When Calls the Heart'ın önceki bölümlerinde:
Charles'la kesin olarak bitti.
Yılbaşı Gecesi hakkında bir hikaye yapmak üzere...
Senin hakkında.
Eğer açsan, istemelisin.
-Adın ne? -Cody.
-Bir arkadaşımı arıyorum. -Sorun istemiyorum.
Bir süre buralarda olacağım.
Yöntemlerini her zaman onaylamıyorum,
ama bir şekilde işi hallediyorsun.
Önemli olan da bu, değil mi?
Hala yapılacak evrak işi var,
ama resmi olarak yeniden atandığını sana haber vermekten memnunum.
Şu andan itibaren.
Teşekkür ederim, Sam.
Şu an itibariyle iznimi kullanımıyorum.
Peki, ama fazla uzun sürmesin.
Senin gibilere ihtiyacımız var.
İyi çalışmalar.
Bill.
Sanırım konuşmamız gerek.
Şimdi olmaz, Jack.
Lee!
-Hey! -Meşgul görünüyorsun, dostum.
Tahmin bile edemezsin.
Rosemary ve yılbaşı kutlamasıyla
bir ilgisi yok ya?
Benim hedefim o kadına "hayır" demeyi öğrenmek.
-Bol şans. -Teşekkürler.
-Sonra görüşürüz. -Görüşürüz.
Rip!
Lütfen?
Rip! Lütfen?
Sormalı mıyım?
-Onu yürüyüşe çıkardım. -Ve?
Göletin oradaki çamur boyunca bir tavşan kovaladı ve geri gelmedi,
ben de kayıp düştüm.
Çamur sana yakışıyor.
Bu benim en sevdiğim etekti.
-Sanırım hoş karşılanmayı çoktan aştı. -Hayır.
Hayır.
Vazgeçmek zayıflık olur.
Hem daha yeni saygı duymaya başladı, değil mi?
Roma bir günde kurulmadı.
Gel, oğlum!
Git.
Haydi gel!
Hallmark Channel Sunar
BAR
Röportajı evinizde yaparız sandım.
-Tamirat var. -Evet, tamir edilecek çok şey var.
Öyle mi? Ne oldu?
-Sel. -Yangın.
-İlk sel... -Evet.
Sonra da yangın oldu.
Ne yazık ki tersi olmadı.
Sel yangını söndürebilirdi.
Evet, bu çok... Çok zor bir yıldı.
Ama hayat böyle işte.
Evet, öyle.
Peki izdivacınız ne kadar süredir devam ediyor?
Yani, uzun süredir...
-Evet. -Oldukça uzun.
-Dört yıl? -Evet.
Evet.
Yani, o kadar hızlı geçiyor ki, akılda tutmak zor oluyor.
Alyans takmıyorsunuz, Bayan LeVeaux?
-Kayıp. -Tamirde...
Diyecektim ki, o kadar çok kilo kaybettim ki,
onu daraltmaya tamire verdim.
-Parmakları kemiklidir. -Kemikli değil, hayatım. Sadece ince.
Evet, ince demek istedim. Doğru.
Siz de yüzük takmıyorsunuz, Bay Leveaux?
Hayır. Hayır, ben... Altına alerjim var.
Onu kaşındırıyor.
Bu özel, sence de öyle değil mi, aşkım?
Özel hikayelere bayılırım. Aslında ne kadar çok o kadar iyi.
Anlatacak o kadar çok şey var ki, ama zaman yok.
Senin işe dönmen gerekiyor,
-Doğru. -tatlım.
Bir an önce gitmeliyiz, o günbatımını yakalamak istiyorsak.
Saat daha öğleden sonra 4:00.
-Erken kalkanı bilirsiniz. -Günbatımını yakalamayı sever.
-Değil mi? Evet. -Gidelim mi?
Laura?
Bayan Thatcher, burada ne yapıyorsunuz?
Bir kitap getirdim.
Ona birlikte bakarız diye düşündüm.
Ne tür bir kitap?
Harvey Dunn gibi ünlü sanatçıların tablolarıyla dolu.
O da senin gibi sınırda büyüdü.
Ve tablolarının birçoğu tıpkı sen ve baban gibi çok çalışan
insanlar hakkında.
Bu kadın anneme benziyor.
Annenin saçı kızıl mıydı?
Resmimim iyi olduğunu söylerdi.
Eminim senin sürekli üzgün olmanı istemezdi, Laura.
Babanın da üzgün olmasını istemezdi.
Bu bende kalabilir mi?
İstersin diye umuyordum.
İşte. Bir tane daha göstereyeyim.
Şu da güzel.
Becky nasıl?
Bir gün daha yatak istirahatı ve yılbaşında ayağa kalkar.
-Bu iyi haber. -Ne yapacağını düşündün mü?
Neyi ne yapacağım?
Küçük kız iyileştiğinde
ikisini burada tutmak için bir sebep kalmayacak.
Kaçaklar, sanırım?
-Evet, ama... -O halde bir eve yerleştirilmeliler.
Bence şu anda bir yere gitmemeliler.
Hayır.
Şu anda değil.
Eninde sonunda bunu yapmalısınız.
San Francisco Herald'dan gelen muhabir sen olmalısın.
Aslında öyle. Mike Ward.
Ve siz kimsiniz?
Florence Blakeley.
Yılbaşı Komitesi'ndeyim
ve sizi Hope Valley'de görmekten dolayı çok mutluyuz!
Bay Ward, işte buradasınız.
Bayan Blakeley'in bizimle kalıp sohbet edememesi ne kadar üzücü.
Bayan Blakeley.
Yazınızda şöyle yazmışsınız:
"Bayan Blakeley hep her felakette bir hayır bulan biridir."
Yorumda bulunur musunuz?
-Efendim? -Demek istediğim
Florence, burada, hepimizi doğru yolda
sokan kişidir.
O olmasaydı kesinlikle kaybolurduk.
Çok incesiniz. Sanırım.
Şimdi, yapacak işiniz olduğunu biliyorum, tatlım, o yüzden sizi meşgul etmeyelim.
Ve sizi de.
İkiniz için planlanan yoğun bir günüm var, o yüzden hiç boş vaktim yok.
Hem de hiç.
Ve tahminimce Bay LeVeaux bize katılacak?
Bay LeVeaux mu?
Çok yoğun ve ne yazık ki tüm programı dolu.
Su kulemizi gördünüz mü?
-Neden su kulenizi görmek isteyeyim? -Çok etkileyici.
Tüm o su
bir kulede.
-Becky veya Cody'yi gördün mü? -Hayır.
Becky'nin yataktan çıkmaması lazım.
Üst katta yok ve Cody de öyle.
-Becky? -Cody?
Jack! Jack.
Becky ile Cody. Kaçmış olabilirler.
-Ne kadardır kayıplar? -Bilmiyorum.
Saatlerdir olabilir.
Yürüyerek gittilerse, uzakta olamazlar.
Becky'nin çıkmaması gerekiyordu.
Nehire doğru kuzeyi araştırırım. Geldikleri yeri.
-Ya oraya gitmedilerse? -Bak bakalım Lee birkaç adam ayarlar mı.
Buxton'a, güneye doğru gitmelerini söyle. Git.
Pekala.
Bill!
Yardımın lazım.
-Hangi konuda? -Yolda anlatırım.
Bırak yardım edeyeyim.
Sağ ol.
Sence burayı işleten ihtiyarın ekstra yardıma ihtiyacı olur mu?
Bir iş mi arıyorsun?
Doğru fırsatsa, neden olmasın.
Bay Yost'un bir şöföre ihtiyacı varmış.
Parası fazla değil, ama konuşmak istersen o içeride.
Çok teşekkür ederim, Bayan...
Stanton.
Bir adın yok mu?
Clara.
Güzel bir kız için şeker bir ad.
Bu izin ne kadar sürecek?
Karar vermedim.
Seni tanıyorsam, fazla sürmez.
-Terk edilmişe benziyor. -Cody?
Becky?
Yürüyerek seyahat edenler için fazla hızlılar. Fikrin var mı?
Kuzeye devam et.
-Başaracağımı sanmam. -Tabii yaparsın!
Madene ulaşırsak, sabaha kadar saklanırız.
Haydi gel.
Cody! Becky!
Saklanmış olmalılar.
Maden kuyusu.
Geç oluyor.
Endişelenme.
Jack'le Bill onları bulur.
Burada güvendeydiler.
Neden kaçtılar?
Bilmiyorum.
Ama daha önce de kendi başlarınaydılar, onlara bir şey olmayacak.
Becky çok hasta. Soğukta kalmamalı.
Abigail,
onlar iyi olacak.
Söylediklerini Tanrı duysun.
-Haydi Becky! -Bensiz devam et.
Şimdi vazgeçemezsin.
-Babam kazananlar vazgeçmez dedi. -O halde kazanan sen ol.
-Tamam mı? -Cody! Becky!
Haydi gel!
Git şimdi, yoksa seninle asla konuşmam.
-Sensiz gitmem. -Git!
Burası!
Becky uyuyor.
Dr Burns gelebilir mi bir bakayayım.
-Bu akşam Jack'i görmen gerekmiyor mu? -Anlayacaktır. Yarın görüşürüz.
Başım belada mı?
Hayır, tatlım, başın belada değil,
ama yine de neden kaçtın merak ediyorum.
Seni ve doktoru duydum. Bizi geri gönderecektin.
Bunu anlamak senin için zor, biliyorum, Cody,
ama inançlı olmalısın.
Kalben bilmelisin ki, Tanrı seni gözetiyor
ve ne olursa olsun, senin için bir planı var,
sen planın ne olduğunu bilmesem bile.
Senin için de bir planı var mı?
Evet. Ama bir sır öğrenmek ister misin?
Hayatımda tıpkı senin gibi,
çok üzüldüğüm ve korktuğum zamanlar oldu.
-Kaçtın mı? -İstedim.
Ama her şeyin bir sebebi olduğunu hatırladım
ve sebep her neyse,
sen ve Becky şimdi benimlesiniz
ve kız kardeşin ayağa kalkıp
iyileşene kadar hiçbir yere gitmiyorsunuz ve bu benim size sözüm,
her kim ne derse desin.
-Dr. Burns bile mi? -Dr. Burns bile.
Hickam.
Müfettiş Avery.
Sizi iyileşmiş görmek ne güzel.
Öyle görülmek de.
İzinli olduğunuzu duydum.
Bu doğru.
Belki oturup bir sonraki hamleni konuşmalısın.
Şirketim büyüyor.
Senin yeteneğinde birini yılbaşında kullanabilirim.
Peki, bu çok nazikçe.
Henüz bir karar vermedim.
Peki, bunu bir düşün.
Beyler.
Size katılabilir miyim?
Aslında ben kalkıyordum.
Rosemary yılbaşından önce bitirilmesi gereken bir liste verdi.
Elli tane maytabı aynı anda kasabayı
yakmadan ateşlemenin bir yolunu bulmalıyım.
Affedersiniz, Bay Coulter?
O maytapları nasıl ateşleneceği üzerine bir çizim yaptım
-eğer bir bakmak isterseniz. -Başka bir şey yapmaz mısın?
Sorun değil, sorun değil.
Bize izin verin. Çizimleri göster.
Gidelim. Bir bakayayım.
Müfettiş Houston'la olanları duydum.
Evet.
-O dava üstünde uzun süre çalıştım. -Hatırlıyorum.
-Düşünüyordum da... -Düşündüm de...
-İlk önce sen. -Tamam.
Peki, hapiste bol vaktim olduğunu söylememe gerek yok.
Bir bakış açısı kazandım.
Nora,
eğer seni üzecek bir şey yaptıysam, üzgünüm.
Bunu bilmeni istiyorum.
Ben de üzgünüm.
Gerçek şu, sana karşı adil olmadım.
Ya da bize.
İnsanlar hata yapar ve bazen geride bırakıp affetmenin dışında
insanların yapabileceği başka bir şey yoktur.
Bunda samimi misin?
Haklıydın.
Bırakamadığım şey oğlumuzdu, onun yerine sana tutundum.
Yeniden başlamanın zamanı geldi.
Her ikimiz için de.
İyi yıllar, Bill.
İyi yıllar, Nora.
-Yeterince ısındın mı? -Ben iyiyim.
Ek battaniye istersen bana haber ver.
-Pekala. -İyi geceler.
Bayan Stanton?
Annem uyku vakti dualarımı edene kadar yanımda kalırdı.
Benim kalmamı ister misin?
Pekala.
Sen başla.
Tanrım, Cody'yi kutsa ve onu koru.
Onu ne kadar sevdiğini ve hep koruyacağını onun bilmesini sağla.
Ve Tanrım şu anda cennette olan anne ve babamı kutsa,
ve lütfen Becky'yi iyileştir. Amen.
-Amen. -Ah, neredeyse unutuyordum.
Bayan Stanton'ı da kutsa
ve anneme artık endişelenmemsini söyle,
çünkü şimdi bana başka biri bakıyor.
Amen. Tekrar.
İyi geceler.
Başlayalım mı?
-Rosemary bize katılmayacak mı? -Bensiz başlayın dedi.
O muhabiri eğlendirmekle meşgul.
Bana sorarsanız, işler fazla gelişme göstermiyor.
Bay Ward, Bay LeVeaux'yu soruyordu.
İlginç bir yazı olmalı.
Peki, her şey sırasıyla.
Hatıra kutusu için teklif yağmuruna tutulduk.
Kasabanın isminin Hope Valley'e
değiştirilmesinin belediye meclis bildirgesi var.
Yeni kilisemizden bir incil.
Çocukların okul fotoğrafı.
Bayan Jackson'dan çıngıraklı yılan ve ciğer turtası tarifi.
Sanırım bunu kaybedebiliriz.
Richard Manning mızıkasını gönderdi, ama dahil edilmeli mi emin değilim.
-Onu dinledin mi? -Ben dinledim.
Belki önümüzdeki yüz yıl boyunca gömülü kalsa daha iyi.
Bayan LeVeaux, Kuruluş Günü için yazdığı oyunun bir kopyasını,
Şakıyan Çalıkuşu'ndaki performansının tiyatro programını,
"Let Me Call You, Sweetheart" yorumunun bir kaydını
ve tavsiye köşesinin her baskısını göndermiş.
Ah, bir de Mikado'daki kimonosu.
Belki de gönderim sayısını sınırlamalıyız.
Ona söylemeye gönüllü olursan.
Kabul etmeliyim ki tüm bu yılbaşı tantanası konusunda şüpheliydim,
ama sanırım buna ihtiyacımız var.
Yılbaşı yalnız bir tatil olabiliyor.
Bu yıl değil.
Kimse yalnız olmak zorunda değil.
Hope Valley'i benim için özel kılan da bu.
Eski dostluklara ve yeni yıla.
-Katılıyorum. -Katılıyorum.
-O halde bu akşam yemeğine geleceksin? -Dört gözle bekliyorum.
Çok güzel.
Nora'nın iyiliğiyle bu kadar ilgilendiğini görmek çok güzel.
Birisi ilgilenmeli.
Daha önce ortadan kayboldun.
Beni affet ama ona nasıl davrandığın
göz önüne alındığında senin Nora için endişelenmen mi gerekiyor?
Sakin ol, Henry.
Söyle bana, kapanmış olması gereken bir dava üstünde çalıştığını
Mountie'lerin nasıl öğrendiğini hiç düşündün mü?
Tüm suçlamalardan aklanmam seni çileden çıkarmış olmalı.
Houston'ın yüksek mevkilerde tanıdığı var, Bill.
Yerinde olsam, yastığımın altında tabancayla uyurdum.
Aslında gözümü hiç uyku tutmazdı.
Pekala, Rip.
Bak senin için ne yaptım.
Etli güveç.
Gerçekten çok lezzetli.
Kendim yaptım.
Gördün mü?
Nefis, nefis!
Sana ulaşmak için ne yapmalıyım?
İzin ver.
Rip, yaşlı kurt, seninle dertleşmenin zamanı geldi sanırım.
Bu senin için zor, biliyorum.
Şimdiye kadar sadece sen ve bendik.
Sadece iki yaşlı bekar, kendi düzenimizde yuvarlanıp gidiyorduk,
etrafta uzun paçalı donumuzla.
Ama yakında yeni yıl geliyor.
Daha fazla sadece ikimiz olmayabiliriz.
O yüzden Bayan Thatcher'a zorluk çıkarmayı kesmeni istiyorum.
Şimdi, senin gibi kovalamaca oynayamabilir ve sincap kovalamada iyi olmayabilir.
Ama o güzel kokuyor.
Ve benim için de özel biri,
o yüzden senin için de özel biri olmaya ihtiyacı var, tamam mı?
Aferin sana.
-Bu çok fazla! -Saçmalama. Lütfen, otur.
Uzun süredir kimse bana böyle davranmadı.
Sürekli böyle davranılmayı hak ediyorsun.
Her zaman bir beyefendiydin.
Bu kasabada bu tanımın
dışında kalan insanlar var.
Onlar seni benim gibi tanımıyor.
Geçmiş zamandan konuşmuşken,
ikimizin arasının
eskiden olduğu gibi olma şansı var mıydı, merak ediyorum.
Yani, yeni yıl geliyorken falan.
Bill'den tamamen ayrıldım.
Bu ilginç bir haber.
Yapılması gerekiyordu, ama zamana ihtiyacım var, Henry.
Oyun oynamak istemiyorum. Henüz bir çaresini bulmadım.
Oyun oynadığını sanmıyorum, Nora.
Kararın ne olursa olsun, burada olduğumu
sadece bilmeni istedim.
-Harika oyun, beyler. -Dr. Burns!
Becky ateşler içinde yanıyor.
-Yine mi yatağından çıktı? -Hayır. Bir saat önce iyiydi.
Haydi gel.
Tamam. İyisin. İyisin.
-O nasıl? -Aynı.
Bunları alın. Alın şunları.
Ateşini hemen düşürmeliyiz.
Soğuk kompres lazım ve varsa bana buz getirin.
Aniden başlayan yüksek ateş, enfeksiyona parazitin sebep olduğunu gösterir.
Keşke daha önce fark etseydim,
ama semptomları belirgin değildi ve grip oldu sandım.
Bilemezdiniz.
Ona kinin tentürü uyguladım.
Bekleyip ne olacağını görmeliyiz.
Laura, ne oldu?
Yılbaşı ruhuna nasıl girilir bilmiyorum.
Evet, biliyorsun.
Sadece yılbaşının senin için anlamını düşün, kalben.
Babam bir yıl diğerinden farklı değil diyor.
Hiçbir şey farklı değil.
Hiçbir şey değişmiyor.
Değişebilir, eğer sen istersen.
Bu yıldan farklı olarak ne olsun istersin yılbaşında?
Yeniden mutlu olmamızı.
O zaman çizmen gereken bu.
-Elizabeth. Laura nasıl? -Bilmiyorum.
Annesi ölünce babası neşeyi hayatlarından çıkardı.
Tek yaptıkları çalışmak.
İnsanların bakış açısını değiştirme gibi bir yeteneğin var.
Değişim onlardan geliyor, benden değil.
Elizabeth. Seni bulduğuma çok sevindim.
-İyi günler, Rosemary. -Jack.
Senle ben, konuşmalıyız.
Pekala,
ama konu yılbaşı programıysa çocuklar her gün prova yapıyor.
Harika! Çünkü senaryonun üstünden seninle geçmek istedim.
Belki biraz renklendirebiliriz. Biraz parlatırız.
Meşgulsün biliyorum. Merak etme.
Emin misin? Final için bazı fikirlerim var.
-Düşünüyordum da... -Rosemary, ben hallediyorum.
-Ama ben... -Ama yok. Halloldu. Hepsi bu kadar.
Bill!
-Vaktin var mı? -Tabii. Aklında ne var?
Beni neden dışladığını bilmek istiyorum.
Neden bahsettiğini bilmiyorum.
Tabii biliyorsun.
Houston'ı neden sır olarak sakladın?
Bu fark etmez.
Bana eder.
Houston'ın pisliklerini biliyordum, sadece kanıtlayamadım.
-Bana baştan söylemeliydin. -Çok tehlikeliydi.
Bill, yapmam gereken bir iş var.
Annenin bir koca ve oğul kaybetmesine izin veremezdim.
-Bu senin vereceğin karar değil. -Belki değil.
Yaptığının aynısını yapardım, Jack.
Seninle gurur duyuyorum.
Bay Campbell! Merhaba.
Geçen gün yanlış bir şey söylediysem özür dilerim.
Benden özür dilemeniz gerekmez.
Kızınızın size çok ihtiyacı olduğunu bilmenizi istiyorum.
Annesini çok özlüyor.
Biliyorum.
Ama birbirinize sahipsiniz.
Nasıl olduğunu bilmiyorsunuz.
Hayır, bilmiyorum.
Ama bence Laura yeniden mutlu olmak konusunda suçluluk duyuyor.
Onun çocukluğuna ihtiyacı var, Bay Campbell.
Lütfen annesine olanlardan dolayı elinden bunu almayın.
Rahip Hogan?
Merhaba, Cody. Seni buraya getiren nedir?
Bayan Stanton yemekten önce dışarıda oynayabileceğimi,
ama sizinle konuşmam gerektiğini söyledi.
Peki. Konu ne?
Kız kardeşim.
Bu akşamki yılbaşı programında beni seyretmeye söz verdi,
ama gittikçe kötüleşiyor.
Bunu duyduğuma üzüldüm.
Onun için dua edebilir misiniz? Çünkü sanırım bunu doğru yapmıyorum.
Eminim gayet iyi yapıyorsundur.
Siz bir rahipsiniz, belki Tanrı sizi daha iyi dinler.
Tanrı ikimizi de aynı dinler.
Annem ve babam öldüğünde kilisemizdeki
rahip dedi ki, Tanrı'nın onlara cenette ihtiyacı varmış,
ama Becky geriye kalan tek ailem.
Tanrı'nın ona benden daha fazla ihtiyacı yoktur, değil mi?
Sana ne diyeceğim.
Birlikte dua edelim.
Otur.
İki ses birden iyidir, değil mi?
Tamam.
Gerçekten kararlı dua edeceğim.
Ben de öyle.
Bay Campbell'e anlatabildim mi bilmiyorum, ama denedim.
Babamın öldüğü gün annem hiçbir şey olmamış gibi davrandı.
Sadece gülümsedi, herkes için yemek hazırladı.
O gece ağladığını hiç görmedim.
Bu çok zor olmuş olmalı.
Çocuklara yas için zaman lazım.
Aynı anda hayata devam etmenin vaktini de bilmeliler.
Ben de
mutlu olduğum için suçluluk duyduğumu hatırlıyorum.
Uzun bir süre eğlenmenin doğru olmadığını sandım.
Laura gibi.
Onu ve babasını gördüğümde, bunu anladım.
Ve bu birçok hatırayı canlandırdı.
Tabii öyle yapar.
Üzgünüm.
-Bunlarla canını sıkmak istemedim. -Jack.
Birbirimizle anımlarımızı paylaşabilmeliyiz.
İyi veya kötü.
Neden birlikte yeni anılar yaratmaya odaklanmıyoruz?
Birçok özel yılbaşı kutlamalarımızın ilkine hoş geldiniz.
Bugün daha sonra ağaç süsleme törenimiz olacak,
sonra bu akşam çocukların programı
ve tabii hatıra kutusunun yüz yıllığına mühürlenmesinin
yer aldığı gece yarısı havai fişek gösterisi.
Ve şimdi, lafı fazla uzatmadan, Vali Gowen
sanat yarışmamızın sonucunu açıklar mısınız, lütfen?
Komite uzun ve zorlu incelemeden sonra,
çünkü hepiniz harika bir iş çıkardınız,
kazananın "Hope Valley Üstünde Gündoğumu" olduğuna kadar verdi.
Bu benimki!
Kalbinden hissederek çizdin, değil mi?
Annem gündoğumumuz, baba.
O bizim mutlu olmamızı istiyor.
Tamam.
-Lee? -Evet.
Yiyecekler için masaları hazırlayacaksak acele etmeliyiz.
Lütfen sakin ol. Çok vaktimiz var.
Sakin olamam. Bay Ward için her şeyin mükemmel olması lazım.
Her şeyin mükemmel olması gerekmiyor.
Havai fişekler için ateşleyicileri hazırladım.
Başka bir şey?
-Aslına bakarsan... -Hickam, yeterince yaptın. Sağ ol.
O oğlandan yararlanmayı kesmelisin.
Köpek yavrusu gibi seni takip ediyor.
Saçma. Ondan yararlanmıyorum!
Öyle mi?
Görünüşü kurtarmakla o kadar meşgulsün ki.
Ne gerçek ne değil umrumda olduğunu sanmam.
Lee Coulter, hemen sözlerini geri al.
Hayır.
Hayır, almam.
Çünkü, bazen, Rosemary, hayat gösteriden daha fazlasıdır.
Ama sen, kendini oyuna çok fazla kaptırıyorsun.
Sanırım neyin önemli olduğunu unuttun.
-Bu doğru değil. -Doğru mu?
Yani doğruluk umrunda mı?
-Tabii ki öyle. -Güzel.
Beni ikna et.
Teşekkürler. Teşekkürler.
Bu doğru.
Bay Ward, bir itirafım var.
Size tamamen
açık davranmadım.
-Ne hakkında? -Bir yanlış anlaşma olmuş olabilir.
Yarışmanızda küçük bir kuralı değiştirdim.
Ben aslında...
Teknik olarak, ben...
Benim bir...
Ne?
Kocam yok.
İşte, söyledim.
-Benim bir kocam yok. -Yok mu?
Sınır ailesinin yılbaşısı hakkında bir hikaye istediniz, ben de onu verdim.
Ama aslında gerçek,
benim bir ailem var,
ama aileler çeşit çeşit olur.
Burada Hope Valley'deki herkes benim ailem.
Bu ülkede şu anda sahip olduğum aileden daha iyisi başka yerde yok.
Sizce ben bunu fark etmedim mi?
Neden bir şey söylemediniz?
Sonraki adımınızı merak ettim.
Hope Valley hakkındaki hikayeyi iptal edersiniz sanırım?
Asla!
Bu hikaye "Bir Sınır Ailesinin Yeni Yılı" hikayesinden daha büyük.
Bu kasaba insanların bütün yıl boyunca birbirini düşündüğü bir yer.
Şimdi, bu okuyucularımın kaşıklayacakları bir bakış açısı.
Ne? Yani yine de bu gece bize katılacak mısınız?
Kesinlikle kaçırmam.
Gördünüz mü?
ABIGAIL'İN KAFESİ
Becky nasıl?
Ateşi düştü ama nabzı zayıf.
-Bir değişiklik olursa haber verin. -Evet.
Cody nerede?
Kız kardeşine iyi geceler diliyor.
Onu bırakmak istemedi, ama ona kız kardeşinin gösteride
olmasını istediğini hatırlattım.
Onu yanında götürür müsün? Ben burada kalacağım.
Emin misin?
Onunla olmak istiyorum.
Becky?
Beni duyuyor musun bilmiyorum,
ama Rahip Hogan'la ben iyileşmen için özel bir dua ettik,
o yüzden gerçekten çabalamalısın, tamam mı?
Keşke yılbaşı programına katılabilsen.
Sensiz aynı olmayacak, ama benim bunu yapmamı istedin biliyorum, o yüzden
seni hüsrana uğratmam.
Seni seviyorum, Becky.
Dünyanın en iyi kız kardeşisin.
Şimdiye kadar gidersin sandım.
Sana söyledim.
Burayı seviyorum, Matt.
İsmim Frank.
Rahip Hogan.
Abigail bu akşam Becky'yle evde olacağını bilmeni istedi.
Tamam. Peki, gider onunla otururum.
Hayır, gidip güzel vakit geçirmeni istedi.
Ben de yardım etmek istedim, ama Abigail izin vermedi.
-Orada görüşürüz. -Tamam. Orada görüşürüz.
Kafedeki Abigail mi?
-Senin sevgilin mi? -Öyle bir şey değil.
Clara!
Bay Yost bana iş teklif etti.
Tebrikler.
Kalmayacaksın, Jesse.
Şimdi, bak, burası yanıldığın yer.
Beni dinle.
Sabaha gitmiş ol. Beni anlıyor musun?
Yoksa ne, rahip?
Yapabileceklerimi biliyorsun.
Affedersin.
Adın Jesse Flynn mi?
Evet.
Biri sana bunu bıraktı. Önemliymiş.
ARANIYOR 500$ ÖDÜL MATT LANDRY
Ben Yeni Yıl'ım.
Geçmişi sevgiyle anar, geleceği hayal ederim.
Ben Yeni Yıl'ım.
Yaratılacak olan bir sanat eseriyim.
Ben Yeni Yıl'ım.
Güzellik, umut ve Tanrı'nın zerafetinin vaadiyim.
Yüce lü...
Yüce lütüf
-Sesi tatlı -Sesi tatlı
Benim gibi biçareyi kurtardı
Bir zamanlar kayıptım
Ama şimdi kurtuldum
Kördüm
Ama şimdi görüyorum
Bir zamanlar kayıptım
Ama şimdi kurtuldum
Kördüm
Ama şimdi görüyorum
Becky!
Kinin şimdilik enfeksiyonun üstesinden geldi.
Onu benimle birlikte Union City'ye götürüp düzgün tedavi olmasını sağlamalıyım.
Ne kadar süreliğine?
Bekleyip göreceğiz.
-Ne zaman gitmeliyiz? -Eğer hava böyle giderse,
yarın çıkmak istiyorum.
Çok yakın oldu.
Ne kadar erken gidersem o kadar erken iyileşir.
Ama biraz vakit alacak.
Bayan Stanton, sizce ben iyileşene kadar Cody sizinle kalabilir mi?
Benimle mi?
Eğer siz ona bakarsanız iyi olacağını biliyorum sadece.
Ama seninle olmak istiyorum.
-Olmaz. -Neden?
Kız kardeşin yetişkin değil.
Devlet sana bakması için vasi tayin etmek zorunda.
Lütfen?
Söz veriyorum, sorun çıkarmayacak.
Doğru söylüyorum.
Ne söylenirse yapacağım.
Buna nasıl hayır derim?
Pekala, millet! Gece yarısı olmak üzere! Havai fişek zamanı!
On!
Dokuz!
Sekiz!
Yedi!
Altı!
Beş!
Dört!
Üç!
İki!
Bir!
Yeni Yıl Kutlu Olsun!
Yılbaşı bundan daha mükemmel olabilir mi?
Belki biraz daha.
Nasıl?
Böyle.
Ve bununla birlikte, bir yıl daha geçer ve yeni bir yıl başlar.
Aile için bir yıl,
doğruluk için bir yıl,
beklenmeyen nimetler için bir yıl
ve aşk için bir yıl.
Alt yazı çevirmeni: Sezgi Gençay