ความเดิมตอนที่แล้ว
ผมพูดสั้นๆ แล้วกัน พวกคุณสองคนถูกจับแล้ว
- ผมจะมอบหลักฐานให้ทางการ - ไอ้คนขี้ขลาด
ผมปิดบังบางอย่างไว้จริง ผมเคยแต่งงาน แต่แล้วเธอก็ป่วย
พอเธอจากไป ผมก็เลยจากมาเริ่มต้นชีวิตใหม่
คาร์สัน ผมมาเตือน เรื่องมันยังไม่จบ
ถ้าถามผม เธอไม่มีวันหยุดจนกว่าชีวิตคุณจะป่นปี้
ครูแทตเชอร์
วันนี้เรียนเรื่องอะไรครับ
วันนี้ เราจะอ่านเรื่องอาณาจักรโรมโบราณ
- ผมเกลียดประวัติศาสตร์ - ก็ได้จ้ะ
เราจะเริ่มโครงการธรรมชาติด้วย
ผมรักโครงการธรรมชาติ
ลูกก็รักทุกอย่างที่ทำให้โคลนเปื้อนเสื้อผ้า
โคลนคือธรรมชาติ
- ส่วนหนึ่งของธรรมชาติ - ส่วนหนึ่งของธรรมชาติลูกผมด้วย
- มาเร็ว ฟิลิป ไปกัน - โอเค บายครับ พ่อ
ฟิลิปรักวิชาวิทยาศาสตร์
ฉันไม่รู้แกจะอ่านหนังสือทันเพื่อนไหม แต่...
คุณไม่ได้ยินที่ฉันพูดแม้แต่คำเดียว
ขอโทษที เมื่อกี้คุณว่าไงนะ
เฟธเป็นคนสวย ว่าไหมคะ
ผมไม่ทันสังเกต
มันชัดขนาดนั้นเชียว
คุณลองเข้าไปคุยกับเธอสิ
ผมไม่รู้จะคุยอะไร
ชวนเธอไปกินข้าวเย็นไงคะ
- ผมทำไม่ได้หรอก - ทำไมล่ะ
มันโหดร้ายกับฟิลิปเกินไป
เฟธเป็นผู้หญิงที่น่ารัก
ผมไม่อยากเร่งรัดอะไร
ลูกชายผมผ่านเรื่องมาเยอะ
คุณก็เช่นกัน
พวกคุณต้องก้าวต่อไป ไม่ช้าก็เร็ว
ก็อาจจะ
- เราจะไปไหนกันครับ - ฉันมีเซอร์ไพรส์วันเกิดให้เธอ
แต่วันเกิดผมตั้งสัปดาห์หน้า
เบ็คกี้
พี่คิดถึงเธอเหลือเกิน
- ขอโทษนะคะ - ไม่เป็นไรค่ะ
พี่ต้องเรียนหนังสือไม่ใช่เหรอ
เราหยุดสองสามสัปดาห์ เพื่ออ่านหนังสือสอบปลายภาค
ฉันว่าพี่เขาอาจอยาก กลับมาอ่านหนังสือที่บ้าน
พี่จะอยู่ร่วมวันเกิดผมใช่ไหม
พี่ไม่มีทางพลาดเด็ดขาด
(เมื่อดวงใจเพรียกหา)
คุณว่าไง ฟลอเรนซ์
ดอตตี้ มันวิเศษที่สุด
ยินดีด้วย
ขอโทษนะคะ
พวกคุณพอรู้จักคนชื่อคาร์สัน เชเพิร์ดไหม
- คุณเชเพิร์ดทำงานที่ร้านอบิเกลคาเฟ่ - เข้าใจแล้วค่ะ
แถวนี้มีโรงแรมไหม
อยู่ชั้นบนร้านเหล้าค่ะ ให้เดินไปส่งไหม ฉัน...
ขอบคุณ แต่ฉันไปเองได้
(ตำราชีววิทยา)
พาแดชเชอร์ไปเดินเล่นหลังเลิกเรียนกันไหม
ไม่รู้สิ
- พี่ต้องอ่านหนังสือสอบ - โคดี้
- เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะ - มาแล้วครับ
ผมจะแสดงให้ดูว่าสอนอะไรมันบ้าง
- อย่าลืมแปรงฟันด้วย - ไม่ลืมครับ
ไว้พี่เห็นสนามเบสบอลใหม่ก่อนเถอะ
เอาหนังสือลงมาด้วยล่ะ
โอเค ต้องไปเตรียมตัวแล้ว เจอกัน
บาย
เหมือนเช้านี้เราจะยุ่ง
ใช่ และมันจะเป็นอย่างนั้น ในเมื่อบริษัททางรถไฟปิดโรงอาหาร
ฉันไม่บ่นหรอก
ฉันว่ามันวิเศษมากที่รัสส์ ไวแอตต์ บริหารทางรถไฟแทนพี่ชาย
ครับ ผมหวังว่าเขาจะรับมือกับงานได้
พูดถึงงานใหญ่ๆ
ฉันต้องจ้างคนมาซ่อมรางน้ำฝน
ให้ผมไปยูเนียนซิตีหลังช่วงมื้อเช้า
ซื้อของใช้ซ่อมกลับมาภายในเช้าพรุ่งนี้
- ฉันขอให้คุณไปไม่ได้ - คุณไม่ได้ขอ ผมอาสา
เจอกันนะครับ
ลืมอะไรหรือเปล่า
ไม่นี่ครับ
แน่ใจเหรอ
ต้องคว้าให้ได้สิ
นี่ เลิกเล่นแล้วไปโรงเรียนซะ
โอเค บายครับ คุณอบิเกล
บายจ้ะ ที่รัก
แกเป็นเด็กดี
แกเป็นทุกอย่างของฉัน เบ็คกี้ด้วย
ครับ ผมพอดูออก
คาร์สัน ฉันรู้บางครั้งมันก็เชื่อยาก
แต่ทุกคนมีโอกาสแก้ตัวอีกหน
ผมไปล้างจานก่อนดีกว่า
อบิเกล อยู่นี่เอง
เหมือนคุณต้องการให้ฉันช่วยอย่างที่สุดด้วย
ฉันนึกว่าคุณไม่สนใจทำงานที่คาเฟ่
ไม่ใช่คาเฟ่
ฉันพูดถึงภารกิจอันหนักหน่วง
ที่จะพัฒนาภาพลักษณ์คุณ
- ภาพลักษณ์ฉันเหรอ - ในเมื่อคุณเป็นนายกเทศมนตรี
คุณต้องมีเสื้อผ้าใหม่
โชคดีเสียด้วย ที่ตอนนี้ฉันทำงาน
ที่ร้านเสื้อผ้าของดอตตี้ ดังนั้นฉันพร้อมรับใช้
โรสแมรี่ คุณน่ารักมาก แต่บอกตรงๆ
ฉันชอบภาพลักษณ์ฉันแบบนี้
ถ้าคุณเปลี่ยนใจเมื่อไร
รู้นะว่าฉันอยู่ไหน
ตายจริง
มอลลี่ ซัลลิแวนใส่เสื้อกั๊กห่วยๆ นั่นอีกแล้ว
ฉันขอตัวไปช่วยเธอก่อน
ขอบใจจ้ะ ที่รัก
อรุณสวัสดิ์ โอปอล
- อรุณสวัสดิ์ค่ะ - มีอะไรเหรอ
วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่หนูมาเรียน
วันสุดท้ายเหรอ
โอปอล ไปนั่งที่ตอนแม่คุยกับครูแทตเชอร์นะ
แกไม่รู้ค่ะ แต่คุณยายแกป่วย
เราจะนั่งรถม้ารอบบ่ายไปเคป ฟูลเลอร์ตัน
ฉันเสียใจด้วย ร้ายแรงหรือเปล่าคะ
เรายังไม่ทราบ บรูซกับฉัน ก็ไม่อยากให้แกขาดเรียน แต่
เราไม่มีคนคอยดูแลแกตอนเราไม่อยู่
ฉันเข้าใจ
ฉันจะมารับแกตอนเที่ยงค่ะ
คุณนายไวส์
ให้โอปอลพักกับฉันตอนคุณไม่อยู่ดีไหมคะ
- ไม่ค่ะ ฉันไม่อยากรบกวน - ไม่รบกวนเลยค่ะ
ฉันมีห้องนอนว่าง คุณตำรวจธอร์นตันไม่อยู่ด้วย
ฉันว่างมากจนไม่รู้จะทำอะไร
คุณใจดีที่สุด เราจะรีบกลับมาเร็วๆ
ไม่ต้องห่วง เราสองคนต้องสนุกแน่
หมายถึงสามคนใช่ไหมคะ
บราวนีด้วย
แน่นอนค่ะ อย่าลืมเก็บกระเป๋าให้มันด้วย
บราวนี
เอามาให้ผมหรือเปล่า
ที่จริง นี่ของเฮนรี่
ถ้าคุณหิวนะ บิล ผมยินดีสลับที่กับคุณ
ข้อเสียที่ใหญ่ที่สุดของคุณก็คือใจดีเนี่ยแหละ
- กำหนดพิจารณาคดีเมื่อไร - ยังไม่เร็วพอ
ผมนึกว่าเราเป็นเพื่อนกันนะ บิล
พูดอย่างนั้นแปลว่าคุณเสียสติไปแล้วน่ะสิ
ฉันดีใจที่คุณให้การปรักปรำทางรถไฟ เฮนรี่
มันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง
บอกตามตรง ผมทำเพื่อช่วยตัวเอง อบิเกล
เข้าใจแล้ว
แล้วตอนคุณห้ามไม่ให้เรย์ ไวแอตต์ยิงบิล
อันนั้นก็เพื่อช่วยตัวเองเหรอ
คุณไปเถอะ
ขอบคุณสำหรับข้าวเที่ยง
สวัสดีค่ะ บิล
เราดื่มชากับมัฟฟินที่ร้านอบิเกลได้ไหมคะ
เธอเพิ่งกินไอศกรีมไป ยังไม่อิ่มเหรอ
แม่บอกว่าหนูกำลังโต
วันนี้หนูคงโตมากทีเดียว
โอปอล เข้าไปข้างในร้านก่อนนะ เดี๋ยวฉันตามไป
โอเคค่ะ
ท่าทางดูไม่มีความสุขนะจ๊ะ
พ่อควรจะพาผมไปเดินเล่น แต่ว่า...
พ่อยุ่งอยู่
ท่านแค่พูดกับพยาบาลคาร์เตอร์
ผมว่าพ่อชอบเธอ
ฟิลิป แค่เพราะพ่อเธอชอบใคร ไม่ได้แปลว่าท่านจะชอบเธอน้อยลง
คุณว่าเธอจะเป็นแม่ใหม่ของผมไหม
ฉันว่าตอนนี้ทั้งคู่เป็นแค่เพื่อน
การมีเพื่อนเป็นเรื่องดีใช่ไหมจ๊ะ
ครับ ก็คงอย่างนั้น
พร้อมจะไปหรือยัง
ครับ
นี่จ้ะ บราวนี
ตายจริง โอปอล
ชุดสวยของเธอ
หนูขอแยมเพิ่มได้ไหมคะ
ฉันว่าเธอมีแยมเกิน...
พอแล้ว
ตายจริง
เดี๋ยวฉันกลับมา
บราวนีอยากได้ชาเพิ่มด้วยค่ะ
เป็นอะไรหรือเปล่า
สอนหนังสือเด็กที่โรงเรียนกับคอยดูแลเด็ก
มันคนละเรื่องกันเลยนะคะ
ก็
ขอต้อนรับสู่การเป็นแม่คน อย่างน้อยๆ ก็ชั่วคราว
แจ็กกับฉันเคยคุยๆ เรื่องมีลูก
แต่ตอนนี้เรามีเรื่องให้คุยอีกเยอะ
ถ้าเขาตอบจดหมายฉัน
ยังไม่ได้ข่าวอีกเหรอ
ไม่มีนับตั้งแต่จดหมายฉบับนั้น
- เดี๋ยวก็คงมี - ฉันหวังอย่างนั้น
ต้องกังวลตลอดเวลาก็ทำให้คนเป็นบ้าได้
บราวนีหิวน้ำแล้วค่ะ
มาแล้วจ้ะ
ดีเนอะที่มีสิ่งอื่นมาดึงความสนใจ
ขอฉันกลับมาบอกอีกที
พร้อมจะนอนหรือยัง
หนูนอนไม่หลับ
ทำไมล่ะ
คุณยายหนูป่วยใช่ไหม
ทำไมถึงพูดอย่างนั้น
หนูได้ยินพ่อกับแม่คุยกัน
ฉันว่าคุณยายหนูรู้สึกดีขึ้นแล้ว พอพ่อกับแม่เธออยู่กับท่าน
ฉันพนันว่าท่านคงอยากให้เธอนอนหลับให้สนิท
หนูเศร้าจนนอนไม่หลับ
เวลาเศร้า ฉันจะนับพรที่ฟ้าประทาน
- ทำไมเหรอคะ - มันทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
มาคิดถึงพรที่ฟ้าประทานให้เรากัน
อย่างพ่อกับแม่และวันคริสต์มาสเหรอ
ถูกต้อง
และบราวนีกับวันคริสต์มาส
- จ้ะ - เค้กถ้วยกับวันคริสต์มาส
ฝันดีจ้ะ โอปอล
ครูแทตเชอร์
คุณก็เป็นพรที่ฟ้าประทาน
ไม่อยากเชื่อว่าคุณเป็นนายกเทศมนตรี และยังคุมคาเฟ่
- บางครั้ง ตัวฉันเองก็ไม่เชื่อ - แสดงว่าจริงสิคะ
ผู้หญิงก็ทำทุกอย่างได้เหมือนผู้ชาย
ต้องเป็นจริงแน่นอน
เก่งมาก
เสียงอย่างนี้ โคดี้คงยังไม่นอน
หนูไปดูเอง
อบิเกล
บิล ฉันกำลังจะปิดร้านพอดี
นี่มาร์ลีส เบนเนตต์
ผมว่าคุณต้องฟังเรื่องของเธอ
คุณจะบอกว่าคาร์สัน เชเพิร์ดเป็นหมอเหรอ
เคยเป็นค่ะ จนกระทั่ง...
ไม่เป็นไร บอกไปอย่างที่บอกผม
รูปนี้ถ่ายวันที่น้องสาวฉัน เรียนจบโรงเรียนพยาบาล
- พวกเขาแต่งงานกันในเดือนถัดมา - เธอสวยมาก
คาร์สันสนใจงานเขามากกว่าสนใจเธอ
เขาทำงานที่โรงพยาบาลทุกวัน ถึงแม้จะไม่จำเป็นต้องทำ
บางคนก็ว่ามันคือการอุทิศตน
เห็นแก่ตัวต่างหาก
คาร์สันเล่าว่าภรรยาเขาป่วย
เนื้องอกค่ะ
หมอคนอื่นบอกว่ามันเสี่ยงเกินจะผ่าตัด
แต่หมอเชเพิร์ดผู้ยิ่งใหญ่ไม่ยอมฟัง
เธอ...
เธอเสียชีวิตบนเตียงผ่าตัด
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
ฉันตามล่าตัวเขาอยู่สองปี
ฉันว่าจ้างทนาย จะฟ้องร้องเขาข้อหาประมาท
คาร์สันเป็นพ่อครัว
ฉันว่าเขาคงไม่มีเงิน
ฉันไม่อยากได้เงิน ฉันอยากให้เขาติดคุก
ฉันรู้ว่าเขามีเสน่ห์ คุณนายสแตนตัน
แต่อย่าให้เขาหลอกคุณเชียว
คาร์สัน เชเพิร์ดเป็นฆาตกร
สั้นๆ ง่ายๆ
คุณคิดว่าไง
ถ้าเธอพูดความจริง คณะกรรมการแพทย์ที่เคป ฟูลเลอร์ตัน
ต้องรู้เรื่องนี้
คุณช่วยตรวจสอบหน่อยนะ
ตอนเช้า ผมจะส่งโทรเลขไป
- ฉันจะบอกคาร์สันว่าไงดี - ไม่ต้องบอก
รอผมได้ข้อเท็จจริงก่อน
ฉันรู้ว่ามันออกจะแพง
แต่คิดซะว่าเป็นการลงทุนเผื่ออนาคต
ไม่มีสิ่งใดสำคัญไปกว่า การสร้างความประทับใจที่ดี
ผู้ชายเองก็ด้วย
คุณแคนเทรลล์
ฉันตามหาตัวคุณอยู่พอดี
- มีอะไรให้ผมช่วย คุณนายโคลเตอร์ - ฉันช่วยอะไรคุณได้ต่างหาก
ทีนี้
ฉันสังเกตว่าคุณสนใจ พยาบาลคาร์เตอร์ของเรา
- พวกเราเป็นเพื่อนกัน - เพื่อน เข้าใจล่ะ
เผื่อว่ามิตรภาพนั้น
จะเบ่งบานเป็นสิ่งที่น่าตื่นเต้นกว่านี้
คุณคงอยากแต่งตัวให้ดูดี
ฉันเผอิญทำงานให้ดอตตี้ แรมซีย์
ออกแบบเสื้อผ้าชุดหรูให้ทั้งผู้ชายและผู้หญิง
ผมไม่มีเงินซื้อชุดใหม่
นอกจากเจ้านายขึ้นค่าแรง
แล้วใครเป็นเจ้านายคุณ
สามีคุณ
สามีฉัน
ฉันจะบอกให้เขารับไปพิจารณา
ขอบคุณครับ
มีใครสั่งซื้อหรือยัง
- กำลังพยายามอยู่ค่ะ - เยี่ยม
ฉันเป็นห่วงเรื่องรายได้อาจไม่พอเงินค่าเช่า
จนกว่าธุรกิจจะอยู่ตัว
เชื่อใจฉัน ดอตตี้
พรสวรรค์ด้านออกแบบของฉัน กับทักษะทำธุรกิจของคุณ
พวกเราไม่มีอะไรต้องห่วง
ไม่มีเลย แม้แต่นิดเดียว
หวังว่าคุณจะพูดถูก
ก็ต้องถูกอยู่แล้ว
ครูแทตเชอร์
หนูไม่เข้าใจโจทย์เลข
ไม่เป็นไรจ้ะ ไว้เรามาดูหลังกินข้าวเย็น
เราเล่นโดมิโนอีกได้ไหมคะ
ได้สิ
เอาละ ทุกคน ถึงเวลาพัก
- ฉันอยากพักกับครูแทตเชอร์บ้าง - ฉันด้วย
เมื่อวานเรากินไอศกรีมหลังเลิกเรียน
คืนนี้ เราจะกินข้าวเย็นที่คาเฟ่
แล้วเราก็จะร้องเพลง
เล่นเกม ดื่มช็อกโกแลตร้อน และอยู่โยงถึงเที่ยงคืน
ทำไมเธอถึงได้ทำเรื่องพวกนี้ แต่พวกเราไม่ได้
ครูแทตเชอร์บอกว่าฉันพิเศษ ครูเป็นเพื่อนสนิทฉัน
ถ้าไม่นับบราวนี
กลับมาแล้วค่ะ ทำแผลเรียบร้อย
แม็กกี ไปพักได้จ้ะ
ฉันกะจะถามอยู่ ที่นี่มีกล่องปฐมพยาบาลไหม
เคยมีค่ะ แต่หายไปไหนไม่รู้
- เดี๋ยวฉันเอามาให้ - เฟธ
ฉันอดสังเกตไม่ได้ว่าพักหลังๆ มานี้ คุณกับเชน แคนเทรลล์
ใช้เวลาด้วยกันบ่อยๆ
เขามีเสน่ห์มาก
ฉันว่าเขาอยากชวนคุณเที่ยว
ฉันรับมือกับเด็กไม่เก่ง
ไม่มั่นใจว่าฟิลิปชอบฉัน
ฉันพอมีความคิดเรื่องนั้นอยู่พอดี
- ไงครับ - คุณกลับมาแล้ว
ครับ พร้อมของที่ใช้ซ่อมรางน้ำ
ทันเวลาพอดี ดูท่าพายุจะเข้าอีกแล้ว
ดีที่ผมกลับมาถึงก่อน
ผมซื้อของขวัญวันเกิดมาให้โคดี้ด้วย
คุณไม่เห็นต้องซื้อเลย
อบิเกล
มีอะไรหรือเปล่า
ไม่มีค่ะ
ฉันคงจะเหนื่อยเฉยๆ
- ให้ผมช่วยล้างจานแล้วกัน - ไม่ต้อง ฉันทำได้
โอเค ผมเริ่มงานข้างนอกดีกว่า
มาเร็ว ริป มาน่า ถึงเวลาไปเดินแล้ว
เดินบนถนนกับทุกคนไง
โอเคนะ แกเดินได้ใช่ไหม
การไปเดินหมายถึงต้องเดิน
นี่เริ่มจะน่าอายแล้วนะ
- คุณเป็นนายอำเภอใช่ไหม - บิล เอเวอรี่
- นายตำรวจไมเคิล กลีสัน - คุณคงเป็นตำรวจม้าคนใหม่
ใช่ก็ดีน่ะสิ ผมเพิ่งเสร็จภารกิจที่ยูเนียนซิตี
ผู้กำกับการคอลลินส์อยากให้ผมแวะมา
ระหว่างทางกลับเขตแดนทางเหนือ
เขากรุณามาก แต่ทุกอย่างที่นี่เป็นปกติ
- ยินดีที่ได้ยินแบบนั้น - สถานการณ์ทางเหนือเป็นไงบ้าง
พวกแก๊งมีกำลังเยอะกว่า แต่เราก็กำลังโต้กลับ
- ได้ยินว่าที่นี่มีโรงแรม - ใช่ อยู่ทางโน้น
ถัดไปก็เป็นร้านอบิเกลคาเฟ่
บอกเขาว่าผมส่งคุณไป คุณจะได้กินข้าวฟรี
คุณใจดีจัง
หมาฉลาดนะครับ
อย่าไปหลงเชื่อมันเชียว
ขอบคุณครับ
มาน่า
เอาละ แอนนา เธอจะทำรายงานธรรมชาติเรื่อง...
- ลูกอ๊อดค่ะ - ใช่
ฟิลิป เธอจะทำเรื่อง...
- หนอนผีเสื้อครับ - เก่งมาก
เอาละ เด็กๆ เลิกเรียนได้
กล่องปฐมพยาบาลที่ฉันบอก
ขอบคุณค่ะ
ได้ยินว่ามีคนทำรายงานเรื่องหนอนผีเสื้อเหรอ
ผมเอง
- ฉันชอบแมลง - ผมด้วย
ฉันรู้ด้วยนะว่าที่ไหนมีหนอนผีเสื้อเยอะ
- ที่ไหนครับ - ใกล้ๆ บึงจ้ะ
- คุณพาผมไปได้ไหม - ได้สิ
คงดีน่าดูสินะได้เป็นคนโปรดของครู
- ฉันไม่ใช่คนโปรด - ใช่สิ
- คนโปรดๆ - ไม่ใช่ซะหน่อย
สาวๆ อย่าล้อกันสิ
ไม่เห็นคนอื่นได้นอนบ้านครูบ้าง
พวกเธอจะมาก็ได้
- เมื่อไร - พรุ่งนี้ ตอนข้าวเย็น
เราไปได้จริงๆ เหรอ
ก็ได้ ฉันคงทำสปาเกตตีเลี้ยงทุกคนไหวอยู่
เราจะได้นอนค้างคืนกัน
เรื่องนั้นฉันไม่แน่ใจ
ถ้าโอปอลค้างบ้านครูได้ ทำไมพวกเราทำไม่ได้
- ใช่ - ใช่
โอเค ทุกคนมาค้างได้ คืนวันพรุ่งนี้
แต่พ่อแม่ต้องอนุญาตนะ
(ขอต้อนรับสู่โฮป แวลเลย์)
(อบิเกลคาเฟ่)
- สอบชีววิทยาเหรอ - ค่ะ
- รู้จักโคลด เบอร์นาร์ดไหม - ผู้บุกเบิกวิธีการทางวิทยาศาสตร์
ถูกต้อง
การทดลองที่เหมือนกัน ควรให้ผลลัพธ์ที่เหมือนกัน
คุณเรียนมหาวิทยาลัยเหรอคะ
เบ็คกี้ อยากไปเล่นกับแดชเชอร์ไหม
พี่ยังอ่านบทนี้ไม่จบ
นะครับ
โคดี้
ฉันอยากพักอยูู่พอดี เราไปเล่นกับแดชเชอร์กัน
ถ้าคุณอยากไป
อยากสิ ไปเอาลูกบอลเลย
ขอบคุณค่ะ
(สำนักงานนายกเทศมนตรี)
คณะกรรมการแพทย์สอบสวนการเสียชีวิต
ของแอมเบอร์ เชเพิร์ดอย่างละเอียด
พวกเขาเห็นตรงกันว่าไม่มีการประมาทเลินเล่อ
จากแพทย์ที่ทำการผ่าตัด
โล่งอกไปที
พี่สะใภ้คาร์สัน เชเพิร์ดมีสิทธิ์โกรธแค้น
แต่เธอไม่มีทางชนะคดี
หมอเชเพิร์ดรักษาคนไข้ต่อได้
ถ้าเขาอยากทำ
- ก็เห็นชัดอยู่นะว่าไม่อยาก - ซึ่งก็เป็นสิทธิ์ของเขา
ถ้าเขาอยากบอกเราว่าเขาเป็นหมอ
เขาก็จะพูดเอง แต่จนกว่าจะถึงวันนั้น เราจะเคารพสิทธิส่วนบุคคล
- เห็นด้วย - ใช่ ผมไม่เถียง
คุณคิดถูกตั้งแต่ต้น
คาร์สันมีความลับ
แต่ไม่ใช่ความลับอย่างที่ผมคิด
ฉันน่าจะเชื่อสัญชาตญาณคุณ
แค่ช่วยระวังให้คุณเฉยๆ
ฉันรู้
แฟรงก์
ฉันชอบที่คุณคอยระวังให้ฉัน
ฉันว่าเราจับได้ดีพอสมควร
ผมก็ว่างั้น
พ่อครับ
ดูสิว่าเราเจออะไร
- สำหรับข้าวเย็นเหรอ - เปล่าครับ โครงการธรรมชาติผม
พยาบาลคาร์เตอร์ช่วยผมหา
เธอก็ชอบแมลงเหมือนกัน
อย่างนั้นเองเหรอ
ฉันโตมากับบรรดาพี่ชายน่ะค่ะ
พ่อจะชวนเธอกินข้าวเย็นไหม
คงงั้น
ไปเล่นกับเพื่อนๆ ดีกว่าไป
ผมอยากฟังว่าเธอจะตอบว่าไง
พ่อก็อยากฟังด้วย
ก็...
เธอตอบตกลงค่ะ
เราเล่าเรื่องผีตอนปาร์ตี้ชุดนอนได้ไหม
ฉันไม่แน่ใจว่านั่นเป็นความคิดที่ดี
แต่บราวนีชอบเรื่องผี
แน่ใจนะว่ามันจะไม่ฝันร้าย
มันไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
ชายคนนั้นมีเสื้อสีแดงเหมือนคุณตำรวจแจ็ก
ใช่จ้ะ เขาก็เป็นตำรวจม้า
นายตำรวจไมเคิล กลีสันครับ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
- ไม่ทราบว่าคุณรู้จัก... - แจ็ก ธอร์นตันเหรอครับ
- คุณรู้ได้ไงคะ - คุณคงเป็นเอลิซาเบธ แทตเชอร์
ใช่ค่ะ
คู่หมั้นคุณพูดถึงคุณตลอดเวลา
เขาอวดรูปคุณให้เราดูด้วย
นายตำรวจธอร์นตันเป็นผู้บังคับบัญชาผม
เขาสบายดีหรือเปล่าคะ
ฉันเขียนจดหมายไปหาหลายฉบับ แต่เขาตอบมาฉบับเดียว
ไปรษณีย์แถบนั้นอาจจะส่งช้า
หากคุณต้องการ ฝากข้อความกับผมก็ได้
เอาอย่างนี้ดีกว่าค่ะ
เอานี่ให้เขาหน่อยนะคะ มันมีความหมายมาก
เขียนว่าไงคะ
โครินธ์ 13:4
"รักกันต้องอดทน"
ต้องอย่างนั้นค่ะ
มันไม่ง่ายที่เขาอยู่ห่างไปไกล
ผมจะส่งถึงมือเขาแน่
ผมเคยบอกคุณไหม
ว่าทั่วทั้งโฮป แวลเลย์ คุณทำเนื้อตุ๋นอร่อยที่สุด
อย่างน้อยๆ ฉันก็เก่งสักอย่าง
- ไม่น่า คุณเก่งตั้งหลายอย่าง - พูดมาสิ นอกจากเนื้อตุ๋นน่ะ
ขอเดา สถานการณ์ที่ร้านเสื้อผ้าไม่ค่อยดี
ฉันขายไม่ออกแม้แต่ชิ้นเดียว ฉันพยายามแล้วพยายามเล่า
คุณอาจต้องพยายามมากกว่านี้นิด
- ปัญหาไม่ได้อยู่ตรงนั้น - งั้นมันอยู่ตรงไหน
ฉันว่าคนที่นี่ไม่เห็นพรสวรรค์ฉัน
ไม่ใช่หรอกน่า
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อ ดอตตี้กับฉันได้ปิดกิจการ
ก่อนจะได้เปิดร้านเสียอีก
ถ้าผมสั่งชุดจากคุณล่ะ ให้คนงานที่โรงเลื่อย
ฉันนึกภาพฮิกแคมใส่กระโปรงสุ่มไม่ออก
ไม่เอากระโปรงสุ่มสิ
ชุดที่เป็นทางการ
เครื่องแบบคนงานที่ข้างหลัง เขียนว่า "โคลเตอร์เอนเตอร์ไพรส์"
ด้วยตัวหนังสือหนา
ก็ไม่เชิงเป็นแฟชั่นชั้นสูง
ไม่ใช่ แต่ธุรกิจก็เป็นธุรกิจ
และผมอยากได้เสื้อ 87 ตัว
ถูกต้อง
เป็นคำสั่งซื้อที่ใหญ่มาก
คุณว่าไง พร้อมทำธุรกิจกับสามีหรือยัง
คุณไม่ได้ทำแบบนี้เพื่อให้ฉันรู้สึกดีขึ้นใช่ไหม
เปล่าๆ ผมว่ามันจะดีต่อธุรกิจ
โฆษณาเล็กๆ น้อยๆ ก็ไม่เสียหาย
ผมก็ว่าอย่างนั้นแหละ
มันจะดีต่อธุรกิจ
แน่นอนที่สุด
เป็นอันตกลง คุณโคลเตอร์
ยอดเยี่ยม
เริ่มนับพรที่ฟ้าประทานให้หรือยังจ๊ะ
เสร็จแล้วค่ะ
จริงเหรอ แล้วสวดภาวนาหรือยัง
แปรงฟันล่ะ
แสดงว่าหลับได้แล้วใช่ไหม
หนูยังไม่แน่ใจ
ลองพยายามดูได้หรือเปล่า
- โอเคค่ะ - โอเค ฝันดีนะจ๊ะ โอปอล
ครูแทตเชอร์คะ
- บราวนีอยากอยู่กับครู - กับฉันเหรอ
มันคิดว่าครูเศร้า
ทำไมมันถึงคิดอย่างนั้น
เพราะคุณตำรวจแจ็ก
มันไม่อยากให้คุณกังวล
บราวนีเป็นหมีที่ดีมาก
คุณตำรวจแจ็กเป็นตำรวจที่ดีมาก
ดีที่สุดเลยจ้ะ
ครูคิดถึงเขาใช่ไหมคะ
ใช่แล้ว
ครูแทตเชอร์
จริงหรือเปล่าคะว่าพระเจ้าคุ้มครองคุณยายหนู
- แน่นอน - งั้นครูก็ไม่ต้องกังวล
พระองค์ก็คุ้มครองคุณตำรวจแจ็ก
ได้ยินที่มาร์ลีส เบนเนตต์พูดถึงคาร์สัน เชเพิร์ด
ไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นความจริง
ฉันว่าเขาโทษตัวเองเรื่องสิ่งที่เกิดขึ้นกับภรรยา
สำหรับเขา มันคงจะเลวร้ายที่สุด
ฉันน่าจะรู้ว่าเขาเป็นหมอ
ตั้งแต่ที่เขารู้วิธีวินิจฉัยอาการซี่โครงร้าว
เขาไม่อยากให้ใครรู้
น่าเสียดายที่เขาเลิกเป็นหมอ แถบนี้ขาดแคลนหมอ
คุณว่าเขาจะเปลี่ยนใจไหม
ครูแทตเชอร์
โรเบิร์ตไม่ยอมแบ่งลูกบอล
เดี๋ยวฉันไปดูให้ ที่รัก
หน้าที่เรียกตัวแล้ว
เอลิซาเบธ ช่วยดูโคดี้หน่อยนะวันนี้
ได้ค่ะ มีอะไรหรือเปล่า
แกเหนื่อย เมื่อเช้าก็ไม่ได้กินข้าว
แต่แกกินข้าวเช้าตลอด
อาจเป็นเพราะเบ็คกี้ไม่มีเวลาให้
แกง่วนอยู่กับการอ่านหนังสือ
คืนนี้มีเดตเหรอคะ
แค่กินข้าวน่ะ
ปกเสื้อสูง แขนเสื้อหนาๆ
ก็อย่างที่เห็น เสื้อตัวใหญ่แต่ตัดเย็บให้พอดีตัว
ตรา "โคลเตอร์เอนเตอร์ไพรส์" ประทับอยู่ข้างหลัง ตรงนี้
ต่อไปก็เรื่องเนื้อผ้า
ผ้าสักหลาดหรือผ้ายีน
ฉันขอแนะนำผ้าสักหลาด
เท่าที่ว่ามา ผมก็ชอบ
ส่วนเรื่องลาย ก็มีลายตารางตามปกติ
ลายตารางสีแดง ซึ่งก็แดงเเจ๋ทีเดียว
แล้วก็มีลายแทตเตอร์ซาลล์
ซึ่งมักจะใช้เป็นผ้าคลุมม้า
ลายหน้าต่าง น่าเบื่อ
แล้วก็มีลายเกล็น
ส่วนตัว ฉันขอแนะนำลายเกล็น
มันคลาสสิก
คุณคิดว่าไงคะ
ก็...
ผมว่ามันเป็นการนำเสนอที่เป็นมืออาชีพเอามากๆ
ขอบคุณ เอาละ ฉันขอตัวไปสั่งผ้าก่อน
อย่าเพิ่งสิ
ผมมีข้อเสนอแนะ
- คุณมีข้อเสนอแนะเหรอ - ใช่
คุณอาจจะอยากจดโน้ต
- โน้ต - โน้ต
ได้ แน่นอน
โน้ต
คุณมีโน้ตว่าไงล่ะ
ประการที่หนึ่ง
- เอากระเป๋าสองข้าง ไม่ใช่ข้างเดียว - ได้ กระเป๋าสองข้าง
ฉันกำลังจดลงไป
คอเสื้อใหญ่ไป
คอเสื้อต้องเล็กลง ได้เลยเจ้าค่ะ
- แล้วกระดุมก็เยอะไป - ไม่เอาน่า ลี
คุณจ้างฉันเป็นนักออกแบบ ในฐานะนักออกแบบ...
คุณลืมกฎข้อแรกของการทำธุรกิจนะ
ซึ่งคืออะไร
ลูกค้าถูกเสมอ
ผมเป็นลูกค้า
ซึ่งทำให้คุณถูกต้องที่สุด
มีอะไรอีกไหม
ผมเกลียดลายเกล็น
- คุณเกลียดลายเกล็นเหรอ - ใช้ลายตารางแทนดีกว่า
ลายตารางสีแดงเเจ๋ที่กรีดร้องความดาษดื่น
แทนลายเกล็นที่ส่งเสียงกระซิบว่ามีรสนิยมเหรอ
ผมชอบ...
เสียงกรีดร้องสีแดงเเจ๋
ฉันจะเริ่มลงมือให้ทันที
(สถานีตำรวจม้านอร์ทเวสต์ สำนักงานเขตภูมิภาค)
มีอย่างอื่นให้ดื่มนอกจากกาแฟเย็นชืดไหม
มีแค่สำหรับคนที่จ่ายภาษี
แล้วเจ้าสิ่งที่อยู่ในลิ้นชักชั้นสองล่ะ
คุณรู้ได้ยังไง
เผอิญเดาถูก
ผมคงอารมณ์ดีสินะ
ปกติไม่ค่อยดื่มเจ้านี่กับนักโทษ
ผมขอเสนอให้ดื่มฉลอง
แด่โทษสถานเบาเหรอ
นั่นด้วย
แด่พวกเราสองคน
ว่ากันจริงๆ ผมว่าเราไม่ได้ต่างกันขนาดนั้น บิล
ไม่รู้สิ เฮนรี่
- คุณอยู่ในนั้น ส่วนผมอยู่ข้างนอกนี่ - ใช่
แต่มันอาจกลับกันก็ได้ ถ้าเรายอมรับกันตรงๆ
ผ่านมาไกล
แต่คุณชนะ ผมแพ้ ก็นั่นแหละ
การไล่ล่า
มันก็สนุกเหมือนกันนะ
ถูกต้อง
เป็นมื้อเย็นที่วิเศษ
มีแค่ถั่วกับเบคอนเองนะ
ฉันไม่ได้พูดถึงข้าว
หมายถึงคนที่กินด้วยต่างหาก
ครั้งหน้าเราทำอะไรที่น่าตื่นเต้นดีไหม
เชน คุณไม่ต้องพยายามหนักขนาดนั้น
ขอโทษที ผมสนิมเกาะ
ผมไม่ได้ชวนสาวสวยออกมากินข้าวนานแล้ว
ก็นานแล้วเหมือนกันที่ฉันได้ออกมากับสุภาพบุรุษ
ไม่มีทาง
ฉันโชคร้ายเรื่องหนุ่มๆ
ผมว่าโชคคุณเปลี่ยนไปแล้ว
เพื่อนจ๋า มาเล่นกับฉันเร็ว
หยิบตุ๊กตาตัวเก่งมาด้วย
มาปีนต้นแอปเปิลกัน
ปีนขึ้นถังเก็บน้ำฝน
เปิดประตูห้องเก็บของแล้วตะโกนลงไป
และเราจะเป็นเพื่อนแท้ไปตลอดกาล
เอาอีกหน
ไม่ เราร้องไปแล้วสามหน ไม่มีอย่างอื่นที่อยากทำเหรอจ๊ะ
เล่นสงครามหมอน
สาวๆ ใจเย็น
- เซอร์ไพรส์จ้ะ - คุณโรสแมรี่
- เอามาให้เราเหรอคะ - ถูกต้องที่สุด
ฉันได้ยินเสียงเจี๊ยวจ๊าว
เลยตัดสินใจเอาของหวานสุดพิเศษมาฝาก
ช็อกโกแลตเชอร์รี
วันแต่งกับคุณตำรวจแจ็ก คุณจะสั่งเค้กเชอร์รีหรือเปล่า
ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจ
เอมิลี่ อยากยกเค้กไปห้องครัว แล้วหยิบจานมาไหม
- ได้สิคะ มาเถอะ - ขอช็อกโกแลตร้อนด้วยได้ไหม
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
ขอบคุณค่ะ
ฉันหวังว่าจะมาทันเวลาแต่งหน้าและทำเล็บ
ฉันหวังว่าจะเป็นคนเล่านิทานก่อนนอนและปิดไฟ
ก็ดีที่ได้เห็นคุณมีความสุข
ฉันบอกคุณยังว่าพ่อแม่โอปอลใกล้จะกลับมา
คุณยายแกอาการดีขึ้นมาก
- เป็นข่าวที่วิเศษที่สุด - ใช่ค่ะ
แต่สารภาพตามตรง ฉันต้องคิดถึงการได้อยู่กับโอปอล
แกทำให้ใจฉันไม่คิดถึงเรื่องอื่น
แจ็กก็คงไม่อยากให้คุณนั่งเศร้า
มีความสุขบ้างก็ไม่เห็นเป็นไร
ฉันรู้
โรสแมรี่
ฉันรู้ ตอนนี้คุณทำงานให้ดอตตี้
ฉันอยากให้คุณเป็นคนออกแบบชุดแต่งงาน
ขอบคุณ มีความหมายมากจริงๆ
คุณจะต้องเป็นเจ้าสาวที่งดงามที่สุด
ขอบคุณค่ะ
แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากคิดถึงเรื่องนั้น
จนกว่าจะรู้ว่าแจ็กปลอดภัยและกำลังกลับบ้าน
ฉันอยู่ตรงนี้ ถ้าคุณต้องการ
จะอะไรก็ได้
มันมีความหมายที่สุดเลย
ทีนี้มากินเค้กและดื่มช็อกโกแลตร้อนดีกว่า
ยังอยู่อีกเหรอ
ผมไม่ควรแปลกใจที่เห็นคุณที่นี่สินะ
ฉันอยากเห็นหน้าคุณ
ในเมื่อทุกคนรู้แล้วว่าคุณทำอะไรลงไป
ทุกคนเหรอ
- คุณไปคุยกับใครมาบ้าง - นายกเทศมนตรีสแตนตัน
นายอำเภอ ทุกคนที่ยอมฟัง
ผมเสียภรรยาไปนะ มาร์ลีส
- แค่นั้นยังไม่พอเหรอ - ส่วนฉันก็เสียน้องไป
คุณอาจหลอกคณะกรรมการแพทย์ได้ แต่หลอกฉันไม่ได้
มีเรื่องอะไรกัน
ทำไมชายคนนี้ถึงยังทำงานอยู่ นายกเทศมนตรีสแตนตัน
- คุณเจอกันแล้วเหรอ - เธอมาถึงตอนคุณไม่อยู่
ฉันบอกให้นายอำเภอตรวจสอบเรื่องของคุณแล้ว
เขาบอกว่าคณะกรรมการแพทย์ ประกาศว่าคาร์สันไม่มีความผิด
คุณจะปกป้องเขาเหรอ
ฉันตัดสินใจโดยอ้างอิงจากข้อเท็จจริง
- คุณมันโง่ - ถ้าคุณฟังผม...
ชายคนนี้ควรถูกขับไล่ออกจากเมือง
พอได้แล้ว คุณเบนเนตต์
ที่นี่คือคาเฟ่ของฉัน และฉันขอให้คุณออกไป
ฉันจะไป
แต่สักวัน
คุณต้องชดใช้กับสิ่งที่ทำกับน้องฉัน
คาร์สัน ฉันเสียใจ
ไม่มากเท่าผมหรอก
ไม่มีใครเชื่อว่าคุณต้องรับผิดชอบ กับเรื่องที่เกิดขึ้นกับภรรยา
ไม่สำคัญหรอกครับ ผมต้องไป
ไม่ต้องซะหน่อย
เชื่อเถอะ มันจะดีกว่าสำหรับทุกคนถ้าผม...
จากเมืองนี้ไป
ขอบคุณที่ใจดีกับผมนะ อบิเกล
ผมจะไม่มีวันลืม
- คาร์สัน - ลาก่อนครับ อบิเกล
ไม่รู้จะขอบคุณยังไงดีที่คุณช่วยดูแลลูกสาวเรา
ฉันต่างหากที่ควรขอบคุณ
จริงนะคะ โอปอลทำให้ฉันนึกถึงสิ่งที่สำคัญมาก
ฉันต้องเชื่อมั่นอีกครั้งว่าทุกอย่างจะไม่เป็นไร
- ได้ฟังจากปากเด็กเหรอคะ - อะไรประมาณนั้น
บราวนีอยากรู้ว่าเราทำแบบนี้อีกได้ไหม
บอกบราวนีนะจ๊ะว่านัดมาได้แน่นอน
นัดมาได้แน่นอน
เรื่องเฟธเป็นไงคะ
ก็ดีครับ
จะมีเดตหนที่สองไหม
ก็อาจจะ
พวกเขาจูบกัน
เก็บความลับไม่ได้จริงๆ
โคดี้บอกว่าไม่อยากเล่นเตะบอลแล้ว
ผมเหนื่อย
อยากให้เดินไปส่งบ้านไหม ที่รัก
ไม่เป็นไรครับ
ขอโทษนะ โรเบิร์ต
- โคดี้ เป็นอะไรหรือเปล่า - ผมสบายดี
ปกติเธอไม่นอนเร็วเท่านี้ ข้าวเย็นเธอก็แทบจะไม่แตะ
ความเศร้าทำให้เราหายหิวได้ไหมครับ
เธอเศร้าเรื่องอะไรล่ะ
แค่เศร้าเฉยๆ
งั้นคิดถึงเรื่องที่มีความสุขสิ
นี่เกือบถึงวันเกิดเธอแล้ว เบ็คกี้ก็กลับมาบ้าน
แต่พี่ไม่อยากทำอะไรเลย
- เรื่องนี้หรือที่รบกวนใจเธอ - พี่เอาแต่อ่านหนังสือ
พี่ไม่มีเวลามาเล่นกับผมแล้ว
เบ็คกี้กำลังโต ที่รัก
ผมไม่อยากให้พี่โต
เธอก็กำลังโตด้วยนะ
พอเบ็คกี้สอบเสร็จ
พี่เขาก็คงมีเวลามาเล่นเบสบอล
พาแดชเชอร์เดินเล่นและทำเรื่องน่าสนุกอื่นๆ
คุณอบิเกล
ทำไมทุกสิ่งต้องเปลี่ยนแปลงด้วย
โคดี้
เรื่องหนึ่งที่เธอวางใจได้ คือชีวิตเปลี่ยนแปลงเสมอ
แต่เธอจะอยู่ในใจเบ็คกี้ และใจฉันตลอดไป เรื่องนั้นไม่มีวันเปลี่ยน
ทีนี้นอนซะนะ
ถึงเวลาที่เธอต้องพักหน่อยมั้ง
ไม่ได้ค่ะ
เบ็คกี้ เธอยังไม่หยุดอ่านหนังสือ นับตั้งแต่มาถึงที่นี่
โรงเรียนไม่เคยยากขนาดนี้
ฉันรู้ และฉันรู้ด้วยว่ามันสำคัญสำหรับเธอ
แต่คนที่อยู่ชั้นบนอยากให้
เธอใช้เวลากับเขามากเลยนะ
หนูว่าน้องไม่เข้าใจว่ามันเป็นยังไงสำหรับหนู
เธอก็อาจไม่เข้าใจว่ามันเป็นยังไงสำหรับเขา
เขาเป็นเด็กตัวน้อยๆ ที่ยังอาศัยอยู่ในเนเวอร์แลนด์
แต่เวนดี้ของเขาโต และทิ้งเขาไว้เบื้องหลังเสียแล้ว
หนูรู้ค่ะ
บางครั้ง หนูก็อยากย้อนเวลากลับไป
พวกเราก็คิดกันทั้งนั้น
หนูคิดถึงน้องทุกวันตอนหนูไม่อยู่ที่นี่
เธอน่าจะบอกเขา
คุณอบิเกลครับ
- โคดี้ - ผมรู้สึกไม่ค่อยดี
โคดี้
(คำบรรยายโดยปทุมจิต อธิคมกมลาศัย)