ความเดิมตอนที่แล้ว
- แต่งงานกับผมนะ - แต่งค่ะ
คุณแทตเชอร์ คุณได้ตำแหน่งการสอนคืน
เอเจ ฟอสเตอร์ นักบัญชีคนนั้นหายตัวไป
คงต้องใช้เงินมหาศาลถึงจะทำให้มันเกิดได้
ขอตั้งให้คุณเป็นนายอำเภอชั่วคราว ขณะที่ผมไม่อยู่
ดิกเกนส์เขียนไว้ว่า
"เป็นช่วงเวลาทั้งที่ดีที่สุดและแย่ที่สุด"
สำหรับฉัน นี่คือช่วงเวลาที่ดีที่สุด
ฉันมีความรัก และหมั้นหมายอยู่กับชายที่วิเศษที่สุดในโลก
แต่กระนั้นมันก็เป็นช่วงเวลาที่แย่ที่สุด
ผ่านมาสองสัปดาห์แล้วนับตั้งแต่แจ็กจากไป
เขาอยู่ไกลเป็นไมล์ๆ และฉันไม่รู้ว่าเขาจะ...
ฉันไม่รู้ว่าเมื่อไรเขาถึงจะกลับบ้าน
(สแตนดาร์ด)
- แน่ใจนะว่าทำเป็น - ก็ไม่เชิง
ล้อเล่นน่า เจ้านาย ผมพอใช้เตาเป็น
ถ้ามันติดไฟขึ้นมาแล้วทั้งร้านวอดวาย
- ฉันเล่นงานนายแน่ - ผมจะจำไว้
อย่าเรียกฉันว่า "เจ้านาย" ด้วย อบิเกลต่างหากที่เป็นเจ้านาย
- ฉันเป็นแค่หุ้นส่วนเงียบๆ - เงียบเหรอ
ผมไม่ยักสังเกต
เพื่อนทางรถไฟของคุณน่าไปเรียนวิชามารยาท
ผมเอาเงินทอนไปให้เอง เขาสั่งอะไรล่ะ
ขนมปังกับกาแฟ สั่งเยอะเสียจริง
- เช้านี้แฟรงก์ไปไหน - เอลก์ แฟลตส์
ลูกสาวเพื่อนแต่งงาน เขาไปทำพิธีให้
หวังว่าเขาจะตัดผม
นี่เงินทอน อย่าลืมให้ทิป
พอคุณเล่นเป็นบริกรเสร็จ
คุณไวแอตต์อยากให้เราขี่ม้าสำรวจเส้นทาง
- ขับไล่ผู้บุกรุก - อีกแล้วเหรอ
ครั้งก่อนไปก็ไม่เจอใคร
มีปัญหาเหรอ ไปบอกเขาสิ
คาร์สัน วันนี้คุณเห็นเอลิซาเบธไหม
ป่านนี้เธอต้องแวะมาแล้ว
ครับ เมื่อเช้าผมเห็นเธอขี่้ม้าไปทางหุบเขา
เอลิซาเบธ
อรุณสวัสดิ์ อบิเกล ขอบคุณค่ะ
คุณไม่ได้มากินข้าวเช้า
ช่วงนี้ ฉันต้องการลูกค้าทุกคน
ฉันตื่นแต่เช้า ขี่ม้าไปที่ดินแจ็ก
ฉันเล็งที่ทำสวนได้แล้ว
คงจะเป็นบ้านที่งดงาม
ฉันอยากสร้างโรงนาทางทิศเหนือข้างๆ รั้ว
จะได้มีที่เลี้ยงไก่
อบิเกล ฉันคิดถึงเขาเหลือเกิน
ฉันพยายามไม่กังวล คิดถึงอนาคตร่วมกัน แต่...
แต่มันยาก ฉันเข้าใจ
ป่านนี้เขาน่าจะติดต่อมาแล้ว แต่ไม่มีจดหมายเลย
แม้แต่ฉบับเดียว
บางทีอาจจะเป็นวันนี้
ฉันแค่อยากรู้ว่าเขาปลอดภัย
เขาไปที่อันตราย ทำงานอันตราย
เอลิซาเบธ แจ็กสัญญาจะกลับบ้านมาหาคุณ
- เหรอคะ - ใช่สิ
นี่ไง คำสัญญาของเขา
คุณต้องจำเอาไว้
(เมื่อดวงใจเพรียกหา)
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์ครับ
- อรุณสวัสดิ์ โรเบิร์ต - อรุณสวัสดิ์ครับ
- อรุณสวัสดิ์ โคดี้ - อรุณสวัสดิ์
ตกลง
อรุณสวัสดิ์ โอปอล
เช้านี้บราวนีไม่อยากตื่น
ฉันดีใจที่สุดท้ายมันก็ลุกมา
อรุณสวัสดิ์จ้ะ นักเรียนใหม่
ฉันชื่อครูแทตเชอร์ ขอต้อนรับสู่โรงเรียนเรา
คุณเรียกที่นี่ว่าโรงเรียนเหรอ
จ้ะ เราเรียกมันว่าโรงเรียน แล้วเราเรียกพวกเธอว่าอะไรดี
แชด ไวแอตต์ครับ นี่เอิร์ล พี่ชายผม
เป็นญาติกับคุณไวแอตต์ ที่ทำงานให้ทางรถไฟหรือเปล่า
เขาเป็นลุงเรา แต่พ่อเราก็ทำงานกับทางรถไฟ
วันนี้แม่พวกเธอเดินมาส่งเหรอ
แม่เราตายไปแล้ว
เสียใจด้วยนะจ๊ะ
ครับ ทุกคนเสียใจกันทั้งนั้น
เข้าไปข้างในแล้วหาที่นั่งกันดีกว่า
อรุณสวัสดิ์ เป็นไงบ้างคะ สามีที่รัก
- เสียงผมหาย - อะไรนะ
ผมว่าเสียงผมหาย
ฉันได้ยินไม่ถนัด เสียงคุณหายงั้นเหรอ
ตายจริง
เอาละ โอเค
ฟังแล้วเหมือนกล่องเสียงคุณอักเสบ
ฉันรู้ดีว่าต้องใช้อะไร
ชาสมุนไพรสูตรพิเศษและนอนพักผ่อน
ลี วันนี้คุณไม่ได้ไปทำงานนะ
ทำไมล่ะ
วันนี้ตกปลาตัวใหญ่เหรอ ไม่ใช่
คุณเลื่อยอะไรสักอย่าง
แต่คุณมีคนงานทำแทนนี่นา
คุณปวดหัวอย่างหนักด้วยเหรอ ไม่ใช่ คุณ...
ผมคุณ คุณจะตัดผมใช่ไหม
เปล่า คุณ...
คุณต้องไปทำงาน เพราะคุณเป็นหัวหน้าโรงเลื่อย ใช่
แปลว่าคุณอยู่บ้านไม่ได้เหรอ
งั้นก็ได้
ถ้าคุณดึงดันจะไปทำงาน ฉันก็คงต้องไปทำงานกับคุณ
อย่ามองฉันอย่างนั้นนะ ลี โคลเตอร์
ฉันเป็นภรรยาคุณ ฉันรู้ดีว่าคุณคิดอะไร
ฉันจะพูดแทนคุณ คอยกวดขันให้คุณดูแลตัวเอง
ไม่ต้องมาเถียงฉันนะ ฉันไม่ยอมให้คุณปฏิเสธ
ต่อให้คุณพูดได้ ซึ่งคุณทำไม่ได้ ฉะนั้น
เดี๋ยวฉันไปชงชามาให้
เตาใช้การได้นะครับ
ขอบคุณสวรรค์สำหรับปาฏิหาริย์เล็กๆ น้อยๆ
ลูกค้าตอนเช้าหายไปไหนหมดนะ
คุณไม่รู้เหรอ
เรย์ ไวแอตต์เปิดโรงอาหารที่ทางรถไฟ
- จริงเหรอ - คนงานบอกผม
ไวแอตต์อ้างว่ากินที่นั่นประหยัดเวลา
มากกว่าถ่อมาถึงในเมือง
อาจใช่ แต่ฉันว่าอาหารเราอร่อยกว่า
พวกเขาไม่มีทางเลือก
เขาบังคับให้คนงานกินที่นั่น
แต่เราก็ไม่มีปัญหาก่อนคนงานทางรถไฟมา
ร้านเราก็จะอยู่ได้ ถ้าไม่มีพวกเขา
ฉันควรต้องรู้อะไรอีกไหม
คนในท้องที่บางคนก็ไปกินข้าวที่นั่น
ไวแอตต์เปิดรับบริการทุกคน
และเขาขายตัดราคาเรา
เขาจงใจพยายามขโมยลูกค้าของฉันสินะ
เดี๋ยวลูกค้าก็มา รอดูเถอะ
ฉันไม่กังวลหรอก
ระหว่างนั้น เราก็หาทางประหยัด
เติมน้ำเปล่าใส่ซุป
ใส่แอปเปิลในพายน้อยชิ้น แล่เนื้อให้บางลงหน่อย
มีวิธีประหยัดเงินอีกวิธี
อะไรล่ะ
- เลิกจ้างผม - ไม่มีทาง
ตอนคุณจ้างผม ร้านคุณยุ่งกว่านี้มาก
ก็อย่างที่คุณบอก เดี๋ยวเราก็ยุ่งใหม่
แค่ต้องอดทน
คุณเสียเงินไปทุุกวันนะ
คาร์สัน ฉันซึ้งใจที่คุณเสนอ
แต่ฉันจ้างคุณเพราะคุณต้องการงาน
และฉันต้องการคนช่วย เรื่องนั้นยังไม่เปลี่ยน
เราไม่ได้เป็นแค่นายจ้างกับลูกจ้าง
เราเป็นเพื่อนกัน
โอเค เอาอย่างนี้ไหม ลดค่าจ้างผมจนกว่าธุรกิจจะดี
ไม่ ฉันจะจ้างคุณเท่าเดิม
เลิกพูด ฉันไม่อยากได้ยินเรื่องนี้แล้ว
คุณต่อรองเขี้ยวมาก
แน่นอน
มาดูซิว่าเราจะแล่เนื้อย่างได้บางแค่ไหน
เอาคืนมานะ
- บราวนีไม่อยากเล่นด้วย - มาเอาเองสิ
ทำอะไรกันน่ะ
พวกเขาแย่งบราวนีไป แล้วไม่ยอมคืน
ไม่เอาน่า คืนตุ๊กตาให้เธอไป
- ไม่งั้นทำไม - ไม่งั้นฉันจะบอกครูแทตเชอร์
จะวิ่งไปฟ้องครูเหมือนเด็กขี้แยเหรอ
เอาคืนมา ปล่อย
แกสิปล่อย ไอ้โกลดิล็อกส์
- บราวนี - ดูสิว่าแกทำอะไรไป
ฉันไม่ได้ทำ นายต่างหาก
บราวนี
หนุ่มๆ หยุดเดี๋ยวนี้
หนุ่มๆ หยุด
ดูที่พวกเขาทำกับบราวนีสิคะ
โอปอล
ฉันซ่อมให้เองจ้ะ ที่รัก พาบราวนีเข้าไปข้างใน
ขอฉันดูแผลหน่อย
- ผมไม่เป็นไร - มันเป็นคนเริ่ม
พอกันที
ทุกคนเข้าไปข้างใน
- คุณไม่มีสิทธิ์สั่งผม - มีสิ ตราบใดที่ฉันเป็นครูเธอ
เข้าไปข้างในซะ
ผมปวดท้องน่ะ
มันปวดสุดๆ ผมไปหาพยาบาลดีกว่า
เมื่อสิบนาทีก่อน เธอยังสบายดีอยู่เลย
ผมน่าจะไปบอกลุงว่าคุณไม่ยอมให้ไป
ก็ได้ เชิญเธอไปหาพยาบาลคาร์เตอร์
แต่ฉันจะพูดกับลุงเธอหลังเลิกเรียน
ก็เอาสิครับ
(ร้านเหล้าอาชาขาว)
พ่อครัวคนใหม่ของอบิเกล
- เขา... - หล่อใช่ไหม
ฉันไม่ได้พูดว่าหล่อ
- เธอไม่คิดว่าเขาหล่อเหรอ - อันนั้นฉันก็ไม่ได้พูด
งั้นเธอจะพูดว่าอะไร
- สวัสดียามบ่าย คุณเชเพิร์ด - สวัสดีครับ สาวๆ
ขอแนะนำเมนูพิเศษที่ร้านอบิเกลคาเฟ่
(เมนูพิเศษร้านอบิเกลคาเฟ่)
อาหารเย็นอร่อยๆ ราคาไม่แพง
คืนนี้มีลาซานญา พรุ่งนี้มีมีตโลฟครับ
ฉันชอบมีตโลฟ
ฉันก็ด้วย แต่พรุ่งนี้ฉันมีนัดกับคุณนายบัดเดน
แล้วคุณล่ะ
มอลลี่ไม่ชอบกินข้าวคนเดียว
รู้ไหมครับ ผมก็ไม่ชอบเหมือนกัน มากินข้าวด้วยกันไหมครับ
คุณอยากกินข้าวกับฉันเหรอ
มีเหตุผลที่ผมไม่ควรอยากเหรอ
ไม่ๆ ไม่มีเลยค่ะ
- พูดอะไรสักอย่างสิ - ฉันยินดี
โอเคครับ ไว้เจอกัน
โอเคค่ะ
(บริษัททางรถไฟสายแปซิฟิกแห่งชาติ)
ขอโทษที น้องชายผมอยู่แอเบอร์ดีน
- ฉันนึกว่าเขาเพิ่งมาถึง - รัสส์เป็นคนตระเตรียมทุกอย่าง
เขาต้องออกเดินทางอยู่เรื่อยๆ
- แล้วใครดูแลลูกชายเขาคะ - ผมเอง
- งั้นคุณต้องคุยกับพวกแก - เรื่องอะไร
พวกแกรังแกนักเรียนคนอื่น
เรื่องแบบนี้ครูต้องเป็นคนจัดการไม่ใช่เหรอ
เวลานักเรียนมีปัญหา พ่อแม่ก็ต้องรับทราบ
และร่วมมือกับครู
ฟังเหมือนคุณกำลังหาข้ออ้าง
- ฉันอยากช่วยพวกแก - คุณแทตเชอร์
คุณดิ้นรนให้ได้งานคืนไม่ใช่เหรอ
- ก็ใช่ค่ะ แต่... - งั้นก็ทำงานซะ
ผมขอตัวล่ะ
อบิเกลๆ มีอะไรเหรอ
โคดี้เล่าเรื่องที่โรงเรียนให้ฉันฟัง
ฉันจะไปคุยกับพ่อพวกนั้นเสียหน่อย
พ่อพวกแกไม่อยู่ ลุงพวกแกก็ไม่อยากยุ่ง
ก็ได้ ถ้าเรย์ ไวแอตต์ ไม่อยากสั่งสอนเด็กพวกนั้น ฉันจะทำเอง
อบิเกล คุณก็รู้ว่าคุณทำไม่ได้
- ต้องมีใครทำอะไรสักอย่าง - จะมีแน่นอนค่ะ แต่ฟังก่อน
มันจะดีกับโคดี้มากกว่าถ้าคุณให้ฉันจัดการ
- แต่ว่า... - คุณสู้แทนแกไม่ได้
ฉันรู้ คุณพูดถูก
คุณไล่เด็กพวกนั้นออกเพราะมีเรื่องไม่ได้เหรอ
ก็ทำได้ แต่มันจะไม่แก้ปัญหา
พอพวกแกย้ายไปเมืองอื่น พวกแกก็จะรังแกเด็กที่นั่นอีก
งั้นคุณจะทำยังไง
พวกแกต้องมีเหตุผลที่ทำตัวแบบนี้
ทำไมถึงได้โมโหนัก
ฉันต้องหาคำตอบให้เจอ
ถ้าใครจะทำได้ ก็ต้องเป็นคุณ หวังว่าคุณจะหาคำตอบได้เร็วๆ
ฉันพยายามอยู่ค่ะ
อยากให้แจ็กอยู่ที่นี่เสียจริง
เขาแก้ปัญหาแบบนี้เก่ง
รู้ตัวอีกที เดี๋ยวเขาก็กลับมา
- จะไปไหนเหรอครับ คุณเอเวอรี่ - เมดฟอร์ด ฟอลส์สักสองสามวัน
- เธอโดนอะไรมา - ไม่มีอะไรครับ
คุณจะไปทำอะไรที่เมดฟอร์ด ฟอลส์
ธุระน่าเบื่อของนายอำเภอน่ะ
เธอช่วยดูแลริปตอนฉันไม่อยู่นะ
- ฉันจ้างหนึ่งนิกเกิล - ตกลงครับ ผมจะเริ่มเลย
"ธุระน่าเบื่อของนายอำเภอ" เหรอ คุณดูรีบร้อนอยู่นะ
ผมได้โทรเลขจากสายเรื่องเบาะแสที่รออยู่
- ขยายความได้ไหม - เรื่องเอเจ ฟอสเตอร์
เอเจ ฟอสเตอร์ นั่นมันนักบัญชีที่จะให้การ
ปรักปรำกาวเวน แต่หายตัวไปใช่ไหม
- ผมพอรู้แล้วว่าจะหาตัวยังไง - ขอให้โชคดี
ดูเขารีบไปทำภารกิจนะครับ
ดูท่าจะไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว
ไม่ว่ามันจะราคาเท่าไร ฉันจ่ายคืนให้
ไม่ต้องหรอกครับ ผมแค่ทำตามหน้าที่
ฉันว่าทำมากกว่าหน้าที่น่ะสิ
หวังว่าจะได้ผล
ฉันว่ามันได้ผลแล้วนะ
คืนพรุ่งนี้คุณมีนัดเดตกับมอลลี่ ซัลลิแวนนี่นา
ผมไม่รู้จะเรียกว่าเดตไหม แต่...
หวังว่าเธอจะชอบมีตโลฟ
เธอคงชอบทั้งมีตโลฟ และเพื่อนร่วมกินข้าว
ลีที่น่าสงสาร ต้องทำงานทั้งๆ ที่ควรนอนพัก
ฮิกแคมกลับจากบักซ์ตันยังคะ
แล้วเมอร์ฟีล่ะ
เขาน่าจะกลับมาจากอัลเบิร์ต ฟอลส์แล้ว
เห็นได้ชัดว่าคุณขาดคน
ฉันต้องคุยกับฮิกแคมและเมอร์ฟี ตอนพวกเขากลับมา
พวกเขาเดินทางผลาญเวลามากไปแล้ว
คุณโคลเตอร์ คุณนายโคลเตอร์
สินค้าหมายเลข 12 กำลังมา และทำเสร็จก่อนกำหนดครับ
ลีบอกว่าเขาประทับใจมาก
ผมไม่ได้ยินเขาว่าอะไรเลย
ลีเสียงหายน่ะ ฉันถึงได้มาพูดแทน
ทำได้ดีมาก เจสซี่ ยอดเยี่ยมที่เสร็จก่อนเวลา
ขอบคุณครับ คุณโคลเตอร์
ที่จริง มันยิ่งกว่าดีเสียอีก
ลีบอกฉันมากกว่าหนหนึ่งว่า เขาเห็นแววไกลในตัวเธอ
และตอนนี้ ในเมื่อทำสัญญากับทางรถไฟ
ธุรกิจเฟื่องฟู ลีที่น่าสงสารของฉันก็งานเต็มมือ
เขาจึงตัดสินใจเลื่อนตำแหน่งเธอ
จริงเหรอครับ ขอบคุณมาก คุณโคลเตอร์
ไม่เป็นไรหรอก
- ผมรีบกลับไปทำงานต่อล่ะ - มันต้องอย่างนี้สิ
ตำแหน่งใหม่ผม ค่าจ้างเพิ่มด้วยไหมครับ
- แน่นอนที่สุด - เยี่ยม
แล้วคุณคิดว่าแบบนี้ไม่ยอดเยี่ยมเหรอ ตาทึ่ม
โคดี้ ฉันไม่อยากให้เธอมีเรื่องกับเด็กพวกนั้นอีก
แต่พวกเขารังแกคนอื่น
ฉันรู้ ที่รัก แต่ถ้าเธอทำอย่างเขา เธอก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน
ครั้งหน้าอาจมีคนเจ็บหนักกว่านี้ด้วย
แต่พวกเขาใจร้ายกับโอปอล
ฉันก็ดีใจที่เธอช่วยเหลือเพื่อน
แต่เธอใช้กำปั้นแก้ปัญหาไม่ได้
งั้นผมควรทำยังไง
หันแก้มอีกข้าง
แต่ก่อน ฉันทำอย่างนั้น
สมัยเรียนคุณโดนล้อเหรอครับ
- เขาเรียกฉันว่า "ยายบุ๋ม" - ก็ไม่แย่เท่าไรนี่ครับ
จำเอาไว้นะ เวลาคนใจร้าย
มันมักเป็นเพราะพวกเขาไม่มีความสุข
เลยพยายามทำให้คนอื่นไม่มีความสุขไปด้วย
เขาถึงได้เริ่มหาเรื่องเหรอ
ก็เป็นเหตุผลหนึ่ง
สัญญากับฉันว่าจะไม่มีเรื่องอีก โอเคนะ
คิดว่าสัญญานะครับ
ไปนอนได้แล้ว นี่ก็ดึกแล้ว
ราตรีสวัสดิ์จ้ะ ที่รัก
ราตรีสวัสดิ์ครับ ยายบุ๋ม
สวัสดีจ้ะ
- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์จ้ะ อรุณสวัสดิ์
- คุณไปฟ้องลุงเรา - ใช่แล้ว
- คุณพยายามให้เรามีปัญหา - ไม่ใช่ พวกเธอทำตัวเองต่างหาก
เธอประพฤติตัวไม่ดี ทีนี้เธอก็ต้องขอโทษ
ลุงเรย์บอกว่าไวแอตต์ไม่ต้องขอโทษ
เอลิซาเบธ แทตเชอร์บอกว่าเธอต้องขอโทษ
และจนกว่าจะทำ พวกเธอต้องนั่งหลังห้อง แยกกัน
แต่ผมอยากนั่งกับพี่
งั้นเธอก็รู้ว่าต้องทำยังไง
มีใครเห็นโอปอลหรือเปล่า
- ไม่เห็น - ไม่ค่ะ
โอปอล
ทำอะไรอยู่ ถึงเวลาเรียนแล้ว
หนูไม่อยากไปเรียน
แชดกับเอิร์ลใจร้าย หนูกลัวพวกเขา
เธอมีฉัน ฉันไม่ยอมให้เกิดเรื่องอะไรขึ้นเด็ดขาด
- แต่พวกเขาตัวใหญ่กว่าหนู - ฉันก็ตัวใหญ่กว่าพวกเขา
ก็จริง แต่คุณใจดีนี่นา
เอาละ อย่างนี้นะจ๊ะ
สัปดาห์นี้ ฉันจะแต่งตั้งให้เธอเป็นผู้ช่วยพิเศษ
และถ้าเกิดอะไรขึ้น
เธอมาหาและบอกฉันทันที โอเคนะ
อย่างนี้ หนูจะไม่เป็นพวกขี้ฟ้องเหรอคะ
ไม่ มันแปลว่าเธอกล้าหาญ เพราะทำสิ่งที่ถูกต้องต่างหาก
โอปอล เธอรักโรงเรียน อย่ายอมให้พวกเขาพรากมันไปสิ
ทำอย่างนั้น พวกเขาก็ชนะ
- เราไม่อยากให้เป็นอย่างนั้น จริงไหม - ไม่ค่ะ
ถึงเวลาดื่มชาค่ะ
ลี โคลเตอร์ อย่าเถียงฉันนะ
ถ้าคุณอยากได้เสียงคืนมา คุณก็ต้องดื่มชาสูตรพิเศษใส่น้ำผึ้งของฉัน
ใช่ คุณต้องดื่ม
ฉันว่าจะบอกคุณ
คุณรู้เรื่องคนตัดไม้ ที่ทำงานอยู่บนเขาฟอลเลตต์ไหม
เจสซี่บอกว่าแถบนั้นฝนตก
ฉันเลยฝากเขาไปบอกพวกนั้นให้เลิกงานได้
ปล่อยให้พวกเขาตากฝนจนจับไข้ไม่ใช่เรื่องดี
คุณเคลล็อกก์ มีอะไรให้รับใช้คะ
ผมมาคุยธุรกิจกับสามีคุณ
- แต่ถ้าเวลานี้ไม่เหมาะ - ไม่ๆ ไม่เลยค่ะ
กล่องเสียงลีอักเสบ วันนี้ฉันเลยมาช่วยงาน
คุณไวแอตต์อยากสั่งของเพิ่ม
เรายินดีรับใช้ ขอฉันดูสิ
งานด่วนนี่นา
ไม่เป็นปัญหา ไม่ใช่เหรอ
นโยบายของบริษัทเราคือคิดเงิน เพิ่ม 20 เปอร์เซ็นต์ ถ้าเป็นงานด่วน
ผมอาจยอมแค่ห้า หรือไปสั่งโรงเลื่อยที่บักซ์ตันแทน
ไร้สาระ แค่ค่าขนส่งสินค้า ก็แพงกว่าที่เราคิดเพิ่มเป็นสองเท่า
แต่เพราะทางรถไฟเป็นลูกค้าที่ดีมาก
ลียินดีคิดราคาพิเศษให้
คิดเพิ่มสิบเปอร์เซ็นต์ เราลดให้ได้เท่านี้
ได้ สิบก็สิบ
- แต่ส่งของภายในวันศุกร์ - ตกลง
คุณไวแอตต์หวังให้คุณส่งสินค้าตามกำหนด
เราส่งตามกำหนดเสมอ
ต้องอย่างนั้นสิ
เจสซี่
ทางรถไฟเพิ่งมาสั่งของเพิ่ม
คราวนี้งานด่วน
สงสัยเอาไปสร้างโรงอาหารใหม่
- อะไรใหม่นะ - โรงอาหารของทางรถไฟ
ผมได้ยินว่าคุณไวแอตต์ จะสร้างโรงอาหารมาแทนเต็นท์
แล้วร้านของอบิเกลล่ะ
คุณฟอสเตอร์
คุณฟอสเตอร์ ผมแค่มาคุย ไม่ได้มาทำร้าย มานี่
คุณคือคุณฟอสเตอร์งั้นเหรอ
ฟังนะ คุณ บอกแล้วว่าฉันชื่อแมรี ดิกเกอร์สัน
- ไม่เคยได้ยินชื่อเอเจ ฟอสเตอร์ - งั้นคุณวิ่งหนีทำไม
ผู้หญิงที่อาศัยอยู่คนเดียวก็ตกใจกลัวได้นี่นา
เวลาคนแปลกหน้าโผล่มาหน้าบ้าน
ผมบอกแล้วว่าผมคือนายอำเภอจากโฮป แวลเลย์
ถ้าคุณเป็นนายอำเภอ คุณน่าจะจับกุมตัวเองฐานทำร้ายร่างกาย
ขอผมดูแขนหน่อย
อย่าเข้ามาใกล้นะ ฉันกล้าใช้มันจริงๆ ด้วย
แค่พยายามจะช่วย
ถ้าคุณอยากช่วย ก็เชิญกลับไปได้
คุณไม่รู้จักเอเจ ฟอสเตอร์แน่นะ
ไม่เลยแม้แต่นิด
ถามจริง ไม่เคยได้ยินชื่อเลยนะ
ไม่เคย ไม่มีวัน และไม่อยากได้ยิน ไปเถอะ
ขอโทษที่มารบกวน คุณดิกเกอร์สัน
(ร้านโยสต์พาณิชย์)
มีจดหมายมา
แต่ไม่มีจากคุณตำรวจธอร์นตัน
- ขอโทษด้วยนะคะ - ไม่ใช่ความผิดคุณ
คุณเขียนหาเขาทุกวันใช่ไหม
ฉันว่าเขาจะเขียนตอบ เมื่อทำได้
- ค่ะ - สวัสดี
พ่อคุณบอกว่าผมเอามาฝากที่นี่ได้
- ใบปลิวร้านคาเฟ่ - ฉันจะช่วยแจกให้ค่ะ
ขอบคุณมาก เคที่
คุณมีใบอนุญาตหรือเปล่า
อะไรนะ
เมืองเรามีกฎห้ามแจกจ่ายใบปลิว
ถ้าสภาเมืองไม่ได้อนุมัติล่วงหน้า
คุณไม่ได้พูดจริงใช่ไหม
ผมพูดจริงเสมอ
ผมส่งเสริมธุรกิจท้องถิ่น
ค่อนข้างมั่นใจว่าสภาเมืองต้องอนุมัติ
งั้นก็ลองถามพวกเขาสิ
ประชุมครั้งต่อไปน่าจะวันพฤหัสบดีหน้า
ผมเพิ่มชื่อคุณลงญัตติให้ก็ได้
ท่านนายกเทศมนตรี ผมรู้ว่าทางรถไฟซื้อตัวคุณ
ผมรู้ด้วยว่าเรย์ ไวแอตต์ จ้องเล่นงานคุณนายสแตนตัน
ผมรู้ว่าเธอทำอะไรเพื่อเมืองนี้
และเพื่อคุณบ้าง
ถ้าคุณไม่ยินดีจะช่วย
นั่นก็เรื่องของคุณ
แต่อย่ามาพยายามห้ามคนอื่น
เมนูพิเศษวันนี้คือมีตโลฟ
บอกคนอื่นด้วยล่ะ
(เเอเดอไลน์ โจเซฟีน ฟอสเตอร์)
"แอเดอไลน์ โจเซฟีน ฟอสเตอร์"
เอเจ ฟอสเตอร์เป็นผู้หญิง ไม่ใช่ผู้ชาย
คุณคงไม่ได้ชื่อแมรี ดิกเกอร์สันด้วย
ไม่เล่นมุกเดิมแล้วได้ไหม
วางฉันลงนะ ปล่อยฉัน
- เดี๋ยวปล่อยแน่ - วางฉันลง
เยี่ยม
ดีมาก
- เห็นบิลไหมครับ - พักหลังนี้ไม่เลย ทำไมเหรอ
เราว่าจะออกไปดูเส้นทาง ตรวจสอบว่าไม่มีผู้บุกรุก
แต่ผมหาตัวเขาไม่เจอ
ถ้าคุณหาตัวคุณเอเวอรี่
เขาไปทำธุระนายอำเภอที่เมดฟอร์ด ฟอลส์
งั้นเหรอ ขอบใจมาก หนุ่มน้อย
มีแค่เหตุผลเดียวที่เอเวอรี่ จะแอบไปเมดฟอร์ด ฟอลส์
เขารู้แล้ว
ว่าแล้วเชียวว่าเอเวอรี่ไว้ใจไม่ได้
จัดการทั้งสองคนซะ ออกเดินทางเดี๋ยวนี้
- อย่าให้มีหลักฐานสาวมา - ไม่มีหรอกครับ
- มาเยาะเย้ยกันเหรอ - ผมมากินข้าว
งั้นก็เชิญนั่ง อย่างที่เห็น โต๊ะเราว่างเยอะ
ไม่ค่อยมีลูกค้าเหรอ
คุณรู้ว่าโรงอาหารทางรถไฟจะส่งผลต่อธุรกิจฉัน
ผมเพิ่งรู้เรื่องโรงอาหารเมื่อวาน
ไวแอตต์ไม่เคยปรึกษาผม
- คิดว่าฉันจะเชื่อเหรอ - เขาไม่ต้องปรึกษานี่นา
ทางรถไฟไม่ต้องขออนุญาต เลี้ยงปากท้องลูกจ้างตนเอง
แสดงว่าเป็นฝีมือไวแอตต์คนเดียว
ผมมากินข้าว ไม่ได้มาโดนสอบสวน
ก็ได้ จะรับอะไรดีล่ะ
เมนูที่แพงที่สุด
- ไม่ต้องมาสงสารฉัน เฮนรี่ - ผมก็ไม่ได้สงสาร
หรือคุณอยากให้ผมเดินไปกินที่ร้านเหล้า
ก็ได้ ฟิเลมิยองหนึ่งที่
- มันฝรั่งอบหรือบด - ทั้งคู่
- ทอดมันข้าวโพดด้วย - ทอดมันงั้นเหรอ
กับพายล้างปาก
คุณไม่มีทางกินหมด
ก็รอดูเอาสิ
- เด็กดี - เธอชอบหมาไหม
ผมไม่เคยเลี้ยง
พ่อบอกว่าเราย้ายที่บ่อยเกินไป
ฉันว่าโคดี้จะยอมให้เธอ เล่นกับแดชเชอร์นะ ถ้าลองขอดู
- เขาไม่ยอมหรอกครับ - ยอมสิจ๊ะ
- โคดี้ - มานี่มา เจ้าหนู มา
ครับ ครูแทตเชอร์
ขอฉันลูบหมานายได้ไหม
เอาสิ
- มันคาบบอลกลับมาตลอดไหม - ส่วนมากน่ะนะ
- ฉันขอขว้างได้ไหม - ตกลง
คุณไม่เหมือนครูส่วนใหญ่
เหรอจ๊ะ
ครูส่วนใหญ่ไม่สนว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเรา
ถ้าอย่างนั้น ฉันไม่เหมือนแน่ๆ ฉันสนเรื่องลูกศิษย์ทุกคน
แชด ฉันรู้ว่าเราเริ่มต้นกันได้ไม่ดีนัก
แต่มันยังไม่สายเกินกว่าจะเริ่มต้นใหม่นะ
เราทำเป็นว่าพรุ่งนี้คือวันเริ่มเรียนวันแรกก็ได้
ฉันจะบอกให้โคดี้พาแดชเชอร์มาพูดหน้าห้อง
เธอก็เอาของมาได้นะ
- เช่นอะไรครับ - อะไรก็ได้จ้ะ
ของที่สำคัญสำหรับเธอ
ผมต้องไปแล้ว
อย่าลืมบอกพี่ชายเรื่องพูดหน้าห้องนะ
ถ้าคุณเก่งนัก ทำไมไม่ถอดกุญแจมือฉัน
แล้วมาสะสางเรื่องนี้ให้จบ
ผมว่ามันสะสางไปแล้ว
ถ้าฉันเป็นผู้ชาย ฉันต่อยหน้าคุณได้แน่นอน
ถ้าคุณเป็นผู้ชาย ผมก็คงยิงคุณไปแล้ว
ในเมื่อผมเป็นคนเดียวที่ช่วยให้คุณไม่ต้องเข้าคุก
คุณอาจอยากพูดให้ผมใจอ่อน
ไม่ยักรู้ว่าคุณมีหัวใจด้วย
คิดซะว่าผมยอมอ่อนให้ก่อน
คุณปกปิดหลักฐานให้เฮนรี่ กาวเวนทำไม
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
ฉันมีงานดีๆ เป็นผู้ตรวจสอบบัญชีธนาคาร
แล้วฉันก็พบร่องรอยเอกสาร
ที่แสดงให้เห็นว่านายกเทศมนตรี โยกเงินของเมืองเข้าบัญชีส่วนตัว
บอกเจ้านาย
คุณตกลงจะให้การ ทำไมถึงได้เปลี่ยนใจ
เรย์ ไวแอตต์ส่งลูกน้องมาหาฉัน
พวกเขาขู่แม่ฉัน บอกว่าจะฆ่าท่าน
ถ้าฉันไม่ทำให้หลักฐานหายไป
ฉันเลยเปลี่ยนเรื่อง บอกว่าตัวเองทำพลาด
ปลอมแปลงบัญชีธนาคาร
ไวแอตต์ให้เงินมาปิดปาก และจัดให้ฉันอยู่ที่นี่
- ฉันควรทำยังไงล่ะ - คุณไปหาตำรวจได้
พวกเขาคงจะปกป้องคุณกับแม่
ก็รู้กันอยู่ว่าทางรถไฟเป็นเจ้าของเขตแดนแถบนี้
พวกเขาไม่ได้เป็นเจ้าของผม
สมมติว่าฉันยอมเสี่ยง แล้วเราจับตัวไวแอตต์กับกาวเวนได้
- แล้วจะยังไงต่อ - คุณก็ต้องเข้าคุก
- ตอบผิดแล้ว - คุณให้การเท็จ
ผมจะพยายามขอให้ผู้พิพากษาลดโทษคุณ
ถ้าคุณให้ความร่วมมือ คุณก็อาจจะไม่ต้องติดคุก
กล่อมผู้หญิงเก่งเสียจริงนะ
- บัญชีฉบับจริงอยู่ที่ไหน - ฉันฝังไว้
- คุณทำอะไรนะ - ฉันฝังมันไว้ ห่างไปอีกสิบไมล์
ฉันไม่มีทางทิ้งมันไว้ที่นี่ให้คนมาเจอเด็ดขาด
ฟ้าใกล้มืดแล้ว เราจะออกเดินทางตอนเช้า
- ถ้าฉันบอกว่าไม่ล่ะ - คุณก็ต้องเข้าคุกอีกนาน
จะเลือกทางไหน
ก็ได้ มีเพิงอยู่ด้านหลัง คุณไปนอนเอาแรงที่นั่นแล้วกัน
ไม่ล่ะ ขอบคุณ
ผมจะอยู่ที่นี่
ฉันจะรู้ได้ไงว่าเชื่อคุณได้
ผมรับรอง คุณฟอสเตอร์ คุณไม่มีอะไรต้องกลัว
คุณเป็นคนที่มีเกียรติสินะ
ผมก็คงไม่พูดถึงขนาดนั้น
แต่ผมไม่แย่เท่าคนส่วนใหญ่
(อบิเกลคาเฟ่)
เป็นมีตโลฟที่อร่อยที่สุด
ราคาไม่แพงด้วย
คุณหัดทำอาหารมาจากไหน
ไม่รู้สิ ก็ครูพักลักจำไปเรื่อย
ฉันเล่าเรื่องตัวเองให้คุณฟังมาก จนคุณเขียนชีวประวัติฉันได้แล้ว
แต่ฉันแทบไม่รู้เรื่องคุณ
ผมไม่ค่อยชอบเล่าเรื่องตัวเอง
คนส่วนใหญ่ที่ไม่ชอบพูดถึงอดีต
เป็นเพราะมันเจ็บปวดเกินไป
ฉันเดาว่าหัวใจคุณแตกสลาย
และคุณยังพยายามต่อชิ้นส่วนมันเข้าด้วยกัน
ฉันไม่ได้จะสอดรู้
ถ้าคุณไม่อยากพูด ฉันก็เข้าใจ
ผมขอโทษ ผมเป็นเพื่อนกินข้าวที่ใช้ไม่ได้
คุณเป็นเพื่อนกินข้าวที่ฉลาดและมีเสน่ห์มาก
ฉันหวังว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้
ถ้าเป็นมากกว่าเพื่อนไม่ได้
งั้นก็เพื่อนกันครับ
แต่มีข้อแม้
คุณต้องบอกสูตรมีตโลฟ
ได้เลย
(อบิเกลคาเฟ่เปิด)
ลีไม่รู้มาก่อนว่าไวแอตต์จะเอาไม้ไปทำอะไร
พวกผู้ชายก็อย่างนี้แหละ
มัวแต่ติดลมกับการต่อรอง
เขาเสียใจที่เห็นผลกำไรมาก่อนเพื่อน
ถ้าเขารู้เรื่องโรงอาหารล่ะก็
เขาคงปฏิเสธข้อเสนอนี้แน่นอน
คุณน่ารักมากที่อุตส่าห์มาบอก แต่ไม่จำเป็นต้องขอโทษ
โรงอาหารจะเกิดขึ้นไม่ว่าจะเป็นตึกหรือเต็นท์
ก็คงอย่างนั้น แต่เราก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดี
- ลูกค้าคุณหายไปเยอะ - ฉันอยู่ได้น่า
แน่นอน
และเราจะช่วย
ถึงเวลาเริ่มเสิร์ฟชายามบ่ายที่โรงเลื่อยเสียที
ใช่ เราต้องการฟิงเกอร์แซนด์วิชด้วย
กับมัฟฟิน และสกอน
พายด้วยนะ พายเยอะๆ เลย
คนงานของลีชอบกินพาย
เราพูดถึงคนงานกี่คนคะ
ราวๆ 87 คน กินกันจุทั้งนั้น
คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้
ไร้สาระ เรายินดีทำ ใช่ไหมคะ ลี
ฉันจะเริ่มลงมือทันทีค่ะ
กระโดด
กระโดด เก่งมาก
มันชอบเล่นวิ่งไปคาบ
ถ้าไม่นับเรื่องกินน่ะ
หมดแล้วแหละครับ
ขอบใจจ้ะ โคดี้ ขอบใจแกด้วย แดชเชอร์
เอาละ ใครต่อดีนะ แชด
ได้เอาอะไรมาพูดหน้าห้องหรือเปล่าจ๊ะ
ใครสนกันล่ะ
(งานพูดหน้าห้อง)
คุณบอกว่าเราควรเอาของพิเศษมา
ผมเลยเอาไอ้นี่มา
ขลุ่ยน่ะครับ
คล้ายๆ กับฟลุต
ไหนบอกเพื่อนสิจ๊ะว่าทำไมมันถึงพิเศษ
มันเป็นของขวัญวันคริสต์มาสจากแม่ผม
พี่ผมก็ได้ด้วยเหมือนกัน
เล่นให้เราฟังได้ไหม
ผมเล่นไม่เป็น
แม่บอกว่าจะสอนเรา แต่...
เอิร์ล
- ไม่รู้จะรีบร้อนไปทำไม - เราต้องขี่ม้าอีกไกล
ไม่ใช่ความผิดฉันซะหน่อย
ทำไมคุณถึงฝังบัญชีไกลออกไปตั้งสิบไมล์
- ก็วันนั้นเหมาะจะขี่ม้า - ขึ้นไป
นี่ๆ
- มันจำเป็นด้วยเหรอ - ก็น่าลองนี่นา
ลองอีกครั้ง คุณได้นอนคุกแน่ เข้าใจไหม
เข้าใจ
ดี
ฉันเสียใจด้วยที่แม่เธอไม่มีโอกาส สอนเป่าขลุ่ย
ผมด้วย
แต่ฉันว่าต้องมีคนในเมืองที่สอนเธอได้แน่ๆ
เอิร์ลก็เช่นกัน
- เอิร์ลไม่มีขลุ่ยแล้วครับ - ทำไมล่ะ
พี่โยนมันทิ้งหลังแม่ไป พี่โมโหแม่มากๆ
ไปงั้นเหรอ
ฉันนึกว่าแม่เธอเสีย
แม่ยังไม่ตายครับ
- แต่เอิร์ลบอกว่า... - นั่นไม่ใช่ความจริง
ทำไมเขาถึงโกหก
ผมก็ไม่รู้
แม่กับพ่อทะเลาะกันอยู่บ่อยๆ
ผมจำไม่ค่อยได้เพราะผมยังเด็ก
เอเวอรี่รู้เรื่องเอเจ ฟอสเตอร์ได้ยังไง
ไม่สำคัญ ผมส่งเดลไปจัดการแล้ว
- ยังไง - ต้องถามด้วยเหรอ
ผมไม่มั่นใจว่าตัวเองสบายใจกับทางออกที่รุนแรง
คุณไม่เห็นมีปัญหาตอนยักยอกเงิน
คุณไม่เห็นมีปัญหาตอนขอให้ผมปกปิดมัน
สายไปแล้วที่จะมาสำนึกผิด
- ผมไม่คิด... - ถูกต้อง คุณไม่ต้องคิด
พอเอเวอรี่ออกไปพ้นทาง คุณกับผมจะเป็นเจ้าของโฮป แวลเลย์
มันจะเป็นหุ้นส่วนที่ให้ผลกำไรอย่างงาม
ตราบใดที่คุณทำตามที่ผมสั่ง
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
แค่แชดบอกว่าพ่อกับแม่แกทะเลาะกันบ่อยๆ
แล้วเธอก็ไปเหรอ
- เอิร์ลทำใจยากกว่ามาก - แกโตพอจะจำเรื่องได้
มิน่าแกถึงได้โมโหนัก
ฉันไม่มีวันสื่อถึงเด็กทั้งสองได้ ถ้าพ่อแกไม่ช่วย
- คุณบอกว่าเขาอยู่นอกเมือง - ใช่ค่ะ แต่เรื่องนี้รอไม่ได้
ฉันจะส่งโทรเลขหาเขา
เรย์ ไวแอตต์อาจจะไม่ชอบใจ ที่คุณไปยุ่งกับเรื่องส่วนตัวของครอบครัว
ฉันไม่สนว่าเรย์ ไวแอตต์ชอบหรือไม่ชอบอะไร
รสชาติเหมือนน้ำมันเครื่อง
แต่ก็ได้ผลอยู่นะ
โรซี่ ที่รัก
ลี วิเศษที่สุด เสียงคุณกลับมาแล้ว
เสียงคุณกลับ...
โธ่ ที่รัก
ผมเสียใจด้วยจริงๆ
นี่ ผมจะเทชาแสนอร่อยนี่ให้
คุณจะหายดีในเร็ววัน
นี่ไง ไม่ต้องห่วง
ผมรู้ว่าคุณมีนัดกับดอตตี้พรุ่งนี้
เรื่องทำงานในร้านเสื้อผ้า
แต่ผมจะอยู่เคียงข้างคุณตลอด
ผมจะพูดให้ด้วย สักครั้งหนึ่ง
จิบดูสิ
ไงคะ เคที่
ฉันอยากส่งโทรเลขใบนี้
"รัสเซลล์ ไวแอตต์ บริษัททางรถไฟ สายแปซิฟิกแห่งชาติ สำนักงานแอเบอร์ดีน"
ฉันจะรีบส่งให้ทันที
อีกอย่างหนึ่งก่อนค่ะ
ฉันรู้แล้วใช่ไหมว่าคุณจะถามอะไร
ก็น่าจะ
ขอฉันดูจดหมายรอบบ่ายก่อน
ไม่มีจดหมายจากคุณตำรวจธอร์นตัน
แต่นิตยสารผู้หญิงประจำเดือนฉบับหน้า
จะมีบทความเรื่องชุดแต่งงาน
ได้ยินว่าฤดูกาลนี้ ลูกไม้เป็นที่นิยม
เก็บให้ฉันฉบับหนึ่งนะคะ
อีกไกลแค่ไหน
ไม่กี่ไมล์
ผมอยากกลับถึงโฮป แวลเลย์ก่อนมืด
ต้องให้ฉันขึ้นให้การแน่นะ
เพราะพอคุณมีบัญชี...
ก็อย่างที่ผมบอก คุณจะมีคนคุ้มกัน
อย่างนั้นเรียกคุ้มกันเหรอ
- เห็นเขาไหม - ไม่เห็น แล้วจะไม่โผล่ไปดูด้วย
เราต้องรีบหนีจากที่นี่ ไม่งั้นเราได้ตายแน่
รู้แล้วเชียวว่าต้องเป็นแบบนี้ รู้แล้วเชียวๆ
พอผมบอกว่าไป วิ่งไปหาม้าผม
นั่นไม่ใช่แผน มันฆ่าตัวตายชัดๆ
มันเป็นโอกาสเดียวที่เรามี ไป
ไปเร็ว
(คำบรรยายโดยปทุมจิต อธิคมกมลาศัย)