Σε προηγούμενα επεισόδια...
Τελείωσε με τον Τσαρλς, μια για πάντα.
-Θα γράψει άρθρο για την Πρωτοχρονιά. -Με κεντρικό πρόσωπο εσένα.
Αν πεινούσες, ας ζητούσες φαγητό.
-Πώς σε λένε; -Κόντι.
-Ψάχνω έναν φίλο. -Δεν θέλω μπελάδες.
Λέω να μείνω για λίγο.
Δεν συμφωνώ πάντα με τις μεθόδους σου.
Αλλά έφερες σε πέρας τη δουλειά.
Αυτό δεν είναι που μετράει;
Απομένει λίγη γραφειοκρατία,
αλλά με χαρά σε ενημερώνω ότι αποκαταστάθηκες επισήμως.
Με άμεση ισχύ.
Το εκτιμώ αυτό, Σαμ.
Θα πάρω μια άδεια άνευ αποδοχών.
Μην το καθυστερήσεις πολύ. Χρειαζόμαστε άντρες σαν εσένα δίπλα μας.
Μπράβο σου.
Μπιλ.
Νομίζω πως πρέπει να συζητήσουμε.
Όχι τώρα, Τζακ.
Λι.
Γεια.
-Δείχνεις απασχολημένος, φίλε μου. -Ιδέα δεν έχεις.
Έχει σχέση με τη Ρόζμαρι και την πρωτοχρονιάτικη γιορτή;
Για φέτος αποφάσισα να μάθω να της λέω όχι.
Καλή τύχη μ' αυτό.
-Ευχαριστώ. Τα λέμε αργότερα. -Τα λέμε.
Ριπ!
Σε παρακαλώ;
Ριπ, σε παρακαλώ!
Να ρωτήσω τι έγινε;
-Τον έβγαλα για τη βόλτα του. -Και;
Κυνήγησε ένα κουνέλι μέσα στις λάσπες
και δεν ερχόταν πίσω. Και μετά γλίστρησα κι έπεσα.
Λοιπόν, η βρομιά σού πάει.
-Ήταν η αγαπημένη μου φούστα. -Νομίζω ότι άρχισε να γίνεται βάρος.
Όχι, αν τα παρατήσω τώρα, θα είναι σημάδι αδυναμίας.
Τώρα άρχισε να με σέβεται, σωστά;
Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα.
Έλα, αγόρι μου!
Άντε.
Έλα.
ΣΑΛΟΥΝ
Νόμιζα ότι θα κάναμε τη συνέντευξη στο σπίτι σας.
-Κάνουμε επισκευές. -Πολλές επισκευές.
Αλήθεια; Τι συνέβη;
-Πλημμύρα. -Φωτιά.
Πρώτα η πλημμύρα.
-Ναι. -Και μετά η φωτιά.
Κρίμα που δεν έγινε ανάποδα. Η πλημμύρα θα έσβηνε τη φωτιά.
Ήταν πολύ δύσκολη χρονιά.
-Έτσι είναι η ζωή στη μεθόριο. -Ναι, έτσι.
Πόσο καιρό είστε ενωμένοι με τα ιερά δεσμά του γάμου;
-Είναι πολύς καιρός. Πάρα πολύς. -Ναι.
-Τέσσερα χρόνια; -Και βάλε.
Περνάνε τόσο γρήγορα που δεν τα υπολογίζεις.
Ναι.
Βλέπω ότι δεν φοράτε βέρα, κυρία Λεβό.
-Χάθηκε. -Είναι για επιδιόρθωση.
Θα έλεγα ότι έχασα...
τόσο βάρος,
που την πήγαμε για επιδιόρθωση για να μου χωράει.
-Έχει κοκαλιάρικα δάχτυλα. -Όχι κοκαλιάρικα, γλυκέ μου. Λεπτά.
Ναι, αυτό εννοούσα. Λεπτά.
Σωστά.
Ούτε εσείς φοράτε βέρα, κύριε Λεβό;
Όχι. Είμαι αλλεργικός στον χρυσό.
Βγάζει εξανθήματα.
Λίγο προσωπικό είναι αυτό, δεν νομίζεις, αγαπούλα;
Λατρεύω τις προσωπικές ιστορίες. Θέλω πολλές.
Έχουμε πολλές να μοιραστούμε. Αλλά εσύ έχεις να πας στη δουλειά.
-Σωστά. -Καλέ μου.
Εμείς γρήγορα, να προλάβουμε τις φωτογραφίες του ηλιοβασιλέματος.
Είναι μόλις 4:00 το απόγευμα.
Ξέρετε τι λένε για όποιον ξεκινά νωρίς.
Προλαβαίνει το ηλιοβασίλεμα.
Όχι;
-Σωστά; -Πάμε;
Λόρα;
Δεσποινίς Θάτσερ, τι κάνετε εδώ;
Σου έφερα ένα βιβλίο. Σκέφτηκα να το διαβάσουμε μαζί.
Τι βιβλίο είναι;
Είναι γεμάτο πίνακες από διάσημους ζωγράφους, όπως τον Χάρβεϊ Νταν.
Μεγάλωσε στη μεθόριο, όπως εσύ.
Πολλοί πίνακές του είναι για ανθρώπους που εργάζονται σκληρά,
όπως εσύ κι ο μπαμπάς σου.
Αυτή η κυρία μοιάζει στη μαμά.
Η μαμά σου είχε κόκκινα μαλλιά;
Έλεγε πως είμαι καλή στη ζωγραφική.
Σίγουρα δεν θα ήθελε να είσαι συνέχεια θλιμμένη.
Ούτε να είναι θλιμμένος ο μπαμπάς σου.
Μπορώ να το κρατήσω;
Έλπιζα ότι αυτό θα ήθελες.
Θα σου δείξω άλλον έναν.
Αυτός είναι ωραίος.
-Πώς είναι η Μπέκι; -Άλλη μια μέρα και θα σηκωθεί.
Ευχάριστα νέα.
Σκεφτήκατε τι θα κάνετε;
Για ποιο πράγμα;
Όταν η μικρή αναρρώσει, δεν έχετε λόγο να τους κρατήσετε εδώ.
-Το έχουν σκάσει, αν κατάλαβα; -Ναι, αλλά...
Πρέπει να πάνε σε ίδρυμα.
Δεν θα πάνε πουθενά αυτή τη στιγμή.
Όχι. Όχι αυτή τη στιγμή.
Θα χρειαστεί να το κάνετε τελικά.
Πρέπει να είστε ο δημοσιογράφος από τη Χέραλντ του Σαν Φρανσίσκο!
Πράγματι. Μάικ Γουόρντ.
-Κι εσείς είστε; -Η Φλόρενς Μπλέικλι.
Είμαι στην επιτροπή της Πρωτοχρονιάς
και οφείλω να πω ότι έχουμε ενθουσιαστεί που είστε εδώ στο Χόουπ Βάλεϊ.
Κύριε Γουόρντ, εδώ είστε!
Κρίμα που η κυρία Μπλέικλι δεν μπορεί να μείνει να τα πούμε.
Η κυρία Μπλέικλι!
Στο δοκίμιό σας γράψατε ότι η κα Μπλέικλι πάντα βλέπει το κακό στο καλό.
-Θα θέλατε να το σχολιάσετε; -Παρακαλώ;
Αυτό που εννοούσα μ' αυτό
είναι ότι η Φλόρενς από δω
είναι εκείνη
που μας βοηθάει να μην παρεκκλίνουμε από την πορεία μας.
Θα ήμασταν χαμένοι χωρίς αυτήν.
Καλοσύνη σου που το λες αυτό.
Νομίζω.
Ξέρω πως έχεις πολλή δουλειά, καλή μου. Οπότε να μη σε κρατάμε.
Κι εσείς... Έχω σχεδιάσει μια γεμάτη μέρα για μας.
Δεν έχουμε καθόλου ελεύθερο χρόνο.
Υποθέτω ότι θα έρθει και ο κύριος Λεβό;
Ο κύριος Λεβό;
Είναι πολύ απασχολημένος. Δυστυχώς έχει γεμάτο πρόγραμμα.
Έχετε δει τη δεξαμενή μας;
Γιατί να θέλω να τη δω;
Είναι πολύ εντυπωσιακή.
Τόσο πολύ νερό!
Και τόσο ψηλά!
-Είδες την Μπέκι ή τον Κόντι; -Όχι.
Η Μπέκι δεν κάνει να σηκωθεί.
Δεν είναι πάνω. Ούτε ο Κόντι.
-Μπέκι; -Κόντι;
Τζακ!
Η Μπέκι και ο Κόντι μάλλον το έσκασαν.
Πόση ώρα λείπουν;
Μπορεί εδώ και ώρες.
Αν είναι πεζοί, δεν θα πήγαν μακριά.
Η Μπέκι δεν έπρεπε να βγει.
Θα ψάξω βόρεια, στο ποτάμι. Από κει που ήρθαν.
-Κι αν δεν πήγαν εκεί; -Δες αν έχει άντρες ο Λι.
Πες τους να πάνε νότια προς το Μπάξτον.
Εντάξει.
Μπιλ, χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
-Πού; -Θα σου εξηγήσω στο δρόμο.
-Κάτσε να σε βοηθήσω μ' αυτό. -Ευχαριστώ.
Λες ο γέρος που έχει το μαγαζί να χρειάζεται καθόλου βοήθεια;
Ψάχνεις για δουλειά;
Μπορεί. Αν προκύψει η σωστή ευκαιρία.
Έμαθα πως ο κύριος Γιοστ ψάχνει οδηγό.
Δεν θα πληρώνει πολλά, αλλά μπορείς να του μιλήσεις.
Ευχαριστώ πολύ, δεσποινίς...
Στάντον.
Δεν έχεις μικρό όνομα;
Κλάρα.
Όμορφο όνομα για ένα όμορφο κορίτσι.
Πόσο θα διαρκέσει αυτή η άδεια;
Δεν έχω αποφασίσει.
Απ' όσο σε ξέρω, όχι πολύ.
-Μοιάζει εγκαταλειμμένο. -Κόντι; Μπέκι;
Για παιδιά με τα πόδια, προχωράνε γρήγορα. Καμιά ιδέα;
Συνεχίζουμε βόρεια.
-Δεν θα τα καταφέρω. -Θα τα καταφέρεις.
Αν φτάσουμε στο ορυχείο, θα κρυφτούμε ως το πρωί. Έλα!
Κόντι! Μπέκι!
Θα βρήκαν καταφύγιο.
Στο φρεάτιο του ορυχείου.
Πήγε αργά.
Μην ανησυχείς. Ο Τζακ κι ο Μπιλ θα τους βρουν.
Ήταν ασφαλείς εδώ. Γιατί το έσκασαν;
Δεν ξέρω.
Έχουν ξαναμείνει μόνοι τους. Τίποτα δεν θα τους συμβεί.
-Η Μπέκι είναι άρρωστη, μέσα στο κρύο. -Αμπιγκέιλ.
Θα είναι μια χαρά.
Απ' το στόμα σου, στου Θεού τ' αυτί.
-Έλα, Μπέκι! -Συνέχισε χωρίς εμένα.
Μην τα παρατάς. Οι νικητές δεν παραιτούνται.
Γίνε νικητής και για τους δυο μας.
Κόντι! Μπέκι!
-Έλα! -Φύγε, αλλιώς δεν σου ξαναμιλάω!
-Δεν φεύγω χωρίς εσένα! -Φύγε!
Εδώ πέρα!
ΚΑΦΕ ΤΗΣ ΑΜΠΙΓΚΕΪΛ
Η Μπέκι κοιμάται.
-Θα δω μήπως ξανάρθει ο δρ Μπερνς. -Δεν θα έβλεπες τον Τζακ;
Θα καταλάβει. Θα τον δω αύριο.
Θα τιμωρηθώ;
Όχι, καλέ μου, δεν θα τιμωρηθείς. Αλλά θέλω να μάθω γιατί το σκάσατε.
Σας άκουσα με τον γιατρό. Θα μας στέλνατε πίσω.
Ξέρω πως είναι δύσκολο να το καταλάβεις, Κόντι.
Πρέπει να έχεις πίστη.
Πρέπει να ξέρεις στην καρδιά σου ότι ο Θεός σε προσέχει.
Ό,τι κι αν συμβεί, έχει σχέδια για σένα. Ακόμα κι αν δεν τα ξέρεις ακόμα.
-Έχει σχέδια και για σένα; -Ναι, αλλά να σου πω ένα μυστικό;
Υπήρξαν στιγμές στη ζωή μου που ήμουν πολύ θλιμμένη και φοβισμένη, σαν εσένα.
-Το έσκασες; -Το ήθελα.
Αλλά θυμήθηκα ότι όλα έχουν λόγο που γίνονται.
Όποιος κι αν είναι αυτός ο λόγος, εσύ και η Μπέκι είστε μαζί μου τώρα.
Και δεν θα πάτε πουθενά
μέχρι να γίνει καλά η αδελφή σου.
Αυτό σου το υπόσχομαι, ό,τι κι αν λέει οποιοσδήποτε.
-Ακόμα κι ο δρ Μπερνς; -Ακόμα κι ο δρ Μπερνς.
Χίκαμ.
Επιθεωρητή Έιβερι, χαίρομαι που βλέπω ότι κυκλοφορείς.
Χαίρομαι που με βλέπουν.
Πήρες, λέει, άδεια άνευ αποδοχών από τους έφιππους.
Ακριβώς.
Μπορούμε να συζητήσουμε την επόμενη κίνησή σου.
Η εταιρεία μου επεκτείνεται. Θα ήθελα κάποιον με τα ταλέντα σου τη νέα χρονιά.
Καλοσύνη σου.
Ακόμη δεν αποφασίζω τίποτα.
-Πάντως να το σκεφτείς. -Κύριοι, να σας κάνω παρέα;
Βασικά, μόλις έφευγα.
Έχω να τελειώσω την πρωτοχρονιάτικη λίστα της Ρόζμαρι.
Πρέπει να βρω τρόπο να ρίξω πέντε ντουζίνες πυροτεχνήματα μαζί
-χωρίς να κάψω την πόλη. -Κύριε Κούλτερ;
Ετοίμασα ένα σχέδιο για τα πυροτεχνήματα, αν θέλετε να δείτε.
Ασχολείσαι με τίποτε άλλο;
Εντάξει, όλα καλά.
Συγγνώμη. Δείξε μου.
Πάμε. Έλα να τα δω.
Έμαθα τι έγινε με τον Χιούστον.
Ναι, δούλευα καιρό αυτή την υπόθεση.
Θυμάμαι.
-Έλεγα... -Έλεγα...
-Εσύ πρώτος. -Εντάξει.
Δεν χρειάζεται να πω ότι είχα άφθονο χρόνο στη φυλακή.
Είδα πιο καθαρά τα πράγματα.
Νόρα,
λυπάμαι αν έκανα κάτι που σε πλήγωσε.
-Θέλω να το ξέρεις αυτό. -Κι εγώ λυπάμαι.
Η αλήθεια είναι πως δεν φέρθηκα δίκαια σ' εσένα.
Σ' εμάς.
Οι άνθρωποι κάνουν λάθη. Καμιά φορά δεν μπορείς να κάνεις τίποτα,
μόνο να το ξεχάσεις και να συγχωρήσεις.
-Το εννοείς στ' αλήθεια; -Είχες δίκιο.
Τον γιο μας δεν μπορούσα να ξεχάσω, οπότε πιάστηκα από πάνω σου.
Ήρθε η ώρα για μια νέα αρχή.
Και για τους δυο μας.
-Καλή χρονιά, Μπιλ. -Καλή χρονιά, Νόρα.
-Είσαι αρκετά ζεστά; -Καλά είμαι.
Αν χρειαστείς κι άλλη κουβέρτα, πες το μου.
-Εντάξει. -Καληνύχτα.
Κυρία Στάντον;
Η μαμά μου καθόταν μαζί μου για να πω προσευχή.
Θες να μείνω εγώ μαζί σου;
Εντάξει.
Εσύ πρώτη.
Κύριε, ευλόγησε τον Κόντι και φύλαγέ τον.
Ας κατανοήσει πόσο τον αγαπάς και πως πάντα θα τον προσέχεις.
Θεέ μου, ευλόγησε τη μαμά και τον μπαμπά που είναι με τους αγγέλους.
Και Σε παρακαλώ, κάνε καλά την Μπέκι.
-Αμήν. -Αμήν.
Παραλίγο να το ξεχάσω.
Ευλόγησε και την κυρία Στάντον.
Και πες στη μαμά να μην ανησυχεί πια.
Γιατί τώρα κάποιος με φροντίζει.
Αμήν. Ξανά.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Να ξεκινήσουμε;
-Δεν θα έρθει η Ρόζμαρι; -Είπε να ξεκινήσουμε χωρίς εκείνη.
Όλο με τον δημοσιογράφο ασχολείται. Κάτι δεν πάει και πολύ καλά.
Ο κύριος Γουόρντ ρωτούσε για τον "κύριο Λεβό".
Θα είναι ενδιαφέρον άρθρο.
Τα σημαντικά πρώτα.
Έχουμε κατακλυστεί από προσφορές για το κουτί μνήμης.
Υπάρχει η διακήρυξη του δημαρχείου
που αλλάζει το όνομα της πόλης σε Χόουπ Βάλεϊ.
Μια Βίβλος από την εκκλησία,
μια σχολική φωτογραφία των παιδιών,
μια συνταγή της κυρίας Τζάκσον για "πίτα με κροταλία και συκώτι".
Νομίζω ότι αυτή μπορεί να παραπέσει.
Ο Μάνινγκ έδωσε μια φυσαρμόνικα, αλλά δεν ξέρω αν πρέπει να μπει.
-Τον έχεις ακούσει να παίζει; -Εγώ ναι.
Καλύτερα να θαφτεί για τα επόμενα 100 χρόνια.
Η δις Λεβό έδωσε αντίγραφο του θεατρικού έργου Μέρα του Ιδρυτή που έγραψε,
πρόγραμμα από τον ρόλο της στο Κελάηδημα του κορυδαλλού,
μια ηχογράφησή της στο "Let Me Call You, Sweetheart"
και όλες τις εκδόσεις με τη στήλη συμβουλών της.
Και το κιμονό της από την όπερα Μικάδο.
Ίσως πρέπει να θέσουμε περιορισμό στον αριθμό των προσφορών.
Μόνο αν προσφέρεσαι να της το πεις εσύ.
Ομολογώ ότι είχα δισταγμούς γι' αυτό τον εορτασμό της Πρωτοχρονιάς.
Αλλά μάλλον το έχουμε ανάγκη.
Η Πρωτοχρονιά είναι μοναχική γιορτή.
Όχι φέτος.
Κανείς δεν χρειάζεται να 'ναι μόνος.
Αυτό κάνει μοναδικό το Χόουπ Βάλεϊ για μένα.
Στους παλιούς φίλους, και στη νέα χρονιά.
-Εις υγείαν. -Εις υγείαν!
Θα έρθεις για δείπνο, λοιπόν;
-Ανυπομονώ. -Πολύ ωραία.
Χαίρομαι που βλέπω ότι σε απασχολεί αν είναι καλά η Νόρα.
-Κάποιος πρέπει να το κάνει. -Την άφησες στο παρελθόν.
Να με συγχωρείς, Μπιλ,
αλλά θεωρείς πως εσύ θα έπρεπε να φροντίζεις τη Νόρα,
-με δεδομένο το πώς της φέρθηκες; -Ήρεμα, Χένρι.
Πες μου, αναρωτήθηκες ποτέ πώς ήξεραν οι αστυνόμοι ότι ήσουν εδώ
και δούλευες μια υπόθεση θεωρητικά κλειστή;
Πρέπει να έχεις αγανακτήσει που απαλλάχθηκα από όλες τις κατηγορίες.
Ο Χιούστον έχει πολύ υψηλά ιστάμενους φίλους, Μπιλ.
Εγώ θα κοιμόμουν με όπλο κάτω από το μαξιλάρι μου.
Για την ακρίβεια, δεν θα κοιμόμουν καθόλου.
Εντάξει, Ριπ.
Κοίτα τι σου έφτιαξα.
Ψητό κατσαρόλας.
Είναι πεντανόστιμο.
Το έφτιαξα μόνη μου.
Είδες;
Μούρλια!
Τι να κάνω για να καταλάβεις τι λέω;
Επίτρεψέ μου.
Ριπ, γέρο μου, νομίζω πως ήρθε η ώρα να κάνουμε μια κουβέντα από καρδιάς.
Το ξέρω πως σου είναι δύσκολο.
Μέχρι τώρα ήμασταν μόνο εσύ κι εγώ.
Δύο εργένηδες με τα χούγια μας.
Γελούσαμε, ξυνόμασταν, κυκλοφορούσαμε με τα σώβρακα.
Σύντομα έρχεται ο νέος χρόνος.
Ίσως δεν είμαστε μόνο οι δυο μας για πολύ.
Γι' αυτό θέλω να σταματήσεις να ζορίζεις τη δεσποινίδα Θάτσερ.
Δεν παίζει με την μπάλα όπως εσύ και δεν κυνηγάει σκίουρους.
Αλλά μυρίζει όμορφα.
Και είναι ξεχωριστή για μένα.
Γι' αυτό, να είναι ξεχωριστή και για σένα. Έγινε;
Μπράβο, αγόρι μου.
Από δω.
-Είναι υπερβολικό. -Δεν είναι τίποτα. Σε παρακαλώ, κάθισε.
Δεν μου έχει φερθεί κανείς έτσι πολύ καιρό τώρα.
Έτσι αξίζεις να σου φέρονται, όλο τον καιρό.
Πάντα ήσουν τόσο κύριος.
Υπάρχουν αρκετοί σ' αυτή την πόλη που δεν θα συμφωνούσαν με αυτό.
Δεν σε ξέρουν όπως εγώ.
Μια και λέμε για τα περασμένα,
αναρωτιέμαι αν υπάρχει περίπτωση
να ξαναγίνουν τα πράγματα μεταξύ μας όπως ήταν πριν.
Με την ευκαιρία της Πρωτοχρονιάς.
Τελείωσα τη σχέση μου με τον Μπιλ.
Ενδιαφέροντα νέα.
Έπρεπε να γίνει. Αλλά χρειάζομαι χρόνο, Χένρι.
Δεν παίζω παιχνίδια. Δεν έχω ξεκαθαρίσει ακόμα.
Δεν νομίζω ότι παίζεις παιχνίδια, Νόρα.
Αλλά θέλω να ξέρεις ότι θα είμαι εδώ.
Ό,τι κι αν αποφασίσεις.
-Εξαιρετικό παιχνίδι, κύριοι. -Δόκτωρ Μπερνς!
Η Μπέκι καίγεται από τον πυρετό.
-Πάλι σηκώθηκε από το κρεβάτι; -Όχι, ήταν καλά πριν μια ώρα.
Ελάτε.
Όλα θα πάνε καλά. Θα γίνεις καλά.
-Πώς είναι; -Τα ίδια.
Πάρτε αυτά. Πάρτε τα.
Πρέπει να ρίξουμε τον πυρετό αμέσως.
Χρειάζομαι κρύες κομπρέσες και φέρτε μου πάγο, αν βρείτε.
Ο ξαφνικός υψηλός πυρετός σημαίνει ότι η λοίμωξη προέρχεται από παράσιτο.
Μακάρι να το έβλεπα νωρίτερα. Τα συμπτώματά δεν ήταν ξεκάθαρα.
-Νόμιζα πως ήταν γρίπη. -Δεν γινόταν να το ξέρετε.
Της χορήγησα βάμμα κινίνου.
Θα περιμένουμε τα αποτελέσματα.
Λόρα, τι έγινε;
Δεν ξέρω να ζωγραφίσω την Πρωτοχρονιά.
Ναι, ξέρεις.
Τι είναι για σένα η Πρωτοχρονιά, στην καρδιά σου;
Ο μπαμπάς λέει ότι όλες οι χρονιές είναι ίδιες.
Τίποτα δεν διαφέρει. Τίποτα δεν αλλάζει.
Μπορεί, αν το θέλεις.
Τι θέλεις στη νέα χρονιά να διαφέρει από αυτήν;
Να είμαστε πάλι ευτυχισμένοι.
Τότε αυτό να ζωγραφίσεις.
-Ελίζαμπεθ, πώς πάει η Λόρα; -Δεν ξέρω.
Όταν πέθανε η μαμά της, ο μπαμπάς της απέκλεισε κάθε χαρά. Μόνο δουλεύουν.
Εσύ έχεις το χάρισμα να αλλάζεις το πώς βλέπουν οι άλλοι τα πράγματα.
Η αλλαγή έρχεται απ' αυτούς, όχι από μένα.
Ελίζαμπεθ! Χαίρομαι που σε βρίσκω.
-Καλησπέρα, Ρόζμαρι. -Τζακ.
Πρέπει να μιλήσουμε.
Εντάξει, αν αφορά την παράσταση, τα παιδιά κάνουν πρόβες καθημερινά.
Τέλεια! Θέλω να δούμε μαζί το πρόγραμμά σου.
Να το κάνουμε πιο πικάντικο, να το φτιάξουμε.
Είσαι απασχολημένη. Μην αγχώνεσαι.
Σίγουρα; Είχα κάτι ιδέες για το φινάλε.
-Έλεγα για κομφετί... -Ρόζμαρι, το έχω τακτοποιήσει.
-Μα... -Δεν έχει "μα". Το τακτοποίησα, τέλος.
Μπιλ!
-Έχεις ένα λεπτό; -Φυσικά, τι θέλεις;
Θα ήθελα να ξέρω γιατί με άφησες απ' έξω.
Δεν νομίζω ότι σε καταλαβαίνω.
Καταλαβαίνεις. Γιατί το κράτησες μυστικό για τον Χιούστον;
Δεν έχει σημασία.
Έχει για μένα.
Ήξερα ότι ήταν βρόμικος. Δεν μπορούσα να το αποδείξω.
Έπρεπε να μου το πεις.
-Ήταν πολύ επικίνδυνο. -Μπιλ, έχω μια δουλειά να κάνω.
Δεν ήθελα να χάσει η μάνα σου τον γιο της.
-Δεν είναι δική σου απόφαση. -Ίσως όχι.
Έκανες αυτό που θα έκανα, Τζακ.
Είμαι περήφανος για σένα.
Κύριε Κάμπελ, γεια σας.
Θέλω να ζητήσω συγγνώμη αν είπα κάτι λάθος τις προάλλες.
Δεν χρειάζεται να μου ζητάτε συγγνώμη.
Να ξέρετε πως η κόρη σας σας χρειάζεται πολύ.
Της λείπει η μητέρα της.
Το ξέρω.
Αλλά έχετε ο ένας τον άλλον.
Δεν ξέρετε πώς είναι.
Όχι, δεν ξέρω.
Η Λόρα νιώθει ενοχές που θέλει να ξανανιώσει ευτυχισμένη.
Χρειάζεται την παιδική της ηλικία.
Μην αφήσετε αυτό που συνέβη να της την πάρει.
Πάστορα Χόγκαν;
Γεια σου, Κόντι. Τι σε φέρνει εδώ;
Η κυρία Στάντον είπε να παίξω πριν το δείπνο,
αλλά ήθελα να σου μιλήσω.
-Εντάξει. Για ποιο πράγμα; -Την αδελφή μου.
Υποσχέθηκε ότι θα με έβλεπε στην παράσταση απόψε,
αλλά χειροτερεύει συνέχεια.
Λυπάμαι που το ακούω.
Θα μπορούσες να προσευχηθείς για κείνη; Δεν νομίζω ότι το κάνω σωστά.
Σίγουρα το κάνεις μια χαρά.
Εσύ είσαι πάστορας. Ίσως ο Θεός σε ακούσει καλύτερα.
Ο Θεός ακούει και τους δύο το ίδιο.
Όταν πέθαναν η μαμά και ο μπαμπάς,
ο πάστορας είπε ότι ο Θεός τούς χρειαζόταν στον παράδεισο.
Αλλά η Μπέκι είναι η μόνη οικογένεια που έχω.
Δεν μπορεί να τη χρειάζεται πιο πολύ ο Θεός από μένα, έτσι;
Ξέρω τι να κάνουμε.
Ας προσευχηθούμε μαζί.
Κάτσε κάτω.
Δύο φωνές είναι καλύτερες από μία.
Εντάξει.
-Θα προσευχηθώ πολύ δυνατά. -Κι εγώ το ίδιο.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
Δεν ξέρω αν με κατάλαβε ο κύριος Κάμπελ, αλλά προσπάθησα.
Τη μέρα που πέθανε ο πατέρας, η μαμά φερόταν φυσιολογικά.
Χαμογελούσε, συνέχιζε κανονικά, έφτιαξε δείπνο για όλους.
Δεν την είδα να κλαίει καθόλου.
Θα ήταν πολύ δύσκολο.
Τα παιδιά θέλουν χρόνο να πενθήσουν.
Πρέπει να ξέρουν και πότε να προχωρήσουν.
Θυμάμαι ότι κι εγώ ένιωθα ένοχος όταν ήμουν χαρούμενος.
Πάρα πολύ καιρό, δεν το θεωρούσα σωστό να διασκεδάζω. Σαν τη Λόρα.
Όταν βλέπω εκείνη και τον μπαμπά της, το καταλαβαίνω.
Μου ξυπνάει πολλές αναμνήσεις.
Και βέβαια.
Συγγνώμη.
Δεν ήθελα να σε φορτώσω μ' αυτό.
Τζακ, πρέπει να μπορούμε να μοιραζόμαστε τις αναμνήσεις μας.
Καλές και κακές.
Ας συγκεντρωθούμε στο να φτιάξουμε καινούριες.
Καλώς ήρθατε όλοι
στον πρώτο από τους πολλούς ξεχωριστούς πρωτοχρονιάτικους εορτασμούς.
Αργότερα σήμερα θα γίνει η τελετή αφιέρωσης του δέντρου,
το βράδυ θα έχουμε την παράσταση των παιδιών
και φυσικά, τα πυροτεχνήματα τα μεσάνυχτα,
όταν θα σφραγίσουμε το κουτί μνήμης για 100 χρόνια.
Χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις,
δήμαρχε Γκάουεν, θα ανακοινώσετε τον νικητή του διαγωνισμού τέχνης;
Η επιτροπή δυσκολεύτηκε πολύ, επειδή όλοι σας κάνατε εξαιρετική δουλειά.
Αλλά πρώτο έρχεται το έργο...
"Ανατολή στο Χόουπ Βάλεϊ".
Δικό μου είναι!
Πολύ ωραίο!
Ζωγράφισες από καρδιάς.
Η μαμά είναι η ανατολή μας. Θέλει να είμαστε ευτυχισμένοι.
Εντάξει.
-Λι; -Ναι;
Να ετοιμάσουμε τα τραπέζια με τα αναψυκτικά.
Ρόζμαρι, ηρέμησε. Έχουμε χρόνο.
Δεν μπορώ να ηρεμήσω! Τα θέλω όλα τέλεια για τον κύριο Γουόρντ.
Ας μην είναι και όλα τέλεια.
Έτοιμοι οι εκτοξευτήρες των πυροτεχνημάτων. Κάτι άλλο;
-Βασικά... -Χίκαμ, αρκετά έκανες. Ευχαριστούμε.
Πάψε να τον εκμεταλλεύεσαι τον δύστυχο. Σε ακολουθεί σαν κουταβάκι.
Γελοιότητες! Δεν τον εκμεταλλεύομαι!
Αλήθεια;
Πασχίζεις τόσο να κρατήσεις τα προσχήματα,
που δεν σε νοιάζει τι είναι αληθινό και τι όχι.
Λι Κούλτερ, πάρ' το πίσω αυτό αμέσως.
Όχι, δεν το παίρνω.
Γιατί καμιά φορά, Ρόζμαρι, η ζωή είναι παραπάνω από μια παράσταση.
Αλλά εσένα σε παρασέρνει τόσο η ερμηνεία,
που ξεχνάς τι είναι σημαντικό.
-Αυτό δεν είναι αλήθεια. -Η αλήθεια;
Ώστε σε νοιάζει η αλήθεια;
-Φυσικά με νοιάζει. -Ωραία. Τότε πείσε με.
Ευχαριστώ!
Ακριβώς.
Κύριε Γουόρντ!
Έχω να ομολογήσω κάτι.
Δεν ήμουν απολύτως...
ειλικρινής μαζί σας.
-Για ποιο θέμα; -Μάλλον έγινε μια παρεξήγηση.
Παρέκαμψα λιγάκι έναν μικροκανονισμό του διαγωνισμού.
Δεν είμαι στ' αλήθεια...
Στην ουσία δεν έχω...
Δεν έχω...
Τι δεν έχετε;
Σύζυγο.
Ορίστε. Το είπα.
Δεν έχω σύζυγο.
Δεν έχετε;
Θέλατε μια ιστορία για την Πρωτοχρονιά μιας οικογένειας της μεθορίου. Αυτό έδωσα.
Αλλά η αλήθεια είναι
ότι εγώ έχω οικογένεια.
Αλλά οι οικογένειες βγαίνουν σε διάφορα είδη και μεγέθη.
Όλοι οι άνθρωποι στο Χόουπ Βάλεϊ είναι η οικογένειά μου.
Δεν υπάρχει οικογένεια σε όλη τη χώρα καλύτερη από αυτήν εδώ.
Λέτε να μην το είχα καταλάβει;
-Γιατί δεν είπατε κάτι; -Ήθελα να δω τι θα κάνατε στην πορεία.
Υποθέτω ότι θα ακυρώσετε την ιστορία για το Χόουπ Βάλεϊ.
Και βέβαια όχι!
Αυτή η ιστορία είναι πιο σημαντική από την προηγούμενη.
Σε αυτή την πόλη νοιάζονται ο ένας για τον άλλον, όλο τον χρόνο.
Είναι μια πτυχή που οι αναγνώστες θα ρουφήξουν.
Άρα θα σας έχουμε κοντά μας απόψε;
Δεν θα το έχανα με τίποτα.
Είδες;
Πώς είναι η Μπέκι;
Ο πυρετός έπεσε, αλλά ο σφυγμός είναι αδύναμος.
-Ενημερώστε με αν αλλάξει κάτι. -Ναι.
Πού είναι ο Κόντι;
Καληνυχτίζει την αδελφή του.
Δεν ήθελε να την αφήσει,
αλλά του θύμισα πόσο θέλει εκείνη να πάει στην παράσταση.
Θα τον πάρεις μαζί σου; Εγώ θα μείνω εδώ.
Είσαι σίγουρη;
Θέλω να είμαι μαζί της.
Μπέκι;
Δεν ξέρω αν με ακούς.
Με τον πάστορα Χόγκαν προσευχηθήκαμε να γίνεις καλά.
Οπότε πρέπει να το παλέψεις, εντάξει;
Μακάρι να μπορούσες να έρθεις.
Δεν θα είναι το ίδιο χωρίς εσένα.
Αλλά ξέρω ότι ήθελες να το κάνω, οπότε δεν θα σε απογοητεύσω.
Σ' αγαπώ, Μπέκι.
Είσαι η καλύτερη αδελφή.
Περίμενα να έχεις φύγει ως τώρα.
Σου είπα. Μου αρέσει εδώ, Ματ.
Με λένε Φρανκ.
Πάστορα Χόγκαν.
Η Αμπιγκέιλ λέει ότι θα μείνει με την Μπέκι απόψε.
-Εντάξει, θα πάω να κάτσω μαζί της. -Όχι.
Είπε να πάτε να περάσετε καλά.
Ήθελα να βοηθήσω κι εγώ, αλλά δεν με άφησε.
-Τα λέμε εκεί. -Εντάξει.
Η Αμπιγκέιλ από το καφέ;
-Είναι η αγαπημένη σου; -Δεν είναι έτσι.
Κλάρα!
Ο κύριος Γιοστ με προσέλαβε.
Συγχαρητήρια.
Δεν θα μείνεις, Τζέσι.
Εδώ κάνεις ένα λάθος.
Άκουσέ με.
Θέλω να έχεις φύγει ως το πρωί. Με κατάλαβες;
Αλλιώς τι θα γίνει, "πάστορα";
Ξέρεις για τι είμαι ικανός.
Με συγχωρείς.
Ονομάζεσαι Τζέσι Φλιν;
Ναι.
Κάποιος σου άφησε αυτό. Είπε πως είναι σημαντικό.
ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ - 500 ΔΟΛ. ΑΜΟΙΒΗ ΜΑΤ ΛΑΝΤΡΙ
Είμαι ο νέος χρόνος. Τιμώ το παρελθόν και ονειρεύομαι το μέλλον.
Είμαι ο νέος χρόνος. Ένα έργο τέχνης που ακόμα δεν φτιάχτηκε.
Είμαι ο νέος χρόνος.
Η υπόσχεση της ομορφιάς, της ελπίδας, της χάρης του Θεού.
Θαυμάσια χάρη
Πόσο γλυκός ο ήχος σου
Που έσωσε τον φουκαρά
Εμένα
Χαμένος ήμουν κάποτε
Μα τώρα βρέθηκα
Τυφλός ήμουν
Μα τώρα βλέπω
Χαμένος ήμουν κάποτε
Μα τώρα βρέθηκα
Τυφλός ήμουν
Μα τώρα βλέπω
Μπέκι!
Το κινίνο καταπολέμησε τη λοίμωξη, προς το παρόν.
Θα την πάρω στο Γιούνιον Σίτι, για την κατάλληλη θεραπεία.
-Για πόσο καιρό; -Θα περιμένουμε να δούμε.
Πότε πρέπει να φύγουμε;
Αν έχει καλό καιρό, να φύγουμε αύριο.
Πολύ σύντομο είναι.
Πρέπει να πάμε σύντομα, για να αναρρώσει. Θα πάρει χρόνο.
Κυρία Στάντον, να μείνει μαζί σας ο Κόντι μέχρι να γίνω καλά;
Μαζί μου;
Ξέρω ότι θα είναι εντάξει αν τον φροντίζετε εσείς.
-Μα θέλω να είμαι μαζί σου. -Δεν μπορείς.
-Γιατί; -Η αδελφή σου δεν είναι ενήλικη.
Το κράτος πρέπει να σου ορίσει κηδεμόνα.
Σας παρακαλώ;
-Υπόσχομαι ότι δεν θα είναι πρόβλημα. -Το ορκίζομαι.
Θα κάνω ό,τι μου λένε.
Πώς μπορώ να πω όχι;
Λοιπόν, κοντεύει μεσάνυχτα! Ώρα για τα πυροτεχνήματα!
Δέκα!
Εννέα!
Οχτώ!
Επτά!
Έξι!
Πέντε!
Τέσσερα!
Τρία!
Δύο! Ένα!
Ευτυχισμένος ο νέος χρόνος!
Θα μπορούσε να είναι τελειότερη η Πρωτοχρονιά;
-Ίσως λιγάκι. -Πώς;
Έτσι.
Κι έτσι πέρασε άλλος ένας χρόνος και αρχίζει ένας νέος.
Ένας χρόνος για την οικογένεια, ένας χρόνος για την αλήθεια,
ένας χρόνος για απροσδόκητες ευλογίες, ένας χρόνος για αγάπη.
Υποτιτλισμός: Πέγκυ Μπαρούνη