‫سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین! ‫تلگرام، توییتر، اینستاگرام: Bamabinofficial@
‫«فساد توکیو»
‫فصل اول - قسمت ششم ‫«تجارت اطلاعات»
‫سلام، منم.
‫چرا دیشب نیومدی سر کار؟
‫چرا جواب تماس‌هام رو نمی‌دی؟
‫دیگه داری می‌ترسونیم، خب؟
‫بهم زنگ بزن دیگه. زود.
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫نه.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫سلام. عه، شرمنده.
‫دیشب رفته بودم کلوپ. ‫ولی دیدم نبودی.
‫کی بهت گفت خونه‌ام کجاست؟
‫خودت گفتی. ‫همون شب موقع شام.
‫خب ببین، الآن وقت خوبی نیست.
‫باشه، فقط می‌خواستم...
‫بهش می‌گن شیرینی عذرخواهی.
‫خودم می‌دونم کاشیوری چیه.
‫اون شب توی کلوپ...
‫واقعا روز افتضاحی داشتم،
‫ولی دلیل نمی‌شد که...
‫مثل بی‌شعورها رفتار کنم. ‫پس معذرت می‌خوام.
‫آره، واقعا بی‌شعور بودی.
‫ولی واسم شیرینی ‫عذرخواهی بی‌شعوری آوردی.
‫پس ممنون.
‫مرسی که قبولشون کردی.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫منم همین‌طور.
‫می‌شه یه چیزی بگم؟
‫بگو.
‫درمورد خودت و ساتو.
‫- خب؟ ‫- حواست باشه.
‫جان؟
‫من خیلی درمورد ‫اون آدم‌ها می‌دونم...
‫که زندگی‌هاشون چطوریه...
‫نمی‌خواد نصیحتم کنی.
‫دلم نمی‌خواد قاطیش بشی ‫و اذیت بشی.
‫کون لقت و برو خونه، جیک.
‫- ببرشون. ‫- خواهشا گوش کن.
‫- گفتم ببرشون. ‫- آخه من...
‫آشغال.
‫هوی.
‫مکانیک.
‫هیچ‌چی واسه خوردن نداری.
‫چه وضع مهمون‌نوازیه؟
‫ببین، نمی‌خوام کسی رو واسم لو بدی.
‫ولی اگه اطلاعاتی ‫که می‌خوام رو بهم ندی...
‫من و این دوست عزیزم...
‫می‌زنیم صورتت رو له می‌کنیم.
‫چیزی نمی‌خوای رئیس؟
‫نه، چیزی نمی‌خوام.
‫بله جناب رئیس؟
‫تعریف کن.
‫مکانیکه زبون باز کرد.
‫قراره از فرودگاه واردش کنن.
‫جزئیات محموله بعدی رو ازش گرفتم.
‫که این‌طور.
‫می‌گم درد می‌کنه!
‫- ببخشید! ‫- حواست رو جمع کن!
‫چشم!
‫ساتو.
‫کارت خوب بود.
‫بله.
‫انقدر تو مخم بود ‫دیشب نتونستم بخوابم.
‫بوی بدن سوخته سوگیتا تو دماغم بود...
‫جنازه‌اش همون‌جا افتاده بود.
‫توزاوا هم از زیرش در رفت.
‫از زیر همه‌چیز در می‌ره.
‫خلاصه کس‌شعر محضه.
‫اینکه خودت رو درگیر ‫خوندنش کنی فایده‌ای نداره.
‫من که درگیرش نشدم.
‫بهش می‌گن تحقیق، داداش گلم.
‫می‌دونی آدم‌های امثال این ‫چه نفوذی بین یاکوزها دارن؟
‫پس چرا نمی‌ری واسه اینا کار کنی؟
‫از میچو استعفا بده، ‫نویسنده مجله یاکوزا بشو.
‫تو هم بین اونایی که ‫شیفته‌شون هستی نفوذ پیدا می‌کنی.
‫[نویسنده: اوکای هاروکی]
‫خوش‌تیپ خان.
‫چیه؟
‫سه تا مقاله متفاوت از توزاوا...
‫توی سه تا مجله طرفداران یاکوزاست.
‫که همه‌شون رو یه نفر نوشته. ‫همین اوکای هاروکی.
‫پس این یارو عملا...
‫مبلّغ توزاواست.
‫که چی؟
‫کمکم می‌کنی نشونیش رو پیدا کنم؟
‫خیلی‌خب.
‫یا خدا، اوکای هاروکی.
‫یعنی... شما اوکای هاروکی هستین دیگه؟
‫تو دیگه کی هستی؟
‫ببخشیدها.
‫انگلیسی بلدین؟
‫از کجا پیدام کردی؟
‫نشونی خونه‌مو از کجا آوردی؟
‫از تجیما سان گرفتمش.
‫نویسنده مجله طرفداران «پسران دیوانه».
‫من که پسران دیوانه و ‫تجیما سان نمی‌شناسم.
‫آره، ولی اون شما رو می‌شناسه. ‫همه‌مون می‌شناسیم.
‫پسر، اسمت سر زبون همه‌ست،
‫مخصوصا الآن که ‫توزاوا داره رشد می‌کنه.
‫وقتی اومدم ژاپن، ‫اولین چیزی که خریدم،
‫همین مجله بود.
‫بدجوری هم شیفته...
‫کار شما شدم و...
‫- مقاله‌ی خوبی بود. ‫- آره.
‫- توزاوا سان خیلی خوشش اومد. ‫- جدی؟
‫امکان هست؟
‫لطف می‌کنید؟
‫- امضا می‌خوای؟ ‫- لطفا.
‫اینم واستون آوردم.
‫- این چیه؟ ‫- شیرینیه.
‫- واسه من آوردی؟ ‫- بله.
‫اِم...
‫ولی اگه...
‫اینا رو هم آوردم اگه ‫لطف کنید امضا کنید.
‫آره، آره، بیا تو.
‫- بیام تو؟ ‫- آره، بیا.
‫وای قربون شما برم.
‫در رو ببند.
‫باشه.
‫بیا تو.
‫وای.
‫باورم نمی‌شه.
‫احتمالا از سرکرده‌شون ‫یه چیزهایی می‌دونی...
‫که هیچ‌کس نمی‌دونه، نه؟
‫آخه یه چیزهایی به گوشم خورده...
‫ولی احتمالا خودتون هم ‫درموردش شنیدین.
‫به گوشت خورده؟ ‫چی به گوشت خورده؟
‫مثلا ماجرای خودکشی اون بانکداره...
‫که توی روزنامه چاپ شده بود یادتونه؟
‫مردم می‌گن، که این کلاهبرداری بیمه...
‫زیر سر توزاواست.
‫- من خبر ندارم. ‫- بی‌خیال، به من که دیگه بگو.
‫طرفدار پر و پا قرصتم دیگه. ‫یه چیز کوچیکم بگی حله.
‫هرچی که توی مجله نیست، ‫توی کتابم می‌نویسم.
‫کتاب؟ واقعا؟
‫الآن باید برم بشاشم.
‫ببخشید، نمی‌خواستم...
‫شابو می‌کشی؟
‫خیر.
‫ولی بدم هم نمیاد.
‫می‌دونی، اکثر آدم‌های توی ژاپن ‫فقط پیس، پیس، پیس.
‫خیلی احمقن.
‫دود کردن بهتره.
‫تمیزتره.
‫جالب بود.
‫آها، آره. دوست دخترهاش.
‫یه عالمه دوست‌دختر داشت.
‫شما این عکس‌ها رو گرفتین؟
‫از معشوقه‌هاش؟ نه. نه. ممنوعه.
‫خب؟
‫این یکی، یه بار با خبرنگار مصاحبه کرد.
‫این یکی چی؟
‫ازش خوشت اومده؟
‫خوشگله دیگه، نیست؟
‫اصلا سمتش نرو، باشه؟
‫دیر کردی.
‫بگیر بشین.
‫بسیارخب...
‫پس شروع کنیم؟
‫خوش‌آمد می‌گیم به جناب ناکاهارا، ‫رئیس هیئت مدیره،
‫که مسیر درازی رو از ‫غرب تا اینجا اومدن.
‫همچنین...
‫با وجود برنامه پرکار خودتون...
‫امروز حضور به عمل رسوندین.
‫از همین جهت...
‫همه ما ممنون شما هستیم.
‫این جلسه رو صورت دادیم...
‫به امید اینکه بتونیم یک سری ‫اختلاف‌نظرهایی رو حل بکنیم،
‫که بین ما و توزاوا گومی رخ داده.
‫از اون یکی بیشتر خوشم اومد.
‫می‌ری همون رو بخری؟
‫بله خانم.
‫چه ساعت قشنگی.
‫افتادی دنبالم؟
‫یا لابد خوشت میاد ‫آرایش کردن خانم‌ها رو ببینی.
‫من خبرنگار میچو ام.
‫تو رو یادمه.
‫نشریه ما یه سری سوالاتی داره که ‫مایل بودم از شما بپرسم.
‫در چه خصوصی سوال دارین؟
‫خب، یکی از...
‫معشوقه‌های توزاوا ناپدید شد،
‫صرفا چون با مطبوعات صحبت کرده بود.
‫نظری در این خصوص ندارین؟
‫اگه حرفی برای زدن داشتم...
‫به‌نظرت انقدر احمق بودم ‫که به تو بگمش؟
‫می‌تونم ناهار مهمونت کنم. ‫یا به صرف نوشیدنی.
‫من خیلی شنونده خوبی‌ام.
‫هوم، شاید باشی.
‫ولی مشخصه عقل هم توی کله‌ات نیست.
‫متوجه‌ام ازش می‌ترسین.
‫نه.
‫تویی که باید بترسی، پسرک خبرنگار.
‫توکیو قلمروی ماست!
‫قلمروی شما سمت غربه.
‫ما سرمون تو کار شما نیست، ‫سر شما هم توی کار ما نباشه.
‫عذرخواهی می‌کنم می‌پرسم.
‫ولی مگه توزاوا...
‫توی امور شما مداخله کرده؟
‫اگه به یکی‌مون حمله بشه، ‫انگار به همه‌مون شده!
‫حق نداری وانمود کنی ‫عهدمون رو فراموش کردی.
‫طبق عهد ما...
‫هیچ‌کس به اون‌یکی حمله نمی‌کنه.
‫اگه ایشیدا کومیچو، این اقدام ‫گستاخانه شما رو مطرح کرده بود،
‫الآن پلیس افتاده بود دنبال همه‌مون.
‫روزنامه‌ها توی هر تیتر ‫عبارت «جنگ» رو استفاده می‌کردن.
‫کل شهر هم بسیج می‌شدن ‫که جلوی ما رو بگیرن.
‫ما هم درقابل این...
‫دلخوری شما...
‫خواستیم با پرداخت غرامتی...
‫از دل شما در بیاریم.
‫صد میلیون یِن.
‫به علاوه ابراز پشیمانی بنده.
‫بعضی مسائل رو...
‫نمی‌شه فقط با پول حل کرد.
‫ناکاهارا سان.
‫واسه چی معطلی؟
‫زانو بزن و عذرخواهی کن.
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫بنده حقیر...
‫خواهان عفو شما هستم.
‫حالا شد.
‫می‌دونی چند تا پیغام...
‫- واست گذاشتم؟ ‫- باشه، فهمیدم. ببخشید.
‫دیشب ماتسو کلی دنبالت می‌گشت.
‫مگه پیشنهاد پولت نتیجه نداد؟
‫وقتی پیدات نشد ‫با خودم گفتم...
‫شاید با خودت گفتی ‫بهتره فرار کنی.
‫بعد گفتم نه...
‫اگه فرار می‌کرد اول به ‫دوست صمیمیش می‌گفت، نه؟
‫پول، من بدون خبر به تو ‫نمی‌ذارم برم.
‫- باشه. ‫- قول می‌دم.
‫نزدیک بود خودم ‫برم باهاش صحبت کنم.
‫بعد فکر کردم شاید ‫اوضاع رو بدتر کنم.
‫مثل اون‌سری.
‫می‌دونم، ببین؛ ‫بعدا درموردش حرف می‌زنیم.
‫الآن کلی مشتری داریم.
‫میز پنج.
‫دنبال تو می‌گشت.
‫متوجه شدم.
‫می‌خوام چند تا سوال ازت بپرسم.
‫- خجالت نکش. ‫- چرا من؟
‫جذابیت شما به دلم نشسته.
‫چند جلسه طول می‌کشه؟
‫دوازده عدد شانسمه.
‫- عدد شانس من هفته. ‫- پس سر ده جلسه به توافق می‌رسیم.
‫- تو مورمونی؟ ‫- نه.
‫آخه کلیسا با آدم‌های ‫امثال تو هم همکاری نمی‌کنه.
‫کی اجیرت کرده؟
‫پدرتون.
‫خیلی واضح گفت که ‫چقدر اذیت شد...
‫وقتی شما خانواده‌تون رو ترک کردین.
‫گفت حاضر بود هرکاری بکنه ‫که برگردین پیشش.
‫مسئله خیلی ساده‌ست سامانتا.
‫می‌تونی پیشنهاد من رو قبول کنی،
‫یا بری خونه با خودش صحبت کنی.
‫فردا ساعت هفت می‌بینمت.
‫همین که مجبورم کردی ‫پول زور بهش بدم کم بود،
‫تازه گفتی زانو هم بزنم.
‫ابهتم رو زیر سوال بردی.
‫ابهتت؟
‫تقصیر خودت بود، نه من.
‫تو بودی که موفق نشدی بکشیش.
‫من صرفا می‌خواستم ‫اینجا نفوذ داشته باشم.
‫که توکیو رو بکنم قلمروی خودمون.
‫به خیال خودم تو این‌کاره بودی.
‫ولی شکست خوردی.
‫بار دیگه خراب کنی، ‫پولش رو از حلقومت می‌کشم بیرون.
‫منم موافقم که اطلاعات ساتو ‫برای ضربه زدن به توزاوا کارسازه.
‫ولی اگه عهدنامه صلح رو ‫زیر پا بذاریم،
‫توزاوا هم حق داره ‫که بهمون حمله کنه.
‫اونم با حمایت اعضای مجلس.
‫ساتو...
‫تو هم باهاش موافقی؟
‫آنیکی کوبایاشی درست می‌گه.
‫ممنون.
‫می‌تونین برین.
‫چشم قربان.
‫ساتو.
‫تو بمون.
‫چشم.
‫بشین.
‫چشم رئیس.
‫اولین بارت بود...
‫که یکی رو می‌کشی؟
‫بله.
‫دفعه اول...
‫همیشه اذیت می‌کنه.
‫منم اذیت شدم.
‫ولی...
‫بعد یه مدت...
‫دیگه اذیت نمی‌شی.
‫با این اطلاعاتی که به‌دست آوردی...
‫حالا نظرت واقعیت رو ‫درمورد پیشنهاد کوبایاشی بگو.
‫مسئله این نیست که...
‫از این اطلاعات استفاده کنیم یا نه.
‫مسئله اینه چطوری بدون ‫فهمیدن کسی ازش استفاده کنیم.
‫که اینطور.
‫بیا ببینم.
‫سوار شو.
‫می‌خواستم ببینمت.
‫من و تو خیلی ‫وجه شباهت داریم.
‫مگه نه برادر؟
‫به تو پول می‌دن...
‫که اطلاعات رو چاپ کنی.
‫منم با...
‫جمع کردن اطلاعات پول در میارم.
‫متوجه‌ام.
‫فردا صبح...
‫توزاوا قراره یه...
‫محموله بزرگ شابو...
‫وارد توکیو کنه.
‫شیشه؟
‫آره. همون.
‫به نماد ادای تعهد...
‫توی این رابطه‌ی...
‫دوستانه و پایدارمون...
‫این اطلاعات رو مجانی بهت می‌دم.
‫اطلاعاتی که یه دارودسته می‌تونه ‫باهاش اون‌یکی رو خراب کنه، به کارم نمیاد.
‫حتی اگه مجانی باشه.
‫آره.
‫ما جفتمون گروه‌های جنایتکاریم.
‫ولی...
‫توزاوا مثل یه ویروسه.
‫هرجوری که دلت می‌خواد...
‫درمورد کارم قضاوت کن.
‫ولی خودت هم می‌دونی...
‫راه من از راه اون درست‌تره.
‫ولی هیچ‌کس نباید بفهمه...
‫این اطلاعات رو از من گرفتی.
‫هیچ‌کس.
‫باز دوباره...
‫سرآشپز بد درستش کرده؟
‫هوم...
‫عذر می‌خوام.
‫شراب بوردوی شاتو کانن آوردم. ‫به حساب خودمونه.
‫نیازی نیست، خیلی ممنون.
‫توزاوا سان می‌خوان ‫کمتر الکل مصرف کنن.
‫دوباره حالت خوب می‌شه.
‫مطمئنم که می‌شه.
‫تو اصلا...
‫به آینده خودت فکر کردی؟
‫فردا...
‫قراره برم پدیکور کنم.
‫باید از الآن فکرش رو بکنی...
‫که زندگیت بدون من چی می‌شه.
‫خواهشا از این حرف‌ها نزن.
‫ممکنه خیلی زودتر از چیزی که فکر می‌کنی...
‫یهویی بذارم برم.
‫میساکی.
‫قول می‌دی بدون من خوشبخت بشی؟
‫می‌خوام از دهن خودت بشنوم.
‫شاید یه خونه بگیرم.
‫یه خونه مال خودم.
‫پس هیچی نشده...
‫واسه خودت فکر و خیال ‫نبودن من رو کردی.
‫من که همچین حرفی نزدم.
‫مسلما انقدر خوشگل هستی ‫که روی هوا بزننت.
‫تو هم که خیلی خوش‌اشتهایی.
‫می‌خوای بعد من...
‫با چه مردی باشی؟
‫نمی‌خوام با کسی باشم.
‫وقتی دارم می‌کنمت و ‫چشم‌هات برق می‌زنه...
‫قیافه کی رو تصور می‌کنی؟
‫دارم می‌گم هیچ‌کس. ‫هیچ‌کس رو نمی‌خوام.
‫حداقل به احترام من...
‫تا وقتی هستم ‫با کس دیگه نریز رو هم.
‫وگرنه باخبر می‌شم.
‫بعدشم...
‫می‌زنم می‌کشمت.
‫بخور.
‫خوب نیست همچین گوشتی حیف بشه.
‫همه خونه‌های آمریکا انقدر بزرگن؟
‫یعنی کیه؟
‫چی شده؟
‫باید یه چیزی بهتون بگم.
‫کی این اطلاعات رو بهت داده.
‫ایشیدا بود؟
‫آره.
‫می‌دونم چی می‌خوای بگی.
‫مشخصا می‌خواد به واسطه من ‫به توزاوا حمله کنه. ولی که چی؟
‫چون الآن بحث اینه که ‫جلوی یه هواپیمای بار شیشه رو بگیریم...
‫که وارد توکیو نشه.
‫از کجا معلوم ایشیدا راست گفته باشه؟
‫آخه دلیلی نداره دروغ بگه.
‫این محموله قراره فردا صبح برسه.
‫باید زود دست به کار بشیم.
‫لازم نیست کاری کنیم.
‫وقت مناسبش که برسه...
‫خودم روش تحقیق می‌کنم.
‫وقت مناسبش...؟
‫واقعا نمی‌فهمم. ‫واست اطلاعات آوردم.
‫می‌گم فردا صبح وارد می‌شه. ‫باید دست به کار بشیم.
‫بعد تو می‌گی باید ‫دست نگه داریم؟
‫همین اواخر یه یارویی ‫بر اثر پرت شدن...
‫از ساختمون ستاد چیهاراکای، کشته شد.
‫- کِی؟ ‫- دو روز پیش.
‫صداش رو در نیاوردن ‫که صلحشون به‌هم نخوره.
‫طرف کی بود؟
‫همون خائنی که اسمش رو به ایشیدا دادی.
‫گوش کن جیک.
‫تمام کارهایی که می‌کنی ‫عواقبی دارن.
‫وقتی اطلاعات داشته باشی، ‫همیشه هم یه بهایی داره.
‫اگه این مقاله واست مهمه، ‫درنهایت هم خودت قراره بنویسیش.
‫ولی باید صبور باشی.
‫باور کن من خوب می‌دونم...
‫عجله کردن باعث به خطر انداختن ‫چه چیزهایی می‌شه.
‫بهم اعتماد داری؟
‫وای عزیزدلم.
‫سلام.
‫ماه‌گردمون مبارک عشقم!
‫- سه ماه شد. ‫- باورم نمی‌شه.
‫- وقت مهمونیه. ‫- خیلی‌خب.
‫من می‌خواستم امشب ‫یه کار دیگه بکنیم.
‫خودمون دو نفری.
‫نه عشقم، امشب می‌ریم عشق و حال.
‫همه می‌خوان واست جشن بگیرن.
‫بریم دیگه.
‫- سوار شو. ‫- خیلی‌خب.
‫- خوش می‌گذره. ‫- خوب بلدی راضی‌ام کنی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫رد اینا جدیده.
‫چی شد؟
‫اذیتت کردن؟
‫نه.
‫اشکال نداره. ‫مجبور نیستی توضیح بدی.
‫شغل من یه طرف زندگیمه،
‫تو یه طرف دیگه.
‫نمی‌خوام این دو تا رو ‫با هم قاطی کنم.
‫منم همین‌طور.
‫گشنته؟
‫آره.
‫ده دقیقه وقت بده.
‫یکی دیگه بخوریم.
‫پولینا، الکی حرص نخور.
‫زود میاد اینجا. ‫بعدش...
‫تا صبح بغل خودت می‌مونه.
‫مدل موهات جدیده؟
‫متوجه شدی؟
‫بی‌خیال.
‫تو که می‌دونی آکیرا دلش پیش توئه، نه؟
‫آره، متوجه‌ام.
‫زیاد مواد خوراکی پیدا نکردم.
‫می‌دونم، اصلا خانم بودن بلد نیستم.
‫از کی آشپزی یاد گرفتی؟
‫از پدرم.
‫دلش می‌خواست سرآشپز بشه...
‫ولی واسه حمایت از ‫خانواده جدیدش پول می‌خواست.
‫روزگار باهاش نساخت.
‫آره، پیش میاد.
‫بچه که بودم...
‫هرچی بلد بود، بهم یاد می‌داد.
‫خیلی بهم سخت می‌گرفت.
‫تحمل فشارش هم واسم خیلی سخت بود.
‫ولی هنوز خوب بلدم ‫این غذا رو درست کنم.
‫نوش جونت.
‫نوش جون خودت.
‫ممنون.
‫هوم...
‫- خوشمزه‌ست؟ ‫- آره، واقعا خوشمزه‌ست.
‫چیه؟
‫«تصمیم درست رو بگیر»؟
‫- یعنی چیِ درست؟ ‫- مسیر درست.
‫پدرت این رو بهت داده بود؟
‫قبل اینکه از پیشش برم، ‫این رو به نماد یادآوری وظیفه‌ام داد.
‫- نسبت به خدا؟ ‫- نسبت به خودش.
‫بعد پدرت یکی رو فرستاد که پیدات کنه؟
‫حالا طرف کیه؟
‫نمی‌دونم.
‫عشقم، واقعا نمی‌دونم.
‫از تو چی می‌خواد؟
‫دیگه درموردش به کی گفتی؟
‫به هیچ‌کس.
‫به هیچ‌کس نگفتم.
‫فقط به خودت گفتم. ‫فقط به تو اعتماد دارم.
‫عشقم...
‫واقعا می‌ترسم.
‫منزل امی مارویاماست؟
‫چی می‌خوای؟
‫من همکار امی سان هستم.
‫همکارشی؟
‫کِی، کِی، کِی، کِی!
‫برو تو اتاقت!
‫تو اینجا چی می‌خوای؟
‫معذرت می‌خوام. ‫یه سرنخی رسیده دستم.
‫ممکنه خبر دسته‌اول باشه. ‫خیلی هم فوریه.
‫بسه دیگه.
‫بسه.
‫بیا اینجا ببینم.
‫چه وضع برخورده؟
‫کِی!
‫یعنی که چی نصف شب بلند شده ‫اومده دم در خونه‌ات؟
‫گفتم برو تو اتاقت! برو!
‫کون لقت!
‫شرمنده.
‫بابت برادرم.
‫خیلی بزن‌بهادره.
‫حالش... زیاد خوب نیست.
‫گاهی اوقات... خیالاتی می‌شه.
‫- آها. ‫- زیاد نمی‌ره بیرون.
‫ببین، یه منبع موثق...
‫بهم گفته یه محموله بزرگ شیشه...
‫فردا قراره وارد کشور بشه.
‫محموله مال کیه؟
‫مال توزاوا. می‌دونم کدوم فرودگاهه.
‫حتی می‌دونم کدوم هواپیماست.
‫فقط باید به یه پلیس بگم ‫که تحقیقاتش رو شروع کنه.
‫رفتم پیش کاتاگیری،
‫برگشت بهم گفت ‫نمی‌تونم بیفتم دنبالش.
‫تو که واسه کاتاگیری کار نمی‌کنی. ‫نمی‌تونه واست تعیین تکلیف کنه.
‫یه پلیس دیگه پیدا کن.
‫برو دیگه.
‫خیلی‌خب.
‫جیک، جیک.
‫توی اداره کسی درمورد برادرم نمی‌دونه.
‫خواهشا به کسی درموردش نگو.
‫درمورد کی نگم؟
‫آخیش.
‫عشق دل خودم.
‫نمی‌خواد منت‌کشی کنی.
‫معلومه که می‌کنم.
‫آخی.
‫- آهای. ‫- بیا ببینم.
‫عزیزدلم.
‫بچه‌ها، گفتین سه ماهه با هم هستین دیگه؟
‫- دقیقا. ‫- اوهوم، آره.
‫منم داشتم بهش می‌گفتم که ‫با جنس خوب‌هامون جشن بگیریم.
‫مگنوم که خیلی بهتره، ‫ولی نه، نه، نه، نه.
‫دیگه نمی‌خواد به‌خاطر من ‫ول‌خرجی کنی.
‫نمی‌دونم راستش.
‫شاید بتونم انقدر مستت کنم، ‫که بهم بیشتر اهمیت بدی.
‫حرف، حرف توئه عشقم. ‫امشب مال خودته.
‫ری چان!
‫بله پولینا.
‫نوشیدنی میل داری؟
‫دوم پری بیار لطفا!
‫اصلا نه، نه، نه. ‫مگنوم بیار!
‫همینه!
‫همگی گوش کنن! ‫پولینا واسه آکیرا مگنوم سفارش داده!
‫پولینا سان! پولینا!
‫بخور! بخور! بخور! بخور!
‫یوهو!
‫بخور! بخور! بخور! بخور!
‫یه مگنوم دیگه رد کن!
‫پولینا یه مگنوم دیگه سفارش داد!
‫[مگنوم]
‫حالا کنیاک لویی سیزدهم!
‫پولینا لویی سیزدهم سفارش داد!
‫میاموتو سان. صبح بخیر.
‫می‌شه حرف بزنیم؟
‫خواهش کردم.
‫باز چی می‌خوای؟
‫درمورد یه محموله مواده.
‫قراره چند ساعت دیگه ‫با هواپیما وارد توکیو بشه.
‫جدی می‌گم.
‫اگه قول بدی بین خودمون بمونه، ‫منم جزئیاتش رو بهت می‌دم.
‫این اطلاعات رو از کی گرفتی؟
‫یه منبع موثق ‫که نمی‌تونم اسمش رو بدم.
‫به کاتاگیری هم درموردش گفتی؟
‫آخه چرا باید به کاتاگیری بگم؟
‫همه می‌دونن شما ‫کارآگاه بهتری هستین.
‫چاپلوسی نکن.
‫می‌دونم شما دو تا با هم نزدیکین.
‫- خب من و شما هم نزدیکیم. ‫- چی گفت؟
‫گفت می‌خواد بیشتر روش تحقیق کنه،
‫ولی زیاد وقت نداریم.
‫چند ساعت دیگه قراره برسه.
‫ببین، این منبعم...
‫تو کل دنیا نفوذ داره.
‫- می‌گیری چی می‌گم؟ ‫- فهمیدم.
‫قبلا هم اطلاعات مفید دادن،
‫اگه گفتن همچین چیزی هست، ‫پس احتمالا درسته.
‫جزئیاتش رو تو راه بهم بگو.
‫زودباش بریم.
‫خیلی‌خب.
‫اومدیم بررسی کنیم.
‫محموله رو بررسی کنین!
‫- اجازه ورود داریم؟ ‫- بله، بفرمایید.
‫کوبوتا و ساکاگوچی. ‫فورویا تو با من بیا!
‫کوبوتا و ساکاگوچی ‫برین اون پشت.
‫فورویا، تو کابین خلبان رو بگرد.
‫تمام سوراخ‌سنبه‌ها رو بگردین!
‫- چشم! ‫- چشم!
‫برو بیشتر بگرد.
‫اونجا چیزی نبود؟
‫چیزی نیست.
‫آهای! تو بخش بار مسافرها رو بگرد.
‫چشم.
‫هنوز بازش نکردی؟
‫توی این هواپیمای کوفتی...
‫هیچ موادی نیست.
‫- کی بهت خط داده بود؟ ‫- نمی‌تونم بهت بگم.
‫خبر داری جفتمون به گا رفتیم؟
‫یه کاری می‌کنم هیچ پلیسی ‫دیگه باهات همکاری نکنه.
‫- نه، نه، لازم نیست. ‫- تا ابد.
‫تقصیر من که نیست.
‫کون لقت. ‫کون لق مقاله‌ات.
‫میاموتو. این کارها چیه؟
‫انجام وظیفه‌ست.
‫کاتاگیری حدت رو رعایت کن دیگه. ‫اینجا صحنه جرمه.
‫صحنه جرم به جایی می‌گن ‫که جرم صورت گرفته باشه.
‫بگو ببینم...
‫مگه شما چی پیدا کردین؟
‫از خودش بپرس.
‫می‌تونستیم بی‌سروصدا...
‫از همه عوامل پرس‌وجو کنیم،
‫انقدر اطلاعات جمع کنیم ‫که اصلا نذاریم...
‫توزاوا از زیرش در بره.
‫الآن دیگه کل برنامه‌اش رو عوض می‌کنه.
‫هم جاش، هم روشش، ‫امنیت کارش رو دوبرابر می‌کنه.
‫به‌خاطر این کاری که کردی...
‫مجبوریم از صفر شروع کنیم.
‫شرمنده، من...
‫فکرم پیش مقاله خودم بود.
‫نمی‌دونم چی شد. ‫منبع من موثق بود...
‫همچنان حق به‌جانبی.
‫از چشمم افتادی.
‫یه پیام از چیهاراکی آوردم.
‫ما یه معامله‌ای با اونیکس کردیم.
‫یکی از دخترهای اونجا ‫خیلی مشتری داره.
‫به عرضت هم برسونم که ‫توسط چیهاراکی ازش محافظت می‌شه.
‫یعنی تو ازش محافظت می‌کنی.
‫قبلا دیده بودمت.
‫تو خونه‌اش برو بیا داشتی.
‫این مسئله هیچ ربطی ‫به چیهاراکای نداره.
‫من و دختره هم یه قراری داریم.
‫دیگه نه سمت دختره، ‫نه سمت اون کلوپ آفتابی نمی‌شی.
‫اگه بلایی سر دختره بیاد،
‫یقه خودت رو می‌گیریم. گرفتی؟
‫پس گفتی چیهاراکای.
‫توکومارو رو می‌شناسی؟ ‫ناظر عملیاتی هوکایدوئه.
‫مافوق رئیست همونه دیگه؟
‫می‌دونم طرف کیه.
‫منم چندباری...
‫طی چندسال اخیر در حقش لطف کردم، ‫که خیلی گردنم حق داره.
‫الآن از خودش می‌پرسم قضیه چیه.
‫داره بوق می‌خوره.
‫اسمت ساتو بود، نه؟
‫قطع کن.
‫لطفا.
‫آتیش عشق جوانیِ یه پسر گردن‌کلفت.
‫درک می‌کنم چه حسی داری.
‫بگو چقدر می‌خوای.
‫عمرا اگه اونقدر پول تو جیبت باشه.
‫خواهشا...
‫لطفا تنهاش بذار. تا...
‫تا چی؟
‫تا من...
‫برم زیر دِین خودت.
‫چه بامزه. ‫به پیشنهادت فکر می‌کنم.
‫اونم وقتی که کیرم رو ‫تا ته کردم توی دهن دختره و...
‫چرا این منبع تو...
‫باید اطلاعات اشتباه بده؟
‫نمی‌دونم. همچین آدم‌هایی نیستن.
‫حتما یه...
‫یه اشتباهی شده دیگه.
‫قضیه چیه؟
‫سوژه خوبی دستمون هست؟
‫چه عکس‌های خوبی. ‫مواد هم پیدا کردن؟
‫موادی پیدا نشد.
‫سرنخ اشتباه داده بودن.
‫یعنی خرابکاری پلیسه؟
‫عجب مقاله‌ای بشه.
‫ولی آخه...
‫میاموتو رفته بود دنبال ‫سرنخی که من بهش دادم.
‫تقصیر خودش که نبود!
‫به تخمم که تقصیر خودش نبود!
‫آره خب، شاید مشکل همینه ‫که شما اهمیت نمی‌دی.
‫نمی‌شه که واسه اشتباه من ‫پلیس‌ها رو تنبیه کنیم.
‫تو واسه پلیس کار نمی‌کنی. ‫فهمیدی؟ کار ما انتشار خبره. بنویسش.
‫خواهشا این مقاله رو چاپ نکنین.
‫خبر، خبره دیگه! بنویسش.
‫اصلا داستان خوبی هم نیست،
‫بعد اگه چاپ بشه...
‫این‌جوری دو تا منبع ‫از دستم می‌پره...
‫اونم واسه یه مقاله رده متوسط.
‫برو پشت میزت. زودباش!
‫شروع کن بنویسش.
‫یکی دیگه بده.
‫یه لحظه من رو ببخشید.
‫سلام.
‫دیگه لازم نیست نگرانش باشی.
‫مطمئنی؟
‫باهاش حرف زدی؟
‫دیگه تمومه. جات امنه.
‫همین هم کافیه دیگه؟
‫چی کار کردی؟
‫به‌نظر خودت چی کار کردم؟
‫یه ویسکی بده لطفا.
‫تو چته؟
‫با خودتون گفتین ‫یارو آمریکاییه رو بندازیم وسط.
‫همین‌قدر واست ارزش دارم؟
‫صرفا یه آمریکایی‌ام که بندازینم وسط؟ ‫اونم با اطلاعات اشتباه؟
‫هان؟
‫«هان»؟
‫الکی قیافه متعجب به خودت نگیر.
‫اطلاعات چرت و پرت بهم می‌دی دیگه؟
‫صدات رو بیار پایین بابا.
‫توی هواپیما هیچ موادی نبود.
‫امکان نداره.
‫امکان نداره؟ ‫لابد نامرئی بودن؟
‫- آروم باش دیگه؟ ‫- آروم باشم؟ نه.
‫ایشون به‌گام داد. ‫به‌گام دادی رفت!
‫این بار دیگه واقعا به‌گا رفتم.
‫یا انقدر توی یاکوزا بودن ریدی...
‫که نمی‌دونستی اطلاعاتت اشتباهه؟
‫همینه؟ می‌خوای بپیچیم به‌هم؟
‫- بسه. ‫- می‌خوای بپیچیم؟
‫- بیا جلو دیگه! ‫- خواهشا نکن!
‫- موقعیت شغلیم رو به گا دادی! ‫- برو خونه، جیک.
‫هیچ پلیسی دیگه ‫باهام همکاری نمی‌کنه...
‫به خاطر تو!
‫کون لقت! عمرا دیگه ‫به منابع تو اعتماد کنم!
‫خواهشا برو خونه!
‫وای که شما دو تا ‫چقدر به‌هم میایین.
‫واقعا زوج خوشگلی می‌شین.
‫کون لقتون!
‫وای خدا.
‫سال‌ها طول کشید ‫این راه رو باز کنم.
‫الآنم پرید رفت!
‫تو پول می‌گیری که حواست باشه.
‫نه که بهم خسارت بزنی.
‫من که حواسم جمع بود.
‫خودم بهشون گفتم کجا رو بگردن.
‫جایی که مواد بود رو پیدا نکردن.
‫سرنخی که بهشون دادن درست بود.
‫پس این مسیری که ساختی ‫در هر صورت به فنا می‌رفت!
‫باید یه راه دیگه پیدا کنی.
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫از محموله محافظت کردم.
‫تازه باید دستم هم ببوسی.
‫کی بهت سرنخ داد؟
‫یه خبرنگار خارجی توی میچو.
‫طرف اومد پیش خودم.
‫کل ماجرا هم توی روزنامه نوشت.
‫همه‌مون رو یه مشت ناشی جلوه داد.
‫اسمش چیه؟
‫آدلستین.
‫جیک آدلستین.
‫سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین! ‫تلگرام، توییتر، اینستاگرام: Bamabinofficial@