ความเดิมตอนที่แล้ว
นึกว่าเราจะออกไปเที่ยวหลังเลิกเรียน
- คุณมีเพื่อนแล้วนี่ - ฉันบอกเขาไปว่า "ไม่" นะแจ็ก
- คุณใจดีกับฉันเสมอ - เป็นเช่นนั้นเสมอ นอร่า
ฉันอาจพิจารณาความสัมพันธ์โรแมนติก กับคุณก็ได้
- ฮูสตันเป็นคนคิดสกปรก ไม่ใช่ผม - คุณเกือบตาย
ผมไม่ได้ทำงานฝั่งเดียวกับกฎหมายตลอด
- เธอชื่ออะไร - โคดี้
- พวกเขามาทำอะไรที่นี่ - เราแค่อยากช่วย
โคดี้จะอยู่กับคุณ จนกว่าฉันจะรู้สึกดีขึ้นได้ไหม
จะตอบปฏิเสธได้ยังไง
- โอเค เราจะไปไหนกัน - เป็นเซอร์ไพรส์
- เซอร์ไพรส์แบบไหน - ดีแล้วกัน
- คุณคิดว่าอย่างไรบ้าง - เรื่องบ้านเก่าอบิเกลเหรอ
ฉันคิดว่าจะปล่อยเช่า
- ไม่ใช่ว่า โจ แครดด็อก อยู่ที่นี่เหรอ - เขาเพิ่งรับงานที่เคป ฟูลเลอร์ตัน
และเมื่อคลาร่าอยู่ที่นี่ อบิเกลคงใช้พื้นที่ที่เหลือได้
แต่เหตุผลที่แท้จริงคือ
มันถึงเวลาที่ฉันต้องลงหลักปักฐานที่นี่ โฮป แวลเลย์คือบ้านของฉัน
- นี่คือที่ที่ฉันรัก - และคนที่คุณรักด้วยใช่ไหม
พูดอย่างนั้นก็ได้
- ขอโทษที่รบกวน ขอความคิดเห็นหน่อย - ได้เลย
- เขียวหรือน้ำเงิน - นี่คุณอยากให้ใครประทับใจหรือเปล่า
เปล่า แต่พรุ่งนี้ฉันทำงาน กับอบิเกลที่คาเฟ่
มีใครเห็นถุงมือเบสบอลผมไหม
- ไปดูที่ห้องนอนหรือยัง - มันอยู่ตรงนั้นก่อนมื้อเย็น
แล้ว คุณคิดว่าอย่างไร
- สีเขียว มันทำให้ตาเธอเด่น - ขอบคุณ
นี่โคดี้ ให้เวลาเอลิซาเบธสักหน่อย
- เธอมีอะไรต้องทำเยอะแยะ - เห็นถุงมือเบสบอลของผมหรือเปล่า
- นี่ไม่มีการบ้านเหรอ - โอ้ เดี๋ยวเขาก็ทำ
ไปหาข้างบนกัน เขาอยากฝึก จะได้เก่งเหมือนเด็กคนอื่น
ตราบใดที่เขาทบทวนตำราเลขคณิต
เขาทำแน่
อยู่นี่เอง คุณครูผู้อุทิศตนของเรา ทำงานหามรุ่งหามค่ำ
มาร์โค โปโล ความตื่นเต้นในการค้นพบ
อาณาจักรใหม่ที่ไม่คุ้นเคย
การเดินทางอันเป็นตำนานของนักผจญภัย สู่ดินแดนที่ไม่มีใครรู้จัก
- ความลึกลับ.... - โรสแมรี่
ขอโทษที ฉันแค่อยากให้คุณ ช่วยอะไรฉันสักอย่าง
- ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะนัก - มันใช้เวลาไม่นานหรอก
ฉันแค่อยากรู้ว่าคุณพอจะ ยกคำพูดสุดแสนคลาสสิก
เกี่ยวกับความรักและการปฏิเสธ ให้ฉันใช้กับคอลัมน์แนะนำได้ไหม
บางอย่างเช่นคอเลอริจด์หรือเวิร์ดวอร์ธ
ความรู้ด้านคลาสสิกฉันมัน ขึ้นสนิมไปแล้วแต่คุณเก่ง
- ในเรื่องกวีเก่าขึ้นหิ้งพวกนี้ - ขอโทษที โรซี่ เอลิซาเบธมีเรื่องต้องทำ
มีเหรอ
โอ้ ใช่ ฉันเกือบลืม
- ขอโทษที ไว้วันหลังนะ - ได้เลย
- จะทำอะไรกัน - เรื่องส่วนตัวน่ะ
(สถานีตำรวจม้านอร์ทเวสต์ สำนักงานเขตภูมิภาค)
นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการ
- ใช้เวลาในคุกเหรอ - ใช้เวลากับคุณ
คือ มันก็ไม่ใช่มื้อเย็นที่ ริทซ์
มันเกี่ยวกับคนที่อยู่ด้วย
ขอโทษที นี่ผมมารบกวนหรือเปล่า
คือ ไม่เป็นไรหรอก
- ขอยืมน้ำยาขัดรองเท้าหน่อยนะ - ได้เลย
- คุณมีเดทเหมือนกันเหรอ - ก็ไม่เชิง
ต้องไปพบกับพิงเคอร์ตันตอนเช้า
ผมนึกว่าคุณจะลางานเสียอีก
ผมไปฟังก่อนว่าพวกเขาจะว่าอย่างไรดีกว่า
- ขนมปังนั่นดูน่าทานมาก - คุณอยากทานหน่อยไหม
คุณช่างใจดีจริงๆ เอลิซาเบธ ขอบคุณนะ แจ็ก
แด่มื้อค่ำอันแสนโรแมนติกของพวกเรา
แด่คืนวันเหล่านั้น
คุณครูแทตเชอร์ครับ
ทำไมลอร่าได้ "เอ" แต่ผมได้ "ซี"
อะไรคือกฎข้อแรกของการเขียนบทความ
เธอต้องแบ่งประเด็นในแต่ละย่อหน้า
แต่เธอมักเขียนย่อหน้ายาวๆ ย่อหน้าเดียว
โคดี้ เธอมาสาย 20 นาทีนะ
คุณสแตนตันบอกว่า ผมซ้อมขว้างบอลก่อนมาเรียนได้
"ก่อนมาเรียน" เธอต้องมาถึงก่อนระฆังดัง
- เธอบอกว่ามันไม่เป็นไร - นี่ครูคิดว่าเธอเข้าใจผิดนะ
ทีนี้ มีใครบอกครูเรื่อง การเดินทางของมาร์โค โปโลได้บ้าง
- ครูแทตเชอร์ - หนูบอกได้
(อบิเกลคาเฟ่เปิด)
มันแย่มากเลยเรื่องซิลาส์ ฉันรู้สึกแย่มาก
- ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจากไป - เกิดอะไรขึ้น
ซิลาส์ แรมซีย์เสียชีวิตในเหตุปล้น
โอ้ไม่นะ น่าสงสารด็อตตี้
เธอเพิ่งกลับมาจากงานศพวันนี้
- พวกเขาจับตัวคนทำได้หรือยัง - ยังไม่ได้
แต่ผมแน่ใจว่าเขาจะทำได้ ขอตัวก่อนครับ
ฉันหวังว่าด็อตตี้คงรู้ ว่าเราจะอยู่เคียงข้างเธอ
ไม่มีใครควรต้องรับมือกับ เรื่องแบบนี้ตามลำพัง
ผมเอากล่องสุดท้ายเก็บไว้ในตู้แล้ว มีอย่างอื่นให้ผมทำอีกไหมครับ
- คุณสแตนตัน - ฉันว่าไม่มีแล้วล่ะ
คุณรู้ไหม อ่างน้ำของคุณมันรั่ว ผมมาดูให้ได้หลังเลิกงาน
- นายแน่ใจหรือว่ามีเวลา - ใช้เวลาไม่กี่นาทีหรอกครับ
- สีชุดเข้ากับตาของคุณดี - ขอบคุณค่ะ
- ผมนึกว่าจะมีลูกค้ามากกว่านี้เสียอีก - ขอตัวก่อนนะ
มื้อเช้าใกล้หมดแล้ว ก่อนกะแรกที่โรงเลื่อยค่ะ
- ผมขอดูเมนูหน่อยได้ไหม - เราไม่มีเมนูค่ะ
ไม่มีเมนู ไม่มีลูกค้า
- นั่นกลิ่นอะไร - ขนมปังกรอบอบนมเนย
และหากคุณไม่ชอบมัน ที่ร้านเหล้ามีกาแฟกับถั่วขายอยู่ค่ะ
- คุณฮัมฟรีส์ไม่ได้มาเพื่อทานอาหาร - แล้วถามคำถามพวกนั้นทำไมคะ
สมปรารถนาคุณซักที
ผมขายหุ้นร้านกาแฟไป
เขาจะเป็นหุ้นส่วนใหม่ของคุณ
- ถ้าเราทำอะไรให้ได้บ้าง - พวกคุณใจดีมาก
- อะไรก็ตาม - ฉันไม่เป็นไรหรอก
คุณนายแรมซีย์ ผมเสียใจด้วย ให้ผมช่วยขนกระเป๋าให้นะครับ
คงจะดีไม่น้อยค่ะ ขอบคุณ
ผมไม่รู้จักสามีคุณดีนัก แต่ผมเข้าใจว่าเขาเป็นคนดี
ฉันไม่อยากพูดไม่ดีถึงคนตายหรอกค่ะ
แต่ฉันคิดว่าเราต่างรู้ดีว่า สามีฉันก็ไม่ใช่นักบุญหรอก
ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ควรตายเยี่ยงนั้น
ผมติดต่อสำนักงานภูมิภาคแล้ว เขามอบหมายให้สายสืบดูแล้ว
- แต่ผมก็จะตรวจสอบดูด้วยตัวเอง - ขอบคุณค่ะ
- แต่ไม่ใช่ว่าคุณขอลาพักหรอกหรือ - ก็ใช่ครับ แต่นี่ไม่ใช่คดีทั่วไป
จะเป็นนักบุญหรือไม่ ไซลาสก็สมควรได้รับ ความยุติธรรมในเรื่องนั้น คุณก็เช่นกัน
นี่มันงานใหญ่เหมือนกัน
ผมสร้างโบสถ์ ผมแน่ใจว่าผมจัดการสร้างบ้านได้
ใช่ แต่นี่เราก็ไม่ได้พูดถึงบ้านทั่วไป
คุณวางแผนจะสร้างตรงไหนแน่นะ
คุณรู้จักที่ของ เคลม เบสเซอร์ ระหว่างทางไป เจมสันไหม
- รู้ วิวข้างบนนั้นสวยทีเดียว - ใช่ ดีที่สุดในหุบเขานี้
แล้ว เท่าไรล่ะ
อะไร ไม้ที่คุณต้องใช้ในการสร้างเหรอ
ใช่
ให้ผมคำนวณคร่าวๆ ก่อน แล้วจะแจ้งให้คุณทราบ
- ลี - ดีเลย ขอบคุณ
- ไม่ๆ ๆ อยู่ก่อน - อยู่นี่เอง
- โอ้ แจ็ก - สวัสดีครับ
ฉันไม่ได้อยากมาขัดจังหวะหรอก แต่ฉันต้องรีบแจ้งให้คุณทราบ
- มันคงใช้เวลาไม่นาน - อะไรหรือ
อย่างแรกเลย ฉันให้คนงานเคลียร์พื้นที่ สำหรับสินค้าใหม่ของเรา
อย่างที่สอง ฉันโน้มน้าวให้ เด็กฮัดสันไปกวาดใต้...
โอ้ ไอ้อันใหญ่ๆ ที่มีเลื่อยนั่น
- หัวเลื่อยเหรอ - ใช่ หัวเลื่อย ชื่องี่เง่าชะมัด อย่างที่สาม
คุณนายไวสส์ตกลงที่จะ บริการเครื่องดื่มยามบ่ายแล้ว
คุณบอกเสมอว่าคนงานที่มีความสุข จะทำงานได้มีประสิทธิภาพ
- ดังนั้นเราอยากให้คนงานมีความสุขใช่ไหม - ใช่ ใช่ แบบนั้น
โรสแมรี่ตัดสินใจที่จะมาช่วย โรงเลื่อยสักระยะ ดีไหมล่ะ
- เยี่ยม - ใช่
ผมนึกว่าคุณยุ่งกับ การเขียนคอลัมน์ให้คำปรึกษาเสียอีก
ก็ใช่ แต่ลียุ่งอยู่ที่โรงเลื่อยมาก ทำงานหนักอย่างกับหมา
- ฉันแค่ช่วยได้นิดหน่อย - เธอช่วยได้น้อยกว่านั้น
ถ้าคุณต้องการตัวฉัน ฉันจะอยู่ที่ เมอร์แคนไทล์ ไปเอาอะไรสักหน่อย
คุณต้องชอบในสิ่งที่ฉันจะทำ ให้ห้องทำงานคุณแน่
โอเค เดี๋ยวก่อน คุณจะทำอะไรกับห้องทำงานผม
- เธอจะทำอะไรกับห้องทำงานผม - ไม่รู้เหมือนกัน แต่ขอให้โชคดีนะ
ขอบคุณนะลี
- กำลังจะไปหาด็อตตี้เหรอ - ฉันคิดว่าฉันจะเอาเค้กมะนาวไปให้ค่ะ
- ฉันทำได้เท่านี้ - จะว่าอะไรไหมถ้าผมขอไปด้วย
ไม่ว่าอะไรเลยค่ะ
บอกเนด โยสต์ให้สั่งผ้าที่เราคุยกันไว้ ผ้ากำมะหยี่ สีแดง
หรือน้ำตาลแดง หากเขามี
ฉันอยากได้สัก 20 หลา เอาเป็น 30 ดีกว่า
- ใช่ สามสิบน่าจะพอ - คุณโคลเตอร์ตกลงแล้วหรือครับ
แน่นอนอยู่แล้ว
ไง
- เขาไปไหน - เขาช่วยฉันแต่งห้องอยู่ค่ะ
ผมคิดว่าเราแต่งมากพอแล้ว
โอ้ ลี ไม่นะ นี่มันแค่เริ่มต้น ลองนึกภาพดู
โต๊ะกับเก้าอี้ไม้มะฮอกกานียกระดับ พร้อมกับผ้าม่านหนาอีกฝั่ง
ไฟสามดวงส่องเหนือคุณ
อย่างกะห้องทำงานของราชาเลย
แล้วผมจะต้องการโต๊ะ "ยกระดับ" ไปทำไม
ก็คุณเป็นเจ้านายนี่ คนควมคุมทุกอย่าง ผู้นำที่ไม่เกรงกลัว
โต๊ะคือสถานะของคุณ และคุณก็พูดอย่างมีอำนาจ
- ในขณะที่คุณมองลงมาจากข้างบน - ผมชอบห้องทำงานแบบที่เป็นอยู่
ฉันแค่อยากมอบชีวิตชีวา ให้กับกรุเก่าๆ มอซอนี้
ซึ่งมันต้องการอย่างมาก
- แผนที่ของผมอยู่ที่ไหน - แผนที่อันไหน
คุณหมายความว่าไง "อันไหน" แผนที่ผม แผนที่แผ่นใหญ่ที่ติดข้างฝาอยู่
โอ้ ไอ้ของเก่ารุ่งริ่งนั่นหรือ ฉันทิ้งไปแล้ว
- คุณทำอะไรนะ - นี่ ไม่ต้องห่วงหรอก
ฉันสั่งอันใหม่จากสำนักงานสำรวจให้แล้ว คุณต้องชอบแน่ มันมีสี
โรสแมรี่ แผนที่นั่นมีตารางการเก็บเกี่ยว ของผมเขียนไว้อยู่
ฉันแน่ใจว่าจดไว้ที่ไหนสักที่
และก่อนที่ฉันจะลืม ฉันให้เกลน บัตเตอร์ฟิล หยุดงานไปวันนี้
คุณ โว้ๆ เดี๋ยวนะ
คุณหมายความว่าอย่างไร ที่บอกว่าคุณให้เขาหยุดวันนี้
คือแน่นอนว่าฉันบอกเขาว่า เป็นความคิดของคุณ คุณเป็นเจ้านาย
บางครั้งผมก็สงสัยเหมือนกัน
เขากับภรรยาทะเลาะกันครั้งใหญ่
เธอเขียนจดหมายลงคอลัมน์เล่าให้ฉันฟัง
โอ้ เธอบอกหมดเปลือก น่าสงสารมาก
พวกเขาต้องไปคืนดีกันบ่ายนี้ คุณไม่อยากได้คนงานแสนสุขแล้วสินะ
คือใช่ ผมอยากได้คนงานแสนสุข แต่ถ้าพวกเขาไม่อยู่ที่นี่
โดยเทคนิคแล้วพวกเขาก็ไม่ใช่คนงานใช่ไหม
โอ้ คุณตลกจัง ฉันต้องไปก่อนนะ มีเรื่องต้องทำเยอะเลย
แต่ไว้ฉันกลับมาพร้อมกับของแต่งใหม่
มันจะทำให้สมบูรณ์ได้
นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย
มันใกล้ถึงเวลามื้อเที่ยงที่คาเฟ่ ฉันควรกลับไปได้แล้ว
ผมคิดว่าคุณควรหยุดพักบ้าง
ฉันต้องทำงาน
แม้แต่ผู้ที่อยู่เบื้องบน ยังหยุดในวันที่เจ็ดเลย
- เขาสมควรได้รับ - คุณก็เหมือนกัน ให้ผมบอกอะไรให้
ไว้ผมแวะมาหาหลังมื้อเย็น แล้วเราไปเดินเล่นรอบบึงกัน
แค่ครึ่งชั่วโมง จะได้คุยกันได้
มันใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ที่จะเดินรอบบึงนะคะ
เราจะเดินช้าๆ
บาทหลวง นายกับอบิเกลเป็นอย่างไรบ้าง
- ไม่ใช่เรื่องของนาย - เธอมีเงินหรือเปล่า
- นายต้องการอะไรเจสซี่ - แก๊งกลับมารวมตัวกันใหม่แล้ว
มีงานต้องทำ เราต้องการนาย
- นายเป็นมือระเบิดที่ดีที่สุด - ฉันไม่สนใจ
ไม่เอาน่า แม็ต นายจะได้เงินมากโข
นายไม่ต้องห่วงว่าต้องทำแบบนี้ตลอดไป
นายจะไปที่ไหนก็ได้ ทำอะไรก็ได้
ฉันมีความสุขดีที่อยู่ที่นี่ ทำในสิ่งที่ฉันทำ
เยี่ยม พอมันจบแล้วค่อยกลับมา แต่งงาน มีลูกสักเก้าคนก็ได้
นายไม่ฟังเลย ฉันไม่เอาด้วย
นายไม่เคยไม่เอาด้วยหรอก
นายไม่อยากทำให้ เจก แกร์ริสันผิดหวังใช่ไหม
- นี่นายขู่เหรอ - แค่บอก คนเราอาจเจ็บได้บ้าง
ให้ผมขอโทษเรื่องมื้อค่ำที่คุกนั่น
- แค่ความคิดก็ดีแล้วค่ะ - ผมรู้
- แต่ผมก็อยากชดเชยให้คุณอยู่ - ยังไงคะ
- อาหารว่างที่คอกม้าดีไหม - แจ็ก
ดีกว่านั้นอีก ฉันมีที่ที่เรา จะไปทานมื้อเย็นเมื่อไหร่ก็ได้
เหรอ บ้านอบิเกล
เปล่า บ้านเอลิซาเบธ
- บ้านห้องแถวเหรอ - ตั้งแต่เมื่อเช้านี้ มันเป็นของฉัน
ฉันเก็บเงินจากเงินเดือนครูของฉัน
โดยอาศัยที่บ้านอบิเกล แต่ค่าเช่าก็ ไม่ได้มากมาย ฉันเลยคิดว่าทำไมจะไม่ล่ะ
อีกอย่าง เมื่อมีโคดี้กับคลาร่าอยู่ อบิเกลจะได้ใช้ห้องที่เหลือได้
และฉันก็จะได้อยู่อย่างสงบเงียบ แล้วจะได้เริ่มเขียนอีกครั้ง
เฒ่าโจ แครดด็อก ไม่ได้ดูแลที่นี่
ดีเหมือนที่อบิเกลทำ แต่มันคงเป็นบ้านที่สวยในวันหนึ่ง
- ลูกบิดประตูก็หลุด - อย่างไรมันก็ถือว่าเป็นลูกบิดประตูของฉัน
คลาร่า มัฟฟินบลูเบอรี่ได้หรือยัง
ฉันรู้ว่าฉันมาเร็ว แต่ฉันสัญญาว่าจะเสิร์ฟชา
- ที่โรงเลื่อยในอีกชั่วโมง - ฉันจะไปเอาให้ค่ะ
ทางแยกถ้ำ เคยได้ยินอยู่
นั่นคือที่ที่รถม้าถูกปล้น และสามีด็อตตี้ถูกฆ่า
ช่างเป็นโศกนาฏกรรมที่น่าเศร้า คุณทำคดีอยู่หรือคะ
อาจจะหรืออาจจะไม่ ผมไว้ใจคุณได้หรือเปล่า โรสแมรี่
ฉันสัญญาค่ะ
- ฉันจะไม่บอกใครแน่ค่ะ - พระเจ้าอวยพรครับ
- อบิเกล - บิล
นี่คุณรู้หรือเปล่าว่าอ่างมันรั่ว
- ค่ะ - คุณต้องซ่อมมันนะ
ทันทีเลย ผมทำรายการสิ่งที่ต้องปรับปรุงแล้ว
คุณต้องออกค่าใช้จ่ายครึ่งหนึ่ง
เตาไม่ได้มีปัญหาอะไรนี่คะ
มันก็แค่รอเวลาก่อนที่ของโบราณนั่น จะหยุดทำงาน
แล้วถ้ามันหยุดทำงาน ฉันค่อยไปซื้อใหม่
คุณไปซื้อใหม่เสียตอนนี้
ก่อนที่คุณปิดการขายกับคุณฮัมฟรีส์
ฉันขอจ่ายให้มากกว่า
ผมบอกแล้วว่าคุณไม่มีเงินมากพอ ที่จะซื้อหุ้นผมออกไปหรอก
ฉันไม่มี
แต่บางทีเราอาจจัดการอะไรก็ได้
บางอย่างที่อาจเป็นประโยชน์ต่อคุณ
ผมฟังอยู่
ฉันผ่อนจ่ายเป็นเดือนๆ พร้อมดอกเบี้ย
จนกว่าหุ้นของคุณจะชำระหมด มันยิ่งกว่ายุติธรรมเสียอีก
ผมเป็นนักธุรกิจนะ คุณนายสแตนตัน
โชคร้ายที่ คุณไม่ใช่ความเสี่ยงที่ยอมรับได้
ผมจะไปเอาสีเคลือบจากร้านค้ามาให้
หากคุณอยากเริ่มจากพื้นคืนนี้
ขอบคุณค่ะ แต่ฉันอยากซ่อมด้วยตัวเอง
อย่างน้อยให้ผมช่วยขนของให้คุณนะ
ฉันคงต้องพึ่งคุณเรื่องนั้นค่ะ
ขอบคุณ
- เอลิซาเบธ - สวัสดีค่ะ
ฉันเพิ่งคุยกับโคดี้ แล้วเขาบอกว่าคุณกักเขาไว้ในห้องเรียน
ฉันไม่อยากทำหรอกค่ะ แต่สัปดาห์นี้เขามาสายสามครั้ง
เขาฝึกเบสบอลก่อนไปเรียน เขาแค่อยากเข้ากับคนอื่นได้
- ยังไงเขาก็ต้องมาให้ตรงเวลา - เด็กผู้ชายยังไงก็คือเด็กผู้ชาย
ยังไงก็ต้องมาเรียนให้ทันค่ะ
เขาต้องปรับตัวมากนะ
อบิเกล มันไม่ใช่แค่เรื่องการเข้าเรียนนะ
เขาไม่ตั้งใจ และเขาก็ไม่ส่งการบ้าน
เขาแค่ลำบากที่ต้องกลับไปเรียน
- หลังจากเรื่องที่เขาเจอมา - เขาแค่ต้องพยายามมากขึ้น
คุณคิดว่าฉันปล่อยเขามากไปเหรอ
ฉันคิดว่าคุณปกป้องเขามากไป ซึ่งฉันก็เข้าใจว่าทำไม
ฉันแค่ไม่คิดว่ามันช่วยเขาได้
ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นนะ
อบิเกล เราต่างต้องการสิ่งดีที่สุดให้โคดี้ และคุณก็ทำทุกอย่างที่คุณทำได้
ฉันแค่พยายามช่วย
ฉันรู้ว่าคุณทำอย่างนั้น
ผมไม่แปลกใจ ที่เธอย้ายออกจากเมืองนี้
ผมแค่ไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นเร็วๆ นี้
และผมไม่แน่ใจว่าจะควรรู้สึกแบบไหน
ฟังนะ ผมชอบที่เธอพึ่งพาตัวเองได้ แต่
นี่ไม่เกี่ยวกับบ้านที่คุณอยากสร้างใช่ไหม
- อาจจะ - ฟังนะ ผมคิดว่ามันเป็นสัญญาณที่ดี
มันหมายความว่าเธอ ลงหลักปักฐานที่โฮป แวลเลย์แล้ว
ย้ายจากแฮมิลตัน
- ถ้าอย่างนั้นมันก็เป็นสัญญาณที่ดี - พนันได้เลย
ผู้หญิงชอบหาที่อยู่ให้ตัวเอง มันเรียกว่า "สร้างรัง"
- สร้างรังเหรอ - สร้างรัง
คือว่าวันนี้เอลิซาเบธ ย้ายมาอยู่บ้านตามลำพัง
บางทีเธออาจย้ายมาอยู่กับคุณก็ได้
แค่อดทนไว้ แล้วซื้อของขวัญขึ้นบ้านใหม่ดีๆ ให้
ก็ได้
แล้วคุณคิดอย่างไรบ้าง
"ทำรัง"
โลกของฉัน
คนที่เดินทางอย่างมีความสุข คงเดินทางเบาๆ
อย่างน้อยฉันก็มีโต๊ะไว้เขียน
ขาดอะไรบางอย่างไป
- นี่อะไรคะ - ของขวัญขึ้นบ้านใหม่
ใช่กล่องน้ำแข็งหรือเปล่า ฉันใช้กล่องน้ำแข็งได้นะ
ลองเปิดดูสิ
โอ้ แจ็ก มันสวยมากเลย
ทีนี้ผมก็แค่ต้องหาดอกไม้ให้คุณ
- มันสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว - เหมือนคุณ
ฉันคิดเรื่องที่คุณบอกเรื่อง จะย้ายมาอยู่ที่นี่
แล้ว
ฉันต้องกลับไปที่บ้านสักพัก เพื่อไปสะสางอะไรสักหน่อย
คุณจะไปนานแค่ไหนก็ได้
ถ้าทุกอย่างเรียบร้อยดี ฉันคงจะกลับมาในอีกหนึ่งเดือน
ผมจะรออยู่ที่นี่
เฮนรี่ ฉันมีเรื่องไม่สบายใจอยู่
- เกี่ยวกับบิลหรือเปล่า - เปล่าค่ะ เราเซ็นใบหย่าแล้ว
มันจบแล้ว แต่หากฉันจะให้ โฮป แวลเลย์เป็นบ้านฉันแล้ว
- ฉันต้องไปขอโทษ อบิเกล สแตนตันก่อน - มันไม่ใช่ความผิดคุณ
มันไม่ใช่ความผิดเธอเช่นกัน
แฟรงก์ ฉันนึกว่าเราจะไปเดินเล่นเสียอีก
เปลี่ยนแผนแล้วครับ
- งั้นพรุ่งนี้เป็นไงคะ - ไม่ครับ พรุ่งนี้ไม่เหมาะ
- วันอาทิตย์ล่ะ - วันอาทิตย์ไม่ได้
แฟรงก์ ฉันสับสน คุณบอกว่าคุณอยากคุยด้วย
- คงต้องรอก่อน - โอ้ คือ...
ขอโทษด้วยที่รบกวน
สำหรับโครงงานทางวิทยาศาสตร์ของเรา เราจะปลูกถั่วในกระป๋อง
แล้วเรียนรู้เรื่องการสังเคราะห์แสง
ทีนี้ ในเมื่อมันเป็นงานกลุ่ม ครูอยากให้เธอจับคู่
เอาเลย ไปเลือกทีมสิ เอมิลี่
ช่วยส่งถั่วไปได้ไหม ขอบใจจ้ะ
ครูแทตเชอร์ครับ ผมไม่มีคู่
เธอไปจับคู่กับไมลส์กับโรเบิร์ตก็ได้
ทุกคนมีเพื่อนหมดยกเว้นผม
เธอเพิ่งมาใหม่ มันใช้เวลา ที่จะหาเพื่อนที่โรงเรียนใหม่
ผมไม่อยากจับคู่กับใคร
มันไม่ใช่ตัวเลือก โคดี้ ทุกคนต้องร่วมมือกัน มานี่
- เจออะไรที่ทางแยกถ้ำไหม - ไม่มาก
รอยเกือกม้า ปลอกระสุน
เจก แกร์ริสันกับแก๊ง เป็นผู้ต้องสงสัยในคดีปล้น
แต่ศูนย์บัญชาการ ไม่มีหลักฐานมากพอที่จะจับกุม
ผมรู้สึกได้ว่าต้องเป็นแกร์ริสันแน่
- อะไรนะ คุณรู้จักเขาเหรอ - ผมเคยไล่ตามจับเขาอยู่
เขาฆ่าเพื่อนสนิทผมในเหตุปล้น เมื่อสิบปีก่อนคาร์ล เบนสัน
ทิ้งภรรยาให้เป็นหม้าย กับลูกสาวอายุแปดขวบ
- คุณไม่เคยจับเขาเหรอครับ - ไม่ ไม่มีหลักฐานพอ
หมอนี่เชี่ยวชาญเรื่องกำจัดหลักฐาน แจ็ก
เขาเลือกแก๊งตอนที่เขาต้องการ แล้วเขาก็ปล่อยพวกเขาไปเมื่อไม่ต้องการ
มีคนเจอพวกเขาใกล้กับเขาอัลเบิร์ต นั่นหมายความว่าเขาอาจไปทางตะวันตก
ผมจะไปช่วยลาดตระเวน คงไม่ได้ระวังมากไปหรอก
นั่นหมายความว่า คุณจะปฏิเสธ พิงเกอร์ตันส์
เปล่า นั่นหมายความว่า แก๊งแกร์ริสัน ไม่ได้มาเฉียดโฮป แวลเลย์แน่
- สวัสดี โคดี้ - ผมเกลียดโรงเรียน ผมจะไม่กลับไปอีก
บอกสิว่าเกิดอะไรขึ้น
ไม่มีใครชอบผม ผมไม่มีเพื่อนเลย
โคดี้ เธอเพิ่งมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน ต้องใช้เวลาสักหน่อย
อย่างน้อยตอนที่เราอยู่กันเอง ผมยังมีเบ็กกี้
ที่รัก ฉันรู้ว่าเธอคิดถึงพี่สาว
แต่ตอนนี้ หล่อนต้องไป อยู่กับหมอที่ยูเนียน ซิตี้
- พวกเขาจะทำให้หล่อนดีขึ้น - พอพี่ดีขึ้นแล้ว ผมไปเยี่ยมได้ไหมครับ
ไปได้แน่นอน
แต่จนกว่าจะถึงตอนนั้น มันก็มีวิธีอื่น ที่จะบอกให้คนอื่นรู้ว่าเราเป็นห่วง
- ยังไงครับ - เธอก็เขียนจดหมายหาหล่อน
เล่าให้ฟังเรื่องที่อยากบอก
- เหมือนว่าหล่อนนั่งอยู่ข้างๆ - ช่วยผมได้ไหมครับ
ได้สิ
- สวัสดี - ด็อตตี้
ดีใจที่เห็นคุณออกมาข้างนอก
นายกเทศมนตรีให้คุณมาทำงานแล้วหรือ
เปล่าค่ะ เขาบอกให้ฉันลาทั้งสัปดาห์
ช่างใจดีจริงๆ
เขาก็ไม่ได้เลวไปเสียหมด คุณไม่รู้จักเขาเหมือนอย่างที่ฉันรู้จัก
ผมรู้จักเขาดีเกินไป
เขาจะไล่ฉันออกตอนที่เขา ไม่มีเงินก็ได้ แต่เขาไม่ทำ
เชื่อฉัน มีอีกด้านของเฮนรี่ กาวเวน ที่คุณไม่รู้จัก
นั่นใครที่อยู่กับเขา
อลัน ฮัมฟรีส์ เขาซื้อหุ้นคาเฟ่ของเฮนรี่
ผมไม่เคยได้ยินชื่อเลย คุณรู้อะไรเกี่ยวกับเขาไหม
ไม่มากนัก แต่...
ฉันมีความรู้สึกว่าอบิเกลคงคิดถึง ตอนที่นายกกาวเวนเป็นหุ้นส่วน
(ความทรงจำ)
ครูมีการบ้านงานเขียนสนุกๆ ให้พวกเธอทำ
ครูอยากให้พวกเธอคิดถึงความทรงจำ บางอย่างในอดีตของพวกเธอ
อาจเป็นเรื่องที่มีความสุขหรือเศร้า
อาจเป็นเรื่องตลกหรือน่ากลัว เป็นความทรงจำไหนก็ได้ที่เธออยากเขียน
ว่าไง เอมิลี่
เขียนเรื่องงานเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงได้ไหม
แม่หนูให้หนูไปเก็บฟักทองลูกใหญ่ที่สุด และเราก็แกะเป็นแจ็กโอแลนเทิร์น
เป็นความทรงจำที่วิเศษ
โคดี้ เธอมีความทรงจำที่เธอชอบไหม
- มันงี่เง่า - ไม่นะ ไม่เลย
พ่อผมคงบอกว่า เราเป็นทหารในไลท์ บรีเกด
เขาพูดถูก มันงี่เง่า
- โรเบิร์ต - ถอนคำพูดนะ
พอได้แล้วหนุ่มๆ
ทีนี้ก็ขอโทษกันซะ
- ขอโทษ - ขอโทษ
พอแล้วสำหรับวันนี้ทุกคน
เอาการบ้านมาส่งให้ครูพรุ่งนี้เช้า เลิกเรียนได้
โคดี้
ครูไม่ได้จะว่าอะไรเธอ
เล่าให้ครูฟังสิ เรื่องพ่อของเธอกับไลท์ บริเกด
เราเคยขี่ม้ากัน
ครูฟังอยู่
เขาจะพูดว่า "รักษาเกียรติในหน้าที่ที่ทำ รักษาเกียรติของไลท์ บริเกด"
ครูคิดดูแล้ว ไหนๆ เธอก็ไม่ได้ส่งการบ้าน เรื่องมาร์โค โปโล
เธออยากลองเขียนเรื่อง หน้าที่ของไลท์ บริเกดไหม
เธอคิดว่าอย่างไร
- โอเค - โอเค
- สำหรับคุณ - โอ้ เจสซี่ มันสวยมาก
ผมดีใจที่คุณชอบ เพราะว่าผม อยากจะขออะไรคุณสักหน่อย
- ขออะไรแบบไหนคะ - ผมยังหาทางอยู่แถวนี้อยู่
ผมสงสัยว่าคุณจะพาผม ไปที่โรงรถม้าหน่อยได้ไหม
ไม่ใช่ว่าเมื่อวาน ฉันเจอคุณที่โรงรถม้าเหรอ
- เหรอ แล้วร้านช่างเหล็กล่ะ - อยู่ไม่ไกลจากโรงรถม้าค่ะ
เป็นที่ที่เหมาะทีเดียว
น่ารักจัง เนื่องในโอกาสอะไรจ้ะ
ผมชวนคลาร่าไปเดินเล่นกับผมน่ะครับ
ฉันต้องอยู่ช่วยอบิเกล
ดูไม่ได้ยุ่งอะไรมากนักนี่
- คุณจัดการโดยไม่มีเธอได้ไหมครับ - ฉันจะไปแค่ชั่วโมงเดียวค่ะ สัญญา
ขอบคุณครับ
และส่วนที่สำคัญที่สุด เวที
20 ฟุต มีพื้นที่มากสำหรับส่วนปีก รวมถึงแคตวอล์กพร้อมไฟฟ้า
อะไรนะ แค่ 20 ฟุตเหรอ นั่นไม่พอให้แม็กเบธตายด้วยซ้ำ
แต่ยิ่งเวทีเล็กเท่าไร คุณก็ยิ่งโดดเด่นมากเท่านั้น
จริง
ฉันเปลี่ยนใจแล้ว
เวทีมันสมบูรณ์แบบแล้ว เป็นขนาดที่พอเหมาะ
- นี่แหละสาวของผม - ฉันรอจนถึงวันเปิดไม่ไหวแล้ว
ฉันจะอุทิศการแสดงครั้งแรกให้กับคุณ
แล้วผมทำอะไรถึงได้รับเกียรติขนาดนั้น
คุณนำวัฒนธรรม มาสู่หมู่บ้านเล็กๆ ของเรา
คุณจะเป็นที่จดจำในประวัติศาสตร์ ว่าเป็นผู้อุปถัมภ์ศิลปะ
"ผู้อุปถัมภ์" แค่ผู้อุปถัมภ์เหรอ
ลี คุณทำให้ความฝันฉันเป็นจริง
ไม่มีใครทำอะไรแบบนี้เพื่อฉันมาก่อน
เพราะว่าไม่มีใครรู้สึกกับคุณ เหมือนอย่างผม
คุณไม่มีทางได้เห็นพื้นที่แบบนี้ ในที่ที่ผมจากมาหรอก
ฉันไม่คิดว่าคุณเคยบอกว่าคุณมาจากไหน
เมืองเล็กๆ ทางตะวันออก
ครอบครัวผมมีฟาร์มที่นั่น ไม่มีอะไรให้บอกมากนัก
ดังนั้นคุณเลยมาทางตะวันตก เพื่อหาชื่อเสียงและโชคลาภงั้นเหรอ
คุณคงได้ยินเรื่องแบบนี้มามากกระมัง
ผมจะขอถามคำถามตรงๆ ก่อนที่ผมจะกลายเป็นตัวตลก
- ฉันต้องกังวลหรือเปล่า - เปล่าๆ ไม่ใช่อะไรแบบนั้น
ผมแค่สงสัยว่า มีสุภาพบุรุษ รูปหล่อมีเสน่ห์คนอื่น
เอาดอกไม้มาให้คุณที่ทำงานหรือเปล่า
คุณคงดีใจที่ได้รู้ว่าคุณเป็นคนแรก
เธอมีแขนที่ดี แต่ต้องจับให้ดีกว่านี้
เห็นไหม ทีนี้ก็ลองดู นั่นแหละ
ขอบคุณครับ
ขว้างแบบนั้นต่อไปเรื่อยๆ แล้วพวกเขาก็จะสังเกตเห็นเธอเอง
สวัสดี
อย่ามองตรงนี้นะ
ถึงอย่างไรฉันก็ทำให้พื้นไม้กระดานนี่ ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดจนได้
- แย่กว่าครั้งไหน - เป็นไปไม่ได้หรอก
มันเป็นอย่างนี้มาตลอด พระเจ้า ฉันคิดถึงที่นี่จัง
คุณมีความทรงจำดีๆ ที่นี่มากมายใช่ไหม
- ใช่ มันดูเปลี่ยนไปมาก - ก็คุณแครดด็อกไม่ใช่คน
ที่สนใจรูปร่างภายนอกนักใช่ไหม
ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น คุณต้องทำอะไรต่อ
โอ้ กล่องน้ำแข็ง ลูกบิดประตู ทำความสะอาดปล่องไฟ แล้วก็ทาสีใหม่
ใช่ คงหมดแล้วล่ะ
ทำไมไม่ให้ฉันมาช่วยทีหลังล่ะ เรามาจัดงานเลี้ยงทาสีกัน
- ดีเลย - ฉันจะพาโคดี้มาด้วย
- เขาเป็นอย่างไรบ้าง - ก็ดี ฉันบอกให้เขาทำการบ้าน
- ให้เสร็จก่อนออกไปเล่นข้างนอก - เขาเปลี่ยนไปแล้ว
- ฉันหวังว่าบางคนเปลี่ยนไปเหมือนกัน - แฟรงก์เหรอ
ฉันนึกว่ามีอะไรบางอย่างเกิดกับ เราสองคนแล้วแต่ไม่มีอะไรเลย
คุณเริ่มที่จะสนใจเขาแล้วสินะ
บางทีอาจมากเกินกว่าที่ฉันควร
- มัฟฟินไหม - ได้โปรด
- ใหม่สดจากเตา มันช่าง... - อร่อย
- ใช่ อร่อยเลย - บลูเบอร์รี่
พูดตามตรงเลยนะลี นี่มันมากกว่าที่ผมคิดไว้
และผมก็ลดให้มากแล้ว เพราะเราเป็นเพื่อนกัน
แต่บ้านที่คุณพูดถึงมันไม่ใช่กระท่อมนะ
เชื่อผม ผมสัญญาว่ามันจะคุ้มค่า ทุกบาททุกสตางค์
โอเค ผมได้ยินว่าสถาปนิกออกแบบ โรงละครใหม่ให้โรสแมรี่เสร็จแล้ว
โรงละครโฮป แวลเลย์ อย่าบอกเธอไป
เหรอ มันดูเหมือนเป็นโครงการใหญ่ที่คุณทำ
จากตอนที่คุณเพิ่มขนาดกิจการเป็นสองเท่า
ใช่ คือ คุณก็รู้จักผมดี ผมชอบโครงการขนาดใหญ่
ไว้เจอกัน แจ็ก
เอาเลยๆ ๆ
นี่ๆ เกิดอะไรขึ้น ลุกสิ
เกิดอะไรขึ้น
- เขาเป็นคนเริ่ม - โกหก เขาต่างหาก
โอเค โรเบิร์ตกลับบ้าน ที่เหลือก็เหมือนกัน ไปได้แล้ว
- อยากบอกไหมว่าเกิดอะไรขึ้น - เขาเรียกผมว่าเด็กกำพร้า
- เธอเลยต่อยเขาเหรอ - คุณจะบอกคุณนายสแตนตันหรือเปล่า
ฉันควรบอก
แต่จะบอกอะไรให้
เธอกลับบ้านไป ทำการบ้านให้เสร็จ แล้วคนอื่นไม่ต้องรู้เรื่องนี้
- คุณสัญญาว่าจะไม่บอก - ใช่ เจ้าหนู ฉันสัญญา
โคดี้ อย่ามีเรื่องกับใครอีก
เอลิซาเบธ แทตเชอร์ ดูเธอสิ เธอดูมีศักยภาพมาก
มีศักยภาพ และก็เริ่มเอาไม่อยู่แล้ว
ฉันไม่รู้เลยว่าซ่อมบ้าน ต้องทำอะไรมากขนาดนี้
- เตา พื้น ทาสี - ฉันนึกว่าคุณจะขอแจ็กให้ช่วยทำ
เขาก็เสนอตัวอยู่ แต่ฉันอยากลองทำเองทั้งหมด
พวกผู้ชายมีพฤติกรรมประหลาด พวกเขาอยากเป็นที่ต้องการและเป็นคนสำคัญ
ฉันได้รับจดหมายเรื่องนี้เสมอ
แต่ถ้าฉันปล่อยให้แจ็กจัดการทุกอย่าง แล้วฉันจะได้เรียนรู้อะไร
วิธีส่งเครื่องมือให้เขาในขณะเขาทำงาน
โอ้ เอลิซาเบธ ง่ายมาก แค่ให้เขาทำอย่างอื่น
อย่างที่ฉันบอกคนอ่าน "ทำให้คนของคุณ ยุ่งไว้ เขาจะได้ไม่สับสน"
- แฟรงค์ เราต้องคุยกัน - ผมคุยไม่ได้ตอนนี้
ก็ได้ งั้นฟังก็แล้วกัน
ฉันรู้ว่าคุณเก็บบางอย่างไว้ไม่บอกฉัน และไม่ว่ามันจะคืออะไร
ไม่ว่ามันจะแย่แค่ไหน ฉันผ่านเรื่องที่ร้ายแรงที่สุดมาแล้ว
และมีอย่างหนึ่งที่ฉันรู้ ฉันทำเองตัวคนเดียวไม่ได้
ดังนั้น เมื่อไหร่ที่คุณพร้อม ฉันจะอยู่ที่นี่
คุณไม่จำเป็นต้องเผชิญมันคนเดียว คุณมีคนที่คุณจะพึ่งพาได้
ผมแค่หวังว่าคุณจะจำได้ เมื่อเวลานั้นมาถึง
คุณมีฟืนมากพอสำหรับหน้าหนาว สองปีเลยนะ
ดีที่ได้รู้ว่าฉันจะอบอุ่นเสมอ
มีอีกวิธีที่จะอบอุ่นได้
เตา กองไฟ หรือบางทีก็ผ้าห่ม
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมคิดไว้
ฉันควรเดาต่อไป หรือคุณจะเอาฟืนมาเพิ่มให้ฉัน
ไม่ๆ ผมเก็บที่เหลือไว้ข้างหลัง
คุณแน่ใจหรือว่า จะไม่ให้ผมช่วยอย่างอื่นอีก
ที่จริงแล้ว ฉันอยากขอให้คุณช่วยอะไรนิดหน่อย
ว่ามาเลย
มีแมงมุมตัวใหญ่หลังเตียงข้างบน
คุณคิดว่าจะจับมันไปปล่อยข้างนอกได้ไหม
- แมงมุมเหรอ - บางทีอาจเป็นแมงมุมทั้งครอบครัว
สองหรือสามตัว และคุณก็รู้ว่าฉันเกลียดแมงมุม
ผมรู้
"ให้คนของคุณยุ่งไว้ เขาจะได้ไม่สับสน"
ผมก็อ่านคอลัมน์ของโรสแมรี่เหมือนกัน
นายหาเจ้านี่อยู่เหรอ
ฉันแค่แหย่นายเล่นน่ะ
นายต้องการอะไร ซันนี่
เจกขอให้ฉันมาแวะดู ว่านายเป็นอย่างไรบ้าง
เขาอยากรู้ว่านายคืบหน้า เรื่องแม็ทหรือเปล่า
บอกเจกว่าฉันทำดีที่สุดแล้ว
ทำไมนายไม่บอกเขาเองล่ะ
รถไฟขนทองนั่นกำลังจะมาถึง เทือกเขาอัลเบิร์ตในไม่ช้า ติ๊กต๊อก
ฉันจะจัดการเอง
ใช่ นายควรทำอย่างนั้น นายสัญญาเรื่องแมต แลนดรีไว้
ฉันไม่ชอบตอนที่คนผิดสัญญา
(อบิเกลคาเฟ่)
- บิล คุณมาทำอะไรที่นี่ - ทำอาหารเช้า
ใช้กระทะกับไข่ฉันเนี่ยนะ
ที่จริง มันคือกระทะของ "เรา" และก็ไข่ของ "เรา"
- ว่าอะไรนะคะ - ผมคือหุ้นส่วนคนใหม่ของคุณ
- ผมซื้อหุ้นคาเฟ่จากกาวเวน - คุณทำอะไรนะ
ผมหาทางลงทุนดีๆ เสมอ
ผมได้ยินมาว่าเขาเสนอราคา เพียงครึ่งเดียวผมเลยคว้ามา
โดยไม่ถามฉันก่อนเหรอ
ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อสร้างปัญหา อบิเกล ผมแค่เป็นนักลงทุนที่ฉลาด
ฉันไม่รู้สิคะ มันมากเกินไปหน่อย ฉันต้องคิดดูก่อน
ผมดูแล้วว่าผมน่าจะ เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดให้คุณ
- โอ้ จริงเหรอ - ก็ผมไม่ได้มาที่นี่
เพื่อเอารายชื่อของที่ ต้องซ่อมเหมือนอย่างที่ฮัมฟรีส์ทำ
ผมต้องใช้เวลาสิบนาทีกว่าจะรู้ว่า
จะจุดเตาอย่างไร ดังนั้น เชื่อผม ผมไม่สนใจ
ที่จะมายุ่งการจัดการของคุณ ในแต่ละวันหรอก
- ดังนั้นคุณจะเป็นหุ้นส่วนเงียบๆ เหรอ - ในทุกทางเลย
คุณรู้ไหม ผมคิดว่าผมจะมีความสุข กับการเป็นเจ้าของที่นี่
พอๆ กับที่ผมมีความสุขในการกินที่นี่
ดังนั้น
เราดีกันไหม
หุ้นส่วน
เอาล่ะ ผมมีอะไรบางอย่างมอบให้คุณ ก่อนคุณจะไป
นี่อะไรคะ
โอ้ เฮนรี่ มันสวยมากค่ะ
คุณจำที่คุณบอกผม เมื่อครั้งแรกที่เราเจอกันได้ไหม
คุณทานมื้อกลางวันกับเพื่อนคุณ
ที่ร้านอาหารตรงกันข้ามกับที่ทำงานผม
นั่นเป็นวันแรกที่ ผมทำงานบริษัทเหมืองนั่น
และคุณก็เดินผ่านพร้อมกับสูทชุดใหม่ และรองเท้าสีดำเงาวับ
และคุณก็ถามว่า "คุณพอจะมีเวลาบ้างไหม"
แล้วคุณก็ชี้ไปที่หอนาฬิกาข้างหลังผม
- ฉันนี่ใจร้ายจัง - อาจจะเป็นอย่างนั้น แต่คุณ
แบบว่า จากนี้ต่อไป ไม่ว่าคุณจะไปที่ไหน
คุณจะมีเวลาเสมอ
- ขอบคุณค่ะ เฮนรี่ - ด้วยความยินดีครับ
- รีบกลับมานะ - โอเค
คุณต้องการอย่างอื่นอีกไหมวันนี้
พอแค่นี้ก่อน แค่ของสองสามอย่าง สำหรับห้องทำงานคุณโคลเตอร์
คุณรวมไว้กับบัญชีบริษัทคุณลีก็ได้
- ฉันอยากทำอยู่ค่ะ แต่ทำไม่ได้ - ทำไม่ได้ ทำไมล่ะ
- บัญชีของคุณโคลเตอร์ค้างชำระอยู่ค่ะ - ค้างชำระ ไม่น่ะ ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่
ขอโทษค่ะ แต่พ่อฉันบอกว่าไม่ให้ติดไว้อีก
แปลกจัง ฉันสงสัยว่าทำไมลีไม่เคยบอกฉัน
ไม่เป็นไรหรอก ฉันจะจ่ายเงินสด
- สวัสดี - สวัสดี
- เราเอาสีใหม่มาให้ - ได้เวลาพอดี
- โคดี้ อยากมาช่วยเราหน่อยไหม - ไม่ครับ
โคดี้ ถอดถุงมือเบสบอลก่อน แล้วได้โปรดมาช่วยคุณแทตเชอร์ด้วย
- นี่โคดี้ เธอใช้นี่ก็ได้ - ไม่ครับ ขอบคุณ
พอเขาใส่ถุงมือเข้าไป เขาก็หายเข้าไปอีกโลกหนึ่ง
ผู้ชายกับกีฬา ฉันไม่มีวันเข้าใจเลย
เอาล่ะ โคดี้
ทำไมเธอไม่เล่าเรื่องบทความ เรื่อง "หน้าที่ของไลท์ บริเกดล่ะ"
โอ้ ผมชอบกวีนั่น
- เป็นหนึ่งในเรื่องโปรดผม - ผมยังไม่ได้เริ่มเลย
กำหนดส่งพรุ่งนี้นะ
โคดี้ พอได้แล้ว
เขาจะเขียนบทความ ตอนเรากลับบ้าน ฉันสัญญา
- นี่แจ็ก รับ - ไม่นะ
โคดี้ ฉันบอกเธอว่าอย่างไร
ทีนี้ไปเอาไม้กวาดมา
- แล้วเก็บกวาดให้เรียบร้อยซะ - ผมไม่จำเป็นต้องเชื่อฟังคุณ
- ต้องฟังสิ - โคดี้ เธอต้องทำตามคำสั่ง
- คุณไม่ใช่พ่อผม - โคดี้
อบิเกล ผมจะตามเขาไปเอง
โอเค นี่ๆ ๆ
- ปล่อยผมนะ - ไม่
- ผมเกลียดคุณ ผมเกลียดคุณทุกคน - นี่โคดี้ เธอไม่ได้เกลียดหรอก
เธอไม่ได้เกลียดฉัน เธอไม่ได้เกลียดพวกเรา
เธอเสียใจเพราะว่าเธอคิดถึงพ่อเธอ เธอเลยไม่อยากเขียนบทความให้เสร็จ
เธอเลยไปมีเรื่องกับคนอื่น
เพราะว่ามันเจ็บที่คิดถึงเขา มันเจ็บเพราะต้องอยู่คนเดียว
มันเจ็บที่ไม่มีคนที่เธอรัก คอยบอกเธอว่ามันจะไม่เป็นไร
- คุณไม่รู้อะไรหรอก - ฉันรู้สิ
เพราะฉันก็เสียพ่อไปเหมือนกัน
มันรู้สึกเหมือนว่า มีคนเอาบางอย่างจากเธอไป
เหมือนมีหลุมขนาดยักษ์ในตัวเธอ
แต่วันหนึ่ง ความรู้สึกที่เธอมีอยู่ในตอนนี้
ความรู้สึกนั้นจะหายไป ฉันสัญญา
มันไม่ยุติธรรม
ไม่ มันไม่ยุติธรรมเลย เจ้าหนู
แต่แค่เพียงเพราะว่าพ่อแม่เธอไม่ได้อยู่ที่นี่ ไม่ได้แปลว่าพวกเขาไม่ได้อยู่กับเธอ
เธอมีพวกเขาอยู่ตรงนี้
ทุกวันทุกเวลา โอเคไหม
หนูอธิบายความรู้สึกที่ มีบ้านเป็นของตัวเองไม่ถูกเลยค่ะ
งานสอนเป็นสิ่งแรกในใจหนูเสมอ แต่ในเมื่อหนูลงหลักปักฐานแล้ว
หนูก็จะได้ลงมือเขียนตามความฝันต่อ
หนูอยากจับจิตวิญญาณ ของสถานที่ที่วิเศษแห่งนี้
ของความรักและความห่วงใย เพื่อที่หนูจะได้แบ่งปันให้โลกได้รู้
ว่าไม่มีที่ใดในโลกนี้จะเหมือนโฮป แวลเลย์
ถึงแม้หนูจะคิดถึงพ่อกับแม่มากก็ตาม
ด้วยความรักและปรารถนาดี จากเอลิซาเบธลูกสาวสุดที่รัก
"รักษาเกียรติต่อหน้าที่ที่ทำ"
"รักษาเกียรติของไลท์ บริเกด"
เร็วไปไหมที่จะมองโลกในแง่ดี
แบบว่ามันก็มีวันที่ดีกับวันที่แย่นะ
คุณพูดถูก แต่ฉันคิดว่ามันเริ่มได้ดี
สิ่งที่คุณทำให้โคดี้นะ อบิเกล
มันทำให้ฉันนึกถึง สิ่งที่ฉันชื่นชมคุณมากที่สุด
- อะไรเหรอ - คุณไม่ยอมแพ้ในตัวคนง่ายๆ
โอ้ เอลิซาเบธ คุณเป็นเพื่อนที่ดีมาก ฉันคงต้องคิดถึงตอนที่คุณอยู่บ้านเดียวกันแน่
ฉันแค่อยู่ตรงถนนตรงนั้น และฉันก็จะมาเจอคุณทุกวัน
- สัญญานะ - ฉันสัญญา
นั่นอะไร
(รางวัลนำจับ 500 เหรียญ แมต แลนดรี)
นั่นแฟรงก์นี่
(คำบรรยายโดย นภาลัย แจ็คสัน)