Poprzednio w When Calls the Heart:
Ray Wyatt otworzył kantynę. Tracisz pieniądze.
- Odejdę. - Nie ma mowy.
- Za zdrowie młodej pary. - Muszę iść.
Wyattowie nie przepraszają.
- Myślałam, że wasza matka zmarła. - Żyje.
Zajmę się nimi.
Nie powinnam była dać się namówić na powrót do Hope Valley.
Nie powinnaś była zacierać śladów przestępstwa.
Gdybyś zostawił mnie w spokoju, byłabym w domu, bezpieczna.
Ale musiałeś zachować się jak bohater.
A teraz Ray Wyatt chce mnie zabić.
Tylko ty możesz wsadzić go za kratki.
Nie zapomniałby o tobie.
To co teraz? Będziemy się modlić o cud?
Nie potrzebujemy go.
- Potrzebujemy... - Ksiąg rachunkowych. Wiem.
Chyba pamiętasz, gdzie je zakopałaś?
Oczywiście.
- Przepraszam za spóźnienie. - Nie szkodzi.
Pan Thompson przyszedł na śniadanie.
Jest bardzo wybredny, jeśli chodzi o jajka.
Tak zatwardziały facet pewnie lubi je na twardo.
Przynajmniej mamy klienta dzięki twojej reklamie.
Biznes się rozwija.
Jesteś optymistą.
Już nam się skończyło mleko. To o czymś świadczy.
Tylko o tym, że Cody lubi pić mleko do ciastek.
Zanieś to panu Zatwardziałemu,
a ja pójdę do sklepu po mleko dla Cody'ego.
Zgoda.
Proszę bardzo.
Smacznego.
Chyba przyda ci się więcej kawy.
Piszę kolejny list do Jacka, ale kończą mi się pomysły.
- Napisz, że go kochasz. - Chciałabym, żeby odpisał.
Odpisze.
W międzyczasie zacznijmy planować wasz ślub.
To lepsze niż zamartwianie się, co jest teraz moim głównym zajęciem.
O Jacka, uczniów.
O młodych Wyattów?
- Ich ojciec się odezwał? - Ma wrócić dziś rano.
Musi z nimi porozmawiać o ich matce.
Chad sobie poradzi, ale Earl bardzo cierpi.
Niełatwo pogodzić się z czyimś odejściem.
Zabrzmiało, jakbyś sama tęskniła za ukochanym.
Nieustannie.
Carson.
Co ty tu robisz?
Przyszedłem cię ostrzec. To nie koniec.
Sprawę zamknięto.
Marlise nie odpuści. Wynajęła detektywa.
Wie, gdzie jestem?
Nie wiem, ale moim zdaniem nie przestanie, dopóki nie zniszczy ci życia.
Nie dziwi mnie to.
Znamy się od dawna. Uznałem, że powinieneś wiedzieć.
Dziękuję.
Powinieneś iść, zanim wszyscy się dowiedzą.
Panie pastorze.
Panie Shepherd.
To mój przyjaciel, Dean. Pracowaliśmy razem dla kolei.
Miło pana poznać.
Właśnie jadę kłaść tory w Albert Falls.
Nie wiedziałem, że kolej tam dotarła.
Najwyraźniej pastorzy nie o wszystkim wiedzą.
Dobrze, że pan przyjechał.
I tak miałem dziś wracać,
ale pani telegram mnie zaskoczył.
Potrzebuję pomocy z Chadem i Earlem.
Co się dzieje?
Nie mogą się wpasować.
Zaczynam docierać do Chada,
- ale Earl sprawia kłopoty. - Tacy są chłopcy.
Chodzi o coś więcej.
Wszczyna bójki, dokucza innym dzieciom
i żaden z nich nie przeprasza.
W poprzednich szkołach nie sprawiali kłopotów.
Może nauczyciele bali się o tym mówić.
Panno Thatcher.
Brat przyjechał godzinę temu, a pani już narzeka.
Panna Thatcher wysłała mi telegram.
Naprawdę?
Chłopcy sprawiają kłopoty.
- Nie musisz jej słuchać. - Musi.
Jeśli jest problem...
Problemem jest to, że ucinasz sobie pogawędki, zamiast pracować.
Siadaj za biurkiem i rób to, za co ci płacę.
Panno Thatcher...
może nie jest pani stworzona do nauczania w osadzie kolejowej.
Hope Valley nie jest osadą kolejową.
I wbrew temu, co się panu wydaje, pan tu nie rządzi.
- Powinna pani uważać. - Nie pozwalam się zastraszyć.
Nikomu.
- Niezłe cudeńko, proszę pana. - Dziękuję, Jesse.
Muszę dużo podróżować ze względu na nowe umowy.
Z pewnością się przyda.
Za tydzień zabieram Clarę na jarmark.
- Może mógłbym go pożyczyć? - Nie ma mowy.
Lee.
Kupiłeś samochód.
Nie jesteś już jedyną damą w moim życiu.
Ale jestem podekscytowana.
Idealne wyczucie czasu.
Poczekaj, aż ci coś opowiem.
Dottie spodobały się moje szkice, więc to już oficjalne.
Co?
Zatrudniła mnie w sklepie z sukniami.
Co to ma wspólnego z moim autem?
Dottie chce, żebym zaczęła od zaraz,
więc musisz zawieźć mnie do Buxton po tkaniny.
Tafta to ostatni krzyk mody.
Pan Yost nie ma nic w sklepie?
Kochany pan Yost...
Obawiam się, że nie odróżnia tafty od nafty.
Jest pewien problem.
Chciałbym ci pomóc, ale mam związane ręce.
Ale ja nie.
Możesz nauczyć mnie prowadzić.
Wiesz, że mam dziś dużo do zrobienia, więc...
To zaczniemy podczas przerwy na lunch.
Nie wierzę, że to mówię, ale mogłoby być więcej zmywania.
Szedłem dziś obok kantyny.
Była kolejka.
Ich zysk wpływa na mój zysk.
Jeśli chcesz uciąć koszty, Carson może odejść.
Nie zwolnię kogoś tylko dlatego, że jestem w trudnej sytuacji.
Już proponował, że odejdzie, i mu zabroniłam.
To dobry człowiek.
Nie chciałem nic mówić,
ale widziałem, jak rozmawia z jakimś obcym facetem.
Powiedział, że to kolega z kolei.
Może mieć życie osobiste.
Nie brzmiało to dobrze.
Przesadzasz.
Znam ten typ człowieka.
Sam nim byłem.
Nawet jeśli Carson ma coś na sumieniu, ludzie się zmieniają.
Nie tak bardzo.
Nie?
Popatrz na siebie.
Podobno pamiętasz, gdzie zakopałaś księgi.
Pamiętam. Mniej więcej.
- Wszystkie drzewa są takie same. - Musiałaś mieć jakiś punkt odniesienia
Już pamiętam.
Widziałam stamtąd Mount Nash.
To już coś.
A może to była Mount Napier albo Napoli.
To raczej we Włoszech.
- Nieprawda. - Jesteś pewna?
- Nie mów tak do mnie. - Będę mówił, jak mi się podoba.
Jakiś problem?
Nie, żaden.
Nie robiłbym tego.
Panienka wydaje się zdenerwowana. Wszystko w porządku?
Właściwie to nie.
Nigdy nie byłam tak wzburzona.
- Zamilcz, proszę. - On mnie porwał.
- Nie chciał mnie puścić. - Kłamie. Jestem szeryfem.
- To on kłamie. - Pokażę odznakę.
Powiem, kiedy możesz się ruszyć.
Właśnie, twardzielu.
Słuchaj go, jeśli chcesz wyjść z tego cało.
Mam dziś szczęście.
Bank oferuje nagrodę za sprowadzenie cię.
To nie ja.
Powiedz mu.
- To nie ona. - Widzisz?
- Ta ma niewyparzoną gębę. - Ty...
Zwiąż go.
Zrób coś.
Za utrudnianie czynności służbowych policji grozi kara.
Zaryzykuję.
- Nie zadziałało. - Dzięki, że mi powiedziałaś.
Gdyby nie ty, nie byłoby nas tutaj.
To ty popełniłaś krzywoprzysięstwo.
- Przestań gadać i go zwiąż. - Daj nam chwilę.
Mogłam przywalić ci patelnią, kiedy miałam okazję.
Wiesz co?
Dam ci teraz drugą szansę. Założę się o pięć dolarów, że chybisz.
To będzie łatwa wygrana.
Proszę. Weź zamach.
Ja go zwiążę...
Jesteś silniejsza, niż sądziłem. Ale i tak wisisz mi kasę.
- To ja mu przywaliłam. - Tak, ale celowałaś we mnie.
Masz odpowiedź na wszystko, prawda?
Wynośmy się stąd.
Hej.
Nie zaczęliśmy zbyt dobrze.
Tak uważasz?
Przepraszam za wszystko, co powiedziałam.
Wykonujesz swoją pracę.
- Przestaniesz uciekać? - Tak.
Masz moje słowo.
- Chyba nie znaczy zbyt wiele. - Kiedyś nie, ale...
teraz jest inaczej.
Daj głos.
Głos.
- Dobry pies. - Jest bardzo mądry.
No nie wiem.
Wczoraj zjadł moje karty baseballowe.
Masz karty baseballowe?
Uwielbiam baseball.
Może pokażesz swoje karty Chadowi?
Pewnie.
Zostaniesz na obiad?
Mamy spaghetti.
Nie mogę.
Dlaczego?
Idę z bratem nad jeziorko.
Pani Abigail na pewno się zgodzi, żeby Earl też przyszedł.
Nienawidzę spaghetti. Chodź.
Chad?
Nie musisz zawsze słuchać brata.
Earl to nie tylko mój brat.
To mój najlepszy przyjaciel.
Właśnie. Więc zostawcie nas w spokoju.
Ale to nie znaczy, że nie możesz mieć innych kolegów.
Powiedziałem „chodź”.
Dlaczego nie mogę mieć kolegów?
Będziesz słuchał jej czy mnie?
Chad...
Rozmawiałam z twoim tatą.
Możesz się sprzeciwić, jeśli ci na czymś zależy.
Kazałem się pani nie wtrącać.
- Nie przyszedł pan tu zjeść. - Ma pani rację.
Chętnie bym pogawędziła, ale jestem zajęta.
Prawie mnie pani nabrała.
Nie mam klientów, bo otworzył pan kantynę
i obniżył ceny, żeby mnie wygryźć.
- Mam propozycję. - Nie jestem zainteresowana.
Dobry przedsiębiorca nie odchodzi, nie wysłuchawszy oferty.
Odchodzi, jeśli nie ufa temu, kto tę ofertę składa.
Proszę posłuchać.
Nie zawsze się zgadzaliśmy.
Ale możemy to naprawić.
Co ma pan na myśli?
Pamięta pani, jak obniżyła mi podatek o 20 procent?
A pan w podzięce za moją hojność
uczynił Henry'ego Gowena burmistrzem.
Mogę to pani wynagrodzić.
Co jeśli zamknę kantynę?
Zrobiłby pan to?
Obieca mi pani 20 procent utargu...
i mamy umowę.
Mam lepszy pomysł.
Natychmiast opuści pan moją kawiarnię.
Świat jest pełen rekinów.
Albo pani gryzie...
albo to panią gryzą.
Zaryzykuję.
Dobrze pan celuje.
Chodzi o nadgarstek.
To samo mówi Abigail. Jest świetna w rzutki.
Ma wiele talentów.
I jedną słabość.
Jest zbyt ufna.
Czyli za bardzo mi ufa?
Nie sądzę, żeby pana kolega pracował dla kolei.
Nie obchodzi mnie, co pan myśli.
Abigail jest zbyt uprzejma, żeby pytać, ale ja nie.
Nie przestanę, dopóki nie dostanę odpowiedzi.
To groźba?
To zależy.
Dziękuję za troskę.
Uwierzysz, że miał czelność poprosić mnie o część przychodów.
- Wydaje mu się, że rządzi miastem. - Gowen mu na to pozwala.
Czasem żałuję, że kolej do nas dotarła.
- Nie tylko ty. - Herbaty?
Z przyjemnością.
Elizabeth?
Co jest?
Oddział policji konnej z północy wpadł w zasadzkę.
Dwóch z nich nie żyje.
Wiem, że to trudne,
ale będziesz widzieć w gazetach wiele takich historii.
Chyba do tego nie przywyknę.
I nie powinnaś.
Nie mogę się doczekać, aż Jack wróci.
Wiem.
Jakieś wieści z Medford Falls?
Nie. Dale wie, co robi.
Nie ma się o co martwić.
- Chyba że coś cię dręczy. - Może trzeba było
omówić parę rzeczy, zanim zaczęliśmy działać.
To był twój bałagan,
więc nie powinieneś narzekać,
jak zamierzam go posprzątać.
Nie narzekam. To było tylko spostrzeżenie.
Uratowałem cię przed więzieniem.
I przywróciłem na stanowisko burmistrza.
Nie zapominaj o tym.
Chad będzie chciał jeszcze przyjść zobaczyć moje karty?
Warto zapytać.
Ale chlew.
Ty to zrobiłeś.
Ja? Nigdy w życiu.
Chad? Powiesz, co się tu wydarzyło?
Nie wiem.
Mam tego dość.
Natychmiast powiecie mi, kto to zrobił...
albo zostaniecie wydaleni.
- Earl. - Siedź cicho.
Macie ostatnią szansę, żeby przeprosić i posprzątać.
Mówiłem już, że Wyattowie nie przepraszają.
W takim razie opuśćcie teren szkoły.
Nie ma sprawy.
Nie będzie dzisiaj lekcji?
Będą.
Po prostu siądziemy na zewnątrz, na świeżym powietrzu.
Chodźcie.
Zanim zaczniesz prowadzić, musisz opanować podstawy.
Znam podstawy.
Naciskasz pedał, kręcisz kierownicą i jedziesz.
Są trzy pedały.
Łatwizna.
To trochę bardziej złożone.
Muszę dostać się do Buxton przed zamknięciem sklepu.
Będzie otwarty też jutro
i pojutrze, i popojutrze.
Chyba nie rozumiesz, jakie to dla mnie ważne.
Tak się starałam, żeby zaimponować Dottie.
Zrobiłam tuziny szkiców
i poprawiałam je wielokrotnie,
byleby tylko potraktowała mnie poważnie.
Nie chcę, żeby myślała, że nie wywiązuję się z obietnic.
Może obiecałaś trochę za dużo.
Uważam, że niepotrzebnie to utrudniasz.
Poprosiłaś, żebym nauczył cię prowadzić.
Więc albo będziesz mnie słuchać,
- albo wracam do pracy. - Nie.
Będę cię słuchać jak wyroczni.
Mogę to prosić na piśmie?
Nowe auto?
Tak. Kupiłem je wczoraj.
Ile ma koni pod maską?
Proszę pana! Jak koń miałby się tam zmieścić?
Chyba wie jeszcze mniej niż ja.
Uczę żonę jeździć...
Czas wracać do lekcji, więc musimy pana przeprosić.
Nie będę państwa zatrzymywał.
Gdzie skończyliśmy?
Moi synowie to zrobili?
Nie mogę niczego udowodnić.
Ale powinien był pan widzieć minę Chada.
To dobry chłopak, ale robi to, co brat mu każe.
Znam to uczucie.
Tak przeczuwałam.
Przykro mi. Zapłacę za zniszczenia.
Nie chodzi o pieniądze.
Chad robi postępy.
Ale Earl jest... zły.
Nie przestanie, dopóki pan mu nie pomoże.
- Jak? - Musi pan
porozmawiać z nim o matce.
Nie ma o czym. Zostawiła mnie pięć lat temu.
Earl cierpi.
Widzę to w szkole.
Chad powoli odpuszcza i zdobywa nowych kolegów.
Ale Earl boi się, że znów zostanie odrzucony...
więc zastrasza brata i wszystkich dookoła.
Nie wiedziałem, że jest tak źle.
Jest.
Tylko pan może to powstrzymać.
Żyła złota.
Podaj mi je.
Czyż nie dałaś mi słowa?
Tak, ale nie sprecyzowałam, które słowo.
Przepraszam, ale nie mogę wrócić do Hope Valley.
To co planujesz? Odjedziesz z dowodami,
licząc, że Wyatt nie będzie cię szukał?
Brzmi nieźle.
Ale nie zadziała.
- Właśnie że tak. - Nieprawda.
- Nie masz odwagi. - Mam.
- Zastrzelę cię, jeśli muszę. - Proszę bardzo.
Naprawdę.
Przysięgam, że to zrobię. Patrz tylko.
No dalej. Pociągnij za spust.
Masz rację.
- Nie zastrzeliłabym cię. - Wiem.
Ale i tak nie ryzykowałem.
Był nienaładowany i nic nie powiedziałeś?
- Tak było śmieszniej. - Jesteś najgorszym facetem,
jakiego znam. Powinnam cię była zastrzelić.
Nie uciszaj mnie.
- Musimy stąd uciekać. - Mam lepszy pomysł.
Idziemy. No dalej.
Dalej.
Nie chciałam go zabić.
Nie chciał mnie puścić.
Zrobiła mi pani przysługę, panno Foster.
Znamy się?
Mamy wspólnego znajomego. Raya Wyatta.
Ale czas zakończyć tę przyjaźń.
- Co pan robi? - Wykonuję swoją pracę.
To nic osobistego.
Długo na to czekałem.
Zostawimy go na najbliższym posterunku.
Hej.
Dobry z nas zespół.
Chodź.
KAWIARNIA ABIGAIL OTWARTE
Źle mi, że ich wydaliłam, ale co miałam zrobić?
Muszę chronić pozostałe dzieci.
Masz rację.
Chad i Earl mieli wybór.
Mogli się przyznać i przeprosić.
Ale tego nie zrobili.
Teraz wszystko zależy od ich ojca.
Jest coś nowego w gazecie?
Nic o północy.
Ale jałówka pani Wheeler zajęła pierwsze miejsce na jarmarku.
To mi się podoba.
Pilnie potrzebuję herbaty.
- Wszystko w porządku? - Co się stało?
Dlaczego sklep stoi na środku ulicy?
Wcale nie.
Tak to wygląda.
A prowadzenie samochodu...
jest dużo trudniejsze niż jazda konna.
Zaczekaj.
Czy ty prawie wjechałaś w sklep nowym samochodem Lee?
Kiedy nauczyłaś się jeździć?
Lee mnie uczy.
Nie będzie zadowolony,
kiedy dowie się, że omal nie wjechałam w sklep.
I w wagon.
I w kurczaki Katie Brayman.
Rada miasta musi przemyśleć kwestię poszerzenia dróg.
Kochanie?
Możemy porozmawiać?
- Przygotuję herbatę. - Pomogę ci.
Zanim cokolwiek powiesz, powinieneś wiedzieć,
że to nie moja wina.
Naprawdę?
Samochód zmusił cię do wejścia za kierownicę?
- Tak było? - Lee.
Nie muszę zawsze cię słuchać.
Nie jesteś moim szefem.
Może powinienem być.
Proszę.
Odwołaj to.
- Natychmiast. - Nie.
Dobra. Doigrałeś się.
Zamieszkam u Elizabeth, dopóki się nie opamiętasz.
- Naprawdę? - Tak.
Zrób to.
Zrobię.
Przez ciebie zostałem wydalony.
Powinieneś mi dziękować.
- Lubię tę szkołę. - Mamy siebie. To nam wystarczy.
Mnie nie.
To odejdź.
No idź.
Jak mama.
Nie potrzebuję ani jej, ani ciebie.
Nie mówisz poważnie.
Właśnie że tak.
Nieprawda.
Widziałem się z panną Thatcher.
Pokazała mi, co zrobiłeś. Powiesz, co się wydarzyło?
Powiedz mu.
Posłuchaj.
Wiem, że jesteś zły, i nie winię cię za to.
Ale jeśli chcesz się na kogoś wściekać,
to na mnie.
Przez cały ten czas byliście źli na mamę, że was zostawiła,
ale wcale tak nie było.
Zostawiła mnie.
A wy oberwaliście rykoszetem.
Przepraszam, że rzadko bywałem w domu.
Od teraz będę tutaj, z wami.
Powinniśmy byli porozmawiać już dawno.
Sądziłam, że o tej porze będziesz przy biurku,
robiąc interesy sprzyjające kolei.
Idź stąd. Jestem zajęty.
- Nie wydaje mi się. - Pozory mylą.
Na moje oko masz wątpliwości,
- czy chcesz być marionetką Wyatta. - Nie można już napić się w spokoju?
Gdybym cię nie znała, powiedziałabym, że czujesz się winny.
Moje stosunki z Wyattem to nie twoja sprawa.
Dlaczego się mu nie postawisz?
Nie jest za późno.
Może jest, a może nie.
Coś się dzieje?
Nie wtrącaj się.
Czasem go nie rozumiem.
Nie może mi rozkazywać.
Jeśli myśli, że może mnie traktować jak swojego pracownika...
- bardzo się myli. - Spędzenie tu nocy
nie rozwiąże problemu. Musicie porozmawiać.
Dla dobra waszego małżeństwa.
I mojej poduszki.
Nie ma o czym. Lee przesadza.
Co takiego?
Wzięłaś jego nowiutki samochód, zanim byłaś gotowa,
prawie wjechałaś w budynek
i rozjechałaś kurczaki, a potem zrzuciłaś winę na niego.
Jesteś po jego stronie?
Każda rozsądna osoba by była.
A więc ja nie jestem rozsądna?
Mówię tylko, że czasami jesteś...
wymagająca, uparta i niewdzięczna.
Słucham?
Lee wszystko dla ciebie robi. Nie zauważasz tego.
Nieprawda. Robię dużo rzeczy sama.
Pomyślałaś kiedyś, że może nie zawsze masz rację?
Że być może potrafisz być wielkim wrzodem na...
plecach?
Rosemary,
jesteś szczęściarą, że masz takiego mężczyznę.
No cóż.
Musiałaś być aż tak szczera?
Od tego są przyjaciele.
To chyba jesteśmy bardzo dobrymi przyjaciółkami.
No pewnie, że tak.
Idź spać.
SALOON BIAŁY OGIER
Szuka pan czegoś?
Prawdy.
Ciężko pracuję i robię, co do mnie należy.
Tyle musi panu wystarczyć.
Nie ma pan żadnych papierów.
Z mojego doświadczenia wynika,
że ktoś, kto nic nie ma, próbuje coś ukryć.
Czas już na pana.
Nie ma człowieka bez grzechu.
Proszę o tym pamiętać.
Zawsze pamiętam.
Zakładam, że przyszłaś po rzeczy.
Właściwie to...
przyszłam przeprosić.
Naprawdę?
Tak.
Trudno jest mi się przyznać do błędu.
Wiesz...
każdemu jest trudno.
Tak.
Ktoś pomógł mi zrozumieć, że byłam nieczuła...
i samolubna.
I kilka innych epitetów, w które nie musimy się zagłębiać.
Prawda jest taka...
że miała rację.
Nie doceniam cię.
Nie zawsze cię słucham.
I nie szanuję cię tak, jak powinnam.
Chodź tu.
Nie mówię tego wystarczająco często, ale...
mówię to teraz.
Jesteś tym, co najlepsze w moim życiu.
Dziękuję.
Też nie mówię tego zbyt często.
Przesadziłeś.
- Próbowałem cię chronić. - Włamując się do Carsona?
- Ukrywa coś. - Skąd możesz wiedzieć?
Abigail.
- On ma rację. - Carson, przepraszam.
Nie ma sprawy. Daj mi skończyć.
Ukrywałem coś.
Miałem żonę, która była dla mnie wszystkim.
Byłem szczęśliwy.
Ale zachorowała.
Trwało to bardzo długo.
Kiedy zmarła, nie mogłem tak dalej żyć.
Odszedłem.
Próbowałem o tym zapomnieć i zacząć nowe życie.
Nie...
mówię o tym.
Nie potrafię.
Nie winę pastora za to, co zrobił.
Wiem, że musiałem...
powiedzieć ci o tym...
żebyś wiedziała, kim jestem
i co tu robię, abyś nie musiała się martwić.
Teraz znasz prawdę.
Dziękuję.
Jeśli nie chcesz o tym rozmawiać, to nie musimy.
Dziękuję.
Sprawdzę, czy Cody już wstał do szkoły.
Muszę panów przeprosić.
Między nami...
wszystko dobrze?
Na razie.
Postanowiliśmy przyjść wcześniej.
Widzę.
Wszystko naprawiliśmy.
Dobra robota. Dziękuję.
To my dziękujemy.
Posłuchałem pani rady i porozmawialiśmy o matce.
Teraz więcej rozumieją.
Porozmawiałem też z bratem
i powiedziałem, że nie będę już wyjeżdżał.
- Muszę być przy synach. - Posłuchał pana?
Tak.
Straciłem pracę, ale...
odzyskałem rodzinę.
Znam tutejszych ludzi. Szybko znajdzie pan pracę.
To bardzo miłe.
Niech da nam pani dziesięć minut, to skończymy przed lekcjami.
Będę na zewnątrz.
Proszę pani?
Chciałem...
Powinienem...
Chodzi o to, że...
Przepraszam za wszystko, co zrobiłem.
Ja też.
To dużo dla mnie znaczy.
Czyli możemy wrócić do szkoły?
Pewnie, że tak.
Popatrz tylko.
Jak na ludzi, którzy powinni być martwi,
nieźle się trzymają.
Gęba na kłódkę. Zajmę się tym.
Przedstawiłbym was sobie, ale już się znacie.
- Nie mieliśmy okazji. - Liczyłem na lepsze kłamstwo.
Henry? Też powiesz, że jej nie znasz?
Może ktoś wyjaśni, o co chodzi?
Powiem krótko.
Jesteście aresztowani.
Aresztowani?
- Za co? - Łapówkarstwo.
Utrudnianie działań policji.
Usiłowanie zabójstwa. Pewnie coś jeszcze, ale to wystarczy na początek.
Mamy księgi rachunkowe banku, które obciążają pana Gowena,
i łapówkę, która miała zamknąć mi usta.
To zaledwie oskarżenia.
Niech sędzia zadecyduje.
Bill...
zostanę świadkiem koronnym,
jeśli szepniesz o mnie coś dobrego.
- Nic nie obiecuję. - Ty tchórzu.
Być może.
Pieniądze to jedno...
ale ty posunąłeś się za daleko.
Nie pozwolę ci wszystkiego zaprzepaścić.
Nie robi mi różnicy, czy będziesz w więzieniu, czy w grobie.
Nic ci nie jest?
Nawet odkupienie ma swoją cenę.
BIURO REGIONALNE POLICJI
Nie zamkniesz mnie chyba?
- To właśnie robi szeryf. - Co to ma znaczyć?
Po tym, co razem przeszliśmy?
Zwłaszcza po tym.
Może się mylę, ale...
myślałam, że coś dla ciebie znaczę. Że coś między nami jest.
To prawda.
Kraty.
Abigail.
Jak się trzyma pan Gowen?
Jest w strasznym nastroju,
ale Faith mówi, że ma tylko kilka siniaków.
Odpocznie i wróci do siebie.
Bill.
Właśnie do ciebie szłam.
W jakiej sprawie?
Henry'ego.
Wiem, że jest winny.
Ale próbował powstrzymać Wyatta przed strzałem.
Powiedz o tym sędziemu.
Nie będzie to pierwsza rzecz, którą powiem... ale nie zapomnę.
Skoro pan Gowen idzie do więzienia, znowu będziesz burmistrzem?
To chyba moje przeznaczenie.
Uważaj na siebie, A. J.
- Dzień dobry, Katie. - Dzień dobry.
Pewnie nie przyszedł do mnie żaden list?
Właśnie że przyszedł.
HOPE VALLEY POSTE RESTANTE
Od Jacka.
JACK THORNTON POD ADRESEM
KOMENDY POLICJI KONNEJ NA PÓŁNOCY
„Droga Elizabeth,
dopiero teraz mam okazję
do ciebie napisać.
Nie będę opisywał, jak tu jest,
bo nieustannie staram się o tym zapomnieć.
Zamiast tego myślę o tobie
i o tym, jak wspaniałe będzie nasze życie,
kiedy wrócę i cię poślubię.
Ty też myśl o tym dniu.
Kocham cię całym sercem...
Jack”.
Napisy: Kinga Stańdo