Страх, здрада, прага крыві
Тысячы гадоў таму гэтыя сілы
кіравалі нашым светам
Свет, дзе здабыча пакутвала ад драпежніка
А драпежнік ад бескантрольнага
біялагічнага жадання калечыць, раздзіраць і
АААААА!
Кроў! Кроў! Кроў!
І. . смерць!
Ах...
У тыя часы свет быў падзелены на два
Злосных драпежнікаў і пакорлівых здабычаў
Але з часам мы эвалюцыянавалі і выйшлі па-за межы гэтага прымтыўнага дзікунства
Цяпер драпежнікі і здабычы жывуць у гармоніі
І кожны малады звер мае безліч магчымасцяў
Так, цяпер я не мушу прыбівацца да статку
А замест гэтага магу быць астранаўтам
Я больш не павінен быць самотным пераследвальнікам, а магу пераследваць вызваленне ад выплаты падаткаў
Я буду актуарым
А я магу зрабіць свет лепшым, чым ёсць. Я буду...
Паліцыянткай!
Трус паліцыянт? гэта найдурнейшае, з усяго, што я чуў!
Гэта можа гучаць неверагодна для маленькага розуму. Я гляджу на цябе, Гідэён Грыз.
Але ў 340 кіламетраў адсюль ёсць вялікі горад - Звератопія.
Дзе нашыя продкі ўпершыню пачалі жыць разам, у міры
І абвясцілі, што кожны можа быць кім заўгодна!
Дзякуй і дабранач
Джудзі, ты калі-небудзь думала, як мы з тваёй мамай сталі такімі шчаслівымі?
Неа
Ну, мы проста забылі пра свае мары і супакоіліся. Так, Бон?
О. так. Праўда, Сцю. Узялі і супакоіліся.
Бачыш? Гэта і ёсць прыгажосць задаволенасці
Калі не спрабуеш нічога новага, ніколі не прайграеш.
А мне падабаецца спрабаваць.
Твой бацька хоча сказаць, даражэнькая, што гэта можа быць цяжка, нават немагчыма
- для цябе, стаць паліцыянткай - Так. Яшчэ не было трусаў-паліцыянтаў
- Не. - Трусы гэтым не займаюцца.
- Ніколі - Ніколі.
Ну... Тады, пэўна, давядзецца стаць першай.
Бо я хачу зрабіць свет лепшым!
Ну, ведаеш. Калі цябе цікавіць паляпшэнне свету,
няма лепшага спосабу, як вырошчваць моркву.
Так! Твой тата, я, твае 275 братоў і сёстраў.
- мы змяняем свет. - Так.
- У моркве наша ўсё. - Дзякуй богу.
Вырошчваць моркву - высакародная справа.
Разумееш, мілая? Вядома, гэта выдатна мець мару.
Так, калі не надта ў яе верыць.
Ну і куды яна падзелася?
Аддай свой квіток зараз жа, або я размажу тваю авечую пысу.
Воў! Хопіць, Гідэён!
Бууу, бууу! І што ты зробіш, заплачаш?
- Гэй! Ты чуў яе. Хопіць. - Добры касцюм, няўдачніца.
Ды якому вар'яту прыйдзе да галавы, што трус можа быць паліцыянтам?
- Проста вярні квіток майго сябра. - Сама адбяры. Але асцярожна.
Бо я ж ліс, як ты казала ў сваёй ідыётскай прамове,
драпежнікі елі здабычу. Тыя інстынкты дагэтуль у нашых данэка.
- Ох, здаецца, што правільна Дэ Эн Ка. - Я сам ведаю, Трэвіс.
Я не баюся цябе, Гідэён.
Цяпер баішся?
Ой, глядзіце, нос дрыжыць, Яна баіцца.
Ну плач, маленькі трусік! Плач... Ох...
Ты не ведаеш, калі трэба спыніцца, так?
Ах!
Успамінай пра гэта кожны раз, калі падумаеш, што можаш быць...
кімсці іншым, а не працоўнікам чортавай маркоўнай фермы.
- Вой, як срашна. - Ты ў парадку, Джудзі?
Так, так, у парадку. Вось, трымай.
- Уаў, ты адабрала квіток! - Ты неверагодная, Джудзі.
Так, а Гідэён Грыз не разумее, пра што кажа!
Прынамсі ў адным ён мае рацыю.
Я не ведаю, калі трэба спыніцца.
ПРАЗ 15 ГАДОЎ Слухаць мяне, кадэты. У межах Звератопіі існуюць 12 унікальных экасістэм.
Тундра-мястэчка, Плошча Сахары, Раён Джунгляў, напрыклад.
Вы мусіце дасканала прыстасавацца да кожнага з іх перад тым, як выйдзеце на вуліцы.
Або што? Вы памрэце!
Пясчаны буран.
Ты мёртвая, правінцыялка
Тысячамятровая прорва.
Ты памерла, морква.
Непрыступная ледзяная сцяна.
Ты памерла, фермерка.
Волат-злачынец. Ты памерла.
Памерла. Памерла. Памерла.
Ооооў... !
Брудны туалет. Ты памерла, пухнатая пыса.
Проста кінь і валі дамоў, труска-недарэка.
- Не было трусаў-паліцыянтаў. Ніколі. - Тупая працоўніца чортавай маркоўнай фермы.
Як мэру Звератопіі, мне прыемна абвясціць, што мая ініцыятыва...
асіміляцыі дае першыя вынікі ў паліцыі.
Найпершая труска-паліцыянтка, сёлетняя выпускніца...
Джудзі Скок.
Асістэнтка Барансэр, значок.
- О, так, так! - Дзякуй.
Джудзі, з вялікім гонарам афіцыйна назначаю цябе на працу ў самым сэрцы Звератопіі...
Першы ўчастак. у цэнтры гораду.
- Так! - Так!
Мае віншаванні, афіцэр Скок.
Я вас не падвяду.
Гэта было маёй марай з дзяцінства.
Ведаеце, гэта сапраўды вялікі дзень для нас, малых звяркоў.
Барансэр, ну дай ужо падыйсці
Ну добра, афіцэр Скок, пакажам зубы!
Афіцэр Скок, паглядзіце сюды.
- Мы вельмі ганарымся табой, Джудзі. - Але і баімся за цябе таксама.
- Так. - Па праўдзе, можна сказаць баімся-гарарымся.
То бок, гэта ж Звератопія. Такая далёкая і такая гігантская.
Гэй, я працавала дзеля гэтага ўсё жыццё.
Ведаем. І мы вельмі радыя за цябе, але ў жаху.
Адзінае, чаго варта баяцца гэта страх.
І мядзьвезяў. Іх таксама варта баяцца.
- Не кажучы пра ільвоў і ваўкоў. - Ваўкоў?
- І ласак. -Вам здаралася гуляць у карты з ласкай?
Так, яны махлююць, нібы заўтра патоп.
Ведаеш што? Увогуле ўсіх драпежнікаў.
- А ў Звератопіі яны на кожным кроку. - Ой, Сцю.
А найгошыя - лісы.
А вось тут бацька мае рацыю.
Гэта ў іхняй крыві. Памятаеш выадак з Гідэёнам Грызам?
Калі мне было дзевяць. Гідэён проста прыдурак, які выпадкова аказаўся лісам.
Я ведаю шмат і прыдуркаў-трусаў.
Вядома, так, мы ўсё ведаем. Але на ўсялякі выпадак,
Мы сабралі табе сёе-сёе для бяспекі.
- Я і закуску туды паклала. - Гэта адпужвае лісаў.
- Было б бяспечна насіць яго. - Гэта таксама іх адганяе.
Уже адпужальнік і адганяльнік - ёй выстарчыць.
- Зацані! - О, божа мой!
Не патрэбны ёй лісашок, Сцю.
Ой, годзе. Як гэта, лісашок непатрэбны?
Ну ладна. Я бяру гэта... Каб вы ўжо скончылі.
Выдатна! І добра ўсім!
Прыбывае экспрэс да Звератопіі.
Час ісці. Бывайце!
Я люблю вас.
І мы цябе.
- О, не, зараз будзе вадаспад. - Ох, стрымлівай сябе, Сцю.
Усім усяго найлепшага!
Бывай, Джудзі! Я люблю цябе! Бывай!
Бывайце!
ВЫ ПАКІДЕЦЕ ТРУСІНУЮ НАРУ.
Я ведаю як гарэніць памылак смак
Ды ўецца карагод страт и нягод
І хай упаду, са шляху я не зьвярну,
І крочыць працягну ў будучы дзень
Перад палётам ўпадзеш ты не раз,
Каб навучыцца - вучыся з параз
І не спыніць мяне, не стрымаць
Ўдалеч я гляджу, не затармажу
І я сабе кажу: ты ўсё паспрабуй!
Мяне нават промахам не спужаць
І не спыніць мяне, не стрымаць
Ўдалеч я гляджу, не затармажу
І я сабе кажу: ты ўсё паспрабуй!
Мяне нават промахам не спужаць
О, о, о, о, о, Ўсе паспрабуй
Новых памылак чакаю я
Хай адбываюцца хоць штодня
Ўсё новыя
О, о, о, о, о, Ўсе паспрабуй
Я Газэль. Сардэчна запрашаю ў Звератопію.
І сардэчна запрашаю ў Кіпцюры Пангаліна. Шыкоўная і ўютная кватэра.
Дэзінсекцыю робім раз на месяц. Не страчваць ключ!
Дзякуй.
- Вітаю! Я Джудзі, новая суседка - Так? Добра, мы гучныя.
І не чакай, што будзем за гэта выбачацца.
"Моцныя" сцены.
Ложак-разваліна.
Вар'яты-суседзі.
Цудоўна!
Ды ну! Ён першым выскаліўся!
- Перапрашаю! - Мм?
Тут, унізе!
- Вітаю. - О, мой Божа!
Яны сапраўды ўзялі труску.
Ву-ху! Мушу сказаць, ты нават мілейшая, чым я чакаў.
Ооо, эх, вы, напэўна, не ведалі, але трус можа назваць іншага труса "мілым",
але калі іншыя зверы так кажуць, гэта трохі...
Ох, даруй мне! Я Бенджамін Кіпцюрзэр.
Той, каго ўсе лічаць проста шалёным аматарам пончыкаў ужывае стэрэатыпы ў дачыненні да цябе.
- Оу. - Не, нічога.
О, у вас нешта... вунь там...
- Што? - На шыі. У складцы.
- Э... гэта... - О, вось, дзе ты быў, нягоднік!
Хехе, мне трэба ісці на пераклічку, дык у які бок мне...
- O, леваруч адразу. - Супер. Дзякуй!!
Ох... Гэту бедную мілую труску проста з'ядзяць зажыва.
Здароў! Я афіцэр Скок. Зробім свет лепшым сёння?
Увага!
Годзе. Годзе. Усе селі.
У мяне тры рэчы на парадку дня
Першае, трэба адзначыць слана, які знаходзіцца ў гэтым пакоі.
Фрэнсін. З народзінамі.
Оу.
Другое. Адсёння з намі новы рэкрут, якога я мушу прадставіць,
але не буду, таму што... мне пляваць.
І апошняе, у нас застаюцца 14 зніклых жывёл.
Усе драпежнікі. Ад велізарнага палярнага мядзьведзя да малюсенечкай выдры.
І ратуша не адчэпіцца ад мяне, пакуль яны не знойдуцца.
Гэта найгалоўнейшае. Даручэнні.
Афіцэры Грызолі, Іколіч, Делькота.
Ваша група шукае зніклых у Раёне Джунгляў.
Афіцэр МакРог, Рыковіц, Воўфард. Вы бярэце Плошчу Сахары.
Афіцэры Рыкаў, Гіппоўскі, Хобатбі. Тундра-мясэчка.
І апошняе, нашай першай труске, Афіцэр Скок.
Паркоўка твая. Усе вольныя.
Паркоўка?
Шэф? Шэф Быка?
Сэр. Вы казалі, што ёсць 14 спраў са знікненнямі
- І? - І я магу ўзяць адно.
Вы, пэўна, забылі, яле я была найлепшай у сваім класе, у акадэміі.
Не забыў. Мне пляваць.
Сэр, тое, што я труска, нічога не значыць.
Ну тады выпісаць сотню штрафаў за дзень будзе лёгка.
Сто штрафаў. Я не выпішу сто штрафаў
Я выпішу дзьвесце. Да абеда.
Ах!
Бум! Дзьвесце штрафаў да абеда!
Дзьвесце адзін.
Гэй, глядзі, куды лезеш, ліс!
Ах!
Хмм.
І куды падзеўся?
Слухай. Я не ведаю, навошта ты швэндаешся тут цэлы дзень,
Але мне не патрэбны праблемы. Ідзі адсюль
Сэр, мне таксама не патрэбны праблемы,
Я проста хачу набыць адзін Джамба Поп Для майго хлопчыка
Табе чырвоны ці сіні, дружа?
Ох Я такая...
- О. хопіць, малы. Слухай, прыяцель - Што?
Няўжо ў тваім раёне няма марозіва для лісаў?
Не, вядома, ёсць, ёсць Проста мой маленькі
крыху капрыза. Ён любіць усё, што тычыцца сланоў.
І хоча стаць сланом, калі падрасце
Ці ж гэта не чароўна?
Хто я такі, каб зруйнаваць ягоныя дзіцячыя мары, а, так?
Слухай, ты, відаць, неграматны, але на аб'яве напісана
што мы можам адмовіць любому па сваім меркаванні Зразумей ужо!
Вы затрыміваеце чаргу
Вітаю І перапрашаю
Гэй, ты мусіш чакаць сваёй чаргі, як і ўсе іншыя, даішніца
Па праўдзе, я афіцэр
Проста маленькае пытанне
Ці пакупнікі папярэджаныя, што атрымаюць
Соплі і слізь разам з печывам і марозвам?
Што ты кажаш?
Ну, я не хачу ствараць вам праблемы,
але, здаецца, што зачерпванне марозіва проста хобатам гэта парушэнне трэцяга пункту санітарнага кодэксу
Што насамрэч праблема
Вядома, гэта проста папярэджанне, калі вы возмеце пальчаткі
і... не ведаю... прададзіце ўжо...
гэтаму ўзорнаму бацьку і яго сыну Што там?
Джамба-Поп Калі ласка
Джамба-Поп
- $15. - Ох, шчыра дзякую, дзякую!
О, не, ці ж не жарт...
Кашалёк свой забыў!
Я б і галаву забыў, каб не шыя
Так і ёсць. Ох, малы. Прабач, дружа
Здаецца, гэта будзе тваімі найгоршымі народзінамі
Не злуйцеся на мяне, калі ласка. Але дзякую вам
Рэшту пакіньце
Афіцэр, не ведаю, як вам аддзячыць. Магу прынамсі вярнуць грошы?
О, не, не трэба
Мне проста так баліць, калі сустракаю падобнае перадузятае стаўленне да лісаў
Я проста хачу сказаць, што вы выдатны бацька і ўвогуле прыемны суразмоўца
Ох Якая высокая адзнака
Гэта такая рэдкасць, сустрэць кагосьці з такімі свабоднымі поглядамі
- Афіцэр? - Скок. Містэр...?
Пасак Нік Пасак
І ты, маленькі. Хочаш быць сланом, калі падрасцеш?
Ты станеш сланом. Бо гэта Звератопія.
Кожны можа быць кім захоча
Ах, я ўвесь час так яму кажу
Добра, вось табе. Трымай
Што гэта за ўсмешка? Усмешка шчаслівага імянініка
Ну што, што скажам ту-ту на развітанне?
Ту-ту
- Бывайце! - Дапабачэння!
О Гэй, маленькі ту-ту...
Марожаныя лапкі.
О!
- Будаўнічыя матэрыялы. - Чаму такі колер?
Колер? А... чырвонае дрэва.
39, 40, вось і твая доля. Глядзі, падгузнік не згубі, здаравяк.
Гэй, а развітальны пацалунак для таты?
Пацалуеш і заўтра - пысу табе пераеду!
Чао.
Ну, я заступілася за вас, а вы падманулі мяне.
Ашуканцы!
Гэта завецца бізнэсам, лялечка. І я не ашуканец. Гэта ўсё ён.
Гэй!
Добра, Нік-ашуканец. Ты арыштаваны.
Праўда? За што?
Блін, нават не ведаю, за гандаль без дазволу?
Транспартаванне матэрыялаў праз раённыя межы?
- Ілжывую рэкламу?. - Дазвол. Ліцэнзія на транспарт і гандаль.
А ілжвай рэкламы я не рабіў. Бывай.
Ты казаў мышы, што палка ад Марожанай лапкі гэта чырвонае дрэва!
Так, чырвонае дрэва. Бо яны драўляныя.
І чырвонага колеру.
Ты нічога мне не зробіш, морква. Я займаюся гэтым з дзяцінства.
Лепш табе не называць мяне морквай
Ды ну. Проста адразу можна падумаць, што ты прыехала...
з нейкай маркоўнай Глухмені. Ці ж не?
Зусім не, Глухмень гэта ў Аленевым Доле, а я з Трусінай Нары
Ладна. Якая ж знаёмя гісторыя.
Наіўная правінцыялка, выдатніца з высокімі ідэямі вырашае...
"Гэй, вось яна я! Трэба ехаць у Звератопію...
дзе драпежнікі і здабычы ладзяць між сабой і разам спяваюць!"
І толькі, каб зразумець, што вупс! не ладзяць.
А замест таго, каб быць сапраўдным копам, яна - другі вупс! - даглядае паркоўкі
І трэці вупс - усім пляваць на яе і яе мары.
І ўжо хутка ейныя мары паміраюць, а нашая труска апускаецца на тое самае эмацыйнае дно.
Магчыма і ў скрынцы пад мостам. Пакуль у выніку, ёй нічога не застаецца, як вярнуць дамоў
свой пацешны маленькі хвосцік і стаць...
Зкуль ты там, Трусінай Нары? Дык як наконт маркоўнай фермы?
Тое, што мае быць
О!
Асцярожна, бо так не толькі мары могуць памерці.
Гэй, гэй, ніхто не можа мне казаць, кім я магу, а кім не магу быць. Асабліва не такі...
дурань, які ніколі не спрабаваў нічога, апрача марожана-лапкавага бізнэсу.
Добра, глядзі.
Усе прыязжаюць у Звератопію, спадзяючыся, што могуць стаць, кім захочуць.
Дык вось: не могуць. Мы ёсць, кім ёсць
Хітры ліс. Тупая труска.
Я не тупая труска.
Ага. А гэта не мокры цэмент
Не быць табе копам
Даглядай свае паркоўкі.
Можа да аўтаінспектара дарасцеш. Поспехаў.
...Так, усім баліць...
. . ты не са мной...
Не так усё у цябе...
...я няўдачнік...
Мама і тата
- О, гэй, а вось і сям'я! - О, вось і яна! Вітаю, сонейка!
Здароў, Джудзі-дудзі. Як прайшоў першы дзень на варце?
- Проста выдатна! - Так? Усё, як ты і спадзявалася?
Дакладна, а то і лепш. Усе такія прыемные, адчуеш нібы...
- сапраўды нешта змяняеш. - Чакай хвілінку. О, усе святыя, Боні.
- Толькі глянь! - О, дзякуй нябёсам!
Джудзі на паркоўцы?
О, гэта. . Не! О, не. Гэта проста часова. .
- Гэта ж найбяспечнейшае, што можа быць! - Яна не сапраўдны коп!
- Нехта адказаў на нашыя малітвы! - Шчаслівая навіна!
Хо-хо, паркоўка, паркоўка, паркоўка!
- Тата! Тата! - Паркоўка!
Ведаеце што, дзень быў сапраўды складаным, мне трэба...
- Адпачывай. - Так, штрафы заўтра самі сябе не налепяць.
- Дабранач. - Дабранач.
Гэй, труска! Годзе гэты дыппрэсняк слухаць!
Пакінь штрафніцу ў спакоі, ты што, не чуў яе размочу з бацькамі?
- Як раз дыпрэсняк ёй і трэба! - Замкніся!
- Сам замкніся! - Замкніся!
- Замкніся ты! - Заўтра буддзе новы дзень.
І ён можа быць нават горшым!
Усяго за 30 сякунд!
Сапраўды па-геройску, ледзі.
Мама сказала, што жадае табе памерці.
Некрута, труска, гэта з маіх налогаў ты атрымліваеш зарплату.
Я паліцыянтка. Я паліцыянтка.
Гэй, ты! Труска!
Сэр, калі вы маеце пэўныя скаргі, вы можаце аспрэчыць штраф у транспартным судзе
Што за лухту ты мелеш?! Мая крама!
Яе абрабавалі! Глядзі, вунь ён!
Дык ты паліцыянтка ці не?
О! Так! Так! Не хвалюйцеся пра гэта, сэр!
- У імя закона - стой! - Спаймай, калі можаш, пухка!
Прайшоў!
Афіцэр МакРог. Злачынец на 10-31.
Я ўжо тут! Афіцэр Скок, пераследую!
Ву-ху!
- А! - Ааа!
Ха-ха-ха.
Ты! Гэй!
Гэй, штрафніца! Чакай сапраўдных копаў!
Стой!
Ааа!
О.
Прабачце! Трэба прайсці. Перапрашаю. Прабачце. Пардон.
Яаа!
Банваяж, труска!
А!
- Гэй! Не рухацца! - Трымай пончык, копка!
О мой бог, вы бачылі тыя джэгінсы з леапардавым прынтам?
- А! - А!
О!
- Цудоўная фрызура. - Дзякуй.
Хехехехе. Давай да татачкі!
Ладна. Трэба набрацца цярплівасці і пачакаць у чарзе...
... разам з іншымі, місіс Выдратан, добра?
- Спойманая ласіца! - Скок!
Пакінула свой пост. Распачала пагоню, стварыла небяспеку сярод грызуноў...
Але, дзеля справядлівасці: не дазволіла скрасці тузін галовак цыбулі.
Ммм, не хачу спрачацца, сэр, але гэта не цыбуля.
Гэта від крокусаў, які завецца Міднікампум Холіцытэ
Батанічны клас "С", сэр.
Проста я гадавалася ў сям'і, дзе да раслін ставяцца вельмі...
- Замкні свой маленькі рот! - Сэр, я спыніла злачынца.
Гэта мая праца.
Твая праца - ляпіць штрафы на машыны!
Шэф, місіс Выдратан зноў хоча вас пабачыць.
- Не цяпер. - Добра, я проста хацеў даведацца, ці можна...
- проста гэтым разам яны сапраўды ў адчаі... - Не цяпер!
Сэр, я не хачу на паркоўку,
Я хачу быць сапраўдный паліцыянткай.
Лічыш, мэр пытаў, чаго хачу я...
- калі даслаў цябе мне? - Але сэр...
Жыццё гэта табе не мюзікл, дзе ўсе спяваюць, а мары і жаданні...
Раптам здзяйсняюцца. Таму забудзь
Шэф Быка, калі ласка! Я прашу ўсяго толькі 5 хвілін.
Даруйце. Я спрабаваў затрымаць яе, але яна такая жвавая.
Мне лепей прысесці.
Мадам, я ўжо казаў вам - мы робім ўсё, што толькі можам.
Мой муж знік ужо 10 дзён таму.
- Яго імя Эміт Выдратан. - Так, я ведаю.
Ён фларыст. Мы маем дзьвух цудоўных дзетак.
Ён бы ніколі не знік проста так.
Мадам, нашы дэтэктывы вельмі загружаныя.
Калі ласка. Няўжо для майго Эміта не знойдзецца хоць адзін....
- Місіс Выдратан. - Я яго адшукаю.
О, дзякуй! Хай божа беражэ вас, трусачка!
Вось. Адшукайце майго Эміта.
Вярніце яго мне і нашым дзеткам. Прашу.
Місіс Выдратан. Пачакайце пакуль звонку.
Вядома. Дзякуй, дзякуй вам абодвум!
Хвілінку.
- Ты звольненая. - Што? Чаму?
Непадпарадкаванне! І зараз. Я атвару дзьверы, а ты пойдзеш і скажаш місіс Выдратан
што ты паркоўніца з маніяй велічы, і таму не можаш узяць яе справу.
Я толькі даведалася, што афіцэр Скок узяла справу!
Асістэнтка мэра Барансэн!
Вось ініцыятыва па асіміляцыі і пачынае акупацца.
Мэр Львінасэрц проста ачмурэе!
Не, не кажыце пакуль мэру.
Ужа даслала, паведамленне паляцела, таму позна.
Ну што, я б сказала, што справа ў добрых лапках.
Нам, маленькім звяркам лепей трымацца разам, так?
- Вядома. - Разумееце мяне.
Проста патэлефануйце, калі штось трэба, добра?
Вы маеце сябра ў ратушы, Джудзі. Ну добра! Дапабачэння!
Дзякуй, мадам!
Даю табе 48 гадзін.
Так!
Два дні на пошукі Эміта Выдратана. Але! Абламаешся - вылятаеш.
Добра, згода.
Дамовіліся. Кіпцюрзэр выдасць табе ўсю інфармацыю па справе.
Вось, трымай. Зніклая выдра.
- Гэта ўсё? - Ага!
Гэта самая малая тэчка са справай з усіх, што я бачыў. Зачэпкі, няма.
Сведкі, няма. І цябе пакуль няма ў нашайкампутарнай сістэме, таму...
Крыніцы, няма! Ха-ха!
Ху, спадзяюся, гэта не лёсавырашальная справа ў тваёй кар'еры.
Ладна. Паглядзім уважліва.
Можна пазычу? Дзякуй.
- Марожаная лапка? - Зброя забойства!
- "Марожаныя лапкі"... - Так! І таму...
А што гэта значыць?
Значыць, што я маю зачэпку.
- Прывітанне! І зноўку я! - Вітаю, афіцэр "Ту-ту".
Хо... Не. Па праўдзе, афіцэр Скок,
і я прыйшла задаць табе пару пытанняў па справе.
Што здарылася, штрафніца? Нехта скраў бела-чорную палку?
Гэта не я.
Гэй, морква, зараз разбудзіш малога. А мне трэба працаваць.
Гэта вельмі важна, сэр. Думаю, вашыя 10 даляраў за Марожаную лапку пачакаюць
Ха! Я раблю 200 баксаў за дзень, пухка.
365 дзён за год з часоў калі мне было 12.
- А час гэта грошы. Адсунься. - Калі ласка, разгледзьце фота.
Ты прадаў Марожаную лапку містэру Выдратану, так?
- Ведаеш яго? - Я ўсіх ведаю.
А яшчэ ведаю, што недзе
ў адной лялечнай краме страцілі цацку, дык чаму б табе не вярнуцца ў скрынку?
Добра. Тады пяройдзем да плана "Б".
- Што за гіра на калысцы? - Нікалас Пасак, вы арыштаваны.
Ха. За што? Зраніў твае пачуцці?
Ухіленне ад выплаты падаткаў
Паглядзім. . 200 даляраў у дзень, 365 дзён на год, з 12цігадовага ўзросту...
Гэта 2 дэкады, таму памножыць на 2, і будзе 1, 460,000, недзе так.
То бок, я, вядома, тупая труска, але мы вельмі добрыя ў памнажэнні
Карацей, згодна з тваімі фінансавымі справаздачамі, ты зарабляў... паглядзім - нуль!
На жаль, падман у афіцыйнай форме лічыцца крымінальным злачынствам.
- 5 годоў за кратамі. - Ну, твае словы супраць маіх.
200 баксаў за дзень, пухка, 365 дзён за год з часоў калі мне было 12
Насамрэч, твае словы супраць тваіх.
А калі хочаш атрымаць асадку, трэба мне дапамагчы
знайсці зніклую выдру, або будзеш прадаваць,
Марожаныя лапкі ў турэмнай сталоўцы.
Гэта бізнэс, лялечка.
Яна абдурыла цябе. Эхахаха...
І выдатна абдурыла! Адзараз ты коп, Нік.
Табе гэта спатрэбіцца.
Зычу табе не сумаваць з пухкай!
Давай кажы.
Ды не ведаю я, дзе ён, я толькі бачыў, куды ён пайшоў.
Выдатна, хадзем!
Гэта зусім не месца для мілых маленькіх трусак.
- Не заві мяне мілай, давай сядай. - Добра. Ты тут бос.
Вітаю. Я...
Вітаю? Добры дзень?
Вітаю! Маё імя...
Ведаеце, лепей я адразу вас перыпыню.
Досыць з нас трусаў-скаўтаў.
О, не.
Я з паліцыі, афіцэр Скок. Шукаю зніклага звера...
Эміт Выдратан, вось ён. Ці не наведваў ён часамі вашую ўстанову?
О, старына Эміт!
Я не бачыў яго ўжо тыдні два.
Але вам варта паразмаўляць з інструктаркай ёгі. Я магу вас правесці.
О, дзякую дужа, гэта шмат для мяне значыць, і я б была...
- О! Вы голы.. . - Ну вядома, мы за натуральнасць ва ўсім!
Так, у Звератопіі кожны можа быць кім захоча. Гэтыя хочуць быць голымі.
Нангі на іншам баку кайфафага луга.
Ты што? Няўжо яны цябе засмучваюць? Бо калі так, то не сорамна будзе павярнуць назад.
Не, сорамна.
Вось дык адвага.
Некаторыя і дагэтуль лічаць, что галізна гэта ненармальна. Але ведаеце, што ненармальна?
Вопратка на жывёлах! А вось і Нангі!
Як бачыце, яна ў нас слон, таму яна памятае абсалютна ўсё.
Здароў, Нангі. Гэтыя рабяты хочуць нешта запытать пра выдру Эмета.
- Каго? - Э.
Эміт Выдратан. Хадзіў на твае заняткі ёгі каля 6 гадоў.
Не памятаю такога бабра.
Насамрэч ён выдра.
Ён быў тут у пазамінулую сераду. Успомніла?
Не
Ну той, у зялёным вязаным швэдры,
і ў новых нажніцах на тры чвэрці. О, і яшчэ з такім файна завязаным гальштукам
- Вузенькім такім. Успомніла? - Не.
Мы яшчэ ўдваіх яго праводзілі, ён сеў у такое вялікае белае аўто са срэбранай аздобай.
Яго б на рэмонт. Гук рухавіка нейкі падазроны. Успомніла, Нангі
Не
Ага, а ці не заўважылі вы нумар машыны
- раптам? - Вядома: 2-9-Т-Х-Д-0-3
0-3. Ўаў, гэта вельмі каштоўная інфармацыя Дзякуй
Я ж казаў, у Нангі неверагодная памяць Эх, мне б слановыя мазгі
Якое цікавае месца. Вельмі прыемна было табе дапамагчы А адшукаць машыну па нумары ўжо кожны дурань зможа
Таму я бяру асадку і развітваюся
Нумар Я не магу з ім нічога зрабіць
Ух, Мяне яшчэ няма ў сістэме
- Асадку, калі ласка - Як ты там казаў?
Кожны дурань можа адшукаць?
Блін, мне б зараз такога дурня, які здольны на гэта
Зая, я зрабіў, што табе трэба
Ты не можаш трымаць мяне так вечна
Не вечна. Я маю толькі 36 гадзін, каб раскрыць гэтую справу
Дык ты дапаможаш ці не?
Як раз ўзгадаў, што маю сябра ў патрэбным бюро
Бліск. Ён хуткі, як маланка. Толькі скажы, што трэба, і ўсё ўжо зроблена
Спадзяюся. Час вельмі абмежавыны, мне патрэбна кожная хвіліна
Чакай Усе яны ляніўцы?
Ты казаў, што будзе хутка!
Ты што, хочаш сказаць, што лянівец
не можа быць хуткім? Здаецца, у Звератопіі кожны можа быць, якім хоча
Бліск, Бліск, да цябе ліс! Прыяцель, як прыемна цябе пабачыць!
І мне... вельмі... прыемна
Гэй, Бліск, пазнаёмся з маёй сяброўкай
Аа.. мілаха, як там цябе?
Хмм, афіцэр Джудзі Скок, паліцыя. Вельмі прыемна
Я..
Зраблю... усё...
- Што трэба - што трэба... самым... лепшым... чынам...
- Чым... - Пацярпі
- магу... вам.. - Ну, вельмі прашу вас праглядзець...
- дапамагчы... - Ну, вельмі прашу вас...
...сёння?
Ну, вельмі прашу вас праглядзець адзін аўтанумар І па праўде трэба хутка
- Вядома... які... нумар... - 2-9-T...
- Машыны? - 2-9-T-H-Д-0-3.
- 2... 9... - T-H-Д-0-3.
- T... - H-Д-0-3.
- H... - Д-0-3.
-Д... - Угу, 0-3
- 0... - 3!
- Гэй, Бліск, а хочаш жарцік? - Не!
- Ага - Ммм!
Як завецца вярблюд з трыма гарбамі?
Не ведаю І як завецца...
- Вярблюд з трыма гарбамі - вярблюд з трыма... гарбамі?
Ціжарны Ха-ха-ха-ха
Ха-ха! Так, як жа гэта пацешна! Ці мы можам вярнуцца да справы?
- Гэй! - Чакайце! Чакайце!
- Прысцыла - О, не!
- Так... Бліск? - Як... завецца...
- Не... - вярблюд...
Вярблюд з трыма гарбамі?
- Цяжарны! Ну што? Смешна, так? Можа цяпер?.. - - з трыма... гарбамі...
- Трымайце... калі... - Так! Так-так! Хутчэй! Дзякуй!
- 2-9-T-H-Д-0-3. - ... ласка.
Зарэгістрававна ў Тундра-мястэчку. Пракат лімузінаў
Лімузін забраў Выдратана, а лімузін у Тундра-мястэчку
Значыць, трэба туды
Дзякуй вялікі за дапамогу! Я табе вінен!
Хутка! Бо патрапім у пробку... Ужо ноч?!
Зачынена. Выдатна.
Мм. І я так мяркую, што ты не маеш дазволу на ўваход, га?
- Чорт, вось аблом - Ты наўмысна змарнаваў палову дня
Мэм, я нашу гэты папяровы значок, і я б ніколі не перашкодзіў вашаму так званаму следству
Гэта не так званае следства! Бачыш? Бачыш яго? Гэтая выдра знікла.
У такім разе яны мусілі даць справу сапраўднаму копу
Што табе не так? Ці побач з маімі няўдачамі
тваё ўласнае нікчэмнае жыццё пачынае выглядаць крыху лепш?
Пачынае, стоадсодкава
А зараз, калі ты не маеш дазволу, здаецца мы сконьчылі
Так, скончылі, вось твая асадка
Па-першае, кідок слабы Па-другое, трэба вучыцца праіграваць
Дапабачэння, афіцэр Пухка Сумна развітвацца
І шкада, што не дапамог - А рэч у тым, што дазвол...
не патрэбны, калі ёсць уважлівая падстава. А я ўпэўненая, што бачыла...
як падазроная фігура прабралася праз плот Таму па праўдзе ты дапамог. Хадзем!
2-9-T-H-Д-0-3! Гэта яна!
Мех белага мядзьведзя
- О, мой бог! - Што? Што?
Запісы Джэры Палёўкі!
І на СіДзі Хто іх яшчэ ўжывае?
Морква, калі твой выдра тут быў, ён меў вельмі цяжкі дзень
Сляды кіпцюроў Ты бачыў калі-небудзь падобнае?
- Не - Чакай, глядзі!
Гэта ж ён. Эміт Выдратан. Ён сапраўды тут быў.
Як думаеш, што здарылася?
О, не, ды няўжо ж гэта... Мядзьведзеў мех...
Пацучыная музыка, элітнае шкло Я ведаю, чыё гэта. Трэба бегчы!
- Што? І чыя машына? - Наймагутнейшага крымінальнага боса Тундра-мястэчка
Яго клічуць містэр Біг, і я яму не падабаюся Таму хадзем!
Я не пайду, гэта месца злачынства
Дзе здарыцца яшчэ адно злачынства...
калі містэр Біг даваедаецца, што мы тут, таму бегнем зараз жа
Рэйманд! Ці ж гэта не Кевін? Як даўно вас не бачыў!
І кажучы пра нябачнасць, можа і вы мяне таксама не бачылі?
А? Дзеля былога сяброўства?
Здаецца, не
Што ты зрабіў містэру Бігу, што ён так цябе ненавідзіць?
Я.. ээ.. прадаў яму вельмі дарыгі дыван...
выраблены са скунсавага футра
О, сыр з крэкерамі!
- Гэта містэр Біг? - Не
- А можа гэты? Ён? - Не
- Гэта мусіць быць ён? - Маўчы. Маўчы Маўчы!
А
Містэр Біг, сэр Гэта проста непаразум...
Хмпф
Так
Гэта проста непаразуменне
Ты прыйшоў да мяне без папярэджання у дзень вяселля маёй дачкі
Ну, па праўдзе нас прывялі сюды насуперак нашаму жаданню, таму...
Проста зразумейце, я не ведаў, што машына ваша
І дакладна не ведаў пра вяселле вашай дачкі
Я давяраў табе, Нікі
Прывёў у свой дом
Раздзяліў з табой хлеб
Мая бабуля частавала цябе канолі
І як ты мне адплаціў за гэта?
Дываном з меха скунса.
Скунсавым дываном
Ты абразіў мяне
Абразіў маю бабулю
Якую я пахаваў на гэтым дыване
Я казаў, каб ты болей не трапляўся мне на вочы, але вось ты ізноў
Швэндаешся тут разам з...
Хто ты? Артыстка? Што за вопратка?
- Сэр, я па... - Мім
Яна мім. І мім не можа нічога сказаць
- Бо мімы не размаўляюць - Я паліцыянтка
Я тут па справе Эміта Выдратана І маю доказы, што ён быў у вашай машыне
Таму пужайце мяне, як хочаце, але я высветлю, што вы з ім зрабілі, нават
калі гэта будзе апошняе, што я зраблю
Хмм, тады ў мяне адна просьба
Перадайце прывітанне бабулі
У лёд іх!
Не, не, не! Я нічога не бачыў! Я нічога не скажу!
Ты ўжо не зможаш
Калі ласка! Не, не, не, не!
Калі вы злуецеся за дыван, я маю яшчэ шмат дываноў!
Татусік! Час для танца!
А? Пра што мы размаўлялі? Нікога не замарожваць на маім вяселлі!
Татусік вымушаны, даражэнькая
- У лёд іх - Не, не, не!
Чакайце! Чакайце!
Гэта труска, якая выратавала мяне ўчора Ад велізнага пончыка!
- Гэта яна? - Так, вітаю!
- Вітаю! Цудоўная сукенка! - О, дзякуй
Апусціць іх
Ты зрабіла мне велізную паслугу, і я дапамагу табе адшукаць выдру
Адкажу дабром на дабро
Хмм
Выдратан мой фларыст. Амаль частка сям'і
Ён хацеў абмеркаваць нешта важнае
Таму я і паслаў да яго аўтамабіль.
Але ён так і не прыехаў
Бо быў атакаваны
Не, ён атакаваў
Выдратан?
Выдратан
Ён звар'яцеў. Сапсаваў аўто.
Кіроўцу давёў да паўсмерці. А потым знік у цемры
Але ён выглядаў такім прыемным
Дзіця маё, можа, мы і эвалюцыянавалі, але недзе глыбей мы тыя ж жывёлы.
Калі хочаш адшукаць Выдратана, паразмаўляй з кіроўцам.
Яго імя Плямчас. Ён жыве ў Раёне Джунгляў.
Толькі ён раскажа больш
Містэр Плямчас?
Джудзі Скок, паліцыя
Мы проста хочам запытаць, што здарылася з Эмітам Выдратанам
Лепш запытайце, што здарылася са мной
- Ўоў, гэта зрабіла маленькая выдра? - Што здарылася?
Ён стаў жывёлай.
Апусціўся на 4 лапы.
Проста адзічаў!
Без ніякага папярэджання. І ўсё крычаў аб Начных Равунах.
Зноў і зноў, Начныя Равуны!
Дык вы ведаеце нешта аб Начных Равунах?
Гэта добра. Бо Начныя Равуны гэта менавіта тое,
пра што мы прыйшлі паразмаўляць, так?
Так, таму адчыніце дзверы, і распавядзіце нам, што ведаеце,
А мы распавядзем, што ведаем мы
Ладна?
Ладна.
Разумны ліс.
Містэр Плямчас?
Сябра?
Усё добра?
Бегнем, бегнем!
- Ды што гэта з ім?! - Не ведаю!
Скачы!
Сюды!
Прыгніся!
Выклікае афіцэр Скок!
Як вам падабаецца Газэль? Найвыдатнейшая спявачка нашага часу. Рагаты анёлак
Нешта пакажу, глядзіце.
Хто гэта з ёю? Хто гэта?
Ўаў, танцор з цябе гарачы, Бэнджамін Кіпцюрзэр.
Гэта я! Вы думаеце, сапраўды я? Так рэалістычна!
Але не, гэта новае прыкладане.
- Хвіліначку. - Кіпцюрзэр!
Кіпцюрзэр, слухай мяне.
Мы на 10-91! З дзікім ягуарам!
- Квартал Таджанга! - Не, Таханга!
Ясна, высылаем падтрымку, Скок! Скок?!
Глядзі! Уцячэм па канатный дарозе!
Заходзь. Морква? Морква!
Цякай!
Дружа, драпежнік на драпежніка? Гэта неяк...
Ты проста надта знэрваваўся, зараз мы дадзім табе спакоойна адпачыць
Рабі, што хочаш, толькі не пускай
- Ужо адпускаю! - Што ты робіш?
Адзін, два... Не, ты не зразумела, я каза..! Труска!
Морква, ты выратавала мяне.
Ну, гэта проста мая прац...
Гляджу, будзе цікава
Я лічыла, што гэта звычайная справа са знікненнем, але ўсё нашмат сур'ёзней.
Містар Выдратан не проста прапаў.
Думаю, што ён, як і ягуар...
адзічэлі, сэр.
Адзічэлі? Гэта табе не каменны век, Скок. Зверы не дзікуны.
І я так лічыла.
Але убачыла....
Што?
Але ён быў тут!
Дзікі ягуар?
Сэр, я ведаю, што бачыла. Ён амаль забіў нас!
А можа, проста любы агрэсіўны драпежнік выглядае дзікім для трускі?
Хадзем!
Чакайце! Сэр!!
Я не адна яго бачыла. Нік?
І ты чакаеш, што я паверу лісу?
Ну, ён ключавы сведка, таму я і...
Два дні, каб знайсці выдру, або сыходзіш.
Так дамовіліся.
Значок.
- Але, сэр, мы... - Значок!
Ну не.
- Што ты сказаў, ліс? - Прабачце, я сказаў, што "не".
Яна не аддасць вам свой значок.
Паглядзім, вы далі ёй смешную камізэльку, а таксама трохколавы жарт-мабіль,
і два дні, на справу, з якой вы ўсе разам не суладалі за два тыдні?
Так, таму не дзіўна, што ёй спатрэбілася дапамога ліса.
Бо ніхто з вас не браўся ёй дапамагчы, так?
Вось якія справы, шэф.
Вы далі 48 гадзін, таму тэхнічна мы ячшэ маем...
10 з іх на пошукі нашага містэра Выдратана. І менавіта гэта мы і збіраемся рабіць.
Таму перапрашаю, але ў нас яшчэ наперадзе доўгая дарога разгадак за кароткі тэрмін.
Добрага дня.
Афіцэр Скок.
Дзякуй.
Ніколі не паказвай, што цябе можна зраніць.
Значыць...
І цябе ранілі?
Ну не, ужо не.
Але калісьці я быў зялёным і эмацыйна нестабільным, як ты.
- Ха-ха. - Не, праўда.
Мне было недзе 8 або 9...
І маёй галоўнай марай было далучыцца да юных скаўтаў.
Маці наскрэбла грошай, каб набыць мне тую файную іхнюю уніформу
Бо, о, божа!, мяне сапраўды бралі.
Нягледзячы на тое, што я быў бы там адзіным драпежнікам, адзіным лісам.
І вось, я мусіў уліцца ў суполку.
- Гатовы да пасведчання? - Так, ад нараджэння гатовы.
Як я ганарыўся.
Дабра, цяпер уздымі правую лапу і дай прысягу.
Я, Нікалас Пасак, абяцаю быць адважным, верным і вартым даверу.
Нават калі ты ліс?
Што?
Не, не! Што я такога зрабіў вам, хлопцы?
Калі ласка, не! Што я зрабіў? Што я зрабіў?
Няўжо сапраўды думаў, што мы паверым лісу?
Ты нават дурнейшы, чым выглядаеш.
Ён зараз заплача?
У той дзень я зразумеў дзве рэчы.
Першая:
Больш ніхто ніколі не ўбачыць, што мне баліць.
А другая?
Калі свет бачыць лісаў ненадзейнымі ашуканцамі...
няма чаго спрабаваць быць кімсьці іншым.
Нік, ты шмат лепшы за гэтыя прыдумкі.
Ой, толькі глянь на пробкі ўнізе.
Што скажа цэнтр наконт руху ў горадзе?
Што там відаць у дарожных камерах?
Я рада, што ты расказаў мне.
Там камеры...
- Я сур'ёзна казала. - Не, не, не!
Усюды на дарогах стаяць камеры. Нават не схавацца!
- Што б не здарылася з тым ягуарам... - Нейкая камера б гэта запісала!
- Бінга! - Хо-хо! Як хітранька!
У кожным разе, калі ты не мела доступу да сістэмы тады,
сумняюся, што гэны твой буйвал-шэф, дасць яго цяпер.
Не, але я маю сябра ў ратушы, які можа.
О, сэр, ці ж нельга зараз разгледзець гэтыя вельмі важныя заявы?
Сэр, ох, прабачце, сэр
Добра, я пачуў цябе, Барансэр, проста разбярыся з імі сама!
Калі ласка. І звольні мне вечар, я адпачываю.
О, не, не. Але вечарам у вас сустрэча
са Статкавай партыяй. Сэр, гэта ж... сэр
Баранавая адбіўная.
Асістэнтка Барансэр, патрэбна дапамога.
ОФІС АСІСТЭНТА МЭРА
Нам патрэбны доступ да базы запісаў з камер.
- Так мякка! - Гэй!
- Авечкі ніколі не падпускаля мяне так блізка! - Але нельга проста мацаць воўну!
- Нібы баваўняная снежка. - Годзе!
Што глядзім?
А... Раён Джунгляў. Квартал Таханга.
Вось. Дарожны рух па ўсім раёне.
Гэта так захапляе. Я маю на ўвазе, ну, ведаеце.
Мне ніколі не выпадае рабіць нешта настлькі важнае.
Але вы асістэнтка мэра Звератопіі.
Ох. Я проста больш паважаная сакратарка.
Думаю, мэр Львінасэрц проста хацеў, атрымаць галасы бараноў.
Але ён даў мне ладны кубачак.
НАЙЛЕПШЫ Ў СВЕЦЕ АСІСТЭНТ БАЦЬКА
Прыемна, калі цябе цэняць.
Дурансэр!
Ах, яшчэ і смешнай мянушкай заве.
Аднойчы я назвала яго Блінасэрц, Нешта ён не смяяўся.
Той дзень быў для мяне не надта добрым.
- Так, сэр. - Ці ж не варта было адмяніць мае сустрэчы?
О, божа, мне трэба ісці. І мне раскажыце, калі нешта знойдзеце.
Вельмі прыемна было хоць нечым...
Хутчэй ужо Дурансэр.
Як думаеш, калі кладзецца спаць, яна лічыць саму сябе?
Цішэй. Так, нас цікавяць запісы. .
Таханга... . Таханга... .
Вось.
- Хто гэта такія? - Шэрыя ваўкі.
Толькі паглядзі на гэтых тупагаловых.
Ах!
Стаўлю сотню, што зараз завыюць
Ну вось.
Не разумею гэтага, равуць, як рэзан... ?
Равуць! Начныя Равуны!
Вось, каго баяўся Плямчас - ваўкоў! Начныя Равуны - гэта ваўкі!
- Калі Плямчаса забралі яны. . - Выдратан таксама ў іх.
І зараз, трэба даведацца, куды яны накіраваліся.
Стоп, і дзе яны?
Ведаеш, калі б я спрабаваў унікнуць сочкі, бо раблю нешта па-за законам,
як я ніколі не рабіў, я паехаў праз тунэль 6-Б.
Які б вывеў іх... вось сюды.
Робіш поспехі, малады дэтэктыў.
Ведаеш, я праўда думаю, што з цябе б атрымаўся добры коп.
Хе, вельмі смешна.
Алея Акацыяў. Фікусавы пераход.
Паўднёвы каньён.
Хм, і яны пакідаюць горад.
А гэта дарога куды?
Досыць, Гары! Зараз пачнецца вый!
Не я пачынаў.
Хадзем.
А ты разумная туска.
Здаецца, тут быў шпіталь.
Ведаеш, копы ідуць першымі.
Добра, тут нікога.
Хa. Уся гэтая апаратура зусім новая.
Морква.
Тут драпіны.
Так, агромістыя драпіны. Што за звер...
Містэр Плямчас.
Гэта ён! А вось і выдра.
Містар Выдратан, я афіцэр Джудзі Скок.
Ваша жонка прасіла адшукаць вас.
Зараз мы вызвалім вас адсюль.
Або не.
Думаю, ён не ў настроі ехаць дадому.
11, 12, 13, 14.
Не лічачы Манчаса іх тут 14.
Шэф і казаў пра 14 зніклых звераў.
І ўсе яны тут...
Усе зніклыя зверы тут. Ах!
Досыць!
Мне не трэба вышы выбачэнні, толькі адказы.
Мэр Львінасэрц, калі ласка. Мы робім усё, што толькі магчыма.
Праўда?
Тут тузін з паловай звераў якія з'ехалі з глузду,
І вы не можаце сказаць мне, чаму?
Я не гэта разумею пад "усё, што магчыма"!
Сэр, магчыма час прызнаць уладу за біялогіяй.
Што? Якой яшчэ біялогіяй?
Усе зверы, якія здзічэлі гэта драпежнікі.
Мы не можам хаваць гэта. трэба расказаць усім.
Хм, як файна. Узяць і расказаць.
І як вы лічыце, што яны падумаць пра мэра, які ў іх леў?!
- Мне будзе канец! - А што кажа на гэты конт шэф Быка?
Ён нічога не ведае. І не даведаецца. Ні ён ні хто іншы.
О, не!
- Тут нехта ёсць. - Сэр, вам трэба ісці, хутка.
Ахова, праверыць памяшканне.
Усё, мы трупы.
Мы трупы. Файна. Я труп. Ты труп. Усе трупы.
- Плаваць умееш? - Што?
Ці ўмею плаваць? Так, умею, і што?
Аааааа!
Морква! Скок! Джудзі!
Мы мусім расказаць Быка!
Ўаў, танцор з цябе гарачы, шэф Быка.
- Шэф Быка! - Не цяпер.
- Чакайце, гэта Газэль? - Не!
Я Газэль, а з цябе танцор гарачы.
І ў вас гэтае прыкладанне? Оооооў... Шэф!
Кіпцюрзэр! Ты ж бачыш, я працую над справай зніклых звераў?
О! Так, вядома. Наконт іх.
Афіцэр Скок толькі што перадала, што ўсіх іх адшукала.
Ўаў, я ўражаная.
Мэр Львінасэрц, вы маеце права маўчання. Усё, што вы...
Вы не разумееце, я намагаўся выратаваць горад!
Вы намагаліся ўтрымаць сваё месца.
Не, слухай. Мы так яшчэ і не ведаем, што з імі адбываецца.
Гэта можа знішчыць Звератопію.
Вы маеце права маўчання.
Усё, што вы скажаце, можа быць выкарыстана супраць вас у судзе.
Ледзі і джэнтэлзверы,
14 звераў таямніча зніклі, і ўсе 14 былі адшуканыя...
нашым новым рэкрутам, якая ўсё раскажа за хвіліну.
- Нешта нервуюся. - Ну добра, маленькая лекцыя аб канферэнцыях.
Хочаш файна выступіць, адказвай на пытанне сваім пытаннем,
а потым адказвай ужо на яго.
Напрыклад: "Перапрашаю, афіцэр Скок. Што вы можаце нам сказаць наконт справы?"
"Ну, ці было мне складана? Так, і вельмі." Бачыш?
Ты мусіш выступіць таксама
Мы знайшлі іх разам.
Ну, гэта я тут коп? Не, не. Не я.
Смешна, можаш сказаць так.
Таму што я тут трохі падумала. што было б прыемна мець партнёра.
Вось. Калі спатрэбіцца нешта запісаць.
Афіцэр Скок. Ваша чарга
А зараз, я перадаю мікрафон афіцэру, якая раскрыла гэтую справу
Афіцэр Джудзі Скок.
Так?
Што вы можаце распавесці пра звераў, якія здзічэлі?
Ну, усе гэтыя зверы... Эээ.
Ці яны ўсе розных відаў? Так. Так, розных.
Ці маюць яны хоць якую сувязь?
O. Усё, што мы ведаем, гэта што кожны з іх належыць да драпежнікаў.
Гэта значыць, што толькі драпежнікі дзічэюць?
Ну, відаць.. . Так, відаць, так і ёсць.
- Чаму? Чаму так адбываецца? - Мы яшчэ не ведаем.
Але, ээ.... Магчыма, што справа ў самой біялогіі.
Што вы мелі на ўвазе?
Ну, у самой крыві. Разумееце, нешта ў іх ДНК.
У ДНК? Можна падрабязней, калі ласка?
Так. Я маю на ўвазе, тысячы гадоў таму...
Э, дапежнікам даводзілася выжываць... сваімі агрэсіўнымі інстынктамі.
І чамусьці, яны вярнуліся зараз да гэтых прымітыўных інтстынктаў.
Афіцэр Скок, ці можа гэта паўтарыцца? Ён што, плача?
Магчыма. Таму мы мусім быць пільнымі
І мы, ў паліцыі, заўсёды гатовыя абараніць вас
- Ці адзічэюць яшчэ зверы? - Што робіцца для аховы бяспекі?
Ці разглядаецца нейкі каранцін для драпежнікаў?
Добра, дзякуй, афіцэр Скок.
Мы больш не маем часу. З пытаннямі ўсё.
- Ну як? - Вы выступілі добра.
Усё было так хутка, я нават не паспела...
ўзгадаць цябе або сказаць, як мы...
О, думаю, ты сказала дастаткова.
Ды што не так?
"Гэта ў самой крыві?"
"Драпежнікі імаверна вярнліся да сваіх прымітыўных інстынктаў?"
Ты сур'ёзна?
Я проста казала факты па справе.
То бок, ну не можа ж трус адзічэць.
Так, а ліс, значыць, можа? Га?
- Нік, хопіць, ты не такі як яны - О, дык з'явіліся нейкія "яны"
Ты ведаеш, пра што я, ты зусім не з тых драпежнікаў
Не з тых, каму патрэбны наморднік?
Не з тых, побач з якімі адчуваеш сябе ў небяспецы настолькі, што патрэбны лісаадганяльнік?
Так, не думай, што я не заўважыў яго адразу, як цябе сустрэў.
Так. У мяне адно пытанне. Ты баішся мяне?
Думаеш, я магу звар'яцець?
Што я магу раптам здзічэць? І паспрабаваць цябе з'есці?
А!
Так і думаў, ха.
Акурат калі толькі падумаў, што нехта можа верыць і ў мяне, ха
Напэўна, лепей табе не мець партнёра-драпежніка.
Не, Нік. Нік!
Афіцэр Скок, ці вам толькі што пагражаў драпежнік?
Не, ён мой сябар.
Мы не можам давяраць нават сябрам?
Не гэта я сказала. Калі ласка.
-Мы ў бяспецы? - Ці адзічэў ужо нехта з лісаў?
І зноў дрэнныя навіны з гораду, ахопленага страхам. Карыбу знаходзіцца ў крытычным стане.
Ён стаў ахвярай здзічэлага палярнага мядзьведзя
Гэта ўжо 27 падобная атака з моманту, калі афіцэр,
Джудзі Скок выявіла сувязь паміж гвалтам і драпежнымі інстынктамі.
Тым часам мірны пікет поп-зоркі Газэлі быў сарваны пратэстоўцамі.
- Вяртайся ў лес, драпежнік! - А калі я з саванны?.
Звератопія унікальны горад.
Неверагодны, прыгожы горад. Дзе мы радваліся нашай разнастайнасці
Гэта больш не Звератопія, якую я ведаю.
Мая Звератопія была шмат лепшай.
Нельга слепа прыпісваць віну.
Мы яшчэ не ведаем, чаму здарыліся тыя атакі.
Але безадказна разглядаць усіх драпежнікаў, як дзікуноў.
Гэта не мой Эміт.
Не дамо страху раз'яднаць нас.
Прашу, вярніся, Звератопія, якую я так люблю.
Падымайся, Скок. Новы мэр жадае бачыць цябе.
Мэр? Навошта?
Даведаешся сама там.
Кіпцюрзэр? Што ты робіш?
А. Было вырашана, што лепей, калі драпежнік
тыпу мяне не будзе першым, што бачыш,
калі ўваходзіш да паліцыі.
Што?
Мяне пераводзяць да базы запісаў. Гэта ўнізе.
У той кацёл.
Скок!
Эм, я не разумею.
У горадзе 90% здабыча, Джудзі,
І цяпер яны сапраўды напужаныя.
Ты гераіня для іх. Табе давяраюць.
І таму мы з шэфам Быка хочам, каб ты стала тварам паліцыі.
Я... не... Не гераіня.
Я прыйшла ў паліцыю, каб зрабіць свет лепшым, але...
... здаецца, зруйнавала яго.
Не бяры на сябе так шмат, Скок.
Гэты свет увесь час зруйнаваны, таму і патрэбны добрыя копы.
Як ты.
З усёй павагай, сэр, але добры коп павінен служыць, абараняць.
Дапамагаць гораду. А не раз'ядноўваць яго.
- Я не вартая значка. - Скок.
Джудзі, але ты так шмат працавала дзеля яго.
Гэта было тваёй марай дзяцінства.
Нельга спыняцца.
Дзякую за прапанову.
Тузін морквы. Добрага вам дня.
Хадзем.
Гэй, Джудзі. Джудзі-дудзі.
Памятаеш? Ну як справы?
- Добра. - Не добра, твае вушы павіслі
І чаму я лічыла, што магу нешта палепшыць?
- Бо ты заўсёды ў сябе верыш, помніш? - Таму і спрабуеш раз за разам.
І я спрабавала.
І атрымалася. Сапсаваць жыцці сотням нявінных драпежнікаў.
Але ж не ўсім. Успомні чорта, ха. Як раз у час.
Гэта Гідэён Грыз?
Так, гэта ён. Цяпер мы супрацоўнічаем.
Ён наш партнёр. І калі шчыра, вельмі нечаканы,
- мы былі надта кансерватыўнымі. - Так-так.
А ён ператварыўся ў аднага з найлепшых кандытэраў у мястэчку.
Гэта... Гэта сапраўды слушна.
Гідэён Грыз. Колькі гадоў
Вітаю, Джудзі. Я ўсё хацеў перапрасіць за сваё захаванне ў дзяцінстве
У мяне былі праблемы з самаацэнкай
і гэта вылівалася ў сапраўдную агрэсію.
Я быў прыдуркам.
Нічога, і мне здаралася быць прыдуркам.
У кожным разе, я прывез усе пірагі.
Гэй, дзеці! Не бегайце каля. Міднікампум Холіцытэ
Воў-воў.
Нічога сабе, надта разумныя словы ў вас.
У маёй сям'і іх называюць Начнымі Равунамі.
Прабач, што ты сказаў?
Ох, гэта ён пра вунь тыя кветкі, Джудзі.
Я саджаю іх, каб шкоднікаў адпугвалі, але не хачу каб малыя гулялі блізу іх
бо памятаю, што адбылося з тваім дзядзькам Тэры.
Так, Тэры з'еў адзін, калі мы былі дзецьмі, і як звар'яцеў.
Накінуўся і ўкусіў тваю маці
І трус можа здзічэць.
Здзічэць? Ну, мацнавата сказана. Але балела тады дужа.
Вядома, балела. На лапцы і дагэтуль шнар. Я б таксама назваў яго дзікім.
Начныя Равуны гэта не ваўкі, а кветкі.
Менавіта праз іх драпежнікі і дзічэюць.
Эўрыка! Вось, чаго я не заўважыла!
О, Ключ! Ключ! Ключ! Ключ! Хутчэй, давай!
Дзякуй! Люблю вас, бывайце!
- Ты зразумела хоць што, Бон? - Ані слова.
О, прыемна чуць,
А то ўжо думаў, што адзін не разумею.
Хто там?
Мне патрэбны Нік. Калі ласка.
Нік?
О, Нік.
Начныя Равуны гэта не ваўкі, а таксічныя кветкі.
Я думаю, нехта наўмысна абірае драпежнікаў, каб тыя здзічэлі
Ўаў. Як жа гэта цікава
Чакай, калі ласка. . Я ведаю, што мне няма даравання.
І не віню цябе.
Я б таксама сабе не даравала.
Я была нячулай, і безадказнай, і абмежаванай.
Але драпежнікі не павінны пакутваць з-за маіх памылак.
Я мушу спыніць гэта.
Але не змагу без цябе.
Але... Але калі скончым...
Можаш ненаведзець мяне. І...
Так будзе правільна.
Бо я была жудасным сябрам і зраніла цябе.
Я праўда прызнаю, што ты меў рацыю. Ва ўсім.
Я сапраўды проста тупая труска.
Нічога, Морква, Я дам табе сцерці. Праз 48 гадзін.
Ну добра, хадзі сюды.
Ды ну. Эх вы, трусы. Такія эмацыйныя.
Ну вось, цяпер глыбокі ўздых.
Ці ты - ці ты проста спрабуеш сцягнуць асадку?
Што, сапраўды?
- І ўвогуле, ты на мой хвост стала. вой-вой! - Прабач.
А я лічыў, вы вырошчваеце толькі моркву. Умм.
- І што за план? - Будзем адсочваць Начных Равуноў.
Добра, як?
- Ведаеш яго? - Ага. Я ж казаў табе, што ўсіх ведаю.
Ха-ха! Вітаю ўсіх! Сюды-сюды.
Усё, што вам трэба, у мяне.
Вашы любімыя фільмы.
У мяне нават тыя, якія яшчэ не выйшлі.
Гэй, 15% зніжкі. 20!
Можа яшчэ больш. Палова!
Ну, ну, ды хто ж гэта, Кароль халявы
А сам хто, Пасак?
Магутны бізнэсовец Марожаных лапак?
Гэй, а ці гэта не труска-коп?
Мы ведаем, што тое, што ты краў было не простай цыбуляй.
Што ты збіраўся рабіць з Начнымі Равунамі, Лусіцкі?
Ласіцкі. Дук Ласіцкі. І я нічога не скажу табе, труска.
І ты нічога не зможаш мне зрабіць.
У лёд яго.
Аааа! Оў! Оў! А!
Ах ты, пацук, чаму ты ёй дапамагаеш? Яна коп!
І хросная маці маёй будучай унучкі.
- Я назаву яе Джудзі. - Ооо...
Хе-хе-хе. У лёд ласіцу.
А! Годзе! Годзе! Калі ласка! Усё скажу.
Я скраў Начныя Равуны, каб прадаць іх.
Яны прапанавалі тое, ад чаго не можна адмовіцца: грошы.
І каму ты іх прадаў?
Таго барана клічуць Дог. Мы мелі сустрэцца ў метро.
Самі пабачыце. Ён супрацьлегласць прыязнасці
Сама непрыязнасць.
Хадзем.
Ласіца казаў праўду.
Так, выглядае, бы Дог манапалізаваў увесь рынак Равуноў.
Дог слухае. Хто цяпер?
Гепард з Плошчы Сахары. Ясна.
Сур'ёзна? Так, я ведаю, што хуткія, Але я траплю.
Слухай, я трапіў у маленькую выдру праз адчыненае вакенца машыны, якая ехала.
Так, я паведамлю, калі скончу. Альбо пабачыш у навінах.
Як атрымаецца, разумееш жа.
Гэй, Дог, адчыняй! Мы прынеслі латэ.
Гэта ўжо Ўолтэр і Джэсі, таму я пайшоў. На сувязі.
Гэй, чакай, ты куды? Што ты робіш? Вяртайся!
Што ты робіш? Ён цябе ўбачыць!
Куды глядзіш? Гэй!
Пра што б ты не думала, спыніся.
Морква. Морква
Лепш, каб цяпер было паболей пены
ХA!
Гэй! Адчыні!
Што ты нарабіла? Мы ж цяпер тут у пасцы!
Трэба даставіць гэтыя доказы ў паліцыю.
- Ясна, добра. Вось. Забіраем. - Не, усё гэта.
Чакай, што?
Выдатна, ты цяпер і цягнікамі кіруеш?
Слухай, нам спатрэбіцца цуд, каб зрушыць гэты іржавы хлам.
Ну. Алелуя.
У нас тут невялікая непрыемнасць. Якая становіцца вялікай!
Місія выканана.
Думаеш, настаў час для пераможнага ту-ту?
Добра. Адзін ту-ту.
Выкрэсліваю адно са спісу жаданняў
Відаць, для пераможнага ту-ту было крыху зарана.
Можа, проста град?
Вон адсюль!
Упускаю!
- Морква! - Не спыняйся! Наперад.
Не, стой. Калі ласка!
Не спыняй цягнік!
Ааа!
Оў!
Ўа!
- Дадай хуткасці, Нік! - Там другі цягнік!
Вер мне. Хутчэй!
Супыніся!
Гэй. Дапамагчы?
О, не. О, не, не, не. Захутка! Захутка! Трымайся!
Хіба што час выходзіць.
Ладна, можа... Можа некаторыя доказы захаваліся.
Усё знішчана. Мы ўсё страцілі.
Так. Усё, апроч гэтага. Ха-ха-ха-ха!
- О, Нік! Так! -Аў.
Хадзем! Хутчэй у паліцыю.
Скароцім цераз Гістарычны Музей.
- Ужо амаль. - Джудзі, Джудзі!
Мэр Барансэр.
Мы зразумелі, што здарылася. У драпежнікаў стралялі сывараткай.
Таму яны і дзічэлі.
Я так вамі ганаруся, Джудзі. Гэта неверагодная праца
Дзякуй, мадам.
А як вы даведаліся, што мы тут?
Давайце я вазьму і занясу чамаданьчык.
А ведаеце, што? Думаю, Нік і я лепей аднясем яго.
- Бяжы. - Бяжы.
Схапіць іх!
Аа... .
Морква!
Аў.
Я тут, з табой. Нам сюды.
Добра. Расслабся.
Опа.
- Чарніцу? - Не зараз.
Выходзь, Джудзі.
Вось, бяры. Пакажы іх Быка.
Я не пакіну цябе тут адну, і не прасі.
- Я не магу хадзіць. - Чакай. . Мы штось прыдумаем.
Мы з табой на адным баку, Джудзі.
Маленькія, недаацэненыя
Ці ж гэта цябе не бесіць?
Драпежнікі. Яны можа і моцныя ды гучныя.
Але нас, здабычы, больш у 10 разоў.
Толькі падумай. 90% насельніцтва, аб'яднаныя супраць агульнага ворага.
Нас будзе не спыніць.
А?
Яны там!
Ох!
Аа!
Проста трэба было застацца на маркоўнай ферме, так?
Мне праўда непрыемна, Ты мне падабалася
І што ты зараз зробіш? Заб'еш мяне?
Оох. Не, вядома, не.
Ён заб'е.
Не! О, Нік?
Паліцыя! У Гістарычным Музеі здзічэлы ліс!
Афіцэр Скок зраненая. Хутчэй сюды!
Не, Нік. Не рабі гэтага. Змагайся.
О, але ён не можа. Ці як там?
Драпежнікі біялагічна схільныя да дзікасці.
Божа! Уяўляю загалоўкі!
Гераіню паліцыі забіў дзікі ліс.
Дык вось што? Ваша ўлада будзе трымацца на страху перад драпежнікамі?
Ага. Неяк так.
Гэта так не працуе.
Страх заўжды працуе.
І я падстрэлю кожнага драпежніка Звератопіі, каб усё так і захоўвалася.
Аа!
О, Нік, не.
Бывай, труска.
Буааа...
Кроў, кроў, кроў! І смерць.
Ах, як файна прыдурваешся.
І, думаю, у нас атрымалася. Так, атрымалася.
І ўсё дзякуючы вам, мадам
Вы цудоўна ўпісаліся ў сцэну.
Што?
Так. Ох, няўжо шукаеце сываратку? А вось і яна.
А што ў вашым пісталеце?
А там чарніцы з маёй сямейнай фермы.
Ммуа. Такія смачныя. Таксама пакаштуйце.
Засудзіла Львінасэрца, Засуджу і вас.
Мае словы супраць вашых.
Уу Насамрэч...
І я падстрэлю кожнага драпежніка Звератопіі, каб усё так і захоўвалася.
- Вашыя словы супраць вашых. - А?
Проста бізнэс, лялечка. Бум!
Былая мэр горада Дон Барансэр знаходзіцца за кратамі,
з абвінавачваннем у зладжванні атак драпежнікаў, якія пранесліся па Звератопіі.
Ейны папярэднік Леадор Львінасэрц, кажа, што не ведаў нічага аб яе дзейнасці,
і натойвае на тым, што спрабаваў выратаваць горад
Ці я сапраўды зняволіў тых звяроў?
Ну, так, сапраўды.
Гэта ж класіка: рабіць недобрыя рэчы дзеля добрых мэтаў.
Да іншых навін: лекары паведамляюць, што адтыдот ад Начных Равуноў паказаў сваю эфектыўнасць
у вяртанні драпежнікаў да нармальнага стану.
О, Эміт!
Дзякуй.
Калі я была дзіцем,
я лічыла Звератопію ідэальным месцам.
Дзе ўсе між сабой ладзяць
і кожны можа стаць кім захоча.
Аказалася, што сапраўднае жыццё крыху больш складанае, чым усе гэтыя слоганы.
Жыццё можа даць і ў нос.
Мы ўсе маем свае абмежаванні.
Усе робім свае памылкі.
Што азначае, бо шклянка напалову поўная, што мы маем багата агульнага.
І чым больш мы спрабуем паразумецца.
Тым больш выключным аказваецца кожны з нас.
Але патрэбны намаганні.
Таму не важна, што вы за звер.
Ад найвялікшага слана, да нашага першага ліса.
Я заклікаю вас
Спрабуйце... . . Спрабуйце зрабіць свет лепшым.
Зазірніце ў сябе і зразумейце, што змены пачынаюцца з вас.
Як і з мяне. І з кожнага з нас.
- Е! - Так!
Добра-добра, дастаткова. Замкнуліся!
Сёння да нас далучыліся новыя рэкруты.
Уключаючы першага ліса. Пляваць.
Вам бы яшчэ серыю натхняльных паштовак зрабіць, сэр.
Замкнуў ляпу, Пасак.
Заданні.
Афіцэры Грызолі, Іколіч, Делькота. Вам у Тундра-мястэчка.
Рыкаў, Гіппоўскі, Воўкард. Прыкрыццё.
Скок, Пасак. Паркоўка
Разыходзімся.
Жартую!
Мы маем паведамленне пра вулічнага гоншчыка ў Саванна-Цэнтры
Знайсці і затрымаць.
Усе трусы такія жахлівыя кіроўцы ці гэта толькі ты?
Упс. Прабач.
Хе-хе. Хітрая труска.
Тупы ліс
Ты ж ведаеш, што мяне любіш.
Ці я гэта ведаю?
Так. І добра.
Сэр вы ехалі 180 кіламетраў у гадзіну, і, спадзяюся, маеце таму тлумачэнне.
Бліск, Бліск, да цябе ліс!
Нік...
Добрага вечара, Звератопія!
Ну, пачынаем. Узнялі лапкі.
Пераклад тэксту: Ксенія Капіца Пераклад песні: Ксенія Капіца і Abioka Суполка Varta Project (https://vk.com/vartaproject)