Wat voorafging...
Oorlog is niet het antwoord... - Vinsher is een dwaas.
Jin Ha, vertel deze knul dat Madrigal niets is zonder vrijheid.
Papa.
De Covenant-troepen op Madrigal zijn verslagen. Eén overlevende.
Beloof me dat je haar beschermt. - Je hebt mijn woord.
Was toch weggebleven.
We mochten van Vinsher onze schuld innen, maar de revolutie is voorbij.
Kwan Ha is een onruststoker. Ze moet weg.
Je vader bezocht mystici in de woestijn. - Wat hebben ze hem gezegd?
De ware reden dat we op Madrigal zijn. - Waar zijn die mystici?
Vinshers hele leger zit ons op de hielen. Kom op.
Je bent me een schip verschuldigd, en een heleboel deuteriumgeld.
Besef toch dat je verzet voorbij is. Je staat er alleen voor.
Er zijn geen helden meer.
Kwan, hoe heb je dat gedaan? - Dat zal ik nooit vertellen.
Toen herinnerde hij zich dat hij een brandende fakkel vast had.
Madrigal twee jaar geleden
Die idioot had zich bijna opgeblazen. Geef de kom eens.
Wat heb je gedaan? - Wat kon ik doen?
Ik gaf hem de dagdienst. - Ik snap het niet.
Dan heb je geen fakkel nodig.
Professor, je eten wordt koud. - Sorry, chef.
Deze knul doolde rond als een verdwaalde pup.
Generaal Ha, ik kom ongelegen... - Onzin, kom erbij zitten.
Je kunt wel een maaltijd gebruiken. Weg, jij.
Je hebt net dienst genomen, toch? - Ja. ik ben Ruben van Castra.
Welkom, jongeman. - Dank u, generaal Terne.
Ga zitten bij de kleintjes en laat de volwassenen praten.
Laat het trucje nog eens zien. - Niet nu. Rot op.
Twee Mariniersdivisies zijn net haastig uit Madrigal-Stad vertrokken.
Ze sturen er wel meer, zoals altijd.
Het zou overal in de Buiten-Kolonies gebeuren.
Het UNSC is versnipperd. Ze vluchten.
Elke terugtrekking geeft ons een kans om vooruit te gaan.
Maar Agatha heeft gelijk, we moeten voorzichtig blijven.
Jij bent wel knap. - Tante.
Aangenaam, ik ben Ruben... - Van Castra. Ik heb het wel gehoord.
Ga na het eten anders eens met hem wandelen.
Net als de dieren in de zoo, alleen krijgen wij geen nootjes.
Sorry, ik... - Zeg eens, Ruben van Castra,
wat ga je na de oorlog doen? - Erna?
Ik weet het niet.
Je hebt vast in de deuteriuminstallaties gewerkt.
Ga je dat weer doen? - Ik denk het.
Dan verandert er niets voor jou, hè? - Kwan, laat hem.
Hoe bedoel je? - Wel...
zelfs als we de oorlog tegen het UNSC winnen en jij niet sterft,
zal je nog altijd deuterium oppompen zoals wij.
Ik wil 'n vrij Madrigal.
Dat wilde mijn moeder ook. - Genoeg.
Geef je soldaten gerust te eten, vader, maar maak hun geen leugens wijs.
Waar ga je naartoe? - Weg van hier.
Wie is daar?
Vogels. Kun je dat geloven?
Een zwerm viervleugels belandde in mijn toevoerklep, 300 meter boven Madrigal.
Wat heb je gedaan? - Wat ik altijd doe.
Ik viel terug op mijn training.
Ik vloog naar een zandduin en landde in een gecontroleerde rol.
Gedurende zo'n 2,5 kilometer.
Wat een ongelooflijk verhaal. - Ja, hè?
Op jou. - Ja, op mij.
Laten we naar huis gaan. - Squirrel...
Dit zijn niet mijn soort mensen.
Je bent Sorens partner. Gedraag je er eens naar.
Haal me nu een drankje voor ik een man vind die dat wel doet.
Ik knalde twee UNSC-Broadswords neer met één schot.
De klassieke 7-10 split. Maar de leider volgde me nog.
Ik probeerde hem te ontwijken toen die verdomde viervleugels me raakten.
Mijn schip viel uit elkaar
en voor ik het wist, tuimelde ik naar beneden.
De kluis vol geld die ik had gestolen, vloog langs me door de voorruit.
Hij knalde tegen het schip dat me achtervolgde.
Nog even en ik zou flauwvallen.
Plots kreeg ik een visioen.
Ik zag de liefde van mijn leven en onze prachtige zoon.
Alles was zo helder.
Het was wondermooi. - Zo prachtig.
En het meisje?
Het rebellenmeisje van Madrigal voor wie een premie werd uitgeloofd.
Een hoge premie. - Ze verbleef bij Soren in het Puin.
Maar in plaats van haar te delen met zijn partner, is hij met haar vertrokken.
Hij wilde de premie zelf opstrijken.
En plots is hij terug zonder meisje, zonder premie en zonder schip.
Wat is er gebeurd? - Zit er je iets dwars, vriend?
Trokan en ik hadden een plan om een grote buit binnen te halen.
Iedereen zou erbij winnen.
Jij wilde er niets van weten. - Ik bepaal hoe ik zaken doe.
Dus wij moeten honger lijden? - Je lijkt me prima te eten.
Mensen praten. - Heus?
Wat zeggen ze dan?
Vertel het hem. - Wel...
dat je niet meer zo scherp bent. - Is dat zo?
Soren, lieverd, vergeet het. - Nee.
Ik wil horen wat hij te zeggen heeft. Squirrel toont eindelijk z'n ballen.
Zeg eens, ben ik niet meer zo scherp?
Kom, we gaan.
Hij heeft te veel gedronken. Kom, het is een feestje.
Laten we feesten.
Blijf daaraf.
Blijf daaraf, zei ik. - Kwan Ha.
Hoe ken je mijn naam?
Mijn vader is bij jullie geweest, hè?
Ik ben Desiderata. - Mijn vader is omgekomen...
toen hij Madrigal wilde verdedigen vanwege iets wat jij hem hebt verteld.
Deze plek heeft hem veranderd. Wat heb je hem verteld?
Waarom zou ik? - Omdat...
ik zijn werk ga afmaken. - Het is niet met je vader begonnen.
Er waren anderen in je familie, voor hem.
Ik ben de laatste van mijn familie.
De rest is dood.
Vertel me wat je tegen mijn vader hebt gezegd. Alsjeblieft.
Je bent er niet klaar voor.
Ik ben geen kind. Ik ben op mijn eentje dit hele eind gekomen.
Ik heb alles geriskeerd. - Je bent er niet klaar voor.
Ik heb een man verslagen die twee keer zo groot was als ik.
Desnoods vecht ik met jullie allemaal.
Je woede maakt je blind voor de waarheid.
Woede is alles wat ik nog heb.
Madrigal.
Hier ben ik halsoverkop en brandend uit de hemel geworpen.
Dwalend in verwoesting en ontbranding tot de complete ondergang.
Een vreselijke kerker langs alle kanten,
zoals een brandende oven.
Maar de vlammen bieden geen licht,
alleen de duisternis is zichtbaar.
Je kunt beter heersen over de hel... - Touché.
De piraat is alleen vertrokken?
Na een intensief verhoor heeft de vrachtkapitein het gezworen.
De kleine Kwan Ha is helemaal alleen in de grote wereld.
Zou ze hen zoeken? - Ze zal hen net zo min vinden als wij.
Haar vader heeft ook niets aan die woestijnheksen gehad.
Het was door die heksen dat Jin Ha zo gevaarlijk was.
Franco heeft me teleurgesteld, Pete. Maak niet dezelfde fout.
We geven haar de volle laag. - Ja, meneer.
Ze zal nergens terechtkunnen.
Opzij.
Hé.
Hé, dames. Alles goed?
Wat moet dat?
Kinderen...
Aan het werk.
Net op tijd.
Squirrel, ik heb eens zitten denken. - Soren, ik was dronken en ging te ver...
Ik heb eens zitten denken.
Ik heb je harde werk niet genoeg gewaardeerd.
Ik heb je voor lief genomen.
Dat zit wel goed. Tob er niet over, baas.
Er ligt een schip klaar. Wil je nog altijd die grote buit scoren?
Meen je het?
Vertel me erover.
Het is een vrachtschip van het UNSC. Er is maar één beveiliger aan boord.
Wat vervoert het? - Dat is nog het beste nieuws.
Drijfassen voor subruimtemotoren, voor het leger.
Stel je eens voor, niemand zou sneller zijn dan wij.
Op deze buit hebben we gewacht, baas.
Ik heb alles al geregeld. - Laten we zakendoen.
Madrigal was ooit heel anders.
Dor en meedogenloos.
Voedsel was schaars en water nog schaarser.
De eerste pioniers, onder wie jouw voorouder, hadden het moeilijk.
Op een dag verliet hij zijn stam om water te gaan zoeken.
Hij liep de woestijn in en groef een put.
Daar ontdekte hij de brandstof waarvan de planeet nu afhankelijk is.
Maar zijn beloning was veel groter.
Bij de put ontmoette hij een wezen.
Een bezoeker uit een andere tijd, misschien zelfs een ander bestaan.
Het legde hem zijn ware lot uit, zijn verantwoordelijkheid.
En die is doorgegeven aan latere generaties.
Aan je vader...
en nu aan jou.
Wat is het dan?
Je zegt dat je er klaar voor bent. We zullen zien.
Ik ben niet bang.
Master Chief.
Ik begrijp het niet. Wacht.
Master Chief, wat gebeurt er?
Wat doen we hier weer?
Master Chief?
Chief, wacht.
Master Chief.
Waarom praat je niet met me?
Wat doe jij hier? - Kwan Ha.
Jij bent Kwan Ha, ja.
Onze grote attractie.
Opzij, dit is belangrijk. Achteruit.
In een cirkel. - Wat heb je gedaan?
Geef het meisje wat ruimte. - Wat zat er in dat drankje?
In een cirkel. Geef haar wat ruimte.
Een eerlijk gevecht. - Gevecht?
Dit is een vergissing.
We zullen zien wat je aan je woede hebt.
Beste dames, het is tijd voor een gevecht.
Opnieuw.
Probeer om deze keer niet zo snel te sterven.
Opnieuw.
Prinses, je bakt er niets van. - Ik ben geen prinses.
Wat wil je van me?
Wat wil je?
Je zal hem weerzien.
Heb je het tegen mij? - Hij zal weldra terugkomen.
En dan zul je hem de weg wijzen.
Je zal de poort voor hem openen. - Wie ben jij?
Je kent me wel.
Papa? - Kwan Ha.
Papa.
Papa, het spijt me.
Ik ben zo lang boos op je geweest... - En toen heb je me gevonden.
Ik weet niet wat te doen. - Het is mijn schuld.
Ik wilde je beschermen, maar ik had dit niet voor je mogen verzwijgen.
Maar nu ben je er klaar voor.
Wat is dit?
Een portaal,
aangedreven door de kostbare brandstof onder de grond van Madrigal.
Waar gaat het naartoe?
De geheimen van het portaal worden pas duidelijk als het hier veilig is.
Daarom moeten we Madrigal beschermen.
Papa, ik heb het geprobeerd, maar ik kon geen leger op de been brengen.
Ik ben geen leider zoals jij.
Liefje, kijk hoever je bent gekomen, helemaal op je eentje.
Je hebt een kracht die ik nooit heb gehad.
Het is tijd dat je mijn plaats inneemt. Je bent een Beschermer.
Ik ben maar alleen. Vinshers mannen zitten achter me aan.
Laat ze maar komen.
Een goede leider controleert niet wat er rond hem gebeurt.
Gebruik je talent en confronteer de vijand op jouw voorwaarden.
Keer terug, Kwan.
Keer terug naar het begin.
Ik ben een Beschermer.
Je vader heeft je de weg gewezen.
Terug naar het begin.
Ga dan.
UNSC-vrachtschip Bukovac Demkiw-stelsel
Voor jou, baas.
Dag, schoonheid.
Goed zo, Squirrel.
Kom op, doe voort. Nog een beetje verder.
Schiet op. Kom op, nog een beetje. - Hij zit vast.
Willy, Chaser en de anderen, zet die kisten in mijn schip.
Help me. - Trokan, help de jongens.
Trokan. - Het spijt me.
Dacht je mijn plaats te kunnen innemen?
Was dat echt noodzakelijk? Hij kan zijn tenen verliezen.
Mooi zo. Dan leert hij na te denken bij elke stap die hij zet.
En de anderen? - Ze moeten het leren.
Wat dan? - Wie de leiding heeft.
Ik had strenger moeten zijn.
Angst is een uitstekende motivator, geloof me.
Soren. - Het is dat meisje.
Dat irritante meisje.
Het maakt niet meer uit. Ze is helemaal alleen.
Als de woestijn haar niet doodt, doen Vinshers mannen dat wel.
Kwan Ha leeft nog. - Hoe weet je dat?
Omdat Vinsher de premie net heeft verdrievoudigd.
Verdrievoudigd?
Verdomde meid.
Agatha, hallo. - Hallo.
Kom hier.
Generaal, ik stoor toch niet?
Wat een tragedie, zoveel doden.
En uiteindelijk was het niet het UNSC dat Jin heeft vermoord.
Die koppige ezel wist ook nooit wie zijn echte vrienden waren.
Jin wist wie hij kon vertrouwen en wie hem zou verraden.
Zijn waanideeën hebben hem verraden.
Zeg nu eerlijk, generaal: Wat voor goeds heeft Jin Ha voor Madrigal gedaan?
Hij heeft ons trots gegeven. - Trots?
Dat woord zou ik niet gebruiken voor een kolonie van delvers.
Wat heeft die trots opgeleverd?
Deze vieze planeet heeft één grondstof, maar Jin wilde liever vechten.
Nee, hij wilde gewoon bepaalde gebieden beschermen voor het volk van Madrigal.
Agatha, wij tweeën hebben Jin Ha erg goed gekend.
Hij was ziek, zoals de hele Ha-familie. Ziek, gek en zwak.
En toch ben je doodsbang voor hen.
Waar is het meisje?
Ik weet het niet, maar dan nog zou ik het jou niet vertellen.
Baas.
Als je verder niets van me nodig hebt, wil ik graag mijn spullen wegbrengen.
Doe maar.
Haal de auto, Pete.
Liefste grootvader, ik weet dat u het niet goed maakt.
Ik bid voor u.
Ik ben in de woestijn geweest en ik moet nogmaals vragen wat u weet.
Wat moet ik beschermen?
Wat is het portaal?
Wat doe jij hier? - Dat heb ik al gezegd.
Je bent me een schip en deuterium schuldig.
Ik ga nergens heen met jou. - Denk er nog eens over na.
Als ik je kan vinden, kan Vinsher dat ook en hij reist niet alleen.
Wil je de premie? - Zo ben ik niet.
Wel integendeel.
Wil je me beledigen of mag ik je helpen?
Ik red me wel. - En toch staan we hier.
Luister, misschien ben je te jong of te dom om dit te begrijpen,
maar ik ga mijn belofte aan John houden, graag of niet.
Jij bent ook geen pretje. - Geef me mijn pistool.
Zit het zo? - Ja.
Waarom doe je zo moeilijk? - Jij moet praten.
Verdomme. Kom op.
Kwan Ha, de laatste van de Ha's.
Het uur van de waarheid is aangebroken.
De speeltijd is voorbij.
Je kunt niet ontsnappen.
Ga verdomme zitten en hou je gedeisd. Ik ga wat mensen mollen.
Je gaat eraan. - Nee, hoor.
We gaan er allebei aan. - Heb jij dan een beter plan?
Want ze komen eraan.
Laat ze komen. - Wat?
Het waterstof gaat hierlangs naar de hoofdleiding daar.
Als we de leiding vullen en er dan op schieten, vliegt alles de lucht in.
Doei, Vinsher. - Doei, wij tweetjes.
30 meter verderop is een stalen kluis. - Ik zie ze.
Die zal ons vast beschermen tegen de ontploffing.
Vast? - Jij wilde toch een plan?
Als we met hen gaan vechten, doen we dat op mijn voorwaarden.
Goed, zolang ik wat mensen mag mollen.
Er zal je niets overkomen. Ik geef je mijn woord.
Ik hield van je vader, Kwan.
Hij was als mijn broer.
Dit is Kwan Ha, dochter van Jin Ha.
Madrigal is niet van jou of van het UNSC.
Het is van het volk van Madrigal.
Ik wil niet met je vechten, maar ik geef me nooit over.
En, Vinsher, mijn vader haatte je.
Stuur de mannen.
Wat bedoel je daarmee? - Het gas stroomt niet.
Waarom niet? - De klep is vast nog dicht.
Ik moet ze manueel openen. - Dat zal ik wel doen.
Ga naar de kluis. - Nee, ik doe het.
Je raakt nog geen drie meter ver.
Ik weet een andere manier.
Zodra de klep open is, ren ik naar de kluis.
Tel tot vijf en mik op de onderkant van de leiding.
Zorg dat je in de kluis bent wanneer de leiding ontploft.
Dit kun je niet menen.
Ik zei toch dat ik rijk ben.
Niet vuren.
Ze zitten daar.
Doorzoek het gebouw.
Ga kijken. - Vooruit.
Tot bij de kluis? Hou een kogel over voor de leiding.
Verspreiden.
Dit zijn dus de aliens. Wat een lelijke klootzakken.
Vuur.
Waar is hij?
Deze kant op.
Hij is hier.
Hij is overal, baas. - En het meisje?
Geen idee. - Zoek het meisje.
Daar.
Hou een kogel over voor de leiding.
Dit kan maar beter werken.
Ik zie haar.
Wat is dit, verdomme? Haal het van me af.
Waar ga je naartoe?
Niet vuren.
Je avontuur komt tot z'n onvermijdelijke einde.
Kom op.
Kom tevoorschijn.
Laten we deze tegenslag met enige waardigheid beëindigen.
Wat moeten we met jou beginnen, arme Soren?
Trotse, ambitieuze en mislukte Spartan en middelmatige piraat.
En nu een martelaar voor de waanideeën van een weesmeisje.
Wat voor een dwaas ben je dan?
Een dwaas vindt zichzelf wijs,
maar een wijs man weet dat hij maar een dwaas is.
Althans, dat zou hij moeten weten.
Naar binnen.
Wil je hier echt niets van houden?
Het is meer dan afgesproken en je zult het nodig hebben.
Ik was je een schip schuldig en een heleboel deuteriumgeld.
Nu staan we quitte. - Goed dan.
Ik kan je hulp gebruiken met wat er nu komt.
Vast wel, maar ik heb mijn eigen plannen.
En ik heb het niet voor hopeloze zaken. - Dat geloof ik niet.
Pas op jezelf.
We zien elkaar nog wel. - Ik hoop van niet.
Vertaling: Ann Van Bogaert