไปเรื่อยๆ
การไม่พูดสิเป็นเรื่องแย่ที่สุด
(ร้านเหล้า)
มันไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย
ฉันแค่พูดว่าไม่ได้พร้อมจะโดนเขี่ย แต่แล้วจู่ๆ
ลีดันชวนผู้หญิงอื่นไปงานเต้นรำ
- มอลลี่ ซัลลิแวนเนี่ยนะ - มอลลี่เป็นผู้หญิงใจดี ฉลาดและสวย
- เท้าเธอดูใช้ได้ - ผมยังได้ยินว่าเธอเก่งงานครัวด้วย
ไม่ได้ครึ่งของฉันหรอก ขนมสโคนของเธอแข็งอย่างกับตะกั่ว
พ็อตโรสต์ก็เหนียวอย่างกับรองเท้าหนัง
แล้วอย่าให้ฉันพูดถึงแฟลปแจ็กของเธอนะ
ผมไม่เคยเห็นคุณหงุดหงิดแบบนี้มาก่อน
ฉันไม่ได้หงุดหงิด
ฉันแค่พยายาม
ช่วยไม่ให้ลีต้องเป็นโรคอาหารไม่ย่อย ไปตลอดชีวิต
- และฉันรู้แล้วว่าต้องทำยังไง - อะไรล่ะ
ฉันมีของขวัญที่จะเอาชนะใจเขา ของกำนัลเล็กๆ แทนความรู้สึกของฉัน
คุณคิดว่าผู้ชายเปลี่ยนใจได้ง่ายขนาดนั้นหรือ
ยังมีหน้ามาพูดได้ผู้ชายที่ต้องรักคุด ตั้งแต่กลับจากแฮมิลตัน
- นี่มันเรื่องของคุณนะ ไม่ใช่ของผม - ไม่เอาน่า แจ็ก
ฉันแทบไม่ได้เห็นคุณกับเอลิซาเบธด้วยกันอีก
คราวนี้กิดอะไรขึ้น บอกความจริงฉันมา
เพราะชาร์ลส์หรือเปล่า
ผมจะไม่บอกอะไรคุณ โรซี่
ฉันเขียนคอลัมน์ให้คำปรึกษาแบบนิรนามนะ
ความลับของคุณไม่แพร่งพรายแน่ ฉันสัญญา
ทุกคนที่อ่านคอมลัมน์คุณ รู้ดีว่าคุณเขียนถึงใคร
ฉันสาบาน ฉันจะไม่เขียนเรื่องที่คุณเล่า
ไม่สักแอะ ฉันแค่เป็นห่วงคุณ
ดูโน่นสิ
พวกเขาดูเป็นคู่ที่สมกันดีจริงๆ
เงียบปากไปเลย
แจ็กคะ
ริป แกไปหลบอะไรอยู่ใต้นั้น
ไม่ต้องกลัว ริป ก็แค่ฟ้าร้อง
"ถึงแจ็กที่รัก
ฉันรู้ว่ามันยากที่จะพูด
เรื่องพวกนี้"
คุณเจงกินส์บอกว่าธนาคาร ยอมปล่อยเงินกู้ได้มากสุดเท่านี้
อย่างน้อยก็ซื้อเวลาให้ผมได้ฟื้นตัวใหม่
มีอะไรอีกไหม
ฉันได้ยินข่าวลือว่าโรสแมรี่ เลอโวซ์ กำลังเขียนบทความเกี่ยวกับคุณ
แฉเรื่องที่คุณใช้อำนาจนายกเทศมนตรี ในทางมิชอบ
ช่วยติดต่อ
บรรณาธิการของหนังสือพิมน์นั่นให้ผมที
- บอกเขาว่าผมอยากคุยด้วย - ได้ค่ะ
- เฮนรี่คะ - นอร่า
ผมไม่คิดว่าจะได้เจอคุณเร็วขนาดนี้
- หวังว่าไม่เป็นการรบกวนนะคะ - ไม่เลย ยินดีที่ได้พบ
ถ้าบิลรู้สึกเช่นเดียวกันก็คงดี
ดูเขาจะหลงอบิเกล สแตนตันมาก
ผมเสียใจที่ต้องเป็นคนบอกคุณ
คุณคงคิดว่าฉันโง่ที่พยายามชิงเขากลับมา
ผมว่าคุณควรทำในสิ่งที่คุณมีความสุข
เขาขอให้ฉันไปเสีย
แต่ฉันว่าไม่ดีหรอกที่ปล่อยเขา ไว้ที่นี่โดยไม่มีฉัน ว่าไหม
แต่ฉันไม่มีเงินพอจ่ายค่าโรงแรม
ให้ผมช่วยหาที่พักให้นะ
ขอบคุณค่ะ เฮนรี่ คุณมีน้ำใจกับฉันตลอด
ได้เสมอครับ นอร่า
- ริป - แจ็ก ฉันตามหาคุณอยู่พอดี
- คุณเห็นริปไหม - ก่อนหน้านี้ฉันเห็นมันในห้องขัง
- คุณมาที่ห้องขังเหรอ - ใช่
- คุณเปิดประตูทิ้งไว้หรือเปล่า - ฉันคิดว่าไม่นะ
หรือฉันอาจทำ
มันเกลียดฟ้าร้อง มันจะวิ่งหนีถ้าไม่ปิดประตูไว้
แจ็ก ฉันขอโทษจริงๆ ฉันจะไปตามหามันให้ ฉันสัญญา
พนันว่ามันอยู่ที่เหมือง
ครั้งสุดท้ายผมเจอมันที่นั่น เตลิดหนีฟ้าร้อง
- ฉันไปตามเอง เป็นความผิดของฉัน - พายุกำลังมา ผมไปเอง
แจ็ก ฉันขี่ม้าไปเหมืองเองได้สบาย
- เอลิซาเบธ - ฉันไปเดี๋ยวเดียวก็กลับ
ผมไม่ยอมให้คุณไปตามลำพัง
- หวังว่าไม่ได้มารบกวนนะคะ - ไม่ครับ
เปล่าเลย
คือว่าฉันเห็นคุณนั่งอยู่ตรงนี้
- คนเดียว - ครับ
- ขอนั่งด้วยได้ไหมคะ - ได้แน่นอนครับ เชิญเลย
นั่งเลยครับ
- งานเขียนไปถึงไหนแล้วครับ - งานอะไรคะ
ข่าวเปิดโปงเฮนรี่ กาวเวนที่คุณกำลังเขียน
ใช่ บทความนั่น
กำลังไปได้สวยค่ะ ถ้อยคำมัน
- พรั่งพรูลงหน้ากระดาษ - วิเศษไปเลย
ยิ่งคุณเขียนเสร็จเร็วเท่าไรยิ่งดี ผมหวังพึ่งคุณอยู่นะ
และฉันจะไม่ทำให้ผิดหวังค่ะ
ในระหว่างนี้
- ฉันทำของมาฝากคุณ - อะไรครับ
แค่ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ไม่มีอะไรพิเศษ
เนื่องในโอกาสอะไรครับ
- ต้องมีเหตุผลด้วยหรือคะ - ไม่ต้องอยู่แล้ว
- ให้ผมเปิด โอเคครับ - เชิญเลยค่ะ
คุกกี้ข้าวโอ๊ตกับลูกเกดฝีมือฉันเอง
- ฉันรู้คุณโปรดปรานของหวาน - ขอบคุณครับ ไม่น่าต้องลำบากเลย
ผมรับปาก ว่ามันจะหมดเกลี้ยงภายในเย็นนี้
ฉันรู้ค่ะว่าฉันทำอร่อย แต่คุณไม่ควรทานหมดในทีเดียว
ไม่ใช่ผมครับ ผมจะเอาไปฝากลูกน้องที่โรงเลื่อย
ทำไมคุณทำแบบนั้นล่ะคะ
- เพราะผมแพ้ลูกเกด - โอ้ ตายจริง
ใช่
แล้ว
คืนวันศุกร์นี้คุณจะไปงานเต้นรำที่โรงนาไหม
อย่างที่คุณคงนึกภาพออก มีสองสามคนมาชวนฉัน
อันที่จริงมีหลายคนเลยค่ะ ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจ
เข้าใจครับ
- คุณล่ะไปไหม - ครับ
- ผมก็จะไป - ดีจังเลย
ผมชวนมอลลี่ ซัลลิแวน และเธอตอบตกลง
มอลลี่
เป็นผู้หญิงที่ฉลาด ใจดีและสวย
ใช่เลย แถมเธอยังเก่งงานครัวด้วย
ผมหมายถึงเธอเป็นสุดยอดแม่ครัวหัวป่าก์
ฉันต้องไปแล้ว
โอ้ โรสแมรี่
ขอบคุณสำหรับคุกกี้ลูกเกด
ริป
- ริป - ครั้งล่าสุดผมเจอมันตรงนี้
- ริป - ดูเหมือนมันไม่อยู่ที่นี่
เดาว่าเราคงต้องมองหากันต่อไป
ข้างนอกฝนกำลังตกหนัก
มันคงไปหลบฝนที่ไหนสักแห่ง เราก็ควรทำเช่นกัน
ดูเหมือนเคยมีคนมาที่นี่
บางครั้งพวกสำรวจแร่ ก็ใช้เหมืองพวกนี้ตั้งแคมป์
แต่ปกติจะเก็บของไปหลังจากฤดูร้อน
ทนหนาวตายคงไม่เข้าท่า
- คุณจะทำอะไรน่ะ - ก่อไฟน่ะสิ
ฉันเคยอ่านในหนังสือตั้งแคมป์ นี่คือวิธีจุดไฟ
นี่คุณ ผมมีไม้ขีดไฟอยู่ในย่ามนะ
- ทำไมคุณไม่บอกกันก่อน - ได้ดูคุณแล้วสนุกกว่า
งั้นคุณช่วยไปหยิบมาได้ไหม
นี่เป็นการสอบปากคำ ที่เป็นมิตรที่สุดเท่าที่ผมจำได้
ผมยังคุยไม่เสร็จ ยังมีอีกคำถาม
- เอาเงินไปซ่อนไว้ไหน - เงินอะไร
เพื่อนร่วมแก๊งของคุณบอกว่า คุณเป็นคนเดียวที่รู้ที่ซ่อนเงิน
ผมเดาว่านั่นคือที่คุณจะไปเอาทีหลัง
- ผมไม่รู้คุณพูดเรื่องอะไร - เรื่องมันเป็นแบบนี้
ดูจากจำนวนกระดาษ สารเคมี และหมึกที่คุณซื้อ
เราคิดว่าแก๊งของคุณมีมากพอ จะพิมพ์ธนบัตรได้หนึ่งพันใบ
เรายึดมาได้แค่ครึ่งเดียว
ซึ่งแปลว่าอีกครึ่งซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่ง
ต่อให้ผมรู้ ทำไมผมต้องบอกคุณ
เพราะว่าคุณเอาเงินไปใช้
ในคุกที่คุณต้องติดไปตลอดชีวิตไม่ได้
คุณมีข้อตกลงอะไร
คุณบอกผมว่ามันอยู่ไหน แล้วผมอาจหาทางให้คุณออกจากที่นี่ได้
ผมจะรู้ได้ไงว่าคุณจะไม่ยิงผมข้างหลัง
เพราะผมป็นตำรวจม้าและผมรักษาคำพูด
และถ้าผมจะฆ่าใคร ผมอยากมองตาเขาตอนยิง
ผมต้องการบางส่วนเป็นค่าใช้จ่าย
สิบเปอร์เซ็นต์จากส่วนแบ่ง
แต่ผมอยากได้ชื่อของคนที่บงการทั้งหมด
ไม่ตกลง
ก็แล้วแต่คุณ
ผมจะให้เวลาคุณได้คิดทบทวน
สบายดีไหมครับ
สวัสดีครับ
คุณมีคนชื่นชอบเยอะนะ
ผมเป็นนักเทศน์ คำเทศน์ของผมต่างหากที่คนชื่นชอบ
ผมได้ยินว่าคุณมีงานยุ่งที่คาเฟ่
ชุมชนจะเข้มแข็งขึ้น เมื่อเราดูแลกันและกัน
ผมทำให้กับเมืองนี้มากกว่าที่คุณรู้เสียอีก
บางคนไม่คิดเช่นนั้นนะ
ผมว่าคุณแวะไปเยี่ยมเยือนที่คาเฟ่บ่อยเกินไป
ถ้ามีอะไรกวนใจคุณ เฮนรี่ ผมก็อยากทราบ
ผมซาบซึ้งที่คุณเป็นห่วง ศาสนาจารย์
แต่เรื่องเดียวที่กวนใจผม
คือนักเทศน์ที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน
คงหงุดหงิดมากสินะ ที่เหมืองต้องถูกปิดและคุณเสียงานไป
เป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากจริง
แต่สถานการณ์ของผมดีขึ้นอย่างมากนับจากนั้น
เป็นความรับผิดชอบที่ใหญ่หลวงนะ การเป็นนายกเทศมนตรี
ใช่ และไม่มีใครมีคุณสมบัติมากกว่าผม
แต่บางคนอาจบอกว่าคุณทำไป เพื่อหาประโยชน์ใส่ตัว
ก่อนผลประโยชน์ของชุมชน
ผมว่าคุณไม่ควรไปใส่ใจ กับคำพูดของอบิเกล สแตนตัน
- คุณนายสแตนตันไม่ได้ประสงค์ร้าย - ผมก็ไม่ได้ประสงค์ร้ายกับคุณ
แต่ผมตรวจสอบประวัติคุณ ตอนที่มาโฮป แวลเลย์ใหม่ๆ
ผมไม่ประหลาดใจ
ดูเหมือนก่อนที่คุณจะจบจาก โรงเรียนสอนศาสนาในฟูลเลอร์
ไม่ปรากฏตัวตนของคุณเลย
ดูเหมือนไม่มีใครรู้จักคุณ
โฮป แวลเลย์เป็นเขตสังฆาวาสแรกของผม
เรื่องนั้นผมรู้
ผมยังรู้อีกว่าคุณปิดบังบางอย่าง
ไม่ว่ามันคืออะไร
ผมจะสืบให้รู้จนได้
นั่นน่าจะทำให้เราอุ่นได้สักสองชั่วโมง
ถึงตอนนั้นพายุคงสงบแล้ว
ธรรมชาติมักไม่เล่นตามกฎของใคร
- บางครั้งก็หัวแข็ง - เหมือนบางคนที่ผมรู้จัก
คุณเคยชอบฉันที่ตรงนั้น
ยังชอบอยู่
แต่คุณชิงชังตัวตนและพื้นเพของฉัน
ผมไม่เคยพูดแบบนั้น
แล้วหมายความว่าไงที่คุณพูดว่า เรามาจากคนละโลก
คุณรอออกจากแฮมิลตันแทบไม่ไหว
ผมไม่อยากกลายเป็นคนอื่น ผมไม่อยากคอยแต่เอาใจพ่อของคุณ
นี่ไม่เกี่ยวกับการเอาใจพ่อของฉัน
ความจริงก็คือ
คุณเหมือนเป็นคนละคนเวลาอยู่แฮมิลตัน
ผมไม่แน่ใจว่าคุณรู้จักตัวเองหรือยัง
ทีนี้คุณพูดเหมือนพ่อฉันเลย
เอลิซาเบธ ผู้หญิงที่วิดน้ำที่บ้านไร่นั่น
ไม่ใช่คนเดียวกับคนที่มีสาวใช้ คอยจัดเสื้อผ้าให้ทุกวัน
แจ็ก ไม่เห็นหรือว่าทุกส่วนล้วนเป็นตัวฉัน
ฉันพอใจกับการอยู่บ้านไร่
และฉันก็พอใจกับการอาศัย ในบ้านหลังใหญ่ที่แฮมิลตัน
คุณแค่ไม่ยอมรับในสิ่งที่ฉันเป็น
คุณเข้าใจกลับกันแล้ว
คุณเชื่อแบบนั้นจริงๆ หรือ
ผมจะไปลองหาฟืนมาเพิ่ม
(ร้านเหล้า)
ขอบคุณค่ะ
โอ้ ตาย ฝนตกหนักจริงๆ
- สวัสดีทั้งคู่ค่ะ - โรสแมรี่ สวัสดี ยินดีที่ได้พบคุณเสมอ
เสื้อลายหมากรุกตัวนี้สีสันน่าสนใจดีนะคะ
ลีจะพาฉันไปเที่ยวชม โรงเลื่อยของเขาหลังฝนหยุด
- ผมให้เธอยืมเสื้อโค้ต - มันอุ่นสบายตัวดีจังเลยค่ะ
- ผมชอบให้คุณตัวอุ่นสบาย - น่ารักจัง
แหม ทีแรกก็ชวนไปงานเต้นรำ มาตอนนี้พาไปเที่ยวชมอีก
ฟังดู น่าสุขใจจัง
ใช่ น่าสุขใจจริงๆ ครับ วันนี้ผมลาพักทั้งวัน
เราจะได้ใช้เวลาด้วยกัน
คุณเคยไปเห็นโรงเลื่อยหรือยัง
ยังค่ะ
ฉันยังไม่มีเวลา หมู่นี้ยุ่งมาก
แล้วฉันจะเล่าให้ฟังเมื่อกลับมา
ดีจัง ฉันต้องไปแล้ว
ฉันต้องไปเขียนบทความต่อ ขอตัวนะคะ
เชิญเลย
- อย่าหักโหมล่ะ - ลาก่อนค่ะ
- ไปกันเลยไหม - ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
- คุณนายสแตนตัน - คุณนายเอเวอรี่
คุณรับปากแล้วว่าจะไม่เจอกับสามีฉันอีก
คุณนายเอเวอรี่ ไปคุยกันที่คาเฟ่ไม่ดีกว่าหรือคะ
ทำไม ฉันไม่มีอะไรต้องปกปิด
- หรือคุณมี - ไม่มีอยู่แล้ว
ฉันคิดว่ามีการเข้าใจผิด
ไม่มีการเข้าใจผิดหรอก
คุณรู้ว่าคุณชวนสามีฉันกลับมาที่โฮป แวลเลย์
- และคุณยั่วยวนให้เขาสนใจ - ฉันไม่เคยทำแบบนั้น
คุณโกหก คราวก่อนที่ฉันมา ฉันพยายามพูดดีกับคุณแล้ว
- แต่เห็นชัดว่าคุณไม่ฟัง - ฉันได้ยินมาพอแล้ว
ฉันสัญญาว่าคุณจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต ที่ได้มาพบกับเขา
นี่ไม่ใช่เรื่องที่อยากเปลี่ยนให้คุณเป็นคนอื่น
และไม่ใช่การอยากให้คุณ ปรับตัวให้เข้ากับที่แฮมิลตัน
และไม่เกี่ยวกับความจริงที่ว่า เรามาจากคนละโลก
งั้นมันเกี่ยวกับอะไร
แจ็ก คุณจำที่บอกฉันได้ไหม ว่าตำรวจม้าไม่แต่งงาน
ถ้าเกิดอยากได้ภรรยาขึ้นมา พวกเขาจะสั่งการมาให้
ฉันว่าคุณอาจพูดถูก
ตอนที่ฉันเห็นผู้ชายคนนั้นเล็งปืนใส่คุณ
ฉันรู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก
เหมือนโลกทั้งใบเคลื่อนอย่างเชื่องช้า
- ถ้าเกิดเขายิงคุณล่ะ - เขาไม่ได้ยิง
ไม่ใช่ครั้งนี้ มันทำฉันกลัว แจ็ก
ฉันกลัวว่าวันหนึ่งคุณอาจไม่ได้กลับบ้าน
กลัวว่าเรื่องที่เคยเกิดกับพ่อของคุณ จะเกิดซ้ำรอยกับคุณ
ฉันจำเป็นต้องนอนหลับตอนกลางคืนได้ โดยรู้ว่าคุณปลอดภัย
- ผมจะไม่เป็นไร - คุณรับประกันไม่ได้
ไม่มีใครทำได้ แต่ผมเก่งในงานที่ทำ
ผมกล้าเผชิญหน้ากับความกลัวของผม
ฉันไม่เคยอยากเปลี่ยนสิ่งนั้นในตัวคุณ
นั่นไง
คำพูดนั้นของคุณ มีความหมายที่สุดกับผม
แต่แจ็กคะ
ฉันไม่รู้ว่าฉันจะกล้าพอใช้ชีวิต กับคนที่กล้าหาญอย่างคุณ
(คำบรรยายโดย ขนิษฐา ชูธรรม)