ความเดิมตอนที่แล้ว
- เบ็กกี้เป็นยังไงบ้าง - ไข้เบาแล้วแต่ชีพจรอ่อนมาก
เราต้องพาเธอกลับไปที่ยูเนี่ยนซิตี้
ยิ่งเราพาเธอไปเร็วเท่าไร เธอจะฟื้นตัวได้เร็วเท่านั้น
ปีเตอร์ ฉันจะไม่ไปกับคุณ
ถ้าคุณไม่ขึ้นรถม้านี่ งานหมั้นเราเป็นอันยกเลิก
นี่เป็นชิ้นส่วนของสายเคเบิ้ล ที่บาดเท้าคุณ
มันไม่ได้ขาดเพราะมันเก่าหรือเสื่อม
- มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล - วินาศกรรมงั้นเหรอ
นี่ครับ
นั่นเป็นรายชื่อของคนงาน ที่เคยทำงานกับผม
- มีใครน่าสงสัยไหมครับ - ผมคิดไม่ออกเลย
ผมไม่เคยไล่ใครออกเลย ตั้งแต่เปิดมา
เราต้องเก็บการสืบสวนนี้เป็นความลับ เราไม่อยากไปให้คนร้ายรู้ตัว
ผมคิดว่าจะลองไปคุยๆ ถามๆ ดู เผื่อจะรู้อะไรบ้าง
ถ้ามันเป็นการก่อวินาศกรรมจริง เราต้องยุติมันโดยเร็ว
เราจะยุติมัน
ผมก็ไม่อยากลดกะทำงาน แต่ก็คงไม่มีทางเลือก
เราส่งของช้าไปมากแล้ว แถมผมยังเสียสัญญางานด้วย
ไม่ว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ยังไงก็ต้องทำพลาดบ้าง
มันเกิดขึ้นเสมอล่ะ
ขอบคุณครับ
ฉันเจอฟลอเรนซ์เมื่อเช้านี้ เธอบอกว่าสัปดาห์นี้
- อาจไม่มีงานที่โบสถ์ - มันขึ้นอยู่กับว่าแฟรงก์จะกลับมาเมื่อไหร่
เขาอยู่ที่บักซ์ตัน
- ไปให้การในคดีของแกร์ริสัน - ฉันจะดีใจมากหากว่าฉัน
- ไม่ต้องได้ยินชื่อนั้นอีก - ฉันก็เหมือนกัน
คุณอบิเกล เธอจะมาแล้ว เบ็กกี้จะมาแล้ว
เธอบอกว่าเธอดีขึ้นแล้ว และโรงพยาบาลจะปล่อยให้เธอกลับมา
นั่นเป็นข่าวดีมากๆ เลย แล้วเธอได้บอกไหมว่าจะมาเมื่อไหร่
ไม่ แต่จดหมายนี่ส่งมาอาทิตย์ที่แล้ว
- งั้นก็เร็วๆ นี้สินะ ใช่ไหม - ฉันจะติดต่อไปถามหมอเบินส์ดู
- แล้วเราจะได้อยู่ด้วยกัน - ใช่ เราจะได้อยู่ด้วยกัน
- อรุณสวัสดิ์ คุณตำรวจ - อรุณสวัสดิ์
คุณโชคดีมากเลย ที่ตื่นมาเจอแบบนี้ทุกวัน
มันเลยทำให้การจากที่นี่ไปไม่ง่ายเลย
- คุณยังคิดเรื่องขายที่นี่อยู่เหรอ - ใช่ครับ
ผมจะย้ายกลับไปทางตะวันออก ไปอยู่กับลูกสาวกับหลานๆ
- แล้วคุณเรียกราคาเท่าไร - ผมก็ยังไม่แน่ใจ
ขึ้นอยู่กับว่าใครจะซื้อมัน ถ้าเป็นคนหนุ่มอย่างคุณ
ที่อยากจะสร้างบ้าน เพื่อครอบครัวใหม่
- ผมจะให้ราคาดีเลยล่ะ - ผมจะจำไว้ครับ
แต่ก็มีคนที่สนใจที่ผมบ้างแล้ว
ฉะนั้นถ้าคุณสนใจ อย่าคิดนานนักล่ะ
- เรื่องซื้อบ้านหรือสร้างครอบครัวล่ะครับ - ใช่
สวัสดี
ฉันคิดเสมอว่ามันเป็นเรื่องง่าย ที่จะเป็นนักเขียน
ที่นี่มีแรงบันดาลใจมากมาย
ทั้งเรื่องราวและผู้คนที่ฉันอยากจะแบ่งปัน
แต่กลายเป็นว่า มันง่าย ที่จะคิดว่าตัวเองเป็นนักเขียน
มากกว่าการเขียนอะไรจริงๆ
- ไปส่งไหมครับคุณผู้หญิง - คุณผู้หญิง
จริงๆ ก็ไม่ดีกว่า ฉันมีนิสัย ไม่รับข้อเสนอของคนแปลกหน้า
ผมเป็นตำรวจม้า คุณต้องเชื่อใจผม มันเป็นกฎหมาย
ถ้าเป็นกฎหมายงั้นก็ได้ค่ะ
มื้อคำคืนนี้ ผมไม่แน่ใจ ว่าจะกลับมาทันหรือเปล่า
เนื่องจากแฟรงก์ไปนอกเมือง ผมเลยต้องไปกับเฟธ
ไปส่งอุปกรณ์ยาให้ที่ศูนย์คนอพยพ
เธอน่าจะมียารักษาความจำคุณนะคะ
ความจำผมทำไมเหรอ
ก็คุณลืมบอกฉันว่าเธออยู่ต่อ เพื่อดูแลศูนย์พยาบาล
และเธอยังยกเลิกงานหมั้นอีก
ผมลืมบอกคุณเหรอ
รู้ไหม ฉันไม่ว่าอะไรหรอกหากเธอจะอยู่
เฟธเป็นพยาบาลที่เก่ง และเราก็ต้องการเธอ
ผมดีใจที่ยินคุณพูดแบบนั้น มาเถอะ
เบ็กกี้จะมาเมื่อไหร่เหรอ
หมอเบินส์บอกอบิเกลว่าเร็วๆ นี้ อาจเป็นพรุ่งนี้เลยก็ได้
- ฉันอยากมีพี่สาวบ้างจัง - เอาพี่สาวฉันไปก็ได้
- ขอบใจจ้ะ - ยินดีค่ะ
- นั่นอะไรคะ ครูแทตเชอร์ - นี่คือภูเขาไฟจ้ะ
และมันยังเป็นตัวอย่างโครงงาน สำหรับนิทรรศการวิทยาศาสตร์ด้วย
- เราจะมีนิทรรศการวิทยาศาสตร์กันเหรอฮะ - ไม่ใช่แค่พวกเรานะ
ทุกโรงเรียนทั่วแถบตะวันตก จะจัดนิทรรศการวิทยาศาสตร์
และจะมีกรรมการจากสถาบันโพลีเทคนิค ในเคป ฟูลเลอร์ตัน
มาเลือกผลงานดีเด่นของนักเรียน 5 ชิ้น เพื่อแข่งขันชิงทุนการศึกษากัน
หนูยังเด็กเกินไปที่จะไปโรงเรียนค่ะ
แต่เธอไม่เด็กเกินไป สำหรับโครงการวิทยาศาสตร์หรอกจ้ะ
และที่สำคัญที่สุด ก็เพื่อความสนุก
- สำหรับหนูไม่เห็นมันจะน่าสนุกเลย - งั้นดูนี่
ว้าว
- ทีนี้ มันน่าสนุกหรือยังจ๊ะ - ค่ะ/ครับ
- งานที่ศูนย์พยาบาลเป็นยังไงบ้างครับ - ก็ยุ่งค่ะ แต่ฉันไม่บ่นหรอก
มันทำให้ฉันไม่รู้สึกเหงา
- แต่คุณมีเพื่อนที่นี่นะ - ฉันรู้ค่ะ
คุณคิดถึงปีเตอร์
- มันยากที่จะลืมค่ะ - คุณคิดจะเปลี่ยนใจกลับไปเหรอ
ไม่หรอก เขาก็ไม่ใช่คนไม่ดี เราแค่ต้องการสิ่งที่แตกต่างกัน
- แล้วที่นี่คุณมีความสุขไหม - มีความสุขค่ะ แต่แอบกลัว
การที่ต้องดูแลศูนย์พยาบาล มันเป็นงานใหญ่
ฉันไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน
คุณเป็นผู้หญิงแกร่ง และก็มีพรสวรรค์
คุณดูมั่นใจมากกว่าตัวฉันเองซะอีก
ก็เพราะผมเคยเห็นคุณทำงานนี่
(ร้านเหล้า)
- คุณโคลเตอร์ - ครับ
ฉันหวังว่าไม่ได้สอดรู้เกินไปนะคะ แต่ฉันอยากถามอะไรซักหน่อย
คุณน่ะเหรอสอดรู้ ไม่หรอก จะถามอะไรผมเหรอครับ คุณนายเบลกลีย์
ฉันสังเกตเห็นว่าคนงานของคุณ ดูเหมือนจะมีเวลาว่างกันมากเลย
- มีปัญหาที่โรงเลื่อยเหรอคะ - ไม่ใช่หรอกครับ
ไม่เลย เป็นช่วงพักดูแลซ่อมเครื่องเท่านั้น ไม่มีอะไรหรอก
เราจะกลับมาทำงานกันตามปกติเร็วๆ นี้
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
ขอกาแฟหน่อยครับ
ลี คุณอยู่นี่เอง ฉันมีข่าวใหญ่
- ผมหวังว่าจะเป็นข่าวดีนะ - ดีสุดๆ เลยล่ะค่ะ
บริษัททำภาพยนตร์ออมนิกราฟ จะมาที่โฮป แวลเลย์
พวกเขาจะมาถ่ายทำภาพยนตร์กันที่นี่
- ในร้านเหล้าน่ะเหรอ - ในเมืองนี้ต่างหาก มันน่าตื่นเต้นใช่ไหมล่ะ
- ใช่ ตื่นเต้นสุดๆ - มันชื่อเรื่องว่า "เจ้าสาวกลัวฝน"
และนักแสดงนำเป็นใครไม่ได้นอกจาก แมรี่ เมดฟอร์ด
ลี แมรี่ เมดฟอร์ดเลยนะ เธอเล่นหนังมาเป็นสิบๆ เรื่องแล้ว
- เธอดังมากเลย - ถ้าคุณว่าอย่างนั้น
- จริงๆ และที่ยิ่งกว่านั้น - โอเค
ผู้กำกับคือ โทไบอัส โป๊ป และเขาจะคัดคนในพื้นที่
มาเป็นนักแสดงสมทบในหนังด้วย
งั้นผมเดานะ คุณอยากจะลองล่ะสิ
แน่นอนสิคะ มันอาจจะเป็นบทบาทสมทบ แต่
ลี นี่เป็นโอกาสของฉัน ที่จะเข้าถึงผู้ชม
จำนวนมากเป็นล้านๆ เท่า มากกว่าแค่แสดงในโรงละครเล็กๆ
ลองคิดดูสิ โลกทั้งใบ จะกลายเป็นเวทีของฉัน
นึกว่าเป็นอยู่แล้วซะอีก
- เอาไปเลย โอเว่น - คุณไม่ต้องการทั้งหมดนั่นหรอก
- ฉันบอกให้ปล่อยไง - เฮ่ ใจเย็นๆ ก่อน
จะไม่มีใครต้องหิวหรอก
เรามีอาหารมากพอสำหรับทุกคน หากทุกคนแบ่งปัน
ดีมาก เสร็จแล้วจ้ะ
คุณต้องเปลี่ยนผ้าปิดแผลทุกวัน จะได้ไม่ติดเชื้อนะคะ
อีดิธ
- โอลิเวอร์เป็นไงบ้าง - กำลังหลับอยู่ค่ะ
ทำให้ฉันมีโอกาสได้ทำงานอื่นๆ บ้าง
คุณดูเหนื่อยนะ น่าจะพักสักหน่อย
หลังจากซักผ้าเสร็จ กับทำอาหารเย็นก่อนค่ะ
- พร้อมจะไปหรือยัง - เกือบแล้วค่ะ
มีเปลเด็กอยู่หลังรถม้า ฉันอยากให้ลูกของอีดิธใช้ค่ะ
งั้นผมจัดการให้เอง
- ฉันช่วยค่ะ - ขอบคุณค่ะ
นี่เลย
จริงๆ แล้วมันหนักมาก
สามีคุณอยู่แถวนี้ไหม จะได้มายกไป
ฉันเกรงว่าเขาจากไปแล้ว
ผมไม่รู้มาก่อน ผมเสียใจด้วย
ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ
รอยทิ้งเราไป ก่อนที่เขาจะรู้ว่าฉันท้อง
แล้วคุณได้บอกเขาเรื่องโอลิเวอร์หรือยัง
ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้ข่าวเขาเลย ตั้งแต่เขาทิ้งเราไป
คุณคิดว่าเขาควรจะรู้ไหม
ถึงเขารู้ เขาก็ไม่สนใจหรอกค่ะ
- งั้นผมช่วยยกให้เอง - ขอบคุณค่ะ ทางนี้ค่ะ
ดูเหมือนขาเต็นท์จะหักขาหนึ่งนะครับ
- ผ้าใบก็ขาดด้วย - ไม่เป็นไรหรอกค่ะ จริงๆ
แต่อากาศเลวร้ายใกล้มาแล้ว คราวหน้าผมจะเอาอุปกรณ์มาซ่อมให้
ฉันไม่อยากให้คุณ
- ต้องลำบากเลยค่ะ - ไม่ลำบากหรอกครับ ยินดีต่างหาก
- ไปขึ้นศาลเป็นยังไงบ้าง - มันยังไม่จบ
ผมขึ้นให้การไปเมื่อวานนี้ แต่แฟรงก์ยังต้องให้การวันพรุ่งนี้
แต่ผมเดาได้เลย ว่าพวกแกร์ริสันนั่น ได้ติดคุกนานแน่ๆ
ฉันดีใจที่คุณตัดสินใจทำสิ่งที่ถูกต้องนะเจสซี่
คุณได้ช่วยชีวิตของบาทหลวงโฮแกน
- คุณเป็นฮีโร่เลย - ผมไม่แน่ใจว่าจะชอบ
- ถูกเรียกว่าฮีโร่สำหรับเรื่องนี้ - เดี๋ยวก็ชินค่ะ
รู้ไหม ผมได้คุยกับพวกที่โรงเลื่อย
พวกเขาบอกว่าจะมีงานเต้นรำเร็วๆ นี้
คุณพอจะรู้ไหมว่า ใครอยากจะไปงานกับผมบ้าง
ฉันคิดว่าฟลอเรนซ์ เบลกลีย์ชอบเต้นรำนะ
ผมก็แน่ใจอย่างนั้น และเธอก็น่าจะเต้นเก่งด้วย
ไม่มีใครออกสเต็ปได้เหมือนฟลอเรนซ์หรอก
แต่ถ้าเธอปฏิเสธผม คุณไปกับผมได้ใช่ไหม
ก็อาจจะ
ฉันนึกว่าคุณจะทานมื้อค่ำกับแจ็กซะอีก
- ค่ะ ถ้าเขากลับมาทัน - เขาไปไหนเหรอ
ศูนย์คนอพยพค่ะ กับเฟธ
- รู้ใช่ไหมว่าเธอยอดเยี่ยมมาก - ฉันรู้ค่ะ เราโชคดีมากที่มีเธอ
แต่
ฉันก็อยากชอบเธอนะ อบิเกล ฉันคิดว่าเราน่าจะเป็นเพื่อนกันได้
ถ้าฉันสามารถเชื่อใจเธอกับแจ็กได้
ให้เวลากับมันสักหน่อย ฉันคิดว่า คุณสองคนมีหลายๆ อย่างเหมือนกัน
- มันไม่ง่ายน่ะสิคะ - อะไรไม่ง่ายเหรอครับ
เรื่องแอบฟังผู้ใหญ่คุยกันไง
- ผมขอออกไปเล่นกับโรเบิร์ตได้ไหมครับ - มีการบ้านหรือเปล่า
- โคดี้ - เบ็กกี้
พวกเขาต้องรักษาเบ็กกี้ได้ทันแน่ๆ
- ไม่ดีใจที่เจอพี่เหรอ - ดีใจสิ
- พี่เป็นอะไรหรือเปล่า - พี่สบายดี
แค่ต้องใช้เวลานานหน่อย ก็แค่นั้น
ผมคิดถึงพี่มากๆ เลย
ทำไมคุณไม่บอกเรื่องนี้กับฉัน
- ผมก็แอบหวังว่าเธอจะหายดีได้แล้ว - มันรุนแรงไหม
ความจริงก็คือ ขาของเธอไม่ได้เป็นอะไร
- งั้นทำไมนั่งรถเข็นล่ะ - เธออ่อนแอจากการอยู่บนเตียงนาน
ถ้าพูดตามตรง เธอแค่ไม่มีแรงกระตุ้น ให้พยายามลุกขึ้นมา
ผมถึงพาเธอมาที่นี่ เธอต้องการความช่วยเหลือและกำลังใจ
- คุณจะบอกว่ามันเป็นเรื่องของจิตใจ - เธอต้องอยากที่จะหายดี
ความรักจากคนที่เป็นห่วงเธอ คือยาที่ดีที่สุดตอนนี้
เธอจะได้รับความรักมากมาย มันแน่อยู่แล้ว
ผมรู้ครับ
คุณนายสแตนตัน คราวที่แล้ว ที่เราได้คุยกันเรื่องที่เด็กๆ
ต้องมีบ้านอยู่ถาวร
- ฉันจำได้ค่ะ - มันยังเป็นเรื่องที่จำเป็นอยู่
ผมอยากรู้ว่า คุณได้คิดเรื่องรับเด็กๆ ไว้
อย่างถาวรหรือเปล่าครับ
ฉันคิดเรื่องนั้นทุกวันค่ะ
ฉันรู้ว่ามันจะทำให้โคดี้มีความสุข แต่
คุณกังวลว่าเบ็กกี้จะรู้สึกยังไงใช่ไหม
ฉันอยากแน่ใจว่าเธอจะมีความสุขด้วย
เธอเจอเรื่องราวมามากมาย
เธออาจไม่พร้อมจะทำการตัดสินใจเรื่องนี้
ยิ่งเธอตัดสินใจได้เร็วเท่าไร ก็ยิ่งดี
ทางสังคมสงเคราะห์อยากหาที่อยู่ ให้พวกเขาโดยเร็วที่สุด
- ฉันจะคุยกับเธอ แล้วจะแจ้งคุณนะคะ - ได้ครับ
- งั้นผมขอลาไปก่อน - ขอบคุณสำหรับทุกอย่างค่ะ ดร.เบินส์
อบิเกล คุณแน่ใจนะคะ
สุดๆ เลยล่ะ
(บริษัท เเอล. โคลเตอร์)
ผมได้คุยกับทุกคนในรายชื่อที่คุณให้ผมแล้ว
ดูเหมือนไม่มีใครจะมีความแค้นอะไรเลย
- แปลว่าไม่ใช่คนของผมใช่ไหม - ผมไม่ได้พูดอย่างนั้น
เรายังคิดว่าเรื่องนี้ต้องเป็นฝีมือคนใน
ถ้าเขาไม่ได้ทำด้วยเหตุผลส่วนตัว ก็ต้องมีคนจ้างให้เขาทำ
คำถามก็คือ ใครจะยอมจ่าย เพื่อให้ธุรกิจคุณล้ม
เฮนรี่ กาวเวนไง
เขาพยายามจะเอาโรงเลื่อย ไปจากผมปีที่แล้ว
ผมก็ได้ยินมาเหมือนกันตอนเล่นโป๊กเกอร์ แต่คุณก็ชนะนี่
โป๊กเกอร์เป็นแค่ส่วนหนึ่ง แต่ทั้งค่าธรรมเนียมกับภาษีที่เขามาเล่นผม
เป็นปาฏิหารย์เลยล่ะที่ผมยังอยู่ในธุรกิจได้
- จะให้เป็นศพพันแผลน่ะสิ - ใช่
เขาคงคิดว่าผมตายไม่เร็วพอ
จากเรื่องราวในอดีต กาวเวนเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง
แต่เขาไม่ใช่ความเป็นไปได้เดียว คุณพอจะรวบรวมรายชื่อ
ของคู่แข่งคุณให้ทีได้ไหม เราจะไปตรวจสอบดู
ได้สิ แต่คงมีไม่กี่ชื่อหรอก
ทอมมี่ นอร์ธริดจ์ ช่วยรับงานผมไปหนึ่งงาน
เขายังให้ผมยืมรถขนสินค้า เพื่อที่ผมจะได้ไม่เสียลูกค้าไปอีก
- เขาดูเป็นคนตรงไปตรงมาสำหรับผม - แต่เราก็ต้องคุยกับเขาอยู่ดี
- ฉันไม่รู้เลยว่าเธอเป็นนักเขียน - เปล่าค่ะ หนูชอบวาดรูป
- ขอฉันดูได้ไหม - ค่ะ
- เธอเรียนรู้การวาดแบบนี้ที่ไหนกัน - จากพ่อค่ะ
- เขาเป็นวิศวกรเหรอ - เขาทำงานสร้างสะพานควีนส์แลนด์ค่ะ
หนูก็เคยสร้างแบบจำลองของมัน แต่ไม่เคยทำเสร็จค่ะ
- แล้วพ่อเธอสอนเหรอ - ก็ส่วนใหญ่ค่ะ
ฉันมีความคิดดีๆ แล้ว
ทำไมเธอไม่ออกแบบสะพาน ในงานนิทรรศการวิทยาศาสตร์ล่ะ
แล้วก็สร้างแบบจำลองที่เธอกับพ่อ
- ไม่มีโอกาสทำให้เสร็จไง - คุณคิดว่าหนูจะทำได้เหรอคะ
ด้วยพรสวรรค์ของเธอ เธออาจชนะทุนการศึกษาด้วยซ้ำ
หนูไม่เก่งขนาดนั้นหรอกค่ะ
เชื่อฉันสิ เธอเก่งขนาดนั้นเลยล่ะ
ข้างนอกมันเริ่มเย็นแล้ว
เราเข้าไปทำช็อกโกแลตร้อน ดื่มข้างในกันเถอะ
- หนูชอบช็อกโกแลตร้อน - ฉันก็เหมือนกัน
- อยากลองเดินเข้าไปไหม - ไม่รู้สิคะ
ฉันอยู่ตรงนี้ ไม่ปล่อยให้เธอล้มแน่
- พรุ่งนี้ได้ไหมคะ - พรุ่งนี้ก็ได้จ้ะ
เรียบร้อยแล้ว มันน่าจะยึดได้สักพัก
ขอบคุณมากค่ะ ฉันก็แอบกังวล ว่ามันจะพังลงมาทั้งหมด
ถ้าคุณต้องการอะไร ก็บอกผมได้นะครับ
ขอบคุณครับ
รอยเคยเป็นคนคอยทำอะไรพวกนี้ เขาซ่อมได้แทบทุกอย่างเลย
- เขาเป็นช่างไม้เหรอครับ - ไม่ค่ะ เป็นคนงานเหมือง
คนงานเหมือง เขาทำงานแถวนี้เหรอครับ
มีเพื่อนคนหนึ่งบอกว่าเขาได้งาน ที่เหมืองซิลเวอร์ตัน
แต่ฉันก็ไม่แน่ใจ
คุณมีรูปในล็อกเกตไหม ขอดูได้ไหมครับ
รูปข้างๆ โอลิเวอร์ค่ะ
พระเจ้ารู้ว่าเราแตกต่างกัน แต่รอยเป็นชายคนเดียวที่ฉันเคยรัก
และเขาจะเป็นพ่อของโอลิเวอร์เสมอ
อีดิธ ผมถามได้ไหม รอยเคยทำร้ายคุณหรือเปล่า
ไม่ค่ะไม่ใช่แบบนั้น เขาแค่
อาจยอมรับการต้องเป็นสามีได้ไม่ดีเท่าไร
แต่ไม่เป็นไรหรอกค่ะ โอลิเวอร์กับฉันดูแลตัวเองได้
คุณแค่ต้องตอกให้มันตรงๆ น่ะครับ
- นั่นไง ยอดเยี่ยม - น่าจะใช้ได้แล้ว
ดีจังที่คุณมีอะไรให้ซ่อมเยอะเลย
ผมน่าจะมีเวลาว่างมากขึ้น ถ้าโรงเลื่อยต้องปิดตัวลง
มันคงไม่เกิดขึ้นใช่ไหมคะ
ก็หวังอย่างนั้นครับ
สวัสดีครับ
ผมไม่ได้มาขัดจังหวะอะไรใช่ไหม
ไม่ค่ะ เวดแค่มาช่วยฉันซ่อมบันได
ดีจังที่ได้เห็นเพื่อนบ้านช่วยเหลือกัน
บอกผมนะครับถ้าอยากให้ช่วยอะไรอีก
- ขอบคุณค่ะ - ผมก็ข้างบ้านนี่เอง
- คุณตำรวจ - เวด
- อะไรคะ - เขาช่างชอบช่วยเหลือจริง
และก็กังวลเรื่องงานด้วย เกิดอะไรขึ้นกับโรงเลื่อยคะ
- ผมบอกไม่ได้ - ไม่ได้หรือไม่บอกกันแน่
- ตอนนี้มันเป็นความลับน่ะ - งั้นเราคุยกันเรื่องอื่นก็ได้
- เช่น - เช่นเรื่องการเดินทางไปค่ายคนอพยพไง
- มันเป็นยังไงบ้างคะ - ก็ไม่ค่อยดีเท่าไร
คุณจำผู้หญิงที่มีลูกน้อยได้ไหม คนที่เฟธช่วยน่ะ
อีดิธ
สามีเธอทิ้งไป ก่อนที่เด็กจะเกิด
- มันเป็นเรื่องยากมากสำหรับเธอ - คุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
- ไม่ - แต่คุณจะไปสืบให้รู้ใช่ไหม
ผมควรกังวลเรื่องที่คุณ อ่านใจผมได้ดีไหมเนี่ย
ก็นิดหน่อยค่ะ
งั้นบอกได้ไหมว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่
ก็หวังว่านะคะ
เธอไม่พูดอะไรตลอดบ่ายเลยนะ
หนูขอโทษค่ะ บางทีหนูก็เพลินกับสิ่งที่ทำ
ไม่ต้องขอโทษหรอก
ครูแทตเชอร์บอกว่า เธอมีพรสวรรค์ที่พิเศษมาก
การทำเรื่องพวกนี้ทำให้หนู รู้สึกเหมือนอยู่ใกล้พ่อค่ะ
- เธอกับพ่อเคยทำมันด้วยกันเหรอ - ตอนที่พ่อมีเวลาค่ะ
เบ็กกี้ ฉันรู้นะว่าไม่มีใคร จะมาแทนที่แม่หรือพ่อของเธอได้ แต่
ดร.เบินส์ได้คุยเรื่องหาบ้านให้เธอกับโคดี้
หนูก็อยากอยู่ที่นี่ค่ะ แต่
- แต่อะไร - คุณจะต้องการหนูหรือคะ
ทำไมถึงพูดอย่างนั้นล่ะ
ดูหนูสิ หนูเดินไม่ได้ด้วยซ้ำ
หมอบอกว่าเดี๋ยวเธอก็ลุกขึ้นมาเดินได้จ้ะ
- แล้วถ้าไม่ได้ล่ะคะ - ถึงอย่างนั้นก็ไม่เป็นไร
- หนูรู้ว่าคุณอยากให้โคดี้อยู่ - ไม่ใช่แค่โคดี้หรอก
เบ็กกี้ ตอนที่เธอป่วย และฉันคิดว่าหากเธอเป็นอะไรไป
ฉันรู้สึกเหมือนฉันสูญเสียลูกสาว
ฉันก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง แต่
จากวันที่เธอกับน้องของเธอ เข้ามาในชีวิตฉัน
ฉันรู้เลยว่าเราถูกลิขิตให้อยู่ด้วยกัน ทั้งสามคนเลย
- คุณพูดจริงๆ เหรอคะ - จ้ะ
เธออยู่ในหัวใจของฉัน และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของครอบครัว
แปลว่าเราจะได้เป็นครอบครัวใช่ไหมครับ
ใช่แล้วจ้ะ
- ฉากที่หนึ่ง - คุณโป๊ปคะ
- แล้วคุณคือ - โรสแมรี่ เลอโวซ์ค่ะ
ยินดีที่ได้พบค่ะ ฉันคิดว่าคุณน่าจะรู้จักผลงานฉัน
ผมก็ไม่แน่ใจ
โจน ออฟ อาร์ค ในเรื่องโจนออฟอาร์คไงคะ
เป็นพันตรีบาร์บาร่า ในเรื่อง เมเจอร์บาร์บาร่า
และก็เป็นหญิงหม้ายผู้เศร้าโศกใน
ผมขอเดา เรื่องหญิงหม้ายผู้เศร้าโศก
ฉันเล่นละครมาเป็นสิบๆ เรื่องแล้วค่ะ
และตอนนี้ฉันก็ว่าง สำหรับภาพยนตร์ของคุณ
แมรี่ เมดฟอร์ด กำลังต้องการหญิงรับใช้
เยี่ยมเลยค่ะ ฉันเคยเล่นเป็นหญิงรับใช้ ในเรื่องแชมเบอร์เมด
ไม่ใช่ในหนัง ที่โรงแรมน่ะ ตอนที่เธอมาถึง
- แต่ฉันเป็นนักแสดง - ทุกตัวละครมีคนผู้แสดงแล้ว
ฮิกแคมเหรอ
นั่นบทเหรอ
ใช่ครับ คุณโคลเตอร์ลดชั่วโมงทำงานผม
ผมเลยมีเวลาว่างมากขึ้น
คุณโป๊ปเลือกคุณ ในหนังของเขาเหรอ
ครับ และแมรี่ ดันบาร์ ก็เล่นเป็นแฟนผม
- แมรี่ก็ได้เล่นเหรอ - มอลลี่ ซัลลิแวนก็ด้วย
มอลลี่ ซัลลิแวน
ที่นี่ไม่ใช่งานเล็กๆ เลยนะครับ คุณนอร์ธริดจ์
ก็พอประมาณครับ
ลี โคลเตอร์บอกเราว่า คุณให้เขายืม
รถขนของหลายคัน
โคลเตอร์ก็เคยช่วยผมหลายครั้ง
ผมเป็นหนี้เขา นานมาแล้วน่ะ
คุณได้ข่าวเรื่องอุบัติเหตุที่โรงเลื่อยเขาไหม
ครับ ได้ยินว่ามันอาจไม่ใช่อุบัติเหตุด้วย
คุณเคยทำข้อตกลงอะไร กับคนที่ชื่อเฮนรี่ กาวเวนไหม
มันน่าขำดีที่คุณถาม กาวเวนมาหาผมเมื่อสองเดือนก่อน
อยากให้ผมร่วมมือกับเขา ซื้อโรงเลื่อยของลี
ผมปฏิเสธเขาไป เขาดูไม่น่า เป็นคนที่ผมจะไว้ใจได้
คุณตัดสินใจได้ฉลาดมาก
- ขอบคุณที่สละเวลานะครับ - ได้เสมอครับ คุณสุภาพบุรุษ
ดูเหมือนลางสังหรณ์เกี่ยวกับกาวเวนของลี อาจจะถูกก็ได้
แต่เราต้องมีหลักฐานนะแจ็ก
ช่วยบอกลีว่าเราได้คุยกับนอร์ธริดจ์แล้ว เดี๋ยวผมจะกลับในอีกสองสามชั่วโมง
ครูแทตเชอร์ครับ ผมกับเบ็กกี้ จะอยู่กับอบิเกลครับ
เป็นข่าวที่วิเศษมากเลย
ฉันติดต่อดร.เบิร์นแล้ว เขาบอกว่ามีเอกสารที่ต้องจัดการ
ฉันจะภาวนาขอให้ทุกอย่าง ผ่านไปด้วยดีค่ะ
- ผมไปบอกเพื่อนๆ ได้ไหมครับ - ได้สิจ๊ะ
เบ็กกี้ แล้วเธออยากไปบอกเพื่อนๆ ไหม
- พวกเขาจะจำหนูได้เหรอคะ - จำได้สิ
พวกเขาอยากเจอเธอมากๆ เลย ฉันคิดว่าเรเชลอยู่ข้างใน มาเถอะ
หนูทำไม่ได้
ไม่เป็นไร เดี๋ยวให้เด็กผู้ชายตัวโตๆ มาช่วยยก
เด็กๆ จ๊ะ มาช่วยกันยกเบ็กกี้หน่อยได้ไหม
- มาเลยเด็กๆ ขอบใจมากๆ เลย - ขอบใจจ้ะ ทุกคน
ขอโทษครับ ผมมาตามหาคนชื่อรอย แซมสัน
ขอบคุณครับ
- รอย มีเวลาสักครู่ไหม - คุณเป็นใคร
- ผมเป็นเพื่อนอีดิธ - เธอเป็นอะไรหรือเปล่า
เธอไม่ได้ป่วยหรอก ถ้าคุณหมายถึงอย่างนั้น
เธอส่งคุณมา
เปล่า เธอไม่รู้ว่าผมมาที่นี่
ผมอยากคุยกับคุณเรื่องเธอ มันสำคัญ
- ตอนนี้ผมยุ่งอยู่ - งั้นช่วงพักเราไปดื่มกาแฟสักแก้วนะ
- อีกหนึ่งชั่วโมงกว่าผมจะได้พัก - ไม่เป็นไร ผมจะรอ
ก็ได้
โอปอล เป็นอะไรไปจ๊ะ
- หนูไม่รู้ว่าจะทำโครงงานอะไร - บางทีฉันอาจช่วยได้นะ
เอฟรัมบอกว่าวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่เรื่องของผู้หญิง
จำที่ฉันพูดตอนไปเข้าค่ายกันได้ไหม
- เด็กผู้หญิงก็ทำสิ่งที่เด็กผู้ชายทำได้ - ใช่แล้ว
มีนักวิทยาศาสตร์ ที่มีชื่อเสียงมากมายที่เป็นผู้หญิง
เอลิซาเบธ แบล็กเวลล์ก็เป็นหมอ แล้วยังมีมารี คูรี่
เบ็กกี้จ๊ะ เอมิลี่ โรบลิ่งก็เป็นวิศวกร ที่สร้างสะพานบรู๊กลิน
หนูไม่รู้เลยว่าผู้หญิงก็เป็นวิศวกรได้
เป็นได้สิ เรามีข้อจำกัดอยู่ที่จินตนาการเท่านั้น
ทีนี้บอกมาสิว่าเธออยากทำอะไร อะไรที่สนุกๆ
หนูอยากเล่นกับบราวนี่
งั้นทำไมเธอไม่ทำโครงการวิทยาศาสตร์ เกี่ยวกับหมีล่ะ
เธอลองค้นดูว่าหมีสีน้ำตาล อาศัยอยู่ที่ไหน กินอะไร
- นั่นก็เป็นวิทยาศาสตร์เหรอคะ - แน่นอนสิจ๊ะ
เป็นวิทยาศาสตร์ด้านสัตววิทยา
และนี่ก็เป็นหนังสือ ที่เต็มไปด้วยเรื่องของหมี
มีรูปภาพด้วย เห็นไหม
มีลูกพี่ลูกน้องของบราวนี่ด้วย
- หนูต้องชอบวิทยาศาสตร์มากๆ แน่ - เอาไปเลยจ้ะ
- ผมมีลูกชายเหรอ - ชื่อว่าโอลิเวอร์
ผมไม่รู้ว่าอีดิธตั้งท้อง
ผมรู้ว่าคุณกับอีดิธอาจไม่เห็นพ้องต้องกัน ในทุกๆ เรื่อง
แต่ผมว่ามันถึงเวลา ที่คุณสองคนต้องคุยกัน
มันไม่สำเร็จหรอก
คุณไม่รู้หรอกหากคุณยังไม่ได้ลอง
ผมเป็นสามีที่ไม่เอาไหน แล้วจะเป็นพ่อที่ดีได้ยังไง
มีทางเดียวที่จะรู้ได้ รอย
อีดิธไม่ต้องการผมหรอก
ผมว่าเธอต้องการคุณ มากกว่าตอนไหนๆ เลย
เราเคยพยายามแล้ว
มันไปไม่รอด
ฟังนะ มันโอเคที่คุณจะกลัว
ผมไม่ได้กลัว ให้มันเป็นแบบนี้แหละ
แปลว่ากาวเวนไปหาทอมมี่ และพยายามแย่งธุรกิจไปจากผม
นอร์ธริดจ์บอกผมอย่างนั้น
ผมก็ไม่ประหลาดใจหรอก แล้วทีนี้จะทำยังไงต่อ
รู้ไหม ลี จู่ๆ ผมก็อยากจะเล่นโป๊กเกอร์ขึ้นมา
คุณดูมีความสุขพอๆ กับฉันเลย เกิดอะไรขึ้นคะ
ไม่มีอะไรที่ผมรับมือไม่ได้หรอก แล้วคุณล่ะ อะไรทำให้หงุดหงิด
ก็ผู้กำกับน่ะสิ โทไบอัส โป๊ป
เขาเลือกทุกคนในเมือง แต่ไม่เลือกฉัน
มอลลี่ ซัลลิแวน แมรี่ ดันบาร์ แม้แต่ฮิกแคม
ฉันทำอะไรผิดเหรอ
คุณไม่ได้ทำอะไรผิด โรสแมรี่
ไม่ใช่ความผิดคุณ ที่นายโป๊ปนี่ไม่เห็นพรสวรรค์คุณ
ถ้าเขาได้เห็น เขาจ้างคุณทันทีแน่
- จริงสิ - ใช่
- ใช่แล้ว - ใช่อะไร
ลีแลนด์ โคลเตอร์ คุณเป็นผู้ชายที่ฉลาดที่สุด
- ฉันต้องเริ่มแล้ว - โว้วๆ เริ่มอะไร
- แผนของคุณไง - แผนของผม
มันสุดยอดเลยล่ะ
ดีใจที่ได้ช่วยนะ
(อบิเกลคาเฟ่)
- ดีใจที่ได้เจอค่ะ - เช่นกันครับ
เบ็กกี้คืบหน้าได้เยอะเลย กับโครงงานวิทยาศาสตร์ของเธอ
- แต่ไม่ยอมลุกออกจากรถเข็น - ฉันไม่ยอมแพ้หรอก
ดูเหมือนเวด แบร์เร็ต จะอยู่ทุกที่เลยช่วงนี้
เขาเป็นคนดีมากค่ะ
จริงๆ แล้ว ฉันจะใช้เขาเป็นตัวละคร ในหนังสือของฉันด้วย
ใช่ ตัวละครเอกทุกเรื่อง ต้องมีเพื่อนบ้านที่น่ารำคาญเสมอ
เขาไม่ได้น่ารำคาญ เขาแค่กระตือรือร้น
นั่นเป็นคำหรูๆ เอาไว้ พูดถึงคนที่กวนประสาทใช่ไหม
แจ็ก ฉันเข้าใจว่าเวด เป็นคนงานที่มีสำคัญของลี
- ผมต้องไปแล้ว - ฟังดูจริงจังทีเดียว เรื่องของตำรวจใช่ไหม
ไม่หรอก เรื่องส่วนตัวน่ะ
ฟังดูลึกลับจัง
ใช่ นั่นล่ะตัวผม บุรุษผู้ลึกลับ
มีอะไรเหรอครับ
จำได้ไหมที่ผมบอกว่า มีคนสนใจที่ดินของผม
จำได้ครับ
เขาพร้อมจะเสนอราคาแล้ว
ผมคิดว่าคุณควรรู้
คุณเบสเซอร์ ผมขอเวลาสักครู่นะครับ
เอาล่ะ คุณพูดว่าอะไรนะ
พอร์เทีย จากเรื่องเวนิสวาณิช โอฟีเลีย จากเรื่องแฮมเลต
จูเลียต จากโรมิโอกับจูเลียต
แค่บอกชื่อมา แล้วเตรียมประทับใจได้เลย
คุณรู้ใช่ไหมว่าเป็นภาพยนตร์เงียบน่ะ
แน่นอนค่ะ ฉันยินดีเล่นละครใบ้
ให้ฉันเล่นบทจูเลียตไหมคะ
อย่างที่ผมบอก ทุกตัวละครมีคนเล่นแล้ว
คุณโป๊ป ฉันไม่รู้ว่าจะพูดยังไงให้คุณเปลี่ยนใจ
ก็ไม่ต้องพูดอะไรเหรอก ผมขอตัวนะ
คุณเคยอยากได้อะไรมากๆ ขนาดที่หัวใจคุณ
จะหยุดเต้นเลย หากไม่ได้มันมา
- อย่างเช่นความสงบใช่ไหม - เคยไหมที่โอกาสมาถึง
แล้วมันถูกกั้นไว้ด้วยคนๆ เดียว
คนที่จะเปลี่ยนชีวิตคุณได้ เพียงแค่เขาพูดคำว่า "ได้"
ดี.ดับเบิ้ลยู กริฟฟิธ ทำหนังสั้นที่ชื่อว่า อะ สวีต รีเวนจ์
เขาต้องการผู้ช่วย แต่เขาไม่ให้โอกาสผมเลย
ฉันได้ดูที่โรงละครพริ้นเซส ตอนนั้นฉันเล่นละครที่นั่น
ผมไม่สนหรอก
เพราะว่าคุณมีคุณสมบัติ แต่เขาไม่ให้โอกาสคุณ
- แสดงว่าคุณทำอะไรได้ - ถูกต้อง
งั้นคุณก็รู้ว่ามันรู้สึกยังไง
ถ้านั่นเป็นการแสดง คุณก็เก่งกว่าที่ผมคิดไว้
- ฉันไม่ได้แสดง แต่ฉันเก่งจริง - ถ้าเป็นอย่างนั้น คุณก็ได้รับโอกาส
ให้พิสูจน์ตัวเอง
จริงเหรอคะ วิเศษไปเลย ฉันสัญญาว่าคุณจะไม่ผิดหวัง
โอ้ ฉันต้องมีบทไปอ่านค่ะ
รับไปเลย คุณจะเล่นเป็นสาวร้านเหล้า
- เธอมีชื่อไหมคะ - มี "สาวร้านเหล้า" ไง
อ้อค่ะ ขอบคุณ
ขอบคุณที่ให้โอกาสสำคัญของชีวิต โอกาสที่
คุณเลอโวซ์ ผมแนะนำให้คุณปล่อยผม ไว้เงียบๆ ก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจ
ตอนนี้เรื่องหย่าจะจบแล้ว
ดอตตี้บอกว่าฉันอยู่บ้านเธอได้ นานเท่าที่ฉันต้องการ
เธอใจกว้างมากๆ เลย
ผมเดาว่าเรื่องพ่อของคุณ ก็เรียบร้อยดี
ค่ะ เขาชอบอยู่กับน้องชาย แม้ว่าพวกเขาจะชอบทะเลาะกันบ่อยๆ
งั้นก็ให้พวกเขาจัดการกันเอง ผมดีใจที่คุณมาอยู่ที่นี่
แล้วคุณจะบอกฉันได้หรือยัง ว่าพาฉันขึ้นมาที่นี่ทำไม
มีสุภาพบุรุษชื่อว่า เคลม เบสเซอร์ กำลังจะขายที่ของเขา
และผมก็คิดว่าจะซื้อ
แล้วบ้านคุณในเมืองล่ะคะ
ผมรู้สึกว่าพร้อมที่จะเริ่มบทใหม่ ในชีวิตของผมแล้ว
แล้วคุณล่ะ
ก็อาจจะค่ะ
(สถานีตำรวจม้านอร์ทเวสต์ สำนักงานเขตภูมิภาค)
- ผมประหลาดใจที่เห็นคุณในเมือง - เจ้านายส่งเรามาซื้อเสบียงน่ะ
ผมคิดเรื่องที่คุณพูด เกี่ยวกับอีดิธและเด็ก
หมายถึงภรรยากับลูกของคุณ
ใช่
คุณช่วยเอาสิ่งนี้ให้เธอได้ไหม
ค่ายอพยพอยู่ใกล้แม่น้ำนี่เอง หาง่ายออก
ผมต้องรีบกลับไปทำงาน
รอย คุณก็รู้เหมือนกับผม ว่ามันไม่ใช่เรื่องเงิน
มันเป็นเรื่องการทำสิ่งที่ถูกต้อง เรื่องความเป็นลูกผู้ชาย
ช่วยส่งให้ถึงมือเธอนะครับ
(ร้านเหล้า)
นานแล้วนะที่เราไม่ได้เล่นโป๊กเกอร์ด้วยกัน
คุณมักจะสนใจเรื่องได้มา ในสิ่งที่ไม่ใช่ของคุณ
ผมขอเพิ่มยี่สิบ
ผมว่าคุณลักไก่
อยากรู้ก็ต้องลงมา
งั้นผมเพิ่มอีกยี่สิบ
วางเงินเลย
เมื่อวานผมได้คุยกับทอมมี่ นอร์ธริดจ์
กิจการเขาคงรุ่งเรืองมากเลย
เขาบอกว่าคุณสนใจ โรงเลื่อยของลี โคลเตอร์
เมื่อไม่กี่เดือนก่อน
ก่อนที่คุณจะกล่าวหาผม
ผมขอพูดให้ชัดตรงนี้เลย
ว่าผมไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง กับสิ่งที่เกิดขึ้นที่โรงเลื่อยของโคลเตอร์
ผมไม่ได้พูดนี่ว่าคุณทำ
เลิกเสแสร้งกันดีกว่า เราต่างรู้ดีว่ามันเกิดอะไรขึ้น
- ทำไมคุณไม่บอกผมล่ะ - ตอนนี้นอร่ากลับมาแล้ว
ไม่มีอะไรที่คุณต้องการมากไปกว่า การลากผมให้จมโคลนหรอก
ต้องการไพ่กี่ใบ
สาม
คุณจะวางเท่าไร
หมดหน้าตักเลย
ผมตาม
ควีนดอกจิก ควีนข้าวหลามตัด
- คิงคู่ - ผมยังไม่จบ
ควีนโพแดง
เหมือนผมจะชนะนะ
แค่ตอนนี้เท่านั้น
อะไรทำให้คุณคิดว่ากาวเวนบริสุทธิ์
ผมก็ไม่แน่ใจ แต่เขามีท่าทาง
ตอนที่เขาลักไก่ ตาเขาจะเหลือบไปทางซ้าย
แต่เขาไม่ได้ลักไก่ตอนที่คุณถามเขา เรื่องวินาศกรรมที่โรงเลื่อยงั้นเหรอ
ไม่ ผมคิดว่าไม่นะ แต่มันก็ไม่ใช่หลักฐานที่หนักพอ
งั้นถ้ากาวเวนไม่ได้เป็นคนทำ แล้วใครล่ะ
เป็นคำถามที่ดี
ดูเธอกำลังสนุกมากเลย
แต่ฉันไม่เข้าใจ ว่าทำไมเธอไม่พยายามจะเดินเลย
ขอบใจจ้ะ
คุณว่าเราทำให้มันง่ายเกินไป สำหรับเธอหรือเปล่า
ก็อาจจะ แต่ตอนนี้ได้แบบนี้ก็ดีแล้ว
คุณกำลังบอกให้ฉันอดทนใช่ไหม
เธอต้องอยากที่จะเดิน และเธอจะอยาก
เมื่อเธอพร้อมเอง ไม่ใช่เพราะเราต้องการ
เงินนี่ได้บอกในสิ่งที่ฉันอยากรู้แล้ว
นี่เป็นวิธีที่เขาจะช่วยได้ตอนนี้
ถ้าเขาอยากช่วยจริง เขาควรอยู่ที่นี่ แต่เขาไม่มา
เป็นความผิดของฉันเอง ฉันไม่ได้เป็นภรรยาที่ดี
มันยากสำหรับเขา ฉันน่าจะเข้าใจเขามากกว่านี้
อีดิธคุณต้องเชื่อผม เรื่องนี้ไม่ใช่เพราะคุณ
มันเป็นเพราะรอย
- เขาไม่ได้รักฉัน - ไม่ใช่แบบนั้น ผมคิดว่าเขากลัว
ลึกๆ แล้ว เขารู้ว่าเขาไม่ควรจากไป
และตอนนี้ เขาคิดว่า เขาคงไม่สามารถรับผิดชอบ
กับการเป็นพ่อคนได้
แต่เขายังแคร์คุณอยู่
- ผมเห็นมันในสายตาเขา - ไม่หรอกค่ะ
- เขาแค่สงสารฉัน - มันมีอะไรมากกว่านั้น
นี่ค่ะ ฉันไม่ต้องการ ฉันไม่อยากได้อะไรจากเขา
ทีนี้ก็ตรงนี้ค่ะ ที่ฉันมีคำถาม
คุณเข้ามาในร้านเหล้าไง ทำไมถึงไม่เข้าใจล่ะ
แต่ฉันเข้ามาในร้านเหล้ายังไงคะ ฉันมีความสุข หรือว่าฉันเศร้า
หรือฉันต้องกังวลว่าบางที อาจมีคนประสงค์ร้ายจะมาทำร้ายฉัน
คุณก็แค่มาทำงาน
- ฉันรู้ค่ะ แต่อะไรคือแรงจูงใจ - มันเป็นงานคุณไง
คุณโป๊ป ฉันเป็นนักแสดงมืออาชีพนะ
และฉันกำลังพยายามปกป้อง แก่นของบุคลิกในตัวละครฉัน
ตัวละครของคุณ
งั้นก็ฟังนี่นะ มันไม่ใช่บทของคุณอีกต่อไปแล้ว
- เพราะว่าคุณ... - โรสแมรี่ เลอโวซ์
- ฉันเองค่ะ - รู้สึกเป็นเกียรติที่ได้เจอครับ
ผมเห็นคุณใน "หญิงหม้ายผู้เศร้าโศก" สามรอบเลยทีเดียว
- ยินดีที่ได้เจอค่ะ คุณ... - แอดดิสัน
เจมส์ แอดดิสัน ผมเป็นเจ้าของ ออมนิกราฟ พิคเจอร์
- เจมส์ แอดดิสันคนนั้นน่ะเหรอคะ - ตัวเป็นๆ เลยล่ะ
โทไบอัส คุณมาเจอ กับโรสแมรี่ เลอโวซ์ได้ยังไงกัน
- ก็ผมมีสายตาแห่งพรสวรรค์ไง - งั้นผมก็โชคดีจริงๆ
คุณเลอโวซ์
คุณอยากจะเป็นดาราหนังไหมครับ
(บริษัท เเอล. โคลเตอร์)
- มีข่าวร้ายอีกแล้ว - ร้ายแค่ไหน
หัวเลื่อยพังแล้ว มอเตอร์ระเบิด
มันตัดไปโดนเดือยไม้ ที่เราเอามาจากพื้นที่ตะวันตกเฉียงเหนือ
ผมเลยไปดู ต้นไม้หกต้นของเราโดนใส่เดือย
ไม่มีร่องรอยใครเลย มีแค่รอยล้อรถ
จบกัน ถ้าไม่มีหัวเลื่อย เราก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว
ไม่มีประโยชน์ที่จะตัดต้นไม้ เพราะคงถูกกองไว้เฉยๆ
ผมก็ไม่อยากพูดเลย แต่เราคงต้องปิดตัวแล้ว
ฉันไม่เคยปิดกิจการมาก่อนเลยในชีวิต
แต่เราไม่มีทางเลือกแล้วนะครับ
ก็ได้ เรียกทุกคนมา พวกเขาควรได้ยินจากปากฉัน
- มีของหวานไหมคะ - ฉันอบคุกกี้ให้ได้นะ
- ใช้เวลาไม่นานหรอก - ให้ผมช่วยไหมครับ
หมายถึงช่วยเลียจานน่ะเหรอ
- ได้ แต่ไปทำการบ้านให้เสร็จก่อน - เอลิซาเบธ คุณเห็นผ้าลินินผืนใหม่
- ในห้องอาหารหรือยัง - ยังเลยค่ะ
เดี๋ยวฉันเอาให้ดู ฉันอยากได้ความเห็นคุณ
ใครก็ได้หยิบสมุดให้หนูที
ฉันภูมิใจในตัวเธอมาก
บางครั้งการกระทำเล็กๆ ของเรา ก็พาเราไปสู่ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่
การได้เห็นเบ็กกี้ค้นพบ พลกำลังในการพยายามเพื่อหลุดพ้น
จากการกักขังตัวเอง เป็นเรื่องที่ทั้งจับใจและสมถะ
มันทำให้ฉันตระหนักว่า แม้จะกลัว แต่เราก็เอาชนะอุปสรรคได้
หากเรายินยอมให้ความกล้าหาญ
มาปลดปล่อยจิตวิญญาณ ความเป็นมนุษย์ของเรา
อนาคตของเบ็กกี้ ของเราทุกคน มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่รู้
แต่เราเป็นผู้กำหนดเส้นทาง ด้วยความแข็งแกร่งของตัวเอง
ความจริงที่ฉันจะต่อสู้ เพื่อสรรเสริญลงในงานเขียนของฉัน
เป็นเด็กดีนะ แล้วเจอกันหลังเลิกเรียน
- ขอให้สนุกนะจ๊ะ - บาย
อย่าดื้อนะ
ขอให้ปลอดภัย และอย่าเถลไถลนะ
สวัสดี
สวัสดีค่ะ เช้านี้ฉันสายนิดหน่อย แต่ถ้าคุณให้เวลาฉันสักห้านาที
- ฉันจะตั้งหม้อน้ำชาให้ - คุณคืออบิเกล สแตนตันใช่ไหม
- ใช่ค่ะ แล้วคุณคือ - แคโรลิน คอนเนอร์
ฉันมาตามหาเบ็กกี้กับโคดี้ เฮสติงส์ ฉันได้ยินมาว่าพวกเขาอยู่กับคุณ
ใช่ค่ะ ฉันถามได้ไหมว่ามีเรื่องอะไร
ฉันเป็นป้าของพวกเขาค่ะ
(คำบรรยายโดย จิระวรรธน์ สิริอารีย์)