W poprzednim odcinku:
Silasa Ramseya zabito podczas napadu.
Sam się temu przyjrzę.
Rosemary LeVeaux, obiecuję, że dostaniesz swój teatr.
- Konto zostało przekroczone. - Czemu o tym nie wiem.
Myślałam, że coś między nami jest, a tu nic.
POSZUKIWANY
- Co to? - To Frank.
Nie mogę w to uwierzyć. To pewnie falsyfikat albo okropny żart.
- Wkrótce się dowiemy. - Mówił, że w przeszłości
został postrzelony, ale to?
Możesz tylko otworzyć bar i czekać, aż Jack się czegoś dowie.
Nie mogę. Nie ma powodu, żebyś tu ze mną czekała.
- Jest mnóstwo powodów. - Musisz iść do szkoły.
A ty musisz prowadzić bar.
Dzwonili do mnie z centrali. Matt Landry był na naszej liście poszukiwanych.
- Był? - Cztery lata temu.
Był wspólnikiem napadu na bank w Platt City.
- Ale odsiedział swoje. - Więc to już jest nieaktualne?
Obecnie nie mamy nakazu dla Matta czy Franka.
Więc nie jest już poszukiwany.
Nie jestem.
Po przemyśleniach i modlitwie
zdecydowałem, że opowiem wam o Macie Landrym...
jednak ktoś mnie wyprzedził.
To pewnie Jesse Flynn.
Mówił, że przyjechał do przyjaciela Matta Landry'ego.
Już długo się nie przyjaźnimy.
Chce zniszczyć moje życie...
dlatego przyłączę się znowu do gangu Garrisona.
Do niczego nie dojdzie.
Matt Landry nie żyje.
Kim był Matt Landry?
Chciwym głupcem.
Chciał być gangsterem. Został postrzelony.
W więzieniu trafił na dobrą książkę.
Po wyjściu stał się nowym człowiekiem.
Chciał mieć nowe życie...
- i nowe nazwisko. - Matt Landry stał się Frankiem Hoganem.
Legalnie. Poszedłem do sądu i zmieniłem to.
Wtedy przysięgłem sobie, że resztę życia będę pracował dla Boga.
To czemu Jake'owi Garrisonowi tak bardzo na tobie zależy?
Pewnie planuje jakiś napad.
Znam się na prochu.
Powiedziałem Mounties, by ustawili dodatkowe patrole.
Elizabeth?
- Odprowadzić cię do szkoły? - Tak.
Wpadnę później.
Biedna Abigail.
Za każdym razem, gdy się zakochuje, okazuje się, że on ma jakiś sekret.
I nie jest on dobry.
Naprawdę chciałeś mi powiedzieć?
Przysięgam.
Chciałabym ci wierzyć, ale...
Wiem.
To jest podejrzane.
Mówiłaś, że...
będziesz mnie wspierać...
a ja prosiłem, byś o tym pamiętała, gdy nadejdzie pora.
I nadeszła.
Łatwiej powiedzieć niż zrobić.
Muszę to przemyśleć.
Myślisz, że ludzie w związkach mogą mieć dobre sekrety?
Pewnie. Czasami.
To niezbyt fajne.
A ty nie masz sekretów?
A ty?
Jeden czy dwa.
- Chętnie się z nimi podzielę. - Proszę.
Gdy spotkałem cię po raz pierwszy, pomyślałem, że jesteś...
atrakcyjna.
To twój ciemny sekret?
Już nie, skoro go ze mnie wyciągnęłaś.
Twoja kolej.
Gdy się poznaliśmy, pomyślałam, że jesteś...
milutki.
Milutki?
Nie uroczy?
Ani nawet przystojny?
Zainteresowałeś mnie.
Dzień dobry.
Bill, wczoraj odbyłam miłą pogawędkę z Abigail.
Podobno jesteście teraz partnerami.
Kupiłem udziały Gowena.
Czy nie jest to zbyt niezręczna sytuacja?
Co masz na myśli?
Biorąc pod uwagę to, co was łączyło.
Do czego zmierzasz?
Do niczego.
Pomyślałam tylko, że może być...
- trudno prowadzić razem interes. - Cieszę się z tej inwestycji.
Czy to tylko inwestycja?
Tak.
Jest szansa, że zobaczymy cię w fartuchu?
Nie wiem, ale mam przepis
na potrawkę z kurczaka, do której będą się ustawiać kolejki.
Jest pan pełen niespodzianek. Nie miałam pojęcia, że pan gotuje.
Dwa tygodnie udawałem, że jestem szefem.
Wówczas złapałem dwóch zbiegów, i nauczyłem się robić potrawkę z bażanta.
Pani Ramsey...
Przejrzałem polisę pani męża
- i wszystko z nią w porządku. - To dobrze.
Jak tylko przekażę sprawę do biura głównego,
powinna pani dostać świadczenie w przeciągu ośmiu miesięcy.
- Powiedział pan miesięcy? - O ile nie będzie problemów.
Potrzebuję pieniędzy.
- Rozumiem, jednak... - Nic pan nie rozumie.
Nie może pan tego przyspieszyć?
To tak nie działa.
Ale...
jeśli potrzebuje pani ich teraz...
możemy zaproponować pani mniejsze świadczenie... w gotówce.
O ile mniejsze?
Jedna piąta.
Jedna piąta?
Muszę to przemyśleć.
Jutro w południe wyjeżdżam.
Proszę dać mi znać wcześniej.
Twierdzisz, że Frank Hogan jeździł z gangiem Garrisona?
Pod innym nazwiskiem... cztery lata temu.
Muszę z nim pogadać.
Wiem, że masz coś do Garrisonów,
Frank nie był w gangu dziesięć lat temu.
Zrobisz coś dla mnie, Jack.
Znajdź kobietę o imieniu Mary Benson.
To wdowa po Carlu Bensonie.
Zrobisz to dla mnie?
Jasne.
Jesteś pewna, że Jesse należy do gangu?
Frank jest pewny.
Twierdzi, że to Jesse powiesił to na moich drzwiach.
Wierzysz mu?
Jesse'a nie było dziś w pracy.
Jack szukał go wszędzie. Nie ma go w mieście.
To nie jest dobry znak.
Chyba nie.
Clara, wiem że to boli.
Obie straciłyśmy mężów.
Ciężko przez to przejść...
a potem zakochać się w kimś innym.
Ale chyba gorsze jest, gdy on okazuje się...
kłamcą...
i przestępcą.
Nie mogę uwierzyć, że pastor jest przestępcą.
Ani ja. Wydawał się taki poczciwy.
Trzeba będzie lepiej sprawdzić przeszłość nowego pastora.
Nowego?
Przecież przestępca nie może prawić nam kazania z ambony, prawda?
Drogie panie.
Niewiele tu braterskiej miłości.
Nie winię ich za to.
Zawiodłem mnóstwo ludzi.
Trochę więcej niż inni.
Podobno jeździłeś z gangiem Garrisona.
To prawda.
Wspominał coś o Carlu Bensonie?
Pracowałem z nim tylko kilka razy.
Zostałem postrzelony, złapany i wypuszczony na wolność. To wszystko.
A co z Jessem?
Ma coś wspólnego z napadem, w którym zginął Silas?
Jesse przyjechał tu po mnie.
To nie w jego stylu. Nie jest zabójcą.
Daj znać, gdy go spotkasz.
- Nie wiedziałem, że wciąż pracujesz. - Jestem tylko zaniepokojonym mieszkańcem.
Macie tu chyba jakiś problem.
- O co chodzi? - Pastor to oszust.
Wprowadził w błąd radę, która go zatrudniła.
Jeśli skłamał co do swojej przeszłości, możecie wnieść sprawę o oszustwo.
Najlepiej będzie dla nas wszystkich, włącznie z panem Landrym...
jeśli zrezygnuje i opuści to miasto.
Chciałem cię prosić, abyś go do tego przekonał.
Przepraszam, ale nie mogę...
i życzę miłego dnia.
Sekrety Matta wyszły na jaw.
To dobrze.
Niedługo go stamtąd wykopią.
Chcesz coś powiedzieć?
Matt jest uparty. Nadal nie wie, czy to wypali.
Na pewno.
Nie jest głupi. Dokąd pójdzie?
Może...
powinniśmy poszukać kogoś innego.
Nikt inny tego nie potrafi.
Ja potrafię.
Trzeba mieć wprawę, by wysadzić sejf.
- Matt mnie tego nauczył. - Słuchanie to nie to samo.
Nie zaryzykuję, bo wydaje ci się, że wiesz.
Dobrze.
Mówię tylko, że jeśli on nie przyjdzie...
Podobno byliście przyjaciółmi. Miałeś go przyprowadzić.
Taka była umowa. Jeśli nie przyjdzie... nie żyjesz.
I umawiaj się z nimi.
- Czemu Lee prosił o pożyczkę w banku? - Nie wiem.
Może nie chcesz powiedzieć?
Jeśli chodzi o finanse, pan Coulter mocno trzyma rękę na pulsie.
Może ma to jakiś związek z teatrem, który buduje?
Udawajmy, że tej rozmowy nie było. To będzie nasz mały sekret.
W demokracji ludzie pomagają w podejmowaniu różnych decyzji,
i jednym ze sposobów jest głosowanie.
Otwórzcie książki na stronie 42
i dowiedzcie się, co mówili o tym greccy filozofowie.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Wiesz o biwaku, który na jutro zaplanował pastor Hogan?
Chłopcy gadają o tym od rana.
Ich rodzice również.
Niektórzy zmienili zdanie i nie puszczą tam dzieci.
Został odwołany?
Nie. Czy mogę?
Dzięki.
Proszę o uwagę. Niech podniosą ręce ci, którzy zapisali się na jutrzejszy biwak.
Wiedziałem, że go nie będzie.
Nie, nic takiego.
Niestety, nie będzie pastora...
więc będzie ze mną.
Słucham, Laura.
Czy dziewczyny też mogą?
Przepraszam, ten jest dla chłopców.
- Nie rozumiem tego. - Właśnie.
Może zaplanujemy to następnym razem?
Dzięki.
Dottie? Co się stało?
Pan Logan z firmy ubezpieczeniowej twierdzi, że pieniądze z polisy Silasa
otrzymam dopiero za kilka miesięcy.
- Skąd taka zwłoka? - Nie wiem.
Powiedział, że jak da mi teraz gotówkę,
to muszę zrezygnować z części świadczenia.
To nie w porządku.
Nie chcę przystawać na mniej... ale nie mogę dłużej czekać.
Mogę ci pomóc?
Co zrobisz?
Umiem przekonywać ludzi.
Zanim zapytasz. Nie. Nie widziałam Franka od rana.
- Nie pytałam. - Nie wiem, co mu powiem.
- Nie wiem, co chcę usłyszeć. - A co czujesz?
Tylko nie każ mi się otwierać, bo i tak nie wiem.
- I nie zamierzam. - Przydałoby się:
- „Jesteś silna, poradzisz sobie". - Jesteś najsilniejszą kobietą, jaką znam.
Poradzisz sobie.
Zawsze wiesz, co powiedzieć.
Uporasz się z tym szybciej, jeśli pogadasz z Frankiem.
Panno Abigail, gdzie są pianki, które pani zrobiła?
W spiżarni.
Nie mogę biwakować bez nich.
Nie można się nie zgodzić.
Cieszę się, że Jack poprowadzi ten biwak.
- Cody będzie zadowolony. - Szkoda, że jest tylko dla chłopców.
Jesteś najbardziej kreatywną kobieta, jaką znam. Znajdź jakieś rozwiązanie.
Nie, żebym prosiła.
Jesteśmy już prawie na miejscu.
Nie jesteśmy sami.
Elizabeth?
Dzień dobry, Jack.
Co ty tu robisz?
Zapytałam dziewczynek, czy też chcą mieć swój biwak.
I zagłosowałyśmy na tak.
To demokracja.
Świetnie.
Chodzi o to, że nie możecie być...
- tutaj. - To nie jest grunt publiczny?
Tak, ale...
- To miało być nasze miejsce. - Starczy tu miejsca dla każdego.
Racja.
Chłopcy, rozbijmy nasz obóz tam.
Nie, Jack. Nie tam.
- Czemu nie? - Bo jest pokryty trującym bluszczem.
Więc nie tam.
Może tutaj.
Dzięki, dziewczyny.
Wracajmy do pracy.
Witaj, Lee.
Przyniosłam zapasy, o które prosiłeś.
Chyba prowadzę zły interes.
Zarobię więcej, jak wymienię drewno na papier.
A skoro mowa o pieniądzach...
Katie Yost powiedziała, że przekroczyłeś konto.
Naprawdę?
Nie wiem, czy dostałem ostatni rachunek.
Może zagubił się gdzieś pod tym stosem.
- Dzięki. Zajmę się tym. - Więc to tylko nieporozumienie?
Oczywiście, że tak.
Lee?
Lubię pomagać wszystkim wokół.
A ja bardzo się cieszę, że cię mam.
Chyba nie zamierzasz ponownie urządzać mi biura?
Nie.
Ale mogę ci pomóc zaoszczędzić.
- Zaoszczędzić? - Usprawnić wydajność, zredukować straty.
Zwiększyć zyski.
Oszczędność nie boli.
Zgadza się. A ty jesteś zajęty.
Pozwól mi wypróbować kilka pomysłów.
Zmniejszenie wydatków zwiększy twoje zyski.
Już to słyszałem.
Cudownie.
Może przejrzę spis wydatków z ostatniego miesiąca?
Poważnie?
Dobrze.
Proszę.
Na pewno chcesz to zrobić? Nie masz doświadczenia w dziczy.
Jesteśmy niedaleko miasta. Jakoś sobie poradzę.
Znów będziesz rozpalać ognisko, pocierając dwa patyki?
Tym razem jestem przygotowana.
Potem zamierzamy śpiewać. Możecie się przyłączyć.
My będziemy opowiadać historie o duchach, i też możecie się do nas przyłączyć.
- O duchach? - Tak.
Jesteś pewien? Niektórzy są jeszcze mali, mogą się przestraszyć.
Nie. Chłopcy uwielbiają takie historie.
W porządku.
Wyjeżdżasz?
Dokąd pojedziesz?
Na początek do San Francisco.
A co tam jest?
Statek, który płynie do miejsca, gdzie nikt o mnie nie słyszał.
Nie będziesz już pastorem.
Może nigdy nie miałem nim być.
Nieprawda.
Miałeś być naszym pastorem.
Już nie.
- Nikt mnie tu nie chce. - Ja chcę.
Wciąż jesteś naszym pastorem.
Mówiłam, że możesz na mnie liczyć.
Mówiłaś też, że potrzebujesz czasu.
Już minął.
I jestem tu.
Może każdy potrzebuje czasu...
Nawet nie patrzą mi w oczy.
Gdybym był kucharzem albo kowalem,
nieważne byłoby, co myślą. Ale kaznodzieja?
Jeśli nikt nie chce go słuchać, nikomu się nie przyda.
Wcześniej cię słuchali.
Zawsze, gdy mówiłeś o łasce i wybaczeniu, słuchali cię.
Może musisz ich przekonać, że każdy zasługuje na drugą szansę.
Walcz z nimi.
Będę przy tobie.
Masz inne pomysły?
Możesz się pomodlić o pomoc.
Podobno to pomaga.
Idźcie już spać, chłopcy.
A jeśli przyjdzie duch?
Nie ma tu duchów.
Może opowiem wam inną historię?
O małym...
- piesku. - Psów też się boję.
No tak.
Dziękujemy za biwak.
- Jest fajnie. - Cieszę się.
Zrobimy to jeszcze raz?
Pewnie, że tak.
Robert mówi, że dziewczyny nie biwakują.
Powiedziałam mu, że jest głupi i niedemokratyczny.
Brawo.
Dziewczyny mogą robić wszystko, prawda panno Thatcher?
Zgadza się.
Możemy robić to samo, co chłopcy.
A teraz śpij.
Opal?
Wszystko w porządku?
Chcę do domu.
Dobrze się czujesz?
Tęsknisz za domem?
Pewnie brakuje ci twojego wygodnego łóżeczka
i ciepłej kołderki?
- Masz w domu jakieś pluszaki? - Misia Brownie.
- Jaki to miś? - Brązowy.
Wiesz, co on teraz robi?
Śpi.
I śni o tobie.
Jest smutny?
Nie, bo wie, że niedługo do niego wrócisz
i opowiesz mu o swojej wielkiej przygodzie.
O rodzinie przepiórek...
i że śpiewałeś piosenki.
Zamknij teraz oczka.
I posłuchaj świerszczy.
Pomyśl o Browniem.
A zanim się zorientujesz będzie ranek.
Mam ci zaśpiewać?
Dość już pani śpiewała. Wolę świerszcze.
Trudna publiczność.
Dobry wieczór.
Czy zastanę kogoś z policji?
Powiedzieli, że tu kogoś znajdę.
Nie ma go akurat. W czym mogę pomóc?
Włamano się do mojego pokoju i skradziono walizkę.
- Może ją pan opisać? - Ciemnobrązowa skóra,
ręcznie robiona, srebrne ćwieki.
Podobna do tej?
To ona.
Skąd pan...?
Kim pan jest?
- Jest pan Mountie? - Nie w tej chwili.
Jestem przyjacielem Dottie Ramsey.
To pan się włamał.
I pan ją ukradł.
Nic nie zostało skradzione. Wszystko jest tu.
Nie ominie pana kara.
Złamał pan prawo. Każę pana aresztować.
Ma pan dowód?
Oto pana własność.
Pana słowo przeciw mojemu.
Siadaj.
Ciekawa lektura.
Dziwne, że spadkobiercy podpisują tzw. pozwolenia wypłaty,
przelewając swoje świadczenie do pana.
To paskudny przekręt.
Okłamujesz zrozpaczone wdowy.
I proponujesz im mniejsze odszkodowania,
- zagarniając resztę dla siebie. - Nie udowodnisz mi tego.
Jak powiedziałeś... twoje słowo przeciw mojemu.
Nie stanowię prawa
i nie mogę wysłać pana za kratki...
ale mogę pana wysłać w gorsze miejsce.
Czego pan chce?
Wypisz czek dla Dottie Ramsey na pełną kwotę. I to teraz.
Mogę to zrobić.
Potem pójdziesz do wszystkich, których okradłeś, i oddasz im pieniądze.
- Dowiem się, jeśli tego nie zrobisz. - Zrobię.
Miło robić z tobą interesy.
- Miałeś jakiś problem z chłopcami? - Nie.
To czemu wszyscy śpią u ciebie?
Jak mówiłaś, niektórzy są za mali.
No dobrze... Może powinniśmy z wami pośpiewać.
Co?
Wygląda na to że ci tu...dobrze.
Bo tak jest.
To daleko od cywilizacji.
Żadnych automobili, rezydencji...
Ani francuskich butików.
Ani hałasu.
- I tłumów. - Tak, tylko...
robale, zła pogoda i dzikie zwierzęta.
Gwiazdy...
szemrający strumyk...
świeży pstrąg.
Brzmi jakbyś mogła tu zamieszkać.
Wiesz co...
Chyba bym mogła.
Nie chodziło mi o namiot.
Mówię o domu...
z ciepłym piecykiem...
wanną...
i chłodziarką.
Ciepłe i wygodne łóżko z pierzyną.
W którym budzisz się obok kogoś, kogo kochasz.
Brzmi cudownie.
Chciałabym napisać o życiu tutaj.
Może kiedyś to opublikuję.
To takie moje marzenie.
Marzenia się spełniają.
Abigail, może się przyłączysz?
- Trudy zaraz kończy. - Zanim odejdzie...
chciałabym porozmawiać o pastorze?
Wiele mu zawdzięczamy i...
O co chodzi?
Frank Hogan nie jest już naszym pastorem.
Wiesz o tym?
Nie. Jak to?
Gowen zwołał specjalne zebranie rady duszpasterskiej.
Głosowaliśmy anonimowo, aby go usunąć i poszukać zastępstwa.
- Zwolniłeś Franka na tajnym spotkaniu? - To było prywatne spotkanie.
- Czemu nie wszyscy mogli oddać głos? - Po co?
Naraził nas na niebezpieczeństwo. Musieliśmy coś zrobić.
I zrobiliśmy.
- Odwołaj to. - Już za późno.
Już mu o tym powiedziałem.
Frank?
Wszystko ma swój czas,
Czas zachowania i czas wyrzucania,
Żegnaj, Abigail. Będzie mi ciebie brakowało.
Wyrzucili Franka.
Głosowanie było anonimowe.
Myślałam, że ktoś z nas się za nim stawi.
Gowen sam wybrał radę.
- Zrobili to, czego chciał. - Frank się nie sprzeciwiał.
Gowen przekonał go, że nam zagraża.
Sami możemy o tym decydować.
Już za późno.
- Może nie? - Gdzie idziesz?
Jestem nauczycielką. Czas na lekcję.
Przepraszam, burmistrzu.
- Czemu zwolnił pan pastora Hogana? - Nikogo nie zwolniłem.
- Tak zdecydowała rada. - Rada nie jest naszym przedstawicielem.
Czy tak decyzja powinna
być podjęta za zamkniętymi drzwiami, bez wiedzy społeczności?
Jestem pewien, że społeczność ją poprze.
Nie jestem tego pewna.
Z całym szacunkiem, pani Thatcher, nie sądzę, by trzeba było to powtarzać.
Gdy poinformowałem pana Landry'ego, bez słowa opuścił miasto.
Zdał sobie sprawę, że nie należy do Hope Valley.
Nie wiemy, co myślał Frank Hogan, bo nigdy nie dopuścił go pan do głosu.
- Panno Thatcher... - Postawił pan na swoim,
ale tak pana zapamiętamy.
Jako burmistrza, który decydował o wszystkim potajemnie.
Jest demokracja, panie Gowen. Zasługujemy na więcej.
Dzień dobry.
Tu jest lodowato. Coś się stało z piecem?
Oszczędzamy drewno.
Drewno? Prowadzę przecież tartak.
Mamy po uszy odpadów z drewna.
Tak, i powinniśmy je sprzedawać, a nie palić.
Poza tym jest kojąco. Ubierz się ciepło, a nawet nie poczujesz.
Nie poczuję, bo będę już martwy.
Mamy jakieś ołówki?
Przepraszam, właśnie go używałam.
Jeden?
Piszesz tylko jedną ręką.
Boję się zapytać, czy mamy jakiś papier?
Oczywiście, głuptasie.
Nie da się prowadzić biura bez papieru.
Pisz małymi literami i po obydwu stronach.
Jak ci się to udało?
Przekonałem tego dżentelmena.
Użyłeś do tego siły?
Prosta perswazja.
Szkoda.
Zapłacę ci za to.
O nie. Nie przyjmę tego.
Czemu? Poświęciłeś swój czas. Muszę ci to wynagrodzić.
To miło z twojej strony, ale pomoc sąsiadce
i pozbycie się uśmieszku z twarzy oszusta to dla mnie wystarczająca nagroda.
Tyle za jeden ołówek? To rozbój w biały dzień.
Jeden cent za ołówek to rozsądna cena.
Nie, jak potrzebujesz ich dziesięć. To dziesięć centów.
- I co? - Nie każdy ma dziesięć centów.
- Czy wszystko w porządku? - Tak.
Rosemary.
No dobrze. Wcale nie jest w porządku.
Chcesz mi powiedzieć, o co chodzi?
Lee...nie chce, bym wiedziała, ale...
Boję się, że jego firma ma kłopoty.
- Tartak? - Obiecaj mi, że nie powiesz o tym
- nikomu. - Będę milczeć jak grób.
Pomagam mu zaoszczędzić, odkrawam tłuszcz, zaciskam pasa...
ale przy całkowitej sumie prawie nie ma różnicy.
Mam pomysł. Mogłabym podzielić jego biuro.
Wynająć połowę i wstawić drugie drzwi.
Rosemary.
Już czas, żebyś z nim porozmawiała.
- Powiedz, że się martwisz. - Nie mogłabym.
- Czemu? - Bo nie.
Możesz.
Czy to nie ty pisałaś kolumnę o komunikacji pomiędzy ludźmi?
Brzmi jakby znajomo.
Więc zrób to.
Żadnych ale. Idź już. Teraz.
Wszystko ma swój czas,
Czas milczenia... i czas mówienia,
Czas szukania i czas tracenia,
Jak widać nie straciłam cię, bo cię znalazłam.
Chcesz mi dotrzymać towarzystwa w drodze do San Francisco?
Nie. Chcę cię zabrać do Hope Valley,
ponieważ ci ludzie zasłużyli na całą historię...
Nie chcą jej usłyszeć. Dla nich jestem niebezpieczny.
- Jak przestępca. - Byłeś nim kiedyś.
Staram się ich chronić.
- Staram się chronić ciebie. - Może nie potrzebujemy ochrony.
- Jeśli coś się stanie... - Wspólnie stawimy temu czoło.
Tacy już jesteśmy.
Miasto chce usłyszeć ciebie, nawet jeśli to tylko pożegnanie.
Jesteś nam to winien.
Należą wam się przeprosiny.
Przyjęliście mnie do waszych serc.
Powinienem wam powiedzieć prawdę.
Zamiast przedłużać kłamstwo.
Mówią, że miarą człowieka nie są jego błędy,
ale czego się z nich nauczył.
Matt Landry nie żyje.
Popełnił mnóstwo błędów.
Robił okropne rzeczy, nie da się ukryć.
Ale bez Matta nie byłoby Franka Hogana.
Jego...
gniew...
nauczył mnie dobroci.
Jego chciwość...
nauczyła mnie hojności.
Jego obojętność... nauczyła mnie współczucia.
Nie oczekuję, że mi wybaczycie...
ale mam nadzieję, że zapamiętacie mnie tak, jak mnie znaliście.
Jako swojego pastora.
I przyjaciela.
Dziękuję wam za przyjście. Doceniam to.
Nie wyjedziesz.
Nie bez głosowania.
To jest demokracja.
Słyszeliście, co ma do powiedzenia.
Wszyscy, którzy chcą ponownie Franka Hogana, proszę o powstanie.
Postąpił pan słusznie.
Cieszę się, że tak uważasz.
Pamiętaj, to nie ty uniknąłeś tam kuli. To ja zepchnąłem cię z drogi.
Teraz gdy masz środki, jakie są twoje plany?
Może to głupie, ale zawsze marzyłam o swoim butiku.
To wcale nie jest głupie. Na pewno ci się uda.
A co z tobą? Zdecydowałeś, co z Agencją Pinkertonów?
Jeszcze nie, ale to dobra oferta.
Działasz niekonwencjonalnie i nie byłbyś szczęśliwy w konwencjonalnej pracy.
Wiesz co.
Myślałeś kiedyś o własnej firmie?
Jestem partnerem Abigail, jak zapewne pamiętasz.
Mam na myśli własny interes.
Bill.
Znalazłem tę wdowę, Mary Benson.
Ma farmę niedaleko Silverstone Falls.
Doceniam to, Jack.
- I żadnych sekretów. - Na nowy początek.
Cieszę się, że nie zginął pan od postrzału.
Dzięki Bogu.
Jest Matt.
Chyba nigdzie się nie wybiera.
Co robisz o tej porze? Nadal szukasz oszczędności?
Lee, nie musisz robić dobrej miny do złej gry.
Wiem o twoich problemach finansowych.
Problemach finansowych?
Jakich problemach? Dobrze sobie radzę.
Daj spokój.
Możesz być ze mną szczery.
Jestem.
A co z tym przekroczonym kontem?
Zająłem się nim.
- Tak? - Owszem.
Rachunek był na moim biurku,
tak jak mówiłem.
Wiem o pożyczce.
Pożyczka?
Staram się o pożyczkę, by rozwinąć działalność.
Ciągle to robię.
Zaraz.
Dlatego tniemy koszta?
Myślisz, że bankrutuję.
- A tak nie jest? - Nie.
Ani trochę.
Takie odniosłam wrażenie, dlatego starałam się pomóc.
Rosemary...
Dzięki, że próbowałaś mi pomóc.
To chyba najsłodsza rzecz, jaką ktokolwiek dla mnie zrobił.
Choć kompletnie niepotrzebna.
Wiesz, co jest niepotrzebne?
Ogromny wydatek, którego nie potrzebujesz,
gdy chcesz rozwinąć firmę.
Nie. Powiedziałem, że zbuduję ci teatr,
i zamierzam to zrobić.
Hope Valley nie potrzebuje teraz teatru.
Potrzebny jest większy tartak. Więcej miejsc pracy, przemysł.
Jesteś tego pewna?
Niczego innego nie byłam tak pewna.
Zwalniam cię z obietnicy.
Rosemary LeVeaux, przyjdzie taki dzień,
gdy zbuduję ci...
największy i najlepszy teatr po tej stronie Gór Skalistych.
Wiem.
Przepraszam, że byłam taka wścibska.
Z tym oszczędzaniem i urządzaniem.
W tak niezdarny sposób...
starałam się być częścią twego życia.
Jesteś nią.
Jesteś jego częścią.
Jego najlepszą częścią.
Kurczak się robi.
A wino się leje.
To miejsce jest piękne. Tak jak ty.
Przez ciebie się czerwienię.
Chcę wznieść toast...
- za twoje umiejętności. - To nadal nie jest Ritz.
Nie, ale...
mówią, że: „Dom jest tam, gdzie serce”.
Więc mój jest tutaj.
Napisy: Iwona Rojek-Walczak