When Calls the Heart'ta daha önce:
Gezmeye gideceğimizi sanmıştım.
-Yanında bir vardı. -Ona hayır dedim Jack.
-Bana hep çok iyi davrandın. -Hep öyle davranacağım Nora.
Romantik ilgine karşılık vermeyi düşünebilirim.
Kirli olan Houston, ben değilim.
Neredeyse ölüyordun.
Her zaman kanuna uygun yaşamadım.
-Adın ne? -Cody.
-Ne yapıyorlar? -Yardım etmek istiyoruz.
Acaba Cody sizinle kalabilir mi?
Buna nasıl hayır diyebilirim?
-Tamam, nereye gidiyoruz? -Sürpriz.
-Nasıl bir sürpriz? -Güzel bir sürpriz.
-Evet, nasıl buldun? -Abigail'in eski evi mi?
-Kiralamayı düşünüyorum. -Orada Joe Craddock oturmuyor mu?
Cape Fullerton'da işe girmiş.
Clara geldiği için Abigail'in boşalacak yere ihtiyacı var.
Ama asıl sebebi...
Buraya kök salmamın zamanı geldi. Hope Valley evim oldu.
Ve burası sevdiğim yer.
Ve sevdiğin insanlar, değil mi?
Öyle de denebilir.
-Özür dilerim ama fikrine ihtiyacım var. -Tabii.
Yeşil mi, mavi mi?
-Birini etkilemeye mi çalışıyorsun? -Kafede Abigail'le çalışıyorum.
-Beyzbol eldivenimi gören var mı? -Odana baktın mı?
-Yemekten önce buradaydı. -Evet? Ne diyorsun?
Yeşil. Göz rengine uygun.
Cody, Elizabeth'i yalnız bırakalım. Çok işi var.
-Beyzbol eldivenimi gördün mü? -Senin ödevin yok mu?
Yapacak. Yukarıya bakalım.
İyi olmak için çalışmak istiyor.
Aritmetik sınavına çalışsın da.
Çalışacak.
İşte azimli öğretmenimiz, gece çalışıyor.
Marco Polo mu? Keşif heyecanı.
Yeni ve keşfedilmemiş yerler.
Bir kaşifin bilinmeyene destansı yolculuğu.
-Gizem... -Rosemary.
Pardon. Bir yardım isteyecektim.
Şu an pek uygun değil.
Uzun sürmez.
Öğüt köşem için aşk ve reddedilmeyle ilgili
klasik sözler isteyecektim. Coleridge veya Wordsworth gibi.
Klasikleri unutmuşum, oysa sen o tozlu şairleri iyi biliyorsun.
Üzgünüm Rosie. Elizabeth'in başka planları var.
Öyle mi?
Doğru. Neredeyse unutuyordum.
Üzgünüm. Başka sefere.
Tabii.
-Hangi planlar? -Özel planlar.
NORTHWEST ATLI POLİSİ BÖLGE OFİSİ
-Tam ihtiyacım olan şey. -Nezarethanede bir akşam mı?
Seninle bir akşam.
Ritz'de yemek gibi değil.
Önemli olan kiminle yediğin.
-Özür dilerim. Bölüyorum. -Sorun değil.
-Ayakkabı cilanı alabilir miyim? -Tabii. Senin de mi randevun var?
Pek sayılmaz. Sabah Pinkertonlarla buluşacağım.
İzne çıktığını sanıyordum.
Ne diyeceklerini duysam iyi olur.
-Şu ekmekler çok güzelmiş. -İster misin?
Çok naziksin Elizabeth. Teşekkürler. Jack.
Romantik bir gecenin şerefine.
Yakında olacak.
Bayan Thatcher?
-Niye Laura A aldı da ben C aldım? -Kompozisyon yazmanın ilk kuralı ne?
Fikirleri paragraflara ayırırız. Seninki çok uzun tek bir paragraftı.
Cody, 20 dakika geç kaldın.
Bayan Stanton okuldan önce antrenman yapabileceğimi söyledi.
Yine de zil çalınca burada olmalısın.
-Sorun olmaz demişti. -Galiba onu yanlış anlamışsın.
Evet, kim Marco Polo'nun Seyahatleri hakkında konuşabilir?
-Ben. -Ben.
Silas'a olanlar feci. Çok üzüldüm.
-Öldüğüne inanamıyorum. -Ne oldu ki?
-Silas Ramsey bir soygunda öldürüldü. -Olamaz. Zavallı Dottie.
-Bugün cenazeden dönecek. -Yapanı yakaladılar mı?
Henüz değil ama eminim yakalayacaklar.
Bayanlar.
Umarım Dottie yardımcı olacağımızı biliyordur.
Kimse böyle bir durumda yalnız kalmamalı.
Son kutuyu da kilere koydum.
-Başka bir şey var mı? -Aklıma bir şey gelmiyor.
Lavabonuz akıtıyor. İş çıkışı bakabilirim.
-Zamanın olacak mı? -Sadece birkaç dakika sürer.
-Elbisen gözlerine çok uymuş. -Teşekkürler.
-Daha fazla müşteri bekliyordum. -İzninizle.
Kahvaltı kalabalığı, değirmendeki ilk vardiyadan önce bitiyor.
-Menüyü görebilir miyim? -Basılı menümüz yok.
Menü yok. Müşteri yok.
-Bu koku da ne? -Sütlü ekmeklerim.
Beğenmediyseniz, barda fasulyeyle kahve var.
Bay Humphries bir şey yemeyecek.
-O zaman bu sorular ne? -Sonunda dileğin gerçekleşti.
Kafedeki payımı satıyorum.
Yeni ortağın o olacak.
Yapabileceğimiz bir şey varsa...
Çok naziksiniz.
-Ne istersen. -İdare ederim.
Bayan Ramsey, başınız sağ olsun.
-Bavullarınızı taşıyayım mı? -Olur. Teşekkür ederim.
Kocanızı iyi tanımazdım ama anladığım kadarıyla iyi biriymiş.
Ölünün arkasından konuşmak istemem ama sanırım
aziz olmadığını ikimiz de biliyoruz.
Yine de o şekilde ölmemeliydi.
Bölge ofisini aradım. Bir dedektif görevlendirdiler
ama kendim de araştıracağım.
Sağ olun ama siz izinde değil misiniz?
Öyle ama bu herhangi bir olay değil.
Aziz olsa da olmasa da Silas adaleti hak ediyor.
Ayrıca, siz de ediyorsunuz.
Bu bayağı büyük bir iş.
Kilise yapmış adamım, eminim ev de yapabilirim.
Ama bu herhangi bir ev değil.
Tam olarak nerede yapacaksın?
Jameson'a giderken Clem Besser'ın arsası var ya?
-Oranın manzarası çok güzel. -Vadideki en güzel manzara.
Evet, ne kadar?
-Lazım olacak kereste mi? -Evet.
Bir hesap yapayım. Söylerim.
-Lee. -Harika. Sağ ol.
-Hayır, gitme. -Seni buldum. Selam Jack.
-Selam. -Bölmek istemezdim.
Ama bilgi vereceğim. Uzun sürmez.
-Evet. -Birincisi, ekipten yeni depoya
yer açmalarını istedim. İkincisi, Hudson kardeşleri şu şeyin altını
temizlemeye ikna ettim...
Şu testereli şeyin.
-Hızarın mı? -Evet, hızarın. Ne aptal ad.
Üçüncüsü, öğleden sonraki ikramı yapmayı cömert Bayan Weiss kabul etti.
Dediğin gibi, "Mutlu bir ekip üretken olur."
-Mutlu bir ekip istiyoruz, değil mi? -Evet.
Rosemary, değirmende yardımcı olacak. Ne hoş, değil mi?
-Harika. -Evet.
Köşe yazmakla çok meşgulsün sanıyordum.
Öyle ama Lee değirmende çok çalışıyor.
-Azıcık yardımım olsun istedim. -Daha az da olabilirdi.
Bana ihtiyacın olursa, mağazada alışverişte olacağım.
Ofisine bayılacaksın.
Peki. Hop, dur. Ofisime ne yapıyorsun?
-Ofisime ne yapıyor? -İyi şanslar.
Teşekkürler Lee.
-Dottie'ye mi? -Ona limonlu kek götürüyorum.
-Hiç değilse bunu yapayım. -Ben de gelebilir miyim?
Elbette.
Ned Yost'a söyle, konuştuğumuz kumaşı getirtsin, kırmızı kadife.
Ya da kahverengi. 18 metre kadar lazım.
Ama 30 daha iyi. Evet, 30 olsun.
-Bay Coulter'ın onayı var mı? -Elbette var.
Selam.
-Nereye gidiyor? -Dekorasyonuma yardım ediyor.
-Bence zaten dekore edilmiş. -Hayır Lee. Bu daha başlangıç.
Düşünsene. Yükseltilmiş bir maun masayla koltuk.
İki yanında perde olduğunu düşün.
Üstüne yukarıdan üç ışık düşüyor.
Krallara layık bir ofis olacak.
Masam niye yükseltiliyor?
Sen patronsun, yönetici, korkusuz önder.
Masa senin sahnen.
Yukarıdan bakarken daha büyük otoriteyle konuşursun.
Ofisimi böyle seviyorum.
Bu izbe yere biraz canlılık getirmeye çalışıyorum.
-Haritam nerede? -Hangi harita?
Ne demek istiyorsun? Haritam. Şu duvardaki harita.
-O eski püskü şey mi? Attım. -Ne yaptın?
Merak etme. Harita dairesinden yenisini ısmarladım.
Bayılacaksın. Renkli.
Rosemary, bütün hasat programım o haritada yazılıydı.
Eminim başka yerde de yazılıdır. Unutmadan,
Glen Butterfield'e bugün izin verdim.
Sen... Hop, dur.
Ne demek bugün izin verdin?
Tabii ona senin fikrin olduğunu söyledim. Patron sensin.
Bazen bundan şüphe duyuyorum.
Karısıyla fena kavga etmişler. Karısı köşeme yazdığı mektupta söyledi.
Bana kalbini açmış, zavallı şey.
Öğleden sonra barışsınlar. Mutlu işçi istemiyor muydun?
Evet, mutlu işçi istiyorum
ama burada olmazlarsa teknik olarak işçi sayılmazlar.
Ah, çok komiksin. Gitmem lazım. Çok işim var.
Ama aksesuarlarla tekrar geleceğim. Şahane bir rötuş olacak.
Burada ne oldu?
Öğlen oldu bile. Kafeye dönmem lazım.
-Bence biraz kendine vakit ayır. -Çalışmam lazım.
Yukarıdaki adam bile yedinci gün tatil yapmış.
-Hak etmiş de ondan. -Sen de hak ediyorsun. Baksana.
Akşam yemekten sonra gölde yürüyüşe çıkalım mı?
Yarım saat. Arayı kapatırız.
Gölde yürümek yarım saat sürmez.
Yavaş yürürüz.
Evet rahip, Bayan Abigail'le aran nasıl?
-Seni ilgilendirmez. -Parası var mı?
Ne istiyorsun Jesse?
Çete yeniden bir araya geldi. Bir iş var. Sen lazımsın.
-En iyi barutçu sensin. -İlgilenmiyorum.
Yapma Matt. Çok para kazanacaksın,
bu rolü sürdürmen gerekmeyecek.
İstediğin yerde istediğin şeyi yaparsın.
Burada yaptığım şeyden memnunum.
İyi. Bitince gelir, evlenir, dokuz çocuk yaparsın.
-Dinlemiyorsun. Ben çıktım. -Öyle çıkmak yok.
-Jake'i üzmek istemezsin. -Bu bir tehdit mi?
İnsan bazen zarar görebilir.
Nezaretteki yemek için özür dileyeyim.
Önemli olan düşünmen.
Biliyorum. Ama telafi etmek istiyorum.
-Nasıl? -Ahırlarda atıştırmalık yesek?
Jack.
Daha iyisi, istediğimiz zaman yemek yiyebileceğimiz bir yerim var.
Tabii. Abigail'in yeri.
Hayır.
-Elizabeth'in. -Sıra ev mi?
Bu sabahtan itibaren benim.
Abigail'le yaşayarak öğretmen maaşımı biriktirdim,
buranın kirası da çok değil, neden olmasın dedim.
Cody ve Clara ile Abigail'e de bir oda lazımdı.
Artık sakin bir ortamda yeniden yazabilirim.
Yaşlı Joe Craddock buraya Abigail kadar iyi bakmamış
ama burayı güzel bir ev yapacağım.
-Kapı kolu çıkıyor. -Ama benim kapı kolum.
Clara, yaban mersinli keklerim hazır mı?
Erken oldu ama değirmende çay vereceğime söz verdim.
Getireyim.
Cave Junction.
Orayı duymuştum. Yolcu arabasının soyulduğu
ve Dottie'nin kocasının öldürüldüğü yer. Ne korkunç bir trajedi.
-Olaya sen mi bakıyorsun? -Olabilir de, olmayabilir de.
Sana güvenebilir miyim Rosemary?
Söz. Kimseye tek kelime söylemem.
Sağ ol.
-Abigail. -Bill.
Lavabonun akıttığını biliyor musun?
-Evet. -Hemen tamir ettirmen lazım.
Düzeltileceklerin listesi.
-Yarısını sen ödeyeceksin. -Ocağın bir sorunu yok.
O eski şeyin bozulmasına ramak kalmış.
Bozulunca yenisini alırım.
Hemen alacaksın.
Anlaşman kesinleşmeden bir karşı teklifte bulunacağım.
Payımı satın alacak paran olmadığını söylemiştin.
Yok ama belki bir ayarlama yapabiliriz,
senin de işine yarayacak bir şey.
Dinliyorum.
Borcu ödeyene kadar faiziyle aylık ödeme yapabilirim.
-Bu oldukça adil sayılır. -Ben iş adamıyım Bayan Stanton.
Ne yazık ki, sen kabul edilebilir bir risk değilsin.
Döşemelere başlayacaksan mağazadan cila alabilirim.
Sağ ol ama tadilatı kendim yapacağım.
-Eşya taşımana yardım edeyim. -İşte o olur.
Sağ ol.
-Elizabeth. -Selam.
Az önce Cody'yle konuştum, okulda kalma cezası vermişsin.
İstemezdim ama bu hafta üçüncü kez geç kaldı.
Okula gelmeden beyzbol çalışıyor. Uyum sağlamak istiyor.
-Yine de zamanında gelmeli. -Oğlanları bilirsin işte.
-Yine de okula zamanında gelmeli. -Uyum onun için büyük bir sorun.
Abigail, konu sadece devamlılık değil.
Dikkatini vermiyor, ödevini de teslim etmedi.
Yaşadığı onca şeyden sonra okula alışmakta zorlanıyor.
Biraz daha çaba göstermeli.
Ona çok mu yumuşak davranıyorum?
Fazla koruyucusun, bunu da anlıyorum.
Ama bence ona yardımı olmuyor.
Görüşün için teşekkürler.
Hepimiz Cody'nin iyiliğini istiyoruz, sen de elinden geleni yapıyorsun.
-Yardımcı olmaya çalışıyorum. -Biliyorum.
Tek başına eve çıkmasına şaşırmadım.
Sadece bu kadar çabuk beklemiyordum.
Ne hissedeceğini bilmiyor musun?
Bağımsız bir kadın olmasını seviyorum ama...
Bunun inşa etmek istediğin evle ilgisi var mı?
Olabilir.
Bak, bence bu iyi bir şey.
Hope Valley'e kök salıyor demek.
Hamilton'dan uzaklaşıyor.
-Bu iyiye işaret. -Kesinlikle.
Kadınlar kendi yerleri olsun isterler. Buna yuvalama deniyor.
-"Yuvalama" mı? -Yuvalama.
Yani, bugün Elizabeth kendi evine taşınabilir.
Yarın bir bakarsın seninkine taşınmış.
Sabırlı ol ve güzel bir ev hediyesi al.
Tamam.
Evet, nasıl buldun?
Yuvalama.
İşte varım yoğum bu.
Mutlu seyahat, az eşyayla yapılır.
En azından yazacak bir masam var.
Bir eksik var.
Bu ne?
Ev hediyesi.
Soğutucu mu? Çok lazım.
Açsana.
Ah, Jack.
-Çok güzel. -Şimdi sana bir de çiçek almam lazım.
Olduğu gibi çok güzel.
Tıpkı senin gibi.
Buraya taşınma konusunda söylediklerini düşündüm.
Ve?
Bir süre eve gidip bazı işlerimi bitirmem lazım.
Ne kadar istersen kal.
İşleri halledersem bir aya kadar dönerim.
Ben burada olacağım.
Henry, bir konuda rahatsızım.
-Bill'le mi alakalı? -Hayır.
Boşanma kağıtlarını imzaladık. O iş bitti.
Hope Valley evim olacaksa Abigail Stanton'dan özür dilemeliyim.
-Senin suçun değildi. -Onun da değildi.
Frank? Hani yürüyüşe çıkacaktık?
Planım değişti.
-Yarın olur mu? -Hayır, yarın olmaz.
-Pazar? -Pazar uygun değil.
Kafam karıştı. Arayı kapatalım demiştin.
-Başka zaman. -Ah, tamam, ben...
Üzgünüm, rahatsız ettim.
Fen projemiz için kutulara fasulye ekip
fotosentezi öğreneceğiz.
Bu grup projesi olduğundan arkadaşlarınızı seçin.
Haydi. Eş seçin.
Emily, lütfen fasulyeleri dağıtır mısın? Sağ ol.
Bayan Thatcher, benim eşim yok.
Miles ve Robert'la eşleşebilirsin.
Ben hariç herkesin arkadaşı var.
Yenisin de ondan. Okulda arkadaş edinmek zaman ister.
-Kimseyle eşleşmek istemiyorum. -Seçme hakkın yok Cody.
Herkes katılacak. Gel.
-Cave Junction'da bir şey buldun mu? -Pek sayılmaz.
Nal izleri, birkaç boş kovan.
Soygunun zanlısı Jake'in çetesi
ama tutuklamaya yetecek kanıt yok.
-Garrison olduğu içime doğmuştu. -Ne? Onu tanıyor musun?
Daha önce de kovalamıştım.
10 yıl önce bir banka soygununda yakın bir dostumu öldürdü.
Carl Benson, geride dul karısıyla sekiz yaşındaki kızı kaldı.
-Onu tutuklamadın mı? -Hayır. Yeterli kanıt yoktu.
Bu adam izlerini kapatmakta usta.
Gerektiğinde bir çeteye giriyor, sonra da onları bırakıyor.
Albert Tepeleri yakınında görülmüşler. Batıya gidiyor olabilirler.
Ben de arayayım. Fazla dikkatten zarar gelmez.
Pinkertonları red mi edeceksin?
O Garrison Çetesi, Hope Valley'e yaklaşamayacak.
-Selam Cody. -Okuldan nefret ediyorum. Gitmeyeceğim.
Ne olduğunu anlatsana.
Kimse beni sevmiyor. Hiç arkadaşım yok.
Cody, buraya geleli fazla olmadı. Biraz zaman tanımalısın.
En azından kendi evimizde Becky vardı.
Tatlım, kardeşini özlediğini biliyorum
ama şu anda onun Union City'de doktorlarla olması lazım.
-Onu iyileştirmeye çalışıyorlar. -İyileşince görmeye gidebilir miyim?
Elbette gidebilirsin.
Birine onu düşündüğünü göstermenin başka yolları da var.
-Nasıl? -Ona mektup yazabilirsin.
Yanında oturuyormuş gibi ona söylemek istediklerini söyle.
Yardım eder misin?
Elbette ederim.
-Merhaba. -Dottie.
Dışarı çıktığını görmek güzel. Başkan seni hemen işe mi koştu?
Hayır. Bu hafta işe gelme dedi.
-Nezaket göstermiş. -O kadar kötü biri değil.
-Onu benim kadar tanımıyorsun. -Çok iyi tanıyorum.
Parasız kalınca beni kovabilirdi. Kovmadı.
İnan, Henry Gowan'ın başka bir yüzü de var.
Yanındaki adam kim?
Alan Humphries. Henry'nin kafedeki hissesini alıyor.
Duymamıştım. Onu tanıyor musun?
Pek sayılmaz.
Ama bence Abigail ortak olarak Başkan Gowen'ı özleyecek.
Size çok eğlenceli bir ödev vereceğim.
Anılar
Bir anınızı düşünün. Geçmişinizden bir şeyi.
Mutlu veya hüzünlü. Komik de olabilir, korkunç da.
Sevdiğiniz herhangi bir anı.
-Evet Emily? -Sonbahar hasadını yazabilir miyim?
Annem en büyük kabağı bana toplatır. Oyup fener yaparız.
Bu harikulade bir anı.
Cody, sevdiğin bir anın var mı?
-Aptalca bir şey. -Hayır, değil.
Babam bize Hafif Süvari Alayı askerleri derdi.
Haklı. Aptalcaymış.
-Robert. -Lafını geri al.
Yeter çocuklar.
Birbirinizden özür dileyin.
-Özür dilerim. -Özür dilerim.
Bugünlük bu kadar.
Yarın yazılı ödevlerinizi toplayacağım. Ders bitti.
Cody?
Cezalı değilsin.
Baban ve Hafif Süvari Alayıyla ilgili hikayeyi anlatsana.
Eskiden ata binerdik.
Dinliyorum.
Derdi ki, "Saygı gösterin yaptıkları hücuma, Hafif Süvari Alayına."
Diyorum ki, Marco Polo ödevini vermediğine göre
"Hafif Süvarı Alayı" hakkında yazmak ister misin?
Ne dersin?
-Tamam. -Tamam.
-Sana. -Jesse, çok güzeller.
Beğendiğine sevindim çünkü bir ricam olacak.
-Nasıl bir rica? -Burayı tanımaya çalışıyorum.
Acaba ahırın yerini gösterebilir misin?
-Seni dün ahırda görmedim mi? -Doğru.
-Demirci? -Ahırın köşesini dönünce.
Doğru yerdeymiş.
Ne güzel çiçekler. Ne için?
Clara'ya birlikte yürüyelim diyordum.
Kalıp Abigail'e yardım etmem lazım.
Çok iş yok gibi. Onsuz idare eder misiniz?
Sadece bir saat gideceğim. Söz.
Hanımefendi.
Ve en önemlisi sahne.
Altı metre, yanlarda bir sürü alan, elektrik aydınlatmalı bir köprü bile var.
Ne? Sadece altı metre mi? Macbeth'in öleceği yer bile yok.
Ama sahne küçüldükçe sen büyürsün.
Doğru.
Fikir değiştirdim. Bu tiyatro mükemmel. Boyutları çok doğru.
Aferin sana.
Açılış gecesini iple çekiyorum.
İlk performansımı sana adayacağım.
Bu şerefe nail olmak için ne yaptım?
Küçük köyümüze kültür getiriyorsun.
Tarihe, sanatların hamisi olarak geçeceksin.
"Hami." Sadece hami, ha?
Lee, sen düşlerimi gerçekleştiriyorsun.
Kimse benim için böyle bir şey yapmadı.
Çünkü kimse sana benim duyduğum hisleri duymamış.
Bizim oralarda böyle yerler yok.
Neresi olduğunu söylemedin.
Doğuda küçük bir kasaba.
Ailemin çiftliği var, fazla bir şey yok.
Batıya ün ve servet için mi geldin?
Bu hikayeyi çok duymuşsundur.
Kendimi küçük düşürmeden sana cüretkar bir soru sorayım.
-Kaygılanayım mı? -Hayır, öyle bir şey değil.
Sadece merak ettim, iş yerine
çiçek getiren başka yakışıklı, çekici beyler var mı?
İlk olduğunu öğrenince sevineceksin.
Kolun kuvvetli ama topu daha sıkı tutmalısın.
Gördün mü? Şimdi sen dene.
İşte böyle.
Teşekkürler bayım.
Öyle atarsan yakında seni fark ederler.
Merhaba.
Tam tamirci olmuşsun.
Şu döşeme tahtasının gıcırtısını artırmayı başardım.
İmkansız. O hep öyleydi.
Tanrım, burayı özlemişim.
Burada bir sürü güzel anın var.
Evet. Farklı görünüyor.
Bay Craddock nasıl göründüğüne pek aldırmamış, değil mi?
Anlaşılan öyle. Listende başka ne var?
Soğutucu, kapı kolu tamiri, baca temizliği ve badana.
Evet, bitti sayılır.
Sana yardım edeyim mi? Badana partisi yaparız.
-Çok hoşuma gider. -Cody'yi de getiririm.
-O nasıl? -İyi.
Dışarı çıkmadan ödevini bitirmesini söyledim.
-Kendine gelecek. -Keşke biri daha kendine gelse.
Frank mi?
Aramızda bir şey başlıyor sanmıştım ama hiçbir şey yok.
-Ondan gerçekten hoşlanmaya başlamışsın. -Belki gereğinden fazla.
-Kek? -Lütfen.
Fırından yeni çıktı. Bunlar çok... Evet, çok güzel.
Yaban mersinli.
Açıkçası Lee, bu beklediğimden biraz fazla.
Üstelik büyükçe bir arkadaş indirimiyle
ama sözünü ettiğin ev kulübe sayılmaz.
İnan, her kuruşuna değecek.
Peki. Duydum ki, mimar, Rosemary'nin tiyatrosunun çizimini bitirmiş.
Hope Valley'nin tiyatrosu. Yalnız ona söyleme.
Oldu. İşini büyütmeye çalışırken
oldukça büyük bir proje almışsın.
Evet, beni bilirsin. Büyük projeleri severim.
Görüşürüz Jack.
Vur.
Hey. Burada ne oluyor? Kalkın.
Ne oluyor?
-O başlattı. -Yalancı. O başlattı.
Tamam. Robert, eve git.
Siz de gidin. Haydi.
-Ne olduğunu anlat. -Bana yetim dedi.
-Sen de ona vurdun mu? -Bayan Stanton'a söyleyecek misin?
Söylemeliyim.
Ama bak ne diyeceğim. Eve gidip ödevini bitir,
-kimsenin bilmesi gerekmez. -Söz veriyor musun?
Evet evlat, söz veriyorum.
Cody, bir daha kavga yok.
Vay, Elizabeth Thatcher, şu haline bak. Çok becerikli görünüyorsun.
Becerikli ve bunalmış.
Tadilatın ne zor iş olduğunu bilmiyormuşum.
-Ocak, yerler, badana. -Jack'e yaptıracağını sanıyordum.
Teklif etti ama kendim yapmak istedim.
Erkekler garip yaratıklardır. Kendilerini önemli hissetmek isterler.
O konuda hep mektup alıyorum.
İyi ama her şeyi Jack yaparsa ben ne öğreneceğim?
Çalışırken ona alet vermeyi mi?
Çok basit. Ona yapacak başka bir şey ver.
Okurlarıma derim ki, "Erkeğini meşgul et ki, heyecanlanmasın."
Frank, konuşmamız gerek.
-Şimdi konuşamam. -İyi, o zaman sadece dinle.
Benden bir şey sakladığını biliyorum.
O her ne ise, ne kadar kötü ise, bil ki ben daha kötüsünü yaşadım.
Yalnız olsaydım kaldıramazdım, onu da biliyorum.
Yani, hazır olduğunda ben yanındayım.
Bunu yalnız yaşaman gerekmiyor. Yaslanabileceğin biri var.
Umarım zamanı geldiğinde bunu hatırlarsın.
İki kış yetecek kadar odunun var.
Üşümeyeceğimi bilmek güzel.
Üşümemenin başka yolları da var.
Ocak mı? Kamp ateşi mi?
Hatta belki battaniye?
Aklımdaki tam olarak o değildi.
Saymaya devam edeyim mi, odunları getirecek misin?
Hepsini arka bahçeye dizdim.
Yapabileceğim başka bir şey kalmadı mı?
Aslında senden küçük bir ricam var.
Söyle.
Yukarıda yatağın arkasında koca bir örümcek var.
Onu yakalayıp dışarı atar mısın?
-Örümcek mi? -Belki de bir örümcek ailesi.
İki, hatta üç tane.
Örümceklerden nefret ettiğimi biliyorsun.
Biliyorum.
"Erkeğini meşgul et ki, heyecanlanmasın." O köşeyi ben de okuyorum.
Bunu mu arıyorsun?
Ben sadece...
Seninle kafa buluyorum.
-Ne istiyorsun Sonny? -Jake nasıl olduğunu sordu.
Matt'le ilgili gelişme var mı diyor.
Jake'e elimden geleni yaptığımı söyle.
Kendin söylesene.
O tren yakında Albert Tepelerinden geçecek.
Tik tak.
-Halledeceğim. -Evet. İyi olur.
Bana Matt Landry'yi söz verdin. Sözünden dönenlerden hoşlanmam.
-Bill, burada ne işin var? -Kahvaltı hazırlıyorum.
-Benim tavalarım ve yumurtalarımla mı? -Artık onlar bizim.
-Efendim? -Yeni ortağın benim.
Gowen'ın hissesini aldım.
-Ne yaptın? -Hep iyi bir yatırım fırsatı ararım.
Hissesinin satılık olduğunu duydum, aldım.
Önce bana sormadan mı?
Sorun yaratmaya gelmedim Abigail. Sadece akıllı bir yatırımcıyım.
Bilemiyorum. Bu büyük bir şey. Düşünmem lazım.
Bence en iyi seçeneğin benim.
-Sahi mi? -Humphries gibi
elimde bir tamir listesiyle gelmedim.
Şu ocağın nasıl yandığını anlamam on dakika sürdü,
yani, inan ki, günlük işlerine
burnumu sokmaya hiç niyetim yok.
-Sessiz ortak mı olacaksın? -Her bakımdan.
Galiba buranın sahibi olmayı burada yemeyi
sevdiğim kadar seveceğim.
Evet...
Anlaştık mı... ortak?
Evet, gitmeden önce sana bir şey vereceğim.
Bu ne?
Henry, bu çok güzel.
Tanıştığımızda ne dediğini hatırlıyor musun?
Arkadaşlarınla ofisimin karşısındaki
lokantada yemek yiyordun. Maden şirketindeki ilk günümdü.
Yeni takımın, cilalı siyah ayakkabılarınla gelip
"Saat kaç, biliyor musunuz?" demiştin.
Sen de arkamdaki saat kulesini göstermiştin.
Çok acımasızmışım.
Olabilir, ama sen...
Artık nereye gidersen git, saatin kaç olduğunu hep bileceksin.
-Sağ ol Henry. -Bir şey değil.
-Çabuk dön. -Olur.
-Başka bir şey var mı? -Bu yeterli.
Bay Coulter'a ofis malzemesi. Lee'nin şirket hesabına yazabilirsin.
İsterdim ama yapamam.
-Neden? -Bay Coulter'ın borcu ödenmedi.
Ödenmedi mi? Hayır, bir hata olmalı.
Üzgünüm ama babam artık veresiye verme dedi.
Ne tuhaf. Lee neden söylemedi acaba.
-Önemli değil. Nakit öderim. -Tamam.
-Merhaba. -Selam.
-Size yeni boya getirdik. -Tam zamanında.
-Cody, bize yardım eder misin? -Hayır.
Cody, o topu bırak ve Bayan Thatcher'a yardım et lütfen.
-Al Cody. Bunu kullanabilirsin. -Hayır, teşekkürler.
O eldiveni takınca dünyayı unutuyor.
Erkekler ve spor, asla anlayamayacağım.
Pekala Cody.
"Hafif Süvari Alayı" ödevini anlatsana.
O şiire bayılırım.
En sevdiklerimden biridir.
Daha başlamadım.
Ödev yarına.
Cody, yeter ama.
Eve gittiğimizde ödevini yapacak, söz.
-Hey, Jack, yakala. -Hayır.
Cody, sana ne demiştim?
Şimdi lütfen süpürgeyi getir ve burayı temizle.
Seni dinlemek zorunda değilim.
-Zorundasın. -Söyleneni yapmalısın.
-Sen babam değilsin. -Cody.
Abigail, ben getiririm onu.
-Tamam. Hey. -Bırak beni.
-Hayır. -Senden, hepinizden nefret ediyorum.
Hayır. Benden nefret etmiyorsun. Hiçbirimizden etmiyorsun.
Babanı özlediğin için üzgünsün.
O yüzden ödevini yapmayıp kavga ediyorsun.
Çünkü onu düşünmek seni üzüyor. Yalnız olmak üzüyor.
Üzülme diyecek sevdiklerinin olmaması üzüyor.
-Hiçbir şey bilmiyorsun. -Hayır, biliyorum.
Çünkü ben de babamı kaybettim.
Biri senden bir şey çalmış gibi oluyor.
İçinde büyük bir boşluk oluyor.
Ama bir gün, şu anda hissettiğin şey...
...o duygu kaybolacak.
Söz veriyorum.
Bu haksızlık.
Evet, haksızlık evlat.
Ama annenle baban burada olmasalar da yanındalar.
Onlar tam şuranda...
...günün her anında.
Tamam mı?
Kendi evimin olması nasıl bir duygu, anlatamam.
Öğretmenlik hep ilk sırada olacak ama artık yerleştiğime göre
sonunda yazma arzumun peşine de düşebilirim.
Bu özel yerin, buradaki sevginin ve şefkatin
ruhunu yansıtıp dünyayla paylaşmak istiyorum.
Seni ve annemi çok özlesem de, yeryüzünde
Hope Valley gibi başka bir yer yok.
Sevgi ve dualarımla, sizi seven kızınız Elizabeth.
"Saygı gösterin yaptıkları hücuma.
-Hafif Süvari Alayına." -"Hafif Süvari Alayına."
İyimser olmak için çok mu erken?
İyi günleri de olacak kötü günleri de.
Haklısın ama bence bu iyi bir başlangıç.
Cody için yaptığın şey Abigail...
...en takdir ettiğim yönünü hatırlatıyor.
-Neymiş o? -İnsanlardan asla vazgeçmiyorsun.
Ah, Elizabeth. Ne iyi bir dostsun. Evimde yaşadığın zamanı çok özleyeceğim.
Biraz ilerideyim, seni her gün göreceğim.
-Söz mü? -Söz.
O da ne?
ARANIYOR YAKALAYANA 500$ ÖDÜL - MATT LANDRY
Bu Frank.
ARANIYOR YAKALAYANA 500$ ÖDÜL - MATT LANDRY
Alt yazı çevirmeni: Sevda Caliskan